Ik zit serieus op mijn paard vandaag ! De dreigbrieven vloeien hier als vanzelf uit mijn klavier.

Eerst was er Xerox.
Heb je een probleem met het copieerapparaat en bel je hun technische dienst, dan willen zij ab-so-luut dat je dat probleem zelf oplost, mits wat telefonische hulp. Zo heb ik in het verleden geleerd dat je bij witte strepen op de copies, een staafje in de xerografische eenheid een tiental keren moet in- en uittrekken om dit probleem te verhelpen.
Gisterenmorgen deed ik dus deze kleine interventie om de witte strepen uit onze copies te krijgen. Helaas ! ... Het staafje brak af ... Bij de technische dienst lieten ze mij eerst een zelfreinigingsprogramma doen lopen op de machine (20 minuten). Aangezien dit niet hielp (nog steeds witte strepen op de copies), zou er een nieuwe xerografische eenheid moeten geleverd worden. Maar ... daar de huidige eenheid nog bijlange niet end-of-life was, zouden WIJ hiervoor moeten betalen !
Jamaar, zo niet hé ! Ik heb vanmorgen dus een mail gestuurd, zeggende : "... Bijgevolg zullen wij in de toekomst geen enkele technische handeling meer zelf uitvoeren en verwachten wij bij elke storing van de machine, dadelijk het bezoek van een technicus ter plaatse. Wij verzoeken u vriendelijk uw technische dienst hiervan opde hoogte te brengen zodat zij niet blijven aandringen op telefonische begeleiding bij het oplossen van technische problemen."

Tweede geval : VAG badges.
Ik zit hier al meer dan een maand met 20 nieuwe toegangsbadges die ik niet kan programmeren (lees : waar wij dus niets mee kunnen doen). Twee dagen na de levering had ik een fax gestuurd (per telefoon wordt er bij VAG niet veel geregistreerd, heb ik de indruk) om dit probleem te melden. Na anderhalve week werd ik gebeld door een technieker. Per telefoon hebben we vanalles en nog wat geprobeerd : niks aan te doen, de badges kunnen niet geprogrammeerd worden. Misschien had ik wel de verkeerde badges ontvangen ? Dat dacht ik ook al. VAG heeft zich op ons "dossier" gebaseerd om mij nieuwe badges te leveren. Maar jammer genoeg staat er op de badges zelf niet de minste referentie die licht op de zaak zou kunnen werpen. De technieker zou het geval onderzoeken en mij op de hoogte houden.
We zijn nu alweer een maand verder en ik zit hier nog steeds met 20 onbruikbare badges ... Daar ik niet genoeg badges heb om aan de studenten te geven, doe ik hier dagelijks ettelijke kilometertjes om de mensen in en uit het klaslokaal te laten. Ter info : de studenten hebben een badge nodig om van onze sanitaire faciliteiten gebruik te kunnen maken en in mei en juni hebben we bijna alle dagen een stuk of 8 studenten over de vloer.
Ik heb vandaag dan ook maar een fax gestuurd naar VAG met de vraag "... wanneer ik de extra badges zal kunnen programmeren".

Daarna ging ik even stoom aflaten bij mijn baas en toen die hoorde dat ik "in mijne schrijf" was, vroeg hij of ik mij geroepen voelde om een aangetekende brief te sturen naar Luxemburg. In februari hebben wij per vergissing een faktuur twee keer betaald. In maart beloofde de leverancier dat hij "incessamment le nécessaire" zou doen om ons terug te betalen. Nu, drie maanden later, hebben we nog niets van die centen teruggezien.
Ik ben dan maar in mijn pen gekropen om, in mijn beste frans, aan te dringen op een prompte terugbetaling, "faute de quoi nous nous serons tenus à escaler le dossier".

Tiens, en nu ik toch aan 't schrijven ben zou ik misschien eens aan mijn ontslagbrief kunnen beginnen ... ???

Ah ja, en voor ik het vergeet ... De handdoeken uit het stukje hieronder (22 mei !) hangen nog steeds op het laddertje in het stofzuigerkot ... En neen, ik ben niet in detail gaan kijken of er schimmel op zit ...

Gisterenavond ontdekten we dat de verwarming in de vergaderzaal lekte. Onze poetsman had een teiltje onder het lek gezet maar de 1 m² zeiknat tapijt gewoon zeiknat gelaten. Vanmorgen heb ik dan maar de voorraad gebruikte sponshanddoeken genomen om zoveel mogelijk van dat water op te zuigen.

Net toen ik daarmee klaar was kwam de technieker om naar het lek te kijken. Ik had nog een "vuile" keukenhanddoek vast en gaf hem die, om zijn handen mee af te vegen. De kletsnatte sponshanddoeken hing ik zoveel mogelijk open, op een trapladdertje in het stofzuigerkot.

Rond de middag zie ik de technieker terug binnenkomen en ik vraag hem : "Is 't gelukt ?". Hij antwoordt : "Ik kom nu een WC-bril repareren". Ik vergeet de hele zaak en stort mij terug op het werk. Vandaag is het een echt zottenkot : eindeloze administratie, nieuwe procedures, nieuwe verkoopsstunts waarvan niemand weet (en bedacht heeft) HOE die in onze verschillende systemen geprocessed zullen worden ... Ik begin het allemaal een beetje te "verliezen" ...

Om 16.30 komt onze poetsman naar mij met de vuile keukenhanddoek die hij in de vergaderzaal gevonden heeft. Onze conversatie verloopt zoals gewoonlijk door mij in het frans, door hem in het portugees-frans. Hij vraagt mij nogal luid wie dat gedaan heeft, die handdoek vuilgemaakt ? Ik zeg dat ik die aan de technieker gegeven heb, zodat hij zijn handen zou kunnen afkuisen. Volgens onze poetsman moet die man maar zien dat hij zijn eigen schoonmaakgerei meebrengt. Hij toont mij een lelijke roestplek op de handdoek (ik denk dat die daar al op zat) : "Rouille ! C'est fini, c'est poubelle". Ik heb wel andere katten te geselen en antwoord nogal bits dat hij maar moet doen wat hij niet laten kan.

Gelukkig denk ik hierdoor aan de natte sponshanddoeken. Ik toon ze aan de poetsman en probeer hem uit te leggen wat ik ermee gedaan heb, namelijk er het tapijt mee drooggezogen. Al veel vriendelijker krijg ik als antwoord dat dat helemaal niet zo erg is. Die handdoeken kunnen wel gewoon gewassen worden en dan is alles in orde. "Mais ce n'est rien. Ca n'est pas la rouille".

Nog wat later komt de poetsman mij vragen of het lek in de vergaderzaal gerepareerd is. Ik bijt weer terug dat ik dat niet weet, de technieker is immers niets komen zeggen (tegen mij toch niet). En weer krijg ik met veel stroop te horen dat we dan nog wat zullen wachten. Hij zal het teiltje nog maar wat laten staan. Het is duidelijk dat ik al die jaren (veel te) vriendelijk geweest ben tegen onze poetsman. Zoals ik vandaag klink en reageer, dat heeft hij nog niet dikwijls meegemaakt, precies !

Ik ben ongeveer zeker dat het lek niet gerepareerd is want het teiltje dat eronder staat is alweer halfvol water. Als ik morgen maar weer geen overstroming vind ! Want ik heb geen droge "vuile" handdoeken meer om het water mee op te zuigen. Integendeel, als het tegenslaat vinden we binnen 1 week in het stofzuigerkot enkele beschimmelde sponshanddoeken. Die zullen dan ook wel "poubelle" zijn ...

Tot zover mijn concierge-probleempjes. Ik zit hier echter ook nog met 20 nieuwe toegangsbadges die ik niet geprogrammeerd krijg. Na 1 week heeft de leverancier ervan mij eindelijk teruggebeld om dit probleem te "regelen". Na een half uur aan de telefoon en veel over en weer geloop van mijnentwege tussen de telefoon en de badgelezer aan de deur, "denken" ze bij VAG dat ik waarschijnlijk de verkeerde badges ontvangen heb. Ze zullen het uitzoeken. Hopelijk moet ik niet nog 1 week wachten op verder nieuws hierover.

En ook nog vandaag MOET ik Business Objects installeren op mijn machine. Ik zal het waarschijnlijk heel zelden gebruiken maar, procedure is procedure ... De installatie zou een half uurtje duren. Halverwege moest ik echter naar een bepaalde site gaan om de installatie te kunnen afwerken. Helaas ! De URL die in de instructies staat geeft als resultaat : "The page cannot be displayed".

Dat was met het dagje wel !
Zucht ... Ik ben hier ècht te oud voor, vrees ik ...

DRINGENDE vraag aan de gemeenschap : HOE eindigt "Pirates of the Caribbean : The Curse of the Black Pearl" ???

Ik heb zaterdagavond genoten van de film op VT4 maar dat einde leek mij maar niks : Jack Sparrow en Elizabeth zitten zich laveloos te drinken op het eiland en plots kon ik DVD's winnen als ik een sms'je stuurde naar ... ! Ik dacht dat er nog een reklame-break kwam, en die kwam er ook. Maar daarna begon doodleuk The Adams Family ! Van een cliffhanger gesproken ...

Ik ben goe bezig geweest dit weekend : Zaterdag om 6.30 uur opgestaan, benen laten waxen, naar het containerpark geweest, lege flessen in de glascontainer gedropt, boodschappen gedaan ... En dan was het zaterdagmiddag en heb ik lekker de ganse namiddag spelletjes gespeeld op de computer !

Vanmorgen heb ik de "normale" zondagse taken vervuld : boven geswifferd, beneden uitgeborsteld, afgewassen. Er ligt hier nog alleen een strijk op mij te wachten. Maar ... die loopt niet weg. Als ik een bloes nodig hebben, zal ik die 's morgens wel strijken, voor ik naar kantoor vertrek.

En omdat ik zo in mijne kuis was dit weekend, heb ik vandaag mijn autootje gewassen ! In de regen ! Zo gemakkelijk ! Ik ga dat meer doen. Het was aan 't miezeren. Ik heb mijn Kaatje afgegoten met de gieter, dan afgeborsteld met mijn autowasborsteltje en een emmertje water en dan nog eens afgegoten met de gieter. Ook heel zuinig met het waterverbruik, dus ! Het is nu opgehouden met regenen en mijn bolleke staat daar te blinken.

En dan is het nu tijd voor ... nog enkele spelletjes ! :-)))))

Vandaag heb ik van Yoplait, voor 25 eurocent LUCHT gekocht !

Ik was naar Delhaize geweest en 's zaterdags kijk ik daar altijd in de bak "vandaag te gebruiken". Meestal haal ik daar enkele bavarois of puddinkjes uit en heb ik zo dessertjes voor het weekend. Vandaag zat er o.a. een 4-pack Yoplait yoghourtjes met ananas in de aanbieding. Na mijn avondmaal van champignonflapjes met een rauw slaatje van witloof en worteltjes, dacht ik twee yoghourtjes naar binnen te spelen. Ik breek twee yoghourtjes af van het 4-pack en wat blijkt ... ? Eén van die potjes is leeg !!!! Potdicht en toch leeg ... A rato van 1 Euro voor 4 potjes heb ik dus voor 25 eurocent lucht gekocht ...

Maar niet getreurd. Want deze namiddag heeft mij toch nog enkele leuke dingen opgeleverd.

Mijn wasmand zat nogal vol. Tijd voor enkele machientjes, dus. En, kijk ! Wat zie ik daar op de plank tussen de wasverzachters staan ? Een staaltje Downy : vezel-lifting. "Gratis proefsachet voor 1 spoelbeurt". En ik die zo van mijn oren maak omdat ze mijn brievenbus meestal niet vinden als er gratis staaltjes uitgedeeld worden ... Maar zie, er zit zelfs nog een kortingsbon bij, voor ... 20 BF ... "geldig in België tot 31/3/2000" !!! Ik heb het staaltje "Actieve Friesheid" aan de kookwas (handdoeken, tafellakens) toegevoegd. Alles ruikt wel lekker. Of de vezels "gelift" zijn en mijn "badhanddoeken meer zullen absorberen" kan ik zo dadelijk nog niet vaststellen. Maar ik ben wel curieus of de rest zal uitkomen : "Vergemakkelijkt het strijken, soms zelfs minder wasgoed te strijken" ... !

En om dit alles te vieren, dacht ik een glaasje porto te nemen voor ik aan de champignonflapjes begon. Helaas, driewerf helaas : geen porto meer in huis. Maar ... ik heb laatst in de Makro wel witte Martini gekocht ! Ah, er staat zelfs nog een vroegere fles ... Zou die nog goed zijn ? Er staat geen vervaldatum op maar wel iets dat er als een fabricagecode uitziet : L.M-02274-15:55-2. Heeft er iemand enige idee hoe ik hieraan kan zien van wanneer deze fles dateert ? De Martini zag er een stuk donkerder uit dan die in de nieuwe fles maar de smaak viel al bij al goed mee.

Het is nu een uurtje geleden dat ik dat klutske uitgedronken heb en ... ik voel mij nog altijd goed ...

Nog een leuke ...

Gisteren zat er een brief van BCC (Bank Card Company) in de bus. Niets ongewoons ... Maar aan die brief was een stuk papier geniet met volgende tekst :

13/03/2007
Geachte Klant,
Betreft : de uitreiking van uw briefwisseling
Ingevolge een negatieve samenloop van omstandigheden zijn de diensten van De Post er niet in geslaagd om uw briefwisseling op de voorziene manier te bestellen.
Wij betreuren dit feit ten zeerste. In naam van De Post bieden wij u, voor de moeilijkheden die u ondervonden heeft, onze oprechte verontschuldigingen aan.
De nodige maatregelen werden getroffen om dit in de toekomst te voorkomen ... bla, bla, bla ...
Met vriendelijke groet,
DePostmeester

Ik opende nieuwsgierig de brief van BCC ... en ik denk dat ik in aanmerking kom voor een prijs : het was een BCC uitgavenstaat van ... 8 november 2005 !!!!!

Dank u Tante Pos ! En neen, doe NIET zo voort ...

Geen nieuws, goed nieuws ... Dat is dus écht waar, hé ... !

Het slechte nieuws was dat ik enkele dagen een aan-af relatie had met Telenet. Soms had ik wel verbinding, dan weer niet. Ik had vorige zaterdag dan maar naar Telenet gebeld en die meneer wist mij te vertellen dat er problemen waren met mijn modem. Maandag is er iemand langs gekomen en die heeft alles onderzocht : naar de kelder, naar de bureau, ladder op tegen de paal, ladder af, naar de kelder, naar de bureau, ladder op, ladder af ... Neen, 't was niet de modem. Er zou een probleem zijn met de connectie van de drop-kabels en daarvoor moest er iemand anders komen.

Dinsdag stopte er een gele Telenet camionnette voor de deur (tot nu toe kreeg ik altijd bezoek van "onderaannemers"). De kabels op de paal werden vervangen (er zat water in) en ... Neen, het was nog altijd niet zoals het hoort. Zowel bij mij als bij de buren was er "iets" veel te hoog. De technieker vroeg een LPM aan en zou woensdag (vandaag) terugkomen. Vanmorgen was ik net klaar met douchen en had ik enkele witte dottekes dagcrème op mijn gezicht gezet toen : "Ding, dong !" De Telenet man van gisteren had aan de paal gedaan wat hij moest doen met die LPM en alles was in orde, behalve bij mij. Ik zat nog altijd aan 54, daar waar het 31 à 32 zou moeten zijn. 't Was precies of hij was over mijn colesterol bezig of zo ...

Kortom, na weer veel trappen en ladders op- en afgeklommen te hebben (die mannen moeten een goeie conditie hebben, hé !), en na alles gemeten te hebben wat er kon gemeten worden, dacht hij dat het misschien wel mijn 11 meter kabel van de kelder tot in het bureau zou zijn. Dat was geen dubbel afgeschermde kabel waar de storingen gemakkelijk in konden komen, waardoor ik veel verlies leed. Mijn modem moest hier 54 katoen geven om bij Telenet te geraken, daar waar 31 à 32 de norm is. Ik zag ze hier al kappen en breken om een nieuwe kabel te steken ... Man, man, man ...

Maar de Telenet man ging niet over één nacht ijs en na nog wat gemeet en getokkel op zijn laptop, kwam hij uiteindelijk tot de vaststelling dat mijn versterker de problemen veroorzaakte. Hij zette een nieuwe versterker in de kelder en ... mijn lijntje draait nu 31 à 32 toeren, zoals het hoort. Ikke blij ! Vooral omdat ik nu weer ongestoord zal kunnen internetten ... !

Habemus Kakam ! ... Sorry, ik geef even wat uitleg ...

Gans de week ben ik er niet al te best aan toe geweest vanwege een verschrikkelijke valling, mét verlies van hersenen nog wel. Hetgeen er 's morgens uit mijn neus en keel kwam, kan niet anders geweest zijn dan stukken van mijn brein die er via mijn sinussen vanonder probeerden te muizen.

Het gevolg hiervan (in mijn slaap slik ik die smurrie ook in), en van de medicijnen die ik de ganse week geslikt heb, was dat mijn intestinale "ik" geheel ontregeld was. Met andere woorden, gans de week was het "Big Meut, no Kak".

Vandaag is daar gelukkiglijk een einde aan gekomen. Vandaar dus : Habemus Kakam !!!

Hoe ik dat bewerkstelligd heb ? Geen idee. Ik heb een beetje vanalles geprobeerd : lekker vettig gegeten (croque-monsieur gebakken in olijfolie), een half flesje wijn voor het slapengaan ...

Mijn mooie sliding van gisterenavond zit er misschien ook voor iets tussen ... Sorry, ik geef weer even wat uitleg ...

Gisterenavond kom ik langs de voordeur binnen. In de hall ter hoogte van de trap, nog met mijn handen vol (handtas, plastic zak met vuurvaste schotel, medicijntasje, sleutels), wil ik afslaan naar mijn atelier om mijn PC aan te zetten. Mijn rechtervoet wil echter naar de keuken en schuift rechtdoor.

Ik ben dan verder geschoven, gestruikeld, gestroempfeld ... En toen ik weer bij mijn positieven kwam, stond ik naast mijn PC, in het atelier ! Ik was overal tegenaan gebotst maar toch netjes overeind gebleven ! Mijn rug heeft het grootste deel van die capriolen opgevangen, vrees ik. Dat kon ik vanmorgen voelen toen ik, iets minder gezwind dan gewoonlijk, uit mijn bed kroop.

Al bij al heb ik toch maar weer een "ongewoon" weekje overleefd ... Bedankt, Engelbewaarder !!!

Woensdag heb ik een nieuwe waterkoker gekocht in de Makro. Zij heet "Justine" en .... WOW !

Vandaag heeft zij haar eerste kopje koffie gezet. Wat een luxe : ik moet die niet meer "af" zetten, ik hoef de stekker er niet meer uit te trekken ... Gewoon, vullen met water, het knopje op "aan" zetten en afwachten. Dan, Justine van haar voetstuk halen en het gekookte water in de tas gieten. En genieten van een lekker kopje koffie !

Dank u, Justine !

Hoe is het met iedereen ? De storm goed overleefd ?

Ik ben een beetje euforisch vandaag : blij dat het ergste door is ... Geen idee waar ik mijn storm trauma vandaan heb. Ik word vreselijk nerveus van die felle wind. Gelukkig mochten we om half vijf al naar huis. Zo stond ik niet in de file en was het nog klaar toen ik in de Coige kwam. Een rondje om mijn huisje leerde mij dat er nog niets weggevlogen was. Maar ... het ergste moest nog komen ... !

Rond vijf, zes uur werd ik bijna gek van het gehuil, geloei en gebeuk van de wind. Maar ik heb mij navenant "georganiseerd" : achter mijn computer, Runescape spelend met het geluid vollen bak en met de fles Porto binnen handbereik. Ondertussen lekker gechat met broertje en ge-skype-beld met zusje. Meer moest dat niet zijn !

Zo heb ik gisteren ook vastgesteld dat ik drie "veilige" plaatsen heb in mijn huisje : de keuken (tussen twee andere plaatsen en geen te grote venster), het bureau en de badkamer (beiden beneden en op het noorden, vanwaar - hoop ik - zelden een stormwind zal komen).

Om half tien heb ik mij dan in de badkamer geïnstalleerd. Tot ongeveer middernacht heb ik de helft van een van mijn "Katten"-boekjes gelezen. Toen was het al veel kalmer buiten en heb ik tamelijk goed geslapen, tot vijf uur vanmorgen.

Voor ik deze ochtend naar kantoor vertrok heb ik nog eens een rondje om het huis gemaakt. Alle dakpannen lagen nog netjes op hun plaats en ik zag geen omgewaaide bomen, alleen de gebruikelijke afgewaaide takken. (Brandhout gratis te verkrijgen in de Coige !!!). De rieten stoeltjes op het terras waren "treintje" aan het spelen : ze stonden netjes op een rijtje achter mekaar (in plaats van naast mekaar). Eén stoeltje had onderweg afgehaakt en lag op zijn kop in de maagdenpalm. En verder lag het "schild" van de zandbakschildpad ernaast en was het zand helemaal doorweekt.

Ik ben dus dolgelukkig dat ik ook deze keer alleen psychische schade geleden heb : gisteren heb ik overdag namelijk constant op de pot gezeten van de zenuwen.

Ik wou dat volgende week de lente al begon ... Maar Koning Winter zal ook nog zijn zegje willen hebben, zeker ?

Vorige dinsdag kregen we nieuwe telefoons op kantoor. Mooie nieuwe toestellen, met een schermpje, en alles werkt via het netwerk ... Wow !!!!

Eerste klein probleempje : de mannen die de telefoons kwamen installeren, hadden "ergens" een draadje uitgetrokken en het weer in een verkeerd gaatje gestoken. Resultaat : wij hebben vier dagen zonder fax gezeten ! Heel handig voor een bedrijf, zo op het einde van de maand, als er veel bestellingen verwacht worden die per fax moeten binnenkomen ...

Verder geen kwaad woord over de nieuwe telefoons, hoor. Alleen ... Ik wou natuurlijk met dat nieuwe speelgoedje spelen en ging dadelijk een "Personal Addressbook" aanmaken via het Web. Helaas ... driewerf helaas ... ! Nadat ik dat gedaan had, was ik een en ander kwijt op mijn telefoontoestel : de "Company Directory", en enkele "Services" zoas "Missed Calls", beantwoorde oproepen en nog 't een en 't ander.

IT heeft het voor mij uitgezocht : ... euh ... ze moeten de software van de telefoons upgraden opdat we er via het Net mee zouden kunnen werken. Dus tot nader order mag ik niet meer "spelen". Ik zit met popelend hartje af te wachten of dat allemaal wel goed gaat komen.

En nog een eigenaardigheidje met die nieuwe telefoons : de stemmen worden heel erg vervormd. Niet dat iedereen nu "raar" klinkt aan de telefoon. Iedereen klinkt "anders". Ik herken mezelf niet meer, als ik naar mijn ingesproken boodschap luister. Ook mijn collega's stem herkende ik niet toen zij een boodschap had nagelaten. En nog een andere collega, die ikzelf belde, kon ik eerst ook niet thuisbrengen.

Vrijdag, belde ik naar grote broer. Gelijk een grote, draaide ik zomaar het nummer dat ik mij dacht te herinneren, zonder het in mijn boekje na te kijken. Een man neemt de telefoon op en zegt "Hallo !". Dat was niet de stem van broer ! Ik had zeker een verkeerd nummer ingetoetst ... Dus ik antwoord : "Ik denk dat ik een verkeerd nummer gedraaid heb. Sorry.". Waarop de man zegt : "Da's nikske". En plots herkende ik toch die stem ! Ik riep zijn naam nog door de hoorn, maar broer had de telefoon al afgelegd. Ik heb dan maar teruggebeld en 't is allemaal nog goed gekomen, natuurlijk ...

Man, man, man ... miserie, miserie, miserie ... 't Zal toch niet aan mij liggen zeker ? Neen hoor! Ik weiger aan te nemen dat Meutje nu echt te oud wordt voor al te grote veranderingen ...

Wat zou ik toch zijn zonder mijn Engelbewaarder ... ? Het wordt echt genant !

Niet alleen kreeg ik vanmorgen een pracht van een zonsopgang te zien (die ondertussen helemaal achter de wolken verdwenen is) maar ook gisteren en eergisteren was mijn Grote Beschermer weer druk in de weer.

Herinner je de storm die ze voorspeld hadden voor maandagnacht en dinsdag ? Maandagavond was ik met een erwt in mijn gat in bed gekropen. Ik was ook helemaal klaar om, indien nodig midden in de nacht, naar de badkamer te verhuizen. Wel, ik heb niets van een storm gemerkt ! Het heeft verschrikkelijk gegoten, dat wel. Maar erg veel wind was er in onze contreien niet te bespeuren.

Sinds vrijdagavond is mijn kleinste kozzeke in het land. Zondag zijn we gaan brunchen in den Domus en maandag- en dinsdagavond hebben we kaart- en bordspelletjes gespeeld. Toen ik gisterenavond thuis kwam, zat er bijzonder goed nieuws in de brievenbus ! Ik wist wel dat het onderweg was maar een vorige keer is het twee maanden onderweg geweest vooraleer het in mijn bus belandde. Deze keer heeft het de oversteek in slechts twee weken gemaakt !

En vandaag krijg ik dan nog enkele toemaatjes : ik heb er EINDELIJK aan gedacht om de vuilbak buiten te zetten (moest vier weken geleden al gebeurd zijn maar is telkens mislukt), dan krijg ik die schit-te-ren-de zonsopgang te zien en, last but not least ... mijn baas zit de ganse dag in Luxemburg en brengt voor mij "marchandise" mee ... :-)))))

Het wordt eentonig, ik weet het, maar ere wie ere toekomt :

DANK U WEL, Engelbewaarder !!!!

Ben net terug van het Boekenfestijn op de Heizel. Ik was er nog nooit geraakt. Niet in Brussel, niet in Leuven. Ik vind er niks aan om daar zo alleen rond te lopen. Maar dit keer had Ann gevraagd of ik met haar meeging. Dat moest ze mij geen twee keer vragen, natuurlijk !

Man, man, man ... boeken, boeken, boeken ... Van twee tot vijf heb ik daar rondgelopen in het Paradijs. En ik heb mij serieus geamuzeerd, moet ik zeggen ... Allez, het bewijs is er : van één tot vijf heb ik niet gerookt en ik heb het geen moment gemist ! Toen we buitenkwamen heb ik er wel dadelijk eentje opgestoken. Maar dat ik bijna niet aan roken gedacht heb, terwijl ik daar tussen de boeken aan snuisteren was, dat wil toch wel wat zeggen, niet ?

Jammer genoeg is het geen gunstig alternatief : boeken kopen in plaats van roken. Dat zie ik nog niet zo direct zitten. Alhoewel er op zo'n Boekenfestijn serieuze koopjes te doen zijn. Er staan hier nu drie zakken met boeken aan mijn voeten. Ik zal ze eens even tellen, zie ...

7 kinderboekjes, 19 boeken voor ikke, tien postkaartjes en twee pakken leuke klevertjes met poesjes en beertjes ... Yep, de Meut heeft zich inderdaad eens goed laten gaan. En dat voor de luttele som van 77 Euro. Niet zo slecht, vind ik ...

En nu ga ik al mijn "nieuwe" boeken eens vlug bij in mijn boekenlijst zetten zie. En daarna ... lezen maar !!!

Ziezo, de bolletjes zijn gekleurd.

Ik dacht naar het stembureau te wandelen maar heb toch maar de wagen genomen. Mijn ruggetje is niet echt optimaal vanmorgen ... En nog maar goed dat ik met de auto gegaan ben. Anders had ik het volgende waarschijnlijk gemist ...

Om twintig na tien kwam ik aan in de sporthal. Tegelijk met mij arriveerde het Radionieuws van de VRT. Ik voelde mij wel vereerd, moet ik zeggen. Maar dan, binnen in de sporthal ... Man, man, man ... Aan alle stemlokalen stonden hele lange files ! Ik dacht nog dat ik nu toch wel echt het verkeerde uur gekozen had.

Achter mij kwam een koppel met een kinderkoetsje binnen. Die man maar zuchten en blazen ... De file voor zijn echtgenote was niet zo lang maar hij moest blijkbaar in mijn file zijn. En dat was de langste van de hele hoop. Met een rood koppeke van coleire, stond hij maar te zagen en af te geven dat dat op niets trok. Ik keek wijselijk voor mij. Maar dan zij hij heel luid, duidelijk gericht tot de persoon voor hem (ikke, dus) : "Zijn ze al bezig tenminste ?". Ik draaide mij om en zei dat ik veronderstelde van wel omdat ze toch om 8 uur begonnen waren ...

Oei, Meutje ... Helemaal fout ! Dadelijk hoorde ik iedereen rond mij vertellen dat er iets misgelopen was met de computers en dat ze pas om half tien / half elf (de meningen waren verdeeld) konden beginnen met stemmen. Ze hadden dat zelfs op de radio gezegd ! Ja zie, dat komt ervan, als ge geen radio luistert, hé ... En vandaar dus dat het Radionieuws hier met een microfoon rondliep. 't Was niet voor mij dat ze kwamen ... ;-)

Bon, wij hebben daar wel een ganse tijd staan wachten maar tenslotte begonnen er mensen "terug" te komen uit de stemhokjes. Geen reden tot paniek, dus. En ondertussen stond iedereen een beetje met mekaar te kletsen. Da's toch ook leuk ? Een korte kennismaking met bewoners van uw gemeente die je niet kent ? Alleen spijtig dat ik met de minuut mijn rugje voelde verstijven ...

Maar 't is allemaal wel goed gekomen, hoor. Om kwart voor elf had ik mijn stem uitgebracht en keerde ik terug naar de wagen. Ik heb weer maar eens mijn burgerplicht volbracht. Proficiat, Meutje !

Tot enkele dagen geleden, hoorde ik nog altijd de haan en de vogeltjes, als ik 's ochtends bij het opstaan het venster openzette. Hun "wekker" (de zon) liep waarschijnlijk vroeger af dan de mijne en rond zeven uur, als ik de slaap uit de ogen wreef, waren zij al vrolijk aan 't kwinkelieren.

Vanmorgen liep mijn wekker zoals altijd af om 6.30 u. Ik stond dadelijk op (geen zin om te snoozen, vandaag), deed het venster open en hoorde ... NIETS ... !

"Ik heb gewonnen ! Opstaan, luiwammesen !", heb ik mijn gevederde vriendjes door het open raam toegeroepen.

Er is er echter eentje die ik nog altijd niet kan kloppen ... Buur Boer had ik om kwart voor zes al met de tractor horen vertrekken ...

Vanmorgen zoemde de wekker mij wakker. Na nog enkele keren gesnoozed te hebben, stond ik op en deed het venster open ... Het was aan 't regenen ! En nog zo geen klein beetje.

Waarom was ik zo verbaasd ? Wel, ik had geen regen gehoord. Niet op het dak en niet op het dakvenster ...

Zou dat die "malse" regen zijn, waar men het soms over heeft ... ?

:-)))))))))

De ganzen zijn vertrokken ...

Ik was wat in de garage bezig en de poort stond open. Plots hoorde ik buiten een kabaal van jewelste. Het zag er naar uit of een stuk of dertig ganzen in de lucht een formatie probeerden te vormen : hier een groepje van vijf, daar twee samen, verder nog een groepje van drie ... Dat vloog daar maar rond en maakte lawaai voor honderd !

Uiteindelijk begon de grootste groep van een stuk of twaalf een "V" te vormen. En één voor één sloten de anderen zich erbij aan. Eigenlijk wel spectaculair om te zien. Ik heb ze uitgewuifd en hen goede reis gewenst. En toen ze bijna uit het zicht verdwenen waren, kwam er nog eentje nagevlogen. Die heb ik getoond in welke richting de anderen vertrokken waren ...

Tiens, nu ik er over nadenk : ze vlogen naar het Westen ... ! Vliegen trekvogels niet meestal naar het Zuiden ??? Als dat maar goed afloopt ... Tenzij dit Canadese ganzen waren, natuurlijk. Dan zitten ze wel in de goede richting, niet ?

Zo, en nu MOET ik toch echt aan de afwas beginnen. Ah jaaaa ... doordat ik vorige week immobiel was, is het er ene van twee weken ... :-(

Ik heb vanmorgen al alle mogelijke uitstel-maneuvers uit mijn truukendoos gehaald : de kamers boven gestofzuigd, de WC's gepoetst. Ik heb zelfs de kelder met nat gekuist ! (Ja, Frank, het waren muisjes die je in het keldergat gezien had. Eentje lag er verhongerd - en al een beetje vergaan - in de kelder ...) En dan heb ik hier beneden nog wat gestofzuigd ... En nu rest er mij echt niets anders meer dan toch maar aan de afwas te beginnen.

'k Zal de 0110 CD opzetten : leuke liedjes voor een goed doel. Ge zult zien dat mijn afwas dan "op een ik en een gij" gedaan is !

Mijn wolkje heeft zich gisteren goed gehouden ... Rond half drie in de namiddag werd het wel erg dun en het zag er even naar uit dat ik er door zou zakken. Maar 't moet een wolkje van kwaliteit geweest zijn. 't Was zelfs zó goed dat het mij tot 7 uur 's avonds gedragen heeft !

Dat zit zo ... Geert, die al mijn "close"-vragen moet beantwoorden, gaat maandag zomaar eventjes verlof nemen ! :-O Zijn kinderen hebben pedagogisch verlof of zo en zijn vrouw moet werken, dus neemt hij verlof om bij de kinderen te blijven. Ik mag hem maandag wel bellen met mijn vragen. Het lawaai van de kinderen op de achtergrond moet ik er dan maar bijnemen. Een echt huisman, dus ! Daar heb ik alle respect voor maar ... niet in MIJNE close, hé !!! Trouwens, mijn vragen per telefoon behandelen, dat loopt niet goed af. Dat weet ik uit ervaring.

Enfin, de voorbereiding van deze kwartaalafsluiting ging zo goed dat ik om 5 uur al mijn vragen klaar had. Ik vroeg Geert dus of hij supervroeg thuis moest zijn die avond. Anders konden we het hele boeltje afwerken en zou ik hem maandag, tijdens zijn verlof, niet hoeven te storen. Supervroeg ? Deze week was hij al elke avond pas rond acht uur van kantoor weggegaan. En, oei ! Zijn vrouw had net een sms'je gestuurd : of hij deze vrijdag weer zo laat ging thuiskomen ...

Maar we hebben doorgezet : Geert heeft al mijn probleemvragen opgelost. Hij heeft wel enkele keren op de klok gekeken en gezegd : "Ik ga echt door moeten gaan ..." Om 7 uur waren we klaar en maandag ga ik erin vliegen zoals dat zo goed past bij een "quarter-close".

Da's nog zo een fenomeen waar ik niets van begrijp : bij de kwartaalafsluiting loopt iedereen zo nerveus als honderdduizend man. Waarom ? Voor mij is een maandafsluiting gewoon een maandafsluiting, einde kwartaal of niet. Ik krijg toch altijd maar drie dagen om de voorbije maand uit te spitten en in facturen te vertalen ... Augustus of september, dat maakt voor mij geen verschil. Maar met hun onnozel "einde-kwartaal-gedrag" komen ze mij aan het einde van elk kwartaal dus extra "ambeteren" en "stresseren" ... Vroeger op school was het toch ook zo : als ge "door het jaar" niet goed gewerkt had, werd het aan het eind - bij de examens - heel moeilijk om alles nog recht te trekken en goede resultaten te halen ? Allez, voor mij was dat toch zo ... In de "zakenwereld" werkt dat blijkbaar niet zo ... Soit.

Sorry ... Ik ben precies weer aan 't zaaaagen ... Waar is mijn wolkje hier ? Dat ik er gauw weer op kruip :-))))

Ik zit op een wolkje want deze dag is mooi begonnen ...

't Is prachtig weer en ik heb 5 Euro gewonnen met de Lotto van vorige woensdag ! Daar heb ik dan een EuroMillions voor dit weekend mee genomen. En ik heb een nieuw dik boek gekocht. Dan had ik nog 4 Euro in mijn portemonee en 2 Euro op mijn Proton kaart ... Op het randje van bankroet, spannend ! Dus ben ik centjes gaan halen bij de bank en heb mijn Proton kaart opgeladen. Nu voel ik mij weer "bij de mensen".

In de bank ben ik mijn tuinman tegengekomen en we hebben een nieuwe afspraak vastgelegd voor een laatste snoeibeurt van de haag. Ik verbaas mij er steeds over dat die man zijn ganse agenda zo maar in zijn hoofd heeft steken. Na mijn zijn activiteiten voor de volgende drie weken uitgelegd te hebben, besloot hij om op 10 of 11 oktober langs te komen om de haag te knippen.

Terwijl ik in de bank was heb ik ook nog gauw mijn rekeninguittreksels afgedrukt. Ah jaaaa ... Dit weekend moet ik mijn "Huishoudboekje" afsluiten ! Ik doe namelijk mee aan een Huishoudbudgetcontrole enquête, georganiseerd door het Ministerie van Economische Zaken : de ganse maand september heb ik minutieus bijgehouden wat ik ontvangen en uitgegeven heb en dit weekend ga ik de "afrekening" maken.

Wat ze met mijn huishoudboekje gaan doen ? Geen idee ... Maar deze huishoudbudgetcontrole heeft mij wel verstomd doen staan over het feit dat ik "zomaar" vanalles koop en geld uitgeef zonder er bij stil te staan ... Wat een luxe ! Wat heb ik eigenlijk nog te klagen ? ;-)

Deze maand heb ik mij dus bewust elke avond moeten afvragen : heb ik vandaag geld uitgegeven ? Ik had wel mijn voorzieningen genomen en pen en papier klaarzitten in mijn handtas. Telkens ik uit een winkel kwam, noteerde ik dadelijk wat ik uitgegeven had en hoe ik het betaald had. Elke week maakte ik een tussen-afrekening. Vorige week zat ik er 0.02 Euro naast. Goed van mij, vind ik zelf.

Het feit dat ik werkelijk "alles" moest noteren, heeft mij er wel van teruggehouden om bepaalde "aankopen" te doen in september. "Da's voor volgende maand", dacht ik dan. Ge hoort mij dus al komen ... in oktober ga ik serieus mijn schade inhalen en zal ik waarschijnlijk geen enkele keer meer denken : "Heb ik vandaag geld uitgegeven ?" ...

Enne ... mocht mijn EuroMillions uitkomen ... ... ... Ik zal maar ophouden met dromen zeker ?

Kortom, ik blijf vandaag op mijn wolkje zitten. Aan iedereen die mij naar beneden wil halen, een welgemeende "De Pot Op !"

Ge hebt gelijk. Dat is hier eigenlijk geen blog meer … Maar vermits ik mijn bureau thuis wat opgeruimd heb, beloof ik beterschap. Dat moet toch te doen zijn : elke dag iets schrijven …

Laat ons beginnen met het verhaaltje van de nieuwe beha. Een tijd geleden heb ik een nieuwe beha gekocht in de Makro. Zoals ge weet, moeten “nieuwe” dingen bij Meutje eerst een tijdje in de kast liggen vooraleer ze die aantrekt. Ondertussen had zus mij reeds verschillende keren gevraagd of ik die nieuwe beha al uitgeprobeerd had. Als het een goeie was, zou zij zich er misschien ook zo eentje aanschaffen.

Vorige zaterdag kwam de familie kaarten in de Coige. Ik vond dat de perfecte gelegenheid om de nieuwe beha aan te trekken. Zo kon ik hem demonstreren aan zus.

Het viel dadelijk op dat ik een nieuw model aanhad. Man, man, man … Een geluk dat ik nogal klein van gestalte ben, anders zou ik er gemakkelijk iemand een oog mee uitsteken. Madonna met haar puntige gevallen verdwijnt hierbij in het niets ! Ik voel mij nu écht een uitschuiftafeldame … Niet te doen, jong !

Het vervelendste is echter dat ik deze nieuwe beha nooit zal kunnen dragen om naar kantoor te gaan. Mijn baas staart namelijk altijd naar mijn borsten als hij met mij spreekt. Neen, da’s niets persoonlijks. Hij doet dat met alle dames …

Dus Meutje’s nieuwe beha is terug naar de kast verhuisd en daar zal hij waarschijnlijk nog een hele tijd blijven liggen …

De naweeën van Nationale Meutjesdag …

Zondag was ik natuurlijk helemaal van de kaart. Ah jaaaa, geen afwas te doen … ! Daar ging mijn zondagse routine. Dus heb ik maar de ganse dag geknutseld en geknoeid om de fotootjes van Nationale Meutjesdag op de website te krijgen. (http://users.telenet.be/meutje).

In de namiddag zag ik het echter helemaal niet meer zitten. Al wat ik al tot stand gebracht had, kreeg ik met enkele muisklikjes kapot : plots waren al mijn fotootjes weg ! Mijn brein smeulde omdat ik het verschil moest trachten te “zien” tussen een foto die gelinked wordt aan een foto en een foto die linked naar een volgende pagina …Ik stond dus op het punt er de brui aan te geven toen ik zag dat Kozze Eindredacteur on line was. Hij heeft er mij geduldig doorgebabbeld (Dank u, Kozze !!!), en tegen ’s avonds was het allemaal weer in orde. Er moeten hier en daar nog wat pijltjes toegevoegd worden (vorige/volgende) maar dat zal voor een andere keer zijn.

Maandag … wat kan ik zeggen over maandag … ? Ik zat midden in de close en had dus niet veel tijd om ergens bij stil te staan. En neem dit maar letterlijk : ’s avonds ben ik galant door het rode licht gereden ! Het is nochtans een wetmatige wetmatigheid dat je op de Tramlaan voor het rood staat als je als eerste door het groen mag in de Zavelstraat. En ik moest ook geen drukke of ingewikkelde verkeerssituatie inschatten of in het oog houden : op het ganse kruispunt was er geen auto te bespeuren, behalve mijn Kaatje. Ik merkte pas aan de overkant van het kruispunt dat ik door het rood gereden was en heb nog mijn hand voor mijn mond geslagen … Enfin, tot nu toe heb ik niet de indruk dat “iemand anders” mij door het rood zien rijden heeft.

Dinsdagavond op weg naar huis, constateer ik dat ik ’s ochtends vergeten ben de Humo te gaan halen en de Lotto binnen te doen.

Het is nu woensdag. Ik ben eens benieuwd hoe lang het nog gaat duren eer ik weer helemaal de “oude” ben … ?