Lap ! De maansverduistering gemist ... ! Ik had het nochtans in mijn agenda genoteerd ... Maar 't was toch niet helemaal alleen mijn fout, hoop ik.
Vanmorgen word ik wakker met Radio 2 en ik hoor de nieuwslezer zeggen dat men nog een twintigtal minuutjes naar de maansverduistering kon kijken, als het weer het toeliet. Ik natuurlijk direct mijn bed uitgesprongen en aan alle vensters gaan kijken : ik zag echter alleen maar wolken, wolken, wolken ...
Maar mijn vriendinnetje de Maan, heeft het helemaal goedgemaakt ! Ik kwam buiten om in mijn wagentje te stappen en ik zag Maantje af en toe eens komen piepen tussen de wolken. Ik heb haar natuurlijk beknord : "Deugniet, ge hebt weer uw verdwijnspelletje voor mij verborgen gehouden !". Wel, op weg naar kantoor heeft ze de verduistering (helemaal voor mij alleen ?) nog eens nagespeeld. Inplaats van door de schaduw van de aarde te gaan, is ze langs boven achter een heel fotogenieke wolkengroep geschoven. Dan was ze even "weg" maar kon ik genieten van spectaculaire wolkenbeelden, en na een tijdje kwam ze er langs onder weer stralend onderuit !
Tegen de tijd dat ik op kantoor toekwam, stond ze daar te blinken in een wolkenloze hemel, de deugniet !!!
vrijdag, oktober 22, 2004
Akkoord, de laatste tijd heb ik niet echt veel huishoudelijk werk verricht : ne mens kan al eens ziek zijn, geen tijd hebben, geen goesting hebben ...
Maar dat heb ik de laatste twee dagen helemaal goed gemaakt !
Deze week ben ik aan mijn eindejaarswoensdagcyclus begonnen, dwz dat ik tot het einde van het jaar, bijna elke woensdag verlof neem.
Wel, woensdag was het prachtig weer. Ik heb de garage zo leeg mogelijk gemaakt. Ten dien einde ben ik naar het containerpark geweest. Dat viel eigenlijk nog mee. Ik was bang dat ik in twee keer zou moeten rijden maar ik had niet zo veel afval als het eruit zag. En dan kon ik aan het opruimen van het terras beginnen. Alles heeft eraan moeten geloven : de tuinmeubelen, alle bloempotten en plantenbakken zijn naar binnen verhuisd. Het terras is afgeschuurd. De steentjes aan de voorkant van het huis hebben een javelbeurt gekregen zodat het mos er weer even weg is.
Moe maar voldaan ben ik 's avonds onder de douche gestapt. Daarna ben ik, in de gietende regen, gezellig onder mijn proper terras naar de weerlichten gaan kijken. Uiteindelijk ben ik in mijn bed gekropen maar ik heb echter geen oog dicht gedaan. Het heeft gebliksemd, gedonderd, gegooooooooten en erg gewaaid. Alles bijeen heb ik anderhalf uurtje geslapen en 's morgens was ik een beetje dood. Niet alleen vanwege te weinig nachtrust maar ook en vooral van stijve en stramme spieren.
Waarom weet ik niet, maar donderdagochtend ben ik even naar de kelder gaan zien : die had die nacht onder water gestaan ! Dus wist ik al wat te doen, toen ik donderdagavond thuis kwam. Ik was 's morgens maar even van boven aan de trap naar de kelder gaan kijken en het zag er niet zo erg uit. Maar toen ik 's avonds beneden in de kelder kwam, zag het er helemaal anders uit : er stond nog water op het diepste punt (3 emmers heb ik er met de dweil nog uitgehaald) en, aan het venster waar die regen binnenkomt had ik een zandbak !
Waar die modder vandaan komt weet ik niet. Ik heb anders nooit modder in mijn kelder. Is er wellicht 's nachts een woestijnregen gevallen ? De Kruisstraat en de Coigesteenweg waren die dag ook al afgesloten vanwege één grote modderpoel. En zelfs in de Nachtegalenlaan lag het verkeersplateau onder een flinke laag modder. Daar zijn geen velden in de buurt, dus weer : waar kwam toch al die modder vandaan ?
Al met al heb ik de kelder na enkele uurtjes toch weer proper gekregen. Ondertussen moest ik de Bofrost-man nog even te woord staan : hun assortiment is weer eens veranderd en het lekkere kalfsvlees in roomsaus was niet meer te krijgen ...
Na een verkwikkende douche, heb ik mezelf een lekker paddestoelenommeletje gemaakt. Toen ik de handdoek uit de kast wou nemen, bleef die hangen ... ? Ik gaf er een rukje aan en tegelijk donderde mijn hele voorraad euro's naar beneden : de handdoek hing aan mijn gietertje en de laatste tijd heb ik de stomme gewoonte om, als mijn gietertje niet leeg is, het nog gevuld onder de pompbak te zetten ! En, jawel hoor : vrolijk tuimelde het gietertje-met-water uit de kast en kon ik de keukenvloer ook nog een poetsbeurt geven !
Nu heb ik dus een poets-overdosis en mag ik gerust even uitpuffen, vind ik ...
Maar dat heb ik de laatste twee dagen helemaal goed gemaakt !
Deze week ben ik aan mijn eindejaarswoensdagcyclus begonnen, dwz dat ik tot het einde van het jaar, bijna elke woensdag verlof neem.
Wel, woensdag was het prachtig weer. Ik heb de garage zo leeg mogelijk gemaakt. Ten dien einde ben ik naar het containerpark geweest. Dat viel eigenlijk nog mee. Ik was bang dat ik in twee keer zou moeten rijden maar ik had niet zo veel afval als het eruit zag. En dan kon ik aan het opruimen van het terras beginnen. Alles heeft eraan moeten geloven : de tuinmeubelen, alle bloempotten en plantenbakken zijn naar binnen verhuisd. Het terras is afgeschuurd. De steentjes aan de voorkant van het huis hebben een javelbeurt gekregen zodat het mos er weer even weg is.
Moe maar voldaan ben ik 's avonds onder de douche gestapt. Daarna ben ik, in de gietende regen, gezellig onder mijn proper terras naar de weerlichten gaan kijken. Uiteindelijk ben ik in mijn bed gekropen maar ik heb echter geen oog dicht gedaan. Het heeft gebliksemd, gedonderd, gegooooooooten en erg gewaaid. Alles bijeen heb ik anderhalf uurtje geslapen en 's morgens was ik een beetje dood. Niet alleen vanwege te weinig nachtrust maar ook en vooral van stijve en stramme spieren.
Waarom weet ik niet, maar donderdagochtend ben ik even naar de kelder gaan zien : die had die nacht onder water gestaan ! Dus wist ik al wat te doen, toen ik donderdagavond thuis kwam. Ik was 's morgens maar even van boven aan de trap naar de kelder gaan kijken en het zag er niet zo erg uit. Maar toen ik 's avonds beneden in de kelder kwam, zag het er helemaal anders uit : er stond nog water op het diepste punt (3 emmers heb ik er met de dweil nog uitgehaald) en, aan het venster waar die regen binnenkomt had ik een zandbak !
Waar die modder vandaan komt weet ik niet. Ik heb anders nooit modder in mijn kelder. Is er wellicht 's nachts een woestijnregen gevallen ? De Kruisstraat en de Coigesteenweg waren die dag ook al afgesloten vanwege één grote modderpoel. En zelfs in de Nachtegalenlaan lag het verkeersplateau onder een flinke laag modder. Daar zijn geen velden in de buurt, dus weer : waar kwam toch al die modder vandaan ?
Al met al heb ik de kelder na enkele uurtjes toch weer proper gekregen. Ondertussen moest ik de Bofrost-man nog even te woord staan : hun assortiment is weer eens veranderd en het lekkere kalfsvlees in roomsaus was niet meer te krijgen ...
Na een verkwikkende douche, heb ik mezelf een lekker paddestoelenommeletje gemaakt. Toen ik de handdoek uit de kast wou nemen, bleef die hangen ... ? Ik gaf er een rukje aan en tegelijk donderde mijn hele voorraad euro's naar beneden : de handdoek hing aan mijn gietertje en de laatste tijd heb ik de stomme gewoonte om, als mijn gietertje niet leeg is, het nog gevuld onder de pompbak te zetten ! En, jawel hoor : vrolijk tuimelde het gietertje-met-water uit de kast en kon ik de keukenvloer ook nog een poetsbeurt geven !
Nu heb ik dus een poets-overdosis en mag ik gerust even uitpuffen, vind ik ...
dinsdag, oktober 05, 2004
Dank u Engelbewaarder !!!
't Wordt eentonig, hé ? Maar het is wel juist : mijn Engelbewaarder heeft meer dan een full-time job aan mij ...
Gisterenavond kom ik om 9 uur thuis. 't Waren heel lekkere smoutebollen, bij de weg, en nog verniet ook ;-)))
Ik maak de vuilbak klaar want die moet ik woensdagochtend buiten zetten. En vermits zus en ik vanavond gaan eten, dacht ik om al wat voorsprong te halen. Eerst dacht ik om niet naar het vuilbakje boven in de WC te gaan kijken. Maar ik heb het toch maar gedaan en ... Toen ik boven kwam zag ik dat het slaapkamervenster wagenwijd openstond !
Enig geheugenwerk leerde mij dat ik maandagochtend de kamer geswifferd had. Ah jaaaa ! Zondag was ik het vergeten. En het is nu nog maar eens bewezen dat ik 's ochtends niet van mijn rituelen mag afwijken ! Want dan gebeuren er dingen die niet zouden moeten gebeuren, zoals vensters laten openstaan en zo ...
Het resultaat van een venster die de ganse dag openstaat is dan natuurlijk dat ik mijn bed aan een uitgebreid spinnenonderzoek onderwerp. En er zaten enkele muggen binnen. Ik heb hen gezegd : "Ik IN het bed en jullie tegen het plafond !". Eentje heeft zich niet aan de regels gehouden want toen ik 's nachts eens opstond, lag er een verpletterde mug bij mij onder de lakens. En dat op de Werelddierendag ... Maar 'k had ze nochtans verwittigd !
Ik heb gisterenavond ook "De Heks en de Heilige" uitgelezen. 't Is een fantastisch boek en ik ga zeker nog werken zoeken van Ulrike Schweikert ! Maar op bladzijde 368 kreeg mijn enthousiasme een flinke deuk, want daarna kwam zomaar ineens bladzijde 373 !!! Jamaar ... ! Het boek was nochtans ingepakt toen ik het gekocht heb. En je ziet ook niet aan het inbinden dat er (weliswaar slechts 2) bladen ontbreken. Ik zal eens zien of ik niet een mailtje kan sturen naar Uitgeverij Archipel ... 't Is toch niet gepermiteerd, hé ?
Vanochtend was ik dan weer niet bij de les. Humo gehaald in Sterrebeek en aan de kerk liet ik een jongedame vriendelijk oversteken. Maar daardoor sloeg ik de verkeerde richting in en kwam prompt in de omleiding terecht !!! Zucht ... Ik had mij nochtans voorgenomen om, na de krantenwinkel, gewoon terug te rijden en zo mijn gewone ochtendbaan te volgen ... Maar goed, het onheil was geschied. Ik ben dus maar weer "langs achter" gereden en heb aan de Mouse House, zoals steeds, gewoon mijn ogen dichtgedaan om op de steenweg te geraken ...
Vanavond gaan zus en ik dus bij "de mannen" eten ! 't Is te zeggen, gisteren zei Lieve mij : "Morgen bij de mannen ? Dat zal niet gaan.". Ik dacht : dinsdag is hun sluitingsdag en vroeg : "En woensdag dan ?". "Ook niet", was het antwoord. Ik werd al lichtelijk wanhopig. Maar toen kwam de uitleg. De mannen hebben een filiaal geopend (Het Pleidooi) en hebben hun vrouwen in Het Breughelhof gezet. Maar nu zitten de mannen zonder kok en dus vindt er een partnerruil plaats zodat er momenteel, zowel in Het Pleidooi als in Het Breughelhof een "man-vrouw" zit. Daarom gaan we vanavond dus niet naar "de mannen" ...
Maar ik weet nu al dat het toch héél lekker zal zijn !!!
't Wordt eentonig, hé ? Maar het is wel juist : mijn Engelbewaarder heeft meer dan een full-time job aan mij ...
Gisterenavond kom ik om 9 uur thuis. 't Waren heel lekkere smoutebollen, bij de weg, en nog verniet ook ;-)))
Ik maak de vuilbak klaar want die moet ik woensdagochtend buiten zetten. En vermits zus en ik vanavond gaan eten, dacht ik om al wat voorsprong te halen. Eerst dacht ik om niet naar het vuilbakje boven in de WC te gaan kijken. Maar ik heb het toch maar gedaan en ... Toen ik boven kwam zag ik dat het slaapkamervenster wagenwijd openstond !
Enig geheugenwerk leerde mij dat ik maandagochtend de kamer geswifferd had. Ah jaaaa ! Zondag was ik het vergeten. En het is nu nog maar eens bewezen dat ik 's ochtends niet van mijn rituelen mag afwijken ! Want dan gebeuren er dingen die niet zouden moeten gebeuren, zoals vensters laten openstaan en zo ...
Het resultaat van een venster die de ganse dag openstaat is dan natuurlijk dat ik mijn bed aan een uitgebreid spinnenonderzoek onderwerp. En er zaten enkele muggen binnen. Ik heb hen gezegd : "Ik IN het bed en jullie tegen het plafond !". Eentje heeft zich niet aan de regels gehouden want toen ik 's nachts eens opstond, lag er een verpletterde mug bij mij onder de lakens. En dat op de Werelddierendag ... Maar 'k had ze nochtans verwittigd !
Ik heb gisterenavond ook "De Heks en de Heilige" uitgelezen. 't Is een fantastisch boek en ik ga zeker nog werken zoeken van Ulrike Schweikert ! Maar op bladzijde 368 kreeg mijn enthousiasme een flinke deuk, want daarna kwam zomaar ineens bladzijde 373 !!! Jamaar ... ! Het boek was nochtans ingepakt toen ik het gekocht heb. En je ziet ook niet aan het inbinden dat er (weliswaar slechts 2) bladen ontbreken. Ik zal eens zien of ik niet een mailtje kan sturen naar Uitgeverij Archipel ... 't Is toch niet gepermiteerd, hé ?
Vanochtend was ik dan weer niet bij de les. Humo gehaald in Sterrebeek en aan de kerk liet ik een jongedame vriendelijk oversteken. Maar daardoor sloeg ik de verkeerde richting in en kwam prompt in de omleiding terecht !!! Zucht ... Ik had mij nochtans voorgenomen om, na de krantenwinkel, gewoon terug te rijden en zo mijn gewone ochtendbaan te volgen ... Maar goed, het onheil was geschied. Ik ben dus maar weer "langs achter" gereden en heb aan de Mouse House, zoals steeds, gewoon mijn ogen dichtgedaan om op de steenweg te geraken ...
Vanavond gaan zus en ik dus bij "de mannen" eten ! 't Is te zeggen, gisteren zei Lieve mij : "Morgen bij de mannen ? Dat zal niet gaan.". Ik dacht : dinsdag is hun sluitingsdag en vroeg : "En woensdag dan ?". "Ook niet", was het antwoord. Ik werd al lichtelijk wanhopig. Maar toen kwam de uitleg. De mannen hebben een filiaal geopend (Het Pleidooi) en hebben hun vrouwen in Het Breughelhof gezet. Maar nu zitten de mannen zonder kok en dus vindt er een partnerruil plaats zodat er momenteel, zowel in Het Pleidooi als in Het Breughelhof een "man-vrouw" zit. Daarom gaan we vanavond dus niet naar "de mannen" ...
Maar ik weet nu al dat het toch héél lekker zal zijn !!!
maandag, oktober 04, 2004
De zon heeft vanmorgen weer haar speciale kleurtjes bovengehaald : de hemel staat in een gloeiend rood en blauw vuur ! Ik ben er een beetje van gaan genieten, vanuit ons grote "corner office". Fan-tas-tisch !!! Ik vraag mij af waar de zon haar verfjes gaat kopen. Het zijn van die rood- en blauwtinten die je niet in pottekes vindt ... Zucht !!!
Maar voor ik al te poëtisch wordt : vandaag is het Werelddierendag !
En ik maak er Coigefruitdag van. Vorige vrijdag had ik een appel en een peer meegebracht naar kantoor. Vanwege geen tijd en goesting om ze op te eten, heb ik ze 's avonds echter weer mee naar huis genomen. Ik heb ze terug bij het andere fruit in de schaal gelegd met de woorden : "Zo, en vertel nu maar eens aan jullie vriendjes waar jullie vandaag geweest zijn en wat jullie allemaal gezien hebben !"
Vandaag onderneem ik weer een fruit-poging. Daartoe heb ik een ANDERE appel en peer meegebracht. Ah jaaaaaaa ! Iedereen mag een keer op stap, niet ?
(dit moet ik fluisteren, want ze liggen hier naast mij op het bureau) : Alleen weet ik niet of de appel en de peer van vandaag het gaan kunnen verder vertellen aan hun vriendjes in de Coige ...
Maar ... 'k zal ze misschien toch niet o-p-e-t-e-n vandaag want ... vanavond ga ik met onze (tijdelijk weduwe) Webmastster smoutebollen halen op de kermis !!!
Iedereen een prettige week toegewenst !!!
Maar voor ik al te poëtisch wordt : vandaag is het Werelddierendag !
En ik maak er Coigefruitdag van. Vorige vrijdag had ik een appel en een peer meegebracht naar kantoor. Vanwege geen tijd en goesting om ze op te eten, heb ik ze 's avonds echter weer mee naar huis genomen. Ik heb ze terug bij het andere fruit in de schaal gelegd met de woorden : "Zo, en vertel nu maar eens aan jullie vriendjes waar jullie vandaag geweest zijn en wat jullie allemaal gezien hebben !"
Vandaag onderneem ik weer een fruit-poging. Daartoe heb ik een ANDERE appel en peer meegebracht. Ah jaaaaaaa ! Iedereen mag een keer op stap, niet ?
(dit moet ik fluisteren, want ze liggen hier naast mij op het bureau) : Alleen weet ik niet of de appel en de peer van vandaag het gaan kunnen verder vertellen aan hun vriendjes in de Coige ...
Maar ... 'k zal ze misschien toch niet o-p-e-t-e-n vandaag want ... vanavond ga ik met onze (tijdelijk weduwe) Webmastster smoutebollen halen op de kermis !!!
Iedereen een prettige week toegewenst !!!
donderdag, september 30, 2004
BZQ172, U BENT EEN LUL !!!
En nog geen grote ook niet : eerder een heeeeel kleine gefrustreerd driftkikkerlulletje heb je, dat je in het verkeer probeert op te blazen ...
Vanochtend nemen we, met ons zessen, gezwind de bocht om, op het baantje dat evenwijdig loopt met de E40, eens lekker door te scheuren. We komen uit de bocht in het eerste rechte stuk en beginnen allemaal snelheid te maken. Algauw zitten we aan zeventig per uur.
Auto's die zeventig per uur rijden, hangen vanzelf niet met kop en staart tegen elkaar aan. Tussen elke wagen is ongeveer plaats voor twee voertuigen. Reken zelf maar uit hoelang een file is van vijf auto's die een serieuze snelheid beginnen te ontwikkelen ...
En dan zie ik de truuter achter mij naar links uitwijken. 't Is niet waar, hé ? Die wil mij voorbij ! Maar dat kan niet ! De eerste auto van onze file is intussen al aan de volgende bocht gearriveerd. Als je heel die rij nu voorbij wil, heb je helemaal geen zicht op tegenliggers. Tegenliggers die ook aan zeventig, tachtig of negentig per uur aankomen. Ah jaaaa ! Want zo een baantje buiten de bewoonde wereld, daar wil iedereen wel eens gas geven.
En ja hoor, 't gaat helemaal zoals ik verwacht : lul geeft gas, rijdt mij voorbij, gooit zich tussen mij en mijn voorganger en moet dan met beide voeten op de rem gaan staan om niet tegen mijn voorganger aan te knallen.
Nu, ik verwachtte geen ongeval of zo want ik had dit allemaal zien aankomen. Maar ik werd mij daar toch zo RAZEND dat ik eens flink geclaxoneerd heb.
Na de eerste bocht, zag ik lul weer naar links gaan maar de volgende bocht kwam al in zicht en zijn frank was ondertussen ook al gevallen dat hij in een nogal lange rij zat. Tot aan de Zavelstraat is hij dus braafjes in het gelid blijven rijden ...
Maar, ik blijf er bij : BZQ172, U BENT EEN LUL !!!
En nog even een wijze les : lach nooit met andermans leed !
Gisteren vertel ik al lachend aan de collega's dat Buur Boer die ochtend gelijk met mij vertrok. Hij zat op een supergrote tractor waarachter een vervaarlijke ploegmachine hing. Zo een geval van vier meter lang en meer dan twee meter hoog, dat een beetje schuin over de stoep hing. Daarmee sleurde hij door de takken van een boompje dat op de stoep bij Buur BMW staat.
Gisterenavond kom ik thuis en wat ligt daar, half op straat en half op mijn stoep ? Een grote tak van één van mijn bomen !
Buur Boer was dus voor mij thuis gekomen ... ;-)
En nog geen grote ook niet : eerder een heeeeel kleine gefrustreerd driftkikkerlulletje heb je, dat je in het verkeer probeert op te blazen ...
Vanochtend nemen we, met ons zessen, gezwind de bocht om, op het baantje dat evenwijdig loopt met de E40, eens lekker door te scheuren. We komen uit de bocht in het eerste rechte stuk en beginnen allemaal snelheid te maken. Algauw zitten we aan zeventig per uur.
Auto's die zeventig per uur rijden, hangen vanzelf niet met kop en staart tegen elkaar aan. Tussen elke wagen is ongeveer plaats voor twee voertuigen. Reken zelf maar uit hoelang een file is van vijf auto's die een serieuze snelheid beginnen te ontwikkelen ...
En dan zie ik de truuter achter mij naar links uitwijken. 't Is niet waar, hé ? Die wil mij voorbij ! Maar dat kan niet ! De eerste auto van onze file is intussen al aan de volgende bocht gearriveerd. Als je heel die rij nu voorbij wil, heb je helemaal geen zicht op tegenliggers. Tegenliggers die ook aan zeventig, tachtig of negentig per uur aankomen. Ah jaaaa ! Want zo een baantje buiten de bewoonde wereld, daar wil iedereen wel eens gas geven.
En ja hoor, 't gaat helemaal zoals ik verwacht : lul geeft gas, rijdt mij voorbij, gooit zich tussen mij en mijn voorganger en moet dan met beide voeten op de rem gaan staan om niet tegen mijn voorganger aan te knallen.
Nu, ik verwachtte geen ongeval of zo want ik had dit allemaal zien aankomen. Maar ik werd mij daar toch zo RAZEND dat ik eens flink geclaxoneerd heb.
Na de eerste bocht, zag ik lul weer naar links gaan maar de volgende bocht kwam al in zicht en zijn frank was ondertussen ook al gevallen dat hij in een nogal lange rij zat. Tot aan de Zavelstraat is hij dus braafjes in het gelid blijven rijden ...
Maar, ik blijf er bij : BZQ172, U BENT EEN LUL !!!
En nog even een wijze les : lach nooit met andermans leed !
Gisteren vertel ik al lachend aan de collega's dat Buur Boer die ochtend gelijk met mij vertrok. Hij zat op een supergrote tractor waarachter een vervaarlijke ploegmachine hing. Zo een geval van vier meter lang en meer dan twee meter hoog, dat een beetje schuin over de stoep hing. Daarmee sleurde hij door de takken van een boompje dat op de stoep bij Buur BMW staat.
Gisterenavond kom ik thuis en wat ligt daar, half op straat en half op mijn stoep ? Een grote tak van één van mijn bomen !
Buur Boer was dus voor mij thuis gekomen ... ;-)
maandag, september 27, 2004
Ik heb net aan mijn broertje gemaild dat hij zijn gebruikte kleren maar naar zijn gewone wegbrengpunt moet brengen ... Ik mocht ze hebben om bij E5-Mode binnen te doen. Daarvoor kreeg je dan een aankoopbon van 5 EURO. Helaas was dat DIT weekend ! Vrijdag heb ik er helemaal niet aan gedacht en zaterdag was het niet mijn beste dag : om vier uur 's ochtends opgestaan met stekende hoofdpijn en een Dafalgan genomen, verder geslapen tot elf uur, wat rondgelummeld, in de namiddag even boodschappen gedaan, daarna eten gemaakt maar niet opgegeten vanwege geen goesting (!) en om acht uur met nog een Dafalgan maar weer onder de donsdeken gekropen.
Aan het hele E5-Mode gebeuren heb ik dus niet meer gedacht en mijn kleerkast hangt nog even vol als altijd. Een beetje voller zelfs, want zondag heb ik gewassen en gestreken !
Ja, zondag voelde ik mij een ietsje beter en ben ik dan maar beginnen poetsen ;-)
Ge weet hoe dat gaat, hé ? Het begint met wat Glorix in de WC te gieten en voor je het weet heb je de WC's gekuist (muren en al !), het bad gepoetst, de normale zondagpoetsbeurt van de kamers achter de rug, en omdat je er plezier in krijgt ga je dan ook maar eens afstoffen en grondig stofzuigen in de living. Als de wind dan nog wat meezit droogt de was gemakkelijk en kan je er nog een stapeltje strijk mee tegenaan gooien. Die volgezabberde plantenbakken ? Die brengen toch niets meer op : leegmaken die handel ! En 't moet nu maar eens uit zijn met al die motten- en spinnendraden aan de vensters : met de grove borstel erdoor !
Zo werd zondag dan ook een beetje spinnendag. In de living zat er een "krewellige" : die klampte zich vast in een hoekje aan het plafond en ik heb veel moeite gehad om ze in de stofzuiger te doen verdwijnen. Bij het wegborstelen van de spinnendraden rond de venstertjes van de garage, heb ik een familielid van die supergrote reuzenspin uit de garage doen opschrikken. Of beter : zij heeft mij doen opschrikken. Ik heb wat rondgehuppeld (ai ! oei !) en uiteindelijk is ze tegen de voorgevel onder mijn klomp gesneuveld ... 's Avonds draai ik mij om in bed en zie ik op de "plancher" tegen de kasten een zwarte plek. Tegen beter weten in heb ik mijn bril opgezet. Jawel ! Spinnemans ... Een spin in een hoekje proberen te verpletteren is NIET gemakkelijk ! Ze kroop weg ONDER de parketplanken !!! Ik heb dan een paar keer flink met mijn voet op die bepaalde plank gestampt en dat vond ze niet leuk want ze kwam terug boven plancher. En uiteindelijk is ook zij onder mijn klomp gesneuveld ... Snik, snik ...
Nu we toch in de lugubere sfeer zitten : vrijdagavond lag er in de Coige een overreden eekhoorntje ! Allez, aan de fantastische pluimstaart te zien, denk ik toch dat het een eekhoorntje was. 't Had precies wel wit op zijn buikje ... Kan dat ? Een eekhoorntje met een wit buikje ?
Vanochtend, terwijl ze op het nieuws over DHL bezig waren, reed ik achter een vrachtwagen met opligger van ... PHL ... in Duitsland !!! Ahaaaa ... denken ze het ZO op te lossen, die mannen ? ;-)))
Wat vandaag nog allemaal gaat brengen : wie weet dat, jong ? Ik heb vanmorgen een asprootje genomen maar dat was precies niet goed meer : het rook en proefde naar azijn ... Maar ik sliep nog half en heb het spul toch maar binnengekapt. Zodra de roze olifantjes verschijnen, laat ik het u weten !!!
Aan het hele E5-Mode gebeuren heb ik dus niet meer gedacht en mijn kleerkast hangt nog even vol als altijd. Een beetje voller zelfs, want zondag heb ik gewassen en gestreken !
Ja, zondag voelde ik mij een ietsje beter en ben ik dan maar beginnen poetsen ;-)
Ge weet hoe dat gaat, hé ? Het begint met wat Glorix in de WC te gieten en voor je het weet heb je de WC's gekuist (muren en al !), het bad gepoetst, de normale zondagpoetsbeurt van de kamers achter de rug, en omdat je er plezier in krijgt ga je dan ook maar eens afstoffen en grondig stofzuigen in de living. Als de wind dan nog wat meezit droogt de was gemakkelijk en kan je er nog een stapeltje strijk mee tegenaan gooien. Die volgezabberde plantenbakken ? Die brengen toch niets meer op : leegmaken die handel ! En 't moet nu maar eens uit zijn met al die motten- en spinnendraden aan de vensters : met de grove borstel erdoor !
Zo werd zondag dan ook een beetje spinnendag. In de living zat er een "krewellige" : die klampte zich vast in een hoekje aan het plafond en ik heb veel moeite gehad om ze in de stofzuiger te doen verdwijnen. Bij het wegborstelen van de spinnendraden rond de venstertjes van de garage, heb ik een familielid van die supergrote reuzenspin uit de garage doen opschrikken. Of beter : zij heeft mij doen opschrikken. Ik heb wat rondgehuppeld (ai ! oei !) en uiteindelijk is ze tegen de voorgevel onder mijn klomp gesneuveld ... 's Avonds draai ik mij om in bed en zie ik op de "plancher" tegen de kasten een zwarte plek. Tegen beter weten in heb ik mijn bril opgezet. Jawel ! Spinnemans ... Een spin in een hoekje proberen te verpletteren is NIET gemakkelijk ! Ze kroop weg ONDER de parketplanken !!! Ik heb dan een paar keer flink met mijn voet op die bepaalde plank gestampt en dat vond ze niet leuk want ze kwam terug boven plancher. En uiteindelijk is ook zij onder mijn klomp gesneuveld ... Snik, snik ...
Nu we toch in de lugubere sfeer zitten : vrijdagavond lag er in de Coige een overreden eekhoorntje ! Allez, aan de fantastische pluimstaart te zien, denk ik toch dat het een eekhoorntje was. 't Had precies wel wit op zijn buikje ... Kan dat ? Een eekhoorntje met een wit buikje ?
Vanochtend, terwijl ze op het nieuws over DHL bezig waren, reed ik achter een vrachtwagen met opligger van ... PHL ... in Duitsland !!! Ahaaaa ... denken ze het ZO op te lossen, die mannen ? ;-)))
Wat vandaag nog allemaal gaat brengen : wie weet dat, jong ? Ik heb vanmorgen een asprootje genomen maar dat was precies niet goed meer : het rook en proefde naar azijn ... Maar ik sliep nog half en heb het spul toch maar binnengekapt. Zodra de roze olifantjes verschijnen, laat ik het u weten !!!
dinsdag, september 14, 2004
't Is te lang goed gegaan ... Tijd om mij weer eens flink te ergeren, dus.
Gisterenmorgen lag er langs de baan een overreden vosje !
Vanmorgen nader ik de bushalte aan de Panorama. De bus heeft net iemand laten afstappen. Nog geen tien meter achter de bus komt een afrikaanse dame aangerend met een klein kindje (4 jaar ?) aan de hand. Nu ja, hoe snel kan je "rennen" met een klein kind aan de hand ? Niets gekort, echter. De bus moest blijkbaar dringend ergens zijn ... En de dame heeft zich dan maar met haar kindje in het bushokje geïnstalleerd om op de volgende bus te wachten. Ik heb nog nooit een bus zo snel zijn pinker zien opzetten om van zijn halte weg te rijden :-(
En dan kom ik aan op kantoor. Ze zijn weer maar eens de afgevallen bladeren aan het wegblazen ! Niet dat ze die ergens mooi op een hoopje blazen om ze later bijeen te keren. Neen, gewoon "wegblazen" ! Nu moet je mij eens uitleggen wat het nut is van zomaar bladeren weg te blazen ? Oh, ik zie het al. De parking onder het gebouw ligt er vol van. Oei ! Dan zal Alberto straks weer moeten werken ... ;-) Nu ja, werken : hij pakt gewoon de brandslang en spuit de garage eens uit. Tiens, waar zouden die bladeren dan terechtkomen ? Juist, terug buiten op de parking ! En zouden de mannen met de blazers dan ... ? Ik denk dat ik hier net getuige ben geweest van een perpetuum mobile ...
Om af te sluiten, toch nog een prettig nieuwsje. Ge weet het of ge weet het niet maar mijn broertje heeft nog een afgedankte schildpadzandbak in zijn tuin staan. De dag dat die schildpad in de Coige geraakt, wil ik er daar een plantenvijvertje van maken. Helaas ! Schildpadden zijn geen echt snelle dieren. Ze staat dus nog altijd in Diependaal. Gisteren echter kreeg ik een mooie foto van Broer, samen met de geruststelling : "De schildpad wordt goed gebezigd !". Ga maar eens kijken op de Sofa, bij de foto's.
En morgen ga ik met onze Webmastster de Makro onveilig maken ! Ik hoop van jullie hetzelfde ...
Gisterenmorgen lag er langs de baan een overreden vosje !
Vanmorgen nader ik de bushalte aan de Panorama. De bus heeft net iemand laten afstappen. Nog geen tien meter achter de bus komt een afrikaanse dame aangerend met een klein kindje (4 jaar ?) aan de hand. Nu ja, hoe snel kan je "rennen" met een klein kind aan de hand ? Niets gekort, echter. De bus moest blijkbaar dringend ergens zijn ... En de dame heeft zich dan maar met haar kindje in het bushokje geïnstalleerd om op de volgende bus te wachten. Ik heb nog nooit een bus zo snel zijn pinker zien opzetten om van zijn halte weg te rijden :-(
En dan kom ik aan op kantoor. Ze zijn weer maar eens de afgevallen bladeren aan het wegblazen ! Niet dat ze die ergens mooi op een hoopje blazen om ze later bijeen te keren. Neen, gewoon "wegblazen" ! Nu moet je mij eens uitleggen wat het nut is van zomaar bladeren weg te blazen ? Oh, ik zie het al. De parking onder het gebouw ligt er vol van. Oei ! Dan zal Alberto straks weer moeten werken ... ;-) Nu ja, werken : hij pakt gewoon de brandslang en spuit de garage eens uit. Tiens, waar zouden die bladeren dan terechtkomen ? Juist, terug buiten op de parking ! En zouden de mannen met de blazers dan ... ? Ik denk dat ik hier net getuige ben geweest van een perpetuum mobile ...
Om af te sluiten, toch nog een prettig nieuwsje. Ge weet het of ge weet het niet maar mijn broertje heeft nog een afgedankte schildpadzandbak in zijn tuin staan. De dag dat die schildpad in de Coige geraakt, wil ik er daar een plantenvijvertje van maken. Helaas ! Schildpadden zijn geen echt snelle dieren. Ze staat dus nog altijd in Diependaal. Gisteren echter kreeg ik een mooie foto van Broer, samen met de geruststelling : "De schildpad wordt goed gebezigd !". Ga maar eens kijken op de Sofa, bij de foto's.
En morgen ga ik met onze Webmastster de Makro onveilig maken ! Ik hoop van jullie hetzelfde ...
woensdag, september 08, 2004
Geen nieuws - goed nieuws, zullen we maar zeggen.
Het is goed weer, ik leef in perfecte verstandhouding met mijn tuintje, ik ben zonder al te veel problemen weer maar eens geclosed ... Meer moet dat niet zijn, hé ?
Oh ja, toch iets te melden : de spinnen komen binnen ! HELP !!!
Dit weekend zat er een reuzenspin (doormeter MET poten : 6 cm) in de pompbak van de garage. Ze is gesneuveld ... Sorry ! En diezelfde avond zat er eentje naar mij te kijken in de hall, toen ik blootsvoets en zonder bril uit het toilet kwam. Die was maar twee centimetertjes in doormeter. Ik ging versterking halen in de slaapkamer. Bril opgezet en met een sloef in de hand kwam ik terug op de plaats van het nog plaats te hebben delict (spinnenmoord) maar ... ZE WAS WEG !!!
Een dag of drie heb ik, voor het slapengaan, telkens mijn bed binnenste-buiten gekeerd. Maar 'k ben ze niet meer tegengekomen ...
Een dag na het spinnenincident, zat er een motje samen met mij op het toilet. 't Was een héél mooi motje, met prachtige tekeningetjes op de vleugeltjes. Ik heb het eens ernstig toegesproken en gezegd dat ze mocht blijven, op voorwaarde dat ze geen eitjes in mijn kleren ging leggen. Twee dagen is het in de berging blijven wonen. De derde dag vond ik het niet meer !
Mijn vertrouwen in de dierenwereld heeft hiermee een ferme deuk gekregen ...
Gelukkig is dat niet het geval met onze kleine Spruytjes ... Alledrie groeien ze als kool. Noélys tatert dat het een lieve lust is. Ze belde zondag zelfs naar Oma ! En Dina en Luna leren nu alleen recht te zitten ! Het is echter al een tijdje geleden dat ik de kapoenen nog gezien heb. Momenteel leef ik van mooie fotootjes ...
Ik kijk dus zeker uit naar de kaartavond van volgende week !
Het is goed weer, ik leef in perfecte verstandhouding met mijn tuintje, ik ben zonder al te veel problemen weer maar eens geclosed ... Meer moet dat niet zijn, hé ?
Oh ja, toch iets te melden : de spinnen komen binnen ! HELP !!!
Dit weekend zat er een reuzenspin (doormeter MET poten : 6 cm) in de pompbak van de garage. Ze is gesneuveld ... Sorry ! En diezelfde avond zat er eentje naar mij te kijken in de hall, toen ik blootsvoets en zonder bril uit het toilet kwam. Die was maar twee centimetertjes in doormeter. Ik ging versterking halen in de slaapkamer. Bril opgezet en met een sloef in de hand kwam ik terug op de plaats van het nog plaats te hebben delict (spinnenmoord) maar ... ZE WAS WEG !!!
Een dag of drie heb ik, voor het slapengaan, telkens mijn bed binnenste-buiten gekeerd. Maar 'k ben ze niet meer tegengekomen ...
Een dag na het spinnenincident, zat er een motje samen met mij op het toilet. 't Was een héél mooi motje, met prachtige tekeningetjes op de vleugeltjes. Ik heb het eens ernstig toegesproken en gezegd dat ze mocht blijven, op voorwaarde dat ze geen eitjes in mijn kleren ging leggen. Twee dagen is het in de berging blijven wonen. De derde dag vond ik het niet meer !
Mijn vertrouwen in de dierenwereld heeft hiermee een ferme deuk gekregen ...
Gelukkig is dat niet het geval met onze kleine Spruytjes ... Alledrie groeien ze als kool. Noélys tatert dat het een lieve lust is. Ze belde zondag zelfs naar Oma ! En Dina en Luna leren nu alleen recht te zitten ! Het is echter al een tijdje geleden dat ik de kapoenen nog gezien heb. Momenteel leef ik van mooie fotootjes ...
Ik kijk dus zeker uit naar de kaartavond van volgende week !
donderdag, augustus 19, 2004
WAWASDA ??? (ik geloof dat ik dat hier nog al eens geschreven heb ...)
Gisterenavond om half zes, vetrok mijn collega. Ze wou voor het onweer thuis zijn. Ik denk niet dat het haar gelukt is want ze was nog maar net buiten, toen de regen in alle hevigheid met bakken uit de hemel viel.
Ik besloot wijselijk te wachten tot het ergste voorbij was. Rond zes uur zag het er allemaal veel beter uit en stapte ik in mijn bolleke. Op de steenweg was er een beetje file maar dat viel al bij al nog goed mee. Ik had al met mezelf overlegd dat ik via Everberg naar huis zou gaan : nu was het echt niet het moment om in Sterrebeek te gaan rondklungelen ...
Wel, in Voskapel liep het behoorlijk mis. Terug meer bliksem en donder en het begon weer serieus te regenen. In Everberg was het tijd om mijn ruitenwissers op de hoogste snelheid te zetten. Toch ging het allemaal nog goed : iedereen had de lichten aan, reed op het gemakske (40 km/u) en hield voldoende afstand.
Helaas ... Aan het rondpunt in Everberg ging iedereen rechtdoor en ik moest helemaal alleen rechtsaf. Tot dan toe had ik de wagen voor mij kunnen volgen. Nu zag ik echter NIETS meer ! In het veldweggetje, even voorbij Herman en Denise, ben ik dan maar aan de kant gaan staan ... Ik zag het echt niet meer zitten !
Na vijf minuten verminderde de regen en kon ik weer doorrijden. Op de Bosberg kwam het water mij tegemoet gestroomd maar ik reed dapper door. Het kruispunt Leefdaal/Vrebos/Moorsel was herschapen in één grote modderpoel waar ik langzaam doorploeterde.
Aan de Coige werden echter alle rekords gebroken. Ze zijn daar namelijk de aardappelen aan het uitdoen. Het veld heeft daar dus vrij spel en kwam gezwind massaal de straat opgespoeld ! Zelfs aan 5 km/u veroorzaakten zowel ik als mijn tegenliggers metershoge modderfonteinen ! In de Kruisstraat zelf stond mijn kant van de weg helemaal onder water. Iedereen probeerde zoveel mogelijk in het midden te rijden, wat niet altijd lukte als er tegenliggers aankwamen.
Dwars door de kolkende modderrivier van de goot ben ik zonder ongelukken op mijn oprit geraakt en ik ben zelfs relatief droog aan mijn voordeur gekomen want ondertussen was de regenvloed zo goed als helemaal opgehouden ... Om naar mijn brievenbus te gaan kijken, moest ik wel even wachten tot er geen auto's langsreden want die sproeiden het water tot drie meter ver in mijn tuin !
Vanmorgen heb ik de meeste bloempotjes maar wijselijk met hun voetjes uit het water gehaald en ... de potjes onder het terras met dat overtollige water begoten. Want die sukkels stonden er kurkdroog bij !!!
En vannacht heb ik weer fantastisch gedroomd ! Ik ga hem bij mijn dromen zetten, waaraan ik niet zo lang geleden trouwens nog enkele leuke dingetjes toegevoegd heb. Ga maar eens kijken : http://www.geocities.com/meutje/dromen.html. En neen, ge moet de mannen met de witte jassen nog altijd niet sturen, hoor !
Gisterenavond om half zes, vetrok mijn collega. Ze wou voor het onweer thuis zijn. Ik denk niet dat het haar gelukt is want ze was nog maar net buiten, toen de regen in alle hevigheid met bakken uit de hemel viel.
Ik besloot wijselijk te wachten tot het ergste voorbij was. Rond zes uur zag het er allemaal veel beter uit en stapte ik in mijn bolleke. Op de steenweg was er een beetje file maar dat viel al bij al nog goed mee. Ik had al met mezelf overlegd dat ik via Everberg naar huis zou gaan : nu was het echt niet het moment om in Sterrebeek te gaan rondklungelen ...
Wel, in Voskapel liep het behoorlijk mis. Terug meer bliksem en donder en het begon weer serieus te regenen. In Everberg was het tijd om mijn ruitenwissers op de hoogste snelheid te zetten. Toch ging het allemaal nog goed : iedereen had de lichten aan, reed op het gemakske (40 km/u) en hield voldoende afstand.
Helaas ... Aan het rondpunt in Everberg ging iedereen rechtdoor en ik moest helemaal alleen rechtsaf. Tot dan toe had ik de wagen voor mij kunnen volgen. Nu zag ik echter NIETS meer ! In het veldweggetje, even voorbij Herman en Denise, ben ik dan maar aan de kant gaan staan ... Ik zag het echt niet meer zitten !
Na vijf minuten verminderde de regen en kon ik weer doorrijden. Op de Bosberg kwam het water mij tegemoet gestroomd maar ik reed dapper door. Het kruispunt Leefdaal/Vrebos/Moorsel was herschapen in één grote modderpoel waar ik langzaam doorploeterde.
Aan de Coige werden echter alle rekords gebroken. Ze zijn daar namelijk de aardappelen aan het uitdoen. Het veld heeft daar dus vrij spel en kwam gezwind massaal de straat opgespoeld ! Zelfs aan 5 km/u veroorzaakten zowel ik als mijn tegenliggers metershoge modderfonteinen ! In de Kruisstraat zelf stond mijn kant van de weg helemaal onder water. Iedereen probeerde zoveel mogelijk in het midden te rijden, wat niet altijd lukte als er tegenliggers aankwamen.
Dwars door de kolkende modderrivier van de goot ben ik zonder ongelukken op mijn oprit geraakt en ik ben zelfs relatief droog aan mijn voordeur gekomen want ondertussen was de regenvloed zo goed als helemaal opgehouden ... Om naar mijn brievenbus te gaan kijken, moest ik wel even wachten tot er geen auto's langsreden want die sproeiden het water tot drie meter ver in mijn tuin !
Vanmorgen heb ik de meeste bloempotjes maar wijselijk met hun voetjes uit het water gehaald en ... de potjes onder het terras met dat overtollige water begoten. Want die sukkels stonden er kurkdroog bij !!!
En vannacht heb ik weer fantastisch gedroomd ! Ik ga hem bij mijn dromen zetten, waaraan ik niet zo lang geleden trouwens nog enkele leuke dingetjes toegevoegd heb. Ga maar eens kijken : http://www.geocities.com/meutje/dromen.html. En neen, ge moet de mannen met de witte jassen nog altijd niet sturen, hoor !
dinsdag, augustus 17, 2004
Ze gaven/geven al een tijdje wisselvallig weer met mogelijk veel regen. Maar daar heb ik tot nu toe nog niet veel van gezien. Behalve ... vrijdag ! Als je het mij vraagt hebben ze alle regen opgespaard voor vorige vrijdag en die er, tijdens Marktrock, vrolijk allemaal uitgekieperd !
Ja, we zijn dus naar Marktrock geweest. Ik had mijn rugzak mee en wou best ieders paraplu erin meedragen. Veel draagwerk heb ik echter niet gehad. We hadden mijn bolleke aan het einde van de Tiensestraat geparkeerd en begaven ons welgemoed naar het centrum van Leuven. Het miezerde lichtjes. Vol optimisme lieten we de paraplu's in de rugzak steken. Tot we bij Fonske kwamen, onze plaats van afspraak. Daar begon het toch wel wat harder te regenen. Maar onze kompanen hadden zich al onder een dranktent geïnstalleerd en dus konden de paraplu's blijven zitten waar ze zaten.
We wilden tijdig naar de Vismarkt vertrekken om daar het optreden van Arsenal mee te maken. En toen liep het helemaal fout. Het is beginnen regenen ... Wat zeg ik ? GIETEN, deed het ! En het heeft eigenlijk niet meer opgehouden tot we om drie uur 's nachts weer naar de auto gingen. Ja, af en toe regende het wat minder. En dan staken de optimisticisten de paraplu's weer in mijn rugzak ... om ze er een beetje later toch maar weer uit te halen !
's Nachts thuisgekomen, moest al die nattigheid natuurlijk eerst te drogen gezet/gehangen worden. En toen heb ik mijzelf voor de zoveelste keer de vraag gesteld : "Hoe STOM kun je wel zijn ?" Het antwoord luidde : "HEEL STOM ! En ik kan blijkbaar nog altijd STOMMERE stoten uithalen !" ...
In het grote vak van mijn rugzak, waar de natte paraplu's in en uit gingen, had ik namelijk ook mijn mini EHBO kit gestoken ... en ... mijn adressenboekje ! Waarom ??? Wie weet dat, jong ? Als je weet dat het twee dagen geduurd heeft voor mijn rugzak vanbinnen opgedroogd was, kun je je misschien een beetje voorstellen hoe de verbandjes, plakkertjes en watjes van de EHBO kit er voor kwamen. En, wat ik veel erger vind, hoe mijn adressenboekje er uit zag !!!
Zaterdagochtend heb ik tussen elk blaadje van het boekje een velletje WC papier gestoken. Ook de visitekaartjes die er los inzaten heb ik netjes tussen WC papier te drogen gelegd. Maandag was alles "ongeveer" droog. De meeste adressen kan ik nog lezen maar heel schoon is het toch allemaal niet meer ...
Maar, niet getreurd : zo weet ik tenminste wat ik op mijn nieuwjaarsverlanglijstje kan zetten !
Vrijdagnacht waren Walter, Frank en ik ook nog iets gaan drinken in de Domus. Het regende namelijk nog te erg om de ganse Tiensestraat naar de auto weer af te leggen. Het water droop natuurlijk van mijn kangourak en ik had mij al halvelings voorgenomen om bij ons vertrek, de bank waar ik op gezeten had netjes af te drogen. Dat was echter niet nodig : mijn witte trois-quarts broek had netjes al die nattigheid opgezogen ! En niet alleen al dat water was in mijn broek gekropen. Ook het vuil en stof dat zich al die jaren in de houtnerven van de bank opgestapeld had, waren in mijn WITTE broek gekropen !
Kozze, ik kan u nu echter met vreugde melden dat ik niet tot plan B heb dienen over te gaan (pure javel) en dat de Ceta-Bever vlekken helemaal uit mijn broek verdwenen zijn, dank zij het onovertroffen Whipp-Express (toet ! toet !).
Al bij al heb ik een tof en vooral vruchtbaar weekend gehad : zondag heb ik drie uren gestreken en maandag heb ik de keuken gepoetst. En met "gepoetst" bedoel ik wel degelijk : het plafond en de muren afgewassen, ja zelfs de binnenkant van de deurtjes hebben eraan moeten geloven !
Het is dus begrijpelijk dat mijn rechter schouder nu uit de kom ligt en dat ik een beetje "dood" ben ... Maar gelukkig is er nog steeds dat leuke kantoor waar we op tijd een beetje kunnen uitrusten ! ;-)))
Ja, we zijn dus naar Marktrock geweest. Ik had mijn rugzak mee en wou best ieders paraplu erin meedragen. Veel draagwerk heb ik echter niet gehad. We hadden mijn bolleke aan het einde van de Tiensestraat geparkeerd en begaven ons welgemoed naar het centrum van Leuven. Het miezerde lichtjes. Vol optimisme lieten we de paraplu's in de rugzak steken. Tot we bij Fonske kwamen, onze plaats van afspraak. Daar begon het toch wel wat harder te regenen. Maar onze kompanen hadden zich al onder een dranktent geïnstalleerd en dus konden de paraplu's blijven zitten waar ze zaten.
We wilden tijdig naar de Vismarkt vertrekken om daar het optreden van Arsenal mee te maken. En toen liep het helemaal fout. Het is beginnen regenen ... Wat zeg ik ? GIETEN, deed het ! En het heeft eigenlijk niet meer opgehouden tot we om drie uur 's nachts weer naar de auto gingen. Ja, af en toe regende het wat minder. En dan staken de optimisticisten de paraplu's weer in mijn rugzak ... om ze er een beetje later toch maar weer uit te halen !
's Nachts thuisgekomen, moest al die nattigheid natuurlijk eerst te drogen gezet/gehangen worden. En toen heb ik mijzelf voor de zoveelste keer de vraag gesteld : "Hoe STOM kun je wel zijn ?" Het antwoord luidde : "HEEL STOM ! En ik kan blijkbaar nog altijd STOMMERE stoten uithalen !" ...
In het grote vak van mijn rugzak, waar de natte paraplu's in en uit gingen, had ik namelijk ook mijn mini EHBO kit gestoken ... en ... mijn adressenboekje ! Waarom ??? Wie weet dat, jong ? Als je weet dat het twee dagen geduurd heeft voor mijn rugzak vanbinnen opgedroogd was, kun je je misschien een beetje voorstellen hoe de verbandjes, plakkertjes en watjes van de EHBO kit er voor kwamen. En, wat ik veel erger vind, hoe mijn adressenboekje er uit zag !!!
Zaterdagochtend heb ik tussen elk blaadje van het boekje een velletje WC papier gestoken. Ook de visitekaartjes die er los inzaten heb ik netjes tussen WC papier te drogen gelegd. Maandag was alles "ongeveer" droog. De meeste adressen kan ik nog lezen maar heel schoon is het toch allemaal niet meer ...
Maar, niet getreurd : zo weet ik tenminste wat ik op mijn nieuwjaarsverlanglijstje kan zetten !
Vrijdagnacht waren Walter, Frank en ik ook nog iets gaan drinken in de Domus. Het regende namelijk nog te erg om de ganse Tiensestraat naar de auto weer af te leggen. Het water droop natuurlijk van mijn kangourak en ik had mij al halvelings voorgenomen om bij ons vertrek, de bank waar ik op gezeten had netjes af te drogen. Dat was echter niet nodig : mijn witte trois-quarts broek had netjes al die nattigheid opgezogen ! En niet alleen al dat water was in mijn broek gekropen. Ook het vuil en stof dat zich al die jaren in de houtnerven van de bank opgestapeld had, waren in mijn WITTE broek gekropen !
Kozze, ik kan u nu echter met vreugde melden dat ik niet tot plan B heb dienen over te gaan (pure javel) en dat de Ceta-Bever vlekken helemaal uit mijn broek verdwenen zijn, dank zij het onovertroffen Whipp-Express (toet ! toet !).
Al bij al heb ik een tof en vooral vruchtbaar weekend gehad : zondag heb ik drie uren gestreken en maandag heb ik de keuken gepoetst. En met "gepoetst" bedoel ik wel degelijk : het plafond en de muren afgewassen, ja zelfs de binnenkant van de deurtjes hebben eraan moeten geloven !
Het is dus begrijpelijk dat mijn rechter schouder nu uit de kom ligt en dat ik een beetje "dood" ben ... Maar gelukkig is er nog steeds dat leuke kantoor waar we op tijd een beetje kunnen uitrusten ! ;-)))
vrijdag, augustus 13, 2004
GEEN vallende sterren meer gezien vanwege bewolkt !
Gisterenavond om elf uur was het uitspansel helemaal bedekt met wolken. De volgende keer dat ik wakker werd was het half vijf : dan was er wel een heldere hemel maar zaten de vallende sterren waarschijnlijk ergens tegen de horizon, achter de bomen, dus.
't Zal voor tenoste keer zijn !
En vanavond ga ik naar Marktrock en ik neem mee : mijn fleece, een kangourakske en een paraplu !
Zonnetje, kom terug ! De hitte van de voorbije dagen is u vergeven !!!
Gisterenavond om elf uur was het uitspansel helemaal bedekt met wolken. De volgende keer dat ik wakker werd was het half vijf : dan was er wel een heldere hemel maar zaten de vallende sterren waarschijnlijk ergens tegen de horizon, achter de bomen, dus.
't Zal voor tenoste keer zijn !
En vanavond ga ik naar Marktrock en ik neem mee : mijn fleece, een kangourakske en een paraplu !
Zonnetje, kom terug ! De hitte van de voorbije dagen is u vergeven !!!
donderdag, augustus 12, 2004
In mijn agenda stond voor woensdag 11 augustus genoteerd : 23.00 Perseïden.
Om tien uur schrok ik wakker ("Brave New World" lag een beetje verkreukeld onder mijn kopkussen) en ben ik eens aan het dakvenster gaan kijken. Het was nog tamelijk klaar en ik kon nog niet veel sterren zien. Na nog wat door mijn boek geworsteld te hebben (toch geen gemakkelijke, hoor !), besloot ik om 20 na tien gewoon buiten te gaan "observeren".
Het was een mooie, heldere en warme nacht. Ik deed de toer rond mijn huisje om een geschikt plaatsje uit te zoeken. Even overwoog ik om naar mijn superdonkere spot-plaats (in het veld tegen de autostrade) te rijden maar dat deed ik toch maar liever niet : het is daar inderdaad donker maar ook zo heel verlaten ...
Vanop mijn oprit, net achter mijn bolleke, had ik het wijdste zicht. Overal elders staan de bomen nogal in de weg
. Ondertussen had ik al een beetje een stijve nek van het naar boven kijken, dus nam ik een tuinstoel en heb ik mij eens goed geïnstalleerd.
En ... YESSSS ... ik heb minstens acht vallende sterren gezien !!!
Ik moet zeggen, dat ik nogal streng ben voor mezelf. Het is nog maar de tweede maal dat ik echt werk maak van het naar-vallende-sterren-kijken. En dat is niet simpel ! Vorige keer (de Leoniden) zag ik er maar een stuk of drie. Ik weet ook niet of je in een bepaalde richting moet kijken (met die bomen, ben ik nogal beperkt) en zo ja, in WELKE richting dan wel ? En ik moet ze ook echt "gezien" hebben. Zo een flits ergens in mijn ooghoek, dat telt niet mee. Het is mij opgevallen dat je, als je zo lang naar het uitspansel zit te turen, je op den duur overal vanalles ziet rondvliegen, en niet alleen vliegtuigen (zoveel vliegtuigen die er 's nachts rondvliegen, mensen ! Waar gaan die toch allemaal heen ?).
Maar vorige nacht was het dus een succes. Er waren zelfs drie "grote" vallende sterren bij, waar je de staart nog even van zag blijven hangen. Om half twaalf ben ik, met een muggenbeet en een stijve nek, moe maar tevreden weer in bed gekropen ...
En ik lees hier bij Urania : "Reeds enkele weken is de opmerkzame hemelbewonderaar getuige van een toename van "vallende sterren". Donderdag 12/8 om 14h treedt het maximum van deze bekende meteorenzwerm op. De beste momenten om meteoren waar te nemen zijn de nacht ervoor en erna, dus van woensdag 11/7 op donderdag 12/7 en van donderdag op vrijdag 13/7. Een dergelijke zwerm wordt genoemd naar zijn radiant. Dit vluchtpunt van waaruit de opvallende vurige strepen lijken te komen bevindt zich in het sterrenbeeld Perseus. Bij het invallen van de duisternis rijst Perseus boven de oostelijke horizon. Vooral na middernacht is er kans om elke paar minuten een vallende ster te zien want dan staat de radiant hoog aan de hemel. Maak het je gemakkelijk voor een natuurlijk vuurwerk en ... vergeet geen wens te doen."
Dat wordt volgende nacht weer kijken, natuurlijk !
Om tien uur schrok ik wakker ("Brave New World" lag een beetje verkreukeld onder mijn kopkussen) en ben ik eens aan het dakvenster gaan kijken. Het was nog tamelijk klaar en ik kon nog niet veel sterren zien. Na nog wat door mijn boek geworsteld te hebben (toch geen gemakkelijke, hoor !), besloot ik om 20 na tien gewoon buiten te gaan "observeren".
Het was een mooie, heldere en warme nacht. Ik deed de toer rond mijn huisje om een geschikt plaatsje uit te zoeken. Even overwoog ik om naar mijn superdonkere spot-plaats (in het veld tegen de autostrade) te rijden maar dat deed ik toch maar liever niet : het is daar inderdaad donker maar ook zo heel verlaten ...
Vanop mijn oprit, net achter mijn bolleke, had ik het wijdste zicht. Overal elders staan de bomen nogal in de weg
. Ondertussen had ik al een beetje een stijve nek van het naar boven kijken, dus nam ik een tuinstoel en heb ik mij eens goed geïnstalleerd.
En ... YESSSS ... ik heb minstens acht vallende sterren gezien !!!
Ik moet zeggen, dat ik nogal streng ben voor mezelf. Het is nog maar de tweede maal dat ik echt werk maak van het naar-vallende-sterren-kijken. En dat is niet simpel ! Vorige keer (de Leoniden) zag ik er maar een stuk of drie. Ik weet ook niet of je in een bepaalde richting moet kijken (met die bomen, ben ik nogal beperkt) en zo ja, in WELKE richting dan wel ? En ik moet ze ook echt "gezien" hebben. Zo een flits ergens in mijn ooghoek, dat telt niet mee. Het is mij opgevallen dat je, als je zo lang naar het uitspansel zit te turen, je op den duur overal vanalles ziet rondvliegen, en niet alleen vliegtuigen (zoveel vliegtuigen die er 's nachts rondvliegen, mensen ! Waar gaan die toch allemaal heen ?).
Maar vorige nacht was het dus een succes. Er waren zelfs drie "grote" vallende sterren bij, waar je de staart nog even van zag blijven hangen. Om half twaalf ben ik, met een muggenbeet en een stijve nek, moe maar tevreden weer in bed gekropen ...
En ik lees hier bij Urania : "Reeds enkele weken is de opmerkzame hemelbewonderaar getuige van een toename van "vallende sterren". Donderdag 12/8 om 14h treedt het maximum van deze bekende meteorenzwerm op. De beste momenten om meteoren waar te nemen zijn de nacht ervoor en erna, dus van woensdag 11/7 op donderdag 12/7 en van donderdag op vrijdag 13/7. Een dergelijke zwerm wordt genoemd naar zijn radiant. Dit vluchtpunt van waaruit de opvallende vurige strepen lijken te komen bevindt zich in het sterrenbeeld Perseus. Bij het invallen van de duisternis rijst Perseus boven de oostelijke horizon. Vooral na middernacht is er kans om elke paar minuten een vallende ster te zien want dan staat de radiant hoog aan de hemel. Maak het je gemakkelijk voor een natuurlijk vuurwerk en ... vergeet geen wens te doen."
Dat wordt volgende nacht weer kijken, natuurlijk !
vrijdag, augustus 06, 2004
Zorgt huisdier voor toenadering tussen buren ?
Gisterenavond was ik net thuis gekomen toen de bel ging : Ding-Dong ! Ik dacht al dat de Bofrost-man een dag te vroeg was. Toen ik de deur opendeed stonden daar Buur Bunker met zijn zoontje, Gaetan. Ze vroegen me of ik hun kat soms gezien had.
En plots begon het bij mij te dagen ! Ik vroeg of het een zwarte was, met wit op de buik en een rosse plek over één oog. Jawel, dat was hun Tiffy ! Ik vertelde dat ze altijd bij mij op muisjes kwam jagen. Terwijl de Bunkers met verlof waren, was Buur Boer Tiffy gaan eten geven. Maar ja, veel aanspraak had ze dus niet terwijl haar baasjes met vakantie waren. Dus ik zei dat Tiffy de laatste dagen precies wel toenadering zocht maar dat ik ze sinds zaterdag niet meer gezien had. Toen zei Papa Bunker snel in het frans dat ik moest opletten wat ik zei en dan hebben we Gaetan maar gerustgesteld : zaterdag, da's nog niet zo lang. De poes zou één van deze dagen zeker thuis komen. Ik beloofde Gaetan ook nog dat, mocht ik Tiffy zien, ik ze sito-presto naar huis zou sturen !
's Avonds hoorde ik de buren op Tiffy roepen ... Hopelijk komt ze gauw weer naar huis !
Verdorie toch ! Dit doet mij heel erg aan Broske denken ...
Gisterenavond was ik net thuis gekomen toen de bel ging : Ding-Dong ! Ik dacht al dat de Bofrost-man een dag te vroeg was. Toen ik de deur opendeed stonden daar Buur Bunker met zijn zoontje, Gaetan. Ze vroegen me of ik hun kat soms gezien had.
En plots begon het bij mij te dagen ! Ik vroeg of het een zwarte was, met wit op de buik en een rosse plek over één oog. Jawel, dat was hun Tiffy ! Ik vertelde dat ze altijd bij mij op muisjes kwam jagen. Terwijl de Bunkers met verlof waren, was Buur Boer Tiffy gaan eten geven. Maar ja, veel aanspraak had ze dus niet terwijl haar baasjes met vakantie waren. Dus ik zei dat Tiffy de laatste dagen precies wel toenadering zocht maar dat ik ze sinds zaterdag niet meer gezien had. Toen zei Papa Bunker snel in het frans dat ik moest opletten wat ik zei en dan hebben we Gaetan maar gerustgesteld : zaterdag, da's nog niet zo lang. De poes zou één van deze dagen zeker thuis komen. Ik beloofde Gaetan ook nog dat, mocht ik Tiffy zien, ik ze sito-presto naar huis zou sturen !
's Avonds hoorde ik de buren op Tiffy roepen ... Hopelijk komt ze gauw weer naar huis !
Verdorie toch ! Dit doet mij heel erg aan Broske denken ...
vrijdag, juli 30, 2004
Meneer Blanpain,
U gaat onze economie redden : terug naar de 40-uren week, pensioengerechtigde leeftijd van 65 jaar afschaffen en een opzegperiode van maximum drie maanden ...
Maar zo gaat ge er toch niet komen, hoor ! De enige manier om onze economie te redden, is : alle lonen van de werknemers terug te brengen tot 3 % van het huidige niveau. Ah jaaaaaaaaa, in China, bijvoorbeeld, verdient een werknemer 3 % van wat wij hier nu verdienen. Volgens mij kan alleen dàt ervoor zorgen dat de bedrijven niet meer naar lageloonlanden trekken ...
Helaas zal onze economie dan nog maar alleen op papier draaien. Met mijn 3 % zal ik niet al te veel kunnen consumeren, vrees ik ... Maar, wacht eens even ... ! Dan zal ik ook moeten stoppen met roken ! Jawel, twéé vliegen in één klap : op papier zal onze economie er fantastisch uitzien en de gezondheidszorg is er in één keer weer bovenop ! (nb : dit is MIJN idee, ik neem er patent op)
Ik heb nog een voorstel aan al die "dikke verdieners" die zoveel uuuuren kloppen en die zogezegd een toegevoegde waarde zijn aan het bedrijfsleven : neem eens uw netto inkomen en deel dat dan door ... allez, ik zal gul zijn ... deel dat eens door 600 (30 dagen werken aan 20 uren per dag, want ne mens moet toch eventjes slapen, hé ?). Ik durf te wedden dat de uitkomst nog altijd meer zal zijn dan mijn 10 EURO ... Maar, wat wil je, slaven zij dan ook geen echte toegevoegde waarde, nietwaar ?
... Ik wil nu echt wel terug naar mijn oerwoud. En laat mij daar dan zitten, a.u.b. !!!
... Maar, genoeg gezeurd ... !
Ik denk dat ik binnenkort een poesje heb ... !!!
Er komt allang een poes bij mij jagen. De laatste dagen echter zit ze ALTIJD aan mijn voordeur, als ik thuiskom. 't Is daar namelijk lekker koel. Als ik het hoekje omdraai, loopt ze tot aan het kapelletje en vandaar zit ze mij te bestuderen. Ik begin er dan tegen te praten en ... ze antwoordt ! Later op de avond vind ik ze altijd wel in de tuin of op de oprit terug en dan slaan wij nog een gezellig babbeltje. Ze blijft wel op een veilige afstand maar loopt niet meer weg.
Gisteren is ze de ganse avond aan het kapelletje blijven zitten. Toen ik in bed lag hoorde ik ze miauwen tegen de overburen die nog in de tuin zaten. Nadat die ook binnen waren, heb ik nog wat door het venster zitten roepen en telkens kwam er een "miauw" terug.
Vanmorgen keek ik uit het venster en daar zat Minneke Poes weer aan het kapelletje. En toen ik in mijn wagen wou stappen, kwam ze er onderuit gekropen en ging in de haag zitten wachten tot ik wegreed.
Volgens mij zoekt dat beestje gezelschap. Misschien zijn haar baasjes wel met verlof ? Ik heb echt wel veel goesting om haar eten te geven ... Ik zie het nog enkele dagen aan. Maar, als Poes BLIJFT terugkomen, zal ik mij niet meer kunnen inhouden, vrees ik ...
En voor morgen : allemaal nog een gezellige TROUWFEEST toegewenst !
Ja, ja ! Ik heb kleren gevonden om aan te doen. Maar ik ben wel verkeerd bezig geweest, denk ik. Ik heb al alles gepast en uitgeprobeerd maar allemaal APART ! Dinsdag : yes ! Een rok gevonden die past ! Woensdag : ahaaaa ! Ik kan nog in mijn vestje, ik moet het alleen nog maar wat strijken. Donderdag : die witte bloes ziet er echt "chic" uit, en ze past nog ook ! ...
Ik zal dus zaterdag wel zien hoe het "geheel" er uitziet, zeker ? ;-)))))
U gaat onze economie redden : terug naar de 40-uren week, pensioengerechtigde leeftijd van 65 jaar afschaffen en een opzegperiode van maximum drie maanden ...
Maar zo gaat ge er toch niet komen, hoor ! De enige manier om onze economie te redden, is : alle lonen van de werknemers terug te brengen tot 3 % van het huidige niveau. Ah jaaaaaaaaa, in China, bijvoorbeeld, verdient een werknemer 3 % van wat wij hier nu verdienen. Volgens mij kan alleen dàt ervoor zorgen dat de bedrijven niet meer naar lageloonlanden trekken ...
Helaas zal onze economie dan nog maar alleen op papier draaien. Met mijn 3 % zal ik niet al te veel kunnen consumeren, vrees ik ... Maar, wacht eens even ... ! Dan zal ik ook moeten stoppen met roken ! Jawel, twéé vliegen in één klap : op papier zal onze economie er fantastisch uitzien en de gezondheidszorg is er in één keer weer bovenop ! (nb : dit is MIJN idee, ik neem er patent op)
Ik heb nog een voorstel aan al die "dikke verdieners" die zoveel uuuuren kloppen en die zogezegd een toegevoegde waarde zijn aan het bedrijfsleven : neem eens uw netto inkomen en deel dat dan door ... allez, ik zal gul zijn ... deel dat eens door 600 (30 dagen werken aan 20 uren per dag, want ne mens moet toch eventjes slapen, hé ?). Ik durf te wedden dat de uitkomst nog altijd meer zal zijn dan mijn 10 EURO ... Maar, wat wil je, slaven zij dan ook geen echte toegevoegde waarde, nietwaar ?
... Ik wil nu echt wel terug naar mijn oerwoud. En laat mij daar dan zitten, a.u.b. !!!
... Maar, genoeg gezeurd ... !
Ik denk dat ik binnenkort een poesje heb ... !!!
Er komt allang een poes bij mij jagen. De laatste dagen echter zit ze ALTIJD aan mijn voordeur, als ik thuiskom. 't Is daar namelijk lekker koel. Als ik het hoekje omdraai, loopt ze tot aan het kapelletje en vandaar zit ze mij te bestuderen. Ik begin er dan tegen te praten en ... ze antwoordt ! Later op de avond vind ik ze altijd wel in de tuin of op de oprit terug en dan slaan wij nog een gezellig babbeltje. Ze blijft wel op een veilige afstand maar loopt niet meer weg.
Gisteren is ze de ganse avond aan het kapelletje blijven zitten. Toen ik in bed lag hoorde ik ze miauwen tegen de overburen die nog in de tuin zaten. Nadat die ook binnen waren, heb ik nog wat door het venster zitten roepen en telkens kwam er een "miauw" terug.
Vanmorgen keek ik uit het venster en daar zat Minneke Poes weer aan het kapelletje. En toen ik in mijn wagen wou stappen, kwam ze er onderuit gekropen en ging in de haag zitten wachten tot ik wegreed.
Volgens mij zoekt dat beestje gezelschap. Misschien zijn haar baasjes wel met verlof ? Ik heb echt wel veel goesting om haar eten te geven ... Ik zie het nog enkele dagen aan. Maar, als Poes BLIJFT terugkomen, zal ik mij niet meer kunnen inhouden, vrees ik ...
En voor morgen : allemaal nog een gezellige TROUWFEEST toegewenst !
Ja, ja ! Ik heb kleren gevonden om aan te doen. Maar ik ben wel verkeerd bezig geweest, denk ik. Ik heb al alles gepast en uitgeprobeerd maar allemaal APART ! Dinsdag : yes ! Een rok gevonden die past ! Woensdag : ahaaaa ! Ik kan nog in mijn vestje, ik moet het alleen nog maar wat strijken. Donderdag : die witte bloes ziet er echt "chic" uit, en ze past nog ook ! ...
Ik zal dus zaterdag wel zien hoe het "geheel" er uitziet, zeker ? ;-)))))
dinsdag, juli 27, 2004
Tijdens de Gentse Feesten, op de nationale feestdag, hebben we een fantastisch vuurwerk gezien ! Begeleid door ietwat futuristische muziek, was het eerder een vuurwerkballet. Zeer indrukwekkend !
En toen ik die nacht mijn opritje opreed, was het vuurwerk op mijn kilometerteller : 82222 ! Dat doet toch goed hoor, zo enkele keren autostrade kunnen doen met mijn bolleke. Bij mijn laatste tankbeurt had ik een verbruik van 6 liter/100 km ! Mijn gewone verbruik, bij mijn dagelijkse 9 kilometertjes heen en terug naar de Coige, ligt tussen de 7 en de 8 liter. De Meut zal toch eens wat meer op stap moeten gaan, dus !
Ik heb mijn weekje verlof weer maar eens overleefd. En ik heb zo veel geluk gehad met het weer ! Alleen ... donderdagnacht ben ik toch een tijdje in de badkamer gaan zitten. Dat donderde en bliksemde dat het een lieve lust was ! Je hoorde het onweer aan komen stormen, dan hing het een tijdje in alle hevigheid boven mijn huisje en dan trok het weer weg. Op dat moment besloot ik om de badkamer maar weer in te ruilen voor mijn bedje. Ik kwam net terug in de slaapkamer toen het ganse vensterraam werd verlicht door een bliksem en tegelijk ... KABOEM ! Dat was er nog eentje die verloren gelopen was, blijkbaar ...
Drie keer is er zo een onweersbui overgetrokken ... En ondertussen maar regenen, en regenen, en regenen ... Ondanks mijn goed afgedekt keldergat, heb ik toch het kelderraampje moeten dicht doen, want het was daar serieus aan het binnenplassen.
's Anderendaags lag de Coige weer maar eens vol modder en ook in Diependaal was het veld naar de straten verhuisd. De Gemeentediensten hebben overuren moeten kloppen om de straten schoon te maken ...
Maar verder, dank zij het mooie weer, is er in de Coige een uitbraak van bloemetjes ! Mijn stokroos (een dubbele !!!) doet nu elke dag een bloemetje open. En ik heb ondertussen begrepen waarom ze zo hoog geklommen is, alvorens bloemen te krijgen : de bloempjes staan nu voor het badkamerraam, zodat ik ze zelfs van binnen uit kan bewonderen ... !
En dat ik GEEN GOESTING heb om te werken ... :-(
Ik ben maar één weekje thuis geweest ... Wat moet dat dan zijn voor Katty ? Die heeft gisteren haar eerste werkdag na haar bevallingsverlof gehad ! Ik hoop dat ze het overleefd heeft ...
En toen ik die nacht mijn opritje opreed, was het vuurwerk op mijn kilometerteller : 82222 ! Dat doet toch goed hoor, zo enkele keren autostrade kunnen doen met mijn bolleke. Bij mijn laatste tankbeurt had ik een verbruik van 6 liter/100 km ! Mijn gewone verbruik, bij mijn dagelijkse 9 kilometertjes heen en terug naar de Coige, ligt tussen de 7 en de 8 liter. De Meut zal toch eens wat meer op stap moeten gaan, dus !
Ik heb mijn weekje verlof weer maar eens overleefd. En ik heb zo veel geluk gehad met het weer ! Alleen ... donderdagnacht ben ik toch een tijdje in de badkamer gaan zitten. Dat donderde en bliksemde dat het een lieve lust was ! Je hoorde het onweer aan komen stormen, dan hing het een tijdje in alle hevigheid boven mijn huisje en dan trok het weer weg. Op dat moment besloot ik om de badkamer maar weer in te ruilen voor mijn bedje. Ik kwam net terug in de slaapkamer toen het ganse vensterraam werd verlicht door een bliksem en tegelijk ... KABOEM ! Dat was er nog eentje die verloren gelopen was, blijkbaar ...
Drie keer is er zo een onweersbui overgetrokken ... En ondertussen maar regenen, en regenen, en regenen ... Ondanks mijn goed afgedekt keldergat, heb ik toch het kelderraampje moeten dicht doen, want het was daar serieus aan het binnenplassen.
's Anderendaags lag de Coige weer maar eens vol modder en ook in Diependaal was het veld naar de straten verhuisd. De Gemeentediensten hebben overuren moeten kloppen om de straten schoon te maken ...
Maar verder, dank zij het mooie weer, is er in de Coige een uitbraak van bloemetjes ! Mijn stokroos (een dubbele !!!) doet nu elke dag een bloemetje open. En ik heb ondertussen begrepen waarom ze zo hoog geklommen is, alvorens bloemen te krijgen : de bloempjes staan nu voor het badkamerraam, zodat ik ze zelfs van binnen uit kan bewonderen ... !
En dat ik GEEN GOESTING heb om te werken ... :-(
Ik ben maar één weekje thuis geweest ... Wat moet dat dan zijn voor Katty ? Die heeft gisteren haar eerste werkdag na haar bevallingsverlof gehad ! Ik hoop dat ze het overleefd heeft ...
vrijdag, juli 16, 2004
Kamikaze-vlieg ...
Toen ik vanmorgen wegreed, zat er aan de BUITENKANT in het midden van mijn voorruit een vlieg. Ik dacht nog : als ik wat snelheid krijg, zal ze het snel laten afweten ...
Maar neen, hoor ! Terwijl ik vijftig per uur reed, bleef de vlieg zitten waar ze zat. In de bochten en alles ! En ze werd zelfs niet platgedrukt ... Ze stond daar ferm vastgeplakt op al haar pootjes en soms ging er eens een vleugeltje links of rechts omhoog.
Tot we de Coige uitreden. Dan heeft ze losgelaten. Ze wou waarschijnlijk niet te ver van huis terechtkomen ...
Oh ja, moet ik er nog bijzeggen dat het GEEN GOED IDEE is om te rijden en terwijl constant naar een vlieg midden op je voorruit te kijken ? Je riskeert namelijk ergens tegenaan te rijden ... ;-)
Zo, nog een dagje afzien en dan ga ik gedurende een week met mijn luie botten lekker in de tuin zitten ! Als ik de weerman van Radio 2 mag geloven, tenminste ...
Saluukes !
Toen ik vanmorgen wegreed, zat er aan de BUITENKANT in het midden van mijn voorruit een vlieg. Ik dacht nog : als ik wat snelheid krijg, zal ze het snel laten afweten ...
Maar neen, hoor ! Terwijl ik vijftig per uur reed, bleef de vlieg zitten waar ze zat. In de bochten en alles ! En ze werd zelfs niet platgedrukt ... Ze stond daar ferm vastgeplakt op al haar pootjes en soms ging er eens een vleugeltje links of rechts omhoog.
Tot we de Coige uitreden. Dan heeft ze losgelaten. Ze wou waarschijnlijk niet te ver van huis terechtkomen ...
Oh ja, moet ik er nog bijzeggen dat het GEEN GOED IDEE is om te rijden en terwijl constant naar een vlieg midden op je voorruit te kijken ? Je riskeert namelijk ergens tegenaan te rijden ... ;-)
Zo, nog een dagje afzien en dan ga ik gedurende een week met mijn luie botten lekker in de tuin zitten ! Als ik de weerman van Radio 2 mag geloven, tenminste ...
Saluukes !
woensdag, juli 14, 2004
Vorig weekend weer een zware geheugenoefening gemaakt : Ze is mislukt ...
Ik heb het weekend doorgebracht bij onze grote zus in Merelbeke. Zij had een heel groot probleem : ze heeft nog niets voor de trouwfeest ! En dat winkelen lukte niet zo best, en IK had toch ons Lieve om kleren mee te gaan kopen (hier heeft ze een groot punt, natuurlijk : winkelen met onze Webmastster levert ALTIJD iets op !), en in welke winkels gingen wij dan wel kleren zoeken ... ?
Enfin, van 't één kwam 't ander en plots waren we over de Makro bezig en ... gingen er weer alarmbellen af bij uw Meutje ! De laatste keer dat ik met Lieve naar de Makro geweest was had ik immers kleren gekocht ? Wààr waren die dan wel ? In de kleerkast waarschijnlijk : als ik thuiskom met kleren, snij ik de prijsetiketjes eraf en hang ik de kleren in de kast. Maar daar kon ik mij nu niet echt meer iets van herinneren ... Ik HAD toch kleren gekocht ? Maar jaaaa, we hadden nog aan de kleedhokjes gestaan en terwijl ik paste ging Lieve andere maten en gewichten halen ...
En weet ge wat ik nu wel héééééél erg vind : ik kon mij zelfs niet meer herinneren WAT ik gekocht had ! Een lange broek, dacht ik en een bloes ...
Zondag heb ik mijn bezoek aan Merelbeke ietwat vroegtijdig afgebroken. Ah jaaaa ! Ik moest Dina en Luna gaan knuffelen in de Oudstrijderslaan ! En bij al dat knuffelen ('t zijn toch zo'n dodderkes : ik kan ze wel opeten !), heb ik er helemaal niet meer aan gedacht om aan Lieve te vragen wat ik dan wel gekocht had in de Makro.
Maandag vertel ik over deze geheugenkatastroof aan mijn collega en denk : ik zal vanavond eens in mijn kleerkast kijken. Helaas ... Maandagavond voelde ik mij zooo slecht dat ik om half zeven in bed gekropen ben met een aspirientje.
Dinsdag heb ik dan maar een post-it'je op mijn pakje sigaretten geplakt (da's ongeveer het enige waar sigaretten nog goed voor zijn : om memo's op te hangen) : "Kleren Makro ?". En zoals steeds heeft dit geheugensteuntje weer feilloos gewerkt ! Gisterenavond heb ik eens in de kleerkast gekeken en vond ik er een donkerblauwe bloes zonder mouwen en een ... beige lange rok !
Oef ! Dat is dan ook weer opgelost ... !
Oh ja, voor ik het vergeet : vrijdag heb ik mijn laatste Leo gegeten ... Ik stond mijzelf toe om 1 Leo per dag te snoepen. Maar op de radio heb ik gehoord dat Kraft Foods hier mensen buiten gooit en met zijn fabricage van Leo en Melocakes naar Oostbloklanden trekt. En dus ben ik een boycot tegen Kraft Foods begonnen : BOE ! BOE ! BOE ! Kraft foods !!! 't Is jammer van die lekkere snoepjes maar IK zal er geen meer eten ... !
Ik heb het weekend doorgebracht bij onze grote zus in Merelbeke. Zij had een heel groot probleem : ze heeft nog niets voor de trouwfeest ! En dat winkelen lukte niet zo best, en IK had toch ons Lieve om kleren mee te gaan kopen (hier heeft ze een groot punt, natuurlijk : winkelen met onze Webmastster levert ALTIJD iets op !), en in welke winkels gingen wij dan wel kleren zoeken ... ?
Enfin, van 't één kwam 't ander en plots waren we over de Makro bezig en ... gingen er weer alarmbellen af bij uw Meutje ! De laatste keer dat ik met Lieve naar de Makro geweest was had ik immers kleren gekocht ? Wààr waren die dan wel ? In de kleerkast waarschijnlijk : als ik thuiskom met kleren, snij ik de prijsetiketjes eraf en hang ik de kleren in de kast. Maar daar kon ik mij nu niet echt meer iets van herinneren ... Ik HAD toch kleren gekocht ? Maar jaaaa, we hadden nog aan de kleedhokjes gestaan en terwijl ik paste ging Lieve andere maten en gewichten halen ...
En weet ge wat ik nu wel héééééél erg vind : ik kon mij zelfs niet meer herinneren WAT ik gekocht had ! Een lange broek, dacht ik en een bloes ...
Zondag heb ik mijn bezoek aan Merelbeke ietwat vroegtijdig afgebroken. Ah jaaaa ! Ik moest Dina en Luna gaan knuffelen in de Oudstrijderslaan ! En bij al dat knuffelen ('t zijn toch zo'n dodderkes : ik kan ze wel opeten !), heb ik er helemaal niet meer aan gedacht om aan Lieve te vragen wat ik dan wel gekocht had in de Makro.
Maandag vertel ik over deze geheugenkatastroof aan mijn collega en denk : ik zal vanavond eens in mijn kleerkast kijken. Helaas ... Maandagavond voelde ik mij zooo slecht dat ik om half zeven in bed gekropen ben met een aspirientje.
Dinsdag heb ik dan maar een post-it'je op mijn pakje sigaretten geplakt (da's ongeveer het enige waar sigaretten nog goed voor zijn : om memo's op te hangen) : "Kleren Makro ?". En zoals steeds heeft dit geheugensteuntje weer feilloos gewerkt ! Gisterenavond heb ik eens in de kleerkast gekeken en vond ik er een donkerblauwe bloes zonder mouwen en een ... beige lange rok !
Oef ! Dat is dan ook weer opgelost ... !
Oh ja, voor ik het vergeet : vrijdag heb ik mijn laatste Leo gegeten ... Ik stond mijzelf toe om 1 Leo per dag te snoepen. Maar op de radio heb ik gehoord dat Kraft Foods hier mensen buiten gooit en met zijn fabricage van Leo en Melocakes naar Oostbloklanden trekt. En dus ben ik een boycot tegen Kraft Foods begonnen : BOE ! BOE ! BOE ! Kraft foods !!! 't Is jammer van die lekkere snoepjes maar IK zal er geen meer eten ... !
vrijdag, juli 09, 2004
Blub ... blub ... blub ...
Waar komt toch al die regen vandaan ? Vanuit Frankrijk, naar het schijnt. Eh bien, mes amis français : un très grand merci, zellè ! 't Is te hopen dat ze de zon ook zullen doorsturen naar hier, ALS ze die daar ooit nog eens te zien krijgen ...
Ik mag eigenlijk nog niet klagen. In mijn voortuintje, halvelings onder de bomen verscholen, komt al dat water eigenlijk best van pas. En de potten op het veldterrasje staan wel met hun voeten in het water maar dat kunnen we perfect recycleren : vanmorgen heb ik al de schoteltjes leeggegoten in de bloempotten die (droog) onder het terras staan. Zo krijgen die ook eens écht regenwater ! Lekker !
Badkamerbedenking van vanochtend : "If you shit your pants, don't cover your ass". Want dat STINKT ! Helaas gaan die twee volgens mij bijna altijd samen : als je het in je broek doet van de schrik, wil je vanzelf ook je "ass coveren", natuurlijk ...
Onderweg-bedenking van vanochtend : achter de vuilkar stond een lange file ongeduldige chauffeurs. Ze reden de mannen met de containers bijna van hun sokken, om toch maar geen minuutje vertraging op te lopen. Een dametje had staan wachten in het deurgat tot haar vuilniscontainer geleegd was en nam hem mee naar binnen. Even kreeg ik het halucinante idee dat er wel eens één van die ongeduldige chauffeurs uit zijn wagen zou kunnen springen om dat dametje af te toeken. Ah jaaaa ! ZIJ zet haar vuilbak buiten, dus is het hààr schuld dat die vuilkar daar het verkeer ophoudt ...
... Pffff ... doodmoe word ik soms van mezelf ...
Hoog tijd dat het weer eens WEEK-END is !!!
Waar komt toch al die regen vandaan ? Vanuit Frankrijk, naar het schijnt. Eh bien, mes amis français : un très grand merci, zellè ! 't Is te hopen dat ze de zon ook zullen doorsturen naar hier, ALS ze die daar ooit nog eens te zien krijgen ...
Ik mag eigenlijk nog niet klagen. In mijn voortuintje, halvelings onder de bomen verscholen, komt al dat water eigenlijk best van pas. En de potten op het veldterrasje staan wel met hun voeten in het water maar dat kunnen we perfect recycleren : vanmorgen heb ik al de schoteltjes leeggegoten in de bloempotten die (droog) onder het terras staan. Zo krijgen die ook eens écht regenwater ! Lekker !
Badkamerbedenking van vanochtend : "If you shit your pants, don't cover your ass". Want dat STINKT ! Helaas gaan die twee volgens mij bijna altijd samen : als je het in je broek doet van de schrik, wil je vanzelf ook je "ass coveren", natuurlijk ...
Onderweg-bedenking van vanochtend : achter de vuilkar stond een lange file ongeduldige chauffeurs. Ze reden de mannen met de containers bijna van hun sokken, om toch maar geen minuutje vertraging op te lopen. Een dametje had staan wachten in het deurgat tot haar vuilniscontainer geleegd was en nam hem mee naar binnen. Even kreeg ik het halucinante idee dat er wel eens één van die ongeduldige chauffeurs uit zijn wagen zou kunnen springen om dat dametje af te toeken. Ah jaaaa ! ZIJ zet haar vuilbak buiten, dus is het hààr schuld dat die vuilkar daar het verkeer ophoudt ...
... Pffff ... doodmoe word ik soms van mezelf ...
Hoog tijd dat het weer eens WEEK-END is !!!
dinsdag, juli 06, 2004
De bloemetjes in mijn tuin gaan open !!! 'k Weet het, 't is misschien een beetje laat. Maar daar kunnen de plantjes niet aan doen, hé ? Als Meutje de zaadjes nu zo laat in de grond steekt ... En als de zon het dan ook nog laat afweten ... !
De capucijntjes zijn een wedstrijd aan 't houden : eergisteren zag ik de eerste bloemknopjes aan de plantjes verschijnen. Toen ik gisteren thuiskwam, liet één knopje al de kleur van zijn bloemetje zien en amper twee uurtjes later, stond dat bloemetje bijna helemaal open ! Maar ja, het zonnetje heeft gisterenavond dan ook geschenen. Als het weer nu een beetje meewil, heb ik deze week een pracht van een kleuren- ... euh ... -pracht in mijn zelfgeschilderde bloempotjes !
En dan ben ik ook héél benieuwd wat de stokroos naast de voordeur gaat doen. Ze is nu twee meter hoog en al meer dan een week staan er op de top meer dan tien knopjes. Maar ze gaan niet open ... !!! Ik weet wel hoe dat komt : naast de voordeur komt er helemààl geen zon ! Die stokroos is zich dus aan het uitrekken, en uitrekken om toch maar een zonnestraaltje te kunnen opvangen. Ik hoop dat ze niet van plan is om tot aan de dakgoot te gaan alvorens haar bloemetjes open te doen ... Pfff ... ! Couragie, zelle.
Zondag heb ik een Stracciatelli-taart ge- ... euh ... -koeld ! Ah jaaaa ! 't Was zo een taartmix van Oetker, waar je alleen maar boter, melk en slagroom moet bijdoen en dan het hele geval in de koelkast moet laten opstijven. Bakken komt er dus niet aan te pas.
Toen ik de gevulde taartvorm in de koelkast zette, had ik al zoiets van : "Neen, die neem ik niet mee naar kantoor, voor de collega's". Niet dat ik ze het niet gun, hoor ! Maar 't zag er een "moeilijke" uit ... En gisterenavond heb ik gelijk gekregen. Ik ging mijzelf op een stukske Stracciatelli-taart trakteren ... Man, man, man ... !
Wacht, ik beschrijf de "taart" even : ge hebt dus een kruimelbodem van een halve centimeter dik en daarop ligt een mengeling van room met chocoladekorrels, vier centimeter dik ! Om te beginnen kreeg ik het geval niet uit de springvorm. Uiteindelijk ging de rand er wel af maar kreeg ik de "koek" niet los van de taartvormbodem. Het werd mij daar een geklieder en een gesmos van jewelste. De slagroomklodders vlogen in het rond !
Om een lang verhaal kort te maken : ik heb gisteren de HELFT van de slagroomtaart opgegeten ...
Aanbeveling van Meutje : NIET DOEN ! Helemaal alleen een halve slagroomtaart opeten IS NIET GEZOND !!!
De capucijntjes zijn een wedstrijd aan 't houden : eergisteren zag ik de eerste bloemknopjes aan de plantjes verschijnen. Toen ik gisteren thuiskwam, liet één knopje al de kleur van zijn bloemetje zien en amper twee uurtjes later, stond dat bloemetje bijna helemaal open ! Maar ja, het zonnetje heeft gisterenavond dan ook geschenen. Als het weer nu een beetje meewil, heb ik deze week een pracht van een kleuren- ... euh ... -pracht in mijn zelfgeschilderde bloempotjes !
En dan ben ik ook héél benieuwd wat de stokroos naast de voordeur gaat doen. Ze is nu twee meter hoog en al meer dan een week staan er op de top meer dan tien knopjes. Maar ze gaan niet open ... !!! Ik weet wel hoe dat komt : naast de voordeur komt er helemààl geen zon ! Die stokroos is zich dus aan het uitrekken, en uitrekken om toch maar een zonnestraaltje te kunnen opvangen. Ik hoop dat ze niet van plan is om tot aan de dakgoot te gaan alvorens haar bloemetjes open te doen ... Pfff ... ! Couragie, zelle.
Zondag heb ik een Stracciatelli-taart ge- ... euh ... -koeld ! Ah jaaaa ! 't Was zo een taartmix van Oetker, waar je alleen maar boter, melk en slagroom moet bijdoen en dan het hele geval in de koelkast moet laten opstijven. Bakken komt er dus niet aan te pas.
Toen ik de gevulde taartvorm in de koelkast zette, had ik al zoiets van : "Neen, die neem ik niet mee naar kantoor, voor de collega's". Niet dat ik ze het niet gun, hoor ! Maar 't zag er een "moeilijke" uit ... En gisterenavond heb ik gelijk gekregen. Ik ging mijzelf op een stukske Stracciatelli-taart trakteren ... Man, man, man ... !
Wacht, ik beschrijf de "taart" even : ge hebt dus een kruimelbodem van een halve centimeter dik en daarop ligt een mengeling van room met chocoladekorrels, vier centimeter dik ! Om te beginnen kreeg ik het geval niet uit de springvorm. Uiteindelijk ging de rand er wel af maar kreeg ik de "koek" niet los van de taartvormbodem. Het werd mij daar een geklieder en een gesmos van jewelste. De slagroomklodders vlogen in het rond !
Om een lang verhaal kort te maken : ik heb gisteren de HELFT van de slagroomtaart opgegeten ...
Aanbeveling van Meutje : NIET DOEN ! Helemaal alleen een halve slagroomtaart opeten IS NIET GEZOND !!!
maandag, juli 05, 2004
Zaterdag, tussen de buien door, heb ik een wandeling gemaakt in het bos van mijn jeugd.
Ik wou naar het kapelletje achter de twee bergen en ben een beetje verloren gelopen ... En ik had geen broodkruimeltjes gestrooid !!!
Uiteindelijk kwam ik toch bij het kruispunt met de bareel en wist ik weer waar ik was, maar ik kon jammer genoeg mijn opdracht niet volbrengen : een zee van modder maakte het voor mij onmogelijk om er op mijn sandaaltjes door te komen.
Ik ben dan maar rechts naar de Groenstraat gegaan, die ik volgde tot aan de Berg van Kaar (Kar ? Car ? Caar ?). Aan de tuin van Louisa Marsé, kon ik weer het bos in. Dit is het bos van Lannoo (Lanneau ?), denk ik. Dat andere Maria-kapelletje stond er ook nog en kijk !, het is zo oud als het kapelletje in mijn tuin : gebouwd in 1954 !
Langs de Vogelzangstraat keerde ik terug naar de parking van de sporthal waar mijn bolletje eenzaam maar geduldig op mij stond te wachten. Ik was ongeveer een uurtje onderweg geweest.
Het was heel kalm in het bos. Bij het binnengaan ontmoette ik er een meneer met een hond, toen ik verloren gelopen was, kwam ik weer diezelfde meneer met hond tegen en op weg naar de Groenstraat kwam mij een meneer met paard voorbij. Op weg naar het Maria-kapelletje moest ik opzij voor een andere meneer met paard, kwam ik een dame met twee honden tegen en kwam die andere meneer met paard nog een keertje terug.
'k Ga dat zeker eens wat meer doen, in het bos gaan wandelen. Maar de volgende keer doe ik wel mijn bottinnen aan en ga ik op zoek naar het kapelletje achter de twee bergen !
Ik wou naar het kapelletje achter de twee bergen en ben een beetje verloren gelopen ... En ik had geen broodkruimeltjes gestrooid !!!
Uiteindelijk kwam ik toch bij het kruispunt met de bareel en wist ik weer waar ik was, maar ik kon jammer genoeg mijn opdracht niet volbrengen : een zee van modder maakte het voor mij onmogelijk om er op mijn sandaaltjes door te komen.
Ik ben dan maar rechts naar de Groenstraat gegaan, die ik volgde tot aan de Berg van Kaar (Kar ? Car ? Caar ?). Aan de tuin van Louisa Marsé, kon ik weer het bos in. Dit is het bos van Lannoo (Lanneau ?), denk ik. Dat andere Maria-kapelletje stond er ook nog en kijk !, het is zo oud als het kapelletje in mijn tuin : gebouwd in 1954 !
Langs de Vogelzangstraat keerde ik terug naar de parking van de sporthal waar mijn bolletje eenzaam maar geduldig op mij stond te wachten. Ik was ongeveer een uurtje onderweg geweest.
Het was heel kalm in het bos. Bij het binnengaan ontmoette ik er een meneer met een hond, toen ik verloren gelopen was, kwam ik weer diezelfde meneer met hond tegen en op weg naar de Groenstraat kwam mij een meneer met paard voorbij. Op weg naar het Maria-kapelletje moest ik opzij voor een andere meneer met paard, kwam ik een dame met twee honden tegen en kwam die andere meneer met paard nog een keertje terug.
'k Ga dat zeker eens wat meer doen, in het bos gaan wandelen. Maar de volgende keer doe ik wel mijn bottinnen aan en ga ik op zoek naar het kapelletje achter de twee bergen !
Abonneren op:
Posts (Atom)