Dinsdag stonden er 2 knalrode bloemetjes aan een van de capucientjes !!! Bij nader onderzoek bleek dat er nog meer bloemknopjes stonden aan de plantjes in mijn kleurige bloempotjes. En ja hoor ! Gisteren en vandaag zijn ook de andere bloempjes opengegaan : donkerrode, knalrode en gele. Een prachtig zicht ! Vannacht heeft het flink geregend dus ik hoop dat ook de plantjes in de volle grond nu een beetje gaan groeien ... en misschien ook nog wel bloemetjes krijgen, wie weet ? ...
Van het zonnebloemenfront dan weer niets dan slechts nieuws : de tabak/as-behandeling heeft inderdaad gewerkt ... zolang het niet regende. Vorige zaterdag kon ik echter zien dat de slakken weer bezig geweest waren. En zondagochtend heb ik er zelfs eentje betrapt terwijl ze zich aan een groot blad zat tegoed te doen. Ik was buiten een sigaretje aan het roken en schoot in een franse colère. Ik hield mijn brandende sigaret tegen het achtereind van de slak. Dat verschrompelde zienderogen ... De slak kroop verder op het blad. Ik vond het wel erg maar ik was zo boos dat ik haar gezegd heb : "Sorry dat ik je pijn gedaan heb maar nu heb je mij echt kwaad gekregen !"
De slakkenwraak is echter zoet geweest : dinsdag stond er nog 1 half afgegeten blad aan de zonnebloemplant. Terwijl er toch een stuk of twaalf blaadjes aan gestaan hebben ... ! En vanmorgen was ook dat ene blad helemaal verdwenen ! Er hangen alleen nog drie grote afgeknauwde bladnerven aan de zonnebloemstengel ... Volgens mij zijn de slakken, na mijn mishandeling van zondag, ook in een franse colère geschoten ! ... Bwa ... Ik kan ze geen ongelijk geven ...
De pompoenen daarentegen staan te bloesemen dat het niet mooi meer is. Ik heb al zeker een stuk of vijftien bloemen zien komen en gaan. Het zijn wel allemaal mannelijke bloemen. En nergens zie ik een bolletje aankomen, wat zou kunnen wijzen op een beginnende pompoen. Misschien zijn er dus toch de twee soorten bloemen nodig, mannelijke en vrouwelijke, om vruchten te krijgen ? Alhoewel men mij gezegd heeft dat dat niet zo is. En als ik het mij nog goed herinner, zaten die "bolletjes" vorig jaar al aan de bloem nog voor ze open ging ... Ik zal het eens gaan opzoeken, zie.
Mijn volleybalspieren zijn zo goed als helemaal hersteld en ik kan dus verder genieten van de rust en kalmte op kantoor. Alhoewel, gisteren was het hier helemaal niet rustig ! Al die mensen die steeds maar belden en vanalles wilden weten ... Maar zo ging de tijd wel vlotter vooruit, natuurlijk ... !
donderdag, juli 24, 2003
dinsdag, juli 22, 2003
En dan nu, op algemene aanvraag van mijn "lezeres" : het verslag van de volleybal match !
Eerst en vooral moet ik erbij vermelden dat het al meer dan 1 jaar geleden was dat we nog volleybal gespeeld hadden ...
Het tornooi was een beetje een tegenvaller, en wel hierom : er waren maar zes ploegen ingeschreven. Dit had tot gevolg dat alle ploegen een keer tegen elkaar moesten spelen. En dat is niet leuk want daar zaten ook "echte" volleyballers bij ... ! :-(
Maar we hebben de ongelukken kunnen beperken tot 1 verstuikte enkel en 1 kapotte bril. De enkel was van Patrick. Maar vermits die caoutchouen enkels heeft tegenwoordig, is dat redelijk snel in orde gekomen en kon hij weer meespelen. De kapotte bril was van Kozze Wim. (daar gaat de bloeddruk van mijn lezeres - moeder van het slachtoffer !)
Het weer was fantastisch en bijgevolg niet te doen : snikheet en voor het grootste gedeelte van de dag brandde de zon op onze lijfjes. Toen in de namiddag dan mijn petje stukging, raakte ook mijn hoofd tamelijk oververhit. Maar overvloedig water drinken heeft mij van een zekere uitdroging gered.
Over de matchen zelf, kan ik niet zoveel vertellen. Dat ging en dat ging niet. Door de warmte liep ik er soms als een zombie bij. En toen we tegen een ploeg van professionele volleyballers aan het spelen waren, hadden wij allemaal de neiging om af te haken : zij wilden ons gewoon afmaken en daar zijn ze ook in gelukt. Ik zie niet zo dadelijk wat het plezier daarvan is maar allez ... Een andere ploeg daarentegen (ook wreed goeie spelers), die hielden zich een beetje in. We kregen weliswaar op onze donder maar dat was toch een leuke match.
Alles bij elkaar genomen, vind ik dat wij dat nog goed gedaan hebben. We zijn vijfde geëindigd EN wij kregen een beker ! De vijf eerste ploegen kregen allemaal een beker en de laatsten kregen NIETS ! Rare organisatie, als je het mij vraagt ... Ik bedoel maar, als je maar vijf bekers voorzien hebt (omdat je bijvoorbeeld twintig ploegen verwacht) en er komen dan maar zes ploegen opdagen, ga dan algauw een beker bijhalen of geef die laatste ploeg een fles wijn of zo.
De traditionele friet-na-het-volleybal viel in het water vanwege Lokers frietkot gesloten. Maar op de grote markt hebben we toch een lekkere snack kunnen verorberen en naar 't schijnt is dat niet zo evident op maandag 21 juli !
Ik ben om acht uur 's avonds in Merelbeke vertrokken. Drie kwartier later stond ik al thuis ! Net als zondagmorgen was het wel druk op de autostrade maar ik heb toch altijd goed kunnen doorrijden ;-)
Ik heb dan de volleybaltruitjes in de wasmachine gestoken, heb een voetbadje genomen en daarna een lekker lange douche. Met nog natte haartjes ben ik in bed gekropen en heb, mooi plat op mijn rug, nog wat liggen lezen. Vraag mij niet wat ik gelezen heb want al heel snel vloog de Humo naast het bed heb ik mijn lievelingshouding aangenomen. Ja, ja, op mijn buik heb ik geslapen, als een muis in een meelzak, en tot als mijn wekker afliep.
Dat was dus vanmorgen ... De eerste vijf minuten in vertikale positie waren te doen. Maar sinds dan gaat het met mij steeds verder bergaf. Deze voormiddag volstond het als ik regelmatig eens een toertje door de kantoren wandelde. Helaas ! Sinds deze namiddag begin ik niet alleen te verstijven maar alles doet nu ook pijn, of ik beweeg of niet.
Ik overweeg om vannacht in het bad te slapen : zo hoef ik geen trappen te doen en kan ik morgenochtend gewoon de kraan opendraaien !
Eerst en vooral moet ik erbij vermelden dat het al meer dan 1 jaar geleden was dat we nog volleybal gespeeld hadden ...
Het tornooi was een beetje een tegenvaller, en wel hierom : er waren maar zes ploegen ingeschreven. Dit had tot gevolg dat alle ploegen een keer tegen elkaar moesten spelen. En dat is niet leuk want daar zaten ook "echte" volleyballers bij ... ! :-(
Maar we hebben de ongelukken kunnen beperken tot 1 verstuikte enkel en 1 kapotte bril. De enkel was van Patrick. Maar vermits die caoutchouen enkels heeft tegenwoordig, is dat redelijk snel in orde gekomen en kon hij weer meespelen. De kapotte bril was van Kozze Wim. (daar gaat de bloeddruk van mijn lezeres - moeder van het slachtoffer !)
Het weer was fantastisch en bijgevolg niet te doen : snikheet en voor het grootste gedeelte van de dag brandde de zon op onze lijfjes. Toen in de namiddag dan mijn petje stukging, raakte ook mijn hoofd tamelijk oververhit. Maar overvloedig water drinken heeft mij van een zekere uitdroging gered.
Over de matchen zelf, kan ik niet zoveel vertellen. Dat ging en dat ging niet. Door de warmte liep ik er soms als een zombie bij. En toen we tegen een ploeg van professionele volleyballers aan het spelen waren, hadden wij allemaal de neiging om af te haken : zij wilden ons gewoon afmaken en daar zijn ze ook in gelukt. Ik zie niet zo dadelijk wat het plezier daarvan is maar allez ... Een andere ploeg daarentegen (ook wreed goeie spelers), die hielden zich een beetje in. We kregen weliswaar op onze donder maar dat was toch een leuke match.
Alles bij elkaar genomen, vind ik dat wij dat nog goed gedaan hebben. We zijn vijfde geëindigd EN wij kregen een beker ! De vijf eerste ploegen kregen allemaal een beker en de laatsten kregen NIETS ! Rare organisatie, als je het mij vraagt ... Ik bedoel maar, als je maar vijf bekers voorzien hebt (omdat je bijvoorbeeld twintig ploegen verwacht) en er komen dan maar zes ploegen opdagen, ga dan algauw een beker bijhalen of geef die laatste ploeg een fles wijn of zo.
De traditionele friet-na-het-volleybal viel in het water vanwege Lokers frietkot gesloten. Maar op de grote markt hebben we toch een lekkere snack kunnen verorberen en naar 't schijnt is dat niet zo evident op maandag 21 juli !
Ik ben om acht uur 's avonds in Merelbeke vertrokken. Drie kwartier later stond ik al thuis ! Net als zondagmorgen was het wel druk op de autostrade maar ik heb toch altijd goed kunnen doorrijden ;-)
Ik heb dan de volleybaltruitjes in de wasmachine gestoken, heb een voetbadje genomen en daarna een lekker lange douche. Met nog natte haartjes ben ik in bed gekropen en heb, mooi plat op mijn rug, nog wat liggen lezen. Vraag mij niet wat ik gelezen heb want al heel snel vloog de Humo naast het bed heb ik mijn lievelingshouding aangenomen. Ja, ja, op mijn buik heb ik geslapen, als een muis in een meelzak, en tot als mijn wekker afliep.
Dat was dus vanmorgen ... De eerste vijf minuten in vertikale positie waren te doen. Maar sinds dan gaat het met mij steeds verder bergaf. Deze voormiddag volstond het als ik regelmatig eens een toertje door de kantoren wandelde. Helaas ! Sinds deze namiddag begin ik niet alleen te verstijven maar alles doet nu ook pijn, of ik beweeg of niet.
Ik overweeg om vannacht in het bad te slapen : zo hoef ik geen trappen te doen en kan ik morgenochtend gewoon de kraan opendraaien !
woensdag, juli 16, 2003
De tabak/as-behandeling lijkt te werken ... Er werd nog niet verder geknabbeld aan de zonnebloem. Ofwel is het te droog en houden de slakken zich wijselijk gedeisd ? Ik geef de zonnebloem in elk geval alleen maar water in het schoteltje dat onder de bloempot staat. Alle beetjes helpen, zullen we maar zeggen.
Sinds gisteren zit er in mijn tuin een Tjif te Tjaffen dat het niet mooi meer is ! Vorige week was het vooral meneerke Vink die constant zat te roepen en nu de Tjif Tjaf. Ik vind dat heel plezant. Ik denk er zelfs over om mij in de vogelgeluidjes te verdiepen. Misschien kan ik dan wat terugfluiten ... zoals onze grote broer, die ook in conversatie getreden was met een gevederde bewoner van zijn tuin. Maar na een tijdje kreeg hij geen antwoord meer. Broer dacht dat zijn accent misschien niet al te best was ... of dat hij een vuile mop verteld had, zonder het zelf te weten ... !
Buur Bunker heeft volgens mij een stilte-fobie ! Gisteren was het niet de radio noch het gebrom van zijn grasmachine waar ik op getrakteerd werd. Toen ik thuis kwam, had ik het al gezien : er stond een boot op zijn oprit ! Ge weet wel, zo een rubber geval met buitenboordmotor. En ja hoor ! Dat moest toch eens uitgeprobeerd worden, zeker ? Gedurende een dik half uur mocht de ganse buurt meegenieten van het geluid van de motor. Ik dacht nog, we gaan hier een nieuwe sport meemaken : varen over het maïsveld. Dat zou pas een mooi gezicht zijn ! Maar neen, 't was gewoon om te (laten) zien en horen of de motor het wel deed. Vroemvroemvroemvroem ... VRRRROEM ! VRRRROEM ! VROEMVROEM !!! Vroem ! Vroem ! Vroemvroemvroem ... Na een tijdje hield het op en dacht ik : zijn naft is op. Hoe gaat hij nu nog kunnen varen ? Maar dan begon het weer : Vroemvroemvroem ! VRRRROEM ! VRRRROEM ! Vroemvroemvroem ... Allez, voor wie het dus nog niet zou weten : Buur Bunker heeft een boot !!!
De maïs loopt nu echt de spuigaten uit. Volgens mij staat die al drie meter hoog ! En ik zie er nog geen enkel kolfje aan ... Hoeveel hoger kan dat nog worden, mensen ???
Mijn geheime project is af !!! De WCpapierrolletjesvliegenweghouder hangt omhoog ! Hiervoor heb ik gebruikt : redelijk wat touw en 240 rolletjes WC papier. Ik heb de rolletjes met lakverf beschilderd zodat ze toch een klein beetje tegen de regen zouden kunnen en ik heb het geheel, met een of andere sjor-techniek die ik mij nog herinnerde uit mijn scoutstijd, aan een tak opgehangen die ik achter de scharnieren van de terrasdeurluiken geklemd heb. 't Ziet er redelijk stevig uit. Maar mocht het nu echt stormen, dan zal ik het wel moeten binnenhalen, denk ik. En zoals al mijn knutselarijen, is ook dit een "levend" kunstwerk : 't is namelijk de bedoeling dat ik af en toe eens enkele rolletjes herbeschilder met een fris kleurtje of een speels tekeningetje ...
En om af te sluiten ... sspptt, prrft, sprft ... (even wat stof en zand uitgespuwd ...) Vanmorgen waren ze in Sterrebeek het fietspad aan het afborstelen. Dat ligt inderdaad al een hele tijd onder een dikke laag zand en kiezeltjes. De schoonmaak gebeurde met een machine waar zo een ronde borstel aanhangt. Ge weet wel, waar ze in de steden de goten mee uitborstelen. Helaas kwam er bij de ganse operatie geen drupje water aan te pas ! O.K. Ik kan dat wel verstaan ... met deze droogte moet je geen water verspillen. Maar ik dacht toch even mijn mistlichten op te zetten want het leek net of ik door een mistbank reed ...
En ... ? Allemaal flink ingesmeerd tegen de hittegolf van vandaag ... ?
Sinds gisteren zit er in mijn tuin een Tjif te Tjaffen dat het niet mooi meer is ! Vorige week was het vooral meneerke Vink die constant zat te roepen en nu de Tjif Tjaf. Ik vind dat heel plezant. Ik denk er zelfs over om mij in de vogelgeluidjes te verdiepen. Misschien kan ik dan wat terugfluiten ... zoals onze grote broer, die ook in conversatie getreden was met een gevederde bewoner van zijn tuin. Maar na een tijdje kreeg hij geen antwoord meer. Broer dacht dat zijn accent misschien niet al te best was ... of dat hij een vuile mop verteld had, zonder het zelf te weten ... !
Buur Bunker heeft volgens mij een stilte-fobie ! Gisteren was het niet de radio noch het gebrom van zijn grasmachine waar ik op getrakteerd werd. Toen ik thuis kwam, had ik het al gezien : er stond een boot op zijn oprit ! Ge weet wel, zo een rubber geval met buitenboordmotor. En ja hoor ! Dat moest toch eens uitgeprobeerd worden, zeker ? Gedurende een dik half uur mocht de ganse buurt meegenieten van het geluid van de motor. Ik dacht nog, we gaan hier een nieuwe sport meemaken : varen over het maïsveld. Dat zou pas een mooi gezicht zijn ! Maar neen, 't was gewoon om te (laten) zien en horen of de motor het wel deed. Vroemvroemvroemvroem ... VRRRROEM ! VRRRROEM ! VROEMVROEM !!! Vroem ! Vroem ! Vroemvroemvroem ... Na een tijdje hield het op en dacht ik : zijn naft is op. Hoe gaat hij nu nog kunnen varen ? Maar dan begon het weer : Vroemvroemvroem ! VRRRROEM ! VRRRROEM ! Vroemvroemvroem ... Allez, voor wie het dus nog niet zou weten : Buur Bunker heeft een boot !!!
De maïs loopt nu echt de spuigaten uit. Volgens mij staat die al drie meter hoog ! En ik zie er nog geen enkel kolfje aan ... Hoeveel hoger kan dat nog worden, mensen ???
Mijn geheime project is af !!! De WCpapierrolletjesvliegenweghouder hangt omhoog ! Hiervoor heb ik gebruikt : redelijk wat touw en 240 rolletjes WC papier. Ik heb de rolletjes met lakverf beschilderd zodat ze toch een klein beetje tegen de regen zouden kunnen en ik heb het geheel, met een of andere sjor-techniek die ik mij nog herinnerde uit mijn scoutstijd, aan een tak opgehangen die ik achter de scharnieren van de terrasdeurluiken geklemd heb. 't Ziet er redelijk stevig uit. Maar mocht het nu echt stormen, dan zal ik het wel moeten binnenhalen, denk ik. En zoals al mijn knutselarijen, is ook dit een "levend" kunstwerk : 't is namelijk de bedoeling dat ik af en toe eens enkele rolletjes herbeschilder met een fris kleurtje of een speels tekeningetje ...
En om af te sluiten ... sspptt, prrft, sprft ... (even wat stof en zand uitgespuwd ...) Vanmorgen waren ze in Sterrebeek het fietspad aan het afborstelen. Dat ligt inderdaad al een hele tijd onder een dikke laag zand en kiezeltjes. De schoonmaak gebeurde met een machine waar zo een ronde borstel aanhangt. Ge weet wel, waar ze in de steden de goten mee uitborstelen. Helaas kwam er bij de ganse operatie geen drupje water aan te pas ! O.K. Ik kan dat wel verstaan ... met deze droogte moet je geen water verspillen. Maar ik dacht toch even mijn mistlichten op te zetten want het leek net of ik door een mistbank reed ...
En ... ? Allemaal flink ingesmeerd tegen de hittegolf van vandaag ... ?
dinsdag, juli 15, 2003
Het leek mij een goed moment om mijn grootste zonnebloem van haar piedestalleke te halen. Ze is nu zeventig centimeter hoog en de stengel is 1 cm dik. Doordat ze zo groot geworden is, zit ze met haar hoofdje in de kerstboom en moet ze nogal kronkels uithalen om zonlicht te krijgen. Haar kleinere zusje heb ik vorige week in de volle grond gezet en die houdt het daar goed vol, alhoewel ze nog maar veertig centimeter hoog is en duidelijk nog een stokje nodig heeft om tegen te steunen.
Met grote zus loopt het echter anders ... Na één dag waren de onderste blaadjes van Grote Zonnebloem reeds opgevreten ! En gisteren zijn de slakken een verdieping hoger begonnen, aan de bovenste bladeren die toch al niet meer zo jong en klein zijn ... Ik heb dus gisteren alle as en tabak van de peuken uit de asbak verzameld en daarmee de pot van de zonnebloem bestrooid. Vanmorgen leek het erop dat er nog geen verdere schade aangericht werd. Afwachten, maar ...
GOED NIEUWS !!! Er zitten heel veel bloemknopjes aan de pompoenplanten. Gisterenavond waren ze nog allemaal dicht. Maar vanochtend stond de eerste pompoenbloem wagewijd open ! Ik weet het, het is misschien wat laat. Maar ik heb alles dan ook erg laat gezaaid, dit jaar. Het is nu dus tijd om weer eens te gaan opzoeken hoe dat werkt met die pompoenen. Ge weet wel, zo van de bloemetjes en de bijtjes, en Meutjes penseeltje ...
En de maïs in het veld naast mijn huisje "zie" ik letterlijk groeien ! Zaterdagochtend kon ik vanuit de garage nog het slaapkamervenster van Buur Bunker waarnemen, boven de toppen van de maïsplanten. 's Avonds werd dat bewuste venster reeds aan het zicht onttrokken door de toppen van de planten. Gisterenavond kon ik alleen nog het rode pannendak van de Bunker zien. Indrukwekkend !
Oh ja, die rare spin hangt nog steeds onderaan de vensterbank van mijn bureau ... Iemand zin om dat eens van nabij te komen onderzoeken ... ?
Van vroeg zaaisel gesproken ... ik heb mij aan een haiku gewaagd :
Witte bloempotjes,
penselen en rode verf :
laat gezaaid groen krijgt toch kleur ...
Met grote zus loopt het echter anders ... Na één dag waren de onderste blaadjes van Grote Zonnebloem reeds opgevreten ! En gisteren zijn de slakken een verdieping hoger begonnen, aan de bovenste bladeren die toch al niet meer zo jong en klein zijn ... Ik heb dus gisteren alle as en tabak van de peuken uit de asbak verzameld en daarmee de pot van de zonnebloem bestrooid. Vanmorgen leek het erop dat er nog geen verdere schade aangericht werd. Afwachten, maar ...
GOED NIEUWS !!! Er zitten heel veel bloemknopjes aan de pompoenplanten. Gisterenavond waren ze nog allemaal dicht. Maar vanochtend stond de eerste pompoenbloem wagewijd open ! Ik weet het, het is misschien wat laat. Maar ik heb alles dan ook erg laat gezaaid, dit jaar. Het is nu dus tijd om weer eens te gaan opzoeken hoe dat werkt met die pompoenen. Ge weet wel, zo van de bloemetjes en de bijtjes, en Meutjes penseeltje ...
En de maïs in het veld naast mijn huisje "zie" ik letterlijk groeien ! Zaterdagochtend kon ik vanuit de garage nog het slaapkamervenster van Buur Bunker waarnemen, boven de toppen van de maïsplanten. 's Avonds werd dat bewuste venster reeds aan het zicht onttrokken door de toppen van de planten. Gisterenavond kon ik alleen nog het rode pannendak van de Bunker zien. Indrukwekkend !
Oh ja, die rare spin hangt nog steeds onderaan de vensterbank van mijn bureau ... Iemand zin om dat eens van nabij te komen onderzoeken ... ?
Van vroeg zaaisel gesproken ... ik heb mij aan een haiku gewaagd :
Witte bloempotjes,
penselen en rode verf :
laat gezaaid groen krijgt toch kleur ...
maandag, juli 14, 2003
De spin ( vervolg)
Zaterdagmiddag trok ik mijn stoute schoenen aan en, met een lekker lang stokje, gaf ik een duwtje tegen de achterpootjes van de spin die daar al enkele dagen op de vensterbank zat. Ik dacht dat ze dan wel zou weglopen ... Maar gij gelooft dat ! De spin sprong op, draaide zich om en viel het stokje aan ! Ik liet het stokje vallen maar de spin was er alweer vanaf gesprongen en zat weer op de vensterbank, alsof er niets gebeurd was ...
Later op de dag ben ik er nog verschillende keren langs gegaan, met een grote boog weliswaar, en de spin bleef er maar zitten. Tot 's avonds ... toen hing ze onderaan de vensterbank ! En zondag ook nog ! En vanmorgen ook nog !
Wat scheelt dat beest toch ? Ik heb er enkele theorietjes over : in mijn atelier brandt nog steeds de chauffage (zoniet zou het daar bitter koud zijn). De chauffage hangt onder het venster. En dus voelt de vensterbank misschien warm aan en vindt die spin het leuk om daar op te zitten/aan te hangen. Zolang die spin daar zit, kan ik niet aan de vensterbank gaan voelen, natuurlijk ... Ofwel is het een oude spin op haar retour die daar haar laatste dagen aan het doorbrengen is ... Ofwel gaat die spin eitjes leggen ... Ik weet het niet, hoor ... !
Zaterdagmiddag trok ik mijn stoute schoenen aan en, met een lekker lang stokje, gaf ik een duwtje tegen de achterpootjes van de spin die daar al enkele dagen op de vensterbank zat. Ik dacht dat ze dan wel zou weglopen ... Maar gij gelooft dat ! De spin sprong op, draaide zich om en viel het stokje aan ! Ik liet het stokje vallen maar de spin was er alweer vanaf gesprongen en zat weer op de vensterbank, alsof er niets gebeurd was ...
Later op de dag ben ik er nog verschillende keren langs gegaan, met een grote boog weliswaar, en de spin bleef er maar zitten. Tot 's avonds ... toen hing ze onderaan de vensterbank ! En zondag ook nog ! En vanmorgen ook nog !
Wat scheelt dat beest toch ? Ik heb er enkele theorietjes over : in mijn atelier brandt nog steeds de chauffage (zoniet zou het daar bitter koud zijn). De chauffage hangt onder het venster. En dus voelt de vensterbank misschien warm aan en vindt die spin het leuk om daar op te zitten/aan te hangen. Zolang die spin daar zit, kan ik niet aan de vensterbank gaan voelen, natuurlijk ... Ofwel is het een oude spin op haar retour die daar haar laatste dagen aan het doorbrengen is ... Ofwel gaat die spin eitjes leggen ... Ik weet het niet, hoor ... !
vrijdag, juli 11, 2003
RECHTZETTING !
Ik lig nu al weeeeeken 's nachts naar de uiltjes te luisteren. En soms kan ik ze zelfs zien ! Allez, "zien" is een groot woord : ik zie vage vormen die zich in het donker tussen het lover van de bomen bewegen.
Tot gisteren dacht ik dat ik de Steenuiltjes 's nachts bezighoorde en -zag. Het constante piep-piep, lijkt namelijk op het geluid van de steenuil, zoals ik het op het Internet gevonden heb. Maar gisteren zat er weer eentje heel dichtbij het dakvenster. Hij is er lang blijven zitten en ik kon zijn silhouet tamelijk goed bestuderen. Plots zag ik zijn "oortjes" ! Verdorie ! Dat was dus Ransje die daar zat ! En inderdaad, van zo dichtbij moest ik ook wel concluderen dat hij veel groter was dan de steenuiltjes die ik in het vroege voorjaar gezien had, toen er nog geen bladeren aan de bomen waren.
Na nog wat zoekwerk, heb ik nu bevestiging gekregen : het klagelijke piep-piep (net een nest jonge katjes, dacht ik enkele jaren geleden) is de roep van een bedelend ransuilenjong. Met al deze informatie, kan ik inderdaad het verschil horen : een steenuiltje klinkt helemaal niet klagend !
Dus, voor zover ik kan nagaan zijn het twee kleine ransuiltjes die mij 's nachts wakker houden !
Niet dat ik er beter of slechter van zal slapen, natuurlijk ...
Ik lig nu al weeeeeken 's nachts naar de uiltjes te luisteren. En soms kan ik ze zelfs zien ! Allez, "zien" is een groot woord : ik zie vage vormen die zich in het donker tussen het lover van de bomen bewegen.
Tot gisteren dacht ik dat ik de Steenuiltjes 's nachts bezighoorde en -zag. Het constante piep-piep, lijkt namelijk op het geluid van de steenuil, zoals ik het op het Internet gevonden heb. Maar gisteren zat er weer eentje heel dichtbij het dakvenster. Hij is er lang blijven zitten en ik kon zijn silhouet tamelijk goed bestuderen. Plots zag ik zijn "oortjes" ! Verdorie ! Dat was dus Ransje die daar zat ! En inderdaad, van zo dichtbij moest ik ook wel concluderen dat hij veel groter was dan de steenuiltjes die ik in het vroege voorjaar gezien had, toen er nog geen bladeren aan de bomen waren.
Na nog wat zoekwerk, heb ik nu bevestiging gekregen : het klagelijke piep-piep (net een nest jonge katjes, dacht ik enkele jaren geleden) is de roep van een bedelend ransuilenjong. Met al deze informatie, kan ik inderdaad het verschil horen : een steenuiltje klinkt helemaal niet klagend !
Dus, voor zover ik kan nagaan zijn het twee kleine ransuiltjes die mij 's nachts wakker houden !
Niet dat ik er beter of slechter van zal slapen, natuurlijk ...
Er zit nu al drie dagen, buiten op de vensterbank van het bureau, een tamelijk grote spin (2,5 cm diameter, alles erop en eraan). Ik zie ze nooit bewegen maar soms zit ze met haar voorkant naar links, dan weer naar rechts. Bewegen doet ze dus blijkbaar toch ... En, neen, ik heb nog niet de behoefte gevoeld om ze eens een zetje te geven, kwestie van te zien of ze nog leeft ... Maar ze is niet plat en ze ziet er ook niet verdroogd of verschrompeld uit. Dus mijn vermoeden is dat het hier gaat om een levend exemplaar. Ik zou ze eens goed van nabij kunnen bestuderen en dan gaan kijken in de tuin van Hania en Hans om te zien tot welke familie ze behoort. Maar wat weet ik dan meer ? Niets, gewoon : dat er een spin op mijn vensterbank zit ...
GROTE TELEURSTELLING !!! Reeds een paar dagen zit ik met mijn planning voor de 21ste juli in mijn hoofd. Vrijdag ga ik met Kozzinneke Ann naar de cinema, zaterdag krijg ik een nieuw kleurtje van de kapper, zondag gaan we met de ganse familie naar de Gentse Feesten en op maandag - 21 juli - gaat er gevolleybald worden ... ! Oei, oei, oei ! En 't is zolang geleden ! Maar niet getreurd : "de ganse week van de 21ste heb ik verlof", troostte ik mezelf. Tot ik gisteren in mijn agenda keek om de cinema-afspraak met Ann vast te leggen ... 'T IS NIET WAAR, HE !!! 't Is pas in augustus, dat ik een week verlof heb ! De week van 21 juli is mijn collega met verlof ! Dat gaat niet goed komen, volgens mij ...
En gisteren was het weer Makro-dag. Zus Lieve heeft mij nog proberen in te tomen maar ze was niet erg overtuigend, hoor ! Integendeel, bij de kaarsjes heeft ze zich zelf ook serieus laten gaan ! Gevolg : 't is deze keer niet de Makro die leeg is maar wel mijne portemonee ... Maar 'k heb er toch een nieuw veldbed aan overgehouden !
Nog een prettige dag een een héél zonnig weekend toegewenst !
GROTE TELEURSTELLING !!! Reeds een paar dagen zit ik met mijn planning voor de 21ste juli in mijn hoofd. Vrijdag ga ik met Kozzinneke Ann naar de cinema, zaterdag krijg ik een nieuw kleurtje van de kapper, zondag gaan we met de ganse familie naar de Gentse Feesten en op maandag - 21 juli - gaat er gevolleybald worden ... ! Oei, oei, oei ! En 't is zolang geleden ! Maar niet getreurd : "de ganse week van de 21ste heb ik verlof", troostte ik mezelf. Tot ik gisteren in mijn agenda keek om de cinema-afspraak met Ann vast te leggen ... 'T IS NIET WAAR, HE !!! 't Is pas in augustus, dat ik een week verlof heb ! De week van 21 juli is mijn collega met verlof ! Dat gaat niet goed komen, volgens mij ...
En gisteren was het weer Makro-dag. Zus Lieve heeft mij nog proberen in te tomen maar ze was niet erg overtuigend, hoor ! Integendeel, bij de kaarsjes heeft ze zich zelf ook serieus laten gaan ! Gevolg : 't is deze keer niet de Makro die leeg is maar wel mijne portemonee ... Maar 'k heb er toch een nieuw veldbed aan overgehouden !
Nog een prettige dag een een héél zonnig weekend toegewenst !
maandag, juli 07, 2003
Zaterdag hebben Kozzinneke Ann en ik de stad Leuven onveilig gemaakt !
Het hoofddoel was natuurlijk de Fnac, alwaar ik mijn cadeaubons zou gaan verzilveren. Maar eerst struinden we door de Diestsestraat. In de Inno brachten we de meeste tijd door. We hebben er alle parfums uitgeprobeerd, tot mijn neus een overdosis had en ik geen verschil meer kon ruiken tussen alle verschillende geurtjes. Eentje is er mij echter bijgebleven : Emporio van Armani. Helaas had de dame aan de kassa er geen staaltje van en kan ik hem dus niet eerst uitproberen alvorens ik hem koop.
Dan gingen we op zoek naar een haarspeld. Dat deden we met een omwegje langs de dameskleding. Mag ik het zeggen ... ? Ann is een moeilijke medewinkelaarster, hoor ! Ik was volledig klaar en bereid om mee te helpen zoeken naar een beige lange broek, in een bepaald soort stof en van een bepaalde stijl. O.K. Ik prent mij dat in en ga de rekken langs. Maar neen hoor ! Kwam zij uiteindelijk uit het pashokje met een donkerbruine broek in een héél ander soort stof en van een héél ander model ...
Toen we dan uiteindelijk met de haarspeld aan de kassa stonden, kon ik mij niet meer houden en heb een zacht pluchen paardje gekocht, dat daar in de bak naar mij stond te hinniken. Het zit ondertussen al in de zetel, bij mijn andere pluchen vriendjes.
We stopten voor een snackje in het Leffe-café. Terwijl ik op mijn omelet zat te wachten, zag ik Walter aan de overkant van de straat langskomen. Op het venster kloppen, hielp niet. Dus stormde ik naar beneden, de straat op. Helaas ! Walter was niet meer te zien. Maar ik hoorde Ann door het open venster roepen : "Hij is naar binnen gegaan !" Ik vlieg daar de eerste de beste winkel binnen ... Oeps, daar verkochten ze dameskleding en Walter was er niet te vinden (Oef !?!) Terug buiten, even in gebarentaal met Ann aan aan de overkant overlegd : hij was de winkel ernaast binnengegaan. En inderdaad, daar vond ik hem, tussen de boeken rondlopen. Walter had echter zijn boodschappen reeds beëindigd en stond op het punt naar de parking terug te keren. Hij kwam dus niet even iets drinken. Wat eigenlijk wel goed uitkwam want wij zaten in het Leffe-café met ons tweetjes aan een piepklein tafeltje waar net onze twee borden opkonden. De frietjes moesten we op een stoel zetten.
Ann en ik hadden allebei een beetje teveel gegeten maar dat gingen we er wel "afwandelen" ... "tot hiernaast, in de Fnac !" Hahahahaha ! We gingen eerst nog een juwelenwinkeltje binnen. Zoveel toffe dingen er daar hingen ! Toch wel spijtig dat ik zelf geen juweeltjes draag. Ik zou mij anders eens flink laten gaan hebben !
Maar, mij eens flink laten gaan, dat heb ik in de Fnac gedaan ... !!! Gelukkig pakte Ann mijn boekenlijstje en ging mee op zoek. Ik heb namelijk een "kijk"-probleem : ik sta daar maar tussen al die boeken en weet niet waar eerst kijken. Georganiseerd het alfabet afgaan is er voor mij niet bij. Ik begin altijd wel bij een bepaalde letter maar word steeds afgeleid en vlieg op den duur van hier naar daar, zonder nog echt te zien naar wat ik eigenlijk op zoek ben.
Het allerleukste was dat ik zomaar boeken meenam, zonder erbij te hoeven tellen voor hoeveel euro's ik eigenlijk al in mijn armen had ! Uiteindelijk heeft de winkeljuffrouw voor mij nog enkele boeken opgezocht in haar systeem : die waren momenteel niet op voorraad maar ze zouden weldra binnenkomen. Dat betekent dat ik binnenkort nog eens een dagje Fnac in mijn agenda heb staan !
Bij de CD's kwam mijn nachtmerrie uit : ik zocht Scala On the Rocks en had al een hele tijd bij de "S" staan ronddraaien. Ten einde raad ging ik het dan maar vragen. En, ja hoor ! De jongeman stapt zonder nadenken naar het rek met de "S" en pakt er zomaar die CD uit ! Die stond daar, open en bloot, op ooghoogte en ik had hem niet gezien !!! Dat overkomt mij nu elke keer ! Begrijp je waarom ik het zo moeilijk vind om alleen te gaan winkelen ?
Met mijn armen vol boeken (7) en CD's (3) gingen we naar de kassa. En de kassadame maar tellen, en ik maar cadeaubons voor haar neerleggen ... En nu heb ik nog geschenkencheques over !!!
... Ik vraag mij af of ik voor mijn volgende verjaardag cadeaucheques zou kunnen krijgen om een boekenkast bij te kopen ... ;-)))
Het hoofddoel was natuurlijk de Fnac, alwaar ik mijn cadeaubons zou gaan verzilveren. Maar eerst struinden we door de Diestsestraat. In de Inno brachten we de meeste tijd door. We hebben er alle parfums uitgeprobeerd, tot mijn neus een overdosis had en ik geen verschil meer kon ruiken tussen alle verschillende geurtjes. Eentje is er mij echter bijgebleven : Emporio van Armani. Helaas had de dame aan de kassa er geen staaltje van en kan ik hem dus niet eerst uitproberen alvorens ik hem koop.
Dan gingen we op zoek naar een haarspeld. Dat deden we met een omwegje langs de dameskleding. Mag ik het zeggen ... ? Ann is een moeilijke medewinkelaarster, hoor ! Ik was volledig klaar en bereid om mee te helpen zoeken naar een beige lange broek, in een bepaald soort stof en van een bepaalde stijl. O.K. Ik prent mij dat in en ga de rekken langs. Maar neen hoor ! Kwam zij uiteindelijk uit het pashokje met een donkerbruine broek in een héél ander soort stof en van een héél ander model ...
Toen we dan uiteindelijk met de haarspeld aan de kassa stonden, kon ik mij niet meer houden en heb een zacht pluchen paardje gekocht, dat daar in de bak naar mij stond te hinniken. Het zit ondertussen al in de zetel, bij mijn andere pluchen vriendjes.
We stopten voor een snackje in het Leffe-café. Terwijl ik op mijn omelet zat te wachten, zag ik Walter aan de overkant van de straat langskomen. Op het venster kloppen, hielp niet. Dus stormde ik naar beneden, de straat op. Helaas ! Walter was niet meer te zien. Maar ik hoorde Ann door het open venster roepen : "Hij is naar binnen gegaan !" Ik vlieg daar de eerste de beste winkel binnen ... Oeps, daar verkochten ze dameskleding en Walter was er niet te vinden (Oef !?!) Terug buiten, even in gebarentaal met Ann aan aan de overkant overlegd : hij was de winkel ernaast binnengegaan. En inderdaad, daar vond ik hem, tussen de boeken rondlopen. Walter had echter zijn boodschappen reeds beëindigd en stond op het punt naar de parking terug te keren. Hij kwam dus niet even iets drinken. Wat eigenlijk wel goed uitkwam want wij zaten in het Leffe-café met ons tweetjes aan een piepklein tafeltje waar net onze twee borden opkonden. De frietjes moesten we op een stoel zetten.
Ann en ik hadden allebei een beetje teveel gegeten maar dat gingen we er wel "afwandelen" ... "tot hiernaast, in de Fnac !" Hahahahaha ! We gingen eerst nog een juwelenwinkeltje binnen. Zoveel toffe dingen er daar hingen ! Toch wel spijtig dat ik zelf geen juweeltjes draag. Ik zou mij anders eens flink laten gaan hebben !
Maar, mij eens flink laten gaan, dat heb ik in de Fnac gedaan ... !!! Gelukkig pakte Ann mijn boekenlijstje en ging mee op zoek. Ik heb namelijk een "kijk"-probleem : ik sta daar maar tussen al die boeken en weet niet waar eerst kijken. Georganiseerd het alfabet afgaan is er voor mij niet bij. Ik begin altijd wel bij een bepaalde letter maar word steeds afgeleid en vlieg op den duur van hier naar daar, zonder nog echt te zien naar wat ik eigenlijk op zoek ben.
Het allerleukste was dat ik zomaar boeken meenam, zonder erbij te hoeven tellen voor hoeveel euro's ik eigenlijk al in mijn armen had ! Uiteindelijk heeft de winkeljuffrouw voor mij nog enkele boeken opgezocht in haar systeem : die waren momenteel niet op voorraad maar ze zouden weldra binnenkomen. Dat betekent dat ik binnenkort nog eens een dagje Fnac in mijn agenda heb staan !
Bij de CD's kwam mijn nachtmerrie uit : ik zocht Scala On the Rocks en had al een hele tijd bij de "S" staan ronddraaien. Ten einde raad ging ik het dan maar vragen. En, ja hoor ! De jongeman stapt zonder nadenken naar het rek met de "S" en pakt er zomaar die CD uit ! Die stond daar, open en bloot, op ooghoogte en ik had hem niet gezien !!! Dat overkomt mij nu elke keer ! Begrijp je waarom ik het zo moeilijk vind om alleen te gaan winkelen ?
Met mijn armen vol boeken (7) en CD's (3) gingen we naar de kassa. En de kassadame maar tellen, en ik maar cadeaubons voor haar neerleggen ... En nu heb ik nog geschenkencheques over !!!
... Ik vraag mij af of ik voor mijn volgende verjaardag cadeaucheques zou kunnen krijgen om een boekenkast bij te kopen ... ;-)))
vrijdag, juli 04, 2003
Vanmorgen een beetje vertraging opgelopen ...
Ik trok de voordeur open en zag onder de deur een bruin kronkeltje liggen. 't Leek op een strontje. Nu zijn er vogels in mijn buurt die dergelijke bruine drolletjes draaien maar ... ik zou niet weten hoe ze dat zo mooi ONDER de voordeur zouden kunnen schuiven ! Ik ging dus naar de keuken om een flink stuk keukenrol (wat zou ik toch doen zonder mijn Mr. Edet ?) en, ja hoor ! Toen ik terug aan de voordeur kwam, zaten er twee antennetjes uit het bruine gevalletje. Een slak had zich onder de voordeur genesteld met het idee er de dag door te brengen ... !
Ja, en dan ben ik vertrokken natuurlijk. Mijn sensoren gingen automatisch in de "zoek slak"-stand en voor ik nog maar twee stappen buiten de deur gedaan had, had ik er al een stuk of vijf gezien. Ik liet mijn handtas achter op het terras en, gewapend met mijn twee slakkenstokjes en de emmer, deed ik de ronde om het huis. Na drie rondgangen was de oogst ongeveer 40 slijmers. Een vogeltje had blijkbaar mijn bezigheden met interesse gevolgd. Ik hoorde het vanuit de bomen uitdrukkelijk twieten en heb geantwoord : "Zin in een lekker slakje ? Dan NU komen halen want straks zijn ze niet meer te vreten !" Inderdaad, zoveel slakken op een hoop, dat vroeg dringend om een flinke scheut Dettol !
Ik heb geen kandidaten gezien voor het ontbijt en dus moesten de slakken eraan geloven ... Jammer, maar zo is het leven nu eenmaal, niet ? Draai het even om : stel dat ik in een reuzenslakkenwereld rondloop en dat ik hun jonge plantjes ga opeten. Ik denk dat zij ook pogingen zouden doen om mij in de Dettol te laten oplossen. Ik zou dan misschien één voordeel hebben : wellicht zou ik sneller kunnen lopen dan zij ... Maar zeker weet je zoiets nooit, hé ?
Ik trok de voordeur open en zag onder de deur een bruin kronkeltje liggen. 't Leek op een strontje. Nu zijn er vogels in mijn buurt die dergelijke bruine drolletjes draaien maar ... ik zou niet weten hoe ze dat zo mooi ONDER de voordeur zouden kunnen schuiven ! Ik ging dus naar de keuken om een flink stuk keukenrol (wat zou ik toch doen zonder mijn Mr. Edet ?) en, ja hoor ! Toen ik terug aan de voordeur kwam, zaten er twee antennetjes uit het bruine gevalletje. Een slak had zich onder de voordeur genesteld met het idee er de dag door te brengen ... !
Ja, en dan ben ik vertrokken natuurlijk. Mijn sensoren gingen automatisch in de "zoek slak"-stand en voor ik nog maar twee stappen buiten de deur gedaan had, had ik er al een stuk of vijf gezien. Ik liet mijn handtas achter op het terras en, gewapend met mijn twee slakkenstokjes en de emmer, deed ik de ronde om het huis. Na drie rondgangen was de oogst ongeveer 40 slijmers. Een vogeltje had blijkbaar mijn bezigheden met interesse gevolgd. Ik hoorde het vanuit de bomen uitdrukkelijk twieten en heb geantwoord : "Zin in een lekker slakje ? Dan NU komen halen want straks zijn ze niet meer te vreten !" Inderdaad, zoveel slakken op een hoop, dat vroeg dringend om een flinke scheut Dettol !
Ik heb geen kandidaten gezien voor het ontbijt en dus moesten de slakken eraan geloven ... Jammer, maar zo is het leven nu eenmaal, niet ? Draai het even om : stel dat ik in een reuzenslakkenwereld rondloop en dat ik hun jonge plantjes ga opeten. Ik denk dat zij ook pogingen zouden doen om mij in de Dettol te laten oplossen. Ik zou dan misschien één voordeel hebben : wellicht zou ik sneller kunnen lopen dan zij ... Maar zeker weet je zoiets nooit, hé ?
donderdag, juli 03, 2003
Wooooow ... ! Een gans nieuwe layout om mijn blogspot te posten ! Da's even wennen ...
Ik zie dat het al weer een tijdje geleden is dat ik de wereld iets te verkondigen had. Wat wil je ? Ondertussen is het heel mooi zomerweer geweest. Ik heb dus meer thuis gezeten dan op kantoor en bijgevolg niet echt behoefte gehad om te schrijven.
En dan zijn we nu net weer door een spannende quarter close gesparteld. Alhoewel, gesparteld ... 't Verliep allemaal zo vlotjes en zonder noemenswaardige problemen, dat ik eigenlijk een dagje te vroeg klaar ben met alles. Wat zeg ik ? IK BEN GOED ! Voor de eerste keer, sinds oktober 2002, voel ik mij alsof IK gewonnen heb van het systeem ! Ik heb hier dingen in en uit mijn "fan-tas-ti-sche" systeem gekregen die ik nooit voor mogelijk had gehouden. En 't is nog allemaal juist ook !!! VICTORIE !
De zomerdagen thuis heb ik voornamelijk gevuld met tuinieren en schilderen. Niet alleen de luiken hebben een nieuw beschermlaagje gekregen. Ik heb ook een heleboel bloempotjes beschilderd. En ik ben er nog altijd aan bezig want mijn voorraad bloempotjes is nog lang niet uitgeput. Ik ben ook aan het experimenteren geslagen : met waterverf (die zal er op den duur wel afregenen, natuurlijk, maar voorlopig houdt ze toch tamelijk goed) en met het spuiten van lakverf (gaat niet al te best - ge moet er heel snel mee zijn of het buisje geraakt verstopt). Ik ben ook tot de vaststelling gekomen dat het gemakkelijker is om EERST de potjes te schilderen en pas daarna er plantjes in te zetten ;-)))))
Dit jaar is het tuinieren een gigantisch succes ! Ik heb enkele weken geleden al 't een en 't ander gesnoeid en er zijn nog enkele struiken die er moeten aan geloven. Daaaagen ben ik op zoek geweest naar de naam van mijn mooie-witte-bloemetjes-struik ... Ah jaaaaa ! Ik moet toch weten wat ik ermee mag doen ? Wel, 't is een Deutzia Magnifica "Nancy" en na de bloei (dat is NU) mag ik hem eens helemaal kortwieken, evenals de boerenjasmijn. Dat staat dus op het programma voor het volgende weekend.
Vanmorgen heb ik eens een toertje gedaan door de tuin. Veel bloempotjes heb ik moeten leegkieperen : door de fikse regenbuien van de laatste dagen, stonden ze blank en voor zover ik weet kunnen mijn plantjes nog altijd niet zwemmen ... Ik zag dat de zonnebloem nogal naar beneden hing. Die staat, samen met mijn pompoenen (ja, ja, we doen nog maar eens een poging !) op een schouwpot, 80 cm hoog. Grrrretverrrrrdrrrrie ! Wat zat er op de stengel van de zonnebloem en was langzaam maar zeker naar de blaadjes toe aan het kruipen ? Een slak, natuurlijk ! Hoe geraakte dat beest zo hoog ??? Enfin, ik heb ze kunnen verwijderen vooraleer ze aan haar ontbijt begon.
Ik zie eigenlijk niet zoveel slakken meer in de tuin. Maar ik weet wel hoe dat komt : ze vinden geen lekkere hapjes meer ! Elk plantje dat ze opvreten, vervang ik door ... Kapucientjes ! Hahahahaha ! 'k Heb ze goed liggen, hé ? Want Kapucientjes lusten ze niet !!! O.K. De ganse tuin en al de bloempotten staan vol met Kapucientjes maar dat vind ik helemaal niet erg. 't Zijn mooie plantjes en hopelijk komen er ook nog mooie bloempjes aan. Alhoewel ik dit jaar eigenlijk een beetje laat begonnen ben met zaaien ...
Maar da's niks. Dat is weer een les die ik geleerd heb voor volgend jaar. Dit jaar ben ik toch al op schema met het snoeien van de verschillende struiken. En zo leer ik elke keer weer een beetje bij ...
Ik zie dat het al weer een tijdje geleden is dat ik de wereld iets te verkondigen had. Wat wil je ? Ondertussen is het heel mooi zomerweer geweest. Ik heb dus meer thuis gezeten dan op kantoor en bijgevolg niet echt behoefte gehad om te schrijven.
En dan zijn we nu net weer door een spannende quarter close gesparteld. Alhoewel, gesparteld ... 't Verliep allemaal zo vlotjes en zonder noemenswaardige problemen, dat ik eigenlijk een dagje te vroeg klaar ben met alles. Wat zeg ik ? IK BEN GOED ! Voor de eerste keer, sinds oktober 2002, voel ik mij alsof IK gewonnen heb van het systeem ! Ik heb hier dingen in en uit mijn "fan-tas-ti-sche" systeem gekregen die ik nooit voor mogelijk had gehouden. En 't is nog allemaal juist ook !!! VICTORIE !
De zomerdagen thuis heb ik voornamelijk gevuld met tuinieren en schilderen. Niet alleen de luiken hebben een nieuw beschermlaagje gekregen. Ik heb ook een heleboel bloempotjes beschilderd. En ik ben er nog altijd aan bezig want mijn voorraad bloempotjes is nog lang niet uitgeput. Ik ben ook aan het experimenteren geslagen : met waterverf (die zal er op den duur wel afregenen, natuurlijk, maar voorlopig houdt ze toch tamelijk goed) en met het spuiten van lakverf (gaat niet al te best - ge moet er heel snel mee zijn of het buisje geraakt verstopt). Ik ben ook tot de vaststelling gekomen dat het gemakkelijker is om EERST de potjes te schilderen en pas daarna er plantjes in te zetten ;-)))))
Dit jaar is het tuinieren een gigantisch succes ! Ik heb enkele weken geleden al 't een en 't ander gesnoeid en er zijn nog enkele struiken die er moeten aan geloven. Daaaagen ben ik op zoek geweest naar de naam van mijn mooie-witte-bloemetjes-struik ... Ah jaaaaa ! Ik moet toch weten wat ik ermee mag doen ? Wel, 't is een Deutzia Magnifica "Nancy" en na de bloei (dat is NU) mag ik hem eens helemaal kortwieken, evenals de boerenjasmijn. Dat staat dus op het programma voor het volgende weekend.
Vanmorgen heb ik eens een toertje gedaan door de tuin. Veel bloempotjes heb ik moeten leegkieperen : door de fikse regenbuien van de laatste dagen, stonden ze blank en voor zover ik weet kunnen mijn plantjes nog altijd niet zwemmen ... Ik zag dat de zonnebloem nogal naar beneden hing. Die staat, samen met mijn pompoenen (ja, ja, we doen nog maar eens een poging !) op een schouwpot, 80 cm hoog. Grrrretverrrrrdrrrrie ! Wat zat er op de stengel van de zonnebloem en was langzaam maar zeker naar de blaadjes toe aan het kruipen ? Een slak, natuurlijk ! Hoe geraakte dat beest zo hoog ??? Enfin, ik heb ze kunnen verwijderen vooraleer ze aan haar ontbijt begon.
Ik zie eigenlijk niet zoveel slakken meer in de tuin. Maar ik weet wel hoe dat komt : ze vinden geen lekkere hapjes meer ! Elk plantje dat ze opvreten, vervang ik door ... Kapucientjes ! Hahahahaha ! 'k Heb ze goed liggen, hé ? Want Kapucientjes lusten ze niet !!! O.K. De ganse tuin en al de bloempotten staan vol met Kapucientjes maar dat vind ik helemaal niet erg. 't Zijn mooie plantjes en hopelijk komen er ook nog mooie bloempjes aan. Alhoewel ik dit jaar eigenlijk een beetje laat begonnen ben met zaaien ...
Maar da's niks. Dat is weer een les die ik geleerd heb voor volgend jaar. Dit jaar ben ik toch al op schema met het snoeien van de verschillende struiken. En zo leer ik elke keer weer een beetje bij ...
dinsdag, juni 17, 2003
Geeuw ! Ik heb geslapen als een muis in een meelzak ...
Een beetje weinig, weliswaar. Maar dat is de schuld van Jean M. Auel : ik ben vorig weekend begonnen in deel I van De Aardkinderen (De Stam van de Holebeer) en dat is zo spannend en zo goed geschreven dat ik er vannacht om één uur nog in bezig was !
Waarom heb ik verder zo goed geslapen ? Het zou wel eens te maken kunnen hebben met het feit dat ik gisteren mijn bed verhuisd heb ! En dat is op een heel wetenschappelijke manier gebeurd, dank zij mijn kleine broertje die mij komen helpen is. Want mijn nieuwe matras is heel goed maar super zwaar en helemaal onhandelbaar. Onder mijnen alleen krijg ik ze zelfs niet van het bed gesleurd, laat staan dat ik het ganse bed zou kunnen draaien.
Op aandringen van broer, heb ik er zelfs de meter bij gehaald. Zaterdagnacht had ik, met behulp van mijn metsersoog, mijn kussens en mijn eigen persoontje, gemeten en gepast en kwam ik tot de bevinding dat ik mijn bed gerust dwars in de kamer kon zetten. Zo zou ik constant met het venster open kunnen slapen zonder 's nachts een koude tocht op mijn hoofd en schouders te krijgen en zonder het risico te lopen op een nacht eens een gat in mijn hoofd te gaan ... euh ... zitten. Weet je wel, het open venster hangt dan boven het bed en, het is nog niet gebeurd maar het zou wel eens kunnen voorvallen dat ik mij rechtzet en er met mijn hoofd tegenaan knots. Au !
En dus hebben we gemeten en alles goed bedacht voor we het bed draaiden, zodat we geen nutteloze inspanningen moesten doen. Toen het bed dan op zijn definitieve nieuwe plaats stond, heeft broer nog een diepgaandere studie gemaakt : Aan welke kant slaap je ? Aan welke kant stap je uit bed ? Hij kwam zelfs tot de ontdekking dat, als ik het venster openzet, ik "gevangen" zou zitten tussen open venster en bed. Daar had ik zelf niet bij stilgestaan ! Maar, broertje, 't is in orde hoor : zelfs zonder mij in rare bochten te wringen, kan ik er nog altijd tussen door. Als het vliegenraam erin staat, kan het venster verder dichtdraaien dan wij dachten ...
En nu heb ik dus een Hollywood bed ! Het staat in het midden van de kamer en ik kan er helemaal rond wandelen. De kamer lijkt zelfs groter, vind ik. Ik heb heel goed geslapen, zonder last van de tocht, en ik ben vannacht niet verloren gelopen ! Vanochtend heb ik wel wat moeten zoeken eer ik alles bijeen had : mijn handtas, mijn bril, mijn sigaretten, mijn fles water ... Omdat de nachttafeltjes nu een beetje andres staan, ligt dat allemaal wat meer verspreid. 't Is altijd een hele verhuis, als ik ga slapen en als ik opsta. Ik zou misschien al eens kunnen beginnen met mijn sigaretten beneden te laten ...
Enfin : dank u broertje voor uw hulp met raad en daad !
Naar aloude gewoonte ben ik gisteren nog naar Kortenberg geweest. 't Was er kermis en dan is het gebruikelijk dat ik op maandag met zus smoutebollen ga halen die we dan in haar tuin opsmullen, ondertussen lekker roddelend over de recentste gebeurtenissen in het dorp. Schoonbroer serveerde mij er een Vanilla Coke bij ... Speciaal van smaak maar ... heeft niets met Coca Cola meer te maken, natuurlijk !
De tuin in de Oudstrijderslaan ligt er - zoals altijd - prachtig bij ! En als je het mij vraagt is ze veel mooier en aangenamer dan de "modeltuin" van Buur Bricoleur. Ja, ja, mijn zusje heeft ook een BB in de buurt wonen ! Hij doet alles zelf in en om het huis. Maar 't is spijtig genoeg een maniakske. En op de meest onmogelijke tijden wordt de buurt opgeschrikt door het gekerm en gegil van zijn vele electrische toestellen : schaafmachines, slijpmachines, grasmachines, boormachines ... Om nog maar te zwijgen van zijn - voor hem succesvolle - kikkerkweek. Zijn kikkers komen regelmatig op bezoek in de vijver van schoonbroer en dan die kikkerconcerten 's nachts ... !
Maar, 't waren heerlijke smoutebollen en 't was een leuke avond : dank u, zus !
En nog meer goed nieuws : de gemeente is de dode poes komen ophalen ! Dank u gemeente !!!
Een beetje weinig, weliswaar. Maar dat is de schuld van Jean M. Auel : ik ben vorig weekend begonnen in deel I van De Aardkinderen (De Stam van de Holebeer) en dat is zo spannend en zo goed geschreven dat ik er vannacht om één uur nog in bezig was !
Waarom heb ik verder zo goed geslapen ? Het zou wel eens te maken kunnen hebben met het feit dat ik gisteren mijn bed verhuisd heb ! En dat is op een heel wetenschappelijke manier gebeurd, dank zij mijn kleine broertje die mij komen helpen is. Want mijn nieuwe matras is heel goed maar super zwaar en helemaal onhandelbaar. Onder mijnen alleen krijg ik ze zelfs niet van het bed gesleurd, laat staan dat ik het ganse bed zou kunnen draaien.
Op aandringen van broer, heb ik er zelfs de meter bij gehaald. Zaterdagnacht had ik, met behulp van mijn metsersoog, mijn kussens en mijn eigen persoontje, gemeten en gepast en kwam ik tot de bevinding dat ik mijn bed gerust dwars in de kamer kon zetten. Zo zou ik constant met het venster open kunnen slapen zonder 's nachts een koude tocht op mijn hoofd en schouders te krijgen en zonder het risico te lopen op een nacht eens een gat in mijn hoofd te gaan ... euh ... zitten. Weet je wel, het open venster hangt dan boven het bed en, het is nog niet gebeurd maar het zou wel eens kunnen voorvallen dat ik mij rechtzet en er met mijn hoofd tegenaan knots. Au !
En dus hebben we gemeten en alles goed bedacht voor we het bed draaiden, zodat we geen nutteloze inspanningen moesten doen. Toen het bed dan op zijn definitieve nieuwe plaats stond, heeft broer nog een diepgaandere studie gemaakt : Aan welke kant slaap je ? Aan welke kant stap je uit bed ? Hij kwam zelfs tot de ontdekking dat, als ik het venster openzet, ik "gevangen" zou zitten tussen open venster en bed. Daar had ik zelf niet bij stilgestaan ! Maar, broertje, 't is in orde hoor : zelfs zonder mij in rare bochten te wringen, kan ik er nog altijd tussen door. Als het vliegenraam erin staat, kan het venster verder dichtdraaien dan wij dachten ...
En nu heb ik dus een Hollywood bed ! Het staat in het midden van de kamer en ik kan er helemaal rond wandelen. De kamer lijkt zelfs groter, vind ik. Ik heb heel goed geslapen, zonder last van de tocht, en ik ben vannacht niet verloren gelopen ! Vanochtend heb ik wel wat moeten zoeken eer ik alles bijeen had : mijn handtas, mijn bril, mijn sigaretten, mijn fles water ... Omdat de nachttafeltjes nu een beetje andres staan, ligt dat allemaal wat meer verspreid. 't Is altijd een hele verhuis, als ik ga slapen en als ik opsta. Ik zou misschien al eens kunnen beginnen met mijn sigaretten beneden te laten ...
Enfin : dank u broertje voor uw hulp met raad en daad !
Naar aloude gewoonte ben ik gisteren nog naar Kortenberg geweest. 't Was er kermis en dan is het gebruikelijk dat ik op maandag met zus smoutebollen ga halen die we dan in haar tuin opsmullen, ondertussen lekker roddelend over de recentste gebeurtenissen in het dorp. Schoonbroer serveerde mij er een Vanilla Coke bij ... Speciaal van smaak maar ... heeft niets met Coca Cola meer te maken, natuurlijk !
De tuin in de Oudstrijderslaan ligt er - zoals altijd - prachtig bij ! En als je het mij vraagt is ze veel mooier en aangenamer dan de "modeltuin" van Buur Bricoleur. Ja, ja, mijn zusje heeft ook een BB in de buurt wonen ! Hij doet alles zelf in en om het huis. Maar 't is spijtig genoeg een maniakske. En op de meest onmogelijke tijden wordt de buurt opgeschrikt door het gekerm en gegil van zijn vele electrische toestellen : schaafmachines, slijpmachines, grasmachines, boormachines ... Om nog maar te zwijgen van zijn - voor hem succesvolle - kikkerkweek. Zijn kikkers komen regelmatig op bezoek in de vijver van schoonbroer en dan die kikkerconcerten 's nachts ... !
Maar, 't waren heerlijke smoutebollen en 't was een leuke avond : dank u, zus !
En nog meer goed nieuws : de gemeente is de dode poes komen ophalen ! Dank u gemeente !!!
maandag, juni 16, 2003
Dank u, gulle schenker, voor het mooie" cadeautje" op mijn stoep ... !
Vrijdagavond, ging ik de stoep eens inspecteren. Ik kom daar anders nooit maar, omdat de buurvrouw nu gezegd had dat ze wat takken gingen afdoen aan het kapelletje ... Kwestie van het aankomende verkeer een beetje te kunnen zien, als ze de straat willen oprijden ...
En wat ligt er, tussen de maagdenpalm, onder de derde boom vanaan mijn brievenbus te beginnen ? Een dode kat ! 't Beest zag er nog tamelijk ongeschonden uit maar ik had toch niet veel zin om er aan te komen. Ik zou maandag het gemeentehuis bellen om te vragen of ze het kadaver konden komen weghalen ...
Zaterdag zag poes er nog steeds heel uit en ik dacht, misschien droogt ze zo misschien wel mooi uit en komt er niet te veel hinder van. Helaas ! Zondag was poes echter opengemaakt, de darmpjes puilden er een beetje uit, en het hele geval zat vol vliegen. Af en toe kwam er ook een minder aangenaam geurtje langs mijn oprit gewaaid. Ik heb er dan maar javel en dettol over gegoten en gebeden dat het snel maandag zou zijn.
Maar dat was niet met de waard gerekend, natuurlijk : maandagochtend is het gemeentehuis gesloten !!! Ik heb dus pas deze namiddag kunnen bellen. De vriendelijke meneer stelde vast dat "de stoep dus eigendom van de gemeente is" en dat hij het zou doorgeven aan de bevoegde diensten. Ik vermeldde nog dat het corpus al een beetje stonk waarop hij vaststelde : "Het is dus al in staat van ontbinding ?" Ge moogt gerust zijn !
Ik hoop nu maar dat de mensen van de gemeente de dode poes komen halen zijn ... Want ja, erg aangenaam zal het niet zijn om zoiets op te halen. En ze lag in mijn planten ... Is dat dan nog op de eigendom van de gemeente ??? Als ze er nog ligt, kap ik er enkele emmers grond over, nà ! Ik zou anders ook niet weten wat ik ermee moet doen ...
Geen idee wie dat beest in mijn tuin gegooid heeft. Ik ben akkoord dat je het niet moet laten platrijden. Degene die de poes aangereden heeft, zal zeker niet gestopt zijn om ze opzij te leggen. Was het een andere voorbijganger ? Of dank ik dit cadeautje aan mijn lieve buren en kon een telefoontje naar de gemeente er niet af ?
'k Zal het wel nooit te weten komen, denk ik ...
Vrijdagavond, ging ik de stoep eens inspecteren. Ik kom daar anders nooit maar, omdat de buurvrouw nu gezegd had dat ze wat takken gingen afdoen aan het kapelletje ... Kwestie van het aankomende verkeer een beetje te kunnen zien, als ze de straat willen oprijden ...
En wat ligt er, tussen de maagdenpalm, onder de derde boom vanaan mijn brievenbus te beginnen ? Een dode kat ! 't Beest zag er nog tamelijk ongeschonden uit maar ik had toch niet veel zin om er aan te komen. Ik zou maandag het gemeentehuis bellen om te vragen of ze het kadaver konden komen weghalen ...
Zaterdag zag poes er nog steeds heel uit en ik dacht, misschien droogt ze zo misschien wel mooi uit en komt er niet te veel hinder van. Helaas ! Zondag was poes echter opengemaakt, de darmpjes puilden er een beetje uit, en het hele geval zat vol vliegen. Af en toe kwam er ook een minder aangenaam geurtje langs mijn oprit gewaaid. Ik heb er dan maar javel en dettol over gegoten en gebeden dat het snel maandag zou zijn.
Maar dat was niet met de waard gerekend, natuurlijk : maandagochtend is het gemeentehuis gesloten !!! Ik heb dus pas deze namiddag kunnen bellen. De vriendelijke meneer stelde vast dat "de stoep dus eigendom van de gemeente is" en dat hij het zou doorgeven aan de bevoegde diensten. Ik vermeldde nog dat het corpus al een beetje stonk waarop hij vaststelde : "Het is dus al in staat van ontbinding ?" Ge moogt gerust zijn !
Ik hoop nu maar dat de mensen van de gemeente de dode poes komen halen zijn ... Want ja, erg aangenaam zal het niet zijn om zoiets op te halen. En ze lag in mijn planten ... Is dat dan nog op de eigendom van de gemeente ??? Als ze er nog ligt, kap ik er enkele emmers grond over, nà ! Ik zou anders ook niet weten wat ik ermee moet doen ...
Geen idee wie dat beest in mijn tuin gegooid heeft. Ik ben akkoord dat je het niet moet laten platrijden. Degene die de poes aangereden heeft, zal zeker niet gestopt zijn om ze opzij te leggen. Was het een andere voorbijganger ? Of dank ik dit cadeautje aan mijn lieve buren en kon een telefoontje naar de gemeente er niet af ?
'k Zal het wel nooit te weten komen, denk ik ...
donderdag, juni 12, 2003
Gisterenavond en vanmorgen samen weer een vijftigtal slakken gepakt ... Nog tweeduizend negenhonderd vijftig te gaan ...
Heb ik al verteld van mijn geschilderde bloempotjes ? Ik ging, het voorbeeld van grote broer volgend, mijn bloempotjes schilderen ! Ik had nog twee soorten verf staan in de kelder : wit en gris perlé. Ik dacht : "Dat kan mooi worden : grijze potjes met witte tekeningetjes erop ! Of omgekeerd, witte potjes met grijze tekeningetjes." Dus deed ik de pot grijze verf open. Er stond een dikke laag bruine olie (?) op. Dus begon ik te roeren ... en ik roerde ... en roerde ... De kwaliteit van de verf zag er helemaal goed uit. De vettige bovenlaag mengde zich netjes met de verf eronder. Er was slecht één probleempje : hoe langer ik roerde, hoe witter de verf werd ! Niets aan te doen, ik had dus alleen witte verf tot mijn beschikking. En dus schilderde ik acht bloempotjes helemaal wit en zette ze in groene schoteltjes. Ook een mooi gezicht, eigenlijk ...
Maar gisterenavond besloot ik om de kelder toch nog eens aan een grondig onderzoek te onderwerpen. En, ja hoor, ergens in een kast vond ik nog een potje rode lakverf ! Joepie ! Kon ik mijn witte bloempotjes wat opfleuren ! Ik had er al wel plantjes in gezet maar dat kon mij niet tegenhouden en dus heb ik gisteren mijn fantasie de vrije loop gelaten en ben ik met de rode verf beginnen kliederen. En het resultaat mag gezien worden, al zeg ik het zelf ! Twee potjes vielen mij echter tegen : op eentje had ik rode stippen gezet (nogal plattekes) en op het andere een soort schuine strepen (nog platter). Het toevoegen van enkele rode stippen tussen de schuine strepen, maakte het geheel helemaal niet om aan te zien ! En dus pakte ik mijn penseel, doopte het in de white spirit en ... waw ! Heel schoon !
Ik heb nog redelijk wat bloempotjes staan en ik heb nog heel veel witte verf en dat potje rode verf ... Schilderplezier verzekerd tijdens de volgende weken ! En wie weet geef ik mijn laddertje en mijn stoel ook nog een "couchke" ... !
Heb ik al verteld van mijn geschilderde bloempotjes ? Ik ging, het voorbeeld van grote broer volgend, mijn bloempotjes schilderen ! Ik had nog twee soorten verf staan in de kelder : wit en gris perlé. Ik dacht : "Dat kan mooi worden : grijze potjes met witte tekeningetjes erop ! Of omgekeerd, witte potjes met grijze tekeningetjes." Dus deed ik de pot grijze verf open. Er stond een dikke laag bruine olie (?) op. Dus begon ik te roeren ... en ik roerde ... en roerde ... De kwaliteit van de verf zag er helemaal goed uit. De vettige bovenlaag mengde zich netjes met de verf eronder. Er was slecht één probleempje : hoe langer ik roerde, hoe witter de verf werd ! Niets aan te doen, ik had dus alleen witte verf tot mijn beschikking. En dus schilderde ik acht bloempotjes helemaal wit en zette ze in groene schoteltjes. Ook een mooi gezicht, eigenlijk ...
Maar gisterenavond besloot ik om de kelder toch nog eens aan een grondig onderzoek te onderwerpen. En, ja hoor, ergens in een kast vond ik nog een potje rode lakverf ! Joepie ! Kon ik mijn witte bloempotjes wat opfleuren ! Ik had er al wel plantjes in gezet maar dat kon mij niet tegenhouden en dus heb ik gisteren mijn fantasie de vrije loop gelaten en ben ik met de rode verf beginnen kliederen. En het resultaat mag gezien worden, al zeg ik het zelf ! Twee potjes vielen mij echter tegen : op eentje had ik rode stippen gezet (nogal plattekes) en op het andere een soort schuine strepen (nog platter). Het toevoegen van enkele rode stippen tussen de schuine strepen, maakte het geheel helemaal niet om aan te zien ! En dus pakte ik mijn penseel, doopte het in de white spirit en ... waw ! Heel schoon !
Ik heb nog redelijk wat bloempotjes staan en ik heb nog heel veel witte verf en dat potje rode verf ... Schilderplezier verzekerd tijdens de volgende weken ! En wie weet geef ik mijn laddertje en mijn stoel ook nog een "couchke" ... !
woensdag, juni 11, 2003
Vanmorgen 1 uur lang slakken gevangen ... Ik heb er zeker 50 gepakt ! En dan te bedenken dat er nog zo een stuk of drieduizend rondkruipen in mijnen hof ...
Wist je trouwens dat je het slakkenslijm zomaar niet met water en zeep van je handen krijgt ? Maandag was ik onkruid aan het uittrekken. Plots kleefden mijn vingers aaneen. Bij nader onderzoek bleek dat ik, samen met een sprietje onkruid, ook een slak had fijgeknepen ! Grrrrrezzzzel ! Zoals gezegd brachten water en zeep hier geen oplossing. Mijn vingers bleven kleven. 't Was net of ik met Pattex aan de slag was gegaan. Ik heb verdorie white spirit moeten gebruiken om de smurrie van mijn handen te krijgen !
Verder heb ik tijdens het lange weekend een hele hoop zaailingskes in potten uitgeplant en gisteren besloot ik om er ook enkele in de "volle grond" te zetten. Ondanks de slagregen van vannacht, stonden ze vanochtend allemaal nog rechtop. En er zaten nog geen slakken aan de jonge plantjes die ik in de tuin uitgeplant had ...
Hout vasthouden ... !
Wist je trouwens dat je het slakkenslijm zomaar niet met water en zeep van je handen krijgt ? Maandag was ik onkruid aan het uittrekken. Plots kleefden mijn vingers aaneen. Bij nader onderzoek bleek dat ik, samen met een sprietje onkruid, ook een slak had fijgeknepen ! Grrrrrezzzzel ! Zoals gezegd brachten water en zeep hier geen oplossing. Mijn vingers bleven kleven. 't Was net of ik met Pattex aan de slag was gegaan. Ik heb verdorie white spirit moeten gebruiken om de smurrie van mijn handen te krijgen !
Verder heb ik tijdens het lange weekend een hele hoop zaailingskes in potten uitgeplant en gisteren besloot ik om er ook enkele in de "volle grond" te zetten. Ondanks de slagregen van vannacht, stonden ze vanochtend allemaal nog rechtop. En er zaten nog geen slakken aan de jonge plantjes die ik in de tuin uitgeplant had ...
Hout vasthouden ... !
vrijdag, juni 06, 2003
BLIJ ! BLIJ ! BLIJ !
Wij zijn vandaag allemaal zooooo blij ... !!!
Is het niet fantastisch dat onze meisjes het zo goed gedaan hebben op Roland Garros ? Ja, ja, ik zeg wel degelijk GEDAAN HEBBEN. Ik weet wel dat het nog niet gedaan is en ik ben er zeker van dat Justine en Kim het zaterdag allebei ook heel goed zullen doen. Maar ja, dan kan er maar eentje WINNEN, nietwaar ? En daarom hebben de meisjes voor mij ALLEBEI Roland Garros gewonnen !
Vanmorgen zeiden ze op de radio iets in de aard van : het eerste belgische Grand Slam in de geschiedenis. Heb je er al eens bij stilgestaan, wat dat allemaal met zich meebrengt ? ...
De koning en de koningin gaan zaterdag naar Parijs. Zulk een short notice ! Komt dat wel in orde met hun vliegtickets ? En zijn er nog wel tickets voor Roland Garros te krijgen ? Stel dat er ook nog eens enkele ministers moeten meegaan ? Jamaar, jamaar, gans de protocolaire planning wordt hier zo maar eventjes overhoop gegooid ... !
Frankrijk is hier niet ver vanaf. 't Zijn onze geburen, zogezegd. Maar ... hebben zij wel ergens een plaatje liggen met de Brabanconne ? Weten zij wel dat de Brabanconne het belgische volkslied is ? ... Of doen ze daar misschien niet aan mee in het tennis ... ?
En Electrabel kan maar beter een serieuze stroomopstoot voorzien, zaterdag om 15.00 uur ... Houd de sluizen in Wallonie al maar klaar, jongens !
Ja, ja, Flavie ... Daar moet ge toch allemaal maar aan denken, hoor !
Maar allez, ik ben blij dat Kim en Justine nog eens een matchke tegen elkaar mogen spelen ... En wat voor een matchke ... ! Goed gedaan, meisjes !!!
Daarentegen ... : niet zo goed gedaan, Blogger ! Oops, your blog was not quite ready to be published. ... Ik heb er geen idee van waneer dit stukje zal verschijnen, ALS het er al op komt ... SORRY !
Wij zijn vandaag allemaal zooooo blij ... !!!
Is het niet fantastisch dat onze meisjes het zo goed gedaan hebben op Roland Garros ? Ja, ja, ik zeg wel degelijk GEDAAN HEBBEN. Ik weet wel dat het nog niet gedaan is en ik ben er zeker van dat Justine en Kim het zaterdag allebei ook heel goed zullen doen. Maar ja, dan kan er maar eentje WINNEN, nietwaar ? En daarom hebben de meisjes voor mij ALLEBEI Roland Garros gewonnen !
Vanmorgen zeiden ze op de radio iets in de aard van : het eerste belgische Grand Slam in de geschiedenis. Heb je er al eens bij stilgestaan, wat dat allemaal met zich meebrengt ? ...
De koning en de koningin gaan zaterdag naar Parijs. Zulk een short notice ! Komt dat wel in orde met hun vliegtickets ? En zijn er nog wel tickets voor Roland Garros te krijgen ? Stel dat er ook nog eens enkele ministers moeten meegaan ? Jamaar, jamaar, gans de protocolaire planning wordt hier zo maar eventjes overhoop gegooid ... !
Frankrijk is hier niet ver vanaf. 't Zijn onze geburen, zogezegd. Maar ... hebben zij wel ergens een plaatje liggen met de Brabanconne ? Weten zij wel dat de Brabanconne het belgische volkslied is ? ... Of doen ze daar misschien niet aan mee in het tennis ... ?
En Electrabel kan maar beter een serieuze stroomopstoot voorzien, zaterdag om 15.00 uur ... Houd de sluizen in Wallonie al maar klaar, jongens !
Ja, ja, Flavie ... Daar moet ge toch allemaal maar aan denken, hoor !
Maar allez, ik ben blij dat Kim en Justine nog eens een matchke tegen elkaar mogen spelen ... En wat voor een matchke ... ! Goed gedaan, meisjes !!!
Daarentegen ... : niet zo goed gedaan, Blogger ! Oops, your blog was not quite ready to be published. ... Ik heb er geen idee van waneer dit stukje zal verschijnen, ALS het er al op komt ... SORRY !
dinsdag, juni 03, 2003
Zonsverduistering ... Wat te zeggen over de zonsverduistering ... ? 't Zal zoiets worden als met Bobbejaanland, zeker ? Niet voor Meutje weggelegd om ze ooit eens te zien (gedeeltelijk of volledig) ?
Maar allez, in Bobbejaanland ben ik ondertussen al geraakt ! Ik mag de moed dus niet opgeven ...
Zaterdag, 31 mei om 5.33 zou er een gedeeltelijke zonsverduistering plaatsvinden. En de Volgelbescherming vroeg om tegelijkertijd ook de vogeltjes in het oog (oor ?) te houden. Goedgezind ben ik om 4.00 uur opgestaan en begaf ik mij naar mijn spotpunt (waar ik al eens naar het noorderlicht gaan kijken ben). Het is er lekker donker (geen straatverlichting) en wat hoger gelegen zodat je veel en ver kan zien.
Om kwart na vier was het al niet meer pikkedonker dus parkeerde ik mijn bolleke aan het begin van de landweg en ging de veldweg verkennen. Thuis had ik al "waargenomen" dat de hanen de echte "vroege vogels" zijn. Om tien na vier waren die al aan het kraaien. En tien minuutjes later, op mijn spotpunt aangekomen, hoorde ik in de bomen reeds een schuchter gekwinkeleer van andere gevederde wezentjes. Helaas heb ik de Vogelbescherming niet veel kunnen helpen met deze waarneming, daar ik verdorie niet zou weten welk vogeltje op welk tijdstip beginnen fluiten is. Zij beweren dat er een strikte hiërarchie is in het ontwaken van de vogels. En zij zullen wel gelijk hebben. Dat kon ik zelf duidelijk horen : er kwamen steeds "andere" liedjes bij en tegen vijf uur klonk rond mij van alle kanten een opgewekt gekwetter en getjilp waar ik zelf ook vrolijk van werd.
Het werd langzaamaan lichter en lichter. De hemel kleurde lichtroze (in het oosten, vermoed ik) zodat ik duidelijk wist in welke richting ik moest kijken om mijn halfverscholen vriendin te kunnen zien. Ze zou er uitzien als een croissantje, had ik ergens gelezen !
Maar om kwart na vijf begon ik helaas in de mot te krijgen dat het voor een andere keer zou zijn : er hing veel mist en ik voelde aan mijn water dat ik mijn eclipsbrilletje niet zou moeten bovenhalen ...
Ondertussen was er een andere auto komen draaien aan het landweggetje. Hij ging zich wat verder aan de kant van de weg parkeren en stapte uit om naar het oosten te kijken. Oei ! Ik stond waarschijnlijk op "zijn" plaats ... ! De andere waarnemer heeft het volgehouden tot twintig na vijf. Toen vertrok hij weer. Maar als Meutje ergens leest : "zonsverduistering vanaf 5.33", dan blijft zij staan tot ... minstens 5.33 uur, natuurlijk !
Zoals gezegd was het ondertussen klaarlichte dag en ... geen croissantje aan de horizon te bespeuren ! Om kwart voor zes besloot ik dan maar huiswaarts te keren. Maar op dat moment kwam er weer een andere auto aangereden die zich achter mijn wagentje parkeerde. Een man stapte uit, zwaaide zijn arm naar daar-waar-de-gedeeltelijke-zonsverduistering-zou-moeten-plaatsgevonden-hebben en zei : "Ze hebben ons weer liggen, hé !"
We hebben een babbeltje geslagen en om zes uur ging hij weer slapen en begaf ik mij Coige-waarts om verder van het extra lange weekend te genieten ...
En genoten heb ik ! Buur Bunker was niet thuis en dus was ik niet verplicht om het ganse weekend overdag in de tuin naar klassieke muziek te luisteren !!! Ik heb mij laten bruin (rood, eigenlijk) bakken, heb geraniums in de plantenbakken gezet, de tuin omgewoeld en er kalk op gestrooid, bloempotjes geschilderd en weer héél véél plannen gemaakt betreffende de tuin ...
Tot zondagmorgen ... het alarm in de Bunker afging ! Ik dacht nog : Buur Boer (die soms op de Bunker past) zal toch geen verkeerd maneuver uitgevoerd hebben zeker ? Maar neen, hoor ! Even later verscheen Buur Bunker op zijn balkon om het donsdeken uit te schudden ... Het zou dus gedaan zijn met de rust. Alhoewel ... klassieke muziek heb ik niet te horen gekregen. Zondagnamiddag, om vier uur, kreeg de buur echter wel die niet te stuiten aandrang om zijn gras af te rijden. Maar ik had toch al meer dan drie heerlijke verlofdagen achter de rug. Die kunnen ze mij niet meer afpakken !
Maar allez, in Bobbejaanland ben ik ondertussen al geraakt ! Ik mag de moed dus niet opgeven ...
Zaterdag, 31 mei om 5.33 zou er een gedeeltelijke zonsverduistering plaatsvinden. En de Volgelbescherming vroeg om tegelijkertijd ook de vogeltjes in het oog (oor ?) te houden. Goedgezind ben ik om 4.00 uur opgestaan en begaf ik mij naar mijn spotpunt (waar ik al eens naar het noorderlicht gaan kijken ben). Het is er lekker donker (geen straatverlichting) en wat hoger gelegen zodat je veel en ver kan zien.
Om kwart na vier was het al niet meer pikkedonker dus parkeerde ik mijn bolleke aan het begin van de landweg en ging de veldweg verkennen. Thuis had ik al "waargenomen" dat de hanen de echte "vroege vogels" zijn. Om tien na vier waren die al aan het kraaien. En tien minuutjes later, op mijn spotpunt aangekomen, hoorde ik in de bomen reeds een schuchter gekwinkeleer van andere gevederde wezentjes. Helaas heb ik de Vogelbescherming niet veel kunnen helpen met deze waarneming, daar ik verdorie niet zou weten welk vogeltje op welk tijdstip beginnen fluiten is. Zij beweren dat er een strikte hiërarchie is in het ontwaken van de vogels. En zij zullen wel gelijk hebben. Dat kon ik zelf duidelijk horen : er kwamen steeds "andere" liedjes bij en tegen vijf uur klonk rond mij van alle kanten een opgewekt gekwetter en getjilp waar ik zelf ook vrolijk van werd.
Het werd langzaamaan lichter en lichter. De hemel kleurde lichtroze (in het oosten, vermoed ik) zodat ik duidelijk wist in welke richting ik moest kijken om mijn halfverscholen vriendin te kunnen zien. Ze zou er uitzien als een croissantje, had ik ergens gelezen !
Maar om kwart na vijf begon ik helaas in de mot te krijgen dat het voor een andere keer zou zijn : er hing veel mist en ik voelde aan mijn water dat ik mijn eclipsbrilletje niet zou moeten bovenhalen ...
Ondertussen was er een andere auto komen draaien aan het landweggetje. Hij ging zich wat verder aan de kant van de weg parkeren en stapte uit om naar het oosten te kijken. Oei ! Ik stond waarschijnlijk op "zijn" plaats ... ! De andere waarnemer heeft het volgehouden tot twintig na vijf. Toen vertrok hij weer. Maar als Meutje ergens leest : "zonsverduistering vanaf 5.33", dan blijft zij staan tot ... minstens 5.33 uur, natuurlijk !
Zoals gezegd was het ondertussen klaarlichte dag en ... geen croissantje aan de horizon te bespeuren ! Om kwart voor zes besloot ik dan maar huiswaarts te keren. Maar op dat moment kwam er weer een andere auto aangereden die zich achter mijn wagentje parkeerde. Een man stapte uit, zwaaide zijn arm naar daar-waar-de-gedeeltelijke-zonsverduistering-zou-moeten-plaatsgevonden-hebben en zei : "Ze hebben ons weer liggen, hé !"
We hebben een babbeltje geslagen en om zes uur ging hij weer slapen en begaf ik mij Coige-waarts om verder van het extra lange weekend te genieten ...
En genoten heb ik ! Buur Bunker was niet thuis en dus was ik niet verplicht om het ganse weekend overdag in de tuin naar klassieke muziek te luisteren !!! Ik heb mij laten bruin (rood, eigenlijk) bakken, heb geraniums in de plantenbakken gezet, de tuin omgewoeld en er kalk op gestrooid, bloempotjes geschilderd en weer héél véél plannen gemaakt betreffende de tuin ...
Tot zondagmorgen ... het alarm in de Bunker afging ! Ik dacht nog : Buur Boer (die soms op de Bunker past) zal toch geen verkeerd maneuver uitgevoerd hebben zeker ? Maar neen, hoor ! Even later verscheen Buur Bunker op zijn balkon om het donsdeken uit te schudden ... Het zou dus gedaan zijn met de rust. Alhoewel ... klassieke muziek heb ik niet te horen gekregen. Zondagnamiddag, om vier uur, kreeg de buur echter wel die niet te stuiten aandrang om zijn gras af te rijden. Maar ik had toch al meer dan drie heerlijke verlofdagen achter de rug. Die kunnen ze mij niet meer afpakken !
vrijdag, mei 23, 2003
Luister en HOOR ... !
Luister en hoor wat je ouders je vertellen,
Luister en hoor wat je familie te zeggen heeft,
Luister en hoor wat je partner te kennen geeft,
Luister en hoor wat je vrienden je zeggen,
Luister en hoor soms toch ook eens wat je collega's ervan denken ...
Luister naar je dokter en doe wat die je aanraadt,
Luister op tijd eens naar je Engelbewaarder,
Maar vooral :
LUISTER NAAR JE LICHAAM !!!
Gisteren heb ik rechtopstaande doorgebracht en niks zwaars getild. 's Avonds heb ik netjes mijn pilletje genomen en flink mijn rugje ingesmeerd. Ik heb, als een grote meid, op mijn rug/zij geslapen. Ik buig netjes door de knïeën als ik iets moet oprapen ...
En vandaag kan ik alweer zitten !!! Nu is het alleen nog zaak om mij vandaag en morgen ook aan deze regels te houden en dan kan ik zondag mee op pic-nic !!!
Luister en hoor wat je ouders je vertellen,
Luister en hoor wat je familie te zeggen heeft,
Luister en hoor wat je partner te kennen geeft,
Luister en hoor wat je vrienden je zeggen,
Luister en hoor soms toch ook eens wat je collega's ervan denken ...
Luister naar je dokter en doe wat die je aanraadt,
Luister op tijd eens naar je Engelbewaarder,
Maar vooral :
LUISTER NAAR JE LICHAAM !!!
Gisteren heb ik rechtopstaande doorgebracht en niks zwaars getild. 's Avonds heb ik netjes mijn pilletje genomen en flink mijn rugje ingesmeerd. Ik heb, als een grote meid, op mijn rug/zij geslapen. Ik buig netjes door de knïeën als ik iets moet oprapen ...
En vandaag kan ik alweer zitten !!! Nu is het alleen nog zaak om mij vandaag en morgen ook aan deze regels te houden en dan kan ik zondag mee op pic-nic !!!
donderdag, mei 22, 2003
Tot u schrijft ... een staande Meut ! Vandaag beeld ik zo wat de Wandelende Jood uit ... en wel hierom :
Vanochtend toen ik uit de douche stapte ging er een kleine "sizzle" door mijn rugje. Ge weet wel, zo een klein schokgolfje, van rechts naar links ... Ja, dan wist ik al hoe laat het was : voorzichtigheid geboden voor de rest van de dag !
En inderdaad ... centimetertje voor centimetertje kon ik op de parking uit mijn autootje kruipen. Langzaam de trap op. Mooi met gebogen benen de post van de grond oprapen. Stilletjes gaan zitten ... Tot daar ging alles goed. Helaas !!! Toen ik na tien minuutjes weer van mijn stoel wou opstaan ging dat NIET meer goed ! En dus besloot ik om de rest van de dag al staande door te brengen. Da's te doen, moet ik zeggen ... Alleen worden mijn benen en voeten nu wel verschrikkelijk moe. Maar ja, wat wil je ? Ik kan ze hier moeilijk aan de kapstok hangen en zonder onderste ledematen verder doen, niet ?
Ik heb zopas ook mijn klavier wat verhoogd, ttz op een kartonnen doos gezet. Zo kan ik al veel beter typen ! Eerst stond mijn klavier gewoon op mijn bureau maar dat was veel te laag. Ik typte te veel fouten ... Vanmorgen heb ik bijvoorbeeld aan een collega geschreven dat zijn hotelreservatie bevestigd was : een kamer aan 1502 euro per nacht ! Hij blij, natuurlijk ! Dacht dat hij in een of andere koninklijke suite ging terechtkomen ... Ik heb hem moeten ontgoochelen ...
We zullen nu verder zien hoe dat hier evolueert met mijn achterkant ... Oud worden is NIET plezant, hoor ... !
Vanochtend toen ik uit de douche stapte ging er een kleine "sizzle" door mijn rugje. Ge weet wel, zo een klein schokgolfje, van rechts naar links ... Ja, dan wist ik al hoe laat het was : voorzichtigheid geboden voor de rest van de dag !
En inderdaad ... centimetertje voor centimetertje kon ik op de parking uit mijn autootje kruipen. Langzaam de trap op. Mooi met gebogen benen de post van de grond oprapen. Stilletjes gaan zitten ... Tot daar ging alles goed. Helaas !!! Toen ik na tien minuutjes weer van mijn stoel wou opstaan ging dat NIET meer goed ! En dus besloot ik om de rest van de dag al staande door te brengen. Da's te doen, moet ik zeggen ... Alleen worden mijn benen en voeten nu wel verschrikkelijk moe. Maar ja, wat wil je ? Ik kan ze hier moeilijk aan de kapstok hangen en zonder onderste ledematen verder doen, niet ?
Ik heb zopas ook mijn klavier wat verhoogd, ttz op een kartonnen doos gezet. Zo kan ik al veel beter typen ! Eerst stond mijn klavier gewoon op mijn bureau maar dat was veel te laag. Ik typte te veel fouten ... Vanmorgen heb ik bijvoorbeeld aan een collega geschreven dat zijn hotelreservatie bevestigd was : een kamer aan 1502 euro per nacht ! Hij blij, natuurlijk ! Dacht dat hij in een of andere koninklijke suite ging terechtkomen ... Ik heb hem moeten ontgoochelen ...
We zullen nu verder zien hoe dat hier evolueert met mijn achterkant ... Oud worden is NIET plezant, hoor ... !
maandag, mei 19, 2003
Ik ben gisteren NIET tevoet gaan stemmen ! En daar had ik volgende reden voor : toen ik om kwart na negen de voordeur opendeed, was het lichtjes maar gestaag aan het regenen. Nu wil ik wel mijn burgerplicht gaan vervullen maar er dan nog eens door- en doornat voor worden : neen, dat had ik er niet voor over ...
Ik was er echter helemaal op voorzien om mij al wandelend naar het stemhokje te begeven : buikzakje om, stapschoenen aan, warme sjaal om de pijnlijke keel gewikkeld ... Uitgedost voor de grote trek ben ik dan maar in mijn autootje gestapt en reed ik naar de Gemeentelijke School om aldaar in lokaal 85 mijn stem uit te brengen. Ik was echter nog geen 200 meter verder of er viel geen druppel meer uit de lucht ! De ganse weg heb ik mijzelf zitten befoeteren : lafaard, schrikschijter, ziet ge nu wel dat ge tevoet had kunnen gaan ... ?
Enfin, om kwart voor tien kwam ik terug in de Coige, waar het ondertussen ook al niet meer regende (!), en heb ik nog een slakske of drie gepakt. Daarna zette ik mij aan mijn zondagse taak : heerlijk nietsdoen ... Tot er om tien uur een ware stortbui naar beneden kwam ! Ik heb mijn Engelbewaarder maar weer op mijn twee knietjes bedankt dat hij mij hiervoor behoed had ! Ah jaaaa ! Mocht ik toch tevoet gegaan zijn, dan had ik nu, ergens in de Mezenstraat waarschijnlijk, midden in die bui gestaan !
Ziet ge ? Zo simpel is dat, communiceren met uw Engelbewaarder ... Ge moet de signalen - hoe subtiel ook - alleen maar juist interpreteren !
De rest van de zondag heb ik in bed doorgebracht vanwege een wollen kop, een zere keel en een "verstobde deus" ...
Vanmorgen heb ik nog drie slakken in de emmer doen verdwijnen ... Wel raar, hé ? Zo'n vochtig weer en er zitten maar zo weinig slakken in de tuin ... ? Wel, ik heb misschien nog een andere manier gevonden om de slakken te weren : gewoonweg niets in de hof hebben dat de slakken lekker vinden ...
;-)
Ik was er echter helemaal op voorzien om mij al wandelend naar het stemhokje te begeven : buikzakje om, stapschoenen aan, warme sjaal om de pijnlijke keel gewikkeld ... Uitgedost voor de grote trek ben ik dan maar in mijn autootje gestapt en reed ik naar de Gemeentelijke School om aldaar in lokaal 85 mijn stem uit te brengen. Ik was echter nog geen 200 meter verder of er viel geen druppel meer uit de lucht ! De ganse weg heb ik mijzelf zitten befoeteren : lafaard, schrikschijter, ziet ge nu wel dat ge tevoet had kunnen gaan ... ?
Enfin, om kwart voor tien kwam ik terug in de Coige, waar het ondertussen ook al niet meer regende (!), en heb ik nog een slakske of drie gepakt. Daarna zette ik mij aan mijn zondagse taak : heerlijk nietsdoen ... Tot er om tien uur een ware stortbui naar beneden kwam ! Ik heb mijn Engelbewaarder maar weer op mijn twee knietjes bedankt dat hij mij hiervoor behoed had ! Ah jaaaa ! Mocht ik toch tevoet gegaan zijn, dan had ik nu, ergens in de Mezenstraat waarschijnlijk, midden in die bui gestaan !
Ziet ge ? Zo simpel is dat, communiceren met uw Engelbewaarder ... Ge moet de signalen - hoe subtiel ook - alleen maar juist interpreteren !
De rest van de zondag heb ik in bed doorgebracht vanwege een wollen kop, een zere keel en een "verstobde deus" ...
Vanmorgen heb ik nog drie slakken in de emmer doen verdwijnen ... Wel raar, hé ? Zo'n vochtig weer en er zitten maar zo weinig slakken in de tuin ... ? Wel, ik heb misschien nog een andere manier gevonden om de slakken te weren : gewoonweg niets in de hof hebben dat de slakken lekker vinden ...
;-)
vrijdag, mei 16, 2003
Ik heb vanmorgen de maansverduistering gezien !
Gisteren had ik op de radio gehoord dat er vanmorgen een volledige maansverduistering kon waargenomen worden ... Als 't weer het toeliet, tenminste ...
Om vijf uur werd ik wakker en ik dacht zo bij mijn eigen zelve : "Zou er iets te zien zijn ?" Ik keek uit het venster van de logeerkamer en zag, door de dikke mist, een maansikkeltje. Daar het er niet als een gewoon sikkeltje uitzag, ben ik naar beneden gecrosst om mijn verrekijker te halen. En, ja hoor ! Manneke Maan was zich aan het wegstoppen ! Tot kwart na vijf heb ik staan kijken en dan was het maantje weg. Omdat er zo'n dikke mist boven de Coige hing kon ik spijtig genoeg niet genieten van de "opvallende donkerrode kleur van de totaal verduisterde maan". En omdat het daarna snel klaar werd en de maan ondertussen verondersteld werd achter de horizon te verdwijnen, heb ik ze ook niet zien terugkomen ! Als dat maar goed afgelopen is ...
Voor de liefhebbers : in november is er weer een maansverduistering. En op 31 mei zal ik, om 05.33 uur, zeker op post zijn om de gedeeltelijke zonsverduistering mee te maken ! EOS vertelt hierover : "De ochtendschemering zal er merkbaar langer door duren. In plaats van een mooie, ronde zon komt een smalle sikkel boven de oostnoordoostelijke horizon te voorschijn, met de puntjes omhoog gericht. Daarna neemt het verduisterde deel van de zon snel in grootte af. Om 06.30 uur is het verschijnsel achter de rug."
En voor dit weekend wens ik u allemaal een goede paraplu toe !
Prettig weekend !
Gisteren had ik op de radio gehoord dat er vanmorgen een volledige maansverduistering kon waargenomen worden ... Als 't weer het toeliet, tenminste ...
Om vijf uur werd ik wakker en ik dacht zo bij mijn eigen zelve : "Zou er iets te zien zijn ?" Ik keek uit het venster van de logeerkamer en zag, door de dikke mist, een maansikkeltje. Daar het er niet als een gewoon sikkeltje uitzag, ben ik naar beneden gecrosst om mijn verrekijker te halen. En, ja hoor ! Manneke Maan was zich aan het wegstoppen ! Tot kwart na vijf heb ik staan kijken en dan was het maantje weg. Omdat er zo'n dikke mist boven de Coige hing kon ik spijtig genoeg niet genieten van de "opvallende donkerrode kleur van de totaal verduisterde maan". En omdat het daarna snel klaar werd en de maan ondertussen verondersteld werd achter de horizon te verdwijnen, heb ik ze ook niet zien terugkomen ! Als dat maar goed afgelopen is ...
Voor de liefhebbers : in november is er weer een maansverduistering. En op 31 mei zal ik, om 05.33 uur, zeker op post zijn om de gedeeltelijke zonsverduistering mee te maken ! EOS vertelt hierover : "De ochtendschemering zal er merkbaar langer door duren. In plaats van een mooie, ronde zon komt een smalle sikkel boven de oostnoordoostelijke horizon te voorschijn, met de puntjes omhoog gericht. Daarna neemt het verduisterde deel van de zon snel in grootte af. Om 06.30 uur is het verschijnsel achter de rug."
En voor dit weekend wens ik u allemaal een goede paraplu toe !
Prettig weekend !
Abonneren op:
Posts (Atom)