Ziezo, ik heb mijn PMD vandaag even uitgelaten ... Ondertussen staat hij weer braafjes in de garage.
Zoals enkele keren per jaar, had ik vanmiddag mijn autootje volgeladen met mijn kattebakzakken vol PMD. 't Was weer een hele hoop want het is een lange winter geweest. En in de winter kan ik moeilijk uit de garage vanwege dat de poort dan winterdicht gemaakt is.
Mijn vriend van het containerpark wist mij echter te vertellen dat we vanaf nu onze PMD ook in blauwe zakken moeten aanbieden in het containerpark. Ah jaaaaa, het moet opbrengen, hé. Ik ben dus maar onverrichter zake terug naar huis gegaan en heb de PMD weer in de garage gezet.
Dan denkt ne mens dattem goe bezig is ... Neen, gij ! Als ge zelf wat kunt uitsparen, zijt ge NIET goed bezig. Betalen zult gij ! Bijvoorbeeld ook, als ge minder electriciteit probeert te verbruiken : nog méér betalen zult gij !
Dat begin ik nu beetje bij beetje te begrijpen. Ja, ik weet het : het verstand komt niet voor de jaren ... Zucht ...
Miljaarde ! ... Ik was net naar Delhaize geweest om een broodje te kopen (bakker was gesloten op het middaguur, niet aan gedacht). En nu pas realizeer ik mij dat ik geen blauwe zakken meegebracht heb !
O.K., nu ben ik ECHT héél viesgezind ...

De natuur is mooi ... OK. Maar ...
Vanmorgen moest ik om 9 uur bij de kapper zijn. Om halfnegen wou ik vertrekken maar mijn autootje wilde niet starten ! Ik heb de kapper afgebeld en vroeg dan aan de garage of zij eens konden komen kijken.
Om negen uur was de garageman er al. Hij probeerde ook eens te starten en keek dan onder de motorkap. En ... daar haalde hij een stuk kabel uit van 20 cm lang en 1 cm dik : aan beide kanten was die kabel gewoonweg doorgeknaagd. De garageman wist dadelijk hoe laat het was : boommarters !
Wel, inderdaad. Twee weken geleden hebben ze in de garage al een nieuwe sensoreneenheid in mijn Kaatje moeten plaatsen (150 euro). Aan de kabels hadden ze venijnige knaagspoortjes waargenomen.
Omdat ik dacht dat het toen om muisjes ging, had ik muizenvergif gekocht. Ik heb er echter maar 1 zakje van uitgestrooid : ik kreeg het niet over mijn hart ... Dus, als er iemand muizenvergif nodig heeft : ik heb nog een volle doos staan ... :-(
Bon, niet gepanikeerd. Er zou een toestelletje bestaan dat ze onder de motorkap kunnen plaatsen en dat op regelmatige tijden een signaaltje uitzendt, zodat de knagertjes in hun ondeugende werk gestoord worden. Ondertussen ken ik de prijs van het apparaatje : 180 euro ...
En nu heb ik dus ook de bevestiging van de mysterieuze geluiden die ik op het dak hoor als ik 's avonds TV kijk of in mijn bed lig. Enkele collega's hadden mij al gezegd dat dat wel eens boommarters zouden kunnen zijn.
Bij deze dus : ik heb nu ook boommarters in mijn tuin !

Zo, Donald is weg ... Hopelijk heeft hij ondertussen een mooie vijver gevonden en is hij niet naar de eendenhemel vertrokken.
Gisterenochtend ging ik iets uit de auto halen. Oeps ! Daar zat een eend achter de auto ! Zo een wilde, weet ge wel, met een groene kop. En toen ik dichterbij kwam ging ze naar de straat toe. Aai ! Dat kunnen we niet hebben, nietwaar ? Vooral omdat ze er niet al te briljant uitzag : een beetje "scruffy", helemaal niet alert ... Ze ging met kleine kwaakjes gewoon een beetje verder weg van mij.
Ik terug gauw naar binnen, wat brood snijden om een broodspoor te leggen van aan de auto naar de achterkant van de tuin. Geen avans, jong ! De eend bleef gewoon achter de auto zitten.
Broer ging mij straks komen halen voor een Makrootje, dus Skypte ik hem : "Pazzop als ge straks langs komt ! Er zit een eend op de oprit. Probeer ze naar de achterkant van de tuin te jagen."
Terwijl ik op broer wachtte, bedacht ik een andere strategie : met mijn laarzen aan maakte ik een "omtrekkende" beweging. 't Is te zeggen, van aan de voordeur ging ik, via het kapelletje, de straat op naar de oprit, in de hoop zelf de eend naar achter te kunnen jagen. Helaas ! Toen ik op de oprit aankwam was er geen eend te bespeuren.
Een tijdje later werd op de terrasdeur geklopt : broer was gearriveerd, hij had de eend in het gras aan de veldkant zien zitten en het was hem gelukt om de eend tot achteraan in de tuin te jagen. Nu maakte de eend een "omtrekkende" beweging en ging naar de kant van het bosje. Broer mankeerde niet en raapte mijn broodkruimelspoor bijeen om het voor de eend te gooien. Het beestje had precies honger want het pikte gretig naar de gevallen broodkruimels.
Broer en ik gingen gezellig samen naar de Makro en toen we thuis kwamen zat eend er nog altijd. Ze zag er nog niet veel frisser uit en we hadden ook al gemerkt dat haar ene oog wit was ... Zag er niet goed uit, dus. Ik had geen brood meer maar broer maakte wat beschuit nat en verkruimelde die voor de eend, terwijl ik hem een schotel met water bracht.
De rest van de namiddag heeft eend - die broer ondertussen Donald gedoopt had - aan de "bosjeskant" van het huis doorgebracht : veel drinken en de geweekte beschuit opeten die ik hem af en toe nog toegooide. Maar verder zat er niet veel leven in, vond ik.
Toen begon het te gieten en vond ik Donald achteraan in de tuin, zittend met zijn kop in de klimop en de rest van zijn eendenlijf in de regen. Man, man, man ... dat was een treurig zicht ... Maar wat kon ik doen ? Ik was al gaan zoeken bij Vogelbescherming : die willen blijkbaar alleen maar gewonde roofvogels. Dierenbescherming ... Vogelopvangcentrum ... Nergens vond ik een link "Ik heb een zieke eend gevonden !"
Maar toen de regen voorbij was kwam er precies schot in de zaak : Donald begon zijn veren te verzorgen, zijn vleugels uit te slaan, hij pikte naar het gras, dronk nog wat en liep al wat dapperder rond ! Dat "wit" aan zijn oog was ook weg. Misschien was dat wel een beschermvliesje dat hij er eerder zelf over getrokken had ?
Rond negen uur 's avonds, toen ik mijn PC ging uitzetten, zat hij nog naast de drinkbak die ik er voor hem gezet had. Maar een goed kwartier laten was hij verdwenen. En vanmorgen kon ik hem ook nergens meer bespeuren ...
Toen ik deze namiddag thuiskwam van kantoor heb ik een grondige inspectie gehouden van de tuin en : geen Donald meer ! Ook op de straat zag ik geen aangereden eend. Oef !
Ik hoop dus dat hij - misschien wel ergens in de buurt ? - een gezellige vijver gevonden heeft.

Ziezo, er staat een nieuwe wasmachine te blinken in de garage ! Mijn vorige machine heeft - na 23 jaren - de geest gegeven. Ze ruste in vrede op het containerpark ...
Straks ga ik op mijn gemakske het boekje lezen en dan ga ik zo snel mogelijk een eerste wasje doen !
Maar eerst nog dit ...
Wat een spannende ochtend ! Om elf uur hadden ze gebeld om te zeggen dat ze in Kortenberg gingen vertrekken met mijn nieuwe wasmachine. Ik stond ze dus buiten op te wachten en zag een caravaan van sjieke auto's langskomen, allemaal met hun lichten aan. Tiens, wat zou dat zijn ? Een trouwfeest of zo ?
Een kwartiertje later komt er weer zo een caravaan langs : BMW's, decapotables ... en ... die stoppen voor mijn deur ! Jamaar, jamaar ... Ik ga naar de auto die vlak voor mijn oprit staat en zeg : "Wilt ge u ergens anders zetten, aub ? Ze komen hier zo dadelijk een wasmachine leveren." En ja hoor, daar zie ik de camionnette van Willems-Tecno al komen aanrijden. De meneer in de decapotable zegt : "Jamaar wij zijn dadelijk weg." En ik antwoord : "Jamaar, ze zijn daar met de levering !". Die voor mijn oprit zal zich verzetten, zegt hij en hij gaat op het andere rijvak staan. Maar blijft daar staan. De camionnette kan niet verder om achteruit op mijn oprit te rijden en toetert. Uit een andere wagen van de caravaan stapt een andere bestuurder uit en die begint van zijn oren te maken tegen de man in de camionnette. Allez, na een beetje over en weer geroep, kan de camionnette binnenrijden en ook de caravaan vertrekt.
Mijn nieuwe wasmachine wordt geïnstalleerd en terwijl de man mij wat uitleg geeft over de werking, komt achterbuur (van het labo) mijn oprit opgelopen. "Ah, ge zijt thuis." En hij doet een hele uitleg dat ze twee Roemenen (of Polen, ik wil er van af zijn) gespot hebben die de buurt aan het "verkennen" zijn. Ze zouden al drie keer langs gekomen zijn, te voet. Inderdaad, tijdens de ganse heisa met de caravaan en de wasmachineleveraar, zag ik twee mannen te voet langskomen. Achterbuur had de politie gebeld opdat ze een identiteitscontrole zouden komen uitvoeren. Tijdens heel zijn uitleg kreeg hij echter telefoon en achterbuur is weer vertrokken. De wasmachineman ging verder met zijn uitleg en liet de nieuwe machine even proefdraaien.
Nadat ik weer alleen was en de garage wat had opgekuist, heb ik inderdaad de politie zien langsrijden.
Is dit nu een goede zaak ? Dat achterbuur zo reageert ? Hij komt uit Brussel, dus ik kan hem wel begrijpen. Maar vind ik dat nu leuk ? Ik zit hier al een half uur te denken : laat ik de garagepoort open of niet ? En ik heb besloten om ze open te laten ...

Oh, wordt het ZO een week ... ?

Maandag heb ik een halve dag verlof genomen omdat de mensen van Eandis mijn meterstand zouden komen opnemen "op 23/2 tussen 8 en 12 uur". Hebt gij iemand van Eandis gezien ? Ikke niet. Om vijf na twaalf heb ik de meterstanden op een stuk papier geschreven en voor het raam gezet. Om 1 uur ben ik naar kantoor vertrokken.

Vandaag word ik wakker om 7 uur. Ha, ze zijn hiernaast serieuze graafwerken aan 't doen : de oprit aan 't leggen. Door het badkamerraam zie ik twee vrachtwagens op mijn stoep staan. Jamaar ... die maken heel mijn stoep kapot ! Firmanaam en telefoonnummer van de vrachtwagens genoteerd. Nu had ik enkele opties : 1) mijn laarzen aantrekken en in de modder iemand op een graafmachine gaan zoeken om hem te vragen de vrachtwagens op straat te parkeren, 2) bellen naar die firma, maar met mijn GSM naar een vast nummer bellen ? Don't think so ! Ik heb dan maar mijn computer opgestart en een email gestuurd naar die firma uit Melsbroek. Vijftien minuten later werd de kleinste van de twee vrachtwagens verplaatst naar de stoep waar de werken plaatsvinden. Toeval ? Kan zijn. Vanuit de slaapkamer zag ik dat de tweede vrachtwagen er zo eentje was met een oplegger van een meter of 15, waar een graafmachine op getransporteerd wordt. Ofwel had die nog geen instructies van de baas gekregen, ofwel dacht die : da's hier toch helemaal naar de kleurpotloden, ik ga mij hier niet verplaatsen. Affijn, morgenvroeg zal ik wel zien hoe de stoep er voor het kapelletje bijligt.
Ik stap in de wagen en wil de oprit afrijden. Met die vrachtwagen zie ik natuurlijk niet of er verkeer aankomt vanaf de steenweg. We zullen het erop moeten wagen met onze ogen dicht. Vanuit de Coige komt echter een tractor. Die pinkt en ... zet zich galant, met oplegger én graafmachine (!), op mijn stoep !!! Ik zet mij in eerste versnelling, geef gas, pattineer mijn oprit weer op, spring uit mijn wagen en spurt naar de tractorbestuurder die ook net uit zijn machine komt. "Mijnheer, Mijnheer !" Ik heb hem beleefd gevraagd om niet op de stoep te parkeren want dat die dan beschadigd wordt. Hij stelde voor om ergens aan het veld te gaan staan. Dat was het punt niet, natuurlijk. Ik heb nog eens herhaald dat hij met zijn zware machines de stoep kapot maakte en dan had hij het door. Hij heeft zich dadelijk verplaatst, nog steeds voor mijn deur maar wel op de straat.

Waar het aannemers betreft begin ik een ervaringsdeskundige te worden.
Toen Buur Bunker zijn riolering aangelegd werd, heeft de aannemer mijn stoep helemaal verknoeid. Buur vroeg mij om een aangetekende brief zodat hij het kon verhalen op de aannemer. Helaas, driewerf helaas ... Aannemer ging failliet en Meutje bleef met een kapotte stoep zitten.
Vorige winter vond de aannemer van de twee nieuwe huizen voor het labo het nodig om elke ochtend liters en liters water te laten weglopen OP mijn oprit. Ah jaaaa, de waterslangen waren elke morgen bevroren en moesten eerst ontdooien. Ik heb zelf enkele keren de waterslang in het veld gegooid (plaats genoeg om water te laten weglopen) en ben het uiteindelijk ook nog gaan vragen aan één van de mannen op de werf. Niks aan te doen : dat water moest en zou op mijn oprit wegvloeien. En Meutje zit met een heleboel verzakte stenen en een verzakte goot.
En vandaag zijn het dan die vrachtwagens ...

Gelukkig heb ik vanmorgen - voor de tweede week op rij ! - 2,50 euro gewonnen met de lotto. "Derde keer, goeie keer", zegt mijn krantenman. Dat belooft voor volgende week !

Ik krijg hoe langer hoe meer respect voor mijn Engelbewaarder ...
Vanmiddag ben ik schoenen wezen kopen. Begin dit jaar hadden wij op het werk twee cadeaubons van 25 EURO gekregen. Ik weet bijgot niet meer waarvoor ... Maar allez : dank u baas ! Deze bons vervallen op 31 december 2008 en het was dus zaak om daar nog snel iets mee te doen. Ze worden aangenomen bij Brantano, en ik heb nieuwe schoenen nodig. Dus, de keuze was snel gemaakt : naar Brantano dan maar.
Ik had weer alle geluk van de wereld. De schoenen die ik er alle jaren koop (gewone, simpele zwarte schoenen, met een hoge hak en met een lage hak) waren gewoontegetrouw weer beschikbaar in mijn maat. Op 10 minuutjes was de zaak geklonken en zat ik weer in de auto : dank zij de cadeaubons was ik twee paar schoenen rijker voor de prijs van één !
Thuis gekomen, zat ik met een ander probleem. Twee nieuwe schoendozen in mijn schoenenkast krijgen. Opkuisen, dan maar ... Nu moet ge weten dat ik al mijn versleten schoenen opgeborgen heb in de garage, in schoendozen. Daar mijn nieuwe schoenen nog even in de doos moeten blijven (die zal ik pas ergens volgend jaar in gebruik nemen), zocht ik in de dozen versleten schoenen om daar nog wat "nieuwe" versleten schoenen bij in te steken. In 1 schoenendoos krijg je gemakkelijk 2 paar versleten schoenen, hoor. En ik begin de dozen van den "hank" te halen.
Memories ... oooh, die rode schoenen ! Dat ik ooit rode schoenen gehad heb ! En paarse ... ! En kijk, dit zijn zo'n zwarte platte, gelijk ik nu weer gekocht heb ... Maar ... wacht eens even, die zien er nog zo goed uit ? 't Zal wel zijn : tussen mijn versleten schoenen zat 1 paar spiksplinternieuwe schoenen ! Nooit aangehad ! Geen idee hoelang die daar al tussen staan ... 't Is al wel een jaar of twee geleden dat ik nog aan die dozen geweest ben ...
Nu kan ik dus weer een tijdje voort. Momenteel draag ik schoenen die ik pas enkele weken geleden in gebruik genomen heb : nieuw, dus. Ik heb twee paar nieuwe schoenen gekocht en één paar nieuwe schoenen gerecupereerd ! Yep, bij Brantano zien ze mij de eerstvolgende 12 maanden niet ...
Enne ... DANK U, Engelbewaarder !!!

Spectaculaire zonsopgang vanmorgen ... In het oosten kleurde de hemel bloedrood, tegen dat speciale blauw van de lucht dat alleen de natuur kan creëren. Prachtig !
Toen ik aan de auto kwam om te vertrekken, zag ik in het veld (in het westen dus) het begin van een regenboog. Hoe kan dat nu ? Geen spatje regen te bespeuren ...
Een kilometertje verder heb ik mij aan de kant gezet want dit had ik nog maar heel zelden gezien : een perfecte volledige regenboog, van horizon tot horizon, met alle kleuren helemaal zichtbaar ! En ondertussen, achter mij, nog altijd die waanzinnig mooie zonsopgang.
Waarom ligt mijn fototoestel nu thuis op de kast ?

Nog tien minuten lang ben ik naar die perfecte regenboog toe gereden. Neen, ik ben er niet onderdoor geraakt. En toen kwam ik in Sterrebeek en begon het te miezeren ... Gedaan schitterende zonsopgang, weg mooie regenboog. In alle geval : bedankt voor het mooie schouwspel !

En ... 't is VRIJDAG ... !!!!

Ze hebben mij weer liggen gehad ... !

Vanmiddag ging ik, zoals de laatste weken wel vaker gebeurt, zwemmen met Noélysje en haar papa. Mama en Isaac gingen niet mee maar zouden na het zwemmen wel naar Leuven komen en dan ging de familie een stukske eten. En of papa en Noélysje dan met mij konden meerijden naar het zwembad ? Natuurlijk !
In het zwembad was het tamelijk druk. Slecht weer aan zee betekent naar het schijnt meer volk in het zwembad. Noélysje en ik gingen achter mekaar staan en papa ging onder onze benen doorzwemmen. Ik draaide mij om toen hij er door was maar hij zei : Wacht, ik kom nog terug ! En dus draaide ik mij weer om en zwom papa weer onder onze benen door.
Toen werd ik zwaar in de rug geduwd. Ik dacht nog : o.k. 't is wel druk maar moeten ze mij daarom zo hard duwen ? En toen ... hoorde ik de stem van Toon ... ! En dat bracht weer een court-circuit terecht in mijn brein : ik ben in Leuven, hoe kan ik dan Toon horen ?
Plots stonden ze allemaal rond mij te dansen : Meutjesdag ! Meutjesdag ! Meutjesdag ! ... En ja dus, ze hadden mij weer liggen ...
Ik denk dat we meer dan twee uren in het zwembad gezeten hebben. Leuk was dat ! We hebben alles uitgeprobeerd : het ploeterbadje, het plezierbad en we zijn zelfs met zijn allen in het grote zwembad gaan zwemmen !
Daarna gingen we een stukske eten in de Timory. De discussie over voorgerecht of niet was gauw afgelopen toen iemand op het schitterende idee kwam om toch maar liever een nagerecht te nemen. En de ijsjes van de Timory mogen er zijn ! Vraag dat maar aan Peter ...
Vermits het vandaag de laatste dag van Marktrock was, besloten we om ook eens in de stad te gaan rondkijken. Op de Grote Markt hebben we vijf minuutjes gewacht tot de gouden meneer met zijn hamer op de klok sloeg. Op het De Layensplein stond een podium waar de kleinsten lekker op konden rondcrossen. En dan ging het naar de Vismarkt, waar net een optreden bezig was. Leuke, luide muziek ... Ambiance ... En dan een korte maar hevige drasj ! Zo snel mogelijk werden jassen en paraplu's bovengehaald maar het onheil was al geschied : de meesten onder ons waren al kletsnat.
Toen de regen ophield gingen we terug naar de parking. Het meeste nat werd afgedroogd, dikke kussen werden uitgedeeld en iedereen ging moe maar tevreden naar huis.
Ik heb mijn jas en broek in de garage op de draad gehangen, mijn handtas leeggemaakt, alles afgedroogd en dan ben ik onder de douche gekropen. Ik ga heel goed slapen, vannacht !
Het was een heerlijke dag ! Allemaal nog heel hartelijk bedankt voor deze fantastische verrassing !!!

... 'k Heb mij rot verschoten ... !

Ik dacht eigenlijk nog niet te poetsen, vandaag. Maar vanmiddag ben ik naar de kinesist geweest en daarna voelde ik mij zo goed dat ik besloot om het toch maar te wagen.
Ik begon met de living en daarna kwam de keuken. En och, waarom ook niet het begaanbare gedeelte van de bureau gedaan ? Pffff, ik was nu toch bezig dus dan de hall ook maar, hé ?
Ik zet tijger in de keuken en poets de inkomhal. Daarbij laat ik de voordeur openstaan want het zijn nogal ruwe tegels in de hall en die krijg je met een doek moeilijk droog. 't Is flink aan 't waaien dus zal het wel snel drogen, dacht ik zo.
Terwijl de hall droogt doe ik nog een beetje verder in de garage. Als afsluiter nog een sigaretje en dan zal ik binnen alles weer op zijn plaats gaan zetten.
Inderdaad, de stenen in de hall zijn netjes opgedroogd. Even mijn sigaretten in de keuken leggen ... Ik doe de keukendeur open en ... HELP ! Tijger zat in de keuken en dat was ik helemaal vergeten ! Rot heb ik mij verschoten ...
Ondertussen klopt mijn hart ongeveer weer op "normale" snelheid ... Maar weet ge wat mij opviel ? Ik had de neiging om de deur dicht te slaan en langs de voordeur weg te lopen.
Inbrekers moeten dus niet bang zijn dat ik hen zal aanvallen !

Ik heb klachten gekregen van mijn lezer(s?) ... Dat ik al zo lang niets meer geschreven heb. Sorry ! Maar ik vond niet dat er iets meldenswaardigs gebeurde. Allez, ik zat er misschien een beetje door. Daarom leek er niet veel interessants te gebeuren, denk ik.

Maar 't gaat alweer veel beter met mij, dank u ! En met u ?

De ganse namiddag al, gaat hier ergens op de parking telkens een auto-alarm af. En daarmee moest ik aan het volgende denken :

Woensdagavond ging ik naar de kinesist. Zoals gewoonlijk parkeerde ik de auto aan de kerk en ging ik te voet tot in de Statiestraat. Daar ik eerst naar de bank moest, heb ik een heel eind de Steenweg gevolgd. Plots hoorde ik TUUT ! TUUT ! TUUT ! TUUT ! TUUT ! ... en zo maar door. Een auto die constant klaxoneerde. Ik dacht : welke flauwe plezante heeft hier zoveel aandacht nodig ?
Toen zag ik het : uit de richting Leuven kwam een 4X4 met een dame achter het stuur (waarmee ik niets bedoel, hoor ! écht niet ... !) De auto klaxoneerde voortdurend en de vier pinkers knipperden. Aan het gemeentehuis werd het rood en mevrouw stond daar maar, te wachten op het groen : TUUT ! TUUT ! TUUT ! TUUT ! knipper - knipper - knipper - knipper.
Had ze problemen met het auto-alarm of was het gewoon een auto-dievegge ??? Zolang ze voor het rood stond ben ik blijven omkijken maar niemand ging naar de auto toe om de zogezegde dief er uit te halen. Ik ook niet, trouwens ;-)
Ik had wel graag als vliegje meegereden met die mevrouw om de reactie van haar man te zien als ze al tuut-end en knipperend thuiskwam.
(foei, Meut !)

Ik zit nog altijd een beetje te "shaken" ...

Vanmorgen kwam ik aan de Mouse House op de steenweg. Het was groen voor mij, geen probleem dus. Ik sta midden op het kruispunt geduldig te wachten tot iedereen uit de weg is om daarna zelf linksaf te slaan, richting Brussel. Ik moet natuurlijk eerst de auto's uit tegenovergestelde richting doorlaten die rechtdoor willen. Het wordt oranje en vanuit Zaventem komen nog twee wagens die naar Leuven afslaan. OK, dan zullen ze aan de overkant wel voor het rood blijven staan, zeker ? Aangezien het voor het verkeer op de steenweg groen wordt, is het voor mij zaak om van dat kruispunt te verdwijnen. En ik geef gas.

TOET ! TOET ! Komt daar nog een idioot van de overkant die nog rechtdoor wil. Ik sta met beide voeten op de rem en mijn wagentje gaat "doek-doek-doek-doek-doek" ! Ik krijg een déjà-vu van mijn laatste ongeval op het driegemeentenpunt en voel de klap al aankomen ...

Maar neen, ik sta stil en heb niets geraakt. De "toeter" staat ook stil, vlak voor mijn neus en is aan 't gesticuleren dat ik hem door moet laten. Ik gesticuleer terug dat hij niet door het rood moet rijden.

Vermits ik in zijn weg sta, sla ik linksaf en vervolg mijn weg. Wat er nu nog achter mij op dat kruispunt gebeurt zal mij worst wezen ...

Maar het is nu een uur later en ik heb nog altijd een beetje de bibber ...

Vannacht heb ik Ransje horen oeh-oe'en. Bosuil daarentegen heb ik niet meer gehoord. Een hevige confrontatie zit er voorlopig dus niet in ... hoop ik.

Maar ik wou eigenlijk gewoon mijn horoscoop van vandaag (Metro) met iedereen delen.

"Het professionele klimaat is niet optimaal, wat alles te maken heeft met de buitensporige eisen van het management. Je stelt terechte eisen, maar je kunt net zo goed tegen een muur praten"

Ik heb nog nooit zo een juiste horoscoop gelezen !

Vannacht ben ik wakker geworden van een nieuw geluid in de tuin. Enig opzoekwerk heeft mij geleerd dat het om een Bosuil gaat !

Ik weet niet of hij er zal komen wonen. Dat zou kunnen betekenen dat Ransje moet verhuizen want bij Havix heb ik het volgende gelezen : "De bosuil is - we vergeten even de oehoe - fysiek de sterkste uil. Dit kan plaatselijk ten kosten gaan van het voorkomen van de ransuil."

Oorlog in de Coige ? Dit wordt weer "spotten", de volgende dagen en weken ... !

Zaterdag, Winkeldag.

En vandaag ging ik er eens een MULTI-winkeldag van maken ! Ik zou bij de bank centjes gaan halen, een broodje bij de bakker, opkrikmiddelen bij de apotheker, sigaretten in de Makro, een parfum (mèt korting ! dank u, broertje !) bij ICI Paris-XL en als afsluiter zou ik de Aldi in Bertem eens gaan verkennen en daar mijn "grote" boodschappen doen.

Bij de bakker stond ik net te overwegen dat een paar koffiekoeken ook niet slecht zouden zijn, toen ik twee meisjes voor mij NEGENTIG koeken hoorde vragen ! Ik had echter geluk : het duurde zolang eer die koeken allemaal ingepakt waren, dat ik er toch nog drie heb kunnen kopen.

In de Makro had ik de verkeerde kassa uitgekozen. Maar, zo ben ik, ik blijf dan hardnekkig staan, nietwaar. De dame voor mij kwam ervan af met 500 Euro. De heer daarvoor had duidelijk een restaurant of zo. Hoeveel hij moest betalen heb ik niet kunnen horen maar de kassierster bleef maar briefjes van 50 en 100 Euro door haar valse-briefjes-opsporingsmachientje halen. Zelfs met mijn flesje porto en 5 fardes sigaretten, kon ik het van die twee niet winnen.

Bij ICI Paris-XL heb ik het bij Davidoff gehouden. Ik heb wel enkele andere geurtjes geprobeerd. Maar ik zit al een hele tijd met een reuze parfumtrauma : op kantoor krijg ik alle dagen serieuze overdosissen van de meest verschrikkelijke luchtjes. Dus ben ik heel conservatief gebleven en heb nog een flesje Cool Water genomen.

Bij Aldi is alles inderdaad veel goedkoper maar je vind er natuurlijk geen enkel bekend merk. Ik heb enkele levensnoodzakelijke dingen meegebracht : melk, water, cola, margarine, microgolfmaaltijden, kaas. Eens zien hoe dat allemaal smaakt. Aan de kassa kwam de afknapper. Er was slechts 1 kassa open en die werd bemand door een tang van een kassierster die niet alleen mij maar ook de vorige klanten afsnauwde. De dames voor mij kregen ruzie omdat ze hun kar met "grote" dingen niet snel genoeg aan de andere kant brachten zodat ze de aankopen kon scannen. Ik had mijn cola en melk op de lopende band gezet en dat heb ik geweten. Terwijl ze kreunend mijn karton melk voor mijn neus neerkwakte, kreeg ik van de kassierster op een niet al te sympathieke manier te horen dat ik de dingen met "een grote nummer" (???) in de kar moest laten staan.

Kortom, drieënhalf uur later ben ik geradbraakt, 295 Euro armer en beloof ik aan mezelf : de Aldi in Bertem en Multi-shoppen ? NOOIT MEER !

Ik neem snel een "snoepje" van bij de apotheker en ga plat op mijn rugje liggen, zie ...

Zondag is mijn Gilmore Girls dag. Ik zat te zappen tot mijn feuilletonneke begon en viel op het weerbericht op VTM. Als afsluiter wist die dame mij te vertellen dat ik het ISS zou kunnen zien overvliegen als een heldere stip. "Maar ge moet u wel haasten", zei ze er nog bij.

Wie niet waagt niet wint, dacht ik, en ik vatte dadelijk post aan het dakvenster. En wilt ge nu geloven dat ik dat ruimteding zien voorbijvliegen heb ?

Er stonden enorm veel sterren en er was inderdaad een dikke stip (groter dan de meeste sterren) die nogal snel vloog. Mijn eerste gedacht was : een vliegtuig. Maar het pinkte niet. En vliegtuigen pinken volgens mij altijd ... Dus bleef ik die stip volgen. Ik had de indruk dat hij van het noordwesten kwam en dus naar het zuidoosten zou vliegen. Maar, inplaats van evenwijdig met de aarde te blijven vliegen, werd die stip plots kleiner, en kleiner, en kleiner en verdween hij ergens in het zuiden.

Dat moet 'em dus geweest zijn, hé ? Ik ben eens gaan kijken op Urania en vond daar een tabelletje met de tijden dat ISS de volgende dagen nog over zou vliegen. De "overtocht" duurt slechts enkele minuten, ge moet dus inderdaad snel zijn. Maar ik ga toch proberen om deze week nog enkele keren naar de astronauten te zwaaien !

En ik die dacht : "Eindelijk ben ik een vijfenvijtig-plusser !" ...

Ik had af en toe al het magazine Plus gekocht, "voor de vijftig-plusser" zogezegd ... Bleek daar vooral informatie in te staan voor mensen ouder dan 55 ...

Nu ben ik dus zover en denk ik : eindelijk hoor ik bij een "doelgroep" !

HA - HA - HA !!!

Vorige week kreeg ik het boekje van de gemeente. Daarin stond een interessant artikeltje : onderhoudsturnen voor vijfenvijftig-plussers. Dadelijk doorgebladerd naar pagina 21, natuurlijk. Ge kunt nooit weten welke gezondheidsopstoot ik wel eens zou kunnen krijgen.

Een keer per week kunnen vijfenvijftig-plussers een uurtje onderhoudsturnen volgen in de gemeente. Elke dinsdagVOORMIDDAG van 10.15 tot 11.00 !!! Qué ? Ben ik de enige vijfenvijftig-plusser die nog werkt, misschien ???

Allez dan maar ... Binnen vijf jaar ben word ik zestig. Misschien heb ik dan meer geluk ?

Snel, nog eentje op de valreep ...

(zie ook UPDATE onderaan !)

Zalig Kerstfeest ! Lekker gegeten ? Allez, toch meer dan ik, hoop ik. Ik had vanalles lekkers in huis gehaald. Ik ging een kipje wokken en voor Kerstmis zelf had ik mijn "kerst-eten" in huis gehaald : ossentong met maderasaus en patattenbolletjes.

De ossentong zit nog in de vriezer ... Het zit namelijk zo : op 24 en 25 december werd er in de Coige een grote leegloop waargenomen. Dat is zich precies aan 't stabiliseren. Hoewel ik eigenlijk nog steeds helemaal "leeg" ben. De grote schoonmaak, zullen we maar denken ... Ik ben er niet ziek van geweest of zo, dat niet. Maar deze week is er al veel water en papier door de buizen gestroomd richting septische put ...

Woensdag was het weer werkendag en stelde de vraag zich : hou ik van uitdagingen ? Wel neen, ik vind uitdagingen helemaal niet (meer) leuk !

Woensdagochtend kom ik op kantoor en het eerste wat ik merk is dat er een grooooote stapel post ligt. Ah jaaaa, de postbode was ook maandag geweest. Collega met verlof zijnde, begin ik vol goede moed de post open te maken en te sorteren.

Ondertussen hoor ik de fotocopiemachine piepen. ??? OK, major problem. Geen leven in te krijgen. Een stuk of drie keer de machine afgezet en de stekker uitgetrokken (zo moet dat, hebben ze mij bij de technische dienst van Xerox geleerd) ... Niks aan te doen. De fout blijft en er zit niets anders op dan naar de technische dienst te bellen. Daar kennen ze de boze mevrouw van onze firma nog altijd blijkbaar want zonder veel aandringen, wordt onze machine "in storing" gezet en "zal er iemand langskomen".

Ondertussen staat één van onze mannen (de enige die niet met verlof is) aan mijn bureau : printer nr. 2 doet het niet. Ja jongen, dat weet ik ... Dat hebben we vorige week al vastgesteld. Ik heb toen een case gelogged en hopelijk, ooit, zal er wel eens iemand naar die machine komen kijken ... Tien minuten later staat diezelfde lieverd terug aan mijn bureau : de "grote" printer nr. 10 (de fotocopiemachine) doet het ook niet ... Neen, jongen, dat heb ik net zelf vastgesteld. Ik heb gebeld en ze gaan iemand sturen, eens ... wanneer weet ik niet ... Print ondertussen maar op mijn printerke.

Verder met de post echter. Die stapel wil maar niet kleiner worden. Waarom moet iedereen net nu toch die eindejaarskaartjes sturen ?

Kijk, er zit zelfs een bubbel-envelop in de post met mijn naam erop ! Cadeautje ?! Oh, afzender : Douwe Egberts ... Voorzichtig gaat er een lichtje branden. Eveneens vorige week, stonden ze met zijn vijven (niet allemaal tegelijk, natuurlijk) aan mijn bureau om te melden dat het "voetje" van de koffiemachine aan het afbreken was. 't Zou nog een kwestie van dagen zijn voor het ding er, met beker en al, eens afviel. Ik heb toen naar Douwe Egberts gebeld en het probleem zou worden doorgegeven. Eigenlijk verwachtte ik een technieker die een ander voetje zou komen monteren. Nu gingen echter al mijn sirenes aan het loeien ! Douwe Egberts heeft mij gewoon een nieuw voetje opgestuurd ! Zet het er zelf maar op !!!

't Schoonste van 't spel : in de envelop zit een voetje en een "bodempje". Maar ... en nu komt het : ... op de verzendingsnota staan DRIE items ! 39571200, 39571300 en 39571400. En neen, het was niet my lucky day : er zitten geen montage-instructies bij ... Bwa, hoe moeilijk kan dat zijn, zo een voetje monteren ? Ik ken onze koffiemachines toch van binnen en van buiten ...

Tussen haakjes, mijn reputatie van "boze" mevrouw blijft zijn vruchten afwerpen : een uurtje na mijn telefoontje stond de technieker van Xerox aan onze machine te knutselen ... Ze hadden de lieve man uit zijn verlof gehaald ... Ik heb hem twee koffies gegeven ...

Allemaal een heel prettig uiteinde !!!!!

UPDATE - UPDATE - UPDATE - UPDATE - UPDATE
Deze namiddag stuurde ik volgende boodschap naar Douwe Egberts : De bekerhouder van onze koffiemachine is gebroken. Na mijn telefonische oproep, was u zo vriendelijk ons een nieuwe bekerhouder (gridfb5100, ringfb5100, trayfb5100 - Bon W14967) toe te sturen, waarvoor dank. Jammer genoeg KRIJG IK HET GEBROKEN STUK NIET VAN DE MACHINE VERWIJDERD en kan ik het dus niet vervangen door het nieuwe. Wat verder wel nog stuk ging : twee vingernagels en een schroevendraaiertje. En we zijn drie kwartier kwijt van onze kostbare tijd. De manual die bij de machine ligt, bracht geen uitsluitsel. Summiere instructies over hoe het oude stuk eraf te halen en het nieuwe stuk te plaatsen, zouden handig geweest zijn. Hoewel ik ervan overtuigd ben dat dit een hele simpele puzzel is, ben ik toch niet van plan nog verder te proberen de bekerhouder te vervangen. Wat als ik iets anders aan de machine beschadig ? Wij hadden graag zo spoedig mogelijk een oplossing voor dit “probleem”. Ondertussen hopen wij dat de gebroken bekerhouder het, door middel van een elastiekje, nog een tijdje uithoudt. Met vriendelijke groeten,

Ik hou mij altijd ver van enig politiek commentaar. Vooral omdat ik er meestal niets van begrijp ...

Maar vandaag dacht ik toch even aan het volgende : Michel Polnareff zou nog wat centjes kunnen verdienen, seerewoorig.

Allemaal samen :

C'est une poupée, qui fait NON, NON, NON
Toute la journée, elle fait NON, NON, NON

Bericht aan de Bevolking :

Meutje gaat deze namiddag naar Sint-Niklaas. Er ligt daar een Oscar op haar te wachten !

;-)

(op de Sofa (http://www.geocities.com/meutje/) vind je hem bij Vakantieverhalen / Een trotse GrootMeut presenteert ...)

Mijn Engelbewaarder heeft vannacht overuren gedraaid !

Als ik 's ochtends in mijn autootje stap, kijk ik altijd eens naar alle raampjes om te zien of ze aangedampt zijn. Zo ja, dan moet ik er even met het aftrekkertje overgaan.

Wel, vanmorgen keek ik ook eens naar de raampjes ... Wat bleek ? Het raampje aan de passagierskant stond 10 cm open !!! Er was water aan de binnenkant afgedruppeld en de stoffen vloerbekleding voelde overal erg vochtig aan. Maar verder kon ik niets vinden dat echt onder het nachtelijk weer geleden had. Nachtelijk weer dat, dank zij mijn Engelbewaarder, dus niet zo slecht was.

De ganse weg naar kantoor heb ik gereden met de verwarming vollen bak, de blazers op de maximum stand en de raampjes op een spleetje open.

En dan ga ik nu een kaarsje branden opdat mijn Engelbewaarder vandaag ook nog wat extra op mij zou willen letten : ik heb vanmorgen al een serieuze "kap" gemaakt in het werkblad van de badkamer en enkele flinke klodders handcrème op het tapijt laten vallen (en er goed ingewreven, natuurlijk) ... De yoghourt was gemakkelijk van de keukenvloer op te kuisen, daar niet van ... Maar vanavond zal ik misschien in het donker de trap op moeten want de tweede hallogeenlamp was vanmorgen aan 't pinken (de eerste lamp heeft het vorige week opgegeven).

Wie weet wat staat er mij vandaag nog allemaal te wachten ? ...