Nederland - Duitsland : 1 - 1, heb ik op de radio gehoord.
Wel, de stand in de verkeersergernis van deze ochtend is HAHAHA - GRRRRR : 1 - 1

Ik stond klaar om achterwaarts de oprit af te rijden maar kon mij nog niet in het verkeer begeven vanwege enkele auto's die zich vanaf de Tervuurse Steenweg naar de Coige begaven op de weghelft aan de overkant. Mijn wielen stonden al in de goot dus zal mijn koffertje al wel over de straat gehangen hebben, maar op deze weghelft kwam geen auto aan, dus wachtte ik rustig af. Twee vrachtwagens, een beetje spatie, een personenwagen en ... een grijze monovolume. In de verte zag ik de monovolume aanstalten maken om de personenwagen voorbij te steken. Tot hij mijn koffertje ontwaarde en zich wijselijk terugtrok in de "file", die de voorgeschreven snelheid van 70 km/u aanhield. Zodra de monovolume ter hoogte van mijn oprit kwam, hervatte hij zijn inhaalmaneuver en net voor het bochtenwerk van de Coige, waar je geen zicht meer hebt op het aankomende verkeer, lukte het hem om zowel de personenwagen als de twee vrachtwagens voorbij te steken ! Hij was misschien wel snel maar ik heb toch zijn nummerplaat gezien : HGE774. Jawel, dé HGE774 die mij een tijd geleden (ergens in de winter ?) al opgevallen was vanwege zijn zeer fantasierijk weggedrag. Eén punt dus voor HAHAHA. Ah jaaaa, door mijn schuld moet die monovolume zeker ... 10, wat zeg ik, misschien wel 20 seconden verloren hebben !!!

Aan het kerkhof in Moorsel stonden we met zijn allen aan te schuiven om naar Sterrebeek te gaan. Vanuit de andere richting kwam er een fietser aan (op de rijbaan, want er is daar geen fietspad) en achter die fietser reden twee wagens. Zij konden de fietser eigenlijk niet voorbij omdat er aan onze kant van de weg één lange file stond. Plots hoorde ik een claxon. Het was het rode autootje net achter de fietser en die begint de fietser doodleuk voorbij te steken ! Daarvoor moest hij wel de tweewieler de kant in rijden want, zoals gezegd, aan onze kant stonden ... juist. Dit "sympathieke" maneuver gebeurde ongeveer naast mij en dus kon ik die "lieve" chauffeur eens goed bekijken : een kale vetzak die foeterend en grommelend naar de fietser aan het kijken was (om te zien of hij 'em hàd ? of om te zien of hij 'em niet had ?). In mijn achteruitkijkspiegel zag ik de fietser nog een arm, met een hand, met (één of meer ?) vingers omhoogsteken. Klein detail : de fietser was een gekleurde medemens. En ja, de kale vetzak deed mij eerlijk gezegd denken aan een Blokker ...

En morgen is het de grote dag : Oma en Meutje gaan babysitten bij Dina en Luna, die ondertussen allebei serieuze dikkertjes aan het worden zijn ! ... Eens kijken, zou ik er al eentje laten vallen of meteen maar allebei ? ... Sorry, maar dat blijkt een traditie te zijn : Meutje heeft zo ongeveer alle kozzes en kozzinnekes wel eens laten "vallen" toen ze nog klein waren. En zie nu eens, hoe een flinke kerels en meiden het allemaal geworden zijn !!! ;-))))))))))))))))))))))))

Zaterdag, bij Colruyt PIZZA's gehaald ! Neen, niet ongerust zijn : ze zitten veilig en wel in de vriezer, deze keer ... 't Was wel niet met volle goesting, dat ik deze keer pizza's gekocht heb. Die overdosis van vorige week laat zich nog voelen, geloof ik. Maar ja, ne mens moet toch iets om te eten in de vriezer zitten hebben, hé ?

Ik stond net aan de kassa, toen ik zag dat nogal wat mensen aan de uitgang bleven staan met hun kar : de regen kwam bij bakken uit de hemel neer. En toen het mijn beurt was om te betalen ... een KLOP ! ... en alle lichten gingen uit ! ... En dadelijk weer aan, oef ! Er werd gespeculeerd dat de bliksem waarschijnlijk ingeslagen was. Het duurde maar een minuutje om alle weegschalen en kassa's weer te laten opstarten. Chapeau voor de systemen bij Colruyt !

Thuis gekomen, stootte ik op een nieuw experiment in mijn koelkast. Voor de kaartavond in de Coige had ik o.a. Chaumes en Américan (of was het Martino ?) gekocht. Voor de goede orde heb ik de datum van de kaartavond nog eens opgezocht : 8 mei 2004. En kijk ! Helemaal achteraan in de koelkast lagen nog een restje Chaumes en Américain ! Nader onderzoek heeft uitgewezen dat de Chaumes vanbinnen waarschijnlijk nog te doen zou zijn. Maar neen, ik heb het niet "proef"ondervindelijk uitgeprobeerd. Op de Américain echter zaten mooie groene en witte wattenschimmels en er zat zelfs een beige schijfjes-schimmel bij, die een beetje weghad van een mini-lintwormpje. Gelukkig bewoog er niets in het doosje. Ik heb alles goed ingepakt en in de vuilbak gegooid. Interessant, niet ? Zulke experimenten ... ? ;-)))))

De meesjes zijn uitgevlogen !
Donderdag kwamen er twee meesjes op de voederplank zitten. Ik heb daar nog brood gestrooid (ik weet het : heel onpedagogisch maar ik had oud brood over en 't was niet genoeg om er een bodding van te maken ...). Het ene meesje pikte vrolijk rond in het brood. Het andere meesje zat op de kant wat te kijken. En dan stopte dat ene meesje een stukje brood in het bekje van de aan-de-kant-zitter. Wat later kwamen ze met zijn vieren tegelijk naar de voederplank. En dat waren volgens mij vier jonge meesjes. 't Was koddig om te zien hoe ze probeerden om eerst en vooral al op die voederplank te geraken. Het lukte niet al te best. Eentje had er echt wel moeite mee : eerst zat het op het dakje van de voederplank, dan op een takje aan de kant die dichtgemaakt is met plexi, dan zat het op de grond, dan ging het aan de andere kant weer omhoog. Enfin, 't is uiteindelijk toch bij zijn broertjes en zusjes geraakt. En dan waren ze daar met zijn vieren aan het rondpikken : de stukjes brood vlogen alle kanten op. Ze waren duidelijk nog aan het oefenen hoe je zoiets moet doen. En oefenen deden ze ! Vrijdagochtend toen ik in de keuken kwam, was de voederplank weer overbevolkt met de kleine meesjes en zaterdagochtend zaten ze er weer alle vier ... !

Marc's cryptokronkels.
Ik was wat achterop geraakt met de cryptogrammen in De Juiste Kaart. Maar dit weekend heb ik mijn schade ingehaald. Er zijn er wel moeilijke bij, hoor ! Maar ik heb het eerlijk gespeeld en ben NIET naar de oplossingen gaan kijken ...

Zaterdag heb ik de eerste twee slakken van het seizoen gepakt. En nog twee kleintjes, die ik eigenlijk had moeten teruggooien, mochten het visjes geweest zijn. Zoals gewoonlijk gingen de "gevangen" dan in de emmer en kregen ze dettol over zich heen (sorry !). Enkele uurtjes later zag ik echter dat de grootste slak (10 cm) het dettolbadje overleefd had. Nieuwsgierig kroop ze in de emmer rond. Ik heb ze laten doen en zondag was ze uit de emmer verdwenen ... Ik zeg maar zo : als je de "emmer-behandeling" overleeft, dan verdien je het om terug in de vrije natuur rond te kruipen ...

Nog zaterdag, was ik 's ochtends naar de Colruyt geweest. Ik moest daarna nog naar de Boekenberg en bracht daarom eerst de boodschappen naar huis. Na de Boekenberg ben ik bij Oma Lieve de kassa voor Noélys gaan afzetten. Eerst hebben Oma en ik even "winkeltje" gespeeld. Daarna heb ik Lieve nog enkele "leuke" computerspelletjes getoond. Zus zei nog : ge hebt toch geen diepvries bij, hé ? Fier antwoordde ik dat ik wel diepvries gekocht had maar dat ik eerst alles naar huis gebracht had.

In de namiddag ben ik bij Walter en Maarten umpire/ballenraapster gaan spelen tijdens hun cricketmatch. En 's avonds zijn we naar de kermis geweest ! Maarten is een kei in het blikken omvergooien, ballonnetjes stukschieten en eendjes vissen. En hij heeft zoveel prijzen gewonnen !!!

Zondagochtend, terwijl Maarten en Walter op het vliegtuig zaten, ben ik snel nog wat Lychnis gaan zaaien in Diependaal, daar waar ik zaterdag de netels verwijderd had. In het naar huis rijden, was ik aan het overleggen wat ik 's middags zou eten : paddestoelenomelet of ... pizza ?
En toen ik van de Tervuursesteenweg mijn straat inreed ging er een alarmbelletje rinkelen. Allez, belletje ... 't waren Toeters en Bellen en Zwaailichten en een heel concert SIRENES !!! P I Z Z A 's ??? !!! Ik had zaterdag vier diepvriespizza's gekocht in de Colruyt. Ik had ze zoals altijd, in die handige dikke diepvrieszak gestoken maar ik kon mij niet herinneren dat ik ze thuis in de vriezer gestoken had !!!
En, jawel hoor ! De pizza's zaten nog altijd in de diepvrieszak, in de koffer van mijn wagen ! Ik heb ze dan maar alle vier gebakken en zal nu de ganse week pizza eten ...

Dit is een bedenking die ik dit weekend gemaakt heb ...
Ik heb zeldzame spierpijnen : de zeldzame spieren die ik heb doen allemaal pijn ...

En, om af te sluiten nog even een "scoop" over Madam "M".
Voor Broer zijn Zoon ging halen, wou hij nog even afspreken met Ex. Want de vorige keer was zijn vliegtuig op een andere terminal toegekomen. En voor de vliegers onder u zal het duidelijk zijn dat "een andere terminal" in Heathrow niet zo evident is. De afspraak is echter dat Broer naar Grandma belt als hij Ex wil bereiken. Want Ex kan zich zogezegd geen GSM meer veroorloven ... Dus Broer belt Grandma en hoort dat dat nummer niet meer bestaat ?!? Uiteindelijk kan Broer Ex toch bereiken en zo verneemt hij dat Grandma een ander telefoonnummer genomen heeft omdat de reporters weer op vinkenslag liggen want ... Madam "M" is out on bail !
Dit is dan echt het LAATSTE nieuws over deze zaak. En dan bedoel ik niet het meest recente nieuws. Madam "M" is een groot meisje, ze kent ondertussen wel het klappen van de zweep. Dat zij in vrede verder moge leven ... Alhoewel, in "vrede", dat zal misschien nog niet voor direct zijn ...

Interessante weetjes ? ...


De spin met vijf poten.
Eerst even ter informatie, een spin heeft acht poten : vier links en vier rechts.
Maar een spin met nog slechts vijf poten past zich goed aan, moet ik zeggen. Zaterdag zat ik op het terras en er kwam een spinnetje voor mijn voeten gekropen. Bij nader bestuderen, bleek dat het spinnetje slechts vijf pootjes had ! En dan bedoel ik niet : twee aan één kant en drie aan de andere. Neen, neen ! Vier poten aan de linkerkant en 1 minuscuul achterpootje aan de rechterkant. En op die vijf pootjes stapte het spinnetje dapper voort. Het vertoonde natuurlijk een lichte afwijking naar links. Maar dat ving het spinnetje goed op door af en toe enkele stapjes meer te zetten met het rechter achterpootje. En zo ging het toch in een redelijk rechte lijn vooruit ... En, neen ! IK had dat spinnetje niet (bewust) beschadigd ... !

Onder de douche.
Ingezeept in de badkuip rondhuppelen is NIET GEZOND !
Ik ging een douche nemen en was net helemaal ingezeept, toen ik merkte dat het douchegordijn niet helemaal naar mijn zin hing. Fluks zette ik een stap opzij om het gordijn recht te trekken. Een geluk dat de stang van mijn douchesproeikop stevig in de muur verankerd is ! Ik kon er mij nog net aan vastgrabbelen. Anders was ik dwars door het douchegordijn het bad uigekieperd. DAN zou het douchegordijn pas niet meer goed gehangen hebben ... !

Gratis Voice mail ?
Zondag, regendag. Dus wat kan een mens anders doen dan het gebruiksaanwijzingenboekje van de GSM bestuderen en nog het een en ander uitproberen ? Ik had on-line mijn Voice mail geactiveerd en wou er nu een persoonlijke boodschap aanhangen. "Bel hiervoor naar het GRATIS nummer 1231 !!!" Ik heb dat gratis nummer gebeld, ik heb een persoonlijke boodschap ingesproken, ik heb gemerkt dat mij dat 1 EURO gekost heeft en ... als ik nu van een vast toestel naar mijn GSM bel en ik pak die niet op, dan krijg ik GEEN Voice mail boodschap te horen ... !!!


En op Pinkstermaandag zijn de meesjes uitgevlogen, denk ik. Ik stond onder het afdak naar de vele kleurige bloemetjes te kijken die ik in potten in mijn tuin gezet heb. Ik hoorde veel gekwetter en getsjirp in de bomen achter het huis. Plots kwam er een meesje, springend van takje naar takje, steeds dichter bij mij in een boom zitten. 't Was nog een metertje of twee bij mij vandaan toen er plots een andere mees tegenaan vloog. En nog eens, en nog eens ... tot het (baby ?) meesje weer op een veilig afstand van het mensenkind verwijderd was ...

En voor het nageslacht, nog even een samenvatting van

DIE DAG IN DE GESCHIEDENIS

18 mei 2004 : Meutje wordt Mobiel !

Die ochtend in de krantenwinkel ... Het is zover, ik heb beslist ! Ik ga voor Pay & Go !

"Oei ! 'k Weet niet of ik nog 'nummers' heb", zegt Eric de krantenman. Maar, ja hoor ! Hij heeft nog net één Pay & Go activeerpakket liggen ... Oef ! "Ze vragen mij dat allemaal, hoeveel beltegoed daarbij zit. Maar dat weet ik niet juist, hoor !", zegt Eric nog. En na 25 EURO neergeteld te hebben, verlaat ik trots de winkel. Volgens mij moet iedereen nu aan mijn gezicht zien dat ik op het punt sta Mobiel te worden ...

Op kantoor kom ik een eerste probleempje tegen : IK KRIJG DAT DOOSJE NIET OPEN ! Er sneuvelen enkele vingernagels en ... eindelijk ... ! heb ik de langverwachte SIM kaart in handen. Ik plaats ze in de GSM en besluit wat te gaan spelen. Maar dan komt probleempje nummer twee : ik heb het GSMgebruiksaanwijzingenboekje niet meegebracht !

Niet getreurd, ik zal zo maar wat knopjes indrukken ... En het lukt mij toch wel om mijn broertje (tevens gulle schenker van het mobieltje) te bellen, zeker ? Na een uitgebreide babbel van Pay & Go naar Mobistar (oei ! dat zal mij een noot kosten, denk ik), besluit ik om op de website mijn Tariefplan te gaan aanpassen. Ik zie er staan "Maak uw keuze" en daarnaast, de drie tariefplannen. "Anytime" is aangevinkt en dat is wat ik wil : hetzelfde tarief, met wie je ook belt. Dat staat dus goed en ik hoef hier niets meer aan te doen.

Samen met een collega zitten we mijn machientje nog wat te bestuderen. "Maar ... gij zet die toch niet elke keer helemaal AF ?", vraagt Johan. "Ah bajoak," antwoord ik. "Maar nu kunnen ze u niet bellen !", zegt Johan weer. "Ze bellen mij anders toch ook niet ? Dus waarom zouden ze mij dan NU bellen ?" is mijn logische (vind ik zelf) reactie, "En wie weet wat er allemaal met die knoppekes gebeurt als die GSM in mijn sakoche zit ?"

Volgens Johan moet ik mijn toetsenbord vergrendelen. Zonder hulp van het handige GSMgebruiksaanwijzingenboekje, druk ik op nog wat knopjes. "Lock now ?" vraagt mijn machientje. En ik druk op "OK". Als ik even later nog wat wil "spelen", blijk ik niet het toetsenbord maar de ganse telefoon vergrendeld te hebben en om verder te kunnen moet ik een code inbrengen. CODE ... ??? Geen idee ! En het GSMgebruiksaanwijzingenboekje ligt thuis, in de keuken ! Ik heb dit ding nu exact drie kwartier in mijn handen en ik kan er al niets meer mee doen. Prachtig ! Zal ik mijn hele "Mobiele" project dan maar opgeven ? Dit is duidelijk niets voor mij ...

We mogen het echter niet vergeten : IK BEN GOED !!! En op www.motorola.com vind ik de vergrendelingscode die de fabrikant in het toestel inbouwt. Nu maar hopen dat Walter die code nooit veranderd heeft ... Neen hoor ! Want plots beginnen de ingedrukte knopjes weer vrolijk te piepen.

In de voormiddag wil ik Lieve eens bellen : geen antwoord, wel een antwoordapparaat. Ik laat geen boodschap achter en leg de GSM aan de kant. Zonder boekje kan ik er toch niet veel mee doen, behalve weer een of ander onklaar maken. Maar dan krijg ik zowaar een SMS'je van Lieve ("waarom spreekt gij dan niets in ?") en ik bel haar, met mijn mobieltje. We kletsen gezellig over onze nieuwe speelgoedjes.

Rond vier uur in de namiddag, terwijl ik nog wat toestjes aan het indrukken ben (ik kan dat spul dus niet laten liggen, hé !), hoor ik plots een vriendelijke telefoondame iets zeggen over 3 EURO 66 cent ... !?! Wazeggu ? En er zat 15 EURO beltegoed op die kaart !!! Ik surf terug naar mijn tariefplan en zie nu dat er, net voor "Maak uw keuze", ook staat "Uw huidige Tariefplan is Original" ! Enig opzoekwerk leert mij dat ik met dat plan 0,70 EURO per minuut betaal als ik niet naar een andere Pay & Go bel. En Lieve en Walter zitten allebei bij Mobistar !

Na deze koude douche zet ik de GSM definitief UIT en steek hem in mijn sakoche. Ik pas mijn Tariefplan aan en vraag Kozze Koen om zijn herlaadkaart (die hij niet kan gebruiken want hij zit ook bij Mobistar) klaar te houden. Ik vergeet het hele Mobiele gedoe en ga naar huis. De hagen gaan scheren lijkt mij op dit moment een veel leukere bezigheid !

De volgende dag is het allemaal goed gekomen, hoor : ik heb het ganse GSMgebruiksaanwijzingenboekje van buiten geleerd en dank zij de code van Koen's herlaadkaart, had ik snel weer een beltegoed van meer dan 25 EURO.

We zijn nu een week verder. Tot nu toe heb ik slechts enkele SMS'jes gestuurd en ik heb 1 keer naar Lieve gebeld. Ik was er aan de deur geweest en had gemerkt dat ze niet thuis was. Ik zou gewoon even iets op haar antwoordapparaat zeggen, zodat ik kon controleren of er een juiste gespreksprijs van mijn kaart ging. Ondertussen was Lieve wel thuis gekomen en pakte ze de telefoon op. Ik heb uitgelegd dat dat hier niet langer dan 1 minuut mocht duren en, oef !, na het gesprek was er inderdaad 0,37 EURO van mijn kaart gegaan.

Zaterdag heb ik ook nog even een boodschap bij Katty en Wim gelaten ... en weer dadelijk mijn beltegoed nagekeken, natuurlijk.

Allez, Meutje is dus Mobiel ...

Man, man, man, miserie, miserie, miserie ...

Ik heb vanmorgen weer een heleboel verkeersacrobaten aan het werk gezien. Ge weet wel, zo van die mannekes (en vrouwkes !) die waarschijnlijk van zichzelf DENKEN dat ze goed kunnen rijden en die dan apetrots zijn als ze één auto voorbij hebben kunnen steken en bijgevolg één (zegge en schrijve : 1!) auto (wat is dat een meter of drie ???) dichter bij hun einddoel zijn dan tien seconden tevoren ...

Zulke maneuvers worden natuurlijk liefst uitgevoerd in een bocht waar je geen zicht hebt op het aankomende verkeer en de meeste punten krijg je als ge uw kunsten vertoont op een kruispunt, tussen de verkeerslichten, waar dan nog wagens voorgesorteerd staan om af te slaan ! Ik denk zelfs dat er een bonus uitgekeerd wordt als je alle weggebruikers rondom u eens flink op de rem kan doen staan. Ah jaaaa ! De "kunstenaar" slibbert overal door, zonder zich ergens iets van aan te trekken, de "anderen" zullen wel zorgen dat er geen maleuren van komen ...

Maar ... eigenlijk mag ik hier deze ochtend niets van zeggen ... Want ik heb zelf bijna een duitser van zijn sokken gereden op het rondpunt in de Nachtegalenlaan... ! Eerlijk : ik heb pas achteraf gezien dat het een duitser was ...

Net voor het rondpunt kwam er een BMW uit zijn garage en die was ik met mijn arendsoog in het ... euh ... oog aan het houden. Oef ! Hij liet mij mooi voorbijrijden. En waarom weet ik nog altijd niet maar terwijl ik er voorbij was, bleef ik maar in mijn spiegel kijken om te zien wat die BMW ging doen. Ge zoudt nu zeggen : ge zijt er voorbij, wie kan het nog wat schelen wat die meneer achter u allemaal uitspookt ? Maar ja, het was 's morgens vroeg, ik was misschien nog niet goed wakker ... Zaak is dat ik dus in mijn achteruitkijkspiegel aan het kijken was toen ik het rondpunt opreed. En voor ene keer was daar toch wel een "andere" wagen op dat rondpunt, zeker ? En die was echt wel van plan om zijn ronde-punten-voorrang te nemen ! Maar, te laat ! Ik zat al een heel eind op het rondpunt en heb dan nog maar wat gas bijgegeven, ondertussen de meest verwonderde grimassen makend ("Oh ? Nu rijdt hier toch wel een wagen zeker ! Aaai, aaai ! Wat ben ik hier aan het doen ? Shit ! Komt dat hier wel in orde ???)

Enfin, de meneer op het rondpunt reed niet snel en het is dus ook wel dank zij hem dat er op dat punt niet gebotst is vanmorgen ... Ik dacht wat verder nog te stoppen om mij te verontschuldigen maar, toen hij achter mij mee de Nachtegalenlaan verder afreed, zag ik dat het een duitser was en heb ik maar wijselijk van verdere verontschuldigingen afgezien.

En dus mag ik vandaag GEEN COMMENTAAR geven op al die "andere" acrobaten op de weg ...

Lap ! 't Is voorgevallen ... Ik heb een telefoonkaart !!!

Eerst en vooral kreeg ik dat doosje niet open ! Ik heb er mijn nagels serieus op pijn gedaan. Maar dan verliep het allemaal wat beter : kaart in GSM gestoken, hier en daar wat knopjes ingedrukt, want ik wou broertje bellen om hem nogmaals te bedanken voor het toegang verschaffen van Meutje tot de hedendaagse communicatiewereld.

Oei ! Een dame zei mij dat mijn opdracht geregistreerd was en verder gebeurde er NIETS ! Nog wat meer knopjes ingedrukt en tot de vaststelling gekomen dat ik broertjes nummer ergens in een telefoonboek moet gestoken hebben. Ik heb het nummer weer tevoorschijn kunnen toveren en heb met broertje gebeld.

Ondertussen had ik al de gewoonte aangenomen om telkens mijn mobieltje ("mijn mobieltje" ... da's even wennen !) AF te zetten. Maar dan moet ik ook telkens weer die PIN code inbrengen, als ik het weer aanzet. Dus zei een collega mij : "Maar zet gewoon uw keybord af."

Weer maar wat knopjes ingedrukt en ... ja hoor ... ! Ik blijk dat machientje nu gelocked te hebben en kan er niets meer mee doen zonder dat ik de "unlock" code inbreng.

Klein detail : IK KEN DIE UNLOCK CODE NIET ! En mijn gebruiksaanwijzingenboekje ligt natuurlijk ... op het aanrecht in de keuken !!!

Man, man, man ... miserie, miserie, miserie ...

Wordt (hopelijk) vervolgd ...
________________________________

Enkele uurtjes later :

Wat ben ik toch goed !!!!

Ik ben even op www.motorola.com gaan kijken en heb de "unlock" code voor mijn machientje gevonden !

OEF ... !!!

Het Schrijvershoekje

Blog This test nummer twee ...

Blogger Help : What is BlogThis! ?

Even Blog This uitproberen ...

Zo ! Ik zie met een gerust gemoed de zomer tegemoet ...

Vorige week, na de kaartavond, heb ik den "beneden" een grote schoonmaakbeurt gegeven. Dit weekend was den "boven" aan de beurt.

Zondag heb ik nieuwe lakens gelegd en ik heb toch maar weer die donkerrode/-blauwe met chinese tekens van de Makro geprobeerd. Tot nu toe heb ik ze nog maar twee keer gebruikt en zijn ze dus nog maar drie keer gewassen. En, jawel hoor ! Vanmorgen had ik helemaal een mooi rozig tintje ! Ik geloof dat de slapers in de oudstrijderslaan lichtjes blauw zien, als ze onder die hoes gelegen hebben. Maar ja, mijn zus legt de rode kant bovenaan en ik ben eigenlijk meer voor blauw. Daardoor maakt mijn velletje contact met de rode kant ... Dat roze gaat gewoon weg onder de douche, daar niet van. Maar ik vraag mij toch af HOELANG de kleur van die dekbedhoes nog gaat blijven afgaan ... ?

Maar goed, binnenshuis is alles nu in orde. Daar hoef ik dus niet meer over wakker te liggen en ik kan mij nu volledig concentreren op de tuin.

Zaterdag heb ik Botanica al eens afgeschuimd. Resultaat : een grote zak potgrond (komt altijd van pas), een nieuw klein schopje (mijn oude begon rare vormen aan te nemen), een "pennemeszaag" (ja, ja, er gaan nog boompjes en takken sneuvelen !) en stinkertjes en petunia's voor de plantenbakken voor de vensters. En ... goed nieuws ... ! Ik heb nog altijd centjes over op mijn cadeaubon ! Er ligt al een nieuw lijstje klaar want het volgende moet ook nog vol geraken : dertien geschilderde bloempotjes, vier grote potten, een hangkorf en nog eens drie bloembakken.

Dit weekend heb ik mij echt geamuseerd met alles in de tuin een plaatsje te geven. Ik heb zelfs wat onkruid gewied ! Zondagavond heb ik als beloning heerlijk niets gedaan, in het zonnetje zitten soezen en naar de vogeltjes geluisterd.

Er was zo een klein petieterig vogeltje dat tot op 1 meter van mij af in de kerstboom kwam zitten. Ik dacht dat het een winterkoninkje was maar zijn staartje stak niet zo recht omhoog. Het deed de ganse tijd "tssrrrrt". Iemand enig idee wat dat kan zijn ? Verder was er natuurlijk de "tjif-tjaf", die ik ondertussen al goed kan herkennen. En dan was er ook nog een "suskewiet". Ik moet toch nog eens aan grote zus vragen wat dat weer was ...

Even kreeg Buur Bunker het niet zo schitterende idee om vollen bak muziek te maken. Maar dat heeft gelukkig niet lang geduurd. Na al die jaren dat hij daar nu woont, heeft hij het hopelijk gesnopen, dat het veel leuker is om zomaar gewoon naar de vogeltjes te luisteren ...

Alles rustig aan het front ... Niets te melden ... Ben geclosed, met aanzienlijk minder problemen dan voorzien ...

Loop nu een beetje gestresseerd rond omdat ik zaterdag volk over de vloer krijg : hoe ga ik die allemaal in mijn huisje krijgen ? Waar ga ik die allemaal installeren ? Als ik alles bijeen schraap, heb ik 18 stoelen. Volgens mij zal dat juist genoeg zijn ... Tutututut : dat MOET genoeg zijn !

Vanochtend onder de douche - altijd een inspirerende plaats, die ochtenddouche ! - maakte ik nog volgende bedenking :

De mensen klagen tegenwoordig zo omdat ze geen privacy meer hebben. Maar weet je WIE er nu net zo klaagt over dat gebrek aan privacy ? Diegenen die zelfs hun GSM beantwoorden als ze op het toilet zitten ! Sta mij toe dat ik hier eens heel hard om lach en kom mij dus niet meer zeuren over "geen privacy", A.U.B. !!!

Dit alles natuurlijk in het kader van mijn nieuw verkregen mobieltje (dank u, broertje !), waarvoor ik nog steeds niet beslist heb bij WIE ik nu een kaart ga kopen ... Of, zoals ons zusje al zei (die nu ook een GSM heeft) : "Man, man, man ... Miserie, miserie, miserie ..."

De laatste weken is Sterrebeek te mijden ! Dat weten we allemaal. De Tramlaan ligt open en daardoor wringt het drukke verkeer, dat van overal komt en overal naartoe wil, zich moeizaam door de dorpskern.

Ik blijf echter den Eric - mijn krantenboer - trouw. Die mens zal al genoeg schade ondervinden aan het feit dat je momenteel niet meer tot vlak voor zijn winkel kan rijden. En dus doe ik eens per week de moeite om mij op het pleintje te parkeren en een eindje tot aan de krantenwinkel te wandelen.

Maar nu beginnen ze het de voetgangers ook al moeilijk te maken ! In dat straatje-van-één-auto waar ik te voet door moet, zijn ze namelijk aan het bouwen. En vanmorgen stond er een vrachtwagen dwars in dat straatje. Hoe was die daar geraakt, om te beginnen ? Ik kon er met geen mogelijkheid langs en heb mij dan tussen een andere camionnette en een tuinafsluiting gewrongen, ondertussen één of andere werfleider met de GSM aan het oor geplakt achteruit dwingend tot ik voorbij de werf was. 't Stond die meneer precies niet aan dat hij voor mij helemaal achteruit moest, alhoewel ik mij beleefd verontschuldigd heb.

Wat verder in dat straatje (dat nu dus maar 1 uitgang heeft, en die was geblokkeerd door die vrachtwagen) stonden twee BMW's : meneer en mevrouw lokale bewoners die naar hun werk wilden vertrekken. Beiden waren al uitgestapt om eens te gaan horen of ze al dan niet binnen afzienbare tijd zouden kunnen wegrijden.

Na een interessant gesprek met den Eric over telefoonkaarten en zo (neen, ik heb er nog GEEN gekocht !), kwam ik terug in het straatje en ... de BMW's en de vrachtwagen waren weg ! (Hoe was die vrachtwagen daar in 's hemelsnaam weer uitgeraakt ?)

Nog meer verkeersperikelen ...

Mijn linkerknie ligt in de vernieling. Volgens mij komt dat van het constant in de file staan : dan moet ik namelijk voortdurend mijn "embrayage" induwen. Dus besloot ik gisterenavond om ook maar weer Sterrebeek te vermijden en langs Ikea over Everberg naar huis te rijden. Mis poes ! Van aan Ikea stond het verkeer stil. Bleek dat er twee ongedurige chauffeurs op mekaar gezeten hadden aan de brug in Sterrebeek ... Het moet een serieuze klap geweest zijn want het rechtervoorwiel van de wagen op onze baan, stak zowat een halve meter schuin onder de chauffeurszetel en het wagentje dat uit de zoning kwam en op dat wiel ingereden was, zag er ook allerschattigst uit : snuit zogoed als helemaal weg.

Ik weet niet goed meer hoe dat nog verder moet met het verkeer ...

Thuis gekomen, ben ik gisteren wat op het terras in het zonnetje gaan zitten. Maar al gauw had ik door dat ik enkele vogeltjes stoorde die sinds vorige week iets van een nest proberen te bouwen op de TL lampen die onder het terras hangen. Ik had mij vorige week al afgevraagd waar toch al die kleine takjes vandaan kwamen waarmee mijn terras bezaaid was. Zaterdag, toen ik niet alleen de ruiten maar ook het terras een lenteschoonmaak heb gegeven, zag ik dan die poging-tot-nesten op de lampen ...

Bon, ik gisteren dan maar weer naar binnen. Breien ? Neen, mijn rug en elleboog waren nog niet hersteld van mijn brei-exploten van vorige week (twee mutsjes !). Weet je wat ? Ik zou lekker in bed op mijn ruggetje gaan liggen ! Samen met Dar'ian (Owlsight, deze keer) beleefde ik weer spannende avonturen met de Hawkbrothers. Tot ik een schitterende inval kreeg : waarom zou ik niet eens macaroni met kaassaus maken voor morgenmiddag ?

Zo gezegd, zo gedaan. De macaroni stond te koken, toen ik tot de vaststelling kwam dat ik helemaal geen kaas in huis had ! Damn ! Pffff .... Dan maar wat witloof en worteltjes gesneden, de ganse boel gestoofd en bij de macaroni gekapt. Ondertussen natuurlijk een glaasje wijn genuttigd, dat dadelijk naar mijn hoofd steeg vanwege niet meer gegeten sinds 's middags.

Daarna heb ik nog wat naar de poes gekeken die elke avond in mijn tuin op muisje komt jagen, toch nog enkele priemen gebreid aan mijn "kazzekein" en zo het uur van slapengaan tot 20u30 kunnen uitstellen. Dar'ian heeft mij echter niet lang meer kunnen boeien en van uiltjesspotten is er ook niets meer in huis gekomen ...

I DON'T BELIEVE THIS !!!

Waarmee zijn wij hier bezig ?

Enkele weken geleden hadden wij het bezoek van "la" Fong. Ik maakte er haar opmerkzaam op dat ik bepaalde facturen met Standby zelf hertypte. Ik kan die namelijk niet naar de klant sturen zoals ze uit de printer komen omdat de factuur steeds MHR (manuren) vermeldt en ik "1" DAG standby inbreng in het systeem. Nogal verwarrend als je 31 dagen standby gepresteerd hebt en de factuur zegt 31 uren. Vooral omdat er ook nog andere overUREN op zo een factuur kunnen staan ...

Ik kreeg echter te horen : "You can't do that !" Ah neen ! Wij zijn VERPLICHT om de facturen naar de klant te sturen ZOALS ZE UIT DE PRINTER KOMEN ! En er werd mij verzekerd dat ik gerust voor elke dag standby 24 uren kon inbrengen, bovenop de normale gepresteerde uren. "I do that all the time, in Italy : 31 hours a day or even more !"

In de begintijd van ons nieuwe @#&!?@!! systeem kon je nooit meer dan 24 uren per dag inbrengen. Dat had ik toen al eens geprobeerd. Maar ja, systemen evolueren, nietwaar ? En als nu zo een hoge autoriteit mij zegt dat het kàn ... Ik heb dus alles aangepast : de prijzen (dagprijzen worden uurprijzen), mijn befaamde spreadsheets, ik heb de consultants gevraagd om in het vervolg "24" op hun timesheet te zetten in plaats van "1" ...

En vandaag ging ik dan zo een timesheet met standby dagen inbrengen : 7,6 uren gewerkt en 24 uren standby ... "You may not enter more than 24 hours in a day", zegt het systeem mij ...

Gretver ! Gretver ! Gretver ! Ik heb mij weer in de luren laten leggen !!! Waarom neem ik alles zomaar aan van iedereen ???

De volgende keer dat iemand mij weer iets wil wijsmaken, zullen ze het mij eerst voor mijn eigen ogen moeten bewijzen !

Als klap op de vuurpijl, horen we vandaag dat er ook deze maand weer problemen zijn met het overbrengen van de tijd : sommige dagen springen over en kunnen gefactureerd worden, andere dan weer niet ... En we worden vriendelijk verzocht om toch maar tijd te blijven inbrengen, zodat de technische ploeg zou kunnen ontdekken WAAR ergens de fout zit.

Volgende week beginnen we aan onze "close". Ik kan nu al voelen dat het weer heel spannend gaat worden ... !!!

Mijn trauma is bijna verwerkt, dus ik kan er nu over schrijven ...

ZE HEBBEN ZONDAG WEER EENS IN MIJN GAT GEZETEN !!!

Zondag begaf ik mij blijgemoed naar Sint-Niklaas : ik ging Luna en Dina een knuffel geven, joepie !

Op de baan van de A12 naar Temse (het nummer ontsnapt mij nu even/heb ik eigenlijk nooit geweten), waar je 90 km/u mag rijden, was het tamelijk druk. Ik reed er dus maar 60 à 70 km/u. Ergens in Bornem, wordt het verkeerslicht voor mij oranje. Vroeger zou ik daar nog doorgereden zijn maar nu, met die "nieuwe" verkeersregels, is daar natuurlijk geen sprake meer van !

Ik rem, niet bruusk maar wel "stevig", en kijk in mijn achteruitkijkspiegel. Ik zie de wagen achter mij een wipje maken en stel vast dat de bestuurder achter mij ook flink remt. Ik kijk weer voor mij maar hoor tegelijkertijd achter mij "zwiiiiieeeesch" ! Ik kijk weer in mijn spiegel en zie de auto achter mij naar mij toekomen schuiven. Ik laat mijn rem los en sta klaar om nog een beetje verder te rijden, want zoveel is wel zeker : die achter mij zal wel stoppen maar niet meer op tijd ! En dan kwam de "knots". Ik krijg een duw en rol het zebrapad over.

Grommel ! Grommel ! Grommel ! Ik zet mij van de baan af, in de bocht van het kruispunt, en stap uit. De wagen die op mij ingereden was, staat op het zebrapad en de bestuurder maakt precies geen aanstalten om uit te stappen. Ik bekijk de achterkant van mijn bolleke : niets te zien ! En ik stap grommel ! grommel ! grommel ! terug in de auto. Dan zie ik in mijn zijspiegel dat de andere bestuurder ook uitstapt. Ik weer uit de auto en naar hem toe. Hij bekijkt zijn voorkant (ook niets te zien) en zegt al van ver : "Het is niets. Het is niets.". Ik dan maar weer ingestapt en, nog een beetje natrillend, verder gereden naar Sint-Niklaas.

Bedenkingen :

- die grommel ! grommel ! grommel ! van mij was omdat ik gestopt was voor een oranje licht waar ik vroeger, in dezelfde omstandigheden (druk, te hoge snelheid, regen ...) NOOIT voor zou gestopt zijn !

- omdat ik niet meer remde en in neutraal stond, met het gedacht om nog wat vooruit te rijden, zijn wij er alletwee zonder schade afgekomen

- maar wat, als er nu net eens een voetganger wou oversteken, terwijl mijn achterligger mij over het zebrapad duwde ?

Ik heb het al gezegd : wat doet een mens tegenwoordig als hij aan een kruispunt met verkeerslichten komt ? Zo lang mogelijk naar de lichten kijken om te zien of het niet oranje wordt en ondertussen in de achteruitkijkspiegel kijken om te zien of je achterligger niet te dicht bij is. Verder kijk je sowieso al de ganse tijd op je kilometerteller om niet te snel te rijden ... Wel, wat doen we dan met een al dan niet verstrooide voetganger die beslist om plots over te steken ? Zul jij hem gezien hebben ? Ikke niet, hoor !

Toen ik zondagavond weer langs diezelfde baan naar huis reed, ben ik toch maar door het oranje gereden. Het was nog steeds aan het regenen, er was wel minder verkeer maar daardoor reed iedereen ook veel sneller. Ik reed 80 km/u en heb aan dat ene oranje licht nog maar wat gas bijgegeven ... Nè !

Toen ik hier gisterenavond de parking verliet, zag ik vanuit mijn ooghoek een kraai met iets wits aan zijn bek en die was driftig aan het pikken. Mijn wagen viel stil (dat gebeurt nogal eens, als ik pas vertrokken ben) en daardoor kon ik de kraai een beetje beter bekijken : die was gewoon een duif aan het aftoeken !!! De pluimpjes hingen aan zijn bek.

In plaats van naar huis te gaan, ben ik tot aan het 'slagveld' gereden. De kraai sleurde de duif onder een geparkeerde auto en bleef vandaaruit mijn auto bekijken. De duif lag achter hem en bewoog niet... Was ze dood ... ? Daar ik wou weten hoe de duif eraan toe was, stapte ik uit de wagen. De kraai vloog weg tot op de dichtsbijzijnde lantaarnpaal. En de duif kwam onder de geparkeerde wagen uit gewaggeld ! Ze zag er nogal toegetakeld uit ... De duif zag mij staan en is weer onder de auto gekropen. Ik heb gewacht tot de kraai van de lantaarnpaal weg vloog en ben dan maar naar huis gegaan.

Ik hoop dat de duif het overleefd heeft. Vanmorgen heb ik hier toch nergens een dode duif zien liggen ...

Vanmorgen weet ik tenminste wat te schrijven. Terwijl ik mijn ochtendrituelen verrichtte, heb ik af en toe een nota gemaakt. Als ik dat niet doe, ben ik alles vergeten tegen dat ik wil beginnen schrijven ...

Die roofvogel, die vorige week op de haag heen en weer hipte in een poging om een musje te pakken, die deed mij eigenlijk denken aan Sam the Eagle van de Muppet Show. Ik probeer nu al enkele dagen ergens te vinden welke vogel ik toen gezien heb maar dat is niet gemakkelijk, hoor ! Zoek je bloemen of planten, dan bestaan er databases waar je kleur, grootte, seizoen, kleur van de bloesem enz ... kan ingeven en dan kan je beginnen uitpluizen. Voor vogels heb ik echter nog zo niets gevonden. Iemand enig idee ? Sam the Eagle, dus ...

Vannacht heb ik gedroomd dat ik met Katty en Wim en de kindjes op vakantie was op een tropisch eiland. Ik weet er niet al te veel meer van. De kindjes kwamen niet echt in mijn droom voor maar ik "wist" wel degelijk dat ze er waren. En toen we naar huis gingen, had ik (weer) inpak- en verplaatsingsproblemen : iedereen had zijn valies al klaar maar ik moest nog beginnen en kon weer niet beslissen wat ik allemaal mee terug naar huis moest nemen. Daardoor kwam ik overal (receptie, autobus, luchthaven ...) als laatste aangestormd en kon nog net op het nippertje mee. Dat wordt weer uitrusten, vandaag ...

En gisteren heeft Lieve mij de GSM gebracht, die Walter al een hele tijd voor mij had klaarliggen ! 't Zal er nu toch van komen, zeker ? Ah jaaaa ! Ik heb nu toch een GSM-zakje in mijn sakoche ... Wij hebben even onze gebruiksaanwijzingenboekjes doorgenomen. Jawadde ! Straffe kost ! Weet je bijvoorbeeld dat je een GSM niet mag gebruiken in een plaats waar ontploffingsgevaar is ? Ik zal proberen om de hele gebruiksaanwijzing deze week te doorworstelen. Ondertussen zal ik wat informatie zoeken over SIM kaarten en dan kan ik er dinsdag in de krantenwinkel misschien al eentje kopen ! Ik ben wel een beetje opgewonden, hoor ! Maar ... ben ik nu eigenlijk niet aan het capituleren ... ???

Tututututut ! Niet aantrekken ! De Meut moet toch ook met haar tijd meegaan, niet ? ;-)))))

Ik heb Dina en Luna geknuffeld !!!

Ik ben er nog altijd mijn draai van kwijt ... Zo'n lieve knodderkes !

En ik heb ze allebei een flesje mogen geven ! Dat begon vol enthousiasme : slurp, slik, slurp. Maar dat eten moet een vermoeiende bezigheid zijn want na een tijdje viel het zuigmachientje stil en moesten de meisjes weer even aangepord worden om verder te eten. Toen het flesje bijna helemaal leeg was, werd er gewoon een eet-staking ingezet : lipjes op mekaar en ik kreeg de speen er op geen enkele manier meer tussen ! Ik kreeg er de slappe lach van, zo klein nog en al zo kordaat ! Zelfs toen ik Dina's mondje wou proper vegen, perste ze haar lipjes op mekaar, als om te zeggen : "Heb je het nu nog niet begrepen ? Ik heb genoeg gegeten !" En na de maaltijd liet Luna flinke boertjes, terwijl ze gezapig kreetjes lag te slaken op de buik van papa.

Tussen de voedingen en de nieuwe pampers door liggen de schatten lekker ingeduffeld in hun park en slapen zich gewoon te pletter.

Iedereen heeft zondag wel eens gezegd : "Wat een leven hebben die toch ! Eten, slapen en pampers vuilmaken ..."

Zondag was het "full house" in de Heidebloemstraat. Grootmeut was met een taartje komen aandraven en later vielen opa en oma binnen, ook met een taart. En nog later kwamen ook nonkel Koen, tante Babs en nichtje Noélys naar de kindjes kijken. Opa en oma waren tot de vaststelling gekomen dat ze nog geen foto hadden van papa en mama met hun twee dochters ! En Babs is aan haar fotoreportage van Luna en Dina begonnen. Maar vooral Noélys was erg geïnteresseerd. Ze wou telkens de "beebie" zien en had eigenlijk graag mee in het park gezeten. Nog even geduld hoor, meisje ! Dan kunnen jullie met z'n drietjes lekker samen ravotten !

Moe ... moe ... moe ... ! Geen oog dicht gedaan vannacht ...

Vanaf kwart voor negen stond ik gisterenavond op uitkijk, in de hoop een glimp van Ransje op te vangen. 't Werd steeds maar donkerder en donkerder en tegen kwart na negen, toen ik niets meer kon onderscheiden tussen de takken van de bomen, ben ik dan maar met mijn uilenboekje (Owlflight) in bed gekropen.

Rond negen uur had ik echter vanuit mijn ooghoek autostoplichten gezien op de oprit van Buur Bob. Het duurde daar nogal lang eer alles weer rustig was en daarom dacht ik : "Die komen zeker thuis van vakantie en zijn alles aan het uitladen".

Terwijl Dar'ian zich in Owlflight probeerde in te burgeren bij de Hawkbrothers, werd ik om half tien opgeschrikt door een alarm. Het alarm van Buur Bob ! De sirene bleef maar gillen en op de gevel flitste een oranje licht aan en uit. Ik kon dit alarm moeilijk plaatsen aangezien ik dacht dat Gaby en Robert nog maar net weer thuis gekomen waren. Wat kon er gebeurd zijn ? Buur Boer kwam ook al eens op straat kijken maar daar was niets te zien en hij ging onverrichterzake terug naar binnen. De sirene viel uit maar het oranje knipperlicht bleef ... knipperen.

Toen kwam er een monovolume in volle vaart uit de richting van het dorp. Hij reed bij Buur Bob de oprit op en parkeerde zich achter het huis. Binnen ging het licht aan, het oranje knipperlicht ging uit, binnen ging het licht weer uit, en weer aan ... Ik had ondertussen mijn telefoon bij de hand, voor alle-valle-veur, nietwaar. Meneer-van-het-hondje van enkele huizen verder was ook al eens komen kijken maar ging terug naar huis, toen hij zag dat er een auto achter het huis stond. De zoon (die van de monovolume) van Buur Bob kwam op straat naar de voorgevel kijken, GSM in de hand.

En dan kwam er een andere wagen uit de richting van het dorp. Met gierende banden draaide die ook de oprit op en de andere zoon van Gaby en Robert ging ook het huis binnen. Weer lichten aan ... en lichten uit ... Beide mannen kwamen naar buiten en Zoon 1 ging eens tot bij Buur Boer maar die kon hem waarschijnlijk weinig vertellen. Beide zonen hebben daar nog wat staan ronddraaien en zijn toen weggereden. Voor mijzelf maakte ik de bedenking dat de stoplichten die ik rond negen uur gezien had, waarschijnlijk van één van de zonen waren ... Die komen tijdens de afwezigheid van hun ouders namelijk dagelijks eens langs.

Mijn nachtrust was er natuurlijk aan voor de moeite. In het donker heb ik gans de toer van mijn huisje gedaan, aan elk venster naar verdachte individus spiedend. Daarna ben ik, met het licht aan, weer in bed gekropen. De dekens echter NIET over mijn oren getrokken want ik wou het kunnen horen mocht er iemand aan een van mijn deurtjes zitten prutsen.

Na wat gelezen te hebben ging er om half twaalf wéér een alarm af. Ditmaal in de wijk achter het labo. Nu kon ik er wel helemaal naar fluiten ... ! Na een tiental minuten heb ik weer mijn befaamde uitkijkroutine in het donker uitgevoerd. Ook ditmaal zonder iets verdachts op te merken. Maar het licht is wel de ganse nacht blijven branden ... En zonder de dekens op mijn oren KAN IK NIET SLAPEN !!!

En daarom, beste Lezertjes, ben ik vandaag moe ... moe ... moe ... !

Ik heb een prachtig paasweekend achter de rug !

Het begon echter niet al te best. Zaterdag ben ik opgestaan met een koortsachtig gevoel : bibberen, zweten, alles deed pijn ... Maar dat heb ik opgelost door, na de afwas en de boodschappen, met een flinke pilletjescocktail weer in bed te kruipen. En zo ging het zondag al veel beter, dank u.

Zondag was het kaartdag in Merelbeke. 't Was eigenlijk kaartdag-plus ! De klokken hadden eieren gebracht en vooral Maarten en Noélys hebben hun best gedaan en veel eieren geraapt. Dan was er ook nog de 40ste huwelijksverjaardag van Paula en Jos : champagne ! En ik heb mooie kaarten gekregen tijdens het kaartspel. Ik heb in de tweede ronde wel dik verloren (126 punten) maar ik heb mij toch goed geamuseerd. Vooral na dat spelletje waar Wim vroeg en ik meeging en we welgeteld TWEE slagen haalden ! Toen heb ik mij moeten haasten dat ik op toilet zat, of ik had in mijn broek gedaan van 't lachen ...

Maandag was dan weer zo 'n extra verlofdag, waarmee ik nooit goed weet wat aan te vangen. De tuin riep om aandacht natuurlijk maar dat zag ik nog niet zo direct zitten. Dus, waarom niet eens de garage leegemaakt, helemaal gepoetst en terug gereorganiseerd ? Zo gezegd, zo gedaan. Toen ik alles uit de garage buiten gezet had, heb ik mij wel even afgevraagd hoe dat allemaal uit die garage kon komen. En toen alles weer IN de garage stond, had ik zelfs nog meer plaats over dan tevoren ... !!!

Het "buitenwerk" heb ik afgemaakt door het onkruid te wieden tussen de stenen aan de voordeur en die eens met een sopje te schuren. Geradbraakt wou ik een lekker lang en warm badje nemen maar toen zag ik al de CD's nog op de grond staan. Ah jaaaa, het salontafeltje had ik ook naar de garage verhuisd ! En toen heb ik nog twee RAST tafeltjes van Ikea in mekaar gezet. Amaai mijn vingers en mijn polsen !

Het lange warme bad is er uiteindelijk toch gekomen en het heeft daarna niet lang meer geduurd of ik was in dromenland ...

Tijdens de garagewerken, heb ik nog een natuurramp voorkomen ... ? of veroorzaakt ... ? Plots hoorde ik een vreselijk gepiep in de haag. Ik ging kijken en zag een vogeltje (musje ?) in de haag paniekerig heen en weer wippen. En bovenop de haag zat een roofvogel die het vogeltje van links naar rechts achtervolgde ! Hij was zo geconcentreerd op zijn jacht dat hij mij eerst zelfs niet opmerkte. Maar toen bewoog ik en maakte hij zich uit de voeten. Het vogeltje heeft nog vijf minuten lang zitten napiepen in de haag ...

Ik ben natuurlijk dadelijk gaan zoeken welk soort roofvogel ik gezien had. Niet gemakkelijk, hoor ! Hij was maar zo groot als een duif maar had echt het "karruur" en de kop van een vervaarlijke rover. Ik dacht automatisch aan een kiekendief. Maar volgens de foto's in mijn boekjes zou het eerder een slechtvalk geweest zijn. Nu blijkt de slechtvalk tamelijk zeldzaam te zijn in onze contreien. Vandaar dus mijn vraag : heb ik nu een natuurramp voorkomen door het kleine vogeltje te redden of heb ik net een natuurramp veroorzaakt door die zeldzame rover zijn prooi te ontnemen ?

Woensdagavond 20.45 uur. Ik ga voor mezelf een handjevol snoep halen in de keuken en, terwijl ik het licht aansteek ... wie landt daar op een tak vlak voor het keukenvenster ? Ransje !

Ik doe snel het licht weer uit en blijf muisstil mijn bezoeker staan bewonderen. Hij kijkt speurend naar beneden, tussen de plantjes, want dààr zitten de muisjes. Ah jaaaa ! En ik kan het weten want het is dààr dat ik ze in de winter eten geef ... !

Gisterenmiddag heb ik op kantoor een Godzilla gevouwen ... Heel ingewikkeld maar toch te doen. Ik heb echter ondervonden dat je voor zulk preciziewerk wel degelijk speciaal origami papier nodig hebt. En het paasei heeft mij zijn geheim nog niet prijs gegeven maar ik heb er nog niet echt naar gezocht. Niet alleen de breedte van het papier maar ook de lengte spelen een rol, denk ik.

Aangezien ik mijn ruggetje nog wat aan het ontzien ben, zal er deze week geen paasei meer gevouwen worden, vrees ik ...

Gisteren een mooi boekje gevonden bij Lieve : Origami !

Er stonden eieren in en die wou ik wel eens proberen, nu Pasen in aantocht is. Mijn eerste poging leverde al dadelijk een pracht van een geel eitje op. Helaas heb ik het verknoeid door het met lijm aan mekaar te plakken. Het boekje zei : "Schuif het in mekaar of kleef beide helften aan elkaar". Dat schuiven zag ik niet zo zitten en dus door rijkelijk met de lijm rond te gaan, is het geheel een beetje scheefgetrokken. 't Is meer een ei van een kip met constipatie geworden ...

Dan maar een tweede poging gewaagd. Ik kreeg een pracht van een paars plooiwerkje ... dat bij het in mekaar zetten (op de goede en héél moeilijke manier !) echter de vorm van een appel had !

Hieruit concludeer ik dat de afmetingen van het papier heel belangrijk zijn. Dus moet ik nu proberen uit te zoeken wat de ideale ei-afmetingen zijn ...

't Is anders heel plezant, zo vanalles en nog wat uit papier te vouwen. Alleen moet ge er eens op tijd mee ophouden want anders wordt het nefast voor de schouders en het ruggetje. En die kan je niet zomaar met een paar duwtjes weer in de juiste "plooi" krijgen ... !

De laatste dagen was er, rond schemertijd, telkens groot merelalarm in de Coige. Dat zou kunnen wijzen op de aanwezigheid van een of ander uiltje ! Toch kon ik geen Steentje of Ransje bespeuren.

Tot ik zaterdagavond om kwart voor negen toevallig eens uit het keukenraam keek ... In een boom zat Ransje met een lekker hapje tussen de klauwtjes ! En smullen dat ie deed ! Ik ging naar boven om hem beter te kunnen zien vanuit het dakraam. Niet te doen : de lichten van de achterburen schenen mij in de ogen. Dan maar terug naar het keukenraam. Ooooo ! Ransje zat niet meer in de boom ... Misschien, als ik nu eens buiten ging kijken, zou ik hem dan terugvinden ? Ik kwam voorzichtig buiten op het terras en daar vloog Ransje weg uit het veld. Of hij zijn lekker hapje nog in de klauwen had, dat kon ik niet meer zien.

Uiltjes-kijken-tijd is dus weer aangebroken !

Zondag heb ik de Billi boekenkast gemonteerd, ze bij op de logeerkamer gezet, al enkele oudere boeken naar boven verhuisd en mijn nieuwe boeken in de living een plaatsje gegeven. Grote paniek : nu zie ik allemaal lege schappen. Help ! Ik heb te weinig boeken !!!

Weetje van de week : EURO briefjes strijk je best met de stand van het strijkijzer op het eerste bolletje ...

Nog een prettig week toegewenst !

Enkele weken geleden stuurde Kozzinneke Ann mij een mailtje : "Ik wil het huis uit op 27 maart. Gaan we naar de film ?" Ik dacht dat Nicole en Marc bezoek zouden krijgen die zaterdag. Dus de vraag van Ann riep bij mij geen enkele verwondering op. En natuurlijk ben ik voor een filmpje wel altijd te vinden. Later kwam er nog een mailtje : "Oh ja, en gaan we daarna een stukje eten ?" Dat moet ge mij geen twee keer vragen !

Ondertussen was ik aan het surfen geslagen om een geschikt filmke te zoeken. Er was niet veel keuze maar Big Fish zei mij wel iets. In alle geval, we zouden wel zien op die bewuste zaterdag zelf.

Zaterdag wist ik absoluut niet meer om welk uur wij afgesproken hadden. Hàdden we wel een uur afgesproken ? Om kwart over zes was ik klaar en besloot ik maar naar Kortenberg te gaan : zo was er tijd genoeg om nog wat over Dina en Luna te kletsen en om dan op 't gemakske naar Leuven te rijden. Oh ja, ik moest Ann nog vragen of ze een Happy Days kaart had, voor korting op de film. En ik zou ook voorstellen om na de film rechtstreeks naar de Domus te gaan, want aan het station kreeg je zo laat geen eten meer en het Leffe Café zou wel vol zitten.

In de Bosstraat deed Ann de deur open en ze zei dat ze even naar het toilet moest. Ik dacht nog : we gaan hier toch niet direct vertrekken, zeker ? Met Nicole en Marc begonnen ik over de tweeling te vertellen. Marc zei : "Zet u efkes neer." Maar ik had al de ganse namiddag zitten breien en wou liefst blijven staan.

Na een tijdje kwam Gert de Bosstraat binnen. Ik stelde mij daar geen enkele vraag bij : die jongen heetf het volste recht om zijn ouders te bezoeken, natuurlijk. En daarna ging hij waarschijnlijk een stappeke in de wereld zetten, dacht ik.

We lammeerden gezellig voort. Tot ik een vrouwspersoon langs het venster naar de voordeur zag gaan. Ik stond recht (was ondertussen toch maar een beetje gaan zitten) en nam mijn jas met het gedacht : daar is het bezoek, we zullen maar eens voortgaan, zeker ? Maar op datzelfde moment zag ik Frank langs het venster passeren. Was die "dame" dan niet Els ? Kwamen die in Kortenberg om iets te brengen of te halen ? CD's of zo ?

Toen Els en Frank binnen kwamen, vroeg ik nog : "Wat doen jullie hier ?" En vanaf dat moment werd het allemaal heeeeeeeeel confuus. Walter kwam binnen. Hij had het gezicht van Maarten uit een foto geknipt en hield dat voor zijn gezicht : "Ik ben de afgevaardigde van deze Kozze !". En dan kwam Wim nog binnen. En plots kreeg ik allemaal cadeautjes. En dan kwamen Hilde en Peter binnen. En ik kreeg nog meer cadeautjes. En 27 maart werd uitgeroepen tot "Meutjesdag". En ik heb, geloof ik, ook gezegd : "Maar ik ben al verjaard !" en "Ik verjaar niet meer hoor !".

Wim had foto's bij van Dina en Luna. Ik opende mijn cadeautjes : een cadeaubon van Botanica, een "tegoedbon voor een steenuilennestkastje" dat zal vervaardigde worden door een specialist terzake (het telefoonnummer van Wim stond erop), een CD van Eric Clapton en een mooi plantje in een keitoffe "poezen"-cachepot (het geheel was verpakt in Burberry papier).

Na nog veel uitleggen (Ann : "Ik doe dat niet meer hoor, zo liegen !"), zaten we plots allemaal in de auto en reden we weg. Eindstop was Chen's Wok Palace. Een chinees-à-volonté. Op de parking daar kwamen ook nog Babs en Koen aangereden. En met de ganse bende hebben we bij Chen lekker gewokt en gezellig geleuterd.

In de late uurtjes zijn we met de "lokalen" nog iets gaan drinken in de Annex. Eerst kwam daar nog Patrick binnen, met een rode roos ter ere van "Meutjesdag". Hij was gaan "gospelen" en had spijtig genoeg het eetfestijn moeten missen. Nog later vielen Lieve en Cois er ook binnen. Koen en Babs waren naar huis gegaan en de babysit bij Noélys zat er dus op.

Om een lang verhaal kort te maken : om 2:03 uur stapte ik in bed. Net op tijd om mijn klok voor de zomertijd naar 3 uur te verzetten.

Achteraf werd mij nog het een en het ander duidelijk :
Marc : "Zet u efkes neer". Ik was te vroeg gearriveerd en ze moesten mij aan den babbel houden.
Ann : 'Ik ga naar het toilet". Toen heeft ze waarschijnlijk dat SMS'je rondgestuurd : "help de meut is al hier !". Walter heeft mij dat berichtje later laten zien.
Vrijdag na de kwis had iedereen (nogal nadrukkelijk, naar het schijnt) gezegd : "Tot 11 april !", voor de volgende kaartavond.
Koen, vorig weekend : "Moeke en vake komen volgend weekend babysitten en voor het eerst zullen ze zelf Noélysje in bed moeten steken".

Zondag was ik nog altijd van mijn melk. Ik was 's ochtends beginnen breien, tot Lieve en Cois mij zouden komen halen om naar de tweeling te gaan kijken. Na twee uren breien, was ik terug bij AF : al wat ik gebreid had heb ik weer moeten uithalen. Mijn kop stond er niet naar. Ik zat de ganse tijd aan de fantastische verrassing van zaterdag te denken ! Hoe had ik mij zo in de luren kunnen laten leggen ?

Maar 't waren héél plezante (l)uren, hoor !!!

Vannacht heeft de ooievaar twee dochtertjes gebracht bij Katty en Wim : Dina en Luna !!!!!

Allez, de ooievaar ... 't was eigenlijk Rudolf, die Katty een beetje geholpen heeft om Dina en Luna op de wereld te zetten. Maar ja, daar in Sint-Niklaas doen ze het altijd een beetje anders, hé ;-)

En neen, ik denk niet dat Rudolf een rode neus heeft ! :-)))))))

De drie meisjes moeten nu flink liggen bekomen van deze grote gebeurtenis.

Ik hoop dat het gezinnetje van de Heidebloemstraat heel snel weer verenigd wordt !

PROFICIAT ALLEMAAL !!!!!

Slecht nieuws voor De Post : onze postbode KAN NIET LEZEN !!!

Bij het naar huis gaan, kleefde mijn collega gisteren het briefje "GEEN POST" naast de bel. Een half uurtje later belt er iemand aan de deur. Ik antwoord per parlofoon en hoor : "Ik kom eens horen of er post is."

Akkoord, 't was een vervang-postbode en die kent de gang van zaken misschien niet zo goed. Maar moeten we ons briefje met "GEEN POST" nu vervangen door "Beste Postbode, we hebben geen post mee te geven vandaag. U hoeft ook niet te bellen want het zou wel eens kunnen zijn dat er niemand meer aanwezig is en dan staat u hier morgen nog voor de deur." ... ?

Het worden spannende tijden op de openbare weg ! Gisterenmiddag besloot ik een chineesje te gaan halen in Kortenberg. Op de terugweg naar Zaventem stond de Politie controle te houden op de brug over de Ring. Heel relax : 1 camionnette, 3 agenten ... Ze stonden al een rood autootje te controleren en uit de file die vóór mij reed pikten ze ... terug een rood autootje uit !

Ik vraag mij nu af of ze naar iets speciaals op zoek waren. Of deden ze gewoon een spelletje : vandaag pikken we er eens alle rode wagentjes uit ... ?

Gisterenavond in het naar huis rijden werd ik in Moorsel in de verte een flitslicht gewaar ! Er hing geen onweer in de lucht dus haalde ik al mijn mooiste glimlach boven voor de foto, tot ik aan de andere kant van de weg een wit wagentje zag staan. Een gewoon wit wagentje, met twee meneren erin en met op de voorbumper een wit dingetje en een groen dingetje. En dat witte dingetje flitste er lustig op los, telkens er een wagen op het baanvak naast het mijne uit de andere richting voorbijkwam.

Ik rijd nu al tien jaar langs deze straat, op alle mogelijke uren van de dag en de nacht. Nog nooit heb ik ze daar zien flitsen ... Maar ja, het zijn nu andere tijden, nietwaar ? Opletten op de weg is en blijft dus de boodschap. Ik krijg er echter wel een fobie van : op den duur zoek ik overal flitspalen en kijk ik alleen nog naar de verkeersborden en naar de kilometrique in mijn wagen ... en zie ik niet meer wat er voor mij op de weg gebeurt ... !!!

En van verkeersveiligheid en zo gesproken : vanmorgen zet ik de wagen stil in de parking en wil ik mijn veiligheidsgordel losmaken om uit te stappen ... Ik had mijn veiligheidsgordel helemaal niet om !!! Dat is mij in de laatste twintig jaren ook nog nooit gebeurd ...

Wie weet schrijf ik binnenkort wel een verhandeling over "Stress in het verkeer" ...

Gisteren voelde ik mij eigenlijk niet zo avontuurlijk. Maar … soms kan dat zo opkomen, nietwaar ?

Om zes uur kom ik uit de zoning aan de Leuvensesteenweg en daar staat het verkeer stil. Kalm blijven is de boodschap, naar huis rijden zal vandaag wat langer duren dan anders …

In Sterrebeek arriveer ik uiteindelijk in de Zavelstraat en daar staat het verkeer stil. Ah jaaaaaa : de Tramlaan ligt open.

Het duurt echter zó lang eer het mijn beurt is om door het groen de Tramlaan over te steken, dat ik op het laatste moment beslis : ik rij naar huis langs Tervuren ! Ik neem de Tramlaan in de verkeerde richting en vind het straatje linksaf dat mij naar Tervuren zou moeten brengen.

Noteer dat ik dit al verschillende keren geprobeerd heb, toen ik mijn belastingbrief wou gaan binnenbrengen. Het is mij echter nog nooit écht vlot gelukt om op die manier naar Tervuren te rijden … En deze keer had ik zelfs de zon niet om mij te oriënteren !

Dus rijd ik, en rijd ik, en ik zie ergens Wezembeek, en ik rijd, en ik rijd … Bijna NIETS kwam mij bekend voor : sinds vorig jaar (2 jaar geleden ?) hebben ze daar ontelbare ronde punten aangelegd.

Aan een extra large rondpunt, met een hele resem auto’s achter mij, moet ik nogal snel beslissen en ik kies voor Kraainem. Maar naarmate ik in die richting de verkeersstroom volg, begint het mij te dagen : dit is heel erg fout !

Doch we blijven kalm. Aan het volgende kruispunt met verkeerslichten, beslis ik te « doen alsof ik weet wat ik aan het doen ben » en sla geroutineerd rechtsaf. Een eindje in die straat maak ik een U-bocht en begeef mij terug naar het kruispunt, waar ik terugkeer naar Wezembeek. Ja ja, die gemeente moet goed geboerd hebben de laatste tijd : ik moet er over het ene rondpunt na het andere en zie nog steeds geen « bekende » dingen rondom mij.

Tot eindelijk … eindelijk … in de verte toch de « grote bocht » verschijnt ! Al mijn avontuurlijke reizen door Wezembeek en omstreken zijn tot nu toe steeds geëindigd aan de « grote bocht ». Een beetje daarna kom ik dan terecht op de Mechelse Steenweg en ken ik de weg naar het museum van Tervuren.

Aan de Tervuurse steenweg had ik nog het schitterende idee om tot aan het grote rondpunt (!) te rijden, want ik zag het niet zitten om, met mijn ogen dicht, die drukke steenweg in de « andere » richting op te rijden. Na een rondje op de ronde-punten-molen, zat ik in de juiste richting en begaf mij richting Leefdaal.

Aan de Vier Winden dacht ik nog even in te slaan om langs Moorsel in de Coige te belanden maar ik stond verkeerd voorgesorteerd en heb dan maar mijn neus gevolgd, verder langs de Tervuurse steenweg, richting Kruisstraat.

En, ja hoor ! Om enkele minuten na zeven uur kon ik mijn huisje binnenstappen … Heb ik toch mooi 1 uur lol, leut en avontuur gehad !

… Ik weet het ! Nu is het wel heel lang geleden, niet ? Maar ik heb het dan ook zo drukdrukdrukdrukdruk …

Vorige week bijvoorbeeld nog : een ganse week verlof ! Een ganse week met zus het land afgeschuimd, o.a. op zoek naar breiwol. En weet je wat ? Breiwolwinkels BESTAAN NIET MEER !

Nu vraag je je misschien af waarom ik zo plots breiwol nodig heb ? Wel, omdat er bij Katty en Wim een tweeling zit aan te komen, verdorie ! En dat ik daar nog niets over geschreven heb … Hoe is het mogelijk ???

Ja, ja ! Meutje gaat weer eens groottante worden. En deze keer zomaar van twee bengels tegelijk. Dat het bengels zullen zijn, daar ben ik nu al van overtuigd. De « onderste » is namelijk een dwarsligger. Letterlijk EN figuurlijk ! Katty en Wim weten al wel welk geslacht de baby heeft die bovenaan ligt (dat mogen wij natuurlijk nog niet weten !). Maar van de wringer die onderaan ligt, kon tot nu toe nog niet vastgesteld worden of het een « hij » of een « zij » is … Dat belooft !

Katty is nu al enkele weken serieus aan het rusten. Het zou ideaal zijn, mochten ze het met hun drietjes nog twee weekjes uithouden. Dan hoeven ze voor de geboorte niet naar een ander hospitaal te verhuizen. Dus : « Volhouden, mannen !!! »

Dat geeft mij dan ook nog wat meer tijd om sokjes te breien. Ik heb al drie paar klaar. Mijn probleem is echter dat ik niet weet of ik de goeie maat heb. Babies zijn klein, akkoord. En die zullen dan wel kleine voetjes hebben … Maar hoe klein juist ? Katty en Wim moeten maar eens aan Rudolf vragen of hij, bij een volgende echo, de voetjes eens extra wil meten. Dan weet ik tenminste of ik goed bezig ben.

Meer feestelijk nieuws : op 31 juli trouwen Hilde en Peter ! PROFICIAT !!! Maar dat brengt mij in de volgende benarde situatie : wat ga ik aantrekken ? Ik heb een kleerkast vol met « geklede » … euh … kleren, waarvan ik er veel zelfs nog nooit aangehad heb ! De vraag is echter : kan ik er nog in ? Ik denk dat NU het moment aangebroken is om eens rustig maar toch weloverwogen aan een dieet te denken …

Wat staat er nog meer op de agenda ? Op 11 april zijn Paula en Jos 40 jaar getrouwd !!! Joepie ! Nog feest ! Maar … dat betekent wel dat het dieet niet langer uitgesteld kan worden !!!

Ge ziet het, mijn agenda geraakt aardig vol met allemaal leuke dingen. En ondertussen hou ik mij ook nog bezig met allemaal leuke dingen, zoals daar zijn : sokjes breien en, vanaf volgende week, mijn atelier reorganiseren !!! Want maandag ga ik met Ann naar Ikea om Ivar en Billi rekken te halen. En dan is er geen weg meer terug : die moeten dan in mekaar gezet en gevuld worden !

Ik weet alleen niet goed HOE ik dat in mijn kleine overvolle huisje ga kunnen verwezenlijken …

Er heerst een Robotoorlog in Diependaal ! Je kan er alles over lezen bij Meutje op de Sofa.

Maar gisteren zat Meutje zelf bijna midden in een vrachtwagenoorlog ... !

Ik wou naar huis via de E314. Ik kon niet zo dadelijk mee invoegen omdat er op het rechtse rijvak een vrachtwagen kwam aangedenderd ... En nog één ... En nog één !!! En dan was mijn oprijstrook ... euh ... "op" en moest ik stoppen. Toen de drie kolossen voorbijwaren, positioneerde ik mij op de E314 en begon gas te geven. Ondertussen stak mij een andere personenwagen voorbij. En dan zag ik het voor mij gebeuren : vrachtwagen 2 snijdt die personenwagen af en begint vrachtwagen 1 voorbij te steken ! Personenwagen A slaat de remmen dicht en blijft achter vrachtwagen 2 rijden terwijl die naast vrachtwagen 1 rijdt. Ik hou wijselijk wat afstand en dan rijdt mij personenwagen B voorbij. Terwijl die tweede auto personenwagen A nadert, gooit vrachtwagen 3 zich op het linker rijvak en zet de achtervolging van vrachtwagen 2 in. Personenwagen B is ook genoodzaakt alle remmen dicht te gooien en hoe personenwagen A zich op dat moment voelt (tussen de racende vrachtwagens 1 en 2) kan ik mij niet echt voorstellen ... Ter informatie : vrachtwagen 3 heeft een aanhangwagen waar een auto op staat. Die aanhangwagen slingert vervaarlijk van links naar rechts ... Ik blijf nog steeds wijselijk afstand houden want nu ben ik toch liever een verre toeschouwer dan een aktieve deelnemer aan het gebeuren.

Wanneer we aan de afrit Leuven komen, hebben de vrachtwagens zich geherpositioneerd. De volgorde is nu : vrachtwagen 3, daarachter vrachtwagen 2 en als laatste vrachtwagen 1. 3 en 2 nemen, net als ik, de afrit Leuven. Ik wil weg van deze gekken en de ganse bocht naar Leuven neem ik aan 125 km per uur om ze voorbij te geraken. Als ik ter hoogte van vrachtwagen 3 kom (die met de aanhangwagen) begint die zich naar links te bewegen. Ik vermoed dat hij mij een beetje bang wil maken. Ondanks het feit dat hij al over de witte lijn komt, ben ik ondertussen zo boos geworden dat ik er mij niets meer van aantrek : ik trek mijn schouders in, doe mijn ogen dicht en geef nog wat gas.

Net op tijd kon ik mij weer op het rechter baanvak begeven en beginnen afremmen om de afrit Bertem niet te missen ...

'k Was er efkens niet goed van ... !

Vanmorgen gehoord op de radio :

Verhofstadt heeft een brief geschreven aan Flahaut om hem op de vingers te tikken. Want ... Flahaut heeft in een interview "negatieve" dingen gezegd over de V.S. !!! :-O

Hij zei dat het amerikaanse leger niet efficient was en dat hij zelf op een democraat zou stemmen, mocht hij amerikaan zijn ...

Dat is bij Powell in het verkeerde keelgat geschoten. Powell heeft Michel gebeld met de vraag om Flahaut op de vingers te tikken. Ik vermoed dat Michel hierna Verhofstadt aan de mouw getrokken heeft en ons Opperkonijn, zoals steeds buigend als een knipmes voor zijn Big Brother, heeft Flahaut dan maar een briefje geschreven ...

Nu kan ik mis zijn - ik kom niet veel buiten, ik heb geen TV en lees geen kranten - maar "FREEDOM OF SPEECH", bestaat dat niet meer ? On the other hand, dear Powell : "de quoi je me mêle ???"

Tegen ambraszoekers die zich moeiden met dingen waar ze geen uitstaans mee hadden, zeiden wij vroeger : "Vas jouer dans ta rue, manneke !"

Koekjes eten.

Vóór Nieuwjaar, heb ik Kuifje-dozen gekocht : mooie blikken koekendozen (mét inhoud) van Delacre.

Ik had eerst slechts één doos gekocht, onder het motto : een koekje in de kast komt altijd wel gepast. Thuis gekomen zag ik op de verpakking staan : "Verzamel ze !". Er waren drie verschillende dozen beschikbaar. De schade zou dus beperkt blijven. En, Befehl ist Befehl, de volgende week ging ik hoopvol naar de twee andere Kuifje-dozen op zoek.

Ik héb ze gevonden ... PLUS nog een véél mooiere doos, van Buisctuits de l'Aër, gevuld met "Palets et Galettes de Bretagne", en met een prachtige poezenkop op het deksel.

Maar dan begon het eigenlijke werk : de dozen leegkrijgen. Met Nieuwjaar heb ik enkele koekjes door de strot van mijn logés kunnen duwen maar het schoot niet echt op. Dus moest er een vernuftig "systeem" ontwikkeld worden.

In een Delacre doos zitten twee afzonderlijk verpakte vlootjes en in elk vlootje zitten 12 verschillende soorten koekjes. Mijn plan is dus : telkens ik koekjes wil eten, MOET ik er van elke beschikbare soort eentje nemen. Dat zijn dan 12 koekjes per snoepbeurt. Wees gerust, dat kan je slechts 3 maal na mekaar doen. Dan zijn er al twee soorten "uitgeput" (de lekkerste eerst, natuurlijk !). Dus bij de volgende beurten heb je nog 10 koekjes, en dan nog 8 en dan nog 7 enz ... Voor je het weet is de doos leeg ! En inderdaad, we zijn nu bijna eind januari en de koekjes uit de drie Kuifje-dozen zijn verorberd.

Ik weet het, het had nog sneller gekund, als ik bij elke snoepbeurt steeds 12 koekjes zou genomen hebben. Maar dat is dan weer een ander "systeem", zie je. En ge moet geen verschillende systemen door elkaar smijten, vind ik ...

De Kuifje-dozen zijn nu leeg en dus kon ik gisterenavond aan de "Palets et Galettes de Bretagne" beginnen. Toen ik de doos opende, zag ik meteen dat het Delacre-systeem hier niet zou werken : in de doos zaten 2 soorten koekjes ("Palets" en "Galettes", dus) maar de "Palets" zijn twee keer zo dik als de "Galettes". Conclusie : meer "Galettes" dan "Palets" ... !

Ik heb alle koekjes geteld (21 "Palets" en 42 "Galettes") en kon dadelijk een nieuw "systeem" uitdokteren : per snoepbeurt moet het aantal "Galettes" steeds het dubbele zijn van het aantal "Palets". Ik denk zelfs dat ik hiermee het "systeem" van de Biscuiterie de l'Aër zelf gekraakt heb ... !

En neen, aan psychiaters ga ik géén geld uitgeven. Anders kan ik binnenkort geen koekjes meer kopen ... !!!

JOECHEI !
Wat zijn we blij !
Er is weer een jaartje bij ... (en allemaal "bonus", man !)
Gelukkig Nieuw Jaar aan mij !!!

En ik heb mijn 50ste levensjaar in schoonheid beëindigd ... denk ik ...
Ik besloot om dit jaar zelf aan "den bak" te slaan : inplaats van taarten bij de bakker te halen voor de collega's, zou ik enkele cakes en een tiramisu maken.

Zo gezegd, zo gedaan. Zaterdag ging ik de nodige tiramisu-ingrediënten halen in de winkel. Zondagmorgen, om 8.30, schiet ik in paniek wakker : "Ik heb geen Mascarpone meegebracht !" Vraag mij niet waarom ik die vergeten ben. 't Zal wel met mijn gezegende leeftijd te maken hebben, zeker ? Maar probeer gij maar eens tiramisu te maken ZONDER Mascarpone ... ! Gelukkig is de GB open op zondagvoormiddag en heb ik mijn vergetelheid nog recht kunnen zetten.

De gewone cake, de appelcake en de chocoladecake kwamen mooi uit de oven. Het was echter al zo vol in de keuken - ik was nog aan de tiramisu bezig - dat ik besloot om de cakes in de garage te laten afkoelen. Daar de goede God mij twee handen gegeven heeft, nam ik in elke hand een cake. Ik bleef echter met mijn mouw in de klink van de garagedeur hangen en daar vloog een van de cakes met een sierlijk boogje op de grond.

Wist je trouwens dat voor cake hetzelfde principe geldt als voor de besmeerde boterham ? De cake landde namelijk ook op zijn bovenkant !

Hopelijk laat ik hiermee de onhandigheden achter mij en begin ik aan een rijper en bezadigder deel van mijn leven ... Of was dit nog maar een voorproefje en ga ik een nog turbulentere tijd tegemoet ???

...

Vanmorgen maakte ik de bedenking dat mijn gebit eigenlijk een mooi overzicht geeft van mijn leven :
ik heb nooit wijsheidstanden gehad, ik heb nog altijd één melktandje, mijn valse tand is eruit en die wordt niet meer vervangen (zie ok TV) en, last but not least, ik heb niet veel tanden meer maar de bieterkes die er nog zijn mogen gezien worden !!!

Meutje's puzzelavontuur. (vervolg)

Woensdagavond heb ik dus wreed veel lol gehad met Mzsteriax III 4.6 (sorry, 't was niet 4.5 ! ja wat wil je ? dat zijn ook cijfertjes, hé ...) : de Viking die met zijn boot rond drie boeien moet varen.

Ondanks de zes volgeschreven A4's, was ik er toch niet uitgeraakt en ik heb het donderdagmiddag, tussen de boterhammekes met ballekenskoek door, nog maar eens geprobeerd.

Kijk, ik wéét wat mijn probleem is met (a+b=c). Ik herinner mij vaag dat je vanalles MAG en NIET MAG doen maar ik kan mij daar allemaal heel weinig bij voorstellen. Ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat ik ook een beetje slordig ben, als het erop aankomt met a, b en c te goochelen. Het kan al eens gebeuren dat er een min-teken zomaar in het niets verdwijnt als ik dingen van de ene kant van het "="-teken naar de andere kant begin te gooien. En bij het wegwerken van die getalletjes ONDER de breukstreep, durf ik ook al eens (te) creatief zijn.

Zo zat ik donderdagmiddag bijvoorbeeld te jongleren met 210 = AB + BC + CA/4. Na een zestal lijnen kwam ik dan uit op 210 = AB + BC + CA ! Zeg nu zelf, dat moet ge toch kunnen, nietwaar ? Zover ben ik dan wel mee, dat ik weet dat dat niet kan. Maar voor de rest denk ik dat ik een verkeerd idee overgehouden heb van de "moderne" wiskunde die ze in de Humaniora op ons uitgeprobeerd hebben ...

En dan zat ik gisteren ook nog met het volgende kleine probleempje : woensdag was de tijd van de totale reis 320 minuten. Wiskundig berekend door Meut. Punt, uit. Wel, donderdagmiddag was de totale tijd van de hele reis plotsklaps 330 minuten. Weer door Meutje berekend. Weer geen speld tussen te krijgen. Ziet ge, zo ben ik dan wel : als ik eindelijk iets berekend heb, dan IS dat zo !

Kan ik het helpen dat er woensdagavond in mijn living waarschijnlijk meer wind stond dan donderdagmiddag op kantoor ? Kan gebeuren, natuurlijk. Maar daar sta je dan wel met je (moderne) wiskunde ... !

Enfin, je raad het al : ik heb de oplossing van 4.6 gevonden en ging vol goede moed mijn Broertje vervoegen aan de bron van 4.7. Maar hij was er al vertrokken, verdorie ! Zit ik daar nu, alleen, te staren onder een schots rokje ... En ondertussen zie ik al de kleuren van de regenboog ! Niet te doen, jong !

En Broer heeft mij al verwittigd dat 4.8 (waar hij momenteel aanbeland is) weer over rekenen gaat.
En Broer vindt het dit keer zelf ook geen makkie ...
Dat belooft !

'k Zal dit weekend voor alle zekerheid mijn wijnvoorraad maar aanvullen ...

(een half uurtje later) :

Ondertussen ben ik bij Broertje geraakt ! 4.7 was toch een hele leuke !

Eigenlijk was ik goe bezig ... Zelfs zonder eerst in de "bron" te gaan kijken (met dank aan Broertje voor de tip !). Ik was aan het puzzelen geslagen met de eerste letters van de woorden voor en achter de vraagtekens. Maar ja, ik had er dus wel wat teveel en het zou waarschijnlijk nog daaaagen geduurd hebben voor ik de oplossing er misschien ooit wel eens in zou tegenkomen ...

Bon, ik vind dus de "bron", ik schrijf de lettertjes op, en wat blijkt ? Ik heb alle lettertjes van RAADSEL ! Nu had Broer mij verzekerd dat het (toch wel) een persoon was die we zochten. GROOT MYSTERIE ! Zoals ook nog vermeld in de "bron", maak ik dus de boog en bekom ALASDER of ALSADER. Ik denk nog, dat zal wel een of ander figuur uit de mythologie zijn. En over de plaats van groen en geel in de regenboog (ROGGBIV, maar welke G komt eerst ?) valt te discuteren. Maar, neen hoor ! Noch "alasder", noch "alsader" werden geaccepteerd.

Tot ik de prut uit mijn ogen veegde en zag dat ik ergens een lijntje versprongen was. En dus zit ik nu, samen met Broer bij (#*#) plus (#*#*#) is ...

... Ja jongens, het zal echt wel nodig zijn om morgen die flessen wijn in de Colruyt te gaan halen ... Zucht ! ...

Broertje en ik zijn samen aan het Mzsteriax-en. Gisteren zat hij bij de "bron" van 4.7 te wachten op een hint van mij. Helaas moest ik hem erop wijzen dat ik achterop geraakt was vanwege serieus dood gevallen op 4.2 en dat ik momenteel nog maar bij 4.5 komen kijken was.

Broer wist mij te vertellen dat 4.5 een makkie was, gewoon de regel van drie. Maar Broer weet niet dat Meut voor de regel van drie minstens drie A4 vellen nodig heeft. Voor Meut is dat de zogezegde "blad-van-drie"-regel. En dat is niet omdat ik groot schrijf ... !

Een rekenpuzzel wordt voor mij meestal een leuk avondje puzzelen bij een glaasje wijn. Ik beloofde Broertje dus om (gisterenavond) mijn drankgebruik binnen de perken te houden, zodat ik hem snel zou inhalen en we samen verder zouden kunnen gaan op de tocht van Sjövakor ...

De rekengoden beslisten er echter anders over. Om 9 uur had ik mijn drie A4 vellen vol en was mijn eerste fles wijn leeg. Ik bekwam zulke leuke en onzinnige antwoorden, dat ik besloot een nieuwe fles wijn open te maken.

Opdat je zou kunnen volgen vertel ik hier in het kort het raadsel. De Viking moet met zijn boot rond drie boeien varen. A, B en C liggen in een perfect gelijkzijdige driehoek uit mekaar. Tussen twee boeien, vaart het schip een constante snelheid. Achteraf wist de Viking te vertellen dat hij over de eerste 3/4 van de ganse reis 3,5 uren gevaren had en over de laatste 3/4 van de ganse reis 4,5 uren. En hij had ook vastgesteld dat hij over de afstand BC 10 minuten langer gevaren had dan over de afstand AB. Waarom was de Viking niet gedurende de ganse reis op post gebleven ? Waarom had hij niet simpelweg zijn GANSE reis gecronometreerd ? Neen, nu mocht IK zijn logboek voor hem invullen ... ! Heel slordig hoor, Viking !

Ik ben er om te beginnen al even zoet mee geweest om de vraag te BEGRIJPEN. Hiervoor had ik ze mooi op ruitjespapier uitgetekend. Ik ontdekte zowaar redelijk snel dat de ganse reis 320 minuten geduurd heeft. Dat IS gewoon zo, ik heb het zo berekend. Punt, uit. En dan heb ik mijn beste (a+b=c) bovengehaald.

Om een lang verhaal kort te maken ... Zoals gezegd had ik om 9 uur al drie A4 vellen volgekribbeld. Mijn eindresultaat kwam erop neer dat het bootje over de laatste etappe (CA) exact 4 minuten gedaan had ! Dit vond ik zo een leuke dat dus die tweede fles wijn aangebroken werd. Op een vijfde A4, deed de boot zomaar eventjes -142,5 minuten over de afstand AB. Wat mijn simpele verstand begrijpt als : hij vaarde (voer ?) achteruit ! Een vijfde A4 leverde dan weer 1562,5 minuten over de afstand AB. Op blad nummer zes, hield hij zich blijkbaar beter aan de snelheidsbeperking want toen werd de afstand AB afgelegd in "slechts" 640 minuten. Wat nog altijd niet kon kloppen met dat totaal van 320 minuten ... Zoals je kan zien, concentreerde ik mij nog alleen op de afstand AB. Ik bekwam nog : AB = 196,1313131 minuten en AB = 9,333333 minuten. En toen vond ik het welletjes.

Het was ondertussen half elf en het leek mij raadzaam om mijn heil een verdieping hoger te gaan zoeken.

Vanmorgen leverde mij dat volgend raadsel op : aan het begin van de puzzelronde was fles wijn A voor 1/5 gevuld. Aan het einde van de puzzelronde was fles B voor 1/4 gevuld. Hoelang duurde het voor Meutje de 16 treden naar de slaapkamer beklommen had ?

En, zal Meutje ooit de afstanden AB, BC en AC in minuten kunnen uitdrukken ? Jawel, hoor ! Want vandaag pas ik de "enassem"-regel toe (enassem over AB nu eens 75 minuten gedaan had ? oei, da's te weinig ! enassem over AB nu eens 82 minuten gedaan had ? ...). Dat wordt vanzelfsprekend weer een leuk avondje puzzelen. En daarmee kom ik er zeker uit !

EEN GELUKKIG NIEUWJAAR, ALLEMAAL !!!
(Dat belooft voor mijn verjaardagskaartjes van 2004 ... Allemaal met twee weken vertraging ... ?)

Ik zal maar dadelijk met de deur in huis vallen.

Dames en Heren van het Weer : graag wat uitleg, alstublieft !

Wat was dat allemaal met die "storm" van gisteren ? Ik ben in mijn geheugen teruggegaan naar die andere storm van in de jaren '90 en heb op basis daarvan mijn voorzorgen genomen : alle beschikbare dweilen en handdoeken heb ik voor vensters en deuren gelegd. Met een erwt in mijn gat, met de moed in de schoenen, met een hartje dat klopte in de keel, met flanellen benen, met kriebels in de buik - kortom, niets zat er nog juist aan mij ! - heb ik gisterenmorgen afscheid genomen van mijn huisje en de bewonertjes die ik moest achterlaten ...

Overdag ging ik regelmatig naar het weerbericht kijken, mezelf ondertussen maar opjuttend over wat ik zou vinden als ik (wie weet hoe laat 's avonds ?) in de Coige terug zou keren.

En wat vond ik, toen ik - op een overigens normaal uur - in de Coige terugkeerde : véél water ... op straat en in de tuin. Binnen in huis waren de hoekjes van twee handdoeken lichtjes vochtig geworden. En daar stond natuurlijk ook een Meut met een véél te hoge bloeddruk ...

Allez, nie neuten, zal ik maar zeggen. Ik ben hier duidelijk weer veel dank verschuldigd aan de Weergoden en aan mijn Engelbewaarder !

Ondertussen, op het Mzsteriax front ... Had ik gisteren puzzel 3.8 afgeprint. Dat zag er een leuke uit : anagrammen ! Ik was er helemaal klaar voor om een avondje lang lekker te zitten puzzelen. Thuisgekomen, bekeek ik het raadsel dat ik afgeprint had en ... vond dadelijk het antwoord !

Dan had ik toch meer plezier op vrijdagavond. Toen had ik een rekenpuzzel mee naar huis genomen. Een ganse avond heb ik zitten rekenen. Wel twaalf vellen papier heb ik vol gekribbeld. Bleek na ongeveer vijf uren dat ik het juiste antwoord reeds in het begin van de avond tegengekomen was ... ! Maar ik had het toen niet herkend omdat ik het minteken op mijn rekenmachientje niet zag !!!

Wel veel lol gehad, natuurlijk. En daar doe ik het toch eigenlijk voor ... ?


Zondagnamiddag, heb ik een verontrustend feit moeten vaststellen !

Jullie weten (of jullie weten niet) dat ik vorig jaar redelijk wat vinken en meesjes had die aan het raam kwamen tikken. Dat dacht ik te kunnen uitleggen als "ze zien zichzelf in de ruit weerspiegeld, denken dat het een rivaal is en gaan tot de aanval over".

En jullie weten het (of jullie weten het niet) maar, meesjes pikken een gaatjespatroon rond de opening van een nestkastje om hun "handtekening" te zetten. Om hun huisnummer erop te zetten, bij wijze van spreken. Zo van "Hier woon IK !".

Welnu, zondagnamiddag hing er een meesje aan de muur naast mijn terrasdeur en dat was op het raamkozijn aan het pikken ! Het zag zichzelf dus NIET in de ruit weerspiegeld. Het tikte helemaal niet tegen de ruit maar in het hout van de deur !

Ik denk dus dat het meesje zijn huisnummer in mijn terrasdeur aan het graveren was ... Binnenkort kan Meutje verhuizen ...

De Bende van de Rode Pakken slaat weer toe !

Vorig jaar kon ik eigenlijk nog niet van een bende spreken. Hoeveel zal ik er toen gezien hebben ? Een stuk of drie ? Dat kun je moeilijk een “netwerk” noemen, niet ? Maar dit jaar zijn het er aanzienlijk meer ! En wat mij nog meer verontrust : die drie “groten” van vorig jaar hebben er tientallen kleine helpertjes bijgekregen !

Ze dragen allemaal hetzelfde uniform : zwarte laarzen en een rode muts, jas en broek met een wit biesje. En allemaal gebruiken ze dezelfde methode : zonder zich iets van eventuele voorbijgangers aan te trekken, klimmen ze langs een touw aan de voorgevel een of ander venster binnen.

Nu vraag ik u : kan dat zomaar ? Is er niemand die daar iets aan doet ? Help ! Politie ?

De buitenfeestverlichting loopt dit jaar ook de spuigaten uit. Vorig jaar was er al een grote opkomst van de zogenaamde “lichtslangen”. Maar waar de vrolijke versierders blijkbaar niet aan denken als ze zich zo een slang aanschaffen, is dat je die heel zorgvuldig en slechts na rijp beraad in je tuin kan draperen. Denk eraan : zo een lichtslang is een doorlopende lijn van licht. In het donker, als de slang brandt, zie je er elk centimetertje van !

Met “gewone” lichtjes, kan je weinig verkeerd doen. Je gooit ze in een boom of struik en in het donker krijg je steeds een mooi effect : hier een lichtje, daar een lichtje. (Natuurlijk alleen als je volgende regel in acht neemt : TE is nooit goed, behalve in TErvuren en in TE dikke tetten !) Alhoewel, met die gewone lichtjes kan je ook problemen krijgen ... In mijn kerstboom van zes, zeven meter hoog, branden er onderaan nog slechts een tiental lampjes. Alle andere lichtjes zijn waarschijnlijk kapot. Het is dus geen zicht en de lichtslingers blijven vanaf nu werkloos in mijn kerstboom hangen. Ah jaaaaa ! Ik krijg ze er immers niet meer uit.

Maar terug nu naar de lichtslangen. De gemeente Sterrebeek krijgt van mij zeker al een prijs voor wansmaak. Elk jaar zetten ze een grote prachtige kerstboom aan het kruispunt van de Tramlaan. Maar nu hangt daar al het tweede jaar op rij zo een lichtslang in, héél onbehoorlijk rond die boom gedraaid en onderaan is er geprobeerd om een guirlande-effect te bewerkstelligen. Ze zijn waarschijnlijk zelf nog nooit naar de boom gaan kijken, ’s avonds als de lichtjes branden. Ik bedoel maar : je moet dat toch ZIEN, hoe afschuwelijk dat is ? Help ! Gemeente ?

Over de privé buitenfeestverlichting mag ik mij eigenlijk niet uitlaten : smaak is goesting. Maar beste mensen, let toch even op het volgende. Je koopt een lichtslang want “die zal mooi staan om het hek rond de tuin mee af te boorden”. O.K. Maar, ofwel is de slang te kort voor het ganse hek, ofwel is de slang te lang voor het ganse hek. Er bestààt namelijk geen enkele slang die voor jou de juiste lengte heeft. Voor “nieuwbouwers” is het dan ook aan te raden om éérst de verkrijgbare lengtes van de lichtslangen op te vragen, alvorens aan het tuinhek, de omheining of het tuinhuisje te beginnen !

Je begint dus de slang te bevestigen en hier wordt steeds dezelde fout gemaakt : iedereen begint op de hoek – van het hek EN van de lichtslinger. Inderdaad, ge ziet wat ik bedoel. Bij de enen blijft er nog een “naakt” stuk tuinmuur over, bij de anderen is er een stuk slinger te veel dat dan in een zogezegde “decoratieve” krul verwerkt wordt ...

Over de KLEUREN van de lichtslangen kan ik kort zijn : NIET DOEN ! In Sterrebeek staat een huis (dat zijn buitenfeestverlichting wellicht gesubsidieerd ziet door het gemeentebestuur), waar vorig jaar langs gans de dakgoot een RODE lichtslinger hing ! De weinige huizen van lichte zeden die er nog overblijven langs de Leuvense steenweg, verbleken ernaast. En natuurlijk was die rode slinger langer dan de dakgoot. Dus werd hij, links van het huis, over een stuk omheining verder geleid. Die mensen moeten dat toen prachtig gevonden hebben want dit jaar hangt de rode slinger niet alleen aan de dakgoot, maar loopt hij ook over de omheining langs beide kanten van het huis ! En twee (of drie ?) slingers zal dan weer te lang geweest zijn want het ganse kunstwerk is opgesmukt met vele decoratieve krullen en hoekjes en kantjes. Als kers op de taart hangen er in het boompje voor het huis oranje en paarse en groene lichtjes te flikkeren.

Wil je nu toch absoluut een gekleurde lichtslang gebruiken, spreek dan even af met de buren ! JIJ kan het wel sober willen houden, met een witte en een groene slinger. Maar als je overbuur dan wild tekeer gaat met blauwe, gele en rode slangen, wordt het geheel een kwelling voor het oog van de voorbijgangers. En héél erg dicht bij huis zag ik er nog eentje : het dak van het tuinhuisje is afgeboord met een gele slinger die, vanwege nog een stukje over, afbuigt naar het raampje, waarna het tuinhuisvenstertje omkaderd wordt met een rode slang, die een beetje te lang is zodat er nog een treurig rood staartje naar beneden hangt.

NEEN, lieve mensen NEEN ! Denk ook eens aan Meutje die daar alle dagen twee keer voorbij komt, in het donker, als uw verlichting brandt ... Probeer alstublieft te begrijpen hoe moeilijk het voor mij wordt om tussen al deze licht- en kleurentoestanden mijn aandacht op de weg te houden.

Om nu zo ’s avonds in de winter mijn zonnebril op te zetten ... dat zie ik niet echt zitten.
Ik zou deze feestdagen ook graag ongevallenvrij doorbrengen, hoor !

En jawel, dames en heren, Meutje heeft vanmorgen "geschauverdoaind" ... !

Ik kom in de Zavelstraat in Sterrebeek en zie enkele tientallen meters voor mij een fietser rijden. En nog tien meter dààrvoor staat een auto schuin, met zijn snuit op de stoep en met zijn achterste op de straat. Ik denk nog : "Wat zijn dat nu voor manieren !"

Ik nader de fietser en maak de bedenking dat die jongen-op-de-fiets die "raar" geparkeerde wagen gaat voorbijsteken. Aangezien ik niet van plan ben daar zelf ook nog eens voorbij te rijden, trap ik lichtjes op de rem en ... Voor ik het weet sta ik ook schuin, met mijn snuit op de stoep en met mijn achterste op de straat ... !

Ik heb mijn vier pinkers opgezet en netjes gewacht tot die zes of zeven auto's achter mij met een boogje rond mij reden. Die zullen natuurlijk óók gedacht hebben : "Wat staat dat Mazdaatje hier te doen ???"

Bleek dat er in de Zavelstraat over ongeveer 100 meter een gladde plek was ... Nogal een geluk dat ik twee wielen op de stoep staan had. Anders was ik daar nu nog aan het proberen om te vertrekken !

Er zit niet veel geschrijf in, tegenwoordig. 'k Moet mijn verlof opnemen en daardoor heb ik het extra druk als ik toch op kantoor zit ... :-(

Maar als er een nieuw experiment uitgevoerd wordt, ben ik wel de eerste om u op de hoogte te houden ! Allez, experiment ... 't is te zeggen ... Als er een ongelukje gebeurt, kan je daar best altijd de positieve kanten van zoeken, nietwaar ?

Wel, het volgende gebeurde vorig weekend. Ik nam een karton melk uit de voorraad in de garage, het viel uit mijn handen van op 1,70 m naar beneden (zoals al zo dikwijls gebeurd is - zonder verdere gevolgen), deze keer barstte het open en de ganse liter melk werd netjes verdeeld in twee van de vier rubberlaarzen die onder het rek stonden : de linkse laars van het ene paar, de rechtse laars van het andere paar.

Ge ziet het, ik wil zo volledig mogelijke details geven teneinde goede resultaten uit dit "experiment" te kunnen halen !

Eerste bevinding : melk loopt niet weg uit rubber laarzen.

Ik heb de laarzen leeggegoten en ze veelvuldig met water uitgespoeld.

Tweede bevinding : men moet minstens zeven keer spoelen vooraleer elk spoortje melk uit de laarzen verdwenen is.

Dan heb ik een paar laarzen ondersteboven te drogen gezet. Het andere paar heb ik over de handvatten van mijn fietsstuur getrokken, ook om te drogen.

Derde bevinding : in de winter duurt het gemakkelijk een ganse week eer de binnenkant van rubberlaarzen weer droog is.

Tot zover dit nieuwe experiment. Mochten er zich nog andere bevindingen voordoen, dan hou ik u graag op de hoogte.

Maar ik vrees dat het enige échte tastbare feit van dit alles waarschijnlijk zal zijn, dat die heel stoffige hoek van de garage nu eindelijk eens gepoetst werd ...

De schilderwerken verlopen volgens plan !

Ik had uitgerekend dat het een vijf-weken project zou worden en dat zal ongeveer uitkomen. Zaterdag heb ik de piano-muur gedaan. Zondag heb ik de piano terug op zijn plaats gezet, mijn glazenkast leeggemaakt en de laatste te schilderen muur geprepareerd ttz. deuren, ramen, plinten en stopkontakten afgeplakt. Aangezien het morgen verlof is, zal die laatste muur er dus aan moeten geloven. En dan resten mij nog slechts twee kleine stukjes boven de vensters en wat gepruts rond de verwarming. Besluit : volgend weekend is het livingbeschilderingsproject beëindigd ! ... En kan ik aan wat anders beginnen ;-)

Maar weet ge wat ? Ik heb vastgesteld dat een kast een heel handig ding is ! Mijn glazenkast heeft bovenaan drie en onderaan twee schappen. Daarin zitten volgende dingen : een glazenservies, een eetservies, postuurkes en suikerbonenverpakkingen, de flessen van de bar, nog een heleboel glazen (van de Seca, wie kent die nog ?), mijn voorraad reservelampen ... te veel eigenlijk om op te noemen.

Ik heb alles in kartonnen dozen gestouwd en die dozen heb ik in mijn atelier op de enige vrije plaats gezet die ik nog kon vinden : de vloer. Bijgevolg kan ik mijn atelier nu niet meer binnen !!!

Als je dan bedenkt dat al die rommel, netjes opgeborgen in de kast, maar zo weinig plaats inneemt ...

Ik vind dat er gerust een standbeeld mag opgericht worden voor de persoon die de kast uitgevonden heeft !!!

Vrijdagavond boodschappen gedaan ... Ooooh ! Ik was zo fier op mezelf ! Dat ik eraan gedacht had dat het zaterdag een feestdag was en dat dan de winkels gesloten zijn.

Helaas hebben die vrijdagse boodschappen mij niet volledig bevredigd : er was namelijk geen SPEK in de Colruyt !

Maandagochtend had er een zeer "ingewikkeld" ongeluk plaats, hier in Zaventem op de Ring. Er waren elf voertuigen bij betrokken en het ganse geval werd uitgelokt door een vrachtwagen met 20 ton SPEK ! Het ongeval gebeurde om 5 uur 's ochtends. Om 1 uur 's middags was er nog maar 1 ton SPEK opgeruimd ...

Maandagavond kom ik thuis en maak ik de brievenbus leeg. Wat staat er op de cover van het Makro blaadje ? SPEK in de aanbieding !!!

En ondertussen zit ik hier maar kaas tussen mijn boterhammen te doen ... :-(


AANDACHT ! AANDACHT ! AANDACHT !

Meutje heeft voor u in de EOS gelezen en volgende belangrijke hemelgebeurtenissen voor november genoteerd :

- in de tweede helft van de nacht van 8 op 9 november is vanuit België en Nederland een korte maar indrukwekkende totale maansverduistering zichtbaar. De totaliteit duurt van 02.08 tot 02.30 uur.

- in de nacht van 17 op 18 november wordt het maximum van de Leoniden verwacht. De meeste "vallende sterren" verschijnen in de tweede helft van de nacht, dus in de ochtend van 18 november.

Allemaal veel wolkenloze novembernachten toegewenst !

Vorig weekend, toen ik in de zetel zo een beetje lag te lezen, was ik aan het overpeinzen dat het wel eens wreed koud zou kunnen worden, deze winter. En ik vroeg mij af of de vloerkonvektor in de living nog wel werkte ...

Thermostaat opgezet : daar werd niet veel warm onder dat roostertje ... Eens op het electriciteitsplan gaan kijken in mijn nucleaire centrale : er was daar nog vanalles met potlood bijgeschreven ... En er stonden pijltjes van de ene zekering naar de andere ... Heel verwarrend allemaal.

Ah ! Was de vloerverwarming misschien verhuisd van de S20 naar de S18 ? S18 opgezet, thermostaat opgezet ... Ja, 't was precies of die vloerkonvektor toch een beetje warm werd ... Langs de andere kant : wie weet is die konvektor wel kapot. 't Is toch al zo een oud spul ...

Bon, 't vroor nu nog niet. Als puntje bij paaltje kwam - of als sneeuwvlokje bij ijskristalletje zou komen - dan zou ik het nog wel eens onderzoeken.

En toen kreeg ik plots die energie-opstoot en ging ik de living schilderen. Omdat ik de vloer vol plastic gelegd had, heb ik die S18 voor alle zekerheid toch maar weer uitgeschakeld. 't Zou een beetje stom zijn dat die konvektor zou staan warmen onder die plastic, niet ?

Ondertussen heeft er gans de week nog geen verwarming opgestaan in de living. Ah neeeeeen ! De thermostaat zit afgeplakt onder een stuk krantenpapier. Bijgevolg "voelt" dat toestel nu ook niet hoe koud het wel wordt in de woonkamer. Maar gisterenavond had ik het zelf een beetje frisjes. Ik maakte een gaatje in het krantenpapier en zette de thermostaat aan. Ondertussen was ik een lekkere Dr. Oetker pizza aan 't verorberen ...

Na vijf minuten echter, viel het mij op dat er een luchtje in de living hing : een beetje muf ... Ik dacht nog, dat komt door al die plastic op de grond en door al die kranten waarmee ik stopkontakten en plinten afgeplakt had. Maar dan kwam er ook nog een brandluchtje bij ... Toen flitste het door mijn brein : "De vloerkonvektor !"

En ja hoor ! Er is helemaal niets mis met die verwarming. De plastic die erop lag was netjes gesmolten en kleefde aan het rooster als een stuk kauwgom aan een bioscoopzeteltje ... Ik heb de thermostaat afgezet en zo goed mogelijk de plastic losgetrokken en opzij gelegd. Mijn eetlust was echter voorbij : de stank die in de living hing was niet te harden !

En hier volgt dan een goed raad van tante Meut : niet beginnen krabben zolang de plastic zich nog in verhitte en gesmolten toestand bevindt ! Ik heb eens een plastic zak aan een hete kookplaat zien kleven. Die eraf willen krabben, gaf alleen maar lelijke krassen in de kookplaat. Maar toen het ganse boeltje afgekoeld was, kon je de plastic er zo weer afhalen !

En inderdaad, toen de vloerkonvektor afgekoeld was, kon ik het stuk gesmolten plastic gewoon van het rooster pellen ...

Ik zal maar een beetje doorschilderen, zeker ? Dat al die rommel zo snel mogelijk uit mijn living verdwenen is ...

Eerst even de zin opschrijven die ik uit een droom van vrijdag op zaterdag onthouden heb :
"The timesheet company fired us electronically". Vraag er mij verder niets over ... ik weet helemaal niet meer waar de droom over ging ! Ik weet alleen dat "iemand" deze zin tegen mij gezegd heeft ... Nu ben ik natuurlijk curieus om te weten WIE die "timesheet company" is en HOE je iemand "electronically fired". Inderdaad, ik heb vrijdag timesheets ingebracht in het systeem. Dus het zal daar wel iets mee te maken hebben. Maar bij mijn weten werd er niemand ontslagen ... en zeker niet electronisch ... !

En dan nu, dames en heren ... ik ben de living beginnen schilderen !
Nadat ik zaterdag boodschappen gedaan had en bij Jet de banden van mijn bolleke had opgepompt, lag ik met de Humo in de zetel en plots kreeg ik het. Waarom zou ik de living niet eens schilderen ? Met dit plan loop ik al een tijdje rond en zodoende had ik al grondverf en "Coquille" gekocht. Maar 't was er dus nog niet echt van gekomen.

Zaterdag heb ik dan een hoek in de living vrijgemaakt (zetel en muziekinstallatie van de muur weggetrokken) en ben ik alles bijeen gaan zoeken : verf, penseel, rol, plastiek om op de grond te leggen, afplaktape ... Eén klein probleempje deed zich echter voor : ik had zo geen bak meer om de verf in te doen en er dan de rol in te zetten ! Even dacht ik het met een plastieken afwaskommetje te proberen maar dan besloot ik om in de Oudstrijderslaan om assistentie te gaan. En, ja hoor, daar konden ze mij een bakje met bijbehorend rooster bezorgen.

De rest van de zaterdag heb ik alles afgeplakt, nageltjes uit de muur gehaald, muren afgeborsteld. Kortom, zaterdagavond stond alles klaar om er zondagmorgen met goede moed aan te beginnen. Maar ... zaterdagavond had ik afgesproken om met mijn collega te gaan eten. Daarvan ben ik (in MIJN terminologie) nogal laat thuisgekomen. Het was middernacht toen ik in bed kroop. En ik heb doorgeslapen tot ik zondagochtend gewekt werd door ... "Tok ! Tok ! Tok !" Jawel, mijn persoonlijke wekdienst : Meneerke Koolmees die waarschijnlijk gemerkt had dat ik mij aan het overslapen was en die lustig op het venstertje naast de voordeur zat te tikken.

En dan kon het geklieder beginnen. Ik moet zeggen : aangezien ik nog nooit met een rol geschilderd heb, is dat heel goed gegaan ! Het was wel even zoeken om de verf op de juiste manier te verdunnen. En om genoeg (niet te veel of te weinig) verf aan die rol te krijgen. Daarom ben ik zo blij dat ik eerst grondverf op het behangpapier gezet heb : de ideale manier om wat te oefenen !

Twee grondlagen heb ik moeten aanbrengen om alles gedekt te krijgen. Maar het resultaat mag gezien worden ! Ik ben ook heel blij dat ik besloten heb om op het behangpapier te verven : nu blijf je een "struktuur" zien. En da's toch heel wat anders dan zo een effen platte muur ...

Ik heb wel veel meer verf verbruikt dan ze op de verpakking schreven. Dus, eer ik nu met de Coquille begin, moet ik zeker nog een potje gaan bijhalen. En zo ben ik van plan muur per muur in een nieuw jasje te steken. Ik realiseer mij nu wel dat er geen weg meer terug is. Of ik het nu beu word of niet (ik ken mijn eigen zo een beetje), ik MOET nu verder schilderen ... tot ik helemaal rond ben !

Dat wordt natuurlijk nog een hele verhuis. Maar ik heb alles al uitgedokterd : als ik de kasten leegmaak (waar ga ik ondertussen met al die rommel naartoe ?) kan ik ze gemakkelijk zelf van de muur wegtrekken. Alleen met de piano zie ik het niet zo zitten. Maar ook daar heb ik al een oplossing voor : als 't moet schilder ik er gewoon rond !