Hoelang heb ik mijn wasmachine nu al ? ... Pfoeh ... zeker al een jaar of vijftien !

Op dat machientje staan 16 programma's. Hiervan gebruik ik steeds programma 3 (kookwas), programma 4 (gewone was) en soms eens programma 8 (extra zwieren, als ik teveel in de machine gestopt heb of als ik de filter vergeten reinigen had).

Ondertussen was ik steeds verschillende bloezen en pulls met de hand. Waarom ? Omdat ik nooit oplet wat er op het etiketje staat ! Meestal zie ik het op tijd, voordat ik het kledingstuk in de machine prop. Maar soms zie ik het te laat, als het kledingstuk helemaal naar de botten uit de wasmachine komt ... Ik moet zeggen dat het de laatste tijd veel beter gaat : sinds ik met zusje ga winkelen, wijst zij mij op het etiketje en word ik behoed voor zulke "miskopen".

Maar, zoals gezegd waste ik ondertussen steeds verschillende bloezen en pulls met de hand. Zwaar werk, probeer zoiets maar eens uitgewrongen te krijgen ! Ik moet die kledingstukken dan ook altijd in de garage laten uitlekken vooraleer ik ze in de logeerkamer op het wasrek durf te leggen om verder te drogen.

Welnu, dit weekend had ik weer twee pulls en vier bloezen waarin stond "wolwasprogramma, plat drogen". Ik zag het echt niet zitten om de ganse handwasoperatie weer uit te voeren en kreeg een schitterend idee ! Wat, als ik al die kledingstukken nu toch eens in de wasmachine stak ?

Zogezegd, zogedaan. Ik heb de bloezen en pulls op wolwasprogramma (nummerke 16) gewassen en zo te zien zijn ze er zonder kleerscheuren uitgekomen. Wat meer is, ze lekten niet meer en ik kon ze dus dadelijk boven plat op het droogrek leggen !

Ne mens is nooit te oud om te leren, hé ... !

Allemaal een prettig Kerstfeest gehad ?

Op kerstavond heb ik om zes uur zakouski's gegeten, met een glaasjo porto erbij. Leuk ! Maar van negen tot twaalf heb ik in bed liggen worstelen met die hapjes. Het water stond mij in de mond, echter niet omdat ik watertandde naar meer van dat lekkers ... Om middernacht werden de zakouski's dan zakotski's ... en heb ik verder goed geslapen, dankuwel.

Kerstdag werd een heel prettige dag, met mijn "feesteten" van elk jaar : ossentong met maderasaus en patattenbolletjes. Bijna was dat feesteten erbij ingeschoten omdat ik het niet gaan kopen was. Maar dank zij Walter, die op zoek was naar iets dat nergens meer te vinden was, zijn we samen naar de Delhaize in Sterrebeek geweest, waar hij dat totaal onvindbare gevonden heeft en waar ik dan op de valreep mijn feesteten gekocht heb.

En dan ... kadootje, kadootje, kadootje ... YESSS ! Eindelijk is mijn nieuwjaarscadeauverpakking afgeraakt !!! Verder heb ik dan de ganse avond nog nieuwjaarskaartjes geschreven, onder het waakzame oog van ... oei ! dat mag ik nog even niet verklappen. Maar ik kan er wel bijvertellen dat hij zich goed gedragen heeft ...

Ondertussen is het verder zomen aan mijn gordijntjes en aftellen naar Nieuwjaar !!!

Zaterdagmiddag ben ik thuis om tien voor twaalf vertrokken en kwam ik terug om kwart na twee. Dat "uitje" heeft mij ongeveer 13 EURO gekost en ik heb er het volgende voor gekregen :

- 2 x 1.20 EURO : twee keer een busritje tussen Leefdaal en Leuven
- 5.31 EURO : 3 boeken bij ABC (ik had mijn klantenkaart en een cadeaubon van 5 EURO !)
- 4.00 EURO : een kaars van Amnesty International (aan een standje in de Diestsestraat)
- 1.25 EURO : een warme wafel bij Croccantino (in Brussel kostte een warme wafel 1.50 EURO)

En gratis kwam daar nog eens bovenop :
- een zakje Doritos (werd uitgedeeld aan de bushalte op het Fochplein)
- tweemaal een flinke wandeling van een kwartier, naar en van de bushalte : flink uitwaaien en berekoud !

Zo een uitstapje naar Leuven met de bus is voor herhaling vatbaar !


IN MEMORIAM

Voor de mug die, nietsvermoedend, een winterdeuntje zat te soezen op de WC bril en waar een eveneens nietsvermoedende Meutje op is gaan zitten ...
Dat zij in vrede door de eeuwige jachtvelden moge verder zoemen.

In deze barre wintertijden, hangen wij allemaal voedsel in de tuin voor onze gevederde vriendjes. Zo ook Meutje.

Dit jaar hang ik bijna geen vetbolletjes meer want het is mij vorig jaar opgevallen, dat de vogeltjes een beetje "difficile" geworden zijn : ze smulden voornamelijk van de nootjes en zaadjes, en lieten de vetbolletjes voor wat ze waren.

Aan die notenzakjes komen dan de kool- en de pimpelmeesjes hangen. Maar ook de andere soorten hebben zich goed aan dit hanggebeuren aangepast. De mussen, de groenling en de vinken hebben al lang door dat zij er niet kunnen aanhangen. Soms is er nog een enkele mus die wat hulpeloos rond dat lekkers rondfladdert. Maar al gauw doet ze net als haar soortgenoten : die gaan tegenwoordig gewoon OP de zakjes zitten (notenzakjes zijn daar groot genoeg voor) en zo komt iedereen aan zijn trekken.

Ook de eksters laten zich niet meer kennen. Zij zitten op de tak net boven het zakje met snoepjes en trekken dat dan naar boven. Dan houden ze het zakje met hun klauw vast en kunnen ze er naar hartelust de nootjes uit pikken !

De laatste tijd echter, vond ik nogal veel lege zakjes waar een tamelijk groot gat in gemaakt was. Ja, zo geraken die zakjes wel snel leeg, natuurlijk. Ik verdacht de eksters ervan dat zij met hun stevige bek de zakjes kapot maakten. Waar ik echter niet bij stil stond was, dat het gat in die zakjes steeds aan de bovenkant gemaakt wordt. Het is dus niet zo dat de nootjes allemaal vrolijk uit de zakjes rollen.

En zondag werd mij het mysterie van de gaten in de zakjes onthuld ... Zoals steeds in het weekend stond ik te genieten van het kunst- en vliegwerk van de vogeltjes terwijl ze zich aan de nootjes tegoed doen. Ondertussen kijk ik dan eens naar alle zakjes die ik opgehangen heb en maak ik een inventaris op, om te zien of ik al in mijn laarzen moet stappen om nieuwe zakjes te gaan ophangen. Zo ging ik ook het zakje in de kerstboom eens controleren, en wat zag ik daar ? Een muis ! Vanaf de tak kroop ze op het zakje, daar hing ze wat te bengelen en dan klom ze langs het gaatje naar binnen om zo de laatste nootjes eruit te kunnen halen !!!

Mysterie opgelost ! Maar, aangezien ik niet op die vindingrijke viervoetertjes gerekend had, zal ik in 't vervolg mijn voorraad wintervoedsel wel mogen verdubbelen, denk ik ...

Jawel ! Gisteren hebben wij nog eens flink geMakrood !

Deze keer was het een "speciale editie" : wij hebben ons broertje meegesleurd. Ik had hem op voorhand verwittigd : zusje en ik doen GANS de Makro, blijven overal een beetje staan om rond te neuzen en te snuffelen. Hij wist ook van tevoren dat onze Makro bezoekjes, met een lunch vooraf en een pintje achteraf, gemakkelijk kunnen uitlopen tot 5 à 6 uur 's namiddags ...

Bon, met deze kennis trokken wij gedrieën de Makro binnen. Broer nam een kar en zei : "Allez, tot seffens, hé !", en vertrok richting TV's en CD's. Zus en ik deden onze gewone toer. Een hele tijd later, wij kwamen juist van een "gemengde" zoektocht "boven" (boeboe ! : XXXL niet beschikbaar in de herenfietskledij, maar joepie ! : toffe pulls voor de dames die heel mooi afkleden), kwamen wij broer tegen aan de lampen. Zijn kar was al goed volgeladen en hij was juist naar mijn GSM aan 't bellen, om te horen hoever wij al zaten.

Daar wij eigenlijk nu pas aan onze "lijstjes" begonnen - in de was en plas produkten -, lag er nog niet veel in onze kar en prompt geraakten we broertje weer kwijt. Weer een hele tijd later, deze keer met onze kar nu toch wel goed volgeladen, liepen we tegen broer op aan het speelgoed. Op onze vraag of hij alles al gevonden had, antwoordde hij : "Da's allemaal al betaald en in de auto geladen !".

Gedrieën hebben we dan de laatste (kilo)metertjes gedaan tot aan de kassa. De kassadame kon ons niet helpen met de korting en de beertjes van Nivea : dat wordt opgelegd door het hoofdkantoor en haar kassa trok de korting niet af van de factuur :-( Er wachtte mij ook nog een kleine teleurstelling : zus had mij geklopt met haar factuurbedrag !

Moe maar toch tevreden gingen we met broertje's old-timer terug naar Kortenberg waar we een welverdiende en verfrissende pint gingen pakken in de Sax.

Ik heb het Broer nog niet gevraagd dus weet ik niet of zo een Makro-bezoek "met de zusjes" voor hem voor herhaling vatbaar is ...

Meutje maakt thuis een minute-soup klaar ...

Maandagavond, geen brood in huis. Ik wil wel iets eten maar het mag niet te veel zijn : ik heb vanmiddag namelijk een paellaatje gegeten. Plots krijg ik een schitterend idee : waarom eens geen minute-soupje klaargemaakt ?

Ik laat het water koken en smeer ondertussen twee beschuitjes. In een soepkommetje doe ik twee zakjes minute-soup, asperge met korstjes. Het water kookt en ik giet het in het soepkommetje. Oei, het kommetje is nu nogal vol en ik kan er niet goed in roeren. Zo krijg ik het poeder van de soep natuurlijk nooit goed gemengd ...

Hier komt dan mijn tweede schitterende idee (twéé schitterende ideeën op één avond : waarom gaat er nog geen alarmbelletje rinkelen ???) : ik heb ergens zo een Tupperware shaker. Daar kan je vanalles en nog wat flink in mengen en o.a. ook eieren in klutsen.

Ik giet de inhoud van het soepkommetje in de shaker en zet het deksel erop. Zoals altijd houd ik het deksel van de shaker goed vast en begin ik te schudden. Na twee keer schudden gaat het al van "Plof !" en voel ik iets warms op de rechterkant van mijn gezicht terecht komen : onder mijn handen is het deksel van de shaker toch losgekomen en hangt er nu soep in mijn haar, op mijn gezicht, op mijn bril, over de cactussen op de vensterbank en tegen gans het keukenraam !

Toch nog even dank u zeggen aan mijn Engelbewaarder : het deksel is slechts aan één kant losgeploft, waardoor de soep slechts één kant uitgevlogen is ...

O.K. Dit moet dadelijk opgekuist worden. Ik ben namelijk een ervaringsdeskundige op dat gebied : jaaaaren geleden heb ik, in het appartement, zo eens de keuken "geschilderd" met Miracoli kaassaus ...

Dik 20 minuten ben ik aan het poetsen geweest : die dikke slibberende stollende aspergesmurrie opkuisen is niet zo gemakkelijk. Ook mijn bril kreeg een dreft-badje en ik moest een andere T-shirt aantrekken. Want, terwijl ik het venster aan het poetsen was, hing ik met mijn buik steeds tegen de kaktusjes die ik op het aanrecht gezet had. En een T-shirt vol met kaktusstekeltjes, da's niet te doen, jong !

Na de soep uit mijn haar geborsteld te hebben (de rest was ik er morgenochtend wel uit), deed ik het deksel van de shaker nog eens open. Het deed even "psssjjjjjttt" waardoor er nog allemaal piepkleine spatjes rondvlogen. Na de ravage van een half uurtje geleden, was dit echter te verwaarlozen. De lauwe, nog steeds niet gemengde soep, heeft zijn weg naar de riool gevonden en ik heb op de twee beschuitjes een laagje choco gesmeerd ...

Nu vind ik dat je OVERAL iets moet uit proberen te leren. Ik denk dat ik maandagavond een lesje natuurkunde gekregen heb : hete dingen die geschud worden hebben een uitlaat nodig !!!

Ziezo, mijn bolleke is weer goedgekeurd voor nog een jaartje. Het is door de technische controle geraakt zonder een enkele opmerking !

In de laatste "behandeling" was het wel even schrikken. Op het einde schudden ze de auto helemaal en rekken ze hem langs alle kanten uit. 't Is te zeggen, ze heffen hem op en laten dan de banden naar alle kanten schuiven. Wel dit jaar (en da's de eerste keer) heften ze mijn bolleke wel 15 cm van de grond ! Zowel vooraan als achteraan ! Och arme ... Als ze zo sleuren aan die wagentjes, heb ik altijd een beetje medelijden ...

En, dames en heren, dit is mijn eerste technische controle met een TOEGEVOEGDE WAARDE !!! Zoals steeds moest ik in het begin de motorkap openmaken : "Ouvrez le capot, s'il-vous plaît". Ja, ik weet het ... In Evere zijn er niet veel die nederlands spreken. De man rommelde wat onder het kofferdeksel en kwam er met een ... tang onderuit ! Een Speedy-tang, natuurlijk. Die zijn ze daar vorige woensdag (of donderdag) vergeten ...

Bolleke is dus weer in orde voor een jaartje. Nu Meutje nog ...

't Moet goed gaan met mij ... Al zo lang niets meer geschreven ! En aangezien "Geen nieuws, goed nieuws" is ...

De dakgoten zijn leeg, de afgevallen bladeren zijn bijeen gekeerd. Ik kom nu nog alleen in de tuin om vetbolletjes en notenzakjes op te hangen en dan, in het winterzonnetje gezeten, naar het gestoei van de vogeltjes te gaan kijken.

Eindejaar is in de Coige groot onderhoud voor vanalles en nog wat : Meutje gaat naar de dokter, naar de tandarts, naar de oogarts ... En mijn bolleke krijgt zijn jaarlijks onderhoud en moet dan door de controle.

Gisteren had ik een afspraak bij Speedy voor een onderhoud en vier nieuwe banden. Ik had geluk want er liep net een bandenactie : 3 + 1 gratis. En ik had nog meer geluk : net op 24 november hield Monroe zijn gratis test-dag bij Speedy in Herent !

Ik liet mijn Mazdaatje achter in de garage en ging ontbijten bij Walter. In de voormiddag kreeg ik een telefoontje van Speedy : mijn schokdempers en uitlaat waren nog in goede staat maar ... mijn voorste remblokken waren versleten, mijn brandblusser was vervallen en mijn batterij ging de geest gaan geven. Niet getreurd echter, voor een goeie 200 EURO extra konden ze daar in de garage een mouw aan passen !

Na een aangename en rustige dag doorgebracht te hebben in de Kalkhovenstraat, belde ik om vijf uur om te horen hoe het mijn wagentje vergaan was. Hij was klaar en ik mocht hem komen halen. Met de radio vollen bak, reed ik terug naar Broer want wij hadden besloten om in Leuven een stukske te gaan eten.

Als er volk in de wagen zit zet ik de radio heel zacht en zo hoorden we, als we Leuven binnenreden, links vooraan "iepe-iepe-iepe" ... Zeer verontrustend ! Maar ja, we stonden daar nu in Leuven dus hebben we het ons bij "de mannen" maar goed laten smaken. We gingen eigenlijk voor mosselen maar die hadden ze 's middags allemaal al verkocht. Het is dan maar het stoofvlees geworden : ook een aanrader, natuurlijk ! Maar dit geheel terzijde ...

Op de weg terug naar de Kalkhovenstraat was er echter nog steeds die verontrustende "iepe-iepe-iepe" ... Dus, om naar de Coige te rijden, besloot ik wijselijk om NIET langs de autostrade te gaan. Telkens ik die nacht wakker werd, spookte het door mijn hoofd : ik moet terug naar de garage, zo kan ik niet blijven rijden, zal ik wel tot in de garage geraken ? ik zal morgenvroeg dan ook maar "binnendoor" rijden, voor alle zekerheid ...

Want ja, zo is de Meut wel : bij onbekende dingen zie ik steeds het ergste rampenscenario aan mijn geestesoog voorbijgaan. In dit geval zag ik mij dus al rijden en dan plots voorbijgestoken worden door mijn linkervoorwiel.

Vanochtend stond ik al om twintig na acht bij Speedy. Die gaat pas open om halfnegen maar de baas was er al en ik deed hem mijn verhaal. De jongen die gisteren mijn remblokjes vervangen had, kreeg van de baas een paar mogelijk oorzaken van de "iepe-iepe-iepe" en ging aan de slag. Een half uurtje later stortte ik mij in de reuzenfile van Leuven naar Brussel, ZONDER "iepe-iepe-iepe" en tegen half tien kwam ik aan op kantoor, met een gerustgesteld gemoed. OEF !

En nu kan ik mij hier nog wat "amuzeren" met de nieuwe PC die wij hier eergisteren gekregen hebben : een flashy toestel met een flatscreen ! Waaaaw ! Maar minder waaaaw voor HOE ze alles van mijn oude machientje naar deze nieuwe PC omgezet hebben ... Daar heb ik nog enkele dagen zoekwerk aan, vrees ik ...

Zondag 31 oktober ... 't Is niet al te donker meer dus zullen we maar opstaan. De kamers boven worden geswifferd, beneden borstel ik een beetje uit. Na een flinke douche zet ik de radio aan en hoor het nieuws van ... acht uur ! Ik had nochtans een briefje in de keuken opgehangen om mij er aan te herinneren dat ik zaterdagnacht de klok moest terugzetten. Zelfs post-it'jes helpen dus niet meer ...

Maar niet getreurd, ik zal dus nu de klokken juist zetten : de klok van de thermostaat, het tinnen schoteltje in de hall en het uur op mijn GSM. Vanavond zet ik mijn wekker wel een uurtje terug.

Maandag 1 november ... Daar ik mij het ganse weekend al een beetje slapjes voel (is mijn grieppikuur aan het werken ?), besluit ik om 's morgens wat te gaan wandelen in het park van Tervuren. Ik besluit mijn polshorloge aan te doen. Die moet natuurlijk ook nog juist gezet worden. Ik kijk op de klok van de thermostaat en moet vaststellen dat mijn polshorloge daarmee gelijkloopt ! Oei ! Ze is toch niet kapot zeker ? Is ze zomaar een uur achter gaan lopen ? Enig denkwerk leert mij echter dat ik de vorige dag de thermostaatklok gewoonweg 24 uren doorgedraaid heb ... ! Allez, dan zullen we ze nu nog maar eens 23 uren doordraaien, zeker ?

Pfffff ... Doodmoe word ik van dat zomer/winteruur ...

En ook wel een beetje van mijn weekendactiviteiten : zondag heb ik de bloembollen in de grond gestoken. Maandag heb ik dan al een beetje de afgevallen bladeren bijeengekeerd om op de bloembollen te strooien. Maar nu moet ik wachten tot AL de bladeren van de bomen gevallen zijn eer ik nog eens kan keren en de goten uitkuisen. En, aan de bomen te zien, zal dat nog een hele tijd duren ... !

Lap ! De maansverduistering gemist ... ! Ik had het nochtans in mijn agenda genoteerd ... Maar 't was toch niet helemaal alleen mijn fout, hoop ik.

Vanmorgen word ik wakker met Radio 2 en ik hoor de nieuwslezer zeggen dat men nog een twintigtal minuutjes naar de maansverduistering kon kijken, als het weer het toeliet. Ik natuurlijk direct mijn bed uitgesprongen en aan alle vensters gaan kijken : ik zag echter alleen maar wolken, wolken, wolken ...

Maar mijn vriendinnetje de Maan, heeft het helemaal goedgemaakt ! Ik kwam buiten om in mijn wagentje te stappen en ik zag Maantje af en toe eens komen piepen tussen de wolken. Ik heb haar natuurlijk beknord : "Deugniet, ge hebt weer uw verdwijnspelletje voor mij verborgen gehouden !". Wel, op weg naar kantoor heeft ze de verduistering (helemaal voor mij alleen ?) nog eens nagespeeld. Inplaats van door de schaduw van de aarde te gaan, is ze langs boven achter een heel fotogenieke wolkengroep geschoven. Dan was ze even "weg" maar kon ik genieten van spectaculaire wolkenbeelden, en na een tijdje kwam ze er langs onder weer stralend onderuit !

Tegen de tijd dat ik op kantoor toekwam, stond ze daar te blinken in een wolkenloze hemel, de deugniet !!!

Akkoord, de laatste tijd heb ik niet echt veel huishoudelijk werk verricht : ne mens kan al eens ziek zijn, geen tijd hebben, geen goesting hebben ...

Maar dat heb ik de laatste twee dagen helemaal goed gemaakt !

Deze week ben ik aan mijn eindejaarswoensdagcyclus begonnen, dwz dat ik tot het einde van het jaar, bijna elke woensdag verlof neem.

Wel, woensdag was het prachtig weer. Ik heb de garage zo leeg mogelijk gemaakt. Ten dien einde ben ik naar het containerpark geweest. Dat viel eigenlijk nog mee. Ik was bang dat ik in twee keer zou moeten rijden maar ik had niet zo veel afval als het eruit zag. En dan kon ik aan het opruimen van het terras beginnen. Alles heeft eraan moeten geloven : de tuinmeubelen, alle bloempotten en plantenbakken zijn naar binnen verhuisd. Het terras is afgeschuurd. De steentjes aan de voorkant van het huis hebben een javelbeurt gekregen zodat het mos er weer even weg is.

Moe maar voldaan ben ik 's avonds onder de douche gestapt. Daarna ben ik, in de gietende regen, gezellig onder mijn proper terras naar de weerlichten gaan kijken. Uiteindelijk ben ik in mijn bed gekropen maar ik heb echter geen oog dicht gedaan. Het heeft gebliksemd, gedonderd, gegooooooooten en erg gewaaid. Alles bijeen heb ik anderhalf uurtje geslapen en 's morgens was ik een beetje dood. Niet alleen vanwege te weinig nachtrust maar ook en vooral van stijve en stramme spieren.

Waarom weet ik niet, maar donderdagochtend ben ik even naar de kelder gaan zien : die had die nacht onder water gestaan ! Dus wist ik al wat te doen, toen ik donderdagavond thuis kwam. Ik was 's morgens maar even van boven aan de trap naar de kelder gaan kijken en het zag er niet zo erg uit. Maar toen ik 's avonds beneden in de kelder kwam, zag het er helemaal anders uit : er stond nog water op het diepste punt (3 emmers heb ik er met de dweil nog uitgehaald) en, aan het venster waar die regen binnenkomt had ik een zandbak !

Waar die modder vandaan komt weet ik niet. Ik heb anders nooit modder in mijn kelder. Is er wellicht 's nachts een woestijnregen gevallen ? De Kruisstraat en de Coigesteenweg waren die dag ook al afgesloten vanwege één grote modderpoel. En zelfs in de Nachtegalenlaan lag het verkeersplateau onder een flinke laag modder. Daar zijn geen velden in de buurt, dus weer : waar kwam toch al die modder vandaan ?

Al met al heb ik de kelder na enkele uurtjes toch weer proper gekregen. Ondertussen moest ik de Bofrost-man nog even te woord staan : hun assortiment is weer eens veranderd en het lekkere kalfsvlees in roomsaus was niet meer te krijgen ...

Na een verkwikkende douche, heb ik mezelf een lekker paddestoelenommeletje gemaakt. Toen ik de handdoek uit de kast wou nemen, bleef die hangen ... ? Ik gaf er een rukje aan en tegelijk donderde mijn hele voorraad euro's naar beneden : de handdoek hing aan mijn gietertje en de laatste tijd heb ik de stomme gewoonte om, als mijn gietertje niet leeg is, het nog gevuld onder de pompbak te zetten ! En, jawel hoor : vrolijk tuimelde het gietertje-met-water uit de kast en kon ik de keukenvloer ook nog een poetsbeurt geven !

Nu heb ik dus een poets-overdosis en mag ik gerust even uitpuffen, vind ik ...

Dank u Engelbewaarder !!!

't Wordt eentonig, hé ? Maar het is wel juist : mijn Engelbewaarder heeft meer dan een full-time job aan mij ...

Gisterenavond kom ik om 9 uur thuis. 't Waren heel lekkere smoutebollen, bij de weg, en nog verniet ook ;-)))
Ik maak de vuilbak klaar want die moet ik woensdagochtend buiten zetten. En vermits zus en ik vanavond gaan eten, dacht ik om al wat voorsprong te halen. Eerst dacht ik om niet naar het vuilbakje boven in de WC te gaan kijken. Maar ik heb het toch maar gedaan en ... Toen ik boven kwam zag ik dat het slaapkamervenster wagenwijd openstond !

Enig geheugenwerk leerde mij dat ik maandagochtend de kamer geswifferd had. Ah jaaaa ! Zondag was ik het vergeten. En het is nu nog maar eens bewezen dat ik 's ochtends niet van mijn rituelen mag afwijken ! Want dan gebeuren er dingen die niet zouden moeten gebeuren, zoals vensters laten openstaan en zo ...

Het resultaat van een venster die de ganse dag openstaat is dan natuurlijk dat ik mijn bed aan een uitgebreid spinnenonderzoek onderwerp. En er zaten enkele muggen binnen. Ik heb hen gezegd : "Ik IN het bed en jullie tegen het plafond !". Eentje heeft zich niet aan de regels gehouden want toen ik 's nachts eens opstond, lag er een verpletterde mug bij mij onder de lakens. En dat op de Werelddierendag ... Maar 'k had ze nochtans verwittigd !

Ik heb gisterenavond ook "De Heks en de Heilige" uitgelezen. 't Is een fantastisch boek en ik ga zeker nog werken zoeken van Ulrike Schweikert ! Maar op bladzijde 368 kreeg mijn enthousiasme een flinke deuk, want daarna kwam zomaar ineens bladzijde 373 !!! Jamaar ... ! Het boek was nochtans ingepakt toen ik het gekocht heb. En je ziet ook niet aan het inbinden dat er (weliswaar slechts 2) bladen ontbreken. Ik zal eens zien of ik niet een mailtje kan sturen naar Uitgeverij Archipel ... 't Is toch niet gepermiteerd, hé ?

Vanochtend was ik dan weer niet bij de les. Humo gehaald in Sterrebeek en aan de kerk liet ik een jongedame vriendelijk oversteken. Maar daardoor sloeg ik de verkeerde richting in en kwam prompt in de omleiding terecht !!! Zucht ... Ik had mij nochtans voorgenomen om, na de krantenwinkel, gewoon terug te rijden en zo mijn gewone ochtendbaan te volgen ... Maar goed, het onheil was geschied. Ik ben dus maar weer "langs achter" gereden en heb aan de Mouse House, zoals steeds, gewoon mijn ogen dichtgedaan om op de steenweg te geraken ...

Vanavond gaan zus en ik dus bij "de mannen" eten ! 't Is te zeggen, gisteren zei Lieve mij : "Morgen bij de mannen ? Dat zal niet gaan.". Ik dacht : dinsdag is hun sluitingsdag en vroeg : "En woensdag dan ?". "Ook niet", was het antwoord. Ik werd al lichtelijk wanhopig. Maar toen kwam de uitleg. De mannen hebben een filiaal geopend (Het Pleidooi) en hebben hun vrouwen in Het Breughelhof gezet. Maar nu zitten de mannen zonder kok en dus vindt er een partnerruil plaats zodat er momenteel, zowel in Het Pleidooi als in Het Breughelhof een "man-vrouw" zit. Daarom gaan we vanavond dus niet naar "de mannen" ...

Maar ik weet nu al dat het toch héél lekker zal zijn !!!

De zon heeft vanmorgen weer haar speciale kleurtjes bovengehaald : de hemel staat in een gloeiend rood en blauw vuur ! Ik ben er een beetje van gaan genieten, vanuit ons grote "corner office". Fan-tas-tisch !!! Ik vraag mij af waar de zon haar verfjes gaat kopen. Het zijn van die rood- en blauwtinten die je niet in pottekes vindt ... Zucht !!!

Maar voor ik al te poëtisch wordt : vandaag is het Werelddierendag !

En ik maak er Coigefruitdag van. Vorige vrijdag had ik een appel en een peer meegebracht naar kantoor. Vanwege geen tijd en goesting om ze op te eten, heb ik ze 's avonds echter weer mee naar huis genomen. Ik heb ze terug bij het andere fruit in de schaal gelegd met de woorden : "Zo, en vertel nu maar eens aan jullie vriendjes waar jullie vandaag geweest zijn en wat jullie allemaal gezien hebben !"

Vandaag onderneem ik weer een fruit-poging. Daartoe heb ik een ANDERE appel en peer meegebracht. Ah jaaaaaaa ! Iedereen mag een keer op stap, niet ?

(dit moet ik fluisteren, want ze liggen hier naast mij op het bureau) : Alleen weet ik niet of de appel en de peer van vandaag het gaan kunnen verder vertellen aan hun vriendjes in de Coige ...

Maar ... 'k zal ze misschien toch niet o-p-e-t-e-n vandaag want ... vanavond ga ik met onze (tijdelijk weduwe) Webmastster smoutebollen halen op de kermis !!!

Iedereen een prettige week toegewenst !!!

BZQ172, U BENT EEN LUL !!!

En nog geen grote ook niet : eerder een heeeeel kleine gefrustreerd driftkikkerlulletje heb je, dat je in het verkeer probeert op te blazen ...

Vanochtend nemen we, met ons zessen, gezwind de bocht om, op het baantje dat evenwijdig loopt met de E40, eens lekker door te scheuren. We komen uit de bocht in het eerste rechte stuk en beginnen allemaal snelheid te maken. Algauw zitten we aan zeventig per uur.

Auto's die zeventig per uur rijden, hangen vanzelf niet met kop en staart tegen elkaar aan. Tussen elke wagen is ongeveer plaats voor twee voertuigen. Reken zelf maar uit hoelang een file is van vijf auto's die een serieuze snelheid beginnen te ontwikkelen ...

En dan zie ik de truuter achter mij naar links uitwijken. 't Is niet waar, hé ? Die wil mij voorbij ! Maar dat kan niet ! De eerste auto van onze file is intussen al aan de volgende bocht gearriveerd. Als je heel die rij nu voorbij wil, heb je helemaal geen zicht op tegenliggers. Tegenliggers die ook aan zeventig, tachtig of negentig per uur aankomen. Ah jaaaa ! Want zo een baantje buiten de bewoonde wereld, daar wil iedereen wel eens gas geven.

En ja hoor, 't gaat helemaal zoals ik verwacht : lul geeft gas, rijdt mij voorbij, gooit zich tussen mij en mijn voorganger en moet dan met beide voeten op de rem gaan staan om niet tegen mijn voorganger aan te knallen.

Nu, ik verwachtte geen ongeval of zo want ik had dit allemaal zien aankomen. Maar ik werd mij daar toch zo RAZEND dat ik eens flink geclaxoneerd heb.

Na de eerste bocht, zag ik lul weer naar links gaan maar de volgende bocht kwam al in zicht en zijn frank was ondertussen ook al gevallen dat hij in een nogal lange rij zat. Tot aan de Zavelstraat is hij dus braafjes in het gelid blijven rijden ...

Maar, ik blijf er bij : BZQ172, U BENT EEN LUL !!!


En nog even een wijze les : lach nooit met andermans leed !
Gisteren vertel ik al lachend aan de collega's dat Buur Boer die ochtend gelijk met mij vertrok. Hij zat op een supergrote tractor waarachter een vervaarlijke ploegmachine hing. Zo een geval van vier meter lang en meer dan twee meter hoog, dat een beetje schuin over de stoep hing. Daarmee sleurde hij door de takken van een boompje dat op de stoep bij Buur BMW staat.

Gisterenavond kom ik thuis en wat ligt daar, half op straat en half op mijn stoep ? Een grote tak van één van mijn bomen !

Buur Boer was dus voor mij thuis gekomen ... ;-)

Ik heb net aan mijn broertje gemaild dat hij zijn gebruikte kleren maar naar zijn gewone wegbrengpunt moet brengen ... Ik mocht ze hebben om bij E5-Mode binnen te doen. Daarvoor kreeg je dan een aankoopbon van 5 EURO. Helaas was dat DIT weekend ! Vrijdag heb ik er helemaal niet aan gedacht en zaterdag was het niet mijn beste dag : om vier uur 's ochtends opgestaan met stekende hoofdpijn en een Dafalgan genomen, verder geslapen tot elf uur, wat rondgelummeld, in de namiddag even boodschappen gedaan, daarna eten gemaakt maar niet opgegeten vanwege geen goesting (!) en om acht uur met nog een Dafalgan maar weer onder de donsdeken gekropen.

Aan het hele E5-Mode gebeuren heb ik dus niet meer gedacht en mijn kleerkast hangt nog even vol als altijd. Een beetje voller zelfs, want zondag heb ik gewassen en gestreken !

Ja, zondag voelde ik mij een ietsje beter en ben ik dan maar beginnen poetsen ;-)
Ge weet hoe dat gaat, hé ? Het begint met wat Glorix in de WC te gieten en voor je het weet heb je de WC's gekuist (muren en al !), het bad gepoetst, de normale zondagpoetsbeurt van de kamers achter de rug, en omdat je er plezier in krijgt ga je dan ook maar eens afstoffen en grondig stofzuigen in de living. Als de wind dan nog wat meezit droogt de was gemakkelijk en kan je er nog een stapeltje strijk mee tegenaan gooien. Die volgezabberde plantenbakken ? Die brengen toch niets meer op : leegmaken die handel ! En 't moet nu maar eens uit zijn met al die motten- en spinnendraden aan de vensters : met de grove borstel erdoor !

Zo werd zondag dan ook een beetje spinnendag. In de living zat er een "krewellige" : die klampte zich vast in een hoekje aan het plafond en ik heb veel moeite gehad om ze in de stofzuiger te doen verdwijnen. Bij het wegborstelen van de spinnendraden rond de venstertjes van de garage, heb ik een familielid van die supergrote reuzenspin uit de garage doen opschrikken. Of beter : zij heeft mij doen opschrikken. Ik heb wat rondgehuppeld (ai ! oei !) en uiteindelijk is ze tegen de voorgevel onder mijn klomp gesneuveld ... 's Avonds draai ik mij om in bed en zie ik op de "plancher" tegen de kasten een zwarte plek. Tegen beter weten in heb ik mijn bril opgezet. Jawel ! Spinnemans ... Een spin in een hoekje proberen te verpletteren is NIET gemakkelijk ! Ze kroop weg ONDER de parketplanken !!! Ik heb dan een paar keer flink met mijn voet op die bepaalde plank gestampt en dat vond ze niet leuk want ze kwam terug boven plancher. En uiteindelijk is ook zij onder mijn klomp gesneuveld ... Snik, snik ...

Nu we toch in de lugubere sfeer zitten : vrijdagavond lag er in de Coige een overreden eekhoorntje ! Allez, aan de fantastische pluimstaart te zien, denk ik toch dat het een eekhoorntje was. 't Had precies wel wit op zijn buikje ... Kan dat ? Een eekhoorntje met een wit buikje ?

Vanochtend, terwijl ze op het nieuws over DHL bezig waren, reed ik achter een vrachtwagen met opligger van ... PHL ... in Duitsland !!! Ahaaaa ... denken ze het ZO op te lossen, die mannen ? ;-)))

Wat vandaag nog allemaal gaat brengen : wie weet dat, jong ? Ik heb vanmorgen een asprootje genomen maar dat was precies niet goed meer : het rook en proefde naar azijn ... Maar ik sliep nog half en heb het spul toch maar binnengekapt. Zodra de roze olifantjes verschijnen, laat ik het u weten !!!

't Is te lang goed gegaan ... Tijd om mij weer eens flink te ergeren, dus.

Gisterenmorgen lag er langs de baan een overreden vosje !

Vanmorgen nader ik de bushalte aan de Panorama. De bus heeft net iemand laten afstappen. Nog geen tien meter achter de bus komt een afrikaanse dame aangerend met een klein kindje (4 jaar ?) aan de hand. Nu ja, hoe snel kan je "rennen" met een klein kind aan de hand ? Niets gekort, echter. De bus moest blijkbaar dringend ergens zijn ... En de dame heeft zich dan maar met haar kindje in het bushokje geïnstalleerd om op de volgende bus te wachten. Ik heb nog nooit een bus zo snel zijn pinker zien opzetten om van zijn halte weg te rijden :-(

En dan kom ik aan op kantoor. Ze zijn weer maar eens de afgevallen bladeren aan het wegblazen ! Niet dat ze die ergens mooi op een hoopje blazen om ze later bijeen te keren. Neen, gewoon "wegblazen" ! Nu moet je mij eens uitleggen wat het nut is van zomaar bladeren weg te blazen ? Oh, ik zie het al. De parking onder het gebouw ligt er vol van. Oei ! Dan zal Alberto straks weer moeten werken ... ;-) Nu ja, werken : hij pakt gewoon de brandslang en spuit de garage eens uit. Tiens, waar zouden die bladeren dan terechtkomen ? Juist, terug buiten op de parking ! En zouden de mannen met de blazers dan ... ? Ik denk dat ik hier net getuige ben geweest van een perpetuum mobile ...

Om af te sluiten, toch nog een prettig nieuwsje. Ge weet het of ge weet het niet maar mijn broertje heeft nog een afgedankte schildpadzandbak in zijn tuin staan. De dag dat die schildpad in de Coige geraakt, wil ik er daar een plantenvijvertje van maken. Helaas ! Schildpadden zijn geen echt snelle dieren. Ze staat dus nog altijd in Diependaal. Gisteren echter kreeg ik een mooie foto van Broer, samen met de geruststelling : "De schildpad wordt goed gebezigd !". Ga maar eens kijken op de Sofa, bij de foto's.

En morgen ga ik met onze Webmastster de Makro onveilig maken ! Ik hoop van jullie hetzelfde ...

Geen nieuws - goed nieuws, zullen we maar zeggen.

Het is goed weer, ik leef in perfecte verstandhouding met mijn tuintje, ik ben zonder al te veel problemen weer maar eens geclosed ... Meer moet dat niet zijn, hé ?

Oh ja, toch iets te melden : de spinnen komen binnen ! HELP !!!

Dit weekend zat er een reuzenspin (doormeter MET poten : 6 cm) in de pompbak van de garage. Ze is gesneuveld ... Sorry ! En diezelfde avond zat er eentje naar mij te kijken in de hall, toen ik blootsvoets en zonder bril uit het toilet kwam. Die was maar twee centimetertjes in doormeter. Ik ging versterking halen in de slaapkamer. Bril opgezet en met een sloef in de hand kwam ik terug op de plaats van het nog plaats te hebben delict (spinnenmoord) maar ... ZE WAS WEG !!!

Een dag of drie heb ik, voor het slapengaan, telkens mijn bed binnenste-buiten gekeerd. Maar 'k ben ze niet meer tegengekomen ...

Een dag na het spinnenincident, zat er een motje samen met mij op het toilet. 't Was een héél mooi motje, met prachtige tekeningetjes op de vleugeltjes. Ik heb het eens ernstig toegesproken en gezegd dat ze mocht blijven, op voorwaarde dat ze geen eitjes in mijn kleren ging leggen. Twee dagen is het in de berging blijven wonen. De derde dag vond ik het niet meer !

Mijn vertrouwen in de dierenwereld heeft hiermee een ferme deuk gekregen ...

Gelukkig is dat niet het geval met onze kleine Spruytjes ... Alledrie groeien ze als kool. Noélys tatert dat het een lieve lust is. Ze belde zondag zelfs naar Oma ! En Dina en Luna leren nu alleen recht te zitten ! Het is echter al een tijdje geleden dat ik de kapoenen nog gezien heb. Momenteel leef ik van mooie fotootjes ...

Ik kijk dus zeker uit naar de kaartavond van volgende week !

WAWASDA ??? (ik geloof dat ik dat hier nog al eens geschreven heb ...)

Gisterenavond om half zes, vetrok mijn collega. Ze wou voor het onweer thuis zijn. Ik denk niet dat het haar gelukt is want ze was nog maar net buiten, toen de regen in alle hevigheid met bakken uit de hemel viel.

Ik besloot wijselijk te wachten tot het ergste voorbij was. Rond zes uur zag het er allemaal veel beter uit en stapte ik in mijn bolleke. Op de steenweg was er een beetje file maar dat viel al bij al nog goed mee. Ik had al met mezelf overlegd dat ik via Everberg naar huis zou gaan : nu was het echt niet het moment om in Sterrebeek te gaan rondklungelen ...

Wel, in Voskapel liep het behoorlijk mis. Terug meer bliksem en donder en het begon weer serieus te regenen. In Everberg was het tijd om mijn ruitenwissers op de hoogste snelheid te zetten. Toch ging het allemaal nog goed : iedereen had de lichten aan, reed op het gemakske (40 km/u) en hield voldoende afstand.

Helaas ... Aan het rondpunt in Everberg ging iedereen rechtdoor en ik moest helemaal alleen rechtsaf. Tot dan toe had ik de wagen voor mij kunnen volgen. Nu zag ik echter NIETS meer ! In het veldweggetje, even voorbij Herman en Denise, ben ik dan maar aan de kant gaan staan ... Ik zag het echt niet meer zitten !

Na vijf minuten verminderde de regen en kon ik weer doorrijden. Op de Bosberg kwam het water mij tegemoet gestroomd maar ik reed dapper door. Het kruispunt Leefdaal/Vrebos/Moorsel was herschapen in één grote modderpoel waar ik langzaam doorploeterde.

Aan de Coige werden echter alle rekords gebroken. Ze zijn daar namelijk de aardappelen aan het uitdoen. Het veld heeft daar dus vrij spel en kwam gezwind massaal de straat opgespoeld ! Zelfs aan 5 km/u veroorzaakten zowel ik als mijn tegenliggers metershoge modderfonteinen ! In de Kruisstraat zelf stond mijn kant van de weg helemaal onder water. Iedereen probeerde zoveel mogelijk in het midden te rijden, wat niet altijd lukte als er tegenliggers aankwamen.

Dwars door de kolkende modderrivier van de goot ben ik zonder ongelukken op mijn oprit geraakt en ik ben zelfs relatief droog aan mijn voordeur gekomen want ondertussen was de regenvloed zo goed als helemaal opgehouden ... Om naar mijn brievenbus te gaan kijken, moest ik wel even wachten tot er geen auto's langsreden want die sproeiden het water tot drie meter ver in mijn tuin !

Vanmorgen heb ik de meeste bloempotjes maar wijselijk met hun voetjes uit het water gehaald en ... de potjes onder het terras met dat overtollige water begoten. Want die sukkels stonden er kurkdroog bij !!!

En vannacht heb ik weer fantastisch gedroomd ! Ik ga hem bij mijn dromen zetten, waaraan ik niet zo lang geleden trouwens nog enkele leuke dingetjes toegevoegd heb. Ga maar eens kijken : http://www.geocities.com/meutje/dromen.html. En neen, ge moet de mannen met de witte jassen nog altijd niet sturen, hoor !

Ze gaven/geven al een tijdje wisselvallig weer met mogelijk veel regen. Maar daar heb ik tot nu toe nog niet veel van gezien. Behalve ... vrijdag ! Als je het mij vraagt hebben ze alle regen opgespaard voor vorige vrijdag en die er, tijdens Marktrock, vrolijk allemaal uitgekieperd !

Ja, we zijn dus naar Marktrock geweest. Ik had mijn rugzak mee en wou best ieders paraplu erin meedragen. Veel draagwerk heb ik echter niet gehad. We hadden mijn bolleke aan het einde van de Tiensestraat geparkeerd en begaven ons welgemoed naar het centrum van Leuven. Het miezerde lichtjes. Vol optimisme lieten we de paraplu's in de rugzak steken. Tot we bij Fonske kwamen, onze plaats van afspraak. Daar begon het toch wel wat harder te regenen. Maar onze kompanen hadden zich al onder een dranktent geïnstalleerd en dus konden de paraplu's blijven zitten waar ze zaten.

We wilden tijdig naar de Vismarkt vertrekken om daar het optreden van Arsenal mee te maken. En toen liep het helemaal fout. Het is beginnen regenen ... Wat zeg ik ? GIETEN, deed het ! En het heeft eigenlijk niet meer opgehouden tot we om drie uur 's nachts weer naar de auto gingen. Ja, af en toe regende het wat minder. En dan staken de optimisticisten de paraplu's weer in mijn rugzak ... om ze er een beetje later toch maar weer uit te halen !

's Nachts thuisgekomen, moest al die nattigheid natuurlijk eerst te drogen gezet/gehangen worden. En toen heb ik mijzelf voor de zoveelste keer de vraag gesteld : "Hoe STOM kun je wel zijn ?" Het antwoord luidde : "HEEL STOM ! En ik kan blijkbaar nog altijd STOMMERE stoten uithalen !" ...

In het grote vak van mijn rugzak, waar de natte paraplu's in en uit gingen, had ik namelijk ook mijn mini EHBO kit gestoken ... en ... mijn adressenboekje ! Waarom ??? Wie weet dat, jong ? Als je weet dat het twee dagen geduurd heeft voor mijn rugzak vanbinnen opgedroogd was, kun je je misschien een beetje voorstellen hoe de verbandjes, plakkertjes en watjes van de EHBO kit er voor kwamen. En, wat ik veel erger vind, hoe mijn adressenboekje er uit zag !!!

Zaterdagochtend heb ik tussen elk blaadje van het boekje een velletje WC papier gestoken. Ook de visitekaartjes die er los inzaten heb ik netjes tussen WC papier te drogen gelegd. Maandag was alles "ongeveer" droog. De meeste adressen kan ik nog lezen maar heel schoon is het toch allemaal niet meer ...

Maar, niet getreurd : zo weet ik tenminste wat ik op mijn nieuwjaarsverlanglijstje kan zetten !

Vrijdagnacht waren Walter, Frank en ik ook nog iets gaan drinken in de Domus. Het regende namelijk nog te erg om de ganse Tiensestraat naar de auto weer af te leggen. Het water droop natuurlijk van mijn kangourak en ik had mij al halvelings voorgenomen om bij ons vertrek, de bank waar ik op gezeten had netjes af te drogen. Dat was echter niet nodig : mijn witte trois-quarts broek had netjes al die nattigheid opgezogen ! En niet alleen al dat water was in mijn broek gekropen. Ook het vuil en stof dat zich al die jaren in de houtnerven van de bank opgestapeld had, waren in mijn WITTE broek gekropen !

Kozze, ik kan u nu echter met vreugde melden dat ik niet tot plan B heb dienen over te gaan (pure javel) en dat de Ceta-Bever vlekken helemaal uit mijn broek verdwenen zijn, dank zij het onovertroffen Whipp-Express (toet ! toet !).

Al bij al heb ik een tof en vooral vruchtbaar weekend gehad : zondag heb ik drie uren gestreken en maandag heb ik de keuken gepoetst. En met "gepoetst" bedoel ik wel degelijk : het plafond en de muren afgewassen, ja zelfs de binnenkant van de deurtjes hebben eraan moeten geloven !

Het is dus begrijpelijk dat mijn rechter schouder nu uit de kom ligt en dat ik een beetje "dood" ben ... Maar gelukkig is er nog steeds dat leuke kantoor waar we op tijd een beetje kunnen uitrusten ! ;-)))

GEEN vallende sterren meer gezien vanwege bewolkt !

Gisterenavond om elf uur was het uitspansel helemaal bedekt met wolken. De volgende keer dat ik wakker werd was het half vijf : dan was er wel een heldere hemel maar zaten de vallende sterren waarschijnlijk ergens tegen de horizon, achter de bomen, dus.

't Zal voor tenoste keer zijn !

En vanavond ga ik naar Marktrock en ik neem mee : mijn fleece, een kangourakske en een paraplu !

Zonnetje, kom terug ! De hitte van de voorbije dagen is u vergeven !!!