Telefoon

Ik kreeg zonet telefoon van een “ollands” sprekende dame. Zij noemde de naam van haar firma (waarvan ik niets begreep) en bedankte mij voor het invullen van de vragenlijst op mijn adres. Ze wou mij een puzzelboek toesturen. Welke vragenlijst ? ‘Over hobby en puzzels’. Ik vertelde haar dat ik helemaal geen vragenlijst ingevuld had en dat ik geen puzzelboek nodig had. ‘Maar u hoeft er niet voor te betalen’. Neen, dank u maar toch bedankt voor het bellen.

Ik heb écht geen vragenlijst over hobby en puzzels ingevuld. Mij geen blaaskes wijsmaken, hé. En als ze mij iets gratis wil toesturen ? Wel, ze zegt dat ze mijn adres heeft. Sturen, dan maar !

Toch ?

Muggen

Naar ’t schijnt was de zomer te droog om veel last van muggen te hebben. Ik had er inderdaad geen probleem mee gehad.

Maar twee weken geleden, toen ik na de kwis nog wat TV zat te kijken, had er mij eentje in de vingers gebeten. En een van de volgende avonden was het weer van dat. Bovendien was het een “stille” mug : ik hoorde ze nooit. Maar ik was al blij dat zij in de living bleef terwijl ik ging slapen.

Vannacht lag ik nog wat te lezen in bed. Drie centimeter van mijn linker arm, tussen mijn leeshandschoen en mijn fleece dekentje, was niet bedekt. Toen het op die plaats begon te branden, zag ik ze zitten : de “stille”, en ze was zich aan mijn bloed te goed aan het doen ! Ik deed een armzalige poging en klopte ernaar maar ze vloog weg, natuurlijk. Geheel geluidloos. 

Een half uurtje later probeerde ik in het donker in slaap te geraken. Plots voelde ik de mug landen op mijn gezicht. Ik haalde uit met mijn linkerhand, die ondertussen ontdaan was van de leeshandschoen. In het donker naar iets slaan met mijn linkerhand waarmee ik zo goed als geen coördinatie heb : geen goed idee. Ik heb mezelf daar een serieuze mep op mijn linkeroog gegeven. Ik zag letterlijk sterretjes !

Later in de nacht, tijdens een plaspauze, zag ik twee (!) muggen op de muur zitten, op 15 cm van elkaar, aan het hoofdeinde van het bed. Wacht maar … Met in elke hand een pantoffel klom ik op het bed. Ik was er van overtuigd dat ik met beide pantoffels mooi tegelijk geklopt had. Maar slechts één mug plakte er tegen de muur. De andere was ribbedebie. Om de titel “synchroon-muggen-kloppen” te winnen, zal ik nog wat moeten oefenen, denk ik.

Vanochtend lag ik in bed te overwegen wanneer ik zou opstaan. Het gaat niet goed met de neus-keel-oren regio van Meutje : alles in mijn hoofd lijkt ontstoken. Alleen mijn ogen bleken nog goed te werken want plots zag ik een mug neerdalen naar mijn linkerhand die niet onder de dekens lag. Jawel, “neerdalen”, net zoals een helikopter.

Nooit gedacht dat ik zó alert kon zijn, zo vroeg op de ochtend. Ofwel was de mug uitgeput van haar drukke nachtelijke bezigheden.

Maar ik heb ze, in volle afdaling, tussen mijn beide handen platgeklopt ! Nà !

Extra parkeerplaats ?

Mysterie van de “mystery-car” opgelost !

Vanochtend bezoek in de straat van een politieman en een gemeentewerker. Of ze nog een parkeerplaatsje bij zouden kunnen maken aan de overkant, of misschien wel twee ?

De mystery-car is van het vriendje van een bewoonster in de blok naast ons. Hij is weg en komt pas zaterdag terug. Vriendinnetje heeft geen sleutel van de wagen en kan hem dus niet verplaatsen. “Is er geen tweede sleutel, bij zijn ouders of zo ? Kunt ge naar iemand bellen ?” vraagt de politieman. “Allez ja, ik zal hem eens bellen” zei vriendinnetje uiteindelijk en vertrok richting markt.

Politieman en gemeentewerker zijn precies nogal voorstander om aan de overkant DRIE parkeerplaatsen bij te maken. Iedereen stond op het balkon en riep “NEEN ! Twee is meer dan genoeg”.  Dan heeft François (van Magda) zijn auto buiten gehaald om eens te testen. Hij heeft volgens mij de grootste wagen van al onze garagehouders. Zelfs zonder obstakels, rijdt hij altijd in twee keer binnen. De politieman denkt dat onze straat én de garagepoort beide te smal zijn om in een keer binnen te rijden. (volgens mij is de auto van François te groot en moet François daarmee leren rijden)

Ik ben maar binnen gekomen want wat het resultaat van dit alles zal zijn, is nog onduidelijk : drie kleine plaatsjes of twee gewone … Je moet er rekening mee houden dat de mensen altijd wel even buiten de lijnen zullen parkeren … Stof tot nadenken, blijkbaar.

We zullen het wel zien als de lijnen geschilderd zij, zeker ?

Naar de carwash

Mij zo geamuseerd vandaag en niemand om het tegen te vertellen …

De Oudstrijderslaan is afwezig en in de Bosstraat was bezoek. En op beide adressen stond ik ZONDER mijn groen-bakje ! ’t Is pertang vol want ik heb nogal veel van een krulsla moeten weggooien. Ik had er nochtans 4 keer van gegeten maar ’t was wel ne serieuze grote, gekregen van de buurvrouw.

 Wel, om te beginnen : wij hebben nu ook een "mystery-car" in onze straat. Die staat er al sinds vrijdag (misschien al vroeger ?), buiten de parkeerlijn. ’t Is een nummerplaat die ik regelmatig in onze straat zag. Bezoeker voor naast ons, dacht ik altijd. Vrijdag, toen ik met de auto thuis kwam, stond die wagen er dus. Nogal moeilijk voor ons om in de garage binnen te rijden. Iedereen heeft telkens twee pogingen nodig. En nu staat die auto er nog altijd. Die heeft niet bewogen. En zonet zag ik dat er een kaartje van de politie onder de ruitenwisser steekt.

En waarmee heb ik mij zoal geamuseerd vandaag ?

Volgende week moet ik naar de autocontrole en dus heb ik mijn autootje laten wassen bij de Wasstraat. Op de website had ik gezien dat je er ook de bandenspanning kan nakijken. Goed idee ! Daarvoor had ik echter een jeton nodig. De automaat die die jetons verschaft neemt briefjes van 5, 10 en 20 euro aan. Natuurlijk heb ik op dit moment alleen maar briefjes van 20 euro op zak. Ik steek er zo een briefje in en krijg … 20 jetons ! Doemme, dat had ik niet voorzien. Een beetje verder zag ik een werknemer van de Wasstraat staan. Ik toon hem mijn handvol jetons. “Ge hebt er zoveel niet nodig, zeker ?” vraagt hij al lachend. Hij vertelt mij ook dat de bandenspanningsmetermachine ook stukken van 1 euro aanneemt. Hij heeft mijn 20 jetons gewisseld voor 10 stukken van 2 euro en ik heb met 1 euro mijn banden nagekeken. ’t Was vandoen : 2 banden hadden 1,7 bar en 2 banden 1,8. Ik heb ze alle vier tot 2,2 bar bijgevuld.

Onderweg naar huis kreeg ik nog een goed idee. Allez, ’t was eigenlijk van moeten. Want ik had al 450 km gedaan met mijn tank benzine en daar kan – uiterste maximum – 500 km uit. En dan sta ik stil, weet ik als ervaringsdeskundige. OK, dan rijden we door naar Dats in Nossegem om bij te tanken. Aan de Staca was er een beetje opstopping : een bus van De Lijn stond half over de steenweg. Van Brussel kwamen er geen auto’s door. Geen idee wat er aan de hand was. Na een tijdje zie ik, schuin over de Staca, een vrachtwagen van de steenweg het veld inrijden. En alles begon weer te rijden. Goed zo. Maar dan zie ik dat die vrachtwagen een enorme stofwolk maakt die over de steenweg vliegt. “Nee, nee, nee !” heb ik hardop uitgeroepen. Ah jaaaa, mijn autootje was net gewassen en nu moest ik door die stofwolk rijden. Snik, snik … Ik heb er nog net op tijd aan gedacht om mijn ramen dicht te doen en mijn ventilatie af te zetten, zodat het stof niet ook IN de auto terecht zou komen.

En zo zie je maar : Meutje maakt toch altijd veel plezier, hé !

Waterkoker

Mijn Justine leeft nog !
Ze is zelfs niet gehandicapt ...

Ik leg even uit :
Zoals in het boekje staat, maak ik mijn waterkoker (Justine) na gebruik altijd leeg. Gisteren besloot ik de keuken te poetsen. Toen ik alles weer op zijn plaats zette, moet ik per ongeluk het knopje van Justine ingedrukt hebben. En, neen zus, ik trek de prise nooit uit ... Dus, plots hoorde ik een klik en realizeerde ik mij wat ik gedaan had : mijn waterkoker ZONDER water laten koken !
Het toestel zag nogal bruin vanbinnen en het knopje was naar binnen gevallen. Die is er aan, dacht ik, en ik heb dadelijk een nieuwe waterkoker besteld bij Collishop.

Vandaag, uit curieusiteit, toch even het knopje ingedrukt en het brandde. Wel, dacht ik alweer (ne mens denkt soms nogal wat af, nietwaar ?), de thermostaat zal stuk zijn en dan valt de waterkoker niet vanzelf uit als het water gekookt is. Maar neen, hoor. Ik heb zonet water gekookt voor een kopje koffie en Justine deed haar werk zoals gewoonlijk !
Justine is dus alive and kicking !

Morgen ga ik de nieuwe waterkoker afhalen. Ik kan die stockeren bij mijn "nieuwe" haardroger die ik enkele jaren geleden gekocht heb, omdat ik vond dat mijn oude haardroger bij gebruik nogal heet werd. Juist, die oude haardroger doet het ook nog steeds ...

Vos

Gisterenavond 22u, tijd voor een pafke. Ik kom aan de deur en zie nog juist een staart uit mijn gezichtsveld verdwijnen. Ik haast mij naar buiten, denkende dat het een kat is en ik dacht al te zeggen : stomme kat, wie loopt er nu met zo een regenweer op straat ? Maar dan kom ik op het balkon, kijk om het hoekje en zie het beestje lopen. Het kijkt even in de oprit/garage van Jokke maar loopt dan verder en slaat de Bosstraat in.
Neen, het was geen kat. Een honden figuurtje met een pluimstaart ? En het was ook geen marter. Daar was het te groot voor. Voor een wolf was het dan weer te klein. Het was Reynaert die ik al een tijdje niet meer gezien had.

Driekoningen

Ik had snoep gekocht, mochten de Driekoningen langskomen. Want elk jaar is het hetzelfde liedje : Driekoningen komen zingen en ik heb alleen maar geld om te geven.

Het was mijn bedoeling om Mars en Bounty mee te brengen omdat ik die zelf het lekkerst vind. Thuis gekomen, zie ik dat ik Mars en Milky Way bijheb. Bummer.

Ondertussen is Driekoningen voorbij. Morgen begint de school terug.
En ik heb nog geen enkele Koning gezien ...

Net weer de twee marters gezien. Het leek alsof ze aan het spelen waren. Maar toen kwamen er twee wandelaars de hoek om en zijn de marters allebei langs de oprit verdwenen ...

De nacht van donderdag 29 op vrijdag 30 juni.
Uit eten geweest, veel te veel gegeten (maar wel lekker !) en dus blijf ik nog maar wat TV zitten kijken.

Om kwart voor één hoor ik gekrijs op straat en ga kijken. Aan de overkant, op 20 meter van mij, staat een marter. Ik maak geluidjes. Hij kijkt even mijn richting uit maar blijft staan. Ik steek mijn hoofd over het balkon. Hij ziet mij maar blijft toch staan. Dan komt er van de overkant van de straat een tweede marter naar hem toe ! Ze lopen wat rond elkaar en snuffelen. Uiteindelijk verdwijnt de ene marter naast de garagebox van Jokke achter de huizen terwijl de andere zich via de oprit ernaast in de tuin begeeft.

Ik blijf nog een tijd staan kijken maar hoor of zie niets meer. Rond kwart na één zet ik de TV uit om te gaan slapen. Ik kijk nog even buiten en zie de grijze kat met witte laarsjes (onze straat is hààr terrein !) uit die oprit komen en op 't gemakske de straat over steken.

Welke geheimen spelen zich 's nachts op straat af ... ?

Binnen in huis is er niets mysterieus aan de hand. Bij thuiskomst had ik al een drolletje kunnen doen. En dat heb ik in de loop van de nacht nog twee keer "dunnetjes" overgedaan ...

Maar goed geslapen, dat wel !

Ik durf niet met de fiets buitenkomen maar nu begin ik ook als voetganger te twijfelen ...

Ik kom met mijn caddy van Delhaize aan de "snooker"-kant van de steenweg. Ik zal de Kerkstraat oversteken en verder de steenweg volgen om nog eens langs de markt te gaan.

Uit de Kerkstraat komt een fiets gevlamd, OP het voetpad, recht naar mij toe. Zij slaat alles dicht. Ik sla alles dicht ;-) "O, sorry mevrouw ! Sorry mevrouw !" zegt ze en ze rijdt verder, OP het voetpad, richting Rijkswacht.

De Kerkstraat is nu een "fietsstraat" en langs de steenweg ligt een pracht van een fietspad.

Wat doet een fiets dan nog op het voetpad ?

Dan haalt ne mens al eens speciaal Boursin in huis om Jeroen zijn "Pasta met gerookte zalm, venkel en kruidenkaas" te maken ...

Witte wijn in de saus gedaan. Geen Ricard want die had ik niet in huis. Lang geleden dat ik nog eens venkel gegeten had. 't Was lekker. Maar wel een beetje flauw ...

Zou dat komen doordat ik na het eten de Boursin onaangeroerd in de koelkast terugvond ?

Ik heb een nieuwe manier gevonden om aan cash geld te komen. In plaats van naar de bank te gaan en briefjes uit de muur te halen, ga ik gewoon sigaretten kopen.

Bij Makro werkt het zo : je haalt 5 ticketjes uit de automaat, je betaalt met de kaart, aan de verdeelmachine krijg je slechts 1 farde vanwege dat er niet meer in zitten en dat dat niet goed afgestemd is met de ticket automaat (grmbl !), en dan krijg je cash 250 euro terug. Lap, daar kan ik enkele weken mee voort.

Bij Colruyt gaan ze een beetje anders te werk : je krijgt 3 fardes, je betaalt met de kaart, thuis gekomen, merk je dat 2 fardes verkeerd zijn (op de factuur stonden nochtans 3 dezelfde !), je rijdt terug naar de winkel, na even zoeken vinden ze toch nog 1 farde van jouw merk en je krijgt cash 65 euro terug.

Ik was bijna door die 250 euro van Makro heen. Nu kan ik weer een tijdje verder ...

De markt ... stress, stress, stress ...

Aan het groentenkraam kocht ik 1 kilo aardappelen. Toen ik wou betalen, viel mijn stuk van 1 euro in de bak met knoflookknollen. "Leg ze maar allemaal opzij", zei de groentenman. Ik begin de bak met knoflook te ontmantelen en vind mijn stuk van 1 euro. Ik zeg nog : "Als het nu is van 'wat ge aanraakt, moet ge kopen', dan ga ik iets voorhebben". Waarop de groentenman : "Da's niet zo duur, hoor. Maar wat gaat ge er allemaal mee doen ?" Ik betaal en hij zegt nog : "Vergeet ze niet, hé". Ik denk dat hij een grapje maakt over de knoflookknollen, zeg welbedankt en ga naar het broodkraam. Ik heb net koffiekoeken besteld als ik achter mij hoor : "En welke patatjes gaan we vanavond eten ?". De groentenman stond achter mij met mijn kilo aardappelen ... die ik gewoonweg aan zijn kraam had laten liggen !

Een echt marktmens zal ik nooit worden, vrees ik ...

Ups en downs.

Vanmorgen naar de Colruyt geweest. Beetje tegenslag om te beginnen : er was geen druppel witte Martini meer te verkrijgen. Daarna heb ik samen met zus naar de gekleurde macarons gezocht. Maar ik kon ze weer niet vinden en heb het dan maar even gevraagd aan een lieve Colruyt meneer. En jawel, “verse macarons” staan in de frigo. Joepie ! Toen ik uit de frigo kwam merkte ik dat ik de hak van mijn linkerschoen kwijt was. Nog even door de ganse winkel gegaan maar geen hak gevonden, natuurlijk. Jammer. Aan de kassa was het dan weer helemaal “toppie”. Mijn sigaretten waren er en ik heb dus maar vlug weer een voorraadje ingedaan. En ik kon ook nog twee cadeau bonnen verzilveren ! Dat wordt hier altijd maar beter en beter ! Dan kom ik aan de wagen om de boodschappen in te laden en naast mijn autootje vind ik … mijn linker hak !

Mijn dag kan niet meer stuk !

Nog een (leuk ?) speeltje : de afwasmachine ...

Ik doe slechts 1 keer per week de afwas met de machine. In het begin werkte mijn vaatwasmachine zonder problemen. Dan heb ik een periode gehad waar ze mij wreed in de steek liet : afwas nog vuil, borden en glazen beslagen ...

Ik heb hier zo mijn theorie over. In het begin gebruikte ik allemaal producten van Delhaize. Dan gebruikte ik tabletjes van Sun en de rest (zout, spoelmiddel) nog altijd van Delhaize. Toen kreeg ik die problemen. Nu gebruik ik alles van Sun en ... geen problemen meer ! Volgens mij zit er iets in de Sun producten dat andere producten "afstoot". De snoodaards ...

Bon, ik heb nu al weken een schone afwas dus zullen we zo maar verder doen.

Vandaag echter deed ik een nieuwe ontdekking ! Mijn doos van 76 tabletjes is al voor driekwart leeg. Daarnet nam ik een nieuw tabletje om de afwas te starten en wat zien ik ? Op de doos staat HYDROFILM. Tiens, wat is dat ? Ik lees verder op het deksel en zie : "100% oplosbaar, niet nodig om de folie te verwijderen".

En zeggen dat ik tot nu toe altijd het tabletje uit de verpakking haalde voor ik het in de afwasmachine zette ...

Ne mens leert toch alle dagen bij, hé.

Uitstapje naar de Makro

Colruyt had vorige keer mijn sigaretten niet. Wel, ik moet toch een nieuw vuilbakje hebben en dan haal ik een flinke voorraad sigaretten en kan ik gelijk zwarte muizen meebrengen voor Zus. Tijd dus om eens bij Makro binnen te stappen.

Mijn ingewanden wilden vanmorgen niet goed mee. Maar dat kwam goed uit : onze straat ligt open dus moet ik toch later vertrekken.

Tegen 11u30 was het dan zover. Mijn darmen waren gekalmeerd. KA’tje was er ook klaar voor. En wijle weg !

Hoe zat dat weer, daar aan Brucargo ? Het was de afrit helemaal rechts, geloof ik … want alle drie de banen over, da's om de E19 te nemen. Gezwind neem ik de eerste rechts. Hola ! Melsbroek ? Daar moet ik niet zijn. Geen probleem. Vlak na de afrit is er een piepklein rond puntje waar ik kan draaien. En terug de baan op. ’t Zal het middelste baanvak geweest zijn, zeker ? (neen, er gaat geen lichtje branden) Middelste afrit … Net als ik niet meer kan veranderen zie ik dat ik op weg ben naar de E19.

Ik gebruik dit woord niet gauw maar nu heb ik het toch luidop gezegd : “Sh*t !”. Ik moest dus alle banen over en helemaal links blijven om naar Makro te gaan. Ik dacht dat dat voor de E19 was. Maar ik rij eigenlijk zelf nooit naar de E19 ? En toch is dat lichtje niet gaan branden …

Bon, het feit is nu dat ik op de E19 zit. De eerstvolgende afrit nemen dan maar. Jongens, dat duurt wel een tijdje eer er een afrit komt. Ik zal hier maar braafjes achter die vrachtwagen blijven hangen. Anders mis ik het misschien nog. Ha, Zemst ! Ken ik van haar noch pluim. Het plan is dus om daar, indien mogelijk, naar links de brug over te rijden en de E19 terug te nemen.

Oh maar, kijk ! Naar rechts staat er een wegwijzer "Planckendael". En van daar ken ik de weg naar huis. Er staat ook wel een oranje plaat dat een of andere steenweg volledig onderbroken is tussen Perk en Elewijt … Och, laat het ons maar eens riskeren. Als ik nu de E19 terug neem naar Brucargo, weet ik toch niet hoe ik van daar dan naar de Makro moet. Dan moet ik nog een heel eind terug rijden eer ik weer de weg ken.

Voor ik echter aan Planckendael kom, herken ik dat reuzen kruispunt in Hofstade. Nice ! Hier rechtsaf en ik kom weer op bekend terrein. … Allez, er is natuurlijk nog altijd de zaak van de onderbroken steenweg tussen Perk en Elewijt. Maar aan die onderbreking staat een plaat : “doorgaand verkeer omleiding volgen”. Hoe moeilijk kan dat nu zijn ?

Een tijdje gaat het goed en volg ik dus de “omleiding”. Maar dan let ik niet meer op de oranje platen want ik zie dingen zoals “Machelen” en “Peutie”. Kijk, kijk ! Ik zal er misschien nog rapper zijn dan ik dacht ! Een rond punt … Neen, er staat geen verroeste vuist op. Goed naar de wegwijzers blijven kijken, nu. Machelen is the place to be ! En we rijen, rijen, rijen … Nog een rond punt … Geen vuist … Weer een afslag. Iets aan de wegwijzers doet mij hier links afslaan (waarom ? Geen idee) Maar dan zie ik wat verder de verroeste vuist boven de struiken uit steken. Ja maar, da’s rechtdoor en ik ben hier links aan ’t afslaan ! In die zijstraat dan maar dadelijk een oprit binnengereden om te draaien.

35 km na mijn vertrek thuis arriveer ik op de parking van Makro. Wel een vuilbakje gevonden. De zwarte muizen zijn ook binnen. Maar mijn sigaretten hebben ze er niet. Boe ! Boe !

Vandaag eens iets nieuws geprobeerd ...

Ik liep nogal achter met het wassen van lakens en dus werd het tijd om dat in te halen. Dekbedhoezen en slopen in de machine, anti-kalk blokje erbij omdat ik ze op 90° ga wassen, mijn laatste restje wasverzachter in het bakje (straks nieuwe meebrengen als ik boodschappen ga doen, snel opschrijven !) en Start !

Tijdens het uithalen van de was dacht ik nog : ik hoor/voel mijn zeepbolletje nergens tussen het wasgoed. Het is altijd een hele expeditie om dat bolletje tussen die lakens te vinden. Dat zou nogal wat zijn, hé. Mocht ik zo maar dat bolletje kwijt zijn. Gróót mysterie : heeft mijn wasmachine het bolletje opgeslokt ? Gniffel, gniffel ... Waarom heb ik toch altijd van die "rare" gedachten ? Zucht ...

De wasmachine is leeg, de lakens zijn opgehangen en ... NERGENS dat zeepbolletje tegen gekomen. Hoe kan dat nu ??? En dan begint het langzaam te dagen : ben ik vergeten zeep toe te voegen ? Neuh ... De was ruikt toch fris. Ah ja, maar ik had wel wasverzachter in het bakje gedaan ... Maar ... dan ... wacht eens even ... Jawel, daar staat het bolletje, op het schap bij de was producten.

Goed zo, meisje ! Gewassen zonder zeep !

Allez, weer iets dat ik eens uitgeprobeerd heb. Maar of dat nu voor herhaling vatbaar is ?

Van op het terras zag ik in de verte een witte Porsche geparkeerd staan.
Een schoon machien en er zat een gepersonaliseerde nummerplaat op. Maar met mijn brilletje alleen kon ik ze niet lezen.

Er dan maar een hulpmiddeltje bijgehaald. Neen, ik ben niet met de verrekijker op het terras gaan staan. Toch een beetje discretie, hé. Maar als ik mij in enkele bochten wrong, kon ik van in de living zien wat er op de plaat stond ...

LUCKY ME

... Opschepper ... Maar hij heeft wel gelijk, natuurlijk ...

Een tijd geleden zag ik een vlieg in de living rondvliegen. Neen ! Ik wil geen vliegen in huis ! Maar ze hield zich goed verstopt en ik zag ze heel zelden. Nooit lang genoeg om met de vliegenmepper in actie te treden.

Een week of twee later kwam er een vlieg met mij mee naar binnen van het terras. Verdorie ! Twéé vliegen in huis ! Stel dat het een jongetje en een meisje is. Dan heb ik hier binnenkort een vliegeninvasie !

Eén van de vliegen had nogal een “attitude” : ze ging altijd op de lamp zitten. Ja, dan kun je er geen flinke mep op geven want dan riskeer je dat heel de lamp er mee aangaat.

Vorige week echter kwam ik in de keuken oog in oog te staan met een van mijn vliegen. Zij zat op het keuken aanrecht. Werd ze al een dagje ouder ? Was ze niet meer zo alert ? Ik ben ook niet meer van de jongsten maar mij besluipt niemand met een handdoek. Een flinke tik en de stand werd Meutje 1 – Vliegen 0.

Vandaag kreeg ik de tweede vlieg in de mot. Ze bleef maar in mijn gezichtsveld rondvliegen. Niet goed bezig, vlieg ! Dit was mijn kans ! Met de vliegenmepper in de aanslag zette ik de achtervolging in. Bejaard of niet, de vlieg heeft mij nog alle hoeken van de living laten zien. Maar uiteindelijk, bleef ze op het raam zitten uitpuffen en daar heeft ze haar laatste adem uitgeblazen.

Ik maak mezelf wijs dat er nu geen vliegen meer in huis zitten. Maar waarom “voel” ik dan dat ze mij van achter elk donker hoekje zitten uit te lachen ?

Gisterenavond waren wij om zes uur uitgenodigd bij de bovenbuurvrouw. Het werd een gezellige avond met warme en koude hapjes en natuurlijk met de gebruikelijke roddels en verhalen van vroeger.

Bovenbuurvrouw woont recht tegenover het eksternest dat ik nu al een tijdje in het oog houd. Zij is ook degene met een nestkastje op het balkon. Ze had goed nieuws : haar jonge meesjes waren allemaal uitgevlogen.

Ik zat gisteren de ganse tijd met mijn gezicht naar de straatkant. Op een gegeven moment zag ik een ekster in de boom rond vliegen. En dan kwam daar een tweede ekster mee rond huppen ! Even dacht ik zelfs een derde soortgenoot tussen het gebladerte te zien. Ik vroeg mij af hoe het kwam dat er nu plots meerdere eksters in de boom zaten. Tot nu toe had ik altijd maar 1 ekster in de buurt gezien. Waardoor ik veronderstelde dat er een permanentie “op” het nest was en dat telkens één van beide ouders de boodschappen ging doen.

Zouden de jonge eksters aan het uitvliegen zijn ? Als goede gast moest ik echter mijn aandacht bij de lopende conversatie houden. Ik zal het zondagmorgen eens goed bekijken. Hopelijk blijven jonge eksters de eerste dagen na het verlaten van het nest nog even in de buurt ?

Zondagochtend 6u20 : wakker geworden van ekstergekwetter. Achteraan aan de vensters gaan kijken … Niets te zien. Ik hoor de ekster in de garage doorgang van hiernaast naar voren gaan. In nachtgewaad vooraan op het terras post gevat. Eén enkele ekster zit op het dak van de overburen. In de boom zit een meesje voortdurend te “si si sirrrrrr”-en.

6u30 - We zijn nu toch wakker dus zullen we maar officieel “opstaan”. Op dit uur van de dag al in de tuinzetel op het terras te gaan zitten, dat lijkt me een beetje zottekes. Maar ik blijf toch nog even staan om te luisteren en te kijken. Na een hele tijd vliegt het meesje weg uit de boom. Even verder in de struiken tsjirpen de mussen dat het een lieve lust is. Op het dak van nummer 14 zit een eenzame duif. Geen ekster activiteit meer waar te nemen.

Jongens, wat is het mistig, vanmorgen. Geen weer voor nestverlaters, als je het mij vraagt !

7u30 – Twee eksters scheren langs de boom en vliegen naar de nieuwbouw hiernaast. Ergens aan de andere kant kwettert een derde ekster. De eenzame duif zit nog altijd in haar eentje op het dak van nummer 14. Verder niets meer te zien of te horen.

Mys(t)erie, mys(t)erie, mys(t)erie …