Twee gelukjes met een ongeluk ...
Dat was me gisteren het (on)weertje wel ! In Sterrebeek was alle dolomiet van de stoepen op straat terecht gekomen (oei ! op mijn stoep ligt ook dolomiet ...), in Moorsel viel alles goed mee, op de Coigesteenweg was de gemeente al modder aan het ruimen en in de Kruisstraat was er op het eerste zicht niet veel speciaals te zien. Er staat graan in het veld, dus dat houdt de modder wel op zijn plaats.
Binnen in huis heb ik eerst de toer van de deuren en ramen gedaan. Nogal een geluk dat ik mijn winterhanddoeken (tegen tocht en kou) nog niet weggenomen had. Eerlijk gezegd was ik die handdoeken al een beetje vergeten. Maar daardoor ben ik gered van een kleine overstroming in de logeerkamer : aan een van de vensters was de handdoek kletsnat maar verder was het water niet geraakt. Zelfs in de garage was geen spatje water naar binnen gekomen. De kelder had ik als laatste gehouden : ik wist gewoon dat het weer een avondje waterscheppen zou worden.
En, ja hoor ! In de voorste (en diepste) helft van de kelder stond een centimetertje of vier. Maar die routine kennen we onderhand al wel : enkele emmers, een vuilblik, een dweil en een aftrekker mee naar beneden genomen en ik was vertrokken voor anderhalf uur waterdragen. Met het vuilblik het water in een emmer scheppen, de volle emmer boven in het toilet uitgieten en ... van voren af aan herbeginnen.
Met de zesde en laatste emmer die ik opgeschept had, dacht ik de keldervloer te dweilen. Dat is niet doorgegaan : in een van de vele lege bakken in de kelder vond ik ettelijke half opgevreten en vergane muizenlijkjes. Die heb ik bij in die laatste emmer gekieperd om ze langs het toilet kwijt te geraken. En dus moest ik een emmer kraantjeswater gaan halen om de keldervloer een sopje te geven.
Vanwaar nu dat "ongeluk" en die "twee gelukjes" ? Wel, het ongeluk is natuurlijk dat de kelder onder water stond. Een gelukje was dat ik nu weer een propere kelder heb ! Ik moest hem toch eens poetsen, voor de barbecue liefst. Want dat is een ideale koele berging voor als de koelkasten volzitten.
Het andere gelukje ... Toen ik met mijn laarzen aan, de keldertrap afdaalde, hoorde ik beneden in het water gespetter ... ??? ... Jawel, onderaan de trap was een muisje aan het zwemmen. Die zag mij natuurlijk komen en ze zwom naar de "droge" kant van de kelder. Maar ik had al een emmer en een vuilblik bij de hand. Op het droge kwam de muis niet zo snel vooruit : ze was geschrokken, kliedernat en misschien wel een beetje uitgeput vanwege al een tijdje niet gegeten. Met het vuilblik heb ik ze de emmer in gedirigeerd. En terwijl ik, een beetje nerveus toch, de muis in het oog hield om te zien of ze niet uit de emmer wou klimmen, ben ik ermee naar buiten gegaan en heb ze onder de beukenhaag losgelaten. Ze wou met mij terug naar de garage maar ik heb ze nog een duwtje in de juiste richting gegeven en ik hoop dat ze nu een plekje gevonden heeft tussen het graan in het veld.
Blij omdat ik een muisje gered had en omdat de kelder gepoetst was, heb ik nog even naar Kozze Wim gebeld. In de kelder was een van de buislampen namelijk raar aan het doen : ze flikkerde, ze siste en er drupte "ergens" een olieachtige substantie uit. Kozze heeft mij gerustgesteld : waarschijnlijk een condensator die het aan het begeven is. Niets gevaarlijks naar 't schijnt. Maar ik moet wel overwegen om mij een nieuwe lamp met armatuur aan te schaffen.
En terwijl ik met Kozze aan het bellen was, zag ik plots op het terras blauwe zakken staan. Jawel, de schildpadzandbak uit Diependaal was gearriveerd ! Toen ik in de kelder water aan het ruimen was had ik nog gedacht de deurbel te horen. Zeker was ik niet want ik was in de mening dat ik die bel daar veel beter zou kunnen horen. Ik had eens door het kelderraampje gekeken maar niets gezien. Cois vertelde mij later dat hij nogal nat werd onder de overlopende dakgoot aan de voordeur. Dus had hij de zandbak en de zakken zand maar uit het busje gehaald en op het terras gezet.
Joepie ! Nu hebben we een zandbak om in te spelen met de barbecue !!!
donderdag, juni 30, 2005
maandag, juni 27, 2005
Goed nieuws ! ... Dacht ik toch ...
Vanmorgen zei men op de radio dat de berekeningsmodule van www.taxonweb.be vanaf vandaag werkt. Eindelijk zou ik mijn berekening kunnen maken en mijn aangifte versturen. Is dat ook al uit de voeten.
Mispoes ! Taxonweb zegt nog altijd "De berekeningsmodule is nog niet beschikbaar" ... Boe, boe, boe ... ! En dat ze nu niet komen zeggen dat het MIJN fout is, als ze weer zoveel achterstand hebben bij de belastingen !
En dan nu : Meutje's nieuwe Mixer. Vorige week heb ik in de Makro een nieuwe staafmixer gekocht, met klopper en hakmolen ! Zaterdag ging ik aan mijn wekelijks afwasje beginnen en ik dacht : laat mij maar gelijk de onderdelen van die nieuwe mixer afwassen, dan kan ik hem in de kast zetten."
Zo gezegd, zo gedaan. Ik heb het hele spul uitgepakt en al de onderdelen in het afwaswater gegooid. En toen begon het te knagen ... Ah jaaaaa ! Want ik had weer niet eerst de gebruiksaanwijzing gelezen ! Foei ! En wat zie ik in het boekje : het motordeel van de hakmolen mag wel onder de kraan afgespoeld worden maar mag niet in het water gelegd worden. En het motordeel van de klopper mag alleen maar met een vochtig doekje gereinigd worden !!!
Grrrrretverdrie ! Zal ik het dan nooit leren ? Ik heb beide onderdelen snel uit de pompbak gehaald en ze een ganse dag op keukenpapier laten liggen. Er is geen druppel water uitgekomen, dat niet. En 's avonds heb ik, met een erwt in mijn gat, elk deel van mixer uitgeprobeerd. OEF ! Alles werkt !
En zeggen dat ik mij nog zo had voorgenomen om ALTIJD eerst de gebruiksaanwijzing te lezen ... 't Verstand komt niet voor de jaren : de jaren heb ik nu toch al een tijdje, niet ? Wanneer gaat dat verstand dan eens eindelijk komen ???
Vanmorgen zei men op de radio dat de berekeningsmodule van www.taxonweb.be vanaf vandaag werkt. Eindelijk zou ik mijn berekening kunnen maken en mijn aangifte versturen. Is dat ook al uit de voeten.
Mispoes ! Taxonweb zegt nog altijd "De berekeningsmodule is nog niet beschikbaar" ... Boe, boe, boe ... ! En dat ze nu niet komen zeggen dat het MIJN fout is, als ze weer zoveel achterstand hebben bij de belastingen !
En dan nu : Meutje's nieuwe Mixer. Vorige week heb ik in de Makro een nieuwe staafmixer gekocht, met klopper en hakmolen ! Zaterdag ging ik aan mijn wekelijks afwasje beginnen en ik dacht : laat mij maar gelijk de onderdelen van die nieuwe mixer afwassen, dan kan ik hem in de kast zetten."
Zo gezegd, zo gedaan. Ik heb het hele spul uitgepakt en al de onderdelen in het afwaswater gegooid. En toen begon het te knagen ... Ah jaaaaa ! Want ik had weer niet eerst de gebruiksaanwijzing gelezen ! Foei ! En wat zie ik in het boekje : het motordeel van de hakmolen mag wel onder de kraan afgespoeld worden maar mag niet in het water gelegd worden. En het motordeel van de klopper mag alleen maar met een vochtig doekje gereinigd worden !!!
Grrrrretverdrie ! Zal ik het dan nooit leren ? Ik heb beide onderdelen snel uit de pompbak gehaald en ze een ganse dag op keukenpapier laten liggen. Er is geen druppel water uitgekomen, dat niet. En 's avonds heb ik, met een erwt in mijn gat, elk deel van mixer uitgeprobeerd. OEF ! Alles werkt !
En zeggen dat ik mij nog zo had voorgenomen om ALTIJD eerst de gebruiksaanwijzing te lezen ... 't Verstand komt niet voor de jaren : de jaren heb ik nu toch al een tijdje, niet ? Wanneer gaat dat verstand dan eens eindelijk komen ???
dinsdag, juni 21, 2005
Enkele weken geleden, had ik wat bloemenzaadjes in bakken gezaaid. En ja hoor, daar is al flink wat van uitgekomen !
Zaterdag heb ik de kleine plantjes uitgeplant. De capucientjes en de nachtschone gingen elk in een grote bloempot. Dat andere "onbekende" spul laat ik nog wat in de bak want het is nog veel te klein. Omdat de slakken toch geen capucientjes lusten, mocht die pot op mijn zonneterrasje, bij mijn overwinterde geranium die verdorie toch wel bloem aan het krijgen is zeker ! De pot met nachtschone heb ik wijselijk in de schouw op het grote terras gezet. Hopelijk zal het nog een tijdje duren voor de slakken daar lucht van krijgen ...
En langs mijn terras staan nog een heleboel potten en bakken met alleen potgrond in. Wie weet krijg ik binnenkort nog een zaai- of plantaandrang !
Nu kom ik gisterenavond thuis en zie dat de vogeltjes pretpark gespeeld hebben in die "lege" potten en bakken : de potgrond lag overal rondgestrooid. De nachtschone in de schouw had nog geen slakkenbezoek gekregen, oef. Maar ... de capucientjes waren allemaal verdwenen uit de pot naast de bloeiende geranium !!! De vogeltjes hadden ook die pot helemaal omgewoeld !
Jamaar zeg ... Da's niet eerlijk, hoor ! Gelukkig had ik nog 1 capucientje in een klein potje op de vensterbank gezet. Dat hebben die snoodaardjes blijkbaar nog niet gezien ... Hout vasthouden !
Zaterdag heb ik de kleine plantjes uitgeplant. De capucientjes en de nachtschone gingen elk in een grote bloempot. Dat andere "onbekende" spul laat ik nog wat in de bak want het is nog veel te klein. Omdat de slakken toch geen capucientjes lusten, mocht die pot op mijn zonneterrasje, bij mijn overwinterde geranium die verdorie toch wel bloem aan het krijgen is zeker ! De pot met nachtschone heb ik wijselijk in de schouw op het grote terras gezet. Hopelijk zal het nog een tijdje duren voor de slakken daar lucht van krijgen ...
En langs mijn terras staan nog een heleboel potten en bakken met alleen potgrond in. Wie weet krijg ik binnenkort nog een zaai- of plantaandrang !
Nu kom ik gisterenavond thuis en zie dat de vogeltjes pretpark gespeeld hebben in die "lege" potten en bakken : de potgrond lag overal rondgestrooid. De nachtschone in de schouw had nog geen slakkenbezoek gekregen, oef. Maar ... de capucientjes waren allemaal verdwenen uit de pot naast de bloeiende geranium !!! De vogeltjes hadden ook die pot helemaal omgewoeld !
Jamaar zeg ... Da's niet eerlijk, hoor ! Gelukkig had ik nog 1 capucientje in een klein potje op de vensterbank gezet. Dat hebben die snoodaardjes blijkbaar nog niet gezien ... Hout vasthouden !
vrijdag, juni 17, 2005
Gisteren heb ik een hele leuke dag doorgebracht met Els en Femke ! We hebben gebabbeld, naar mekaar gelachen, een wandelingetje door Dendermonde gemaakt, een ijsje gegeten, een beetje geweend, een lekkere pizza gegeten ... Voor ik het wist was het half tien en tijd om weer naar mijn huisje te gaan ...
Die ochtend had ik, met enkele opstoppingen op de Ring en in Asse, er 45 minuten over gedaan om naar Lebbeke te gaan. Eens benieuwd hoelang ik er op de terugreis zou over doen.
En tot aan Brussel ging alles goed op de weg. Maar, daar waar ik de E40/Ring dacht te betreden, moet er iets verkeerd gegaan zijn : plots zag ik dat ik de keuze had tussen Gent/Oostende of Bergen/Mons of Brussel/Koekelberg ! NEEEEEeeeeeeee .... ! Zucht ! Van terugdraaien was geen sprake meer dus, dan maar de "hard way" gekozen : Brussel/Koekelberg.
Met het zweet in de handen ben ik onder ongeveer alle tunnels van Brussel doorgereden. In de laatste tunnel ben ik even stout geweest en heb ik op het laatste nippertje, mits het activeren van mijn pinker weliswaar, een witte lijn overgestoken. Ah jaaaaaa ! Anders was ik vertrokken naar Namen en daar had ik echt geen zin meer in. Maar in mijn spiegel zag ik dat de BMW achter mij hetzelfde manoeuver uithaalde. Oef, ik zondigde dus niet alleen. Dat vind ik altijd een hele opluchting, hoewel het verboden blijft een volle witte lijn over te steken, natuurlijk ...
Om vijf na tien arriveerde ik in de Coige. Niet slecht gedaan, hé. In aanmerking genomen dat ik er nog een avondje Brusselen bij genomen had ! ;-)
Die ochtend had ik, met enkele opstoppingen op de Ring en in Asse, er 45 minuten over gedaan om naar Lebbeke te gaan. Eens benieuwd hoelang ik er op de terugreis zou over doen.
En tot aan Brussel ging alles goed op de weg. Maar, daar waar ik de E40/Ring dacht te betreden, moet er iets verkeerd gegaan zijn : plots zag ik dat ik de keuze had tussen Gent/Oostende of Bergen/Mons of Brussel/Koekelberg ! NEEEEEeeeeeeee .... ! Zucht ! Van terugdraaien was geen sprake meer dus, dan maar de "hard way" gekozen : Brussel/Koekelberg.
Met het zweet in de handen ben ik onder ongeveer alle tunnels van Brussel doorgereden. In de laatste tunnel ben ik even stout geweest en heb ik op het laatste nippertje, mits het activeren van mijn pinker weliswaar, een witte lijn overgestoken. Ah jaaaaaa ! Anders was ik vertrokken naar Namen en daar had ik echt geen zin meer in. Maar in mijn spiegel zag ik dat de BMW achter mij hetzelfde manoeuver uithaalde. Oef, ik zondigde dus niet alleen. Dat vind ik altijd een hele opluchting, hoewel het verboden blijft een volle witte lijn over te steken, natuurlijk ...
Om vijf na tien arriveerde ik in de Coige. Niet slecht gedaan, hé. In aanmerking genomen dat ik er nog een avondje Brusselen bij genomen had ! ;-)
donderdag, juni 09, 2005
Nie goe bezig ...
Gisteren was het woensdag en dus Blackadder om middernacht op Canvas. "Blackadder ? Daar blijf ik niet voor op ! Ik zal de DVD's wel gaan kopen." ... Ik hoor het mij nog zò denken, niet langer dan een week geleden.
Maar gisteren zag ik wel enkele films in het programmablaadje staan die mij interesseerden. En Pierre, wat is het dan uiteindelijk geworden ? Van negen tot half elf, op TCM "Buddy Buddy" met Jack Lemmon en Walter Matthau. Daarna begon om elf uur "The Naked Gun 2 1/2" op VT4. Toen die gedaan was om half één, heb ik toch maar naar nog een stukje van "Blackadder" gekeken. En dan is het fout gelopen ... want ik ben beginnen zappen ! En wat zag mijn lodderig oog ? Op BBC1 was "The Legend of Tarzan, Lord of the Apes bezig" !
Helaas, driewerf helaas ... Ik ben blijven hangen aan Christopher Lambert. Maar niet tot het bittere einde (2.25 uur), wees gerust ! Om twee uur kreeg ik zo een gevoel van "ik zit hier in de verkeerde kamer" en ben dan maar, twee deuren verder, in mijn bed gekropen. Ik viel tamelijk snel in slaap, tot half vijf : dan werd ik wakker van het gekwinkeleer van de vogeltjes ! Na mij nog eens omgedraaid te hebben, ben ik om kwart na zes weer wakker geschoten en ben ik dan maar opgestaan. En nu ben ik moe, moe, moe ...
Was televisie vroeger niet iets om bij uit te rusten ... ? ...
Gisteren was het woensdag en dus Blackadder om middernacht op Canvas. "Blackadder ? Daar blijf ik niet voor op ! Ik zal de DVD's wel gaan kopen." ... Ik hoor het mij nog zò denken, niet langer dan een week geleden.
Maar gisteren zag ik wel enkele films in het programmablaadje staan die mij interesseerden. En Pierre, wat is het dan uiteindelijk geworden ? Van negen tot half elf, op TCM "Buddy Buddy" met Jack Lemmon en Walter Matthau. Daarna begon om elf uur "The Naked Gun 2 1/2" op VT4. Toen die gedaan was om half één, heb ik toch maar naar nog een stukje van "Blackadder" gekeken. En dan is het fout gelopen ... want ik ben beginnen zappen ! En wat zag mijn lodderig oog ? Op BBC1 was "The Legend of Tarzan, Lord of the Apes bezig" !
Helaas, driewerf helaas ... Ik ben blijven hangen aan Christopher Lambert. Maar niet tot het bittere einde (2.25 uur), wees gerust ! Om twee uur kreeg ik zo een gevoel van "ik zit hier in de verkeerde kamer" en ben dan maar, twee deuren verder, in mijn bed gekropen. Ik viel tamelijk snel in slaap, tot half vijf : dan werd ik wakker van het gekwinkeleer van de vogeltjes ! Na mij nog eens omgedraaid te hebben, ben ik om kwart na zes weer wakker geschoten en ben ik dan maar opgestaan. En nu ben ik moe, moe, moe ...
Was televisie vroeger niet iets om bij uit te rusten ... ? ...
donderdag, juni 02, 2005
Zo, dat is leuk ... ! Om kwart voor tien, kregen we hier vanochtend bericht dat ons systeem voor de volgende 9 uren plat ligt. Er zijn hardware problemen in de States ... En wij zitten nog wel midden in een "close" ... !!!
Maar, niet getreurd : dan heb ik tijd om hier wat te schrijven ... :-))))
Jawel, dames en heren : Meutje heeft gisteren naar Blackadder gekeken ! Ten dien einde heb ik tot half tien in de tuin gewerkt. Dan heb ik van half elf tot middernacht gezapt en toen kon ik eindelijk naar één van mijn lievelingsseries kijken. Maar of ik het er nu voor over heb om dat ELKE woensdag te doen ... ? 'k Denk het niet. 't Lijkt mij interessanter om de DVD van Blackadder te kopen en ernaar te kijken als ik goesting heb ...
Het tuinwerk gisteren was heel plezant. Alleen ... de grond is en blijft heel LAAG ... Bijgevolg heb ik vandaag de indruk dat mijn benen eraf gaan vallen. Mijn molekens, jong !
Ik was begonnen op de stoep. Mijn zevenblad bleef gestadig oprukken naar de stoeprand, zodat er steeds minder plaats overbleef voor de voetgangers die mijn huisje passeren. Dat is ondertussen opgelost : zevenblad op de composthoop en de voetgangers hebben nu weer wat meer ruimte.
Toen kwam zusje met haar man de hakselaar brengen. Die heb ik nodig voor mijn "zandbakschildpadbadproject". Ik zou graag, tegen de barbecue (13 augustus), de zandbakschildpad van Maarten in mijn tuin geïnstalleerd krijgen, als vogel- en plantenbadje. Hoog tijd dus om daaraan te beginnen !
En tegelijk ging schoonbroer eens kijken waarom ik BBC1 niet fatsoenlijk op mijn TV'tje kan krijgen. Wel, mits het uittrekken en anders aansluiten van enkele draadjes, kan ik u met trots melden dat ik nu heel goed naar BBC1 kan kijken ! Dank u, schoonbroer !
Er is echter een ander klein probleempje opgedoken : nu werkt mijn radio niet meer ... :-(
We zijn er achter gekomen dat ik al twintig jaar naar de radio ... euh ... KIJK ... Ik leg uit : mijn radio zit al twintig jaar in de uitgang waar het TV signaal uitkomt ! De heeft tot nu toe altijd goed gewerkt, daar niet van. Maar nu krijg ik maar 1 post meer : Studio Brussel. Volgens schoonbroer moet ik alle andere posten weer gaan zoeken. Ze zouden op de verkeerde frequentie (niet-kabel) geprogrammeerd zijn. Slecht nieuws, broer : ik heb de frequentielijst afgedrukt en ... mijn posten zaten wel degelijk op de kabel frequentie.
Dat wordt nog een beetje zoeken, vrees ik ...
In alle geval, toen zusje en haar man vertrokken waren, deed ik nog een toertje door de tuin. Hier en daar zag ik nog wat onkruid staan dat zich niet op tijd weggestopt had. Van 't een kwam 't ander, voor ik het wist zat ik op mijn knieën en heb ik nog verder onkruid gewied tot half tien.
Al bij al was het gisteren een heel leuke avond, dus !
Maar, niet getreurd : dan heb ik tijd om hier wat te schrijven ... :-))))
Jawel, dames en heren : Meutje heeft gisteren naar Blackadder gekeken ! Ten dien einde heb ik tot half tien in de tuin gewerkt. Dan heb ik van half elf tot middernacht gezapt en toen kon ik eindelijk naar één van mijn lievelingsseries kijken. Maar of ik het er nu voor over heb om dat ELKE woensdag te doen ... ? 'k Denk het niet. 't Lijkt mij interessanter om de DVD van Blackadder te kopen en ernaar te kijken als ik goesting heb ...
Het tuinwerk gisteren was heel plezant. Alleen ... de grond is en blijft heel LAAG ... Bijgevolg heb ik vandaag de indruk dat mijn benen eraf gaan vallen. Mijn molekens, jong !
Ik was begonnen op de stoep. Mijn zevenblad bleef gestadig oprukken naar de stoeprand, zodat er steeds minder plaats overbleef voor de voetgangers die mijn huisje passeren. Dat is ondertussen opgelost : zevenblad op de composthoop en de voetgangers hebben nu weer wat meer ruimte.
Toen kwam zusje met haar man de hakselaar brengen. Die heb ik nodig voor mijn "zandbakschildpadbadproject". Ik zou graag, tegen de barbecue (13 augustus), de zandbakschildpad van Maarten in mijn tuin geïnstalleerd krijgen, als vogel- en plantenbadje. Hoog tijd dus om daaraan te beginnen !
En tegelijk ging schoonbroer eens kijken waarom ik BBC1 niet fatsoenlijk op mijn TV'tje kan krijgen. Wel, mits het uittrekken en anders aansluiten van enkele draadjes, kan ik u met trots melden dat ik nu heel goed naar BBC1 kan kijken ! Dank u, schoonbroer !
Er is echter een ander klein probleempje opgedoken : nu werkt mijn radio niet meer ... :-(
We zijn er achter gekomen dat ik al twintig jaar naar de radio ... euh ... KIJK ... Ik leg uit : mijn radio zit al twintig jaar in de uitgang waar het TV signaal uitkomt ! De heeft tot nu toe altijd goed gewerkt, daar niet van. Maar nu krijg ik maar 1 post meer : Studio Brussel. Volgens schoonbroer moet ik alle andere posten weer gaan zoeken. Ze zouden op de verkeerde frequentie (niet-kabel) geprogrammeerd zijn. Slecht nieuws, broer : ik heb de frequentielijst afgedrukt en ... mijn posten zaten wel degelijk op de kabel frequentie.
Dat wordt nog een beetje zoeken, vrees ik ...
In alle geval, toen zusje en haar man vertrokken waren, deed ik nog een toertje door de tuin. Hier en daar zag ik nog wat onkruid staan dat zich niet op tijd weggestopt had. Van 't een kwam 't ander, voor ik het wist zat ik op mijn knieën en heb ik nog verder onkruid gewied tot half tien.
Al bij al was het gisteren een heel leuke avond, dus !
woensdag, juni 01, 2005
Gisteren, dinsdag, te lang gewerkt. Dus toen ik 's avonds thuis kwam, heb ik er korte metten mee gemaakt : fleece aangetrokken en een wandeling gaan maken !
Het was prachtig : de zon die langzaam (en dan plots toch wel snel) onderging ... De mist die uit de velden opsteeg ... De vogeltjes die hun laatste liedje van de dag ingezet hadden ... En 't stikt daar in de Coige van Suskewieten (vinken) ! Ofwel zijn zij de nachtbrakers onder onze gevederde vriendjes en was de rest zijn kopkussen al aan het opschudden. Overal waar ik langs kwam hoorde ik ze bezig : Suskewiet ! Suskewiet !
Mijn wandelingetje heeft zo een twintigtal minuten geduurd. Ik had de kleine toer genomen : teruggekomen langs het weggetje dat uitgeeft rechtover Buur Bunker. Ik WIST dat het geregend had en dat het in dat weggetje niet mooi zou zijn. Maar ik wou het toch eens proberen. En het viel nog mee : er was niet teveel modder. Maar er was wel veel kletsnat en meer dan kniehoog gras ... Dus kwam ik thuis met natte voeten en benen. Prettig detail : alleen de voorkant van mijn broekspijpen was nat !
Ik heb mijn schoenen onder de kraan gehouden (waardoor ze nog een beetje natter werden) en vol krantenpapier gestopt. Vanmorgen zagen ze er prima uit, dank u. Maar het wordt misschien toch tijd om mijn nieuwe schoenen (die nog maar anderhalf jaar of zo in de kast staan) eens aan te trekken.
Op de wandeling ben ik duuuuuzenden slakken tegengekomen, op de stoepen en straten. Tiens, da's nog eens een idee : ik kon thuis ook eens op slakkenjacht gaan. En gij gelooft dat ! Twee (2) miezerige verloren gelopen slakken hebben ik in mijn tuin kunnen pakken. Ge ziet, als er niets te vreten valt, ziet ge dus niet. De ondankbare schepsels ...
Terwijl ik aan het overwegen was hoe ik mij van deze twee slijmerds zou ontdoen zaten ze samen in de groentenafvalemmer af te wachten. Ach wat ! De wandeling had blijkbaar ook mijn geest wat opgeklaard en ik heb ze, elk met hun eigen witloofblaadje waar ze zich krampachtig aan vastklemden, over de haag in het veld gegooid. Misschien blijven ze weg, nu ze gezien hebben dat er geen lekkere slakkenhapjes in mijn tuin te vinden zijn. Of misschien zitten ze er morgen weer ??? Dat moeten ze zelf maar weten ...
En vannacht (0.05) begint op Canvas de BBC serie Blackadder ! Ben eens benieuwd of het mij zal lukken om er naar te kijken ...
Ik ga nu in elk geval verder met weer maar eens een smerige ingewikkelde "close". En ik hoop van jullie NIET hetzelfde ...
Het was prachtig : de zon die langzaam (en dan plots toch wel snel) onderging ... De mist die uit de velden opsteeg ... De vogeltjes die hun laatste liedje van de dag ingezet hadden ... En 't stikt daar in de Coige van Suskewieten (vinken) ! Ofwel zijn zij de nachtbrakers onder onze gevederde vriendjes en was de rest zijn kopkussen al aan het opschudden. Overal waar ik langs kwam hoorde ik ze bezig : Suskewiet ! Suskewiet !
Mijn wandelingetje heeft zo een twintigtal minuten geduurd. Ik had de kleine toer genomen : teruggekomen langs het weggetje dat uitgeeft rechtover Buur Bunker. Ik WIST dat het geregend had en dat het in dat weggetje niet mooi zou zijn. Maar ik wou het toch eens proberen. En het viel nog mee : er was niet teveel modder. Maar er was wel veel kletsnat en meer dan kniehoog gras ... Dus kwam ik thuis met natte voeten en benen. Prettig detail : alleen de voorkant van mijn broekspijpen was nat !
Ik heb mijn schoenen onder de kraan gehouden (waardoor ze nog een beetje natter werden) en vol krantenpapier gestopt. Vanmorgen zagen ze er prima uit, dank u. Maar het wordt misschien toch tijd om mijn nieuwe schoenen (die nog maar anderhalf jaar of zo in de kast staan) eens aan te trekken.
Op de wandeling ben ik duuuuuzenden slakken tegengekomen, op de stoepen en straten. Tiens, da's nog eens een idee : ik kon thuis ook eens op slakkenjacht gaan. En gij gelooft dat ! Twee (2) miezerige verloren gelopen slakken hebben ik in mijn tuin kunnen pakken. Ge ziet, als er niets te vreten valt, ziet ge dus niet. De ondankbare schepsels ...
Terwijl ik aan het overwegen was hoe ik mij van deze twee slijmerds zou ontdoen zaten ze samen in de groentenafvalemmer af te wachten. Ach wat ! De wandeling had blijkbaar ook mijn geest wat opgeklaard en ik heb ze, elk met hun eigen witloofblaadje waar ze zich krampachtig aan vastklemden, over de haag in het veld gegooid. Misschien blijven ze weg, nu ze gezien hebben dat er geen lekkere slakkenhapjes in mijn tuin te vinden zijn. Of misschien zitten ze er morgen weer ??? Dat moeten ze zelf maar weten ...
En vannacht (0.05) begint op Canvas de BBC serie Blackadder ! Ben eens benieuwd of het mij zal lukken om er naar te kijken ...
Ik ga nu in elk geval verder met weer maar eens een smerige ingewikkelde "close". En ik hoop van jullie NIET hetzelfde ...
maandag, mei 23, 2005
Zaterdag was ik in Merelbeke. Wij gingen 's avonds naar De Toverdoos in Gent voor de vernissage van enkele kunstwerken van Kozzinneke Hilde en enkele collega-artiesten. 't Waren mooie werken, de receptie was goed georganiseerd met lekkere hapjes en drankjes en het was een leuke avond.
Ik bleef natuurlijk in Merelbeke logeren. Ten dien einde had grote zus mij vorige woensdag nog gebeld : zij zouden zondagochtend meegaan op een dauwtrip van Natuurpunt. Mocht ik interesse hebben, dan moest ik dat even zeggen want er moest ingeschreven worden voor een ontbijt met koffiekoeken. Dat betekende ook dat we moesten opstaan om 4 uur voor een wandeling van vijf tot acht. Maar ik mocht ook blijven uitslapen, hoor ! Geen probleem.
Woensdagavond antwoordde ik zus dat ik maar gewoon in bed zou blijven liggen. Maar het idee van die dauwtrip bleef in mijn hoofd rondspoken. En donderdagochtend heb ik toch maar even naar Merelbeke gebeld : of de koeken al besteld waren ? Neen ? O.K. Zet mij dan maar bij op het lijstje !
En ben ik nu even blij dat ik "ja" gezegd heb ! 't Was wel even op de tanden bijten, zondagmorgen om vier uur ... Maar de wandeling was zeker de moeite waard ! Er waren een stuk of 25 deelnemers. Samen met enkele natuurgidsen trokken we door Zevergem. Regelmatig bleven we staan om naar de ontwakende vogels te luisteren. Prachtig ! En gedurende de ganse wandeling kregen we uitleg van de gidsen, over van alles en nog wat.
't Werd even spannend toen we langs een watertje aan het strompelen waren. De dame voor mij zakte tot aan de kuiten in de modder en ik bleef er met mijn hand in een "pinnekesdraad" hangen. Om acht uur werden we dan ontvangen in één van de vervallen gebouwtjes op het domein van graaf de Hemptinne voor een ontbijt met koeken, koffie en chocomelk. Neen, het was niet de graaf die het ontbijt verzorgde. Eén van de natuurgidsen woont namelijk op dat domein. Terwijl wij van de natuur aan het genieten waren, had zijn echtgenote in een bijgebouw alles voor het ontbijt in gereedheid gebracht.
Een piekfijne organisatie, een schitterende wandeling met veel uitleg, allemaal toffe mensen die in het bos doodstil stonden te luisteren en te kijken naar de wielewaal, de koekoek, de zanglijster, de bosuil ... (te veel om op te noemen !) ... Meer moest dat niet zijn !
Ik heb mij nu voorgenomen om zelf eens regelmatig een dauwtrip te doen in de omgeving van mijn huisje : natuur genoeg en de beestjes zal ik zelf wel allemaal ontdekken !
Zoals vanochtend, bijvoorbeeld ... Ik stond mijn glaasje melk te drinken en zag door het keukenraam dat er "iets" op de voederplank van de rotte appeltjes aan het smullen was. Tiens, wat zou dat voor een vogeltje zijn ? En 't zit zo stilletjes ... ? Ah neen, verdorie ! Dat was helemaal geen vogeltje : het was een muisje !!! Hoe die akrobaat op die voederplank geraakt is, ben ik even gaan onderzoeken voor ik naar kantoor vertrok. Waarschijnlijk kruipt de muis in een boompje waarvan de piepdunne takjes tot tegen de voederplank hangen. Tenzij het Super-Klim-Muis is, die onderste boven over de onderkant van de voederplank kan lopen ... !
En, Pierre, gaat het deze week mooi weer zijn ? Ik weet het niet, we zullen wel zien ... Ik heb in elk geval al een heleboel binnen- en buitenactiviteiten op het programma staan voor deze week !!!
Ik hoop van jullie hetzelfde en wens iedereen nog een prettige week !
Ik bleef natuurlijk in Merelbeke logeren. Ten dien einde had grote zus mij vorige woensdag nog gebeld : zij zouden zondagochtend meegaan op een dauwtrip van Natuurpunt. Mocht ik interesse hebben, dan moest ik dat even zeggen want er moest ingeschreven worden voor een ontbijt met koffiekoeken. Dat betekende ook dat we moesten opstaan om 4 uur voor een wandeling van vijf tot acht. Maar ik mocht ook blijven uitslapen, hoor ! Geen probleem.
Woensdagavond antwoordde ik zus dat ik maar gewoon in bed zou blijven liggen. Maar het idee van die dauwtrip bleef in mijn hoofd rondspoken. En donderdagochtend heb ik toch maar even naar Merelbeke gebeld : of de koeken al besteld waren ? Neen ? O.K. Zet mij dan maar bij op het lijstje !
En ben ik nu even blij dat ik "ja" gezegd heb ! 't Was wel even op de tanden bijten, zondagmorgen om vier uur ... Maar de wandeling was zeker de moeite waard ! Er waren een stuk of 25 deelnemers. Samen met enkele natuurgidsen trokken we door Zevergem. Regelmatig bleven we staan om naar de ontwakende vogels te luisteren. Prachtig ! En gedurende de ganse wandeling kregen we uitleg van de gidsen, over van alles en nog wat.
't Werd even spannend toen we langs een watertje aan het strompelen waren. De dame voor mij zakte tot aan de kuiten in de modder en ik bleef er met mijn hand in een "pinnekesdraad" hangen. Om acht uur werden we dan ontvangen in één van de vervallen gebouwtjes op het domein van graaf de Hemptinne voor een ontbijt met koeken, koffie en chocomelk. Neen, het was niet de graaf die het ontbijt verzorgde. Eén van de natuurgidsen woont namelijk op dat domein. Terwijl wij van de natuur aan het genieten waren, had zijn echtgenote in een bijgebouw alles voor het ontbijt in gereedheid gebracht.
Een piekfijne organisatie, een schitterende wandeling met veel uitleg, allemaal toffe mensen die in het bos doodstil stonden te luisteren en te kijken naar de wielewaal, de koekoek, de zanglijster, de bosuil ... (te veel om op te noemen !) ... Meer moest dat niet zijn !
Ik heb mij nu voorgenomen om zelf eens regelmatig een dauwtrip te doen in de omgeving van mijn huisje : natuur genoeg en de beestjes zal ik zelf wel allemaal ontdekken !
Zoals vanochtend, bijvoorbeeld ... Ik stond mijn glaasje melk te drinken en zag door het keukenraam dat er "iets" op de voederplank van de rotte appeltjes aan het smullen was. Tiens, wat zou dat voor een vogeltje zijn ? En 't zit zo stilletjes ... ? Ah neen, verdorie ! Dat was helemaal geen vogeltje : het was een muisje !!! Hoe die akrobaat op die voederplank geraakt is, ben ik even gaan onderzoeken voor ik naar kantoor vertrok. Waarschijnlijk kruipt de muis in een boompje waarvan de piepdunne takjes tot tegen de voederplank hangen. Tenzij het Super-Klim-Muis is, die onderste boven over de onderkant van de voederplank kan lopen ... !
En, Pierre, gaat het deze week mooi weer zijn ? Ik weet het niet, we zullen wel zien ... Ik heb in elk geval al een heleboel binnen- en buitenactiviteiten op het programma staan voor deze week !!!
Ik hoop van jullie hetzelfde en wens iedereen nog een prettige week !
donderdag, mei 12, 2005
... Inderdaad ... Nu is het wel heeeeeeeel lang geleden ...
Er gebeurt wel vanalles met mij, leuke en minder leuke dingen. Maar ik vind het allemaal niet interessant meer. Zeker niet om hier op te schrijven ... Hoe zou dat toch komen, dokter ?
Wel, ik denk dat ik een beetje gedeprimeerd ben, een beetje burn-out heb ... Ik laat alles zomaar wat gebeuren, zeker ? Op kantoor is het al helemaal niet meer leuk de laatste weken. Dus heb ik wijselijk besloten om "uit te treden" en alleen nog in den vleze aanwezig te zijn. En voor de rest : allemaal DE POT OP !!!
Zo ... dat lucht op ! En nu het zonnetje ook nog schijnt, gaat het precies al een beetje beter ! Dus ... En, Pierre, wat valt er zoal voor in de Coige ?
Wel ... Zaterdagavond ben ik (nog maar eens) door mijn rugje gevallen. (Lap ! Dat begint hier al goed !) Ik wou gewoon een paar schoenen van een stoel nemen en TSJAK ! Daar stond ik dan : niets kon ik nog bewegen. Ik heb zo een kwartiertje uitgeprobeerd hoe ik terug in gang kon geraken, sukkelde tot in de keuken om medicijnen te nemen, ben verder de trap op gekropen en heb mij in bed laten vallen. Weer UIT dat bed geraken, dat was het grootste probleem. Verder kon ik mij tamelijk voortbewegen, zolang ik mijn bovenlijf maar in een hoek van 90 graden hield ten opzichte van mijn benen.
Van de zondag heb ik niet veel gezien : af en toe naar toilet, even wat medicijn nemen en verder terug het bed in ... Zaterdag had ik wijselijk De Da Vinci Code (Dan Brown) mee naar boven genomen. Wel, maandagmiddag had ik dat boek uit. Goed boek, trouwens. En dan ben ik aan El Negro en Ik (Gouden Uil 2005) begonnen. En dat was dinsdagochtend uitgelezen. Ook niet slecht.
Maandagnamiddag is de dokter eens komen kijken "of ik wel goed bezig was". Dinsdag is broertje dan met mij rondgereden : naar de apotheker, naar de bank centjes halen en naar de dokter om mijn achterstallige schuld in de bus te gaan steken. Want ik had maandag maar 25 EURO in huis en een huisbezoek kost tegenwoordig 29 EURO !!!
Sinds woensdag speel ik nu de Wandelende Jood op kantoor. Ik mag niet te lang blijven zitten want het is ab-so-luut geen elegant zicht om mij dan terug op gang te zien komen ...
En met al die ambras, zou ik het GROTE NIEUWS nog vergeten : maandagvoormiddag werd Femke geboren ! Weer een bloem van een (achter?)nichtje voor de Meut. En ze heeft zelfs al een eigen fotoalbum ! Ga het eens bekijken bij www.bambolino.be. Zoeken op Femke/090505. (met dank aan Tante Lief voor de informatie)
Ik kan niet wachten om de schat eens goed te kunnen knuffelen ... Allez rug, werk eens een beetje mee ...
Er gebeurt wel vanalles met mij, leuke en minder leuke dingen. Maar ik vind het allemaal niet interessant meer. Zeker niet om hier op te schrijven ... Hoe zou dat toch komen, dokter ?
Wel, ik denk dat ik een beetje gedeprimeerd ben, een beetje burn-out heb ... Ik laat alles zomaar wat gebeuren, zeker ? Op kantoor is het al helemaal niet meer leuk de laatste weken. Dus heb ik wijselijk besloten om "uit te treden" en alleen nog in den vleze aanwezig te zijn. En voor de rest : allemaal DE POT OP !!!
Zo ... dat lucht op ! En nu het zonnetje ook nog schijnt, gaat het precies al een beetje beter ! Dus ... En, Pierre, wat valt er zoal voor in de Coige ?
Wel ... Zaterdagavond ben ik (nog maar eens) door mijn rugje gevallen. (Lap ! Dat begint hier al goed !) Ik wou gewoon een paar schoenen van een stoel nemen en TSJAK ! Daar stond ik dan : niets kon ik nog bewegen. Ik heb zo een kwartiertje uitgeprobeerd hoe ik terug in gang kon geraken, sukkelde tot in de keuken om medicijnen te nemen, ben verder de trap op gekropen en heb mij in bed laten vallen. Weer UIT dat bed geraken, dat was het grootste probleem. Verder kon ik mij tamelijk voortbewegen, zolang ik mijn bovenlijf maar in een hoek van 90 graden hield ten opzichte van mijn benen.
Van de zondag heb ik niet veel gezien : af en toe naar toilet, even wat medicijn nemen en verder terug het bed in ... Zaterdag had ik wijselijk De Da Vinci Code (Dan Brown) mee naar boven genomen. Wel, maandagmiddag had ik dat boek uit. Goed boek, trouwens. En dan ben ik aan El Negro en Ik (Gouden Uil 2005) begonnen. En dat was dinsdagochtend uitgelezen. Ook niet slecht.
Maandagnamiddag is de dokter eens komen kijken "of ik wel goed bezig was". Dinsdag is broertje dan met mij rondgereden : naar de apotheker, naar de bank centjes halen en naar de dokter om mijn achterstallige schuld in de bus te gaan steken. Want ik had maandag maar 25 EURO in huis en een huisbezoek kost tegenwoordig 29 EURO !!!
Sinds woensdag speel ik nu de Wandelende Jood op kantoor. Ik mag niet te lang blijven zitten want het is ab-so-luut geen elegant zicht om mij dan terug op gang te zien komen ...
En met al die ambras, zou ik het GROTE NIEUWS nog vergeten : maandagvoormiddag werd Femke geboren ! Weer een bloem van een (achter?)nichtje voor de Meut. En ze heeft zelfs al een eigen fotoalbum ! Ga het eens bekijken bij www.bambolino.be. Zoeken op Femke/090505. (met dank aan Tante Lief voor de informatie)
Ik kan niet wachten om de schat eens goed te kunnen knuffelen ... Allez rug, werk eens een beetje mee ...
woensdag, april 20, 2005
Vandaag is het mijn geluksdag !
Ik had een lange middagpauze want ik moest met mijn nieuw brilleke naar Leuven : er was een fluppeke van mijn oortje gevallen en dat moest gerepareerd worden. Want zonder dat fluppeke, was dat oortje gewoonweg een gaatje in mijn schedel aan het boren ...
De brillenmeneer was heel vriendelijk, heeft mijn oortje hersteld en zich verontschuldigd voor het schoonheidsfoutje aan mijn nieuwe bril.
Redelijk rap was ik alweer Leuven uit en ik besloot terug naar kantoor te rijden via de steenweg, ipv langs de autostrade. In Herent dacht ik zo bij mijn eigen zelve : "Als ik nu eens langs Speedy ging, met mijn rammelende uitlaat ?"
Broertje had er mij gisteren nog op gewezen dat mijn uitlaat lawaai maakte. In de wagen hoorde ik dat ook wel. En ik dacht nog : "Een van deze dagen, laat ik die uitlaat eens ergens op de openbare weg achter ...". Vanmiddag had ik in Leuven met het raam open gereden en zo hoorde ik het gekletter van mijn uitlaat duidelijk door de straten echoën. Zo horen voetgangers en fietsers mij goed aankomen, natuurlijk. Maar ik werd er toch een beetje verlegen van ...
Dus, zo gezegd, zo gedaan. En, ja hoor, Speedy is ook open op het middaguur ! Daar was weer een vriendelijke meneer die wel eens wou kijken wat er scheelde aan mijn uitlaat. 't Was iets van niks : een of ander ijzeren plaatje dat tegen een ander ijzeren plaatje lag te rammelen. Niks ergs, mijn uitlaat kon nog wel enkele jaren mee. De Speedy meneer wou dat ook dadelijk herstellen voor mij. Dat was niet simpel omdat de uitlaat nog warm was. Maar met goede moed ging hij aan het werk en een half uurtje later was het gefikst. Ik mocht doorrijden en hoefde NIKS te betalen !
Misschien vanavond nog eens langs gaan bij de krantenboer om nog een lotto in te vullen ?
Ik had een lange middagpauze want ik moest met mijn nieuw brilleke naar Leuven : er was een fluppeke van mijn oortje gevallen en dat moest gerepareerd worden. Want zonder dat fluppeke, was dat oortje gewoonweg een gaatje in mijn schedel aan het boren ...
De brillenmeneer was heel vriendelijk, heeft mijn oortje hersteld en zich verontschuldigd voor het schoonheidsfoutje aan mijn nieuwe bril.
Redelijk rap was ik alweer Leuven uit en ik besloot terug naar kantoor te rijden via de steenweg, ipv langs de autostrade. In Herent dacht ik zo bij mijn eigen zelve : "Als ik nu eens langs Speedy ging, met mijn rammelende uitlaat ?"
Broertje had er mij gisteren nog op gewezen dat mijn uitlaat lawaai maakte. In de wagen hoorde ik dat ook wel. En ik dacht nog : "Een van deze dagen, laat ik die uitlaat eens ergens op de openbare weg achter ...". Vanmiddag had ik in Leuven met het raam open gereden en zo hoorde ik het gekletter van mijn uitlaat duidelijk door de straten echoën. Zo horen voetgangers en fietsers mij goed aankomen, natuurlijk. Maar ik werd er toch een beetje verlegen van ...
Dus, zo gezegd, zo gedaan. En, ja hoor, Speedy is ook open op het middaguur ! Daar was weer een vriendelijke meneer die wel eens wou kijken wat er scheelde aan mijn uitlaat. 't Was iets van niks : een of ander ijzeren plaatje dat tegen een ander ijzeren plaatje lag te rammelen. Niks ergs, mijn uitlaat kon nog wel enkele jaren mee. De Speedy meneer wou dat ook dadelijk herstellen voor mij. Dat was niet simpel omdat de uitlaat nog warm was. Maar met goede moed ging hij aan het werk en een half uurtje later was het gefikst. Ik mocht doorrijden en hoefde NIKS te betalen !
Misschien vanavond nog eens langs gaan bij de krantenboer om nog een lotto in te vullen ?
dinsdag, maart 29, 2005
Met de bus naar Leuven.
Het boek dat ik besteld had was toegekomen en ik had nog een kortingsbon voor een boek bij De Standaard. Daarbij had ik verlof op Goede Vrijdag en dus leek me dat een goede dag om nog eens met de bus naar Leuven te gaan.
Ik vertrok thuis om 9.15 u zodat ik om 9.30 aan de bushalte stond. Een 10-tal minuten later, stapte ik in de 410, expresslijn naar Leuven, die één keer stopt in Leefdaal, één keer in Bertem en dan, via de ring naar het station in Leuven gaat. Ik had er eigenlijk op gerekend om aan het Fochplein af te stappen maar bon ... Blijkbaar kreeg ik hiervoor afslag want de chauffeur zei "1,40 EURO". Ik gaf hem 1,50 EURO en ik kreeg zowaar 0,30 EURO terug ! Toch had ik een ticketje voor 1,40 EURO. Hoe kan die man zijn kas ooit kloppen ... ?
Iets voor 10 uur arriveerde ik in Leuven, net op tijd om de meeste winkels te zien opengaan. In de Diestsestraat haalde ik mijn bestelde boekje op en bij De Standaard haalde ik mijn boek-met-kortingsbon. Daarna ging het naar het Fochplein voor de bus naar huis.
Ik rekende op een 410 of een 317. Maar nu stopte daar toch eerst een 315, zeker ? Ik vroeg aan de chauffeuse : "Leefdaal Oud Station ?" Met haar stralendste glimlach knikte ze ja en rekende mij 1,40 EURO aan. Tot aan de verkeerswisselaar in Bertem ging alles goed. Maar daar verliet de bus echter de Tervuurse Steenweg en begon aan zijn rit langs de Dorpsstraat. Ik dacht nog : "Geen paniek ! Ik zit op een boemeltje." In Leefdaal zou de bus wel weer op de steenweg komen, zodat ik alsnog aan Oud Station zou kunnen afstappen. Helaas, driewerf helaas ! Aan de Mezenstraat kreeg ik in de mot dat de bus helemaal niet van plan was om weer naar de steenweg te rijden. Hij volgde gewoon de Dorpsstraat, richting Vossem !...
Na even mijn busboekje en -plannetje geraadpleegd te hebben, wist ik wat mij te doen stond : zodra de bus in Vossem op de Tervuurse Steenweg zou komen, moest ik maken dat ik er als de bliksem afstapte ! Zo gezegd, zo gedaan en daar stond ik dan, moederziel alleen, te koekeloeren in Vossem. Waarschijnlijk kon ik met mijn ticket wel een 317 naar Leefdaal terug nemen. Maar ik had mijn portie busrijden voor die dag wel gehad en besloot tevoet naar huis te gaan.
Jammer genoeg moest ik een groot stuk afleggen langs een nog niet heraangelegde steenweg, zonder voetpad die naam waardig, dus. Maar ik ben heelhuids thuis geraakt. Om 11.30 u was ik in Vossem afgestapt en, na een kortere weg door het Hammeveld genomen te hebben, kon ik om 12.00 u de sleutel in de voordeur steken. Moe, moe, moe ... dat wel ...
Een kwartiertje later gaat de bel "DING, DONG" ! Daar stond ons broertje voor de deur ! Hij was komen fietsen vanuit Diependaal tot in Coige !!! Ik had hem 's morgens nog een mailtje gestuurd om hem te verwittigen dat ik naar Leuven ging en pas rond de middag zou thuis zijn. Maar dat had hij niet meer gelezen. Hij was zomaar op de fiets gesprongen en stond zelfs verstomd dat ik thuis was. Hij dacht namelijk dat ik deze Goede Vrijdag moest werken ...
Na een colaatje gedronken te hebben, sprong hij weer op zijn rijwiel en vertrok richting Diependaal. Een sms'je leerde mij dat de terugweg 5 minuten korter is dan de heenweg, waaruit broertje besloot dat er in het naar huisrijden meer bergaf was.
En zeg nu nog dat wij niets aan onze conditie doen ...
Het boek dat ik besteld had was toegekomen en ik had nog een kortingsbon voor een boek bij De Standaard. Daarbij had ik verlof op Goede Vrijdag en dus leek me dat een goede dag om nog eens met de bus naar Leuven te gaan.
Ik vertrok thuis om 9.15 u zodat ik om 9.30 aan de bushalte stond. Een 10-tal minuten later, stapte ik in de 410, expresslijn naar Leuven, die één keer stopt in Leefdaal, één keer in Bertem en dan, via de ring naar het station in Leuven gaat. Ik had er eigenlijk op gerekend om aan het Fochplein af te stappen maar bon ... Blijkbaar kreeg ik hiervoor afslag want de chauffeur zei "1,40 EURO". Ik gaf hem 1,50 EURO en ik kreeg zowaar 0,30 EURO terug ! Toch had ik een ticketje voor 1,40 EURO. Hoe kan die man zijn kas ooit kloppen ... ?
Iets voor 10 uur arriveerde ik in Leuven, net op tijd om de meeste winkels te zien opengaan. In de Diestsestraat haalde ik mijn bestelde boekje op en bij De Standaard haalde ik mijn boek-met-kortingsbon. Daarna ging het naar het Fochplein voor de bus naar huis.
Ik rekende op een 410 of een 317. Maar nu stopte daar toch eerst een 315, zeker ? Ik vroeg aan de chauffeuse : "Leefdaal Oud Station ?" Met haar stralendste glimlach knikte ze ja en rekende mij 1,40 EURO aan. Tot aan de verkeerswisselaar in Bertem ging alles goed. Maar daar verliet de bus echter de Tervuurse Steenweg en begon aan zijn rit langs de Dorpsstraat. Ik dacht nog : "Geen paniek ! Ik zit op een boemeltje." In Leefdaal zou de bus wel weer op de steenweg komen, zodat ik alsnog aan Oud Station zou kunnen afstappen. Helaas, driewerf helaas ! Aan de Mezenstraat kreeg ik in de mot dat de bus helemaal niet van plan was om weer naar de steenweg te rijden. Hij volgde gewoon de Dorpsstraat, richting Vossem !...
Na even mijn busboekje en -plannetje geraadpleegd te hebben, wist ik wat mij te doen stond : zodra de bus in Vossem op de Tervuurse Steenweg zou komen, moest ik maken dat ik er als de bliksem afstapte ! Zo gezegd, zo gedaan en daar stond ik dan, moederziel alleen, te koekeloeren in Vossem. Waarschijnlijk kon ik met mijn ticket wel een 317 naar Leefdaal terug nemen. Maar ik had mijn portie busrijden voor die dag wel gehad en besloot tevoet naar huis te gaan.
Jammer genoeg moest ik een groot stuk afleggen langs een nog niet heraangelegde steenweg, zonder voetpad die naam waardig, dus. Maar ik ben heelhuids thuis geraakt. Om 11.30 u was ik in Vossem afgestapt en, na een kortere weg door het Hammeveld genomen te hebben, kon ik om 12.00 u de sleutel in de voordeur steken. Moe, moe, moe ... dat wel ...
Een kwartiertje later gaat de bel "DING, DONG" ! Daar stond ons broertje voor de deur ! Hij was komen fietsen vanuit Diependaal tot in Coige !!! Ik had hem 's morgens nog een mailtje gestuurd om hem te verwittigen dat ik naar Leuven ging en pas rond de middag zou thuis zijn. Maar dat had hij niet meer gelezen. Hij was zomaar op de fiets gesprongen en stond zelfs verstomd dat ik thuis was. Hij dacht namelijk dat ik deze Goede Vrijdag moest werken ...
Na een colaatje gedronken te hebben, sprong hij weer op zijn rijwiel en vertrok richting Diependaal. Een sms'je leerde mij dat de terugweg 5 minuten korter is dan de heenweg, waaruit broertje besloot dat er in het naar huisrijden meer bergaf was.
En zeg nu nog dat wij niets aan onze conditie doen ...
Met de bus naar Leuven.
Het boek dat ik besteld had was toegekomen en ik had nog een kortingsbon voor een boek bij De Standaard. Daarbij had ik verlof op Goede Vrijdag en dus leek me dat een goede dag om nog eens met de bus naar Leuven te gaan.
Ik vertrok thuis om 9.15 u zodat ik om 9.30 aan de bushalte stond. Een 10-tal minuten later, stapte ik in de 410, expresslijn naar Leuven, die één keer stopt in Leefdaal, één keer in Bertem en dan, via de ring naar het station in Leuven gaat. Ik had er eigenlijk op gerekend om aan het Fochplein af te stappen maar bon ... Blijkbaar kreeg ik hiervoor afslag want de chauffeur zei "1,40 EURO". Ik gaf hem 1,50 EURO en ik kreeg zowaar 0,30 EURO terug ! Toch had ik een ticketje voor 1,40 EURO. Hoe kan die man zijn kas ooit kloppen ... ?
Iets voor 10 uur arriveerde ik in Leuven, net op tijd om de meeste winkels te zien opengaan. In de Diestsestraat haalde ik mijn bestelde boekje op en bij De Standaard haalde ik mijn boek-met-kortingsbon. Daarna ging het naar het Fochplein voor de bus naar huis.
Ik rekende op een 410 of een 317. Maar nu stopte daar toch eerst een 315, zeker ? Ik vroeg aan de chauffeuse : "Leefdaal Oud Station ?" Met haar stralendste glimlach knikte ze ja en rekende mij 1,40 EURO aan. Tot aan de verkeerswisselaar in Bertem ging alles goed. Maar daar verliet de bus echter de Tervuurse Steenweg en begon aan zijn rit langs de Dorpsstraat. Ik dacht nog : "Geen paniek ! Ik zit op een boemeltje." In Leefdaal zou de bus wel weer op de steenweg komen, zodat ik alsnog aan Oud Station zou kunnen afstappen. Helaas, driewerf helaas ! Aan de Mezenstraat kreeg ik in de mot dat de bus helemaal niet van plan was om weer naar de steenweg te rijden. Hij volgde gewoon de Dorpsstraat, richting Vossem !...
Na even mijn busboekje en -plannetje geraadpleegd te hebben, wist ik wat mij te doen stond : zodra de bus in Vossem op de Tervuurse Steenweg zou komen, moest ik maken dat ik er als de bliksem afstapte ! Zo gezegd, zo gedaan en daar stond ik dan, moederziel alleen, te koekeloeren in Vossem. Waarschijnlijk kon ik met mijn ticket wel een 317 naar Leefdaal terug nemen. Maar ik had mijn portie busrijden voor die dag wel gehad en besloot tevoet naar huis te gaan.
Jammer genoeg moest ik een groot stuk afleggen langs een nog niet heraangelegde steenweg, zonder voetpad die naam waardig, dus. Maar ik ben heelhuids thuis geraakt. Om 11.30 u was ik in Vossem afgestapt en, na een kortere weg door het Hammeveld genomen te hebben, kon ik om 12.00 u de sleutel in de voordeur steken. Moe, moe, moe ... dat wel ...
Een kwartiertje later gaat de bel "DING, DONG" ! Daar stond ons broertje voor de deur ! Hij was komen fietsen vanuit Diependaal tot in Coige !!! Ik had hem 's morgens nog een mailtje gestuurd om hem te verwittigen dat ik naar Leuven ging en pas rond de middag zou thuis zijn. Maar dat had hij niet meer gelezen. Hij was zomaar op de fiets gesprongen en stond zelfs verstomd dat ik thuis was. Hij dacht namelijk dat ik deze Goede Vrijdag moest werken ...
Na een colaatje gedronken te hebben, sprong hij weer op zijn rijwiel en vertrok richting Diependaal. Een sms'je leerde mij dat de terugweg 5 minuten korter is dan de heenweg, waaruit broertje besloot dat er in het naar huisrijden meer bergaf was.
En zeg nu nog dat wij niets aan onze conditie doen ...
Het boek dat ik besteld had was toegekomen en ik had nog een kortingsbon voor een boek bij De Standaard. Daarbij had ik verlof op Goede Vrijdag en dus leek me dat een goede dag om nog eens met de bus naar Leuven te gaan.
Ik vertrok thuis om 9.15 u zodat ik om 9.30 aan de bushalte stond. Een 10-tal minuten later, stapte ik in de 410, expresslijn naar Leuven, die één keer stopt in Leefdaal, één keer in Bertem en dan, via de ring naar het station in Leuven gaat. Ik had er eigenlijk op gerekend om aan het Fochplein af te stappen maar bon ... Blijkbaar kreeg ik hiervoor afslag want de chauffeur zei "1,40 EURO". Ik gaf hem 1,50 EURO en ik kreeg zowaar 0,30 EURO terug ! Toch had ik een ticketje voor 1,40 EURO. Hoe kan die man zijn kas ooit kloppen ... ?
Iets voor 10 uur arriveerde ik in Leuven, net op tijd om de meeste winkels te zien opengaan. In de Diestsestraat haalde ik mijn bestelde boekje op en bij De Standaard haalde ik mijn boek-met-kortingsbon. Daarna ging het naar het Fochplein voor de bus naar huis.
Ik rekende op een 410 of een 317. Maar nu stopte daar toch eerst een 315, zeker ? Ik vroeg aan de chauffeuse : "Leefdaal Oud Station ?" Met haar stralendste glimlach knikte ze ja en rekende mij 1,40 EURO aan. Tot aan de verkeerswisselaar in Bertem ging alles goed. Maar daar verliet de bus echter de Tervuurse Steenweg en begon aan zijn rit langs de Dorpsstraat. Ik dacht nog : "Geen paniek ! Ik zit op een boemeltje." In Leefdaal zou de bus wel weer op de steenweg komen, zodat ik alsnog aan Oud Station zou kunnen afstappen. Helaas, driewerf helaas ! Aan de Mezenstraat kreeg ik in de mot dat de bus helemaal niet van plan was om weer naar de steenweg te rijden. Hij volgde gewoon de Dorpsstraat, richting Vossem !...
Na even mijn busboekje en -plannetje geraadpleegd te hebben, wist ik wat mij te doen stond : zodra de bus in Vossem op de Tervuurse Steenweg zou komen, moest ik maken dat ik er als de bliksem afstapte ! Zo gezegd, zo gedaan en daar stond ik dan, moederziel alleen, te koekeloeren in Vossem. Waarschijnlijk kon ik met mijn ticket wel een 317 naar Leefdaal terug nemen. Maar ik had mijn portie busrijden voor die dag wel gehad en besloot tevoet naar huis te gaan.
Jammer genoeg moest ik een groot stuk afleggen langs een nog niet heraangelegde steenweg, zonder voetpad die naam waardig, dus. Maar ik ben heelhuids thuis geraakt. Om 11.30 u was ik in Vossem afgestapt en, na een kortere weg door het Hammeveld genomen te hebben, kon ik om 12.00 u de sleutel in de voordeur steken. Moe, moe, moe ... dat wel ...
Een kwartiertje later gaat de bel "DING, DONG" ! Daar stond ons broertje voor de deur ! Hij was komen fietsen vanuit Diependaal tot in Coige !!! Ik had hem 's morgens nog een mailtje gestuurd om hem te verwittigen dat ik naar Leuven ging en pas rond de middag zou thuis zijn. Maar dat had hij niet meer gelezen. Hij was zomaar op de fiets gesprongen en stond zelfs verstomd dat ik thuis was. Hij dacht namelijk dat ik deze Goede Vrijdag moest werken ...
Na een colaatje gedronken te hebben, sprong hij weer op zijn rijwiel en vertrok richting Diependaal. Een sms'je leerde mij dat de terugweg 5 minuten korter is dan de heenweg, waaruit broertje besloot dat er in het naar huisrijden meer bergaf was.
En zeg nu nog dat wij niets aan onze conditie doen ...
Met de bus naar Leuven.
Het boek dat ik besteld had was toegekomen en ik had nog een kortingsbon voor een boek bij De Standaard. Daarbij had ik verlof op Goede Vrijdag en dus leek me dat een goede dag om nog eens met de bus naar Leuven te gaan.
Ik vertrok thuis om 9.15 u zodat ik om 9.30 aan de bushalte stond. Een 10-tal minuten later, stapte ik in de 410, expresslijn naar Leuven, die één keer stopt in Leefdaal, één keer in Bertem en dan, via de ring naar het station in Leuven gaat. Ik had er eigenlijk op gerekend om aan het Fochplein af te stappen maar bon ... Blijkbaar kreeg ik hiervoor afslag want de chauffeur zei "1,40 EURO". Ik gaf hem 1,50 EURO en ik kreeg zowaar 0,30 EURO terug ! Toch had ik een ticketje voor 1,40 EURO. Hoe kan die man zijn kas ooit kloppen ... ?
Iets voor 10 uur arriveerde ik in Leuven, net op tijd om de meeste winkels te zien opengaan. In de Diestsestraat haalde ik mijn bestelde boekje op en bij De Standaard haalde ik mijn boek-met-kortingsbon. Daarna ging het naar het Fochplein voor de bus naar huis.
Ik rekende op een 410 of een 317. Maar nu stopte daar toch eerst een 315, zeker ? Ik vroeg aan de chauffeuse : "Leefdaal Oud Station ?" Met haar stralendste glimlach knikte ze ja en rekende mij 1,40 EURO aan. Tot aan de verkeerswisselaar in Bertem ging alles goed. Maar daar verliet de bus echter de Tervuurse Steenweg en begon aan zijn rit langs de Dorpsstraat. Ik dacht nog : "Geen paniek ! Ik zit op een boemeltje." In Leefdaal zou de bus wel weer op de steenweg komen, zodat ik alsnog aan Oud Station zou kunnen afstappen. Helaas, driewerf helaas ! Aan de Mezenstraat kreeg ik in de mot dat de bus helemaal niet van plan was om weer naar de steenweg te rijden. Hij volgde gewoon de Dorpsstraat, richting Vossem !...
Na even mijn busboekje en -plannetje geraadpleegd te hebben, wist ik wat mij te doen stond : zodra de bus in Vossem op de Tervuurse Steenweg zou komen, moest ik maken dat ik er als de bliksem afstapte ! Zo gezegd, zo gedaan en daar stond ik dan, moederziel alleen, te koekeloeren in Vossem. Waarschijnlijk kon ik met mijn ticket wel een 317 naar Leefdaal terug nemen. Maar ik had mijn portie busrijden voor die dag wel gehad en besloot tevoet naar huis te gaan.
Jammer genoeg moest ik een groot stuk afleggen langs een nog niet heraangelegde steenweg, zonder voetpad die naam waardig, dus. Maar ik ben heelhuids thuis geraakt. Om 11.30 u was ik in Vossem afgestapt en, na een kortere weg door het Hammeveld genomen te hebben, kon ik om 12.00 u de sleutel in de voordeur steken. Moe, moe, moe ... dat wel ...
Een kwartiertje later gaat de bel "DING, DONG" ! Daar stond ons broertje voor de deur ! Hij was komen fietsen vanuit Diependaal tot in Coige !!! Ik had hem 's morgens nog een mailtje gestuurd om hem te verwittigen dat ik naar Leuven ging en pas rond de middag zou thuis zijn. Maar dat had hij niet meer gelezen. Hij was zomaar op de fiets gesprongen en stond zelfs verstomd dat ik thuis was. Hij dacht namelijk dat ik deze Goede Vrijdag moest werken ...
Na een colaatje gedronken te hebben, sprong hij weer op zijn rijwiel en vertrok richting Diependaal. Een sms'je leerde mij dat de terugweg 5 minuten korter is dan de heenweg, waaruit broertje besloot dat er in het naar huisrijden meer bergaf was.
En zeg nu nog dat wij niets aan onze conditie doen ...
Het boek dat ik besteld had was toegekomen en ik had nog een kortingsbon voor een boek bij De Standaard. Daarbij had ik verlof op Goede Vrijdag en dus leek me dat een goede dag om nog eens met de bus naar Leuven te gaan.
Ik vertrok thuis om 9.15 u zodat ik om 9.30 aan de bushalte stond. Een 10-tal minuten later, stapte ik in de 410, expresslijn naar Leuven, die één keer stopt in Leefdaal, één keer in Bertem en dan, via de ring naar het station in Leuven gaat. Ik had er eigenlijk op gerekend om aan het Fochplein af te stappen maar bon ... Blijkbaar kreeg ik hiervoor afslag want de chauffeur zei "1,40 EURO". Ik gaf hem 1,50 EURO en ik kreeg zowaar 0,30 EURO terug ! Toch had ik een ticketje voor 1,40 EURO. Hoe kan die man zijn kas ooit kloppen ... ?
Iets voor 10 uur arriveerde ik in Leuven, net op tijd om de meeste winkels te zien opengaan. In de Diestsestraat haalde ik mijn bestelde boekje op en bij De Standaard haalde ik mijn boek-met-kortingsbon. Daarna ging het naar het Fochplein voor de bus naar huis.
Ik rekende op een 410 of een 317. Maar nu stopte daar toch eerst een 315, zeker ? Ik vroeg aan de chauffeuse : "Leefdaal Oud Station ?" Met haar stralendste glimlach knikte ze ja en rekende mij 1,40 EURO aan. Tot aan de verkeerswisselaar in Bertem ging alles goed. Maar daar verliet de bus echter de Tervuurse Steenweg en begon aan zijn rit langs de Dorpsstraat. Ik dacht nog : "Geen paniek ! Ik zit op een boemeltje." In Leefdaal zou de bus wel weer op de steenweg komen, zodat ik alsnog aan Oud Station zou kunnen afstappen. Helaas, driewerf helaas ! Aan de Mezenstraat kreeg ik in de mot dat de bus helemaal niet van plan was om weer naar de steenweg te rijden. Hij volgde gewoon de Dorpsstraat, richting Vossem !...
Na even mijn busboekje en -plannetje geraadpleegd te hebben, wist ik wat mij te doen stond : zodra de bus in Vossem op de Tervuurse Steenweg zou komen, moest ik maken dat ik er als de bliksem afstapte ! Zo gezegd, zo gedaan en daar stond ik dan, moederziel alleen, te koekeloeren in Vossem. Waarschijnlijk kon ik met mijn ticket wel een 317 naar Leefdaal terug nemen. Maar ik had mijn portie busrijden voor die dag wel gehad en besloot tevoet naar huis te gaan.
Jammer genoeg moest ik een groot stuk afleggen langs een nog niet heraangelegde steenweg, zonder voetpad die naam waardig, dus. Maar ik ben heelhuids thuis geraakt. Om 11.30 u was ik in Vossem afgestapt en, na een kortere weg door het Hammeveld genomen te hebben, kon ik om 12.00 u de sleutel in de voordeur steken. Moe, moe, moe ... dat wel ...
Een kwartiertje later gaat de bel "DING, DONG" ! Daar stond ons broertje voor de deur ! Hij was komen fietsen vanuit Diependaal tot in Coige !!! Ik had hem 's morgens nog een mailtje gestuurd om hem te verwittigen dat ik naar Leuven ging en pas rond de middag zou thuis zijn. Maar dat had hij niet meer gelezen. Hij was zomaar op de fiets gesprongen en stond zelfs verstomd dat ik thuis was. Hij dacht namelijk dat ik deze Goede Vrijdag moest werken ...
Na een colaatje gedronken te hebben, sprong hij weer op zijn rijwiel en vertrok richting Diependaal. Een sms'je leerde mij dat de terugweg 5 minuten korter is dan de heenweg, waaruit broertje besloot dat er in het naar huisrijden meer bergaf was.
En zeg nu nog dat wij niets aan onze conditie doen ...
dinsdag, maart 22, 2005
Vanmorgen had ik in de wagen het gezelschap van Mr. Murphy !
Ik kom ter hoogte van de Mouse House, als er een tof liedje begint : Elvis met "A little less conversation". Ik draai de volumeknop wat hoger en denk tegelijkertijd : Als er nu een ambulance aankomt, zal ik hem niet horen. Ik zal op tijd maar eens in mijn achteruitkijkspiegel kijken, zeker ?
Mijn gedachten waren nog niet koud als aan de volgende lichten alles zo een beetje stropt. De wagens voor mij beginnen allemaal naar uiterst rechts te wringen. Ik kijk in mijn spiegel en, jawel hoor ! De wagens achter mij staan ook allemaal zo rechts mogelijk op de rijbaan. Want ... daar komen, met toeters en bellen - en sirenes en flikkerlichten, een brandweerwagen en een MUG aangestormd !
Samen met de BMW vòòr mij, staan wij al op het kruispunt, voorbij het zebrapad, als blijkt dat de mannen van de "spoed" aan ons kruispunt rechts moeten afslaan. We hebben ze laten passeren en zijn dan galant door (het rood, vermoed ik) gereden ...
Ik vond dit wel een griezelige bedoening : als uw gedachten zo plots werkelijkheid worden ... Brrrrr !
Ik kom ter hoogte van de Mouse House, als er een tof liedje begint : Elvis met "A little less conversation". Ik draai de volumeknop wat hoger en denk tegelijkertijd : Als er nu een ambulance aankomt, zal ik hem niet horen. Ik zal op tijd maar eens in mijn achteruitkijkspiegel kijken, zeker ?
Mijn gedachten waren nog niet koud als aan de volgende lichten alles zo een beetje stropt. De wagens voor mij beginnen allemaal naar uiterst rechts te wringen. Ik kijk in mijn spiegel en, jawel hoor ! De wagens achter mij staan ook allemaal zo rechts mogelijk op de rijbaan. Want ... daar komen, met toeters en bellen - en sirenes en flikkerlichten, een brandweerwagen en een MUG aangestormd !
Samen met de BMW vòòr mij, staan wij al op het kruispunt, voorbij het zebrapad, als blijkt dat de mannen van de "spoed" aan ons kruispunt rechts moeten afslaan. We hebben ze laten passeren en zijn dan galant door (het rood, vermoed ik) gereden ...
Ik vond dit wel een griezelige bedoening : als uw gedachten zo plots werkelijkheid worden ... Brrrrr !
donderdag, februari 24, 2005
De truc met het ei ...
Zaterdag was het kaartavond in de Coige. Er was niet te veel volk dus kon iedereen tamelijk comfortabel zitten. Ik heb een hele leuke avond gehad, dankuwel ! Dik verloren met het kaartspel, dat wel. Maar dat kon de pret niet drukken ...
Mijn familieleden hebben goed hun best gedaan met het eten : alle broodjes waren op. Ik heb alleen nog charcuterie en kaas over, en dus eet ik elke middag op kantoor een of ander charcuterie-slaatje. 's Ochtends haal ik dan de nodige ingrediënten uit de koelkast en 's middags snijd ik alles in stukjes en vermeng het tot een lekker slaatje.
Zo ook deze middag. De sla, de hesp en de mayonaise had ik al in een potje gekieperd. Daar nu nog een gekookt eitje bij en 't was weer in orde, zie ! Ik klop het ei zachtjes tegen een bord om het te pellen ... en er loopt eiwit uit ! Yessss ! Eindelijk is het mij dan gelukt om mij te vergissen ... Ik had een ongekookt ei meegebracht !
Gisteren stond ik thuis ook te twijfelen voor de koelkast : welke zijn de gekookte ? Toen heb ik er snel enkele op tafel laten ronddraaien en wist ik meteen welk ei ik in de schelp had, natuurlijk. Maar vanochtend - waarschijnlijk nog half in slaap - heb ik "zomaar" een eitje meegepakt ...
Ik zou eigenlijk beter doen zoals onze grote zus. Alvorens ze in de koelkast te leggen, schreef ze op een van de gekookte eieren : "Ik ben een harde". En op de andere gekookte eitjes schreef ze : "Ik ook" ...
Maar, alle gekheid op een stokje. Dan komt nu ... de truc met het ei ! Ik had ooit eens gelezen dat je een ei kon koken in de microgolfoven. Toen ik dat vanmiddag dus wou proberen met mijn kapotte ei, bekeken mijn collega's mij eens raar ... Toch heb ik het ei in een potje gedaan en in de microgolfoven gezet. Het plofte nogal en om daarna niet de ganse oven te moeten schoonmaken, zette ik voor alle zekerheid maar een bordje op het potje. Resultaat : na 1 minuutje had mijn eitje weliswaar geen eivorm meer maar het was toch perfect gekookt !
Toen ik het bij mijn slaatje kieperde, zei een collega nog : "Moet je nu niet eerst proeven of het wel eetbaar is ?". Maar daar zag ik het nut niet van in : een ei is een ei is toch een ei ? ... Wat kan daar nu verder nog mee gebeuren ?
En, jawel : 't was een lekker slaatje, vandaag !
Zaterdag was het kaartavond in de Coige. Er was niet te veel volk dus kon iedereen tamelijk comfortabel zitten. Ik heb een hele leuke avond gehad, dankuwel ! Dik verloren met het kaartspel, dat wel. Maar dat kon de pret niet drukken ...
Mijn familieleden hebben goed hun best gedaan met het eten : alle broodjes waren op. Ik heb alleen nog charcuterie en kaas over, en dus eet ik elke middag op kantoor een of ander charcuterie-slaatje. 's Ochtends haal ik dan de nodige ingrediënten uit de koelkast en 's middags snijd ik alles in stukjes en vermeng het tot een lekker slaatje.
Zo ook deze middag. De sla, de hesp en de mayonaise had ik al in een potje gekieperd. Daar nu nog een gekookt eitje bij en 't was weer in orde, zie ! Ik klop het ei zachtjes tegen een bord om het te pellen ... en er loopt eiwit uit ! Yessss ! Eindelijk is het mij dan gelukt om mij te vergissen ... Ik had een ongekookt ei meegebracht !
Gisteren stond ik thuis ook te twijfelen voor de koelkast : welke zijn de gekookte ? Toen heb ik er snel enkele op tafel laten ronddraaien en wist ik meteen welk ei ik in de schelp had, natuurlijk. Maar vanochtend - waarschijnlijk nog half in slaap - heb ik "zomaar" een eitje meegepakt ...
Ik zou eigenlijk beter doen zoals onze grote zus. Alvorens ze in de koelkast te leggen, schreef ze op een van de gekookte eieren : "Ik ben een harde". En op de andere gekookte eitjes schreef ze : "Ik ook" ...
Maar, alle gekheid op een stokje. Dan komt nu ... de truc met het ei ! Ik had ooit eens gelezen dat je een ei kon koken in de microgolfoven. Toen ik dat vanmiddag dus wou proberen met mijn kapotte ei, bekeken mijn collega's mij eens raar ... Toch heb ik het ei in een potje gedaan en in de microgolfoven gezet. Het plofte nogal en om daarna niet de ganse oven te moeten schoonmaken, zette ik voor alle zekerheid maar een bordje op het potje. Resultaat : na 1 minuutje had mijn eitje weliswaar geen eivorm meer maar het was toch perfect gekookt !
Toen ik het bij mijn slaatje kieperde, zei een collega nog : "Moet je nu niet eerst proeven of het wel eetbaar is ?". Maar daar zag ik het nut niet van in : een ei is een ei is toch een ei ? ... Wat kan daar nu verder nog mee gebeuren ?
En, jawel : 't was een lekker slaatje, vandaag !
vrijdag, februari 18, 2005
De Zon is weer in vorm vandaag ! Als een mooie rode bol kwam ze weer boven de verkeersborden uitpiepen en nu staat ze daar te blinken alsof ze net opgepoetst werd.
Eerder vanmorgen, toen de zon nog achter de horizon zat, was er een prachtig wolkenpatroon te zien. In het oosten was de lucht helemaal open en in het westen hing een wolkenkleed in de vorm van een halve koepel. Net of het deksel van de dag openging.
Zo begin ik de dag graag : met een vrolijke zonnetje dat al haar magische kunstjes vertoont. Daardoor zijn mijn radio-ergernisjes van deze morgen al bijna vergeten, zie ... Maar 'k moet ze toch even kwijt ...
Kabila heeft De Gucht dan toch ontvangen, de plooien zouden zijn gladgestreken. Waar dachten die mensen van Buitenlandse Zaken mee bezig te zijn, toen ze die biografie van Kabila publiceerden (waarin werd vermeld dat hij een buitenechtelijk kind zou zijn) ? Een beetje tact, dat is tegenwoordig precies te veel gevraagd. Blijft ook nog de vraag "Hoe relevant is het dat Kabila niet de zoon zou zijn vàn" ... ? Ik ken niets van politiek maar dit was toch een blunder van formaat, als je het mij vraagt. En ja, dan moet je daarna verontschuldigingen aanbieden en erkennen dat er verkeerd gehandeld werd. Leuk, hé ? FLINK STOM, als je het mij vraagt ...
En bij Van Hool (van de bussen) hebben ze op het nippertje de staking van vandaag kunnen vermijden. Ik dacht al dat men het ging hebben over een aantal ontslagen of zo. Maar neen, men was niet tevreden over het brugpensioen en de maaltijdcheques ... ! ... LUXEPROBLEEM, als je het mij vraagt ...
Alleen ... niemand vraagt het mij ... ;-)))))
Eerder vanmorgen, toen de zon nog achter de horizon zat, was er een prachtig wolkenpatroon te zien. In het oosten was de lucht helemaal open en in het westen hing een wolkenkleed in de vorm van een halve koepel. Net of het deksel van de dag openging.
Zo begin ik de dag graag : met een vrolijke zonnetje dat al haar magische kunstjes vertoont. Daardoor zijn mijn radio-ergernisjes van deze morgen al bijna vergeten, zie ... Maar 'k moet ze toch even kwijt ...
Kabila heeft De Gucht dan toch ontvangen, de plooien zouden zijn gladgestreken. Waar dachten die mensen van Buitenlandse Zaken mee bezig te zijn, toen ze die biografie van Kabila publiceerden (waarin werd vermeld dat hij een buitenechtelijk kind zou zijn) ? Een beetje tact, dat is tegenwoordig precies te veel gevraagd. Blijft ook nog de vraag "Hoe relevant is het dat Kabila niet de zoon zou zijn vàn" ... ? Ik ken niets van politiek maar dit was toch een blunder van formaat, als je het mij vraagt. En ja, dan moet je daarna verontschuldigingen aanbieden en erkennen dat er verkeerd gehandeld werd. Leuk, hé ? FLINK STOM, als je het mij vraagt ...
En bij Van Hool (van de bussen) hebben ze op het nippertje de staking van vandaag kunnen vermijden. Ik dacht al dat men het ging hebben over een aantal ontslagen of zo. Maar neen, men was niet tevreden over het brugpensioen en de maaltijdcheques ... ! ... LUXEPROBLEEM, als je het mij vraagt ...
Alleen ... niemand vraagt het mij ... ;-)))))
vrijdag, februari 11, 2005
Zonet gelezen in Metro van 11 februari 2005 :
"Veel managers en directeurs zijn sociale autisten die personeel alleen nog maar zien als kostenfactor. Ze zijn vervreemd van de rest van de maatschappij en hebben niet in de gaten dat veel van de winsten waarmee hun royale salarissen worden betaald verdiend worden door de mensen die zij willen ontslaan."
Dit is een uitspraak van Jürgen Peters, de voorzitter van de machtigste duitse vakbond IG-Metall.
Ik kan daar maar 1 ding op zeggen : "Geft daane pei een pint !!!"
"Veel managers en directeurs zijn sociale autisten die personeel alleen nog maar zien als kostenfactor. Ze zijn vervreemd van de rest van de maatschappij en hebben niet in de gaten dat veel van de winsten waarmee hun royale salarissen worden betaald verdiend worden door de mensen die zij willen ontslaan."
Dit is een uitspraak van Jürgen Peters, de voorzitter van de machtigste duitse vakbond IG-Metall.
Ik kan daar maar 1 ding op zeggen : "Geft daane pei een pint !!!"
dinsdag, februari 08, 2005
Een prachtige zonsopgang gezien vandaag ... Een vuurrode bol die - verrassend snel - boven de verkeersborden van de ring uitsteeg en nu als een schitterende oranje vlam in mijn ogen staat te schijnen ... (Het is niet gemakkelijk poëtisch te zijn met een autostrade vlak onder je venster ...)
En dan nu over de storm in een glas water.
Vrijdag kwam ik thuis en vond een kaartje in de brievenbus : de postbode was met een aangetekend schrijven aan mijn deur geweest. Mijn gans weekend bijna naar de knoppen natuurlijk. Ah jaaaa ... een aangetekend schrijven, dat is zelden goed nieuws, hé ? Maar om die muizenissen uit mijn brein te laten waaien, ben ik zondagnamiddag een flinke wandeling gaan maken. Ik ben eigenlijk een beetje "verloren" gaan lopen. Ik ben naar mijn nachtelijk spot-punt gegaan en op goed-valle-het-uit het veld ingetrokken. Kwam ik, na een uur, toch wel niet uit in Vrebos, zeker ?
't Was in elke geval een toffe wandeling en ik ontdek nu weer spieren waarvan ik het bestaan nooit vermoed had ;-)
Maandag ging ik dan met popelend hartje naar de post. Ondertussen nam ik ook het kaartje-voor-gratis-spaarlamp mee, dat de postbode maandagochtend in mijn bus gestoken had. (de postbode heeft nogal werk met mij !)
Op vertoon van mijn identiteitskaart, kreeg ik mijn spaarlamp en mijn aangetekend schrijven. Het was een brief van de gemeente om mij te verwittigen dat het pand, grenzend aan mijn eigendom, zou verkaveld worden. Ik heb er altijd rekening mee gehouden dat er naast mij gebouwd zou worden. Als ik daar mag wonen, dan mag iemand anders daar ook wonen, vind ik. Maar ik wist niet goed wat ik moest denken bij "verkaveling". Ik denk dan namelijk aan nieuwe straten en zo.
Dus ging ik maandagavond toch maar even kijken op het gemeentehuis. Groot was mijn verbazing, toen ik merkte dat het Labo een stuk van zijn grond gaat verkavelen !!! Ik had geen idee dat dat stuk grond zo groot was. Het labo blijft dus staan en daarnaast (verder weg van mij) komen twee percelen waar twee huizen op gebouwd kunnen worden.
Ik was zo opgelucht toen ik uit het gemeentehuis kwam (mijn veld-vergezicht blijft dan toch nog een tijdje onbeschadigd !), dat ik van puur plezier bij Sabrina een friet met stoofvlees gaan halen ben. De grote friet was veel te veel en het stoofvlees zag er niet mooi uit, was wel lekker maar kostte heel duur. Ik zal in 't vervolg mijn frietjes toch maar bij Chantalleke blijven halen, denk ik.
Ik ben dan nog een lange tijd blijven puzzelen om de frietjes te laten verteren. Helaas ben ik geen biet verder geraakt met de puzzel en zal ik vandaag weer de hulp van Broertje moeten inroepen :-(
En nu eens kijken of we toch minstens 1 plat stro kunnen verleggen, vandaag ... ;-))))
En dan nu over de storm in een glas water.
Vrijdag kwam ik thuis en vond een kaartje in de brievenbus : de postbode was met een aangetekend schrijven aan mijn deur geweest. Mijn gans weekend bijna naar de knoppen natuurlijk. Ah jaaaa ... een aangetekend schrijven, dat is zelden goed nieuws, hé ? Maar om die muizenissen uit mijn brein te laten waaien, ben ik zondagnamiddag een flinke wandeling gaan maken. Ik ben eigenlijk een beetje "verloren" gaan lopen. Ik ben naar mijn nachtelijk spot-punt gegaan en op goed-valle-het-uit het veld ingetrokken. Kwam ik, na een uur, toch wel niet uit in Vrebos, zeker ?
't Was in elke geval een toffe wandeling en ik ontdek nu weer spieren waarvan ik het bestaan nooit vermoed had ;-)
Maandag ging ik dan met popelend hartje naar de post. Ondertussen nam ik ook het kaartje-voor-gratis-spaarlamp mee, dat de postbode maandagochtend in mijn bus gestoken had. (de postbode heeft nogal werk met mij !)
Op vertoon van mijn identiteitskaart, kreeg ik mijn spaarlamp en mijn aangetekend schrijven. Het was een brief van de gemeente om mij te verwittigen dat het pand, grenzend aan mijn eigendom, zou verkaveld worden. Ik heb er altijd rekening mee gehouden dat er naast mij gebouwd zou worden. Als ik daar mag wonen, dan mag iemand anders daar ook wonen, vind ik. Maar ik wist niet goed wat ik moest denken bij "verkaveling". Ik denk dan namelijk aan nieuwe straten en zo.
Dus ging ik maandagavond toch maar even kijken op het gemeentehuis. Groot was mijn verbazing, toen ik merkte dat het Labo een stuk van zijn grond gaat verkavelen !!! Ik had geen idee dat dat stuk grond zo groot was. Het labo blijft dus staan en daarnaast (verder weg van mij) komen twee percelen waar twee huizen op gebouwd kunnen worden.
Ik was zo opgelucht toen ik uit het gemeentehuis kwam (mijn veld-vergezicht blijft dan toch nog een tijdje onbeschadigd !), dat ik van puur plezier bij Sabrina een friet met stoofvlees gaan halen ben. De grote friet was veel te veel en het stoofvlees zag er niet mooi uit, was wel lekker maar kostte heel duur. Ik zal in 't vervolg mijn frietjes toch maar bij Chantalleke blijven halen, denk ik.
Ik ben dan nog een lange tijd blijven puzzelen om de frietjes te laten verteren. Helaas ben ik geen biet verder geraakt met de puzzel en zal ik vandaag weer de hulp van Broertje moeten inroepen :-(
En nu eens kijken of we toch minstens 1 plat stro kunnen verleggen, vandaag ... ;-))))
donderdag, februari 03, 2005
Ik denk dat het weer een beetje geleden is dat ik nog wat verteld heb. Helaas heb ik momenteel niet zo veel te zeggen ... 't Is hier op kantoor allemaal een beetje te veel aan het worden :-( Mijn "harde schijf" kan het even niet meer bolwerken ...
Nogal een geluk dat ik, samen met Broertje, een beetje kan puzzelen in Mzsteriax ! Overdag brainstormen we samen en 's avonds knip, plak, schrijf en reken ik dat het een lieve lust is. Onder het genot van een glaasje wijn, natuurlijk. Maar dat kunnen er ook twee ... of drie ... of ... een beetje meer zijn, hoor.
Gisteren, bijvoorbeeld, heb ik een cijferbrij van 713 cijfertjes zitten "ontleden". Ik heb er al mijn kleurtjes voor bovengehaald. Helaas heeft het nog niet veel opgebracht. Het is dus wachten tot Broertje "op" is om eens te horen wat hij er van gemaakt heeft.
Maar de wijn heeft wel rijkelijk gevloeid. Op een gegeven moment was mijn laatste fles australische wijn leeg. Ik wist niet of het wel verstandig was om dan over te schakelen op bulgaarse ... en heb dat dan maar "proef"-ondervindelijk uitgeprobeerd. Awel, het is mij goed bekomen ! De cijfertjes begonnen wel allemaal op mekaar te lijken ;-) 't Waren dan ook allemaal nullen, enen, twees, zevens, achten en negens. En ik had geen nieuwe kleurtjes meer om er nog bepaalde "combinaties" uit te lichten. Dus ben ik maar naar boven getrokken. En dat is zonder problemen gelukt !!!
Ik ga er nu weer even tegenaan ...
Volgende keer beter !
Nogal een geluk dat ik, samen met Broertje, een beetje kan puzzelen in Mzsteriax ! Overdag brainstormen we samen en 's avonds knip, plak, schrijf en reken ik dat het een lieve lust is. Onder het genot van een glaasje wijn, natuurlijk. Maar dat kunnen er ook twee ... of drie ... of ... een beetje meer zijn, hoor.
Gisteren, bijvoorbeeld, heb ik een cijferbrij van 713 cijfertjes zitten "ontleden". Ik heb er al mijn kleurtjes voor bovengehaald. Helaas heeft het nog niet veel opgebracht. Het is dus wachten tot Broertje "op" is om eens te horen wat hij er van gemaakt heeft.
Maar de wijn heeft wel rijkelijk gevloeid. Op een gegeven moment was mijn laatste fles australische wijn leeg. Ik wist niet of het wel verstandig was om dan over te schakelen op bulgaarse ... en heb dat dan maar "proef"-ondervindelijk uitgeprobeerd. Awel, het is mij goed bekomen ! De cijfertjes begonnen wel allemaal op mekaar te lijken ;-) 't Waren dan ook allemaal nullen, enen, twees, zevens, achten en negens. En ik had geen nieuwe kleurtjes meer om er nog bepaalde "combinaties" uit te lichten. Dus ben ik maar naar boven getrokken. En dat is zonder problemen gelukt !!!
Ik ga er nu weer even tegenaan ...
Volgende keer beter !
vrijdag, januari 21, 2005
DANK U WEL VOOR DE LIEVE WENSEN !!!
Woensdag was het mijn verjaardag : ik heb het weer maar eens overleefd en begin aan een nieuw bonus-jaar ... Ik ben met broertje gaan wokken bij WOK Dynasty in Heverlee. Een aanrader ! Hetzelfde systeem als Chen's Wok Palace en het Chess Café. En ik word nu toch echt wel een specialist in het eten met stokjes !
Woensdagavond heb ik dan enkele cakes, muffins en brownies gebakken, om de collega's mee te laten vieren met dit heuglijke feit. 't Was allemaal heel lekker. Alleen de brownies ... dat was pure CHOKOLADE ! Daarvoor moest je in je ingewanden geen pijltjes richting "Lever" staan hebben. Die vonden de weg naar dat soms gevoelige orgaan helemaal vanzelf ... Maar, ondanks een uitgedunde staf (de meesten zitten deze week in Griekenland, we waren gisteren met acht op kantoor), bleef er 's avonds welgeteld 1 brownie over ... Eens kijken of er vanmorgen veel "afwezigen" zijn ...
Gisterenavond zat de EOS bij de post. Die zit altijd in een plastic jasje. Ik had dat plastic zakje nog in mijn hand toen ik boven andere kleren wou gaan aantrekken. Ik dacht : ik shot het in de keuken en zal het straks wel oprapen en weggooien. Zogezegd, zogedaan. In de hall gooide ik het plastic propje omhoog en gaf er een flinke trap tegen. Ik had echter geen rekening gehouden met het feit dat ik mijn "blokjes" (houten sloefjes) al aanhad. Gevolg : propje valt voor mijn voeten op de grond en rechterblokje vliegt door de keuken en landt net voor het aanrecht ! Dank u Engelbewaarder (ik kan die schat echt waar niet genoeg bedanken !) !!! Voor 't zelfde geld was het blokje nog wat hoger en verder gevlogen, tussen de afwas of ... door de ruit ...
Daarna was het tijd om nog wat te puzzelen aan Mzsteriax V. Walter en ik zijn vastgelopen op Jaar 2 - Puzzel 4. Walter wil ab-so-luut "steelpannetjes" op het fornuis zien staan. Ik zocht het gisterenavond dan meer in de richting van "atoombommen". Helaas, driewerf helaas : mijn wijn was op ! Er zat nog maar een half glaasje in de fles ... En puzzelen zonder wijn is niet gezellig. Het is misschien wel bevorderlijker voor het vinden van de oplossingen maar het is NIET leuk.
Toch ben ik tot half één opgebleven. Niet alleen omdat ik voelde dat ik dicht bij een doorbraak zat met de puzzel (niet, dus), maar vooral omdat buiten de weergoden flink tekeer gingen. Het stormde verschrikkelijk en rond middernacht is het plots kort maar hevig beginnen gieten. Toen ik om half één dan besloot om te gaan slapen, kwam het water mij in de hall tegemoetgestroomd : het was gewoonweg onder de voordeur doorgevlogen ! Ik heb de plas opgekuist en enkele dweilen voor de deur gelegd en heb verder een rustige nacht gehad, dankuwel.
Vanmorgen, toen ik op het nieuws hoorde dat het in Herent, Bertem en Kortenberg weer zo erg geweest was, heb ik wel even aan zusje moeten denken. Die zal gisteren ook wel druk in de weer geweest zijn met emmers en dweilen ...
Ja, en zo is het nooit goed, hé ? Ik hou niet van sneeuw en ijzel en word momenteel dus blijkbaar op mijn wenken bediend. Maar storm en regen zijn ook niet leuk. En in 't voorjaar zullen we waarschijnlijk wel de gevolgen merken van een "zachte" winter, als de microobjes niet doodgevroren geweest zijn en zo ...
Zouden de jaartjes bij mij nu toch beginnen door te wegen ... ?
Woensdag was het mijn verjaardag : ik heb het weer maar eens overleefd en begin aan een nieuw bonus-jaar ... Ik ben met broertje gaan wokken bij WOK Dynasty in Heverlee. Een aanrader ! Hetzelfde systeem als Chen's Wok Palace en het Chess Café. En ik word nu toch echt wel een specialist in het eten met stokjes !
Woensdagavond heb ik dan enkele cakes, muffins en brownies gebakken, om de collega's mee te laten vieren met dit heuglijke feit. 't Was allemaal heel lekker. Alleen de brownies ... dat was pure CHOKOLADE ! Daarvoor moest je in je ingewanden geen pijltjes richting "Lever" staan hebben. Die vonden de weg naar dat soms gevoelige orgaan helemaal vanzelf ... Maar, ondanks een uitgedunde staf (de meesten zitten deze week in Griekenland, we waren gisteren met acht op kantoor), bleef er 's avonds welgeteld 1 brownie over ... Eens kijken of er vanmorgen veel "afwezigen" zijn ...
Gisterenavond zat de EOS bij de post. Die zit altijd in een plastic jasje. Ik had dat plastic zakje nog in mijn hand toen ik boven andere kleren wou gaan aantrekken. Ik dacht : ik shot het in de keuken en zal het straks wel oprapen en weggooien. Zogezegd, zogedaan. In de hall gooide ik het plastic propje omhoog en gaf er een flinke trap tegen. Ik had echter geen rekening gehouden met het feit dat ik mijn "blokjes" (houten sloefjes) al aanhad. Gevolg : propje valt voor mijn voeten op de grond en rechterblokje vliegt door de keuken en landt net voor het aanrecht ! Dank u Engelbewaarder (ik kan die schat echt waar niet genoeg bedanken !) !!! Voor 't zelfde geld was het blokje nog wat hoger en verder gevlogen, tussen de afwas of ... door de ruit ...
Daarna was het tijd om nog wat te puzzelen aan Mzsteriax V. Walter en ik zijn vastgelopen op Jaar 2 - Puzzel 4. Walter wil ab-so-luut "steelpannetjes" op het fornuis zien staan. Ik zocht het gisterenavond dan meer in de richting van "atoombommen". Helaas, driewerf helaas : mijn wijn was op ! Er zat nog maar een half glaasje in de fles ... En puzzelen zonder wijn is niet gezellig. Het is misschien wel bevorderlijker voor het vinden van de oplossingen maar het is NIET leuk.
Toch ben ik tot half één opgebleven. Niet alleen omdat ik voelde dat ik dicht bij een doorbraak zat met de puzzel (niet, dus), maar vooral omdat buiten de weergoden flink tekeer gingen. Het stormde verschrikkelijk en rond middernacht is het plots kort maar hevig beginnen gieten. Toen ik om half één dan besloot om te gaan slapen, kwam het water mij in de hall tegemoetgestroomd : het was gewoonweg onder de voordeur doorgevlogen ! Ik heb de plas opgekuist en enkele dweilen voor de deur gelegd en heb verder een rustige nacht gehad, dankuwel.
Vanmorgen, toen ik op het nieuws hoorde dat het in Herent, Bertem en Kortenberg weer zo erg geweest was, heb ik wel even aan zusje moeten denken. Die zal gisteren ook wel druk in de weer geweest zijn met emmers en dweilen ...
Ja, en zo is het nooit goed, hé ? Ik hou niet van sneeuw en ijzel en word momenteel dus blijkbaar op mijn wenken bediend. Maar storm en regen zijn ook niet leuk. En in 't voorjaar zullen we waarschijnlijk wel de gevolgen merken van een "zachte" winter, als de microobjes niet doodgevroren geweest zijn en zo ...
Zouden de jaartjes bij mij nu toch beginnen door te wegen ... ?
Abonneren op:
Posts (Atom)