Muggen

Naar ’t schijnt was de zomer te droog om veel last van muggen te hebben. Ik had er inderdaad geen probleem mee gehad.

Maar twee weken geleden, toen ik na de kwis nog wat TV zat te kijken, had er mij eentje in de vingers gebeten. En een van de volgende avonden was het weer van dat. Bovendien was het een “stille” mug : ik hoorde ze nooit. Maar ik was al blij dat zij in de living bleef terwijl ik ging slapen.

Vannacht lag ik nog wat te lezen in bed. Drie centimeter van mijn linker arm, tussen mijn leeshandschoen en mijn fleece dekentje, was niet bedekt. Toen het op die plaats begon te branden, zag ik ze zitten : de “stille”, en ze was zich aan mijn bloed te goed aan het doen ! Ik deed een armzalige poging en klopte ernaar maar ze vloog weg, natuurlijk. Geheel geluidloos. 

Een half uurtje later probeerde ik in het donker in slaap te geraken. Plots voelde ik de mug landen op mijn gezicht. Ik haalde uit met mijn linkerhand, die ondertussen ontdaan was van de leeshandschoen. In het donker naar iets slaan met mijn linkerhand waarmee ik zo goed als geen coördinatie heb : geen goed idee. Ik heb mezelf daar een serieuze mep op mijn linkeroog gegeven. Ik zag letterlijk sterretjes !

Later in de nacht, tijdens een plaspauze, zag ik twee (!) muggen op de muur zitten, op 15 cm van elkaar, aan het hoofdeinde van het bed. Wacht maar … Met in elke hand een pantoffel klom ik op het bed. Ik was er van overtuigd dat ik met beide pantoffels mooi tegelijk geklopt had. Maar slechts één mug plakte er tegen de muur. De andere was ribbedebie. Om de titel “synchroon-muggen-kloppen” te winnen, zal ik nog wat moeten oefenen, denk ik.

Vanochtend lag ik in bed te overwegen wanneer ik zou opstaan. Het gaat niet goed met de neus-keel-oren regio van Meutje : alles in mijn hoofd lijkt ontstoken. Alleen mijn ogen bleken nog goed te werken want plots zag ik een mug neerdalen naar mijn linkerhand die niet onder de dekens lag. Jawel, “neerdalen”, net zoals een helikopter.

Nooit gedacht dat ik zó alert kon zijn, zo vroeg op de ochtend. Ofwel was de mug uitgeput van haar drukke nachtelijke bezigheden.

Maar ik heb ze, in volle afdaling, tussen mijn beide handen platgeklopt ! Nà !

Extra parkeerplaats ?

Mysterie van de “mystery-car” opgelost !

Vanochtend bezoek in de straat van een politieman en een gemeentewerker. Of ze nog een parkeerplaatsje bij zouden kunnen maken aan de overkant, of misschien wel twee ?

De mystery-car is van het vriendje van een bewoonster in de blok naast ons. Hij is weg en komt pas zaterdag terug. Vriendinnetje heeft geen sleutel van de wagen en kan hem dus niet verplaatsen. “Is er geen tweede sleutel, bij zijn ouders of zo ? Kunt ge naar iemand bellen ?” vraagt de politieman. “Allez ja, ik zal hem eens bellen” zei vriendinnetje uiteindelijk en vertrok richting markt.

Politieman en gemeentewerker zijn precies nogal voorstander om aan de overkant DRIE parkeerplaatsen bij te maken. Iedereen stond op het balkon en riep “NEEN ! Twee is meer dan genoeg”.  Dan heeft François (van Magda) zijn auto buiten gehaald om eens te testen. Hij heeft volgens mij de grootste wagen van al onze garagehouders. Zelfs zonder obstakels, rijdt hij altijd in twee keer binnen. De politieman denkt dat onze straat én de garagepoort beide te smal zijn om in een keer binnen te rijden. (volgens mij is de auto van François te groot en moet François daarmee leren rijden)

Ik ben maar binnen gekomen want wat het resultaat van dit alles zal zijn, is nog onduidelijk : drie kleine plaatsjes of twee gewone … Je moet er rekening mee houden dat de mensen altijd wel even buiten de lijnen zullen parkeren … Stof tot nadenken, blijkbaar.

We zullen het wel zien als de lijnen geschilderd zij, zeker ?

Naar de carwash

Mij zo geamuseerd vandaag en niemand om het tegen te vertellen …

De Oudstrijderslaan is afwezig en in de Bosstraat was bezoek. En op beide adressen stond ik ZONDER mijn groen-bakje ! ’t Is pertang vol want ik heb nogal veel van een krulsla moeten weggooien. Ik had er nochtans 4 keer van gegeten maar ’t was wel ne serieuze grote, gekregen van de buurvrouw.

 Wel, om te beginnen : wij hebben nu ook een "mystery-car" in onze straat. Die staat er al sinds vrijdag (misschien al vroeger ?), buiten de parkeerlijn. ’t Is een nummerplaat die ik regelmatig in onze straat zag. Bezoeker voor naast ons, dacht ik altijd. Vrijdag, toen ik met de auto thuis kwam, stond die wagen er dus. Nogal moeilijk voor ons om in de garage binnen te rijden. Iedereen heeft telkens twee pogingen nodig. En nu staat die auto er nog altijd. Die heeft niet bewogen. En zonet zag ik dat er een kaartje van de politie onder de ruitenwisser steekt.

En waarmee heb ik mij zoal geamuseerd vandaag ?

Volgende week moet ik naar de autocontrole en dus heb ik mijn autootje laten wassen bij de Wasstraat. Op de website had ik gezien dat je er ook de bandenspanning kan nakijken. Goed idee ! Daarvoor had ik echter een jeton nodig. De automaat die die jetons verschaft neemt briefjes van 5, 10 en 20 euro aan. Natuurlijk heb ik op dit moment alleen maar briefjes van 20 euro op zak. Ik steek er zo een briefje in en krijg … 20 jetons ! Doemme, dat had ik niet voorzien. Een beetje verder zag ik een werknemer van de Wasstraat staan. Ik toon hem mijn handvol jetons. “Ge hebt er zoveel niet nodig, zeker ?” vraagt hij al lachend. Hij vertelt mij ook dat de bandenspanningsmetermachine ook stukken van 1 euro aanneemt. Hij heeft mijn 20 jetons gewisseld voor 10 stukken van 2 euro en ik heb met 1 euro mijn banden nagekeken. ’t Was vandoen : 2 banden hadden 1,7 bar en 2 banden 1,8. Ik heb ze alle vier tot 2,2 bar bijgevuld.

Onderweg naar huis kreeg ik nog een goed idee. Allez, ’t was eigenlijk van moeten. Want ik had al 450 km gedaan met mijn tank benzine en daar kan – uiterste maximum – 500 km uit. En dan sta ik stil, weet ik als ervaringsdeskundige. OK, dan rijden we door naar Dats in Nossegem om bij te tanken. Aan de Staca was er een beetje opstopping : een bus van De Lijn stond half over de steenweg. Van Brussel kwamen er geen auto’s door. Geen idee wat er aan de hand was. Na een tijdje zie ik, schuin over de Staca, een vrachtwagen van de steenweg het veld inrijden. En alles begon weer te rijden. Goed zo. Maar dan zie ik dat die vrachtwagen een enorme stofwolk maakt die over de steenweg vliegt. “Nee, nee, nee !” heb ik hardop uitgeroepen. Ah jaaaa, mijn autootje was net gewassen en nu moest ik door die stofwolk rijden. Snik, snik … Ik heb er nog net op tijd aan gedacht om mijn ramen dicht te doen en mijn ventilatie af te zetten, zodat het stof niet ook IN de auto terecht zou komen.

En zo zie je maar : Meutje maakt toch altijd veel plezier, hé !

Waterkoker

Mijn Justine leeft nog !
Ze is zelfs niet gehandicapt ...

Ik leg even uit :
Zoals in het boekje staat, maak ik mijn waterkoker (Justine) na gebruik altijd leeg. Gisteren besloot ik de keuken te poetsen. Toen ik alles weer op zijn plaats zette, moet ik per ongeluk het knopje van Justine ingedrukt hebben. En, neen zus, ik trek de prise nooit uit ... Dus, plots hoorde ik een klik en realizeerde ik mij wat ik gedaan had : mijn waterkoker ZONDER water laten koken !
Het toestel zag nogal bruin vanbinnen en het knopje was naar binnen gevallen. Die is er aan, dacht ik, en ik heb dadelijk een nieuwe waterkoker besteld bij Collishop.

Vandaag, uit curieusiteit, toch even het knopje ingedrukt en het brandde. Wel, dacht ik alweer (ne mens denkt soms nogal wat af, nietwaar ?), de thermostaat zal stuk zijn en dan valt de waterkoker niet vanzelf uit als het water gekookt is. Maar neen, hoor. Ik heb zonet water gekookt voor een kopje koffie en Justine deed haar werk zoals gewoonlijk !
Justine is dus alive and kicking !

Morgen ga ik de nieuwe waterkoker afhalen. Ik kan die stockeren bij mijn "nieuwe" haardroger die ik enkele jaren geleden gekocht heb, omdat ik vond dat mijn oude haardroger bij gebruik nogal heet werd. Juist, die oude haardroger doet het ook nog steeds ...

Vos

Gisterenavond 22u, tijd voor een pafke. Ik kom aan de deur en zie nog juist een staart uit mijn gezichtsveld verdwijnen. Ik haast mij naar buiten, denkende dat het een kat is en ik dacht al te zeggen : stomme kat, wie loopt er nu met zo een regenweer op straat ? Maar dan kom ik op het balkon, kijk om het hoekje en zie het beestje lopen. Het kijkt even in de oprit/garage van Jokke maar loopt dan verder en slaat de Bosstraat in.
Neen, het was geen kat. Een honden figuurtje met een pluimstaart ? En het was ook geen marter. Daar was het te groot voor. Voor een wolf was het dan weer te klein. Het was Reynaert die ik al een tijdje niet meer gezien had.

Driekoningen

Ik had snoep gekocht, mochten de Driekoningen langskomen. Want elk jaar is het hetzelfde liedje : Driekoningen komen zingen en ik heb alleen maar geld om te geven.

Het was mijn bedoeling om Mars en Bounty mee te brengen omdat ik die zelf het lekkerst vind. Thuis gekomen, zie ik dat ik Mars en Milky Way bijheb. Bummer.

Ondertussen is Driekoningen voorbij. Morgen begint de school terug.
En ik heb nog geen enkele Koning gezien ...

Net weer de twee marters gezien. Het leek alsof ze aan het spelen waren. Maar toen kwamen er twee wandelaars de hoek om en zijn de marters allebei langs de oprit verdwenen ...

De nacht van donderdag 29 op vrijdag 30 juni.
Uit eten geweest, veel te veel gegeten (maar wel lekker !) en dus blijf ik nog maar wat TV zitten kijken.

Om kwart voor één hoor ik gekrijs op straat en ga kijken. Aan de overkant, op 20 meter van mij, staat een marter. Ik maak geluidjes. Hij kijkt even mijn richting uit maar blijft staan. Ik steek mijn hoofd over het balkon. Hij ziet mij maar blijft toch staan. Dan komt er van de overkant van de straat een tweede marter naar hem toe ! Ze lopen wat rond elkaar en snuffelen. Uiteindelijk verdwijnt de ene marter naast de garagebox van Jokke achter de huizen terwijl de andere zich via de oprit ernaast in de tuin begeeft.

Ik blijf nog een tijd staan kijken maar hoor of zie niets meer. Rond kwart na één zet ik de TV uit om te gaan slapen. Ik kijk nog even buiten en zie de grijze kat met witte laarsjes (onze straat is hààr terrein !) uit die oprit komen en op 't gemakske de straat over steken.

Welke geheimen spelen zich 's nachts op straat af ... ?

Binnen in huis is er niets mysterieus aan de hand. Bij thuiskomst had ik al een drolletje kunnen doen. En dat heb ik in de loop van de nacht nog twee keer "dunnetjes" overgedaan ...

Maar goed geslapen, dat wel !

Ik durf niet met de fiets buitenkomen maar nu begin ik ook als voetganger te twijfelen ...

Ik kom met mijn caddy van Delhaize aan de "snooker"-kant van de steenweg. Ik zal de Kerkstraat oversteken en verder de steenweg volgen om nog eens langs de markt te gaan.

Uit de Kerkstraat komt een fiets gevlamd, OP het voetpad, recht naar mij toe. Zij slaat alles dicht. Ik sla alles dicht ;-) "O, sorry mevrouw ! Sorry mevrouw !" zegt ze en ze rijdt verder, OP het voetpad, richting Rijkswacht.

De Kerkstraat is nu een "fietsstraat" en langs de steenweg ligt een pracht van een fietspad.

Wat doet een fiets dan nog op het voetpad ?

Dan haalt ne mens al eens speciaal Boursin in huis om Jeroen zijn "Pasta met gerookte zalm, venkel en kruidenkaas" te maken ...

Witte wijn in de saus gedaan. Geen Ricard want die had ik niet in huis. Lang geleden dat ik nog eens venkel gegeten had. 't Was lekker. Maar wel een beetje flauw ...

Zou dat komen doordat ik na het eten de Boursin onaangeroerd in de koelkast terugvond ?

Ik heb een nieuwe manier gevonden om aan cash geld te komen. In plaats van naar de bank te gaan en briefjes uit de muur te halen, ga ik gewoon sigaretten kopen.

Bij Makro werkt het zo : je haalt 5 ticketjes uit de automaat, je betaalt met de kaart, aan de verdeelmachine krijg je slechts 1 farde vanwege dat er niet meer in zitten en dat dat niet goed afgestemd is met de ticket automaat (grmbl !), en dan krijg je cash 250 euro terug. Lap, daar kan ik enkele weken mee voort.

Bij Colruyt gaan ze een beetje anders te werk : je krijgt 3 fardes, je betaalt met de kaart, thuis gekomen, merk je dat 2 fardes verkeerd zijn (op de factuur stonden nochtans 3 dezelfde !), je rijdt terug naar de winkel, na even zoeken vinden ze toch nog 1 farde van jouw merk en je krijgt cash 65 euro terug.

Ik was bijna door die 250 euro van Makro heen. Nu kan ik weer een tijdje verder ...

De markt ... stress, stress, stress ...

Aan het groentenkraam kocht ik 1 kilo aardappelen. Toen ik wou betalen, viel mijn stuk van 1 euro in de bak met knoflookknollen. "Leg ze maar allemaal opzij", zei de groentenman. Ik begin de bak met knoflook te ontmantelen en vind mijn stuk van 1 euro. Ik zeg nog : "Als het nu is van 'wat ge aanraakt, moet ge kopen', dan ga ik iets voorhebben". Waarop de groentenman : "Da's niet zo duur, hoor. Maar wat gaat ge er allemaal mee doen ?" Ik betaal en hij zegt nog : "Vergeet ze niet, hé". Ik denk dat hij een grapje maakt over de knoflookknollen, zeg welbedankt en ga naar het broodkraam. Ik heb net koffiekoeken besteld als ik achter mij hoor : "En welke patatjes gaan we vanavond eten ?". De groentenman stond achter mij met mijn kilo aardappelen ... die ik gewoonweg aan zijn kraam had laten liggen !

Een echt marktmens zal ik nooit worden, vrees ik ...

Ups en downs.

Vanmorgen naar de Colruyt geweest. Beetje tegenslag om te beginnen : er was geen druppel witte Martini meer te verkrijgen. Daarna heb ik samen met zus naar de gekleurde macarons gezocht. Maar ik kon ze weer niet vinden en heb het dan maar even gevraagd aan een lieve Colruyt meneer. En jawel, “verse macarons” staan in de frigo. Joepie ! Toen ik uit de frigo kwam merkte ik dat ik de hak van mijn linkerschoen kwijt was. Nog even door de ganse winkel gegaan maar geen hak gevonden, natuurlijk. Jammer. Aan de kassa was het dan weer helemaal “toppie”. Mijn sigaretten waren er en ik heb dus maar vlug weer een voorraadje ingedaan. En ik kon ook nog twee cadeau bonnen verzilveren ! Dat wordt hier altijd maar beter en beter ! Dan kom ik aan de wagen om de boodschappen in te laden en naast mijn autootje vind ik … mijn linker hak !

Mijn dag kan niet meer stuk !

Nog een (leuk ?) speeltje : de afwasmachine ...

Ik doe slechts 1 keer per week de afwas met de machine. In het begin werkte mijn vaatwasmachine zonder problemen. Dan heb ik een periode gehad waar ze mij wreed in de steek liet : afwas nog vuil, borden en glazen beslagen ...

Ik heb hier zo mijn theorie over. In het begin gebruikte ik allemaal producten van Delhaize. Dan gebruikte ik tabletjes van Sun en de rest (zout, spoelmiddel) nog altijd van Delhaize. Toen kreeg ik die problemen. Nu gebruik ik alles van Sun en ... geen problemen meer ! Volgens mij zit er iets in de Sun producten dat andere producten "afstoot". De snoodaards ...

Bon, ik heb nu al weken een schone afwas dus zullen we zo maar verder doen.

Vandaag echter deed ik een nieuwe ontdekking ! Mijn doos van 76 tabletjes is al voor driekwart leeg. Daarnet nam ik een nieuw tabletje om de afwas te starten en wat zien ik ? Op de doos staat HYDROFILM. Tiens, wat is dat ? Ik lees verder op het deksel en zie : "100% oplosbaar, niet nodig om de folie te verwijderen".

En zeggen dat ik tot nu toe altijd het tabletje uit de verpakking haalde voor ik het in de afwasmachine zette ...

Ne mens leert toch alle dagen bij, hé.

Uitstapje naar de Makro

Colruyt had vorige keer mijn sigaretten niet. Wel, ik moet toch een nieuw vuilbakje hebben en dan haal ik een flinke voorraad sigaretten en kan ik gelijk zwarte muizen meebrengen voor Zus. Tijd dus om eens bij Makro binnen te stappen.

Mijn ingewanden wilden vanmorgen niet goed mee. Maar dat kwam goed uit : onze straat ligt open dus moet ik toch later vertrekken.

Tegen 11u30 was het dan zover. Mijn darmen waren gekalmeerd. KA’tje was er ook klaar voor. En wijle weg !

Hoe zat dat weer, daar aan Brucargo ? Het was de afrit helemaal rechts, geloof ik … want alle drie de banen over, da's om de E19 te nemen. Gezwind neem ik de eerste rechts. Hola ! Melsbroek ? Daar moet ik niet zijn. Geen probleem. Vlak na de afrit is er een piepklein rond puntje waar ik kan draaien. En terug de baan op. ’t Zal het middelste baanvak geweest zijn, zeker ? (neen, er gaat geen lichtje branden) Middelste afrit … Net als ik niet meer kan veranderen zie ik dat ik op weg ben naar de E19.

Ik gebruik dit woord niet gauw maar nu heb ik het toch luidop gezegd : “Sh*t !”. Ik moest dus alle banen over en helemaal links blijven om naar Makro te gaan. Ik dacht dat dat voor de E19 was. Maar ik rij eigenlijk zelf nooit naar de E19 ? En toch is dat lichtje niet gaan branden …

Bon, het feit is nu dat ik op de E19 zit. De eerstvolgende afrit nemen dan maar. Jongens, dat duurt wel een tijdje eer er een afrit komt. Ik zal hier maar braafjes achter die vrachtwagen blijven hangen. Anders mis ik het misschien nog. Ha, Zemst ! Ken ik van haar noch pluim. Het plan is dus om daar, indien mogelijk, naar links de brug over te rijden en de E19 terug te nemen.

Oh maar, kijk ! Naar rechts staat er een wegwijzer "Planckendael". En van daar ken ik de weg naar huis. Er staat ook wel een oranje plaat dat een of andere steenweg volledig onderbroken is tussen Perk en Elewijt … Och, laat het ons maar eens riskeren. Als ik nu de E19 terug neem naar Brucargo, weet ik toch niet hoe ik van daar dan naar de Makro moet. Dan moet ik nog een heel eind terug rijden eer ik weer de weg ken.

Voor ik echter aan Planckendael kom, herken ik dat reuzen kruispunt in Hofstade. Nice ! Hier rechtsaf en ik kom weer op bekend terrein. … Allez, er is natuurlijk nog altijd de zaak van de onderbroken steenweg tussen Perk en Elewijt. Maar aan die onderbreking staat een plaat : “doorgaand verkeer omleiding volgen”. Hoe moeilijk kan dat nu zijn ?

Een tijdje gaat het goed en volg ik dus de “omleiding”. Maar dan let ik niet meer op de oranje platen want ik zie dingen zoals “Machelen” en “Peutie”. Kijk, kijk ! Ik zal er misschien nog rapper zijn dan ik dacht ! Een rond punt … Neen, er staat geen verroeste vuist op. Goed naar de wegwijzers blijven kijken, nu. Machelen is the place to be ! En we rijen, rijen, rijen … Nog een rond punt … Geen vuist … Weer een afslag. Iets aan de wegwijzers doet mij hier links afslaan (waarom ? Geen idee) Maar dan zie ik wat verder de verroeste vuist boven de struiken uit steken. Ja maar, da’s rechtdoor en ik ben hier links aan ’t afslaan ! In die zijstraat dan maar dadelijk een oprit binnengereden om te draaien.

35 km na mijn vertrek thuis arriveer ik op de parking van Makro. Wel een vuilbakje gevonden. De zwarte muizen zijn ook binnen. Maar mijn sigaretten hebben ze er niet. Boe ! Boe !

Vandaag eens iets nieuws geprobeerd ...

Ik liep nogal achter met het wassen van lakens en dus werd het tijd om dat in te halen. Dekbedhoezen en slopen in de machine, anti-kalk blokje erbij omdat ik ze op 90° ga wassen, mijn laatste restje wasverzachter in het bakje (straks nieuwe meebrengen als ik boodschappen ga doen, snel opschrijven !) en Start !

Tijdens het uithalen van de was dacht ik nog : ik hoor/voel mijn zeepbolletje nergens tussen het wasgoed. Het is altijd een hele expeditie om dat bolletje tussen die lakens te vinden. Dat zou nogal wat zijn, hé. Mocht ik zo maar dat bolletje kwijt zijn. Gróót mysterie : heeft mijn wasmachine het bolletje opgeslokt ? Gniffel, gniffel ... Waarom heb ik toch altijd van die "rare" gedachten ? Zucht ...

De wasmachine is leeg, de lakens zijn opgehangen en ... NERGENS dat zeepbolletje tegen gekomen. Hoe kan dat nu ??? En dan begint het langzaam te dagen : ben ik vergeten zeep toe te voegen ? Neuh ... De was ruikt toch fris. Ah ja, maar ik had wel wasverzachter in het bakje gedaan ... Maar ... dan ... wacht eens even ... Jawel, daar staat het bolletje, op het schap bij de was producten.

Goed zo, meisje ! Gewassen zonder zeep !

Allez, weer iets dat ik eens uitgeprobeerd heb. Maar of dat nu voor herhaling vatbaar is ?

Van op het terras zag ik in de verte een witte Porsche geparkeerd staan.
Een schoon machien en er zat een gepersonaliseerde nummerplaat op. Maar met mijn brilletje alleen kon ik ze niet lezen.

Er dan maar een hulpmiddeltje bijgehaald. Neen, ik ben niet met de verrekijker op het terras gaan staan. Toch een beetje discretie, hé. Maar als ik mij in enkele bochten wrong, kon ik van in de living zien wat er op de plaat stond ...

LUCKY ME

... Opschepper ... Maar hij heeft wel gelijk, natuurlijk ...

Een tijd geleden zag ik een vlieg in de living rondvliegen. Neen ! Ik wil geen vliegen in huis ! Maar ze hield zich goed verstopt en ik zag ze heel zelden. Nooit lang genoeg om met de vliegenmepper in actie te treden.

Een week of twee later kwam er een vlieg met mij mee naar binnen van het terras. Verdorie ! Twéé vliegen in huis ! Stel dat het een jongetje en een meisje is. Dan heb ik hier binnenkort een vliegeninvasie !

Eén van de vliegen had nogal een “attitude” : ze ging altijd op de lamp zitten. Ja, dan kun je er geen flinke mep op geven want dan riskeer je dat heel de lamp er mee aangaat.

Vorige week echter kwam ik in de keuken oog in oog te staan met een van mijn vliegen. Zij zat op het keuken aanrecht. Werd ze al een dagje ouder ? Was ze niet meer zo alert ? Ik ben ook niet meer van de jongsten maar mij besluipt niemand met een handdoek. Een flinke tik en de stand werd Meutje 1 – Vliegen 0.

Vandaag kreeg ik de tweede vlieg in de mot. Ze bleef maar in mijn gezichtsveld rondvliegen. Niet goed bezig, vlieg ! Dit was mijn kans ! Met de vliegenmepper in de aanslag zette ik de achtervolging in. Bejaard of niet, de vlieg heeft mij nog alle hoeken van de living laten zien. Maar uiteindelijk, bleef ze op het raam zitten uitpuffen en daar heeft ze haar laatste adem uitgeblazen.

Ik maak mezelf wijs dat er nu geen vliegen meer in huis zitten. Maar waarom “voel” ik dan dat ze mij van achter elk donker hoekje zitten uit te lachen ?

Gisterenavond waren wij om zes uur uitgenodigd bij de bovenbuurvrouw. Het werd een gezellige avond met warme en koude hapjes en natuurlijk met de gebruikelijke roddels en verhalen van vroeger.

Bovenbuurvrouw woont recht tegenover het eksternest dat ik nu al een tijdje in het oog houd. Zij is ook degene met een nestkastje op het balkon. Ze had goed nieuws : haar jonge meesjes waren allemaal uitgevlogen.

Ik zat gisteren de ganse tijd met mijn gezicht naar de straatkant. Op een gegeven moment zag ik een ekster in de boom rond vliegen. En dan kwam daar een tweede ekster mee rond huppen ! Even dacht ik zelfs een derde soortgenoot tussen het gebladerte te zien. Ik vroeg mij af hoe het kwam dat er nu plots meerdere eksters in de boom zaten. Tot nu toe had ik altijd maar 1 ekster in de buurt gezien. Waardoor ik veronderstelde dat er een permanentie “op” het nest was en dat telkens één van beide ouders de boodschappen ging doen.

Zouden de jonge eksters aan het uitvliegen zijn ? Als goede gast moest ik echter mijn aandacht bij de lopende conversatie houden. Ik zal het zondagmorgen eens goed bekijken. Hopelijk blijven jonge eksters de eerste dagen na het verlaten van het nest nog even in de buurt ?

Zondagochtend 6u20 : wakker geworden van ekstergekwetter. Achteraan aan de vensters gaan kijken … Niets te zien. Ik hoor de ekster in de garage doorgang van hiernaast naar voren gaan. In nachtgewaad vooraan op het terras post gevat. Eén enkele ekster zit op het dak van de overburen. In de boom zit een meesje voortdurend te “si si sirrrrrr”-en.

6u30 - We zijn nu toch wakker dus zullen we maar officieel “opstaan”. Op dit uur van de dag al in de tuinzetel op het terras te gaan zitten, dat lijkt me een beetje zottekes. Maar ik blijf toch nog even staan om te luisteren en te kijken. Na een hele tijd vliegt het meesje weg uit de boom. Even verder in de struiken tsjirpen de mussen dat het een lieve lust is. Op het dak van nummer 14 zit een eenzame duif. Geen ekster activiteit meer waar te nemen.

Jongens, wat is het mistig, vanmorgen. Geen weer voor nestverlaters, als je het mij vraagt !

7u30 – Twee eksters scheren langs de boom en vliegen naar de nieuwbouw hiernaast. Ergens aan de andere kant kwettert een derde ekster. De eenzame duif zit nog altijd in haar eentje op het dak van nummer 14. Verder niets meer te zien of te horen.

Mys(t)erie, mys(t)erie, mys(t)erie …

Spelletjes spelen op de computer … Leuk ! Maar het mag niet te lang duren voor mij.

Ideaal daarvoor zijn die spelletjes providers die 1 uur “probeer”-tijd geven op hun nieuwe spelletjes. Broer heeft er zo eentje ontdekt die je maar laat doorspelen, tot het spel uit is ! Dat houden we voor de lange winteravonden, natuurlijk.

Maar ik ga dus regelmatig op zoek bij andere spelletjesmakers waar ik telkens mooi 1 uur kan spelen en dan stop het spel. Prima. Als ik het dan toch een héél tof spel vind en het verder wil spelen, noteer ik dat om het bij gelegenheid eens bij die ene – vrijgevige – provider te gaan spelen.

Laatst was ik echter zo een 1-uur spelletje aan ’t spelen bij een spelletjesmaker (P... ik ga hem hier niet noemen) en dat bleef maar doorgaan, en doorgaan … Na twee uren heb ik het spel zelf afgebroken. (’t was niet zo heel leuk). Tiens, hebben ze vergeten hier een “stop” op te zetten ? Neen, de volgende dagen kreeg ik toch maar 60 minuten om zijn nieuwe spelletjes uit te proberen.

Gisteren, om 23u, dacht ik : ik heb hier nog een 1-uur trial staan bij P..., laat me dat maar eens doen. Dan ben ik klaar om middernacht en kan ik gaan slapen. Leuk spel, beetje verwarrend hier en daar. Dat kon de pret niet drukken. Maar na een tijd begon ik nattigheid te voelen : dat houdt hier precies niet op ? Aan het spelverloop kon ik zien dat ik bijna aan de ontknoping was. Ik heb dus dapper verder gespeeld, tot aan het einde.  Jawel, het was kwart voor twee toen ik het spel uit had !!! De hoogste tijd om te gaan slapen, dus !

En wat blijkt nu ? Als ik opnieuw naar dat spelletje bij P... ga kijken heb ik nog altijd 60 minuten om te spelen ! Ik ga zeker proberen of ik het weer kan uitspelen want op het einde kan je uit twee mogelijkheden kiezen. Gisteren koos ik ervoor om de toren - en al zijn inzittenden - te vernietigen. Beetje drastisch, ‘k weet het … Maar het Kwaad moest toch uitgeroeid worden, hé ? Als ik het nog eens kan spelen, kies ik voor het redden van het koninkrijk ! Maar ik heb gezien dat ik dat zelf niet zal overleven … 'k Ben eens curieus !

Mijn visuele waarnemingen van het eksternest lopen op hun einde. De boom heeft nu al redelijk veel blaadjes dus het nest wordt stilaan aan het oog onttrokken. Ik hoor er altijd wel een ekster in kwetteren. Zit ze al op eitjes of roept ze gewoon om meer bouwmateriaal ? Ik weet het niet. Er is nog wel flink gebouwd ondertussen : twee weken geleden kon je nog een beetje door het nest kijken. Nu is het helemaal dicht.

En het wordt flink verdedigd. Alles wordt achtervolgd en weggejaagd. Vooral kraaien maar ook … duiven !

Waarom zou een ekster nu achter een duif aan gaan ? Bang dat ze het nest zou innemen ? Allez, een duif ?! Die haar eieren legt op drie takjes, bijeen gegooid op de meest onmogelijke plaatsen ? Zou een duif een “goed” nest wel herkennen mocht ze er eentje zien ? Volgens mij denkt die dan eerder : “pfffff, zoveel takken, daar kan ik toch geen ei in leggen ?”

De theorie in het boekje (blz 518 : uitbroeden 17 – 18 dagen, jongen vliegen uit na 22 – 28 dagen) is heel mooi maar ik heb geen idee of en wanneer er eieren gelegd zijn. Ik blijf dus alles in het oog/oor houden en hoop binnen afzienbare tijd kleine ekstertjes te zien uitvliegen !

Ontbijten doe ik meestal met melk, fruit en cornflakes.

Vanmorgen was het niet anders. Maar omdat de bananen nog niet rijp genoeg waren besloot ik om er de gedroogde-abrikozen-variant van te maken.

Mise en place : abrikozen, meloen, eetkommetje, lepel, snijplankje, mes, GFT bakje.

Ik snijd de abrikozen en doe ze in mijn kommetje. Dan snijd ik twee schijven van de meloen, haal de pitjes eruit en doe de schil eraf. Pitjes en schil gaan in het GFT bakje. De naakte meloenschijven snijd ik in blokjes. Ik schuif de stukjes meloen van het plankje, spoel plankje en mes af, sluit GFT bakje en zet het opzij.

Dan is het tijd om de melk over het fruit te gieten. ... Wat ? … In mijn kommetje liggen alleen stukjes abrikoos ??? Waar is de meloen naartoe ? Het duurt even – maar echt niet lang – voor ik weet waar ik moet gaan kijken : ik heb de meloenblokjes netjes bij het andere afval in het GFT bakje gekieperd ! 

Man, man, man … 

Wordt het zó een dag vandaag ??? Stilletjes binnen blijven, dan …

Deze namiddag was het “benen”-tijd. En dat probeer ik altijd te combineren met een bezoekje aan de supermarkt.

Toen ik thuis vertrok scheen de zon. Toen ik met nieuwe benen uit het schoonheidssalon kwam scheen de zon nog altijd. Maar toen ik aan de kassa van de supermarkt stond af te rekenen : gieten, jongens !

Ik heb dan maar even gewacht aan de ingang van de supermarkt tot het iets minder regende. En dan was dit toch wel het perfecte moment om mijn zelfbedacht vuilzak systeem uit te proberen, zeker ? Een grijze plastic zak die net over mijn caddy past, heb ik bovenaan opengemaakt zodat het handvat van de caddy er door kan. Ik trok dus mijn boodschappenwagentje zijn regenjasje aan, stak mijn paraplu op en vertrok huiswaarts door een malse regenbui.

Het systeem werkt ! Mijn caddy en ik zijn droog gebleven. En thuis haalde ik de zak van het wagentje, stak er een kleerhanger in en hing hem te drogen in de douche.

Spiekmadoille voor mezelf !

Phoebe komt bezweet van het joggen de Central Perk binnen gelopen. Ze laat zich in de grote zetel vallen en gooit haar voeten op tafel. Vanuit de andere zetel zegt Joey, terwijl hij een wuifgebaartje maakt voor zijn neus : “Jojobe, sis”. Dat wordt ondertiteld als “Jodiode, meisje”. Ik denk : allez, waar hebben ze dat nu weer gehaald ? 

Ik word wakker uit een verwarrende, niet onaangename droom waarvan ik mij alleen nog dit laatste stukje herinner. Het is 7 uur en ik voel mij uitgerust dus sta ik op en ga jojobe opzoeken in het engelse woordenboek : niets te vinden. In de dikke Van Dale vind ik wel jojobaolie (gebruikt in de cosmetica). Straks nog eens op het internet kijken.

Terwijl ik op het terras sta “wakker te worden” vertrekt overbuurman naar zijn werk. Een ekster komt toegevlogen bij het nest. Hij/zij springt in het nest, komt er weer uit en vliegt richting steenweg. Ook op weg naar zijn/haar dagtaak ?

Zo te zien zijn de meesjes al vroeger begonnen op deze maandagochtend. Ze vliegen af en aan tussen de boom en hun nestkastje op het balkon van de bovenbuurvrouw.

En ik ? Geen idee wat ik vandaag allemaal zal doen. Het wordt weer prachtig weer, dat is al mooi meegenomen.

Verder maakt het niet uit want … ik ben blij ! Drie dagen lang heb ik lopen zoeken naar een stapeltje papieren. Ik dacht dat ik die in de verhuis had weggegooid. Drie dagen heb ik mezelf lopen beknorren : “Hoe is het toch mogelijk dat je die classeur hebt weggegooid ? You stupid women !” Gisteren heb ik die papieren dan teruggevonden. Ik had ze uit de opbergmap gehaald en in een plastic mapje gestoken. 

Wie zoekt die vindt ! Allez, soms toch …

Zaterdagmorgen 23 april, zijn twee eksters aan een nest begonnen in het topje van de boom hier tegenover. Drie dagen lang was het een aan- en afvliegen dat het een lieve lust was. Aardig om zien hoe die vogels hun takjes uitkiezen en welke toeren ze daarna moeten uithalen om ermee door de takken van de boom te geraken. Soms moesten ze langs één kant uit de boom vliegen om er aan de andere kant mee in het nest te belanden. Hoe ze dan de takjes tot een stevig nest vlechten, ik zou het hun niet kunnen nadoen.

Op het internet had ik gelezen dat de bouw van een eksternest 40 dagen duurt ! Ja maar … hoe zit dat dan met “in mei leggen alle vogeltjes een ei” ?

Op 26 april echter, was er geen activiteit meer aan het nest. Oei, zouden ze het verlaten hebben ? Broer had dat in hun tuin al eens meegemaakt : begonnen aan een nest en het dan in de steek gelaten. Zou hier mijn eksternest avontuur eindigen ? Jammer.

Maar dan, eergisteren, zag ik weer een ekster in de buurt van het nest. De volgende dag zat de ekster zelfs achter een kraai aan : hij joeg hem weg tot in de volgende tuin. En in de namiddag zag ik de ekster in het nest springen. Vanmorgen stak er een kopje uit boven de rand van het nest. Ik zie het kopje nu niet meer maar er is wel weer meer activiteit in de buurt van het nest.

Zal het dan toch in orde komen ? Misschien worden er nu eitjes gelegd en blijven ze ondertussen verder werken aan hun woning. In dat geval moet ik nog een beetje geduld hebben (40-tal dagen ?) en zal ik dan de kleintjes zien uitvliegen !

Leuk voor mij maar, zoals bovenbuur opmerkte, minder leuk voor de meesjes die bij de buurvrouw van de tweede verdieping het nestkastje aan het inrichten zijn. De eksters zouden de kleine meesjes wel eens kunnen aanvallen …

En het is nog niet eens middag !

De plannen waren nochtans duidelijk : ik poets de ramen, schuur het terras, zet mijn tuinstoel en –tafel buiten en ik ben weer gerust voor enkele maanden …

Laarzen en schuurborstel boven gehaald. Terras afgeborsteld. Net als ik de emmer met water wil vullen, hoor ik ergens een “piep”. Ik ga even in de hall luisteren en hoor bovenbuurvrouw tegen bovenbuurman zeggen : “Moet gij ook water hebben van beneden ?”

Verdorie, helemaal vergeten ! Vandaag gaan ze hiernaast aan het water werken. Dat wil waarschijnlijk zeggen dat ze het water in de straat gaan afsluiten. Even in de brievenbus gaan kijken. Jawel, hoor : er zit een briefje in dat de watertoevoer vandaag wordt afgesloten van 9 tot 16 uur.  Een geluk dat ik vroeg opgestaan ben. Maar ondertussen is het wel al kwart voor negen ! In de garage moet ik even onbeleefd zijn tegen buurman die wou beginnen vertellen dat zijn wagen kapot is. Sorry maar ik moet zien dat ik een voorraadje water genomen heb voor 9 uur … Ik vul emmers, een teiltje, enkele plastic flessen met water.

Goed, dus geen ramen lappen vandaag. Dan maar naar het volgende punt op de agenda : met de auto naar Delhaize want ik ga er eens “grote” boodschappen doen. Ik had kortingsbonnen voor ’t een en ’t ander en als ik voor 50 euro aankopen heb, krijg ik nog eens 5 euro afslag.

Aan de kassa zie ik dat ik voor 55 euro heb. OK, die extra korting is in de sakoche. Maar … “die Cordon Bleu, wou je die van 2 voor de prijs van 1 ? Want dat zijn deze niet. Ze stonden achter het etiket met de promotie erop.” Ja, die achter dat papier met “2 voor de prijs van 1”, die heb ik genomen ! De kassa juffrouw zal zelf eens gaan zien … Ze verdwijnt naar achteren en blijft weg. Dan zie ik haar in de verte naar “den bureau” gaan. Ondertussen wordt de rij wachtenden achter mij nog een beetje langer. Eindelijk durf ik toch naar de mensen achter mij kijken. Oef, ze kunnen ermee lachen en maken zelfs grapjes : “die komt niet meer terug, we kunnen misschien alles voor niets mee nemen”. Na een hele tijd komt de kassierster terug, met dezelfde Cordon Bleu die ik uit het rek genomen had. Blijkbaar was er een foute levering binnen gekomen en dus uitzonderlijk kon ik deze kalkoenlapjes aan de promotievoorwaarden krijgen.

Ik zit nu even te bekomen van deze ochtend perikelen en vraag mij af wat ik de rest van de dag ga doen …

’t Zonneke schijnt en mijn groen-bakje is vol dus zit er waarschijnlijk een wandelingetje aan te komen !

Donderdag : marktdag. Joepie !
Om half negen opgestaan, gekookte eitjes gegeten als ontbijt. Echt op 't gemakske "wakker worden".
Om half tien trek ik de badkamer in om mij te wassen. Ondertussen denk ik te weten welke "plaat van Bart De Pauw" ze zoeken bij de Madammen (Radio 2).
Om tien uur kom ik terug in de living en ... de wereld is helemaal wit !!!
Jommo, jommo ... Naar de markt door de sneeuw ? Goed ingeduffeld en met mijn bottinnen aan is het misschien wel te doen. Alleen moet ik zien dat ik niet val.
Ik kijk even over het terras om te zien hoe de straat er bij ligt. Oei ! Eugeen is sneeuw aan het ruimen. Amaai, ge moet hier snel zijn, wilt ge nog mee kunnen sneeuw borstelen. Vlug laarzen aangetrokken en met de borstel naar de straat. Ondertussen is Ivo er bij gekomen. Hij komt van de markt en volgens hem is het te doen, als ge voorzichtig loopt op de stoepen.
Nog wat mee geborsteld, gebabbeld over onze perikelen ...

Met mijn bottinnen aan ben ik naar de markt geweest en heb er een kippetje gehaald.
't Is eigenlijk heel mooi weer. Ik denk dat ik deze namiddag zal gaan wandelen.

Ik heb veel kaarsen en toch brand ik er niet zoveel. Ik denk nu te weten waarom : Meutje + kaarsen gaat niet echt goed samen.
Lang geleden heb ik er een gewoonte van gemaakt om kaarsen met mijn hand uit te "wapperen" in plaats van ze uit te blazen. Als je kaarsen uitblaast loop je het risico dat je het kaarsvet mee rond blaast en dat belandt dan op de meubels. Dat is mij vroeger enkele keren overkomen. Vandaar dus die nieuwe techniek : het uitwapperen.
Ik kreeg hier echter een probleempje mee. Als ik kook, brand ik tegelijk een theelichtje. Vorig jaar, bij het uitwapperen van dat theelichtje, bleef ik met mijn vinger aan de kaarsenhouder haperen. Het theelichtje en het hete kaarsvet vlogen rond in de keuken en over Meutje. Uit mijn kleren heb ik het kaarsvet mooi kunnen weghalen door middel van een krant en een heet strijkijzer, gelukkig maar. Maar het heeft mij redelijk wat tijd gekost om alle kaarsvet vlekken in de keuken (werkblad, kastdeurtjes, vloer) op te sporen en te verwijderen.
Vanaf toen blaas ik de kaarsen weer gewoon uit.
Toch is de combinatie Meutje + kaarsen nog altijd niet veilig.
Omdat Katty tegenwoordig zelf kaarsen maakt, besloot ik om eens meer "gewone" kaarsen te branden (in plaats van theelichtjes), zodat ik de overschotten van kaarsvet aan haar kan geven.
Zondagavond had ik weer twee kaarsen aangestoken. Dit zou waarschijnlijk hun laatste ademtocht zijn. Inderdaad, toen ik ging slapen was er 1 kaars helemaal opgebrand. Maar dan ook he-le-maal ! De kaars stond op een kaarsenhouder. Die stond in een metalen onderlegger en, omdat de kaars op haar einde was, had ik er nog een servet onder gelegd want het geheel stond op de tafel.
Helaas ! De kaars was helemaal gesmolten, de houder half opgebrand, het kaarsvet was over de onderlegger gelopen en door en over de servet. Alles had al even kunnen afkoelen en plakte stevig vast. Met flink wat getrek heb ik het van de tafel gekregen maar er bleef natuurlijk een mooie cirkel kaarsvet over. In de keuken had ik vorig jaar alles zitten afschrapen maar dat leek mij niet de aangewezen werkmethode voor het tafeloppervlak.
Maandagochtend heb ik dan een krant genomen en mijn tafel gestreken ! Jawel, de tafel is niet beschadigd en van heel het accidentje is niets meer te merken.
Maar hoe het nu verder moet mijn kaarsen ... ???

Allemaal een leuk Kerstfeest gehad ?

Op kerstavond was er ten huize Katharinae sprake van enige overdaad : er zijn een heleboel zakouskis via de oven richting mijn maag vertrokken. Geen last van gehad. Zou ik dan toch mijn darmprobleem onder de knie hebben ? En naar aloude traditie heb ik op Kerstdag ossentong met tomatensaus gegeten. Met kroketjes, dit keer.

Na mijn kerstmaal zat ik rustig naar Mary Poppins te kijken (ja, waarschijnlijk al voor de 150^ste keer). Ik hoorde mijn vaste telefoon bellen in de berging. Over het algemeen zijn het Franstalige mensen die mij op dat nummer bellen : ze willen mij iets verkopen of ze hebben zich vergist. Maar àls ik die telefoon hoor bellen neem ik altijd op. Nu dus ook. “Ah, ’t is uw bovenbuur hier, hé. Mijn vrouw vraagt of ge iets komt drinken.”

Ik trek vlug wat fatsoenlijke kleren aan en begeef mij naar de tweede verdieping. Mijn lieve buurvrouw begroet mij met de gevleugelde woorden : “Oh, mensen die alleen zijn met deze dagen, daar heb ik toch zo’n compassie mee …” Ik ken ze nu al een beetje dus ik weet dat ze haar hart op de tong heeft.

Ze vraagt mij of ik advocaat lust. Ik heb dat eigenlijk feitelijk nog nooit gedronken dus we zullen dat maar eens proberen, hé ? Ze zegt : “Ik maak die zelf, hoor. 96 graden !” … Hm, slik … Wel, ’t was héél lekkere advocaat moet ik zeggen. De rest van de namiddag hebben we nog koffie gedronken en kerststronk gegeten. En ondertussen maar babbelen en babbelen … Vooral verhalen van vroeger. Héél leuk !

Vanaf een uur of zeven ben ik beginnen zeggen dat ik nu toch eens moest voortgaan. Om kort te gaan, ’t was half elf toen ik er in slaagde om mij terug naar de eerste verdieping te begeven.

Op tweede kerstdag had ik dan eindelijk weer afgesproken met mijn collega. Daar was sinds juni steeds van alles tussengekomen. Wij hebben chinees gegeten in Sterrebeek. Dat was lang geleden en ik heb er van genoten. Daarna hebben we bij de collega thuis nog zitten kletsen. We hadden inderdaad heel wat bij te praten ! Het was half twaalf toen ik in mijn auto stapte om huiswaarts te keren.

De feesten zijn voor mij goed ingezet. En ik ga zo nog eventjes door !

Prettig Eindejaar allemaal !!!

Om te beginnen : ik hou niet meer zo van Google !!! Ik ben Google Chrome beginnen gebruiken omdat er eens 1 dag problemen waren met Internet Explorer. Tot nu toe lukt het allemaal wel zo een beetje. Hier en daar krijg ik al eens een boodschap en dan kan ik beginnen zoeken wat ik moet doen. Niet echt mijn gedacht van de ideale computerwereld, maar allez ...
Maar vandaag kon ik plots niet meer op deze blog. Nie zieveren, hé jongens. "You are not a  Blogger". Komaan, zeg ! Bij jullie niet, neen. Maar laat mij dan tenminste op blogger.com binnen !
Na een goei 20 minuten is het mij dan toch gelukt. Zucht ... Ik ben waarschijnlijk te oud voor deze dingen. Jammer, want ik wou nog iets vertellen.

Vandaag, voor de eerste keer sinds vele jaren, GEEN ossentong met maderasaus en aardappelbolletjes gegeten met Kerstmis ! De weergoden hebben er gisteren anders over beslist. Ik dacht nog gauw mijn traditionele kerstmaaltijd in de supermarkt te gaan halen. Maar 't was gisteren geen weer om een hond door te jagen. Dus ben ik maar thuis gebleven en heb de diepvries geplunderd.
De bedoeling was om kip te maken met kroketjes en paddenstoelen en paprikasaus. Het is kip met kroketjes en paddenstoelen en ... spaghettisaus geworden !
Luister naar wat een ervaringsdeskundige op dit gebied te zeggen heeft : "Geen stickers op de diepvries producten zetten, dat zal u een verrassing bezorgen !!!"
Niet getreurd, vanaf nu zal ik al mijn spaghettisaus ZONDER gehakt maken. En dan noem ik ze : universele saus !

Ondertussen : Prettige Eindejaarsfeesten, allemaal !!!
(behalve Google, misschien ? Daar moet ik nog eens DIEP over nadenken ...)

Mijn wereld heeft even stilgestaan ... Excuses daarvoor.
Inbraak - politie - verzekering - niet goed van geweest - belangrijke beslissing genomen : huis verkopen, appartement gekocht ...
Dat zullen we allemaal wel overleven, zeker ?
Maar 't begint precies terug in de plooi te vallen. Ik begin toch weer vanalles op te merken rond het huis.
Vorige week heeft er een feestje plaats gehad op mijn auto : natte pels-sporen en afdrukken van pootjes. Diezelfde pootjes vond ik terug op het venster aan het terras ! Wie komt er bij mij binnenkijken ???
Om nog meer sporen te kunnen detecteren, heb ik dan bloem op het terras gestrooid.
Déjà vu ! Bloem op het terras strooien is al even stom als kattenbakkorrels voor de voordeur strooien tegen de ijzel : 't zal misschien wel het beoogde resultaat opleveren (die winter was het inderdaad niet glad aan de voordeur, maar sporen in de bloem van de nachtelijke binnenkijker ? Vergeet het maar ! Tot nu toe, geen resultaat ...) Helaas krijgt ge die smurrie (kattenbakkorrels én bloem) heel moeilijk van de stenen verwijderd !
Back to the drawing board, zou ik zo zeggen ...

Dag lieve kindertjes allemaal ... Tot u spreekt een GEPENSIONEERD Meutje !!!!

Ik ben momenteel wel even gepensioneerd-zonder-wedde, maar "alles sal reg kom".

't Zit namelijk zo :
Uit curieusiteit, ging ik ging gisteren eens kijken op My Pension. Er waren geen betalingen voorzien voor mij. Dat kan, natuurlijk. 't Was nog altijd januari. Maar dan ging ik eens op Mijn Gegevens kijken en wat zag ik ? Er stond geen bankrekening nummer ! Hoe gaan die lieve mensen mij dan betalen (om niets te doen, gniffel, gniffel ...) ??? 't Was al na 17 uur, dus bellen zou iets voor de volgende dag worden.

Vanmorgen bel ik met de pensioendienst. Na even wachten ("Wij zijn allemaal bezig. Wacht u nog even ?"), vertel ik de dame aan de telefoon dat er geen bankrekening nummer staat bij Mijn Gegevens. "Hebt gij uw rekening nummer dan niet doorgegeven ?", vraagt ze. En ik voel mij alsof IK serieus in gebreke gebleven ben. "Euh, ik heb veel papieren ingevuld en allemaal teruggestuurd ..." Ze vraagt me mijn nationaal nummer en ze zal eens kijken. "Ik kan hier niets zien. Ik verbind u door met de betaaldienst", helpt ze mij voort ... Ze kan niets zien ??? Ben ik eigenlijk wel gepensioneerd ??? Help !!!

Op de betaaldienst echter, was het niet "Wij zijn allemaal bezig. Wacht u nog even ?". Neen, 't was direct "Alle lijnen zijn bezet, probeert u het later nog eens ? tuut-tuut-tuut ...". Ik ben twee uren aan een stuk blijven proberen maar : "Wij zijn allemaal bezig. Wacht u nog even ?".

Mijn hersencellen mogen dan wel min of meer aan 't afsterven zijn maar plots kreeg ik een pracht van een ingeving : 'k zal eens een mailtje sturen ! Per mail die lieve mensen (die mij willen betalen om niets te doen, gniffel, gniffel ...) van mijn bezorgdheid op de hoogte gebracht én tegelijk dan maar mijn bankrekening nummer doorgegeven. En dan met een iets geruster gemoed naar de Colruyt boodschappen gaan doen.

Onderweg naar huis, na het boodschappen doen, gaat mijn GSM. Ik zet mij langs de kant van de weg en beantwoord de oproep. 't Was een lieve meneer van de RVP (ge weet wel, die lieve mensen die mij willen betalen om niets te doen, gniffel, gniffel ...), om te zeggen dat hij mijn mailtje ontvangen had, dat hij mijn bankrekening nummer ging doorgeven en dat het allemaal in orde komt. Ik zou wel een brief gekregen hebben waarin ze mijn bankrekening nummer vroegen. Maar hij ging dat nu al allemaal in gang zetten, omdat het "zo kort op de bal" was ... Ik heb nog eens gevraagd of ik nu helemaal in orde was. En hij zij JA !

Ik ben dus in blijde verwachting ...

Nog even ter bevestiging : dames die bij de overheid werken zijn dikwijls"bitches" (niet allemaal, in Leuven zitten er enkele écht goeie ! Chapeau !). De heren bij de overheid, daarentegen ... Schattekes !

Enne ... heb ik al gezegd hoe fijn ik het vind dat ik betaald zal worden om niets te doen ? ;-)

Vandaag hoog bezoek aan de notenzakjes : een grote bonte specht !!!
Heer Vink bleef eerbiedig op een afstandje toekijken tot Heer Specht voldaan was ...
En neen, ik heb er geen foto van genomen :-( Mijn cameraatjes zijn jammer genoeg nooit schietensklaar : lege batterijen vanwege te weinig gebruikt ... Hoe doen andere mensen dat toch ??? Steeds paraat om een foto te maken ?
Daar zal ik in de toekomst werk van moeten maken !

In de winter hang ik voor mijn gevederde vriendjes notenzakjes in de bomen.

Mezen zijn heel handig met die dingen : ze gaan er gewoon aanhangen en pikken er stukjes noot uit. Andere vogeltjes daarentegen, hebben die truuk niet altijd door. Ze hangen daar dan wat rond te fladderen terwijl ze ondertussen naar het zakje proberen te pikken. Daarom hang ik de zakjes altijd tegen een ander takje aan, zodat de niet-mezen van op die plaats op hun gemak kunnen smullen. Trouwens, de zakjes zijn tamelijk groot. De vogeltjes kunnen er ook gemakkelijk bovenop gaan zitten, wat de meesten ook wel doen.

Vanmorgen echter zag ik een vink die niet van deze faciliteiten gebruik wou maken. Ze bleef maar rond het zakje fladderen en ging dan op een takje, een halve meter verder, haar nieuwe "aanval" voorbereiden.

Terwijl ze zat uit te puffen, zette een mus zich parmant op het faciliteiten-takje, pikte aan de nootjes, en ging een metertje verder haar buit opeten. Ik heb nog geroepen : "Hebt ge het gezien, Vink ? Zo moet ge dat doen !". Maar neen, hoor. Vink ging weer rond het zakje fladderen. Tijdens een volgende rustbeurt, kwam er een meesje op het zakje zitten, pikte wat nootjes en ging elders verder ontbijten. Ondanks mijn aanmoedigingen aan de toekijkende vink, kwam zij weer rond het notenzakje fladderen. Maar allez ... zo doet ze nog een vleugelbreukje op, dacht ik.

De vink hield echter wel genoeg energie over om andere potentiële eters van dat bepaalde zakje weg te jagen. Ja, en dan werd ik een beetje boos : "Kijk dan toch hoe die anderen het doen ! En, als ge er geen verstand van hebt, laat die anderen dan tenmiste eten !".

Niks gekort ... Ik heb dat daar bijna een half uur zitten bekijken : het is duidelijk een vink met colibri aspiraties !

Nu ben ik nieuwsgierig !!!

Vanmorgen, iets na achten, word ik wakker van een korte sirene-stoot in mijn straat. Ik dacht : "Oei, komt een ambulance iemand halen ?", zet mijn bril op en kijk uit het raam. Voor het kapelletje, aan de overkant van de straat, staat een brandweerwagen te flikkeren. Achter die brandweerauto is de straat bedekt met schuim, zover ik kan zien.

Even beneden aan een venstertje gaan kijken ... Voor de brandweerwagen staat een klein rood autootje van de brandweer, en daarvoor een witte personenwagen. In de andere richting ziet de straat er droog uit.

Ik heb alles nog een tijdje vanuit alle mogelijke hoeken zitten bestuderen. Tegen half negen, stappen alle mannen ('t waren er een hele hoop ? van waar kwamen die ineens allemaal ?) in de auto's. De witte auto rijdt weg, richting Tervuurse steenweg. De twee voertuigen van de brandweer rijden langzaam verder naar de Coige, terwijl de brandweerwagen het wegdek blijft natspuiten.

Zal ik ooit te weten komen wat hier gebeurd is ???

Vandaag even met de wagen weggeweest. Toen ik weer thuis kwam, lag er een fameuze kaka op de drempel aan de voordeur !

Enkele dagen geleden, bij het vogeltjes voeren, had ik al een soortgelijk "cadeautje" op het gras zien liggen. Ik kon mij niet indenken welke hond tot achteraan in de tuin zou komen om zijn gevoeg te doen. En katten heb ik al jaaaren niet meer gezien in de buurt.

Ik kan dus maar aan één gulle gever denken : welbedankt, Meneer Steenmarter !
Maar ... zo vlak aan de voordeur ... ? Als dat geen "statement" is ... !

Vanmorgen landde er een ekster voor het keukenvenster. Ik ging even kijken wat ze van plan was. In haar bek hield ze een tamelijk groot rond ding. Een noot ? Ze keek wat rond, hipte naar de klimop en stopte het voorwerp eronder. Dan begon ze grassprietjes uit te trekken en afgevallen blaadjes te verzamelen en legde alles op haar verborgen schat.
Ik wist niet dat eksters ook wintervoorraad indeden ... Hebben ze zeker geleerd van de eekhoorntjes ?
Enne ... weet Mevrouw Ekster dat er muisjes wonen, daar onder de klimop ? Haar noot zal waarschijnlijk niet lang veilig zijn ...

Makrootje gedaan met Broertje. Broertje gewonnen. Ah jaaaa, nu ik mijn sigaretten er niet meer vind, kan ik niet meer winnen, hé.
Ik ben een beetje aan 't spelen op de computer als plots : Ding ! Dong ! Oh, wie komt mij een bezoekje brengen ?
Staat er een zwarte medemens aan de deur die mij een pakje in de handen duwt en mij wil laten tekenen voor ontvangst. Yep, 't was een grote kartonnen omslag. Met mijn metsersoog kon ik zien dat de envelop 40 x 25 x 2 cm was. En jawel, geadresseerd aan ... Elleke Bennekens in Everberg !
Ik geef de omslag terug aan de lieve man en zeg : Neen, hier staat Everberg (wijs op het adres op de omslag) en hier is het Leefdaal (wijs met mijn vinger naar de grond). En Everberg (wijs op de omslag) is daar (wijs ergens in de richting van Everberg). Waarop hij : Ah ja, Everberg (en hij wijst ook achter zijn rug). Et voilà ! Pakjes probleem (hopelijk voor eens en voor altijd) opgelost !
En ja, het moet gezegd : ik moet mij DIK verontschuldigen bij De Post en aanverwanten. De vorige pakjes waren dus ook gebracht door een koerier, die mij nooit thuis vond en ze dan maar in de bus propte. En ik heb die dan zomaar in de postbus gestopt !!!
S O R R Y, Tante Pos ! (ik hoop wel dat De Post de vorige pakjes op zijn minst aan de afzender terug bezorgd heeft ... Moet ik dat eens aan Elleke gaan vragen ?)

Dinsdagavond, als ik thuis kom van kantoor, vind ik een pakje in de bus. Yeah !

Het is 2 cm dik, 40 cm lang en 25 cm breed. Het kon eigenlijk niet in de bus en dus had de postbode de bovenste 10 cm enigszins platgedrukt en omgeplooid, en het hele geval in mijn brievenbus gepropt. Nà, was hij toch mooi zijn pakje kwijt …
Mijn geluk was echter van korte duur. Een pakje ? Voor mij ? Vergeet het maar : straatnaam en huisnummer waren juist maar de gelukkige ontvanger was Elleke Bennekens in … Everberg ! Tiens, voor die mensen in Everberg met “mijn” straat en nummer heb ik in het verleden nog al leveringen gehad, hé ? Remember, enkele jaren geleden, een verhuiswagen met zetels, bijvoorbeeld, en mensen die een grafzerk kwamen kiezen …
Bon, woensdagochtend op weg naar kantoor, stop ik bij de postbus aan het einde van de straat (wordt gelicht om 10:00 u) en besluit het pakje daarin achter te laten zodat Elleke alsnog haar pakje zal krijgen. Yep, dat werd dan ook weer proppen, hé : de postbus is wel hoog en breed maar niet diep genoeg voor mijn retourzending. Maar wat de postbode kan, kan ik ook ! Ik prop het geval erin, het blijft natuurlijk bovenaan vastzitten, en ik schuif het dan wat opzij zodat andere mensen hun post ook nog in de postbus zouden kwijtraken.
Woensdagavond na kantoor, draai ik de straat in en wat zienik ? Het pakje steekt nog altijd half voor de postbusopening ! Heeft de postbode de bus niet gelicht of heeft hij dat pak daar bovenaan gewoonweg niet zien zitten ?
Bref, vanmorgen besluit ik, dat dit een mooi verhaaltje is voor mijn blog. Voor ik begin met schrijven, ga ik met een meetlat even mijn brievenbus opmeten. Ah jaaaaa, ne mens moet een beetje juiste dingen schrijven, hé. Het deksel van mijn brievenbus staat wat omhoog. Oh, 10 uur en de post is al geweest ? Da’s vroeg !
En wat zienik ? Er zit … een pakje in mijn brievenbus !!! Neen, niet dat pakje van gisteren. Dacht ik ook wel even want dit pakje heeft dezelfde afmetingen maar in plaats van een doos is het deze keer een 2 cm dikke envelop. En, jawel, toch ook weer een pakje voor … Elleke Bellekens !
Wat moet ik nu doen ? Ik denk dat ik ga wachten tot de opening van de postbus aan het einde van de straat weer vrij is (ik moet er straks toch langs, ben eens benieuwd …) en dan steek ik ook deze envelop er weer “retour” in.
En ik kan misschien eens vragen aan De Post of ze mij op hun loonlijst willen zetten. Al de jaren die ik hier nu al woon heb ik toch al aanzienlijk wat verkeerde leveringen in de juiste bussen gestoken …

Mag je in de supermarkt 1 of 2 tomaten van een tros trostomaten aftrekken ?

Bij het boodschappen doen eindigde ik bij de groenten. Ik wou enkele tomaten maar er lagen alleen voorverpakte (per 6) en trostomaten (ook met 5 of 6 tomaten aan elke tros). Ik was met mezelf aan het overleggen wat ik zou doen toen er een meneer aan de tomaten stopte.
Ik dacht : zodra die man weg is, haal ik een vandalenstreek uit en trek enkele tomaten van een trosje af. Maar die man bleef maar staan dubben ... Ja, dan wist ik het wel. Hij had waarschijnlijk hetzelfde probleem als ik.
Dus ik zei : "Zou je daar enkele tomaten mogen aftrekken ?" Waarop hij : "Sorry ?" 't Was een engelsman ... Ik ging verder in het engels en, ja hoor : hij had maar twee tomaten nodig. Ik vroeg of hij met mij een trosje wou delen ? "That would be nice". Ik mocht kiezen welke tomaten ik wou want hij ging een salsa maken en dan had dat zo geen belang.
Ik koos drie tomaten, hij nam de twee die overbleven. En hij zei nog : "I feel like a thief !" Goe gelachen en twee tevreden klanten ... Meer moet dat niet zijn, hé ?

En dan nog een waarschuwing : 't is weer niet de moment om door Kortenberg te rijden. De Achterenberg is volledig afgesloten. De omleiding stuurt je langs de Sterrebeekse steenweg en dan het veld in naar het Hoogveld. Alleen waren ze vanmorgen, aan het begin van dat baantje door het veld, nog druk putten aan het opvullen met een buldozer. En de auto's wilden er reeds langs alle kanten door. Bwa, een beetje wachten en hoffelijk zijn. Dan gaat dat ook, hé ?

Met Nieuwjaar heb ik een nieuwe tandenborstel in gebruik genomen. Mijn flashy blauwe tandenborstel was (in mijn ogen) nog niet versleten. Vergeleken met een nieuwe zag die er nog heel goed uit. De haartjes waren een beetje dunner maar ze stonden nog mooi recht en hij poetste nog goed, ondanks het feit dat ik hem toch al enkele jaartjes aan het gebruiken was.

Ja, ik weet het ... Zolang mag je niet met een tandenborstel doen. Maar 4 tandenborstels per jaar ??? Neen, hoor. Daar doe ik toch ook niet aan mee.

Tijdens de laatste weken van vorig jaar was mij echter opgevallen dat er piepkleine blauwe spikkeltjes zaten in de tandpasta die ik in de pompbak uitspuwde. Dus ik dacht dat mijn blauwe tandenborstel zijn pluimen aan het verliezen was en nam een nieuwe : een fluo-oranje met fel groene tekeningen. (ik heb, heel lang geleden, zo eens een 5-pak flitsende tandenborstels gekocht)

Ik poets al een jaar afwisselend met Sensodyne en met Colgate, kwestie van gewenning tegen te gaan en in de hoop mijn tanden een tintje lichter te krijgen. Dus nu is de vraag : zijn mijn tanden "nog" witter, sinds ik die nieuwe tandenborstel gebruik ? Maar neen, gij !

Doch wat zag ik, begin januari, heel toevallig ? ... Het was mij eerder nog niet opgevallen ... Ik moet die dag eens een heldere ochtend gehad hebben ...

In de Colgate tandpasta zitten ... piepkleine blauwe spikkeltjes ... !!!
Man, man, man ...

Allez, ik gebruik nu toch een nieuwe tandenborstel. Dat was wel eens nodig, hé ...

Oeps ! Da's weer lang geleden ... Sorry, maar ik kan geen beterschap beloven, hoor ! Misschien als ik gepensioneerd ben ?
Maar goed. Ik wou u even laten meegenieten van mijn vis-experiencie ...
Ik had overlaatst bij Mykene vis met tartaarsaus besteld. Ja ! Ik heb het eindelijk gedaan : vis bestellen op restaurant ! En het was een groot succes. Lekkerrrrrr !
Dus zocht ik een recept voor tartaarsaus op en ging ik zelf eens experimenteren. Zeewolf gekocht en alle nodige ingrediënten voor de tartaarsaus. Er staat nu bieslook en peterselie op mijn vensterbank. Mooi ! Ben eens curieus hoelang die gaan overleven ...

Mijne "cuisson" van de zeewolf was perfect, al zeg ik het zelf : de vis bleef mooi heel en toch viel hij in schellekes uiteen als je er met je vork in prikte. De zelfgemaakte tartaarsaus was ook héél lekker. Volgende keer misschien een beetje minder dragon ... Ik ben niet zo een dragon-persoon, ziet ge.
Maar de kater kwam achteraf ... Het experiment vond plaats op vrijdag. Het is nu maandag en ... mijn keuken ruikt nog altijd naar vis !
Ge kunt niet zeggen dat ik niet mijn best gedaan heb om dat te vermijden. Na het verorberen van de vis heb ik dadelijk alles wat met vis in aanraking gekomen was afgewassen. De volgende dag heb ik de rest van de afwas gedaan. Het was pertang nog niet de moment : ik had maar 2 borden, een tas en wat messen en vorken. En ik heb de spuitbus gehanteerd dat het niet mooi meer was.
Zaterdag kwam Kozze Frank mij halen voor de kwis. Hij vond niet echt dat er een visgeur in de keuken hing, zei hij ... Zondag heb ik een steak gebakken (voor bij de rest van de tartaarsaus) met kroketjes erbij. In de hoop dat de geur van de kroketjes het zou overnemen van de vis. Daarna heb ik de dampkapfilter in de sel de soude gelegd. Die blinkt weer als nieuw. En 's avonds heb ik een geurkaarsje laten branden in de keuken.
Vandaag heb ik alles klaar gemaakt voor een Ensaladilla Russa (met dank aan Kozze Frank voor het recept) : aardappels gekookt, en boontjes, en erwtjes en bloemkool. Dat gaf een mega-stoomontwikkeling in de keuken. Ik had dus gehoopt dat dàt de visgeur zou verdringen.
Vergeet het maar ... De zeewolf is here to stay ! Man, man, man ...
Er is natuurlijk nog wel een andere mogelijkheid die ik niet over het hoofd mag zien : die visgeur zit in mijn koppeke. Ja, en hoe krijgt ge visgeur uit uw hoofd ? Voer voor psychologen ???

RARE DAG VANDAAG ...
Opgestaan met zaterdaggevoel : niet moeten gaan werken, weinig verkeer op straat. Maar dan daagt het toch : het is vrijdag ! En een lang weekend voor de meesten.
9.30 uur : rug speelt op ... Wat rondgelopen ... Ontbijt genomen ... Rug wordt erger ... Pilletje genomen en weer "plat" gaan liggen. Verder gelezen in "The Secret Garden" : heel leuk boekje !
Om 12.00 uur toch maar opgestaan en nog wat rondgelopen. Rug voelt iets beter aan. Boodschappenlijstje vervolledigd : het is vrijdag dus zal ik ook maar naar de post en naar de apotheker gaan. Douche genomen. Voel mij helemaal goed nu en ben klaar om boodschappen te doen.
Echter terug in zaterdag-mode gevallen en ben verbaasd als ik wegrijd : tiens, er zit iets in de bus. Zouden ze reclame gebracht hebben ?
Bij Delhaize : weinig volk. Ah jaaaaa, het is lang weekend en zo'n prachtig weer. Iedereen zal wel met congé zijn. Post en apotheker zijn "uitgeveegd" vanwege nog altijd dat zaterdaggevoel. En op zaterdagnamiddag kun je bij de post of bij de apotheker, toch niet terecht ?
Terug thuis, postbus leeggemaakt : verdorie, gewone post. 't Is dus toch vrijdag ! Allez, de postzegels en de apotheker zullen voor volgende week zijn.
Boodschappen uitgeladen. Voor nu dadelijk heb ik lekkere mushi-mushi (melk-)sandwiches met kippensalade. En ik ga fleus een lekker Orlof gebraadje maken. Ne keer met Bourgondische aardappeltjes en morgen (of overmorgen) met kroketjes ... njam, njam ...
Portootje uitgeschonken, computerspelletje klaargezet om te spelen en ... wettewa ?
't Kan mij eigenlijk niet schelen welke dag het vandaag is !!!

KNOTS - BOEM - PATAAT !!!

Ik moest vandaag maar een half dagje werken, dus om 12.30 reed ik op mijn gemakske naar huis. Bij het oversteken van de Leuvensesteenweg ging er echter iets mis ... Ik wou gewoon rechtdoor, naar Sterrebeek, maar er stonden auto's klaar om af te slaan naar Brussel en die ene had mij toch wel niet NIET gezien zeker ! Dus, ik kom af, hij rijdt door ... KNOTS - BOEM - PATAAT !!! En Meutje had een déjà-vu (december 2006, kruispunt Vrebos - Moorsel - Coige).

De jongeman krijgt zijn auto nog aan de kant gezet, ik kan mij ook op de zijkant van het kruispunt zetten, en hij komt dadelijk naar mij toe gelopen : "Gaat het mevrouw ? Hebt ge niets ? Ik had u niet gezien, het is helemaal mijn fout !" Wij plegen enkele telefoontjes en beginnen de papieren in te vullen. Onze beide depannagediensten hadden verwittigd dat de wachttijd ongeveer een uur zou zijn.

De vriendin van de jongeman komt toe, samen met haar (of zijn ?) vader. Wij vragen ons gezamenlijk af of onze depannagediensten wel een vervangwagen zullen meebrengen ... Kortom, alles verloopt in de best mogelijke condities. Niemand wordt gehinderd. En wij blijven dus gewoon staan wachten. "Ah, gij zijt van Leefdaal ? Da's bij hem in de buurt : hij is van Heverlee ..." Gezien de omstandigheden, is het tamelijk gezellig.

Plots stop er een politiewagen op de steenweg. Mevrouw Politie komt eens kijken wat er gaande is. Daar wij de papieren al ingevuld hebben, kan zij niet veel meer doen. Behalve het verkeer in de war sturen, denk ik dan zo ... Want op-een-ik-en-een-gij is gans het kruispunt in de "wezzel" ! :-D Er stopt nog even een andere politiewagen, maar na een korte conversatie met de eerder ter plaatse gearriveerde collega, vertrekt die weer snel. Mevrouw Politie raadt ons nog aan om onze wagens op de bushalte te duwen (de mijne rijdt nog maar het klinkt niet mooi, die van mijn tegenbotser moet écht geduwd worden), ondertussen zal zij nog op de steenweg blijven staan om het verkeer tegen te houden.

Exit politie. En het verkeer kan weer vlotjes door.

Beide depannages arriveren terzelfdertijd, zonder vervangwagen. Mijn VAB-man vertelt mij dat ik met hem mee moet rijden om een vervangwagen. Wij doen de toer van Zaventem (hun computer lag even plat en dus ging de depannage-man af op zijn intuïtie). Die mannen hebben dus echt overal vervangwagens staan ! Chapeau !!! Uiteindelijk werkte de computer weer en konden we een wagen gaan ophalen in de Weiveldlaan. Toen wij terug over het kruispunt van het ongeval reden, was de andere wagen net op de depannage-wagen geladen. Ik kan u maar 1 ding zeggen : VAB = OK !!!

Mijn geäccidenteerd autootje en ik - met de vervangwagen - kwamen bijna gelijktijdig aan bij de garage. De schade aan mijn wagen is blijkbaar niet zo erg (mijn tegenbotser daarentegen ... ik heb er eigenlijk een beetje compassie mee ...). Ik mag de vervangwagen houden tot maandag en vanaf dinsdag zal de garage zorgen dat ik mobiel blijf. De verzekering zal rechtstreeks aan de garage betalen. Hoef ik dat ook al niet voor te schieten, gelijk vorige keer.

Allez, 't valt allemaal nog mee, zou ik zo zeggen.

Pittig detail : thuis Skype ik met Broertje en hij vraagt mij welke vervangwagen ik gekregen heb. Mijn antwoord : een middelgrote, grijze auto met 4 deuren ... Het logo dat ik op het stuur zag staan kende ik wel maar ik kon er geen naam op plakken. Dus, om Broertje toch een antwoord te kunnen geven, ben ik even gaan Googlen naar logo's van automerken. Met rode wangetjes heb ik Broertje kunnen melden dat ze mij een ... Mazda gegeven hadden !!!! En zeggen dat ik 10 jaar met een Mazda gereden heb.

Ja, daar ben ik toch wel een klein beetje beschaamd over :-D

GELUKKIG NIEUWJAAR ALLEMAAL !!!

Ik ben het nieuwe jaar alvast goed begonnen.
Gisteren was het dan zo ver : ze kwamen (eindelijk !) mijn electrische garagepoort installeren. Dat heeft wat voeten in de aarde gehad : besteld begin september, eerste maal plaatsing voorzien in november. Pech, er was een werf uitgelopen en het zou later worden. December werd dan vooropgesteld. Ik een beetje nerveus : met die sneeuw en zo. Maar ook de garagepoortgoden hadden er hun zegje in : er waren enkele plaatsers ziek. Uiteindelijk werd mij 10 januari beloofd. En jawel, gisteren om iets voor 8 uur, toen ik net mijn wagen ijsvrij aan 't maken was om hem op de straat te kunnen zetten, stopte het camionetje van Moeys voor de deur (neen Zus, het lijkt in niets op dat camionetje van uw buur ;-) ). De takken van mijn bomen hingen wat in de weg, dus de man moest zijn auto op straat laten staan. Maar die jonge gast zag daar geen probleem in. Om 20 na 8 had ik het meeste uit de garage naar het terras versleept. Man, man, man ... zoveel rommel een mens door de jaren heen kan verzamelen ...
En toen is de garagepoortman er aan begonnen. 't Was berekoud dus heb ik hem de ganse tijd flink van koffie voorzien. Op de middag was de poort geïnstalleerd en kreeg ik een demonstratie van de werking. Knopje indrukken : poort open, knopje indrukken : poort dicht. De man zou dan gaan eten en daarna terugkomen om alles met siliconen op te spuiten.
Om een lang verhaal kort te houden : om drie uur 's namiddags had ik alles weer netjes opgestapeld in de garage, met de plechtige belofte aan mezelf om nu echt eens werk te maken van een grondige "opkuis". De man had mij ook gezegd om de poort zeker nog tot 's avonds niet helemaal dicht te doen. De siliconen moesten nog even uitdrogen. Hij toonde mij hoe ik de poort nét op het laatste nippertje kon stilzetten, zodat de bovenkant niet helemaal tegen de siliconen drukte. Na veel vijven en zessen is mij dat gelukt (ik stopte altijd te vroeg of te laat - amaai, dat moteurke heeft al serieus mogen draaien ...) en ik heb de poort dan maar de ganse nacht op een spleetje gelaten. Vanmorgen zag het geheel er prachtig uit en de poort is nu fatsoenlijk dicht. En ikke blij, blij, blij !

In december had ik "Walk & Talk 0" besteld bij Telenet : geen abonnementskosten en je gesprekken worden bij op je factuur gezet. Je hoeft je dus geen zorgen meer te maken of je nog genoeg krediet hebt en, in mijn geval, of je krediet niet gaat vervallen. Vorige week had ik activering gevraagd, met nummerbehoud, op 11 januari. Ah jaaaa, ik wou niet meemaken dat mijn telefoon op 10 januari - dag van de poort ! - ergens tussen twee werelden zou zweven. Ik herinner mij nog van op kantoor hoe pijnlijk zo een overschakeling van de ene naar de andere provider kon verlopen.
Maar de technologie heeft ondertussen niet stilgezeten, natuurlijk. Vanmorgen om 7 uur kreeg ik een SMS : mijn netwerk zou binnen de twee uren uitvallen. Dan was het tijd om mijn nieuw simmeke in de telefoon te steken. Toen ik om half tien weer wakker werd (lekker uitgeslapen, vandaag !) had ik inderdaad geen netwerk meer. Nieuw simmeke in de telefoon gezet, PIN code ingebracht et voilà : Meutje belt nu over Telenet !

Een nieuw jaar, een nieuwe Meut ? Dat moeten we nog afwachten ...
:-D

Zaterdagnacht om 2 uur zijn de laatste kaarters vertrokken. Om 4 uur had ik uitgeborsteld en alles weer op zijn plaats gezet.
Aangezien ik nog enkele dagen niet moet werken, was het plan als volgt : zondag NIETS doen ! Geen zondagse klusjes (boven swifferen), geen afwas ... Maar de goden hebben er weer anders over beslist.
Zondagmiddag bleek dat ik vanwege mijn rug niet zo goed kon zitten. Na een beetje onverrichter zake rondgelopen te hebben, dacht ik : allez, ik zal de glazen al maar afwassen. En jawel, van 't een komt het ander. De ganse afwas heeft eraan moeten geloven. En ik heb boven geswifferd. En ik heb nog een donkere was gedaan.
Mijn rugje is perfect in orde. Ik heb namelijk gemerkt dat ik mij veel beter voel als ik in beweging blijf. Ik weet het ... Dat ne mens zo oud moet worden om een beetje "verstand" te krijgen ... Zucht ...

Nog een curieus detail. Vanmorgen ging ik iets in de garage in de vuilbak gooien. Toen ik daar aankwam kreeg ik echter natte tenen ... :-O
Ik was al bang dat er iets met de wasmachine misgelopen was. Ah jaaaaa, vorige week hadden ze maar weer eens het water afgesloten zonder te verwittigen. De leidingen zaten vol lucht en vorige week deed mijn wasmachine héél raar.
Maar neen, het slootje water kwam uit mijn kleine drankkoelkastje. Ik was mij mentaal al aan 't voorbereiden op een nieuw koelkastje. Dit antiek gevalletje heb ik tenslotte al 40 jaar. Cois heeft dat bij Krefel gekocht voor ons moeder, nog vóór Lieve en Cois getrouwd zijn. Reken maar uit.
Bij nadere controle bleek echter het ontdooien-knopje ingedrukt te zijn. Wie dat knopje ingedrukt heeft weet ik niet. Maar : welbedankt mysterieuze knopjesdrukker ! 't Was inderdaad nodig dat mijn koelkastje weer eens ontdooid werd. :-D

Achterbuur heeft zijn houtstapel weggenomen van de afsluiting. Nu ga ik Martijn de Steenmaarter misschien niet meer terugzien ? En zijn alle muisjes nu ook opgeschrikt ? Maar ik heb toch wat entertainement gehad bij het verwijderen van de houtblokken ;-) Toen het hout opgestapeld werd, wankelde de afsluiting eigenlijk al een beetje. Nu, met het wegnemen van het hout, ging de ganse aflsuiting tegen de grond. Sorbonne, de hond van de achterburen, had dadelijk de ontsnappingsmogelijkheid gespot en kwam mijn tuin exploreren. Ikke ? Ik kon mij daar niet mee bezighouden, nietwaar ? Ik was koken-eten aan 't spelen. Ah jaaaaa ... Vanaf morgen moet ik gaan werken ! Dus hebben de houtblokverwijderaars er echt wel hun werk mee gehad om Sorbonne te vangen en terug in de tuin van de buurman te krijgen. Dat was best wel grappig.
Ondertussen heb ik gevulde paprika's en witloof met gehakt klaargemaakt. Kan ik de rest van de week van leven. Alleen mag ik niet vergeten om zaterdag boodschappen te doen. Want maandag zullen de winkels gesloten zijn, natuurlijk ...

Ziezo, ik heb mijn PMD vandaag even uitgelaten ... Ondertussen staat hij weer braafjes in de garage.
Zoals enkele keren per jaar, had ik vanmiddag mijn autootje volgeladen met mijn kattebakzakken vol PMD. 't Was weer een hele hoop want het is een lange winter geweest. En in de winter kan ik moeilijk uit de garage vanwege dat de poort dan winterdicht gemaakt is.
Mijn vriend van het containerpark wist mij echter te vertellen dat we vanaf nu onze PMD ook in blauwe zakken moeten aanbieden in het containerpark. Ah jaaaaa, het moet opbrengen, hé. Ik ben dus maar onverrichter zake terug naar huis gegaan en heb de PMD weer in de garage gezet.
Dan denkt ne mens dattem goe bezig is ... Neen, gij ! Als ge zelf wat kunt uitsparen, zijt ge NIET goed bezig. Betalen zult gij ! Bijvoorbeeld ook, als ge minder electriciteit probeert te verbruiken : nog méér betalen zult gij !
Dat begin ik nu beetje bij beetje te begrijpen. Ja, ik weet het : het verstand komt niet voor de jaren ... Zucht ...
Miljaarde ! ... Ik was net naar Delhaize geweest om een broodje te kopen (bakker was gesloten op het middaguur, niet aan gedacht). En nu pas realizeer ik mij dat ik geen blauwe zakken meegebracht heb !
O.K., nu ben ik ECHT héél viesgezind ...

De natuur is mooi ... OK. Maar ...
Vanmorgen moest ik om 9 uur bij de kapper zijn. Om halfnegen wou ik vertrekken maar mijn autootje wilde niet starten ! Ik heb de kapper afgebeld en vroeg dan aan de garage of zij eens konden komen kijken.
Om negen uur was de garageman er al. Hij probeerde ook eens te starten en keek dan onder de motorkap. En ... daar haalde hij een stuk kabel uit van 20 cm lang en 1 cm dik : aan beide kanten was die kabel gewoonweg doorgeknaagd. De garageman wist dadelijk hoe laat het was : boommarters !
Wel, inderdaad. Twee weken geleden hebben ze in de garage al een nieuwe sensoreneenheid in mijn Kaatje moeten plaatsen (150 euro). Aan de kabels hadden ze venijnige knaagspoortjes waargenomen.
Omdat ik dacht dat het toen om muisjes ging, had ik muizenvergif gekocht. Ik heb er echter maar 1 zakje van uitgestrooid : ik kreeg het niet over mijn hart ... Dus, als er iemand muizenvergif nodig heeft : ik heb nog een volle doos staan ... :-(
Bon, niet gepanikeerd. Er zou een toestelletje bestaan dat ze onder de motorkap kunnen plaatsen en dat op regelmatige tijden een signaaltje uitzendt, zodat de knagertjes in hun ondeugende werk gestoord worden. Ondertussen ken ik de prijs van het apparaatje : 180 euro ...
En nu heb ik dus ook de bevestiging van de mysterieuze geluiden die ik op het dak hoor als ik 's avonds TV kijk of in mijn bed lig. Enkele collega's hadden mij al gezegd dat dat wel eens boommarters zouden kunnen zijn.
Bij deze dus : ik heb nu ook boommarters in mijn tuin !

Zo, Donald is weg ... Hopelijk heeft hij ondertussen een mooie vijver gevonden en is hij niet naar de eendenhemel vertrokken.
Gisterenochtend ging ik iets uit de auto halen. Oeps ! Daar zat een eend achter de auto ! Zo een wilde, weet ge wel, met een groene kop. En toen ik dichterbij kwam ging ze naar de straat toe. Aai ! Dat kunnen we niet hebben, nietwaar ? Vooral omdat ze er niet al te briljant uitzag : een beetje "scruffy", helemaal niet alert ... Ze ging met kleine kwaakjes gewoon een beetje verder weg van mij.
Ik terug gauw naar binnen, wat brood snijden om een broodspoor te leggen van aan de auto naar de achterkant van de tuin. Geen avans, jong ! De eend bleef gewoon achter de auto zitten.
Broer ging mij straks komen halen voor een Makrootje, dus Skypte ik hem : "Pazzop als ge straks langs komt ! Er zit een eend op de oprit. Probeer ze naar de achterkant van de tuin te jagen."
Terwijl ik op broer wachtte, bedacht ik een andere strategie : met mijn laarzen aan maakte ik een "omtrekkende" beweging. 't Is te zeggen, van aan de voordeur ging ik, via het kapelletje, de straat op naar de oprit, in de hoop zelf de eend naar achter te kunnen jagen. Helaas ! Toen ik op de oprit aankwam was er geen eend te bespeuren.
Een tijdje later werd op de terrasdeur geklopt : broer was gearriveerd, hij had de eend in het gras aan de veldkant zien zitten en het was hem gelukt om de eend tot achteraan in de tuin te jagen. Nu maakte de eend een "omtrekkende" beweging en ging naar de kant van het bosje. Broer mankeerde niet en raapte mijn broodkruimelspoor bijeen om het voor de eend te gooien. Het beestje had precies honger want het pikte gretig naar de gevallen broodkruimels.
Broer en ik gingen gezellig samen naar de Makro en toen we thuis kwamen zat eend er nog altijd. Ze zag er nog niet veel frisser uit en we hadden ook al gemerkt dat haar ene oog wit was ... Zag er niet goed uit, dus. Ik had geen brood meer maar broer maakte wat beschuit nat en verkruimelde die voor de eend, terwijl ik hem een schotel met water bracht.
De rest van de namiddag heeft eend - die broer ondertussen Donald gedoopt had - aan de "bosjeskant" van het huis doorgebracht : veel drinken en de geweekte beschuit opeten die ik hem af en toe nog toegooide. Maar verder zat er niet veel leven in, vond ik.
Toen begon het te gieten en vond ik Donald achteraan in de tuin, zittend met zijn kop in de klimop en de rest van zijn eendenlijf in de regen. Man, man, man ... dat was een treurig zicht ... Maar wat kon ik doen ? Ik was al gaan zoeken bij Vogelbescherming : die willen blijkbaar alleen maar gewonde roofvogels. Dierenbescherming ... Vogelopvangcentrum ... Nergens vond ik een link "Ik heb een zieke eend gevonden !"
Maar toen de regen voorbij was kwam er precies schot in de zaak : Donald begon zijn veren te verzorgen, zijn vleugels uit te slaan, hij pikte naar het gras, dronk nog wat en liep al wat dapperder rond ! Dat "wit" aan zijn oog was ook weg. Misschien was dat wel een beschermvliesje dat hij er eerder zelf over getrokken had ?
Rond negen uur 's avonds, toen ik mijn PC ging uitzetten, zat hij nog naast de drinkbak die ik er voor hem gezet had. Maar een goed kwartier laten was hij verdwenen. En vanmorgen kon ik hem ook nergens meer bespeuren ...
Toen ik deze namiddag thuiskwam van kantoor heb ik een grondige inspectie gehouden van de tuin en : geen Donald meer ! Ook op de straat zag ik geen aangereden eend. Oef !
Ik hoop dus dat hij - misschien wel ergens in de buurt ? - een gezellige vijver gevonden heeft.

Ziezo, er staat een nieuwe wasmachine te blinken in de garage ! Mijn vorige machine heeft - na 23 jaren - de geest gegeven. Ze ruste in vrede op het containerpark ...
Straks ga ik op mijn gemakske het boekje lezen en dan ga ik zo snel mogelijk een eerste wasje doen !
Maar eerst nog dit ...
Wat een spannende ochtend ! Om elf uur hadden ze gebeld om te zeggen dat ze in Kortenberg gingen vertrekken met mijn nieuwe wasmachine. Ik stond ze dus buiten op te wachten en zag een caravaan van sjieke auto's langskomen, allemaal met hun lichten aan. Tiens, wat zou dat zijn ? Een trouwfeest of zo ?
Een kwartiertje later komt er weer zo een caravaan langs : BMW's, decapotables ... en ... die stoppen voor mijn deur ! Jamaar, jamaar ... Ik ga naar de auto die vlak voor mijn oprit staat en zeg : "Wilt ge u ergens anders zetten, aub ? Ze komen hier zo dadelijk een wasmachine leveren." En ja hoor, daar zie ik de camionnette van Willems-Tecno al komen aanrijden. De meneer in de decapotable zegt : "Jamaar wij zijn dadelijk weg." En ik antwoord : "Jamaar, ze zijn daar met de levering !". Die voor mijn oprit zal zich verzetten, zegt hij en hij gaat op het andere rijvak staan. Maar blijft daar staan. De camionnette kan niet verder om achteruit op mijn oprit te rijden en toetert. Uit een andere wagen van de caravaan stapt een andere bestuurder uit en die begint van zijn oren te maken tegen de man in de camionnette. Allez, na een beetje over en weer geroep, kan de camionnette binnenrijden en ook de caravaan vertrekt.
Mijn nieuwe wasmachine wordt geïnstalleerd en terwijl de man mij wat uitleg geeft over de werking, komt achterbuur (van het labo) mijn oprit opgelopen. "Ah, ge zijt thuis." En hij doet een hele uitleg dat ze twee Roemenen (of Polen, ik wil er van af zijn) gespot hebben die de buurt aan het "verkennen" zijn. Ze zouden al drie keer langs gekomen zijn, te voet. Inderdaad, tijdens de ganse heisa met de caravaan en de wasmachineleveraar, zag ik twee mannen te voet langskomen. Achterbuur had de politie gebeld opdat ze een identiteitscontrole zouden komen uitvoeren. Tijdens heel zijn uitleg kreeg hij echter telefoon en achterbuur is weer vertrokken. De wasmachineman ging verder met zijn uitleg en liet de nieuwe machine even proefdraaien.
Nadat ik weer alleen was en de garage wat had opgekuist, heb ik inderdaad de politie zien langsrijden.
Is dit nu een goede zaak ? Dat achterbuur zo reageert ? Hij komt uit Brussel, dus ik kan hem wel begrijpen. Maar vind ik dat nu leuk ? Ik zit hier al een half uur te denken : laat ik de garagepoort open of niet ? En ik heb besloten om ze open te laten ...

Oh, wordt het ZO een week ... ?

Maandag heb ik een halve dag verlof genomen omdat de mensen van Eandis mijn meterstand zouden komen opnemen "op 23/2 tussen 8 en 12 uur". Hebt gij iemand van Eandis gezien ? Ikke niet. Om vijf na twaalf heb ik de meterstanden op een stuk papier geschreven en voor het raam gezet. Om 1 uur ben ik naar kantoor vertrokken.

Vandaag word ik wakker om 7 uur. Ha, ze zijn hiernaast serieuze graafwerken aan 't doen : de oprit aan 't leggen. Door het badkamerraam zie ik twee vrachtwagens op mijn stoep staan. Jamaar ... die maken heel mijn stoep kapot ! Firmanaam en telefoonnummer van de vrachtwagens genoteerd. Nu had ik enkele opties : 1) mijn laarzen aantrekken en in de modder iemand op een graafmachine gaan zoeken om hem te vragen de vrachtwagens op straat te parkeren, 2) bellen naar die firma, maar met mijn GSM naar een vast nummer bellen ? Don't think so ! Ik heb dan maar mijn computer opgestart en een email gestuurd naar die firma uit Melsbroek. Vijftien minuten later werd de kleinste van de twee vrachtwagens verplaatst naar de stoep waar de werken plaatsvinden. Toeval ? Kan zijn. Vanuit de slaapkamer zag ik dat de tweede vrachtwagen er zo eentje was met een oplegger van een meter of 15, waar een graafmachine op getransporteerd wordt. Ofwel had die nog geen instructies van de baas gekregen, ofwel dacht die : da's hier toch helemaal naar de kleurpotloden, ik ga mij hier niet verplaatsen. Affijn, morgenvroeg zal ik wel zien hoe de stoep er voor het kapelletje bijligt.
Ik stap in de wagen en wil de oprit afrijden. Met die vrachtwagen zie ik natuurlijk niet of er verkeer aankomt vanaf de steenweg. We zullen het erop moeten wagen met onze ogen dicht. Vanuit de Coige komt echter een tractor. Die pinkt en ... zet zich galant, met oplegger én graafmachine (!), op mijn stoep !!! Ik zet mij in eerste versnelling, geef gas, pattineer mijn oprit weer op, spring uit mijn wagen en spurt naar de tractorbestuurder die ook net uit zijn machine komt. "Mijnheer, Mijnheer !" Ik heb hem beleefd gevraagd om niet op de stoep te parkeren want dat die dan beschadigd wordt. Hij stelde voor om ergens aan het veld te gaan staan. Dat was het punt niet, natuurlijk. Ik heb nog eens herhaald dat hij met zijn zware machines de stoep kapot maakte en dan had hij het door. Hij heeft zich dadelijk verplaatst, nog steeds voor mijn deur maar wel op de straat.

Waar het aannemers betreft begin ik een ervaringsdeskundige te worden.
Toen Buur Bunker zijn riolering aangelegd werd, heeft de aannemer mijn stoep helemaal verknoeid. Buur vroeg mij om een aangetekende brief zodat hij het kon verhalen op de aannemer. Helaas, driewerf helaas ... Aannemer ging failliet en Meutje bleef met een kapotte stoep zitten.
Vorige winter vond de aannemer van de twee nieuwe huizen voor het labo het nodig om elke ochtend liters en liters water te laten weglopen OP mijn oprit. Ah jaaaa, de waterslangen waren elke morgen bevroren en moesten eerst ontdooien. Ik heb zelf enkele keren de waterslang in het veld gegooid (plaats genoeg om water te laten weglopen) en ben het uiteindelijk ook nog gaan vragen aan één van de mannen op de werf. Niks aan te doen : dat water moest en zou op mijn oprit wegvloeien. En Meutje zit met een heleboel verzakte stenen en een verzakte goot.
En vandaag zijn het dan die vrachtwagens ...

Gelukkig heb ik vanmorgen - voor de tweede week op rij ! - 2,50 euro gewonnen met de lotto. "Derde keer, goeie keer", zegt mijn krantenman. Dat belooft voor volgende week !

Ik krijg hoe langer hoe meer respect voor mijn Engelbewaarder ...
Vanmiddag ben ik schoenen wezen kopen. Begin dit jaar hadden wij op het werk twee cadeaubons van 25 EURO gekregen. Ik weet bijgot niet meer waarvoor ... Maar allez : dank u baas ! Deze bons vervallen op 31 december 2008 en het was dus zaak om daar nog snel iets mee te doen. Ze worden aangenomen bij Brantano, en ik heb nieuwe schoenen nodig. Dus, de keuze was snel gemaakt : naar Brantano dan maar.
Ik had weer alle geluk van de wereld. De schoenen die ik er alle jaren koop (gewone, simpele zwarte schoenen, met een hoge hak en met een lage hak) waren gewoontegetrouw weer beschikbaar in mijn maat. Op 10 minuutjes was de zaak geklonken en zat ik weer in de auto : dank zij de cadeaubons was ik twee paar schoenen rijker voor de prijs van één !
Thuis gekomen, zat ik met een ander probleem. Twee nieuwe schoendozen in mijn schoenenkast krijgen. Opkuisen, dan maar ... Nu moet ge weten dat ik al mijn versleten schoenen opgeborgen heb in de garage, in schoendozen. Daar mijn nieuwe schoenen nog even in de doos moeten blijven (die zal ik pas ergens volgend jaar in gebruik nemen), zocht ik in de dozen versleten schoenen om daar nog wat "nieuwe" versleten schoenen bij in te steken. In 1 schoenendoos krijg je gemakkelijk 2 paar versleten schoenen, hoor. En ik begin de dozen van den "hank" te halen.
Memories ... oooh, die rode schoenen ! Dat ik ooit rode schoenen gehad heb ! En paarse ... ! En kijk, dit zijn zo'n zwarte platte, gelijk ik nu weer gekocht heb ... Maar ... wacht eens even, die zien er nog zo goed uit ? 't Zal wel zijn : tussen mijn versleten schoenen zat 1 paar spiksplinternieuwe schoenen ! Nooit aangehad ! Geen idee hoelang die daar al tussen staan ... 't Is al wel een jaar of twee geleden dat ik nog aan die dozen geweest ben ...
Nu kan ik dus weer een tijdje voort. Momenteel draag ik schoenen die ik pas enkele weken geleden in gebruik genomen heb : nieuw, dus. Ik heb twee paar nieuwe schoenen gekocht en één paar nieuwe schoenen gerecupereerd ! Yep, bij Brantano zien ze mij de eerstvolgende 12 maanden niet ...
Enne ... DANK U, Engelbewaarder !!!

Spectaculaire zonsopgang vanmorgen ... In het oosten kleurde de hemel bloedrood, tegen dat speciale blauw van de lucht dat alleen de natuur kan creëren. Prachtig !
Toen ik aan de auto kwam om te vertrekken, zag ik in het veld (in het westen dus) het begin van een regenboog. Hoe kan dat nu ? Geen spatje regen te bespeuren ...
Een kilometertje verder heb ik mij aan de kant gezet want dit had ik nog maar heel zelden gezien : een perfecte volledige regenboog, van horizon tot horizon, met alle kleuren helemaal zichtbaar ! En ondertussen, achter mij, nog altijd die waanzinnig mooie zonsopgang.
Waarom ligt mijn fototoestel nu thuis op de kast ?

Nog tien minuten lang ben ik naar die perfecte regenboog toe gereden. Neen, ik ben er niet onderdoor geraakt. En toen kwam ik in Sterrebeek en begon het te miezeren ... Gedaan schitterende zonsopgang, weg mooie regenboog. In alle geval : bedankt voor het mooie schouwspel !

En ... 't is VRIJDAG ... !!!!

Ze hebben mij weer liggen gehad ... !

Vanmiddag ging ik, zoals de laatste weken wel vaker gebeurt, zwemmen met Noélysje en haar papa. Mama en Isaac gingen niet mee maar zouden na het zwemmen wel naar Leuven komen en dan ging de familie een stukske eten. En of papa en Noélysje dan met mij konden meerijden naar het zwembad ? Natuurlijk !
In het zwembad was het tamelijk druk. Slecht weer aan zee betekent naar het schijnt meer volk in het zwembad. Noélysje en ik gingen achter mekaar staan en papa ging onder onze benen doorzwemmen. Ik draaide mij om toen hij er door was maar hij zei : Wacht, ik kom nog terug ! En dus draaide ik mij weer om en zwom papa weer onder onze benen door.
Toen werd ik zwaar in de rug geduwd. Ik dacht nog : o.k. 't is wel druk maar moeten ze mij daarom zo hard duwen ? En toen ... hoorde ik de stem van Toon ... ! En dat bracht weer een court-circuit terecht in mijn brein : ik ben in Leuven, hoe kan ik dan Toon horen ?
Plots stonden ze allemaal rond mij te dansen : Meutjesdag ! Meutjesdag ! Meutjesdag ! ... En ja dus, ze hadden mij weer liggen ...
Ik denk dat we meer dan twee uren in het zwembad gezeten hebben. Leuk was dat ! We hebben alles uitgeprobeerd : het ploeterbadje, het plezierbad en we zijn zelfs met zijn allen in het grote zwembad gaan zwemmen !
Daarna gingen we een stukske eten in de Timory. De discussie over voorgerecht of niet was gauw afgelopen toen iemand op het schitterende idee kwam om toch maar liever een nagerecht te nemen. En de ijsjes van de Timory mogen er zijn ! Vraag dat maar aan Peter ...
Vermits het vandaag de laatste dag van Marktrock was, besloten we om ook eens in de stad te gaan rondkijken. Op de Grote Markt hebben we vijf minuutjes gewacht tot de gouden meneer met zijn hamer op de klok sloeg. Op het De Layensplein stond een podium waar de kleinsten lekker op konden rondcrossen. En dan ging het naar de Vismarkt, waar net een optreden bezig was. Leuke, luide muziek ... Ambiance ... En dan een korte maar hevige drasj ! Zo snel mogelijk werden jassen en paraplu's bovengehaald maar het onheil was al geschied : de meesten onder ons waren al kletsnat.
Toen de regen ophield gingen we terug naar de parking. Het meeste nat werd afgedroogd, dikke kussen werden uitgedeeld en iedereen ging moe maar tevreden naar huis.
Ik heb mijn jas en broek in de garage op de draad gehangen, mijn handtas leeggemaakt, alles afgedroogd en dan ben ik onder de douche gekropen. Ik ga heel goed slapen, vannacht !
Het was een heerlijke dag ! Allemaal nog heel hartelijk bedankt voor deze fantastische verrassing !!!