Luister en HOOR ... !
Luister en hoor wat je ouders je vertellen,
Luister en hoor wat je familie te zeggen heeft,
Luister en hoor wat je partner te kennen geeft,
Luister en hoor wat je vrienden je zeggen,
Luister en hoor soms toch ook eens wat je collega's ervan denken ...
Luister naar je dokter en doe wat die je aanraadt,
Luister op tijd eens naar je Engelbewaarder,
Maar vooral :
LUISTER NAAR JE LICHAAM !!!
Gisteren heb ik rechtopstaande doorgebracht en niks zwaars getild. 's Avonds heb ik netjes mijn pilletje genomen en flink mijn rugje ingesmeerd. Ik heb, als een grote meid, op mijn rug/zij geslapen. Ik buig netjes door de knïeën als ik iets moet oprapen ...
En vandaag kan ik alweer zitten !!! Nu is het alleen nog zaak om mij vandaag en morgen ook aan deze regels te houden en dan kan ik zondag mee op pic-nic !!!
vrijdag, mei 23, 2003
donderdag, mei 22, 2003
Tot u schrijft ... een staande Meut ! Vandaag beeld ik zo wat de Wandelende Jood uit ... en wel hierom :
Vanochtend toen ik uit de douche stapte ging er een kleine "sizzle" door mijn rugje. Ge weet wel, zo een klein schokgolfje, van rechts naar links ... Ja, dan wist ik al hoe laat het was : voorzichtigheid geboden voor de rest van de dag !
En inderdaad ... centimetertje voor centimetertje kon ik op de parking uit mijn autootje kruipen. Langzaam de trap op. Mooi met gebogen benen de post van de grond oprapen. Stilletjes gaan zitten ... Tot daar ging alles goed. Helaas !!! Toen ik na tien minuutjes weer van mijn stoel wou opstaan ging dat NIET meer goed ! En dus besloot ik om de rest van de dag al staande door te brengen. Da's te doen, moet ik zeggen ... Alleen worden mijn benen en voeten nu wel verschrikkelijk moe. Maar ja, wat wil je ? Ik kan ze hier moeilijk aan de kapstok hangen en zonder onderste ledematen verder doen, niet ?
Ik heb zopas ook mijn klavier wat verhoogd, ttz op een kartonnen doos gezet. Zo kan ik al veel beter typen ! Eerst stond mijn klavier gewoon op mijn bureau maar dat was veel te laag. Ik typte te veel fouten ... Vanmorgen heb ik bijvoorbeeld aan een collega geschreven dat zijn hotelreservatie bevestigd was : een kamer aan 1502 euro per nacht ! Hij blij, natuurlijk ! Dacht dat hij in een of andere koninklijke suite ging terechtkomen ... Ik heb hem moeten ontgoochelen ...
We zullen nu verder zien hoe dat hier evolueert met mijn achterkant ... Oud worden is NIET plezant, hoor ... !
Vanochtend toen ik uit de douche stapte ging er een kleine "sizzle" door mijn rugje. Ge weet wel, zo een klein schokgolfje, van rechts naar links ... Ja, dan wist ik al hoe laat het was : voorzichtigheid geboden voor de rest van de dag !
En inderdaad ... centimetertje voor centimetertje kon ik op de parking uit mijn autootje kruipen. Langzaam de trap op. Mooi met gebogen benen de post van de grond oprapen. Stilletjes gaan zitten ... Tot daar ging alles goed. Helaas !!! Toen ik na tien minuutjes weer van mijn stoel wou opstaan ging dat NIET meer goed ! En dus besloot ik om de rest van de dag al staande door te brengen. Da's te doen, moet ik zeggen ... Alleen worden mijn benen en voeten nu wel verschrikkelijk moe. Maar ja, wat wil je ? Ik kan ze hier moeilijk aan de kapstok hangen en zonder onderste ledematen verder doen, niet ?
Ik heb zopas ook mijn klavier wat verhoogd, ttz op een kartonnen doos gezet. Zo kan ik al veel beter typen ! Eerst stond mijn klavier gewoon op mijn bureau maar dat was veel te laag. Ik typte te veel fouten ... Vanmorgen heb ik bijvoorbeeld aan een collega geschreven dat zijn hotelreservatie bevestigd was : een kamer aan 1502 euro per nacht ! Hij blij, natuurlijk ! Dacht dat hij in een of andere koninklijke suite ging terechtkomen ... Ik heb hem moeten ontgoochelen ...
We zullen nu verder zien hoe dat hier evolueert met mijn achterkant ... Oud worden is NIET plezant, hoor ... !
maandag, mei 19, 2003
Ik ben gisteren NIET tevoet gaan stemmen ! En daar had ik volgende reden voor : toen ik om kwart na negen de voordeur opendeed, was het lichtjes maar gestaag aan het regenen. Nu wil ik wel mijn burgerplicht gaan vervullen maar er dan nog eens door- en doornat voor worden : neen, dat had ik er niet voor over ...
Ik was er echter helemaal op voorzien om mij al wandelend naar het stemhokje te begeven : buikzakje om, stapschoenen aan, warme sjaal om de pijnlijke keel gewikkeld ... Uitgedost voor de grote trek ben ik dan maar in mijn autootje gestapt en reed ik naar de Gemeentelijke School om aldaar in lokaal 85 mijn stem uit te brengen. Ik was echter nog geen 200 meter verder of er viel geen druppel meer uit de lucht ! De ganse weg heb ik mijzelf zitten befoeteren : lafaard, schrikschijter, ziet ge nu wel dat ge tevoet had kunnen gaan ... ?
Enfin, om kwart voor tien kwam ik terug in de Coige, waar het ondertussen ook al niet meer regende (!), en heb ik nog een slakske of drie gepakt. Daarna zette ik mij aan mijn zondagse taak : heerlijk nietsdoen ... Tot er om tien uur een ware stortbui naar beneden kwam ! Ik heb mijn Engelbewaarder maar weer op mijn twee knietjes bedankt dat hij mij hiervoor behoed had ! Ah jaaaa ! Mocht ik toch tevoet gegaan zijn, dan had ik nu, ergens in de Mezenstraat waarschijnlijk, midden in die bui gestaan !
Ziet ge ? Zo simpel is dat, communiceren met uw Engelbewaarder ... Ge moet de signalen - hoe subtiel ook - alleen maar juist interpreteren !
De rest van de zondag heb ik in bed doorgebracht vanwege een wollen kop, een zere keel en een "verstobde deus" ...
Vanmorgen heb ik nog drie slakken in de emmer doen verdwijnen ... Wel raar, hé ? Zo'n vochtig weer en er zitten maar zo weinig slakken in de tuin ... ? Wel, ik heb misschien nog een andere manier gevonden om de slakken te weren : gewoonweg niets in de hof hebben dat de slakken lekker vinden ...
;-)
Ik was er echter helemaal op voorzien om mij al wandelend naar het stemhokje te begeven : buikzakje om, stapschoenen aan, warme sjaal om de pijnlijke keel gewikkeld ... Uitgedost voor de grote trek ben ik dan maar in mijn autootje gestapt en reed ik naar de Gemeentelijke School om aldaar in lokaal 85 mijn stem uit te brengen. Ik was echter nog geen 200 meter verder of er viel geen druppel meer uit de lucht ! De ganse weg heb ik mijzelf zitten befoeteren : lafaard, schrikschijter, ziet ge nu wel dat ge tevoet had kunnen gaan ... ?
Enfin, om kwart voor tien kwam ik terug in de Coige, waar het ondertussen ook al niet meer regende (!), en heb ik nog een slakske of drie gepakt. Daarna zette ik mij aan mijn zondagse taak : heerlijk nietsdoen ... Tot er om tien uur een ware stortbui naar beneden kwam ! Ik heb mijn Engelbewaarder maar weer op mijn twee knietjes bedankt dat hij mij hiervoor behoed had ! Ah jaaaa ! Mocht ik toch tevoet gegaan zijn, dan had ik nu, ergens in de Mezenstraat waarschijnlijk, midden in die bui gestaan !
Ziet ge ? Zo simpel is dat, communiceren met uw Engelbewaarder ... Ge moet de signalen - hoe subtiel ook - alleen maar juist interpreteren !
De rest van de zondag heb ik in bed doorgebracht vanwege een wollen kop, een zere keel en een "verstobde deus" ...
Vanmorgen heb ik nog drie slakken in de emmer doen verdwijnen ... Wel raar, hé ? Zo'n vochtig weer en er zitten maar zo weinig slakken in de tuin ... ? Wel, ik heb misschien nog een andere manier gevonden om de slakken te weren : gewoonweg niets in de hof hebben dat de slakken lekker vinden ...
;-)
vrijdag, mei 16, 2003
Ik heb vanmorgen de maansverduistering gezien !
Gisteren had ik op de radio gehoord dat er vanmorgen een volledige maansverduistering kon waargenomen worden ... Als 't weer het toeliet, tenminste ...
Om vijf uur werd ik wakker en ik dacht zo bij mijn eigen zelve : "Zou er iets te zien zijn ?" Ik keek uit het venster van de logeerkamer en zag, door de dikke mist, een maansikkeltje. Daar het er niet als een gewoon sikkeltje uitzag, ben ik naar beneden gecrosst om mijn verrekijker te halen. En, ja hoor ! Manneke Maan was zich aan het wegstoppen ! Tot kwart na vijf heb ik staan kijken en dan was het maantje weg. Omdat er zo'n dikke mist boven de Coige hing kon ik spijtig genoeg niet genieten van de "opvallende donkerrode kleur van de totaal verduisterde maan". En omdat het daarna snel klaar werd en de maan ondertussen verondersteld werd achter de horizon te verdwijnen, heb ik ze ook niet zien terugkomen ! Als dat maar goed afgelopen is ...
Voor de liefhebbers : in november is er weer een maansverduistering. En op 31 mei zal ik, om 05.33 uur, zeker op post zijn om de gedeeltelijke zonsverduistering mee te maken ! EOS vertelt hierover : "De ochtendschemering zal er merkbaar langer door duren. In plaats van een mooie, ronde zon komt een smalle sikkel boven de oostnoordoostelijke horizon te voorschijn, met de puntjes omhoog gericht. Daarna neemt het verduisterde deel van de zon snel in grootte af. Om 06.30 uur is het verschijnsel achter de rug."
En voor dit weekend wens ik u allemaal een goede paraplu toe !
Prettig weekend !
Gisteren had ik op de radio gehoord dat er vanmorgen een volledige maansverduistering kon waargenomen worden ... Als 't weer het toeliet, tenminste ...
Om vijf uur werd ik wakker en ik dacht zo bij mijn eigen zelve : "Zou er iets te zien zijn ?" Ik keek uit het venster van de logeerkamer en zag, door de dikke mist, een maansikkeltje. Daar het er niet als een gewoon sikkeltje uitzag, ben ik naar beneden gecrosst om mijn verrekijker te halen. En, ja hoor ! Manneke Maan was zich aan het wegstoppen ! Tot kwart na vijf heb ik staan kijken en dan was het maantje weg. Omdat er zo'n dikke mist boven de Coige hing kon ik spijtig genoeg niet genieten van de "opvallende donkerrode kleur van de totaal verduisterde maan". En omdat het daarna snel klaar werd en de maan ondertussen verondersteld werd achter de horizon te verdwijnen, heb ik ze ook niet zien terugkomen ! Als dat maar goed afgelopen is ...
Voor de liefhebbers : in november is er weer een maansverduistering. En op 31 mei zal ik, om 05.33 uur, zeker op post zijn om de gedeeltelijke zonsverduistering mee te maken ! EOS vertelt hierover : "De ochtendschemering zal er merkbaar langer door duren. In plaats van een mooie, ronde zon komt een smalle sikkel boven de oostnoordoostelijke horizon te voorschijn, met de puntjes omhoog gericht. Daarna neemt het verduisterde deel van de zon snel in grootte af. Om 06.30 uur is het verschijnsel achter de rug."
En voor dit weekend wens ik u allemaal een goede paraplu toe !
Prettig weekend !
dinsdag, mei 06, 2003
‘T IS LENTE !
Vroeger schreven we over de eerste krokus, de eerste zwaluw, het eerste prille groen aan de bomen … Daaraan konden we zien dat de lente er zat aan te komen.
Vannacht kreeg ik “mijn” eerste lenteboodschap : de eerste muggensteek ! Ik heb er echter niet te lang over gemijmerd, ben beneden de anti-muggenstick gaan halen en heb geduldig gewacht tot de ergste jeuk voorbij was zodat ik weer verder kon slapen.
Gisterenavond heb ik, voor het slapengaan, in de miezerende regen een toertje rond het huis gemaakt. En, ja hoor, in dit druilerige weer komen ook de eerste slakjes naar buiten ! Allemaal kleine glibberdingetjes, van alle vormen en kleuren. Eigenlijk wel mooi om te zien. Maar, helaas kan ik er niets mee aanvangen in de tuin. Ze zijn dus in de emmer terechtgekomen ... En ik heb er javel over gegoten ... Geen idee of ze het overleefd hebben ...
Ik begin precies een echte “harde” te worden ...
Vroeger schreven we over de eerste krokus, de eerste zwaluw, het eerste prille groen aan de bomen … Daaraan konden we zien dat de lente er zat aan te komen.
Vannacht kreeg ik “mijn” eerste lenteboodschap : de eerste muggensteek ! Ik heb er echter niet te lang over gemijmerd, ben beneden de anti-muggenstick gaan halen en heb geduldig gewacht tot de ergste jeuk voorbij was zodat ik weer verder kon slapen.
Gisterenavond heb ik, voor het slapengaan, in de miezerende regen een toertje rond het huis gemaakt. En, ja hoor, in dit druilerige weer komen ook de eerste slakjes naar buiten ! Allemaal kleine glibberdingetjes, van alle vormen en kleuren. Eigenlijk wel mooi om te zien. Maar, helaas kan ik er niets mee aanvangen in de tuin. Ze zijn dus in de emmer terechtgekomen ... En ik heb er javel over gegoten ... Geen idee of ze het overleefd hebben ...
Ik begin precies een echte “harde” te worden ...
maandag, mei 05, 2003
Vanmorgen in de file gestaan want 5 minuten te laat vertrokken. Ik heb namelijk de eerste twee slakken van het seizoen verschalkt ! Ik heb ze in mijn compost-emmer gezet maar had geen zin om de ganse Dettol-procedure te doorlopen. Dus zullen ze vanavond waarschijnlijk alweer vrolijk in de tuin rondkruipen ... Maar ik denk maar zo : met dat terug uit de emmer kruipen zullen ze wel een tijdje zoet zijn en hebben ze dus geen tijd om zich aan mijn plantjes tegoed te doen. Laat het ons “wederzijdse bezigheidstherapie” noemen : ik hou de slakken bezig en de slakken houden mij bezig ...
En dus stond ik vanmorgen in de file. Een rotfile, als ik het even zeggen mag ! Links op de stoep lag een dode poes. Weer één of andere gek die te laag gevlogen heeft ! Achter mij reed een monovolumewagen zonder voorlichten. Allez, hij reed zo dicht tegen mij dat ik zijn voorlichten geen enkele keer gezien heb. Maar de max was wel de trut voor mij, met twee kinderen op de achterbank, die zich aan tien, vijftien kilometer per uur aan het schminken was !
Ik kon het hele schilderproces heel goed volgen : eerst bracht ze eye-liner aan, daarna fond-de-teint (met één hand !), daarna blush met een dikke borstel en tot slot was ze haar wimpertjes aan het accentueren met mascara. Tijdens dit laatste proces, bleef ze zo ver van haar voorligger verwijderd dat een meneer die van links kwam, dacht dat hij ertussen mocht. Meneren hebben natuurlijk geen enkel benul van het vrouwelijke ochtendopkalefateringsgebeuren ... Neen, dus ! Net voor de naieve meneer op de schilderes ging botsen, remden beide chauffeurs uit alle macht. De schilderdame maakte een opgewonden gebaar met haar mascaraborsteltje : “Zie je dan niet dat ik hier belangrijke dingen aan het doen ben ?”
Exit schmink-trut want ik heb de geschrokken meneer er dan maar tussen gelaten. Doch, net voor we in Sterrebeek aan de lichten kwamen werd een klein opdondertje, dat achter mijn opdringerige monovolume wagen reed, super-ongeduldig. Ze stond al 1 kilometer aan te schuiven maar die 100 meter kon ze niet meer aan en dus reed ze gezwind een éénrichtingsstraat in, langs de verboden kant, natuurlijk ...
Tot zover dus de file van vandaag ...
Ik heb geen eten meegebracht vandaag maar dat kan geen probleem zijn ... Daar Kozzinneke Ann mij vrijdag om het Tiramisu recept gevraagd had, kreeg ik natuurlijk ook een vreselijke goesting naar Tiramisu. Ik heb zaterdag alle ingredienten in huis gehaald en, om zondag even uit te rusten terwijl ik "den boven" aan het poetsen was, heb ik weer eens dat lekkere nagerechtje klaargemaakt. In 't groot natuurlijk want aan een potteke-voor-één-man, daar begin ik niet aan ! De kleine schaal staat thuis in de koelkast. Daar zal ik mij vanavond eens flink aan tegoed doen. En de grote schaal staat hier op kantoor in de koelkast, te wachten tot de taarten van Peter verorberd zijn. Want jawel, het is Peter zijn verjaardag en hij heeft vier heerlijke taarten meegebracht ! Van bij De Broodkorf in Moorsel, nog wel. Die bakker moet ik zeker ook eens gaan uitproberen ...
Enfin, vandaag wordt het dus Dessertendag voor de Meut !
Weet ge wat ? Ik zal het Tiramisu recept eens op Wat Schaft de Pot ? zetten, zie ...
En dus stond ik vanmorgen in de file. Een rotfile, als ik het even zeggen mag ! Links op de stoep lag een dode poes. Weer één of andere gek die te laag gevlogen heeft ! Achter mij reed een monovolumewagen zonder voorlichten. Allez, hij reed zo dicht tegen mij dat ik zijn voorlichten geen enkele keer gezien heb. Maar de max was wel de trut voor mij, met twee kinderen op de achterbank, die zich aan tien, vijftien kilometer per uur aan het schminken was !
Ik kon het hele schilderproces heel goed volgen : eerst bracht ze eye-liner aan, daarna fond-de-teint (met één hand !), daarna blush met een dikke borstel en tot slot was ze haar wimpertjes aan het accentueren met mascara. Tijdens dit laatste proces, bleef ze zo ver van haar voorligger verwijderd dat een meneer die van links kwam, dacht dat hij ertussen mocht. Meneren hebben natuurlijk geen enkel benul van het vrouwelijke ochtendopkalefateringsgebeuren ... Neen, dus ! Net voor de naieve meneer op de schilderes ging botsen, remden beide chauffeurs uit alle macht. De schilderdame maakte een opgewonden gebaar met haar mascaraborsteltje : “Zie je dan niet dat ik hier belangrijke dingen aan het doen ben ?”
Exit schmink-trut want ik heb de geschrokken meneer er dan maar tussen gelaten. Doch, net voor we in Sterrebeek aan de lichten kwamen werd een klein opdondertje, dat achter mijn opdringerige monovolume wagen reed, super-ongeduldig. Ze stond al 1 kilometer aan te schuiven maar die 100 meter kon ze niet meer aan en dus reed ze gezwind een éénrichtingsstraat in, langs de verboden kant, natuurlijk ...
Tot zover dus de file van vandaag ...
Ik heb geen eten meegebracht vandaag maar dat kan geen probleem zijn ... Daar Kozzinneke Ann mij vrijdag om het Tiramisu recept gevraagd had, kreeg ik natuurlijk ook een vreselijke goesting naar Tiramisu. Ik heb zaterdag alle ingredienten in huis gehaald en, om zondag even uit te rusten terwijl ik "den boven" aan het poetsen was, heb ik weer eens dat lekkere nagerechtje klaargemaakt. In 't groot natuurlijk want aan een potteke-voor-één-man, daar begin ik niet aan ! De kleine schaal staat thuis in de koelkast. Daar zal ik mij vanavond eens flink aan tegoed doen. En de grote schaal staat hier op kantoor in de koelkast, te wachten tot de taarten van Peter verorberd zijn. Want jawel, het is Peter zijn verjaardag en hij heeft vier heerlijke taarten meegebracht ! Van bij De Broodkorf in Moorsel, nog wel. Die bakker moet ik zeker ook eens gaan uitproberen ...
Enfin, vandaag wordt het dus Dessertendag voor de Meut !
Weet ge wat ? Ik zal het Tiramisu recept eens op Wat Schaft de Pot ? zetten, zie ...
dinsdag, april 29, 2003
Gisteren ben ik geëindigd met een kleine bedenking bij de kwaliteit van mijn graszaad ... Welja, dat ligt al twee jaar in de garage. Goed ingepakt weliswaar, en er stond geen houdbaarheidsdatum op de verpakking. Maar toch denk ik dat plantenzaad liever onder de grond steekt. Wat mijn vermoeden nog versterkt is, dat het zaad daar nu al enkele dagen in de tuin ligt, bovenop de potgrond die ik kwistig rondgestrooid heb, en er is nog geen enkel vogeltje dat er ook maar een bekje naar uitgestoken heeft ... ! Ik weet zeker dat die diertjes het graszaad al zijn komen inspecteren maar ze zullen wel gedacht hebben : "Pfff ! Zo'n ouwe brol !" en hebben verder geen interesse meer vertoond voor de culinaire aspecten ervan. Aan de weersomstandigheden zal het anders niet liggen : af en toe een flinke plensbui erover en daarna ook nog enkele straaltjes zonneschijn ... Meer moet dat niet zijn, hé ? Wel ... zoals gezegd : we zullen wel zien ...
Heb ik al verteld over de Clickx-punten die we gezamenlijk aan het verzamelen zijn voor ons kleinste Kozzeke ? Vorige dinsdag kocht Walter een Nieuwsblad en daar kreeg hij zowaar een kleurige sleutelhanger bij. En vervolgens staan er elke dag in de krant punten die je kan sparen om nog meer sleutelhangers te "koop-krijgen". Ja, ja, je moet wel 1 EURO bij je spaarpunten neertellen om een nieuwe sleutelhanger te krijgen !
Welnu, eerst had ik het schitterende idee om woensdag ook een krant te gaan kopen en alzo nog een "basis"-sleutelhanger te krijgen. Helaas, driewerf helaas ... De krantenman wist mij te vertellen dat je die eerste Clickx-hanger er alleen maar op dinsdag bijkreeg. Maar, niet getreurd, hij had er nog twee liggen waar hij toch niets meer mee kon doen en die heeft hij mij zomaar gegeven ! Dankuwel, lieve krantenman !
Toen rees er echter een tweede probleempje : als Walter naar kantoor gaat koopt hij geen Nieuwsblad meer en heeft hij dus ook niet de gelegenheid om nog punten te sparen ... Maar, weerom niet getreurd : in de Bosstraat komt elke dag Het Nieuwsblad en Nicole zal ze voor Maarten bijhouden.
En dan is er nog een derde obstakeltje : met je spaarpunten en bijbehorende EURO's, dien je je te begeven naar de dichtsbijgelegen JBC-winkel, alwaar je dan de zo fel begeerde sleutelhangers kan gaan afhalen "tot 25 mei en zolang de voorraad strekt" ... JBC-winkels weet ik hier in de omtrek wel liggen. Maar ...ik mag alleen NIET VERGETEN om er tijdig met de spaarkaart naartoe te gaan ! Zal dat wel goed aflopen ?
Ook hier heb ik weer mijn twijfels want gisterenavond, toen ik een pizzaatje in de oven zette, had ik de mij toevertrouwde spaarkaart al bijna mee de oven ingeschoven ... Ik had de pizza eerst op de kaart gezet en voelde gelukkig nog net op tijd dat de bodem van de pizza "anders" aanvoelde dan van gewoonte ! Maar ge ziet het : hier rust een zeer zware verantwoordelijkheid op mijn schouders ...
Heb ik al verteld over de Clickx-punten die we gezamenlijk aan het verzamelen zijn voor ons kleinste Kozzeke ? Vorige dinsdag kocht Walter een Nieuwsblad en daar kreeg hij zowaar een kleurige sleutelhanger bij. En vervolgens staan er elke dag in de krant punten die je kan sparen om nog meer sleutelhangers te "koop-krijgen". Ja, ja, je moet wel 1 EURO bij je spaarpunten neertellen om een nieuwe sleutelhanger te krijgen !
Welnu, eerst had ik het schitterende idee om woensdag ook een krant te gaan kopen en alzo nog een "basis"-sleutelhanger te krijgen. Helaas, driewerf helaas ... De krantenman wist mij te vertellen dat je die eerste Clickx-hanger er alleen maar op dinsdag bijkreeg. Maar, niet getreurd, hij had er nog twee liggen waar hij toch niets meer mee kon doen en die heeft hij mij zomaar gegeven ! Dankuwel, lieve krantenman !
Toen rees er echter een tweede probleempje : als Walter naar kantoor gaat koopt hij geen Nieuwsblad meer en heeft hij dus ook niet de gelegenheid om nog punten te sparen ... Maar, weerom niet getreurd : in de Bosstraat komt elke dag Het Nieuwsblad en Nicole zal ze voor Maarten bijhouden.
En dan is er nog een derde obstakeltje : met je spaarpunten en bijbehorende EURO's, dien je je te begeven naar de dichtsbijgelegen JBC-winkel, alwaar je dan de zo fel begeerde sleutelhangers kan gaan afhalen "tot 25 mei en zolang de voorraad strekt" ... JBC-winkels weet ik hier in de omtrek wel liggen. Maar ...ik mag alleen NIET VERGETEN om er tijdig met de spaarkaart naartoe te gaan ! Zal dat wel goed aflopen ?
Ook hier heb ik weer mijn twijfels want gisterenavond, toen ik een pizzaatje in de oven zette, had ik de mij toevertrouwde spaarkaart al bijna mee de oven ingeschoven ... Ik had de pizza eerst op de kaart gezet en voelde gelukkig nog net op tijd dat de bodem van de pizza "anders" aanvoelde dan van gewoonte ! Maar ge ziet het : hier rust een zeer zware verantwoordelijkheid op mijn schouders ...
maandag, april 28, 2003
Ik heb het paasweekend verlengd met enkele extra daagjes verlof. Het was de bedoeling dat ik met ons kleinste Kozzeke naar Bobbejaanland zou gaan ... Wonderlijk zijn echter de wegen van het Lot ... !
Dinsdagochtend rond elf uur, vertrokken we uit Diependaal. Op de E314 vertelde broer mij nog dat Bobbejaanland een nieuwe attractie had. "Kijk maar, ik heb het uit de krant gescheurd." Ik begon het artikeltje te lezen en zag dat Bobbejaanland op 5 april zijn deuren geopend had voor het publiek. Maar ... wat zag ik op het volgende regeltje ? "Gesloten van 22 t/m 25 april" ... !!! Wat is dat ? Moeten ze daar na twee weken de boel al weer sluiten om alle vijzen en moeren weer vast te draaien ?
Dus, net toen we in Aarschot de E314 verlieten, riep ik : "Stop ! 't Is gesloten !!" We zijn aan de kant gaan staan en hebben overlegd wat we dan wèl zouden kunnen doen, die dinsdag. Ik dacht plots aan de Zoete Waters in Heverlee. We besloten om daar eens een kijkje te gaan nemen en ... dàt was een aangename verassing ! Het was natuurlijk goed weer en het paasverlof was voorbij, dus was er bijna geen volk en hadden we de ganse speeltuin zo goed als voor ons alleen. We hebben mini-golf gespeeld, Maarten heeft op de trampolines geduikeld, we zijn de goudfazant en de pauwen gaan bewonderen en hebben een praatje gemaakt met de geitjes. Er was ook een water-partij, waar je vanalles kon doen met ... water ! Je kon fonteintjes laten spuiten in allerhande reservoirtjes. Als het ene vijvertje vol was zette je de "sluis" open zodat het water weg kon stromen. Elders kon je het water op een waterrad laten vallen. En er was ook nog een grote schroefboor waarmee je water naar aan hogergelegen bak kon brengen. Met water knoeien is toch altijd leuk, niet ? En verder heeft Maarten heel veel geklommen. Ah jaaaa ! Want er staan voornamelijk klimtuigen in de speeltuin van de Zoete Waters. Rond vijf uur gingen we moe maar tevreden naar huis. Ik ben er zeker van dat Maarten die nacht heel goed geslapen heeft !
Woensdagnamiddag ben ik met zus naar de Makro geweest. Ik kwam thuis met een stofzuiger, een papiersnijmachientje (eindelijk !) en een nieuw droogrekje. Het droogrekje heb ik zaterdag in gebruik genomen. Om het in mekaar te steken moet je wel hogere studies gedaan hebben, vind ik. Maar het is mij gelukt en nu heb ik een handig rekje op wieltjes dat je gemakkelijk kan verplaatsen zonder dat het hele ding, met of zonder was eraan, in duigen valt !
Donderdag en vrijdag moest ik gaan werken. Dat was iets minder. Maar ik heb het overleefd, dank u. Alleen werd mijn maag vrijdagavond nogal op de proef gesteld ... 't Was vrijdagavond nogal druk en achter mij stond in de file een neuspeuteraar ! Eerst gebruikte hij zijn rechterpink, dan zijn rechterwijsvinger, dan zijn linkerwijsvinger en dan zijn linkerpink ! En ... jawel, hoor ! ... Elk van die vingers stak hij daarna netjes in zijn mond ... ! Jakkes !!! Ik zat nog de ganse tijd te denken : "Hier kijk ik niet meer naar !" Maar dat ging niet ! Als gebiologeerd, werd mijn blik steeds weer naar de achteruitkijkspiegel getrokken. Tenslotte begon peutermans ook aan zijn rechteroor te prutsen. Néééééééééééén ! Dat zag ik echt niet meer zitten ! Maar ... oef, wat een opluchting ! ... Hij was gewoon het oortje van zijn mobiele telefoon aan het ajusteren en is toen beginnen tateren en tateren en ... het gepeuter was voorbij.
Ergens moet ik een serieuze adrenaline-stoot gekregen hebben. Misschien wel door die enkele dagen verlof ? Want toen ik vrijdagavond thuiskwam heb ik dadelijk de krabber genomen en ben de tuin in gedoken. Daarna heb ik het gras gemaaid en omdat het er erg regenachtig uitzag, besloot ik om dan maar tegelijk de kale plekken van het gazon opnieuw in te zaaien. Omdat er daarna nog steeds geen druppel uit de lucht viel, heb ik voor alle zekerheid het gazon maar met de gieter besproeid. En toen ik 's nachts wakker werd van de regen op het dak, kon ik mij met een gerust gemoed op mijn andere kant draaien : dank u, Engelbewaarder ! Allez, ik hoop dat het in orde komt met de nieuw ingezaaide stukken ... Want dat graszaad heb ik eigenlijk al een jaar of twee in de kelder liggen ... We zullen wel zien !
Dinsdagochtend rond elf uur, vertrokken we uit Diependaal. Op de E314 vertelde broer mij nog dat Bobbejaanland een nieuwe attractie had. "Kijk maar, ik heb het uit de krant gescheurd." Ik begon het artikeltje te lezen en zag dat Bobbejaanland op 5 april zijn deuren geopend had voor het publiek. Maar ... wat zag ik op het volgende regeltje ? "Gesloten van 22 t/m 25 april" ... !!! Wat is dat ? Moeten ze daar na twee weken de boel al weer sluiten om alle vijzen en moeren weer vast te draaien ?
Dus, net toen we in Aarschot de E314 verlieten, riep ik : "Stop ! 't Is gesloten !!" We zijn aan de kant gaan staan en hebben overlegd wat we dan wèl zouden kunnen doen, die dinsdag. Ik dacht plots aan de Zoete Waters in Heverlee. We besloten om daar eens een kijkje te gaan nemen en ... dàt was een aangename verassing ! Het was natuurlijk goed weer en het paasverlof was voorbij, dus was er bijna geen volk en hadden we de ganse speeltuin zo goed als voor ons alleen. We hebben mini-golf gespeeld, Maarten heeft op de trampolines geduikeld, we zijn de goudfazant en de pauwen gaan bewonderen en hebben een praatje gemaakt met de geitjes. Er was ook een water-partij, waar je vanalles kon doen met ... water ! Je kon fonteintjes laten spuiten in allerhande reservoirtjes. Als het ene vijvertje vol was zette je de "sluis" open zodat het water weg kon stromen. Elders kon je het water op een waterrad laten vallen. En er was ook nog een grote schroefboor waarmee je water naar aan hogergelegen bak kon brengen. Met water knoeien is toch altijd leuk, niet ? En verder heeft Maarten heel veel geklommen. Ah jaaaa ! Want er staan voornamelijk klimtuigen in de speeltuin van de Zoete Waters. Rond vijf uur gingen we moe maar tevreden naar huis. Ik ben er zeker van dat Maarten die nacht heel goed geslapen heeft !
Woensdagnamiddag ben ik met zus naar de Makro geweest. Ik kwam thuis met een stofzuiger, een papiersnijmachientje (eindelijk !) en een nieuw droogrekje. Het droogrekje heb ik zaterdag in gebruik genomen. Om het in mekaar te steken moet je wel hogere studies gedaan hebben, vind ik. Maar het is mij gelukt en nu heb ik een handig rekje op wieltjes dat je gemakkelijk kan verplaatsen zonder dat het hele ding, met of zonder was eraan, in duigen valt !
Donderdag en vrijdag moest ik gaan werken. Dat was iets minder. Maar ik heb het overleefd, dank u. Alleen werd mijn maag vrijdagavond nogal op de proef gesteld ... 't Was vrijdagavond nogal druk en achter mij stond in de file een neuspeuteraar ! Eerst gebruikte hij zijn rechterpink, dan zijn rechterwijsvinger, dan zijn linkerwijsvinger en dan zijn linkerpink ! En ... jawel, hoor ! ... Elk van die vingers stak hij daarna netjes in zijn mond ... ! Jakkes !!! Ik zat nog de ganse tijd te denken : "Hier kijk ik niet meer naar !" Maar dat ging niet ! Als gebiologeerd, werd mijn blik steeds weer naar de achteruitkijkspiegel getrokken. Tenslotte begon peutermans ook aan zijn rechteroor te prutsen. Néééééééééééén ! Dat zag ik echt niet meer zitten ! Maar ... oef, wat een opluchting ! ... Hij was gewoon het oortje van zijn mobiele telefoon aan het ajusteren en is toen beginnen tateren en tateren en ... het gepeuter was voorbij.
Ergens moet ik een serieuze adrenaline-stoot gekregen hebben. Misschien wel door die enkele dagen verlof ? Want toen ik vrijdagavond thuiskwam heb ik dadelijk de krabber genomen en ben de tuin in gedoken. Daarna heb ik het gras gemaaid en omdat het er erg regenachtig uitzag, besloot ik om dan maar tegelijk de kale plekken van het gazon opnieuw in te zaaien. Omdat er daarna nog steeds geen druppel uit de lucht viel, heb ik voor alle zekerheid het gazon maar met de gieter besproeid. En toen ik 's nachts wakker werd van de regen op het dak, kon ik mij met een gerust gemoed op mijn andere kant draaien : dank u, Engelbewaarder ! Allez, ik hoop dat het in orde komt met de nieuw ingezaaide stukken ... Want dat graszaad heb ik eigenlijk al een jaar of twee in de kelder liggen ... We zullen wel zien !
donderdag, april 17, 2003
Gisterenavond weer tot tien uur in het woordenboek gelezen ... Da's een nieuwe hobby van mij. En 't is in alle geval véél interessanter dan "Steve en Ginny" !
Sorry hoor, Mevrouw Rogers, maar uw boek trekt op niets ! 1200 bladzijden wringerij, moord, verleiden, verkrachten (!), zogezegde "haat" ... (maar ze zien mekaar toch eingelijk wel graag, denken ze, maar ze willen het niet toegeven ...). Dat zijn dan waarschijnlijk de "hartstocht" en het "verlangen" die in de titels vermeld worden ? En in de laatste drie bladzijden komt het plots allemaal goed ... !!! Oh Boy !!!
Nu zegt mijn kozzinneke Hilde : "Als ge zo nerveus wordt van dat boek, waarom houdt ge dan niet gewoon op met lezen en legt ge het weg ?" Ze heeft een punt, natuurlijk. Maar dan kent ze de Meut haar lees-gewoonten toch niet goed. Als ik aan een boek begin, moet dat uitgelezen worden ! Hoe lastig ik mij er ook in maak ... Zo heb ik eens drie detectiveverhaaltjes gelezen, waar aan het begin van elk hoofdstuk herhaald werd wat er eerder in het verhaal gebeurd was ... Grrrrr ! Ergerlijk ! Maar ik heb ze tóch uitgelezen, nè !
Enfin, zo ben ik nu dus begonnen aan het woordenboek ... Allez, 't is niet vanwege Steve en Ginny, natuurlijk maar omdat kozzinneke Ann ons zo een prachtige puzzel gestuurd heeft ! Ik geef een voorbeeldje : "101 D van W D". Begin er maar aan ! Daar typ je dan naast "101 dalmatiërs van Walt Disney" en - als dat juist is - wordt de lijn groen. Het is de bedoeling dat je zo 100 groene lijnen krijgt. Tot 70 % blijf je "DOM", dan word je "ZEER INTELLIGENT", ondertussen ben ik - met 91 % - HOOGBEGAAFD en we zullen zien wat er gebeurt als ik de 100 % haal ...
Eergisteren ben ik wat gaan brainstormen in de Bosstraat en zo geraakte ik aan 90 %. Gisteren heb ik dan de "C" van het woordenboek tot mij genomen. Voor dat zinnetje waar de C inkomt, heeft het mij tot nu toe nog niets opgebracht. Maar plots schoot mij wel de oplossing van "6 O is N" te binnen ! Zodat ik doorgestoten ben naar 91 % ...
En ik krijg hier zonet een mailtje van Lieve die vrolijk de stoomfluit laat gaan omdat ze "7 W N op een R" gevonden heeft !
Klein nevenverschijnsel : we beginnen nu ook zo met mekaar te communiceren : "2 B die B S", "ik V er geen B V" ... dat kan natuurlijk wel een beetje ingewikkeld worden ...
Sorry hoor, Mevrouw Rogers, maar uw boek trekt op niets ! 1200 bladzijden wringerij, moord, verleiden, verkrachten (!), zogezegde "haat" ... (maar ze zien mekaar toch eingelijk wel graag, denken ze, maar ze willen het niet toegeven ...). Dat zijn dan waarschijnlijk de "hartstocht" en het "verlangen" die in de titels vermeld worden ? En in de laatste drie bladzijden komt het plots allemaal goed ... !!! Oh Boy !!!
Nu zegt mijn kozzinneke Hilde : "Als ge zo nerveus wordt van dat boek, waarom houdt ge dan niet gewoon op met lezen en legt ge het weg ?" Ze heeft een punt, natuurlijk. Maar dan kent ze de Meut haar lees-gewoonten toch niet goed. Als ik aan een boek begin, moet dat uitgelezen worden ! Hoe lastig ik mij er ook in maak ... Zo heb ik eens drie detectiveverhaaltjes gelezen, waar aan het begin van elk hoofdstuk herhaald werd wat er eerder in het verhaal gebeurd was ... Grrrrr ! Ergerlijk ! Maar ik heb ze tóch uitgelezen, nè !
Enfin, zo ben ik nu dus begonnen aan het woordenboek ... Allez, 't is niet vanwege Steve en Ginny, natuurlijk maar omdat kozzinneke Ann ons zo een prachtige puzzel gestuurd heeft ! Ik geef een voorbeeldje : "101 D van W D". Begin er maar aan ! Daar typ je dan naast "101 dalmatiërs van Walt Disney" en - als dat juist is - wordt de lijn groen. Het is de bedoeling dat je zo 100 groene lijnen krijgt. Tot 70 % blijf je "DOM", dan word je "ZEER INTELLIGENT", ondertussen ben ik - met 91 % - HOOGBEGAAFD en we zullen zien wat er gebeurt als ik de 100 % haal ...
Eergisteren ben ik wat gaan brainstormen in de Bosstraat en zo geraakte ik aan 90 %. Gisteren heb ik dan de "C" van het woordenboek tot mij genomen. Voor dat zinnetje waar de C inkomt, heeft het mij tot nu toe nog niets opgebracht. Maar plots schoot mij wel de oplossing van "6 O is N" te binnen ! Zodat ik doorgestoten ben naar 91 % ...
En ik krijg hier zonet een mailtje van Lieve die vrolijk de stoomfluit laat gaan omdat ze "7 W N op een R" gevonden heeft !
Klein nevenverschijnsel : we beginnen nu ook zo met mekaar te communiceren : "2 B die B S", "ik V er geen B V" ... dat kan natuurlijk wel een beetje ingewikkeld worden ...
maandag, april 14, 2003
Zaterdagmorgen om 6.30 uur word ik wakker ... Joepie ! 't Is weekend ! Ik kan mij nog eens omdraaien ... Dat vind ik altijd zo leuk aan een weekend waar ik niets speciaals te doen heb en dus niet "vroeg" moet opstaan.
En gij gelooft dat ! Om 7.30 uur schiet ik opnieuw wakker ... Jawel, juist geraden ! Meneerke Vink was een tik-concert aan het houden tegen de keukenvenster. Aangezien mijn zaterdagsrust in het gedrang kwam, heb ik dan maar de grote middelen gebruikt. Ik ben opgestaan en heb drie bladzijden uit de Metro-krant op het venster gehangen : onderaan, de poes die uitkijkt naar de "nieuwe stroom", daarnaast het konijn met de grote glimlach en daarboven een kruiswoordraadsel. Ah jaaaa ! 't Is misschien wel een gekke vink maar daarom kan ze toch intelligent zijn, niet ? Wie weet verveelt dat vogeltje zich doodgewoon ? Wel, nu heeft het tenminste iets om niet alleen zijn bekje maar ook zijn hersentjes op te breken ...
Lekker uitslapen was er echter niet meer bij en dus ben ik maar opgebleven en heb er verder een echt doe-weekend van gemaakt : gewassen, gestreken, het terras geschrobd, in de tuin gewerkt ... Resultaat : handen en armen gekrast en vol splinters en mijn rug- en beenspieren die serieus aan het opspelen zijn !
Oh ja, zaterdag ben ik met Kozzinneke Ann naar het engels winkeltje geweest ! Aan de kaarsen hebben we ons eens goed laten gaan : zoveel lekkere geurtjes ze daar hebben, jong ! Maar we gingen eigenlijk omdat Ann "sweet potatoes" nodig had voor een receptje dat ze zondag ging klaarmaken. Jammer, maar "sweet potatoes" hadden ze niet en we hebben dan maar "parsnips" meegenomen. 'k Ben eens curieus of het daarmee gelukt is ... En "All Sorts licorice" (mijn favoriete snoepjes) hadden ze ook al niet !!! "Engels" winkeltje, zei ik toch ?!? Enfin, ik heb dan maar een mix voor "cheese cake" meegenomen. Ik hou u nog op de hoogte ...
En gij gelooft dat ! Om 7.30 uur schiet ik opnieuw wakker ... Jawel, juist geraden ! Meneerke Vink was een tik-concert aan het houden tegen de keukenvenster. Aangezien mijn zaterdagsrust in het gedrang kwam, heb ik dan maar de grote middelen gebruikt. Ik ben opgestaan en heb drie bladzijden uit de Metro-krant op het venster gehangen : onderaan, de poes die uitkijkt naar de "nieuwe stroom", daarnaast het konijn met de grote glimlach en daarboven een kruiswoordraadsel. Ah jaaaa ! 't Is misschien wel een gekke vink maar daarom kan ze toch intelligent zijn, niet ? Wie weet verveelt dat vogeltje zich doodgewoon ? Wel, nu heeft het tenminste iets om niet alleen zijn bekje maar ook zijn hersentjes op te breken ...
Lekker uitslapen was er echter niet meer bij en dus ben ik maar opgebleven en heb er verder een echt doe-weekend van gemaakt : gewassen, gestreken, het terras geschrobd, in de tuin gewerkt ... Resultaat : handen en armen gekrast en vol splinters en mijn rug- en beenspieren die serieus aan het opspelen zijn !
Oh ja, zaterdag ben ik met Kozzinneke Ann naar het engels winkeltje geweest ! Aan de kaarsen hebben we ons eens goed laten gaan : zoveel lekkere geurtjes ze daar hebben, jong ! Maar we gingen eigenlijk omdat Ann "sweet potatoes" nodig had voor een receptje dat ze zondag ging klaarmaken. Jammer, maar "sweet potatoes" hadden ze niet en we hebben dan maar "parsnips" meegenomen. 'k Ben eens curieus of het daarmee gelukt is ... En "All Sorts licorice" (mijn favoriete snoepjes) hadden ze ook al niet !!! "Engels" winkeltje, zei ik toch ?!? Enfin, ik heb dan maar een mix voor "cheese cake" meegenomen. Ik hou u nog op de hoogte ...
vrijdag, april 11, 2003
Met de tik-vink loopt het de spuigaten uit ...
Waarom die vink zo tegen mijn ruiten opvliegt, daarover zijn de meningen verdeeld. Kozze dacht dus dat de vink een rivaal zag in zijn eigen spiegelbeeld. Grote zus ziet het romantischer. Ze heeft het mij gisteren met een krakend stemmetje (maar het gaat alweer beter met haar, dank u) uit de doeken gedaan : die vink heeft geen partner, hij meent in zijn spiegelbeeld een bevallig soortgenootje ter herkennen en dat wil hij versieren ...
't Kan allemaal wel zijn maar nu denk ik toch dat ik moet ingrijpen ... Toen ik gisterenavond thuiskwam, zat de vink op het raamkozijn van het venster van de bureau. Hij zag er goed uit, moet ik zeggen. Maar dan kreeg ik de ruiten zelf in het oog ... ! Van boven tot onder besmeurd, bespikkeld ... Het raamkozijn en de vensterbank helemaal ondergesch*** ! Ik ben dadelijk het keukenvenster gaan inspecteren en, ja hoor ! Daar was het hetzelfde liedje : besmeurd van boven tot onder en beneden alles vol troep ! Waaruit ik concludeerde dat Vinkje gisteren druk bezig geweest moet zijn. Volgens mij moet hij er minstens een snavelbreukje aan overgehouden hebben ...
En dan vraag ik mij nog iets af ... Als het hier om een boze vink gaat, spuwt dat beestje dan, of zo ? Waarom zitten de ruiten anders van boven tot onder vol met witte strepen en vegen ? Of, als we het hier hebben over een "eenzame" vink : zit die gewoon mijn ruiten op te vrijen ... ?
Proefondervindelijk ben ik buiten zelf eens in de ruiten gaan kijken. Daar waar geen gordijnen hangen (= daar waar de vink zo te keer gegaan is), zie je jezelf inderdaad heel goed weerspiegeld in het vensterglas. Om de vink dus toch enigszins te kalmeren, heb ik de gordijnen in de bureau maar weer helemaal gesloten. Zo heeft hij maar één venster meer waar hij zich druk in kan maken : de keukenvenster. Aan de ene achterdeur is de gordijn steeds gesloten en aan de andere achterdeur heeft hij niet zo dadelijk een vensterbank om even op uit te rusten.
Ik bedoel maar, ik moet toch IETS doen, niet ? Binnenkort komt er inderdaad een bevallig vinkenwijfje opdagen en dan zit meneer daar, uitgeput, helemaal verslodderd, misschien wel met een gebroken snaveltje ! Hoe wil je dat hij dan nog de versiertoer opgaat ? Er staat er in mijn vogelboekje ook helemaal niets over agressieve vinken. Integendeel, ze zeggen dat vinken heel sociale vogels zijn, die dikwijls in groep samenwonen. Zit ik daar nu met een vink met gedragsproblemen ? Ik weet het niet meer, hoor ...
Oh ja, toen ik buiten aan de ruiten ging kijken, heb ik de dode zanglijster teruggevonden. "Iemand" moet gedacht hebben : "Mmmm, lekkere hapjes !" en is er veertjes beginnen uitplukken. Maar de eerlijke vinder heeft het blijkbaar snel opgegeven want het is bij die enkele uitgerukte pluimpjes gebleven. Waarschijnlijk omdat de maaltijd toch niet meer zo vers was ...
... Mannen, kinderen en dieren ... Niks als last mee ... ! En ik heb soms al zoveel problemen met mijn eigen zelve ...
Waarom die vink zo tegen mijn ruiten opvliegt, daarover zijn de meningen verdeeld. Kozze dacht dus dat de vink een rivaal zag in zijn eigen spiegelbeeld. Grote zus ziet het romantischer. Ze heeft het mij gisteren met een krakend stemmetje (maar het gaat alweer beter met haar, dank u) uit de doeken gedaan : die vink heeft geen partner, hij meent in zijn spiegelbeeld een bevallig soortgenootje ter herkennen en dat wil hij versieren ...
't Kan allemaal wel zijn maar nu denk ik toch dat ik moet ingrijpen ... Toen ik gisterenavond thuiskwam, zat de vink op het raamkozijn van het venster van de bureau. Hij zag er goed uit, moet ik zeggen. Maar dan kreeg ik de ruiten zelf in het oog ... ! Van boven tot onder besmeurd, bespikkeld ... Het raamkozijn en de vensterbank helemaal ondergesch*** ! Ik ben dadelijk het keukenvenster gaan inspecteren en, ja hoor ! Daar was het hetzelfde liedje : besmeurd van boven tot onder en beneden alles vol troep ! Waaruit ik concludeerde dat Vinkje gisteren druk bezig geweest moet zijn. Volgens mij moet hij er minstens een snavelbreukje aan overgehouden hebben ...
En dan vraag ik mij nog iets af ... Als het hier om een boze vink gaat, spuwt dat beestje dan, of zo ? Waarom zitten de ruiten anders van boven tot onder vol met witte strepen en vegen ? Of, als we het hier hebben over een "eenzame" vink : zit die gewoon mijn ruiten op te vrijen ... ?
Proefondervindelijk ben ik buiten zelf eens in de ruiten gaan kijken. Daar waar geen gordijnen hangen (= daar waar de vink zo te keer gegaan is), zie je jezelf inderdaad heel goed weerspiegeld in het vensterglas. Om de vink dus toch enigszins te kalmeren, heb ik de gordijnen in de bureau maar weer helemaal gesloten. Zo heeft hij maar één venster meer waar hij zich druk in kan maken : de keukenvenster. Aan de ene achterdeur is de gordijn steeds gesloten en aan de andere achterdeur heeft hij niet zo dadelijk een vensterbank om even op uit te rusten.
Ik bedoel maar, ik moet toch IETS doen, niet ? Binnenkort komt er inderdaad een bevallig vinkenwijfje opdagen en dan zit meneer daar, uitgeput, helemaal verslodderd, misschien wel met een gebroken snaveltje ! Hoe wil je dat hij dan nog de versiertoer opgaat ? Er staat er in mijn vogelboekje ook helemaal niets over agressieve vinken. Integendeel, ze zeggen dat vinken heel sociale vogels zijn, die dikwijls in groep samenwonen. Zit ik daar nu met een vink met gedragsproblemen ? Ik weet het niet meer, hoor ...
Oh ja, toen ik buiten aan de ruiten ging kijken, heb ik de dode zanglijster teruggevonden. "Iemand" moet gedacht hebben : "Mmmm, lekkere hapjes !" en is er veertjes beginnen uitplukken. Maar de eerlijke vinder heeft het blijkbaar snel opgegeven want het is bij die enkele uitgerukte pluimpjes gebleven. Waarschijnlijk omdat de maaltijd toch niet meer zo vers was ...
... Mannen, kinderen en dieren ... Niks als last mee ... ! En ik heb soms al zoveel problemen met mijn eigen zelve ...
donderdag, april 10, 2003
Vanmorgen stond er een besuikerd bolleke voor mijn garage ... Van aprilse grillen gesproken ! En de sneeuw plakte zo goed ... Ik heb er verdorie spijt van dat ik niet eerst een sneeuwmanneke gemaakt heb, alvorens te vertrekken. Ne mens zou toch echt ruimte moeten laten voor wat meer kinderlijk plezier in dat stomme gejaagde leven, niet ?
En dan nu ... "Een Diep Droevig DierenVerhaal !" ... Zo eentje waarvan Wim Oosterlinck van StuBru in tranen zou uitbarsten ...
Ik kom gisterenavond thuis en ik hoor "tik, tik, tik ..." tegen het keukenraam. Kijk, en ik weet niet hoe dat komt maar bij mij tikt er NOOIT een roodborstje tegen het raam ... ! Neen hoor, dat roodborstje zit daar altijd maar braafjes op de voederplank of in de bomen. 't Zijn altijd dieren van een ander pluimage die aan mijn raam komen tikken. Zoals - jaaaaren geleden - die fazant, die de siliconen van tussen de ruit en het vensterraam kwam pikken ... Ter informatie : die kauwgom die ik er in de plaats gestoken heb, die zit er nog altijd, hoor ! Maar dit helemaal terzijde ...
Ik hoorde gisterenavond dus "tik, tik, tik ..." tegen het keukenraam. Het was een prachtig vinkje (roestbruin met een grijs kraagje) dat steeds maar tegen het raam opvloog. Ik heb dat vogeltje uitgelegd dat het niet binnen kon : binnen was voor de mensen, buiten was voor de vogeltjes. Helaas had hij mij niet goed begrepen want hij bleef maar proberen, aan elke ruit van de benedenverdieping. "Tik, tik, tik ..." En ik er telkens achter om hem proberen diets te maken dat het toch niets uithaalde ... Tot ik aan de achterdeur naar beneden keek, hoe het vinkje daar op adem zat te komen en een nieuwe aanval op de ruiten aan het voorbereiden was. Wat lag daar, op het tuinpadje aan de achterdeur ? Een ... vogel ... ! Zijn witte buik met stippen maakte dat ik dadelijk ben gaan opzoeken van welke familie hij was : 't was een zanglijster ! Dood ! Geen pluimpje dat er nog aan bewoog ... !
Dat was teveel voor de Meut. Ik heb dadelijk naar Merelbeke gebeld voor morele bijstand. Kozze Frank kon mij echter alleen maar aanhoren, veel practische hulp kon hij mij niet bieden ... Integendeel, ik kreeg nog te horen dat het slechter ging met onze grote zus en dat ze flink ziek onder de wol lag ... Wel vertelde Kozze mij dat die tik-vink waarschijnlijk zichzelf aan het bestrijden was : hij zag zichzelf weerspiegeld in de ruit, dacht dat er zich een 'andere' vink op zijn terrein wou begeven en viel aan ... ! En de zanglijster kon ik eventueel eens gaan oppakken : als het hoofdje opzij zou bungelen, dan was ik zeker dat het nekje gebroken was en dat ze echt dood was ...
Om van dit alles te bekomen, heb ik mij een glaasje wijn moeten inschenken ... Ik heb nog even de bedenking gemaakt dat ik de lijster zou kunnen begraven. Maar ik heb ze maar laten liggen : er dwalen genoeg gegadigden door de tuin ... En, ja hoor ! Vanmorgen was de zanglijster verdwenen ...
Gisteren kreeg ik dus weer maar eens de bevestiging dat het geen goed idee is om de vensters te kuisen : de vogeltjes vliegen zich ertegen te pletter of ze zien er spoken in ... Voor de Coige blijft het vensters kuisen dus beperkt tot twee keer per jaar ...
En dan ... GOED NIEUWS !!! Meutje heeft eindelijk al haar boeken geïnventariseerd ! 't Zijn er iets meer dan 700 en ik heb ze allemaal in een spreadsheet gezet : eerst volgens de plaats waar ze in de kasten staan en dan alfabetisch gesorteerd op de naam van de schrijver. Als ik wil kan ik "boekerijtje" beginnen spelen ... Maar eerst ga ik lekker nog een pak boeken bijkopen met mijn cadeaubonnen van de Fnac !!!
En dan nu ... "Een Diep Droevig DierenVerhaal !" ... Zo eentje waarvan Wim Oosterlinck van StuBru in tranen zou uitbarsten ...
Ik kom gisterenavond thuis en ik hoor "tik, tik, tik ..." tegen het keukenraam. Kijk, en ik weet niet hoe dat komt maar bij mij tikt er NOOIT een roodborstje tegen het raam ... ! Neen hoor, dat roodborstje zit daar altijd maar braafjes op de voederplank of in de bomen. 't Zijn altijd dieren van een ander pluimage die aan mijn raam komen tikken. Zoals - jaaaaren geleden - die fazant, die de siliconen van tussen de ruit en het vensterraam kwam pikken ... Ter informatie : die kauwgom die ik er in de plaats gestoken heb, die zit er nog altijd, hoor ! Maar dit helemaal terzijde ...
Ik hoorde gisterenavond dus "tik, tik, tik ..." tegen het keukenraam. Het was een prachtig vinkje (roestbruin met een grijs kraagje) dat steeds maar tegen het raam opvloog. Ik heb dat vogeltje uitgelegd dat het niet binnen kon : binnen was voor de mensen, buiten was voor de vogeltjes. Helaas had hij mij niet goed begrepen want hij bleef maar proberen, aan elke ruit van de benedenverdieping. "Tik, tik, tik ..." En ik er telkens achter om hem proberen diets te maken dat het toch niets uithaalde ... Tot ik aan de achterdeur naar beneden keek, hoe het vinkje daar op adem zat te komen en een nieuwe aanval op de ruiten aan het voorbereiden was. Wat lag daar, op het tuinpadje aan de achterdeur ? Een ... vogel ... ! Zijn witte buik met stippen maakte dat ik dadelijk ben gaan opzoeken van welke familie hij was : 't was een zanglijster ! Dood ! Geen pluimpje dat er nog aan bewoog ... !
Dat was teveel voor de Meut. Ik heb dadelijk naar Merelbeke gebeld voor morele bijstand. Kozze Frank kon mij echter alleen maar aanhoren, veel practische hulp kon hij mij niet bieden ... Integendeel, ik kreeg nog te horen dat het slechter ging met onze grote zus en dat ze flink ziek onder de wol lag ... Wel vertelde Kozze mij dat die tik-vink waarschijnlijk zichzelf aan het bestrijden was : hij zag zichzelf weerspiegeld in de ruit, dacht dat er zich een 'andere' vink op zijn terrein wou begeven en viel aan ... ! En de zanglijster kon ik eventueel eens gaan oppakken : als het hoofdje opzij zou bungelen, dan was ik zeker dat het nekje gebroken was en dat ze echt dood was ...
Om van dit alles te bekomen, heb ik mij een glaasje wijn moeten inschenken ... Ik heb nog even de bedenking gemaakt dat ik de lijster zou kunnen begraven. Maar ik heb ze maar laten liggen : er dwalen genoeg gegadigden door de tuin ... En, ja hoor ! Vanmorgen was de zanglijster verdwenen ...
Gisteren kreeg ik dus weer maar eens de bevestiging dat het geen goed idee is om de vensters te kuisen : de vogeltjes vliegen zich ertegen te pletter of ze zien er spoken in ... Voor de Coige blijft het vensters kuisen dus beperkt tot twee keer per jaar ...
En dan ... GOED NIEUWS !!! Meutje heeft eindelijk al haar boeken geïnventariseerd ! 't Zijn er iets meer dan 700 en ik heb ze allemaal in een spreadsheet gezet : eerst volgens de plaats waar ze in de kasten staan en dan alfabetisch gesorteerd op de naam van de schrijver. Als ik wil kan ik "boekerijtje" beginnen spelen ... Maar eerst ga ik lekker nog een pak boeken bijkopen met mijn cadeaubonnen van de Fnac !!!
donderdag, april 03, 2003
Dat hieronder, van 1 april, heb ik vandaag pas kunnen publishen. Dinsdag schol er iets met Blogger en woensdag had ik even geen tijd ... Ondertussen zijn de konijnen opgeruimd en ben ik zo goed als geclosed.
Gisterenavond heb ik twintig minuten lang kunnen genieten van het gezelschap van Ransje ! Ik kan er weer mijn klok op gelijk zetten : 't is halfnegen en plots zit hij ergens in een boom ! Ik begin al uit het venster te kijken vanaf kwart na acht, maar als hij "laag" binnenvliegt, kan ik hem niet zien of horen en na wat rondspeuren, zie ik dan plots een donkere plek tussen de takken die Ransje blijkt te zijn. 't Is vooral aan zijn "oortjes" dat ik hem kan herkennen. Een andere vogel heeft een meer uitgesproken profiel. Als die dus beweegt heb je dat dadelijk in de mot. Maar in de schemering is een uil doodgewoon een donkere ovaal. En of hij nu zijn kop beweegt of niet, die donkere "plek" beweegt dus heel weinig ... Waar Ransje dit jaar zijn nest heeft, weet ik niet. Maar ik ben tot de vaststelling gekomen dat mijn tuin zijn jachtgebied is : als hij niet zijn toilet aan het maken is, zit hij gewoon naar beneden tussen de struiken te turen. Een héél grappig zicht ! En vermits ik WEET dat daar muisjes zitten ... Ah jaaa ! In de winter geef ik ze zelfs eten ...
En dan schoot mij gisterenavond deze prangende vraag te binnen : "Hoe weet een vogel op WELKE tak hij kan gaan zitten ?"
Ja, ja, lach maar ! Ge denkt toch niet dat een vogel eerst alle takjes gaat uitproberen, zeker ? Zo van : Oeps ! Krak ! Plof ... Oei, deze tak was een beetje te dun voor mijn gewicht ... En ik heb ook nog nooit een vogel zien landen op een dikkere maar omhoogreikende tak (die niet doorbuigt onder het gewicht van die vogel), om daar dan schuin te blijven zitten, met zijn ene pootje langer dan zijn ander. 't Zou net zijn alsof wij op een trap blijven staan, met de ene voet een trede hoger dan de andere. Dat doen wij toch ook niet ?
Die vogels moeten nogal een "metsersoog" hebben ... Chapeau voor mijn gevederde vriendjes !
Gisterenavond heb ik twintig minuten lang kunnen genieten van het gezelschap van Ransje ! Ik kan er weer mijn klok op gelijk zetten : 't is halfnegen en plots zit hij ergens in een boom ! Ik begin al uit het venster te kijken vanaf kwart na acht, maar als hij "laag" binnenvliegt, kan ik hem niet zien of horen en na wat rondspeuren, zie ik dan plots een donkere plek tussen de takken die Ransje blijkt te zijn. 't Is vooral aan zijn "oortjes" dat ik hem kan herkennen. Een andere vogel heeft een meer uitgesproken profiel. Als die dus beweegt heb je dat dadelijk in de mot. Maar in de schemering is een uil doodgewoon een donkere ovaal. En of hij nu zijn kop beweegt of niet, die donkere "plek" beweegt dus heel weinig ... Waar Ransje dit jaar zijn nest heeft, weet ik niet. Maar ik ben tot de vaststelling gekomen dat mijn tuin zijn jachtgebied is : als hij niet zijn toilet aan het maken is, zit hij gewoon naar beneden tussen de struiken te turen. Een héél grappig zicht ! En vermits ik WEET dat daar muisjes zitten ... Ah jaaa ! In de winter geef ik ze zelfs eten ...
En dan schoot mij gisterenavond deze prangende vraag te binnen : "Hoe weet een vogel op WELKE tak hij kan gaan zitten ?"
Ja, ja, lach maar ! Ge denkt toch niet dat een vogel eerst alle takjes gaat uitproberen, zeker ? Zo van : Oeps ! Krak ! Plof ... Oei, deze tak was een beetje te dun voor mijn gewicht ... En ik heb ook nog nooit een vogel zien landen op een dikkere maar omhoogreikende tak (die niet doorbuigt onder het gewicht van die vogel), om daar dan schuin te blijven zitten, met zijn ene pootje langer dan zijn ander. 't Zou net zijn alsof wij op een trap blijven staan, met de ene voet een trede hoger dan de andere. Dat doen wij toch ook niet ?
Die vogels moeten nogal een "metsersoog" hebben ... Chapeau voor mijn gevederde vriendjes !
dinsdag, april 01, 2003
Prettig 1 april !
Hier op kantoor was het geen april-vis maar een april-konijn ! Toen ik vanmorgen binnenkwam hing er overal (en ik bedoel echt O-VER-AL !) die foto van dat breed glimlachend konijn (reclame voor een of ander automerk). Van alle deuren en van alle schermen blinkt die "smile" ons nu hier toe. En "t is waar wat ze zeggen : het werkt aanstekelijk. Terwijl ik de toer deed van alle bureaus heb ik hier lopen schateren dat het niet mooi meer was ! Ook op de fax lag er een konijn te lachen en op mijn "invoicing-reports" die 's nachts uit mijn printer komen ... jawel : SMILE !!! Vanwaar komen die snoodaards ? Wel, reeds een tijdje heeft onze baas in zijn bureau twee zulke foto's hangen : eentje van het glimlachend konijn en eentje van zijn al even guitig kijkende soortgenoot met een stuk of acht oren. En de baas heeft een mail met uitleg gestuurd : die twee diertjes hebben zich eens goed laten gaan et voilà ... het resultaat !!! Zoiets kan ik echt wel appreciëren ... :-)))
Wat ik niet zo leuk vind is dat we gisteren nieuwe instructies gekregen hebben om de eindekwartaal processen te draaien in ons verschrikkelijke systeem (neen ! het trekt nog altijd op NIKS !!! 't is nog altijd van mijn voeten ...) : doordat wij nu op zomertijd zitten, mogen we in Centraal Europa slechts werken van ... 11.00 tot 19.00 uur !!! Behalve op vrijdag 4 april, dan mogen we 24 uur aan één stuk processen draaien ... Hé-ho ! Waar zijn we mee bezig, jongens ? 't Wordt misschien tijd om een anti-ESA vakbond op te richten ...
Gisterenavond heb ik 19.00 al niet gehaald : om twintig voor zes schoot het plots door mijn hoofd "De Bofrost-man gaat komen (tussen 17.00 en 19.00) ! Ik moet dringend naar huis !!!" Ik liet alles vallen en haastte mij naar de Coige. En terwijl ik op mijn vriezeman zat te wachten, ben ik nog wat in de tuin beginnen toefelen. Ik amuzeerde mij wel maar toch ... hoe later het werd, hoe lastiger ik werd. Waar bleef die man nu ? Hij zou toch niet om vijf uur aan de deur gestaan hebben, zeker ? En dan niet meer terugkomen ? Hij weet toch dat ik nooit zo vroeg thuis ben ! ... Om acht uur, toen de zon aanstalten maakte om onder te gaan, was ik echt héél boos. Tot plots : verdorie ! De Bofrost-man ging komen op 1 april ! Da's morgen !!! ... Hoe noem je zoiets ? Een aprilgrap-avant-la-date ???
En, dank zij mijn eigen warhoofd, heb ik Ransje nog eens gezien ! Rond halfnegen keek ik nog eens door het keukenvenster maar buiten was alles kalm. Toen ik echter boven kwam en door het slaapkamervenster keek, zag ik hem zitten : verborgen achter een boomstam, zodat ik hem vanuit het keukenvenster niet kon zien. Hij was weer zijn kostuumpje aan het fatsoeneren. Plots echter, vloog hij naar een lagerhangende tak van een andere boom, KNOTS ! tegen een andere gevogelte aan ! Wàt dat andere diertje was kon ik niet goed zien, ik zag alleen iets vallen/wegvliegen ... Ik dacht nog : "Meneer Ransje is precies gefrustreerd, dat hij nu al een onschuldige duif attakeert die rustig in de avondschemering zit te mediteren ..." Ik liep terug naar het keukenvenster om vanuit de eerste loge de verdere gebeurtenissen te volgen. En, ja hoor : ze zijn weer met z'n tweetjes ! Twee ransuilen maakten enkele sierlijke loopings door de tuin en verdwenen dan in de bomen van het labo. En dan viel mijn frank : dat tweede gevogelte had ik niet horen fladderen toen het viel/wegvloog. En een uil hoor je namelijk niet fladderen. Ik denk dat je hoogstens een zachte "zwoesj" hoort als hij voorbijvliegt. Dus denk ik dat hij misschien wel gewoon toenaderingspoging deed tot die tweede uil die daar zat te mediteren. Liefde-met-gevoel ... of zo ... ?
Eens even kijken ... Het is nog geen elf uur, dus kan ik nog geen processen beginnen draaien. Wat zullen we nu dan eens gaan doen ???
Een prettige dag iedereen en ... laat je niet in de luren leggen !
Hier op kantoor was het geen april-vis maar een april-konijn ! Toen ik vanmorgen binnenkwam hing er overal (en ik bedoel echt O-VER-AL !) die foto van dat breed glimlachend konijn (reclame voor een of ander automerk). Van alle deuren en van alle schermen blinkt die "smile" ons nu hier toe. En "t is waar wat ze zeggen : het werkt aanstekelijk. Terwijl ik de toer deed van alle bureaus heb ik hier lopen schateren dat het niet mooi meer was ! Ook op de fax lag er een konijn te lachen en op mijn "invoicing-reports" die 's nachts uit mijn printer komen ... jawel : SMILE !!! Vanwaar komen die snoodaards ? Wel, reeds een tijdje heeft onze baas in zijn bureau twee zulke foto's hangen : eentje van het glimlachend konijn en eentje van zijn al even guitig kijkende soortgenoot met een stuk of acht oren. En de baas heeft een mail met uitleg gestuurd : die twee diertjes hebben zich eens goed laten gaan et voilà ... het resultaat !!! Zoiets kan ik echt wel appreciëren ... :-)))
Wat ik niet zo leuk vind is dat we gisteren nieuwe instructies gekregen hebben om de eindekwartaal processen te draaien in ons verschrikkelijke systeem (neen ! het trekt nog altijd op NIKS !!! 't is nog altijd van mijn voeten ...) : doordat wij nu op zomertijd zitten, mogen we in Centraal Europa slechts werken van ... 11.00 tot 19.00 uur !!! Behalve op vrijdag 4 april, dan mogen we 24 uur aan één stuk processen draaien ... Hé-ho ! Waar zijn we mee bezig, jongens ? 't Wordt misschien tijd om een anti-ESA vakbond op te richten ...
Gisterenavond heb ik 19.00 al niet gehaald : om twintig voor zes schoot het plots door mijn hoofd "De Bofrost-man gaat komen (tussen 17.00 en 19.00) ! Ik moet dringend naar huis !!!" Ik liet alles vallen en haastte mij naar de Coige. En terwijl ik op mijn vriezeman zat te wachten, ben ik nog wat in de tuin beginnen toefelen. Ik amuzeerde mij wel maar toch ... hoe later het werd, hoe lastiger ik werd. Waar bleef die man nu ? Hij zou toch niet om vijf uur aan de deur gestaan hebben, zeker ? En dan niet meer terugkomen ? Hij weet toch dat ik nooit zo vroeg thuis ben ! ... Om acht uur, toen de zon aanstalten maakte om onder te gaan, was ik echt héél boos. Tot plots : verdorie ! De Bofrost-man ging komen op 1 april ! Da's morgen !!! ... Hoe noem je zoiets ? Een aprilgrap-avant-la-date ???
En, dank zij mijn eigen warhoofd, heb ik Ransje nog eens gezien ! Rond halfnegen keek ik nog eens door het keukenvenster maar buiten was alles kalm. Toen ik echter boven kwam en door het slaapkamervenster keek, zag ik hem zitten : verborgen achter een boomstam, zodat ik hem vanuit het keukenvenster niet kon zien. Hij was weer zijn kostuumpje aan het fatsoeneren. Plots echter, vloog hij naar een lagerhangende tak van een andere boom, KNOTS ! tegen een andere gevogelte aan ! Wàt dat andere diertje was kon ik niet goed zien, ik zag alleen iets vallen/wegvliegen ... Ik dacht nog : "Meneer Ransje is precies gefrustreerd, dat hij nu al een onschuldige duif attakeert die rustig in de avondschemering zit te mediteren ..." Ik liep terug naar het keukenvenster om vanuit de eerste loge de verdere gebeurtenissen te volgen. En, ja hoor : ze zijn weer met z'n tweetjes ! Twee ransuilen maakten enkele sierlijke loopings door de tuin en verdwenen dan in de bomen van het labo. En dan viel mijn frank : dat tweede gevogelte had ik niet horen fladderen toen het viel/wegvloog. En een uil hoor je namelijk niet fladderen. Ik denk dat je hoogstens een zachte "zwoesj" hoort als hij voorbijvliegt. Dus denk ik dat hij misschien wel gewoon toenaderingspoging deed tot die tweede uil die daar zat te mediteren. Liefde-met-gevoel ... of zo ... ?
Eens even kijken ... Het is nog geen elf uur, dus kan ik nog geen processen beginnen draaien. Wat zullen we nu dan eens gaan doen ???
Een prettige dag iedereen en ... laat je niet in de luren leggen !
donderdag, maart 27, 2003
Het is toch wel een beetje verschietelijk als je 's avonds thuiskomt, de voordeur opendoet en je hoort de radio vollen bank spelen ... ! Het eerste gedacht is dan toch altijd : "Halloooo ! Is hier iemand ?". Twee nano-seconden later weet ik natuurlijk wel dat ik 's morgens de radio vergeten afzetten ben ... Zo zie je maar dat Meutje toch wel goed voor haar huisje en inboedel zorgt : mijn meubeltjes krijgen op tijd en stond een beetje muziek !
Nog eergisteren, heb ik bijna tien minuten lang kunnen genieten van Ransje (he's back !) die op een tak voor het keukenraam zijn pluimenkostuumpje zat te fatsoeneren. Hij was wel alleen, en rond het (verlaten ?) eksternest heb ik nog geen activiteiten mogen waarnemen. Maar mijn uiltjes zijn dus toch nog in de buurt ! En gisterenavond kon ik hem niet zien maar wel horen. Als je het mij vraagt begon dat al heel erg als een baltsroep te klinken. Dus, voor alle Ransuilvrijgezellen slechts één adres : bij Meutje in de Coige zit een knapperd op jullie te wachten !
En nu even uit het bed klappen ... Vannacht, rond een uur of drie - vier, draai ik mij op mijn rechterzij en ik steek mijn linkerhand onder het hoofdkussen dat naast mij ligt. Ik voel daar iets tussen mijn vingers en denk : "dat zal zeker een wolpluisje zijn, of zo" en ik begin daar een beetje met mijn vingers aan te prutsen. Tot ik plots absoluut dringend wou weten WAT ik nu eigenlijk tussen mijn vingers had ! Ik hef het kussen op en zie ... een spin ! Allez, hetgeen er van overbleef : een platgedrukt lijfje met daarrond enkele afgerukte pootjes en wat veegjes op het laken. Ik moet zeggen, ik grezzelde niet zo erg meer als enkele weken geleden. Zou ik toch van spinnetjes beginnen te houden ? Wel een rare manier om dat te tonen, niet ?
En dan rest mij nog een woordje van dank te richten tot mijn Engelbewaarder ... Vanmorgen ben ik om zes uur opgestaan vanwege klaar wakker en nog een half uurtje blijven liggen, daar heb ik geen geniet van. Het gevolg is dan wel dat ik mijn ganse routine kwijt ben en alles in de verkeerde volgorde doe. Er worden dan vele (nutteloze) kilometers afgelegd in de Coige, dat kan ik u verzekeren ! Enfin, net toen ik wou vertrekken, besloot ik om nog even het kleinste kamertje te bezoeken en wat zie ik als ik bovenkom ? De slaapkamervenster staat nog wagenwijd open ! 't Zal misschien wel niet regenen vandaag maar toch : "Dank u, Engelbewaarder !"
Nog eergisteren, heb ik bijna tien minuten lang kunnen genieten van Ransje (he's back !) die op een tak voor het keukenraam zijn pluimenkostuumpje zat te fatsoeneren. Hij was wel alleen, en rond het (verlaten ?) eksternest heb ik nog geen activiteiten mogen waarnemen. Maar mijn uiltjes zijn dus toch nog in de buurt ! En gisterenavond kon ik hem niet zien maar wel horen. Als je het mij vraagt begon dat al heel erg als een baltsroep te klinken. Dus, voor alle Ransuilvrijgezellen slechts één adres : bij Meutje in de Coige zit een knapperd op jullie te wachten !
En nu even uit het bed klappen ... Vannacht, rond een uur of drie - vier, draai ik mij op mijn rechterzij en ik steek mijn linkerhand onder het hoofdkussen dat naast mij ligt. Ik voel daar iets tussen mijn vingers en denk : "dat zal zeker een wolpluisje zijn, of zo" en ik begin daar een beetje met mijn vingers aan te prutsen. Tot ik plots absoluut dringend wou weten WAT ik nu eigenlijk tussen mijn vingers had ! Ik hef het kussen op en zie ... een spin ! Allez, hetgeen er van overbleef : een platgedrukt lijfje met daarrond enkele afgerukte pootjes en wat veegjes op het laken. Ik moet zeggen, ik grezzelde niet zo erg meer als enkele weken geleden. Zou ik toch van spinnetjes beginnen te houden ? Wel een rare manier om dat te tonen, niet ?
En dan rest mij nog een woordje van dank te richten tot mijn Engelbewaarder ... Vanmorgen ben ik om zes uur opgestaan vanwege klaar wakker en nog een half uurtje blijven liggen, daar heb ik geen geniet van. Het gevolg is dan wel dat ik mijn ganse routine kwijt ben en alles in de verkeerde volgorde doe. Er worden dan vele (nutteloze) kilometers afgelegd in de Coige, dat kan ik u verzekeren ! Enfin, net toen ik wou vertrekken, besloot ik om nog even het kleinste kamertje te bezoeken en wat zie ik als ik bovenkom ? De slaapkamervenster staat nog wagenwijd open ! 't Zal misschien wel niet regenen vandaag maar toch : "Dank u, Engelbewaarder !"
maandag, maart 24, 2003
Zaterdagavond hebben we in Beveren een optreden bijgewoond van Tiharea, drie zingende zusjes uit Madagascar en van Regis Gizavo. Het is fantastisch hoe die dames kunnen zingen, met alleen af en toe wat slagwerk. En wat die man uit zijn accordeon toverde : pure rock-and-roll !
Daarna zijn we nog wat gaan drinken in het Sint-Niklase Stamcaféken, waar Patrick ons is komen vervoegen. Die wist ons te vertellen, dat ge verslodderde strelitzia's niet dadelijk moogt weggooien ! Uit de groene basis zouden steeds nieuwe kleurige bloemkelken tevoorschijn komen. Wel, hij heeft gelijk ! In het verjaardagsboeket dat ik op 15 maart mocht ontvangen, zaten drie strelitzia's. Ik ben die nu in het oog aan het houden en er komen inderdaad steeds nieuwe oranje en paarse bloemblaadjes te voorschijn ! Dank u voor de tip, Patrick !
Vorige week heb ik alle woorden die ik nog in voorraad had, gepubliceerd op Woord van de Week. Veel plezier ermee !
En vandaag ben ik moe-moe-moe-moe ... ! 't Zal de lente zijn, zeker ?
Maar laat dat niet aan uw hartje komen en geniet allemaal nog van een stralende week !
Daarna zijn we nog wat gaan drinken in het Sint-Niklase Stamcaféken, waar Patrick ons is komen vervoegen. Die wist ons te vertellen, dat ge verslodderde strelitzia's niet dadelijk moogt weggooien ! Uit de groene basis zouden steeds nieuwe kleurige bloemkelken tevoorschijn komen. Wel, hij heeft gelijk ! In het verjaardagsboeket dat ik op 15 maart mocht ontvangen, zaten drie strelitzia's. Ik ben die nu in het oog aan het houden en er komen inderdaad steeds nieuwe oranje en paarse bloemblaadjes te voorschijn ! Dank u voor de tip, Patrick !
Vorige week heb ik alle woorden die ik nog in voorraad had, gepubliceerd op Woord van de Week. Veel plezier ermee !
En vandaag ben ik moe-moe-moe-moe ... ! 't Zal de lente zijn, zeker ?
Maar laat dat niet aan uw hartje komen en geniet allemaal nog van een stralende week !
dinsdag, maart 04, 2003
Wekker vergeten te zetten ... Vanwege verlof, bijna geen verkeer in de Coige ... En dus pas om zeven uur wakker geschoten ! Haardroger rook verbrand dus dat was ook rap gedaan. Al met al toch nog goed op tijd hier geraakt om wat te kunnen schrijven.
Laat ons beginnen met één minuut stilte voor ... POMPOEN ! Jawel, pompoen is niet meer ... Maar laat het u een troost wezen : hij heeft niet lang afgezien. Eén week geleden kreeg hij een grijs beschimmeld plekje en zondag was hij helemaal gevlekt, gedeukt en verschrompeld. Hij ruste in vrede op de Eeuwige Composthoop ...
Hoeveel leden telt een doorsnee spinnenhuishouden ? Nadat ik vorige week al één spin vermorzeld had, heb ik er zaterdag nog vier (!) - van dezelfde familie - van de muur geplukt en tussen papieren zakdoekjes platgeknepen. 't Waren zo van die harde, die ge zo goed voelt tussen uw vingers, en die "knets !" zeggen als ge ze platdrukt ...Voor alle zekerheid, blijf ik het "bed-afhalen-ritueel" toch nog enkele dagen minutieus uitvoeren ...
Gisterenavond, terwijl ik de voordeur opendeed, zag ik in de verte (ergens boven Bertem, denk ik) "iets" in de lucht hangen. Het was niet echt helemaal rond. Ik dacht eerst en vooral aan een "vlieger" die ze daar ergens aan het oplaten waren. Maar die vloog dan toch wel érg hoog, zulle ... ! Ik ga naar binnen, zoek - én vind ! - mijn verrekijker en begin te "spotten". Niet zo simpel want :
- mét bril zie ik het ding wel in de lucht hangen maar kan ik niet door de verrekijker kijken,
- zónder bril kan ik wel door de verrekijker zien maar vind ik niet zo dadelijk wààr ik moet kijken.
Ondertussen zakte dat "ding" langzaam maar zeker en veranderde het ook van vorm. Eindelijk had ik het in het vizier : zou het zo een luchtballon met een "speciale" vorm kunnen zijn ? Maar waarom veranderde die vorm dan constant ? Het werd ook kleiner, platter en het zakte steeds sneller en sneller ... Voor het achter de huizen verdween, deed het mij denken aan een druiventros op zijn kant ('t was fel donkerblauw) met onderaan twee gele steeltjes ... Ik heb de familie opgeroepen om angstvallig het nieuws in het oog te houden : misschien zou er wel iets over een neergestorte ballon gezegd worden ... ? Op de radio heb ik alvast niets gehoord.
En vannacht had ik weer een baby ! Ik hàd hem gewoon. Hij lag naast mij rond te kijken. 't Was toch zó een brave ! Ik weet nog dat mijn grote bekommernis was : straks krijgt hij honger ! Wat moet ik dan doen ? Want voor één of andere reden was ik principieel tégen borstvoeding maar ik had geen ander eten voorhanden. En dan bleef nog de vraag of ik hem wel borstvoeding zou kùnnen geven ... ?
Pffff ... ! Dat ik in mijn dromen nu ook al met zulke grote levensvragen geconfronteerd moet worden ... !
Laat ons beginnen met één minuut stilte voor ... POMPOEN ! Jawel, pompoen is niet meer ... Maar laat het u een troost wezen : hij heeft niet lang afgezien. Eén week geleden kreeg hij een grijs beschimmeld plekje en zondag was hij helemaal gevlekt, gedeukt en verschrompeld. Hij ruste in vrede op de Eeuwige Composthoop ...
Hoeveel leden telt een doorsnee spinnenhuishouden ? Nadat ik vorige week al één spin vermorzeld had, heb ik er zaterdag nog vier (!) - van dezelfde familie - van de muur geplukt en tussen papieren zakdoekjes platgeknepen. 't Waren zo van die harde, die ge zo goed voelt tussen uw vingers, en die "knets !" zeggen als ge ze platdrukt ...Voor alle zekerheid, blijf ik het "bed-afhalen-ritueel" toch nog enkele dagen minutieus uitvoeren ...
Gisterenavond, terwijl ik de voordeur opendeed, zag ik in de verte (ergens boven Bertem, denk ik) "iets" in de lucht hangen. Het was niet echt helemaal rond. Ik dacht eerst en vooral aan een "vlieger" die ze daar ergens aan het oplaten waren. Maar die vloog dan toch wel érg hoog, zulle ... ! Ik ga naar binnen, zoek - én vind ! - mijn verrekijker en begin te "spotten". Niet zo simpel want :
- mét bril zie ik het ding wel in de lucht hangen maar kan ik niet door de verrekijker kijken,
- zónder bril kan ik wel door de verrekijker zien maar vind ik niet zo dadelijk wààr ik moet kijken.
Ondertussen zakte dat "ding" langzaam maar zeker en veranderde het ook van vorm. Eindelijk had ik het in het vizier : zou het zo een luchtballon met een "speciale" vorm kunnen zijn ? Maar waarom veranderde die vorm dan constant ? Het werd ook kleiner, platter en het zakte steeds sneller en sneller ... Voor het achter de huizen verdween, deed het mij denken aan een druiventros op zijn kant ('t was fel donkerblauw) met onderaan twee gele steeltjes ... Ik heb de familie opgeroepen om angstvallig het nieuws in het oog te houden : misschien zou er wel iets over een neergestorte ballon gezegd worden ... ? Op de radio heb ik alvast niets gehoord.
En vannacht had ik weer een baby ! Ik hàd hem gewoon. Hij lag naast mij rond te kijken. 't Was toch zó een brave ! Ik weet nog dat mijn grote bekommernis was : straks krijgt hij honger ! Wat moet ik dan doen ? Want voor één of andere reden was ik principieel tégen borstvoeding maar ik had geen ander eten voorhanden. En dan bleef nog de vraag of ik hem wel borstvoeding zou kùnnen geven ... ?
Pffff ... ! Dat ik in mijn dromen nu ook al met zulke grote levensvragen geconfronteerd moet worden ... !
donderdag, februari 27, 2003
Mijn eerste werk, als ik op kantoor kom, is het venster openzetten.
Vanmorgen zit mij hier toch een vogeltje te kwinkeleren ... ! Ik kan het niet zien zitten maar het zingt hetzelfde liedje als ik zaterdag gehoord heb. Ik was zaterdagnamiddag gaan wandelen, tot in Vrebos en dan het veld door tot tegen den Hogen Bos. Daar ben ik gestopt want tegen een boom hing een grote plaat "PRIVAAT EIGENDOM". Ik heb mij in het mos afgekapt en ben er wat blijven zitten soezen. Toen ik na een uurtje weer thuis kwam heb ik mij op het terras geïnstalleerd inplaats van dadelijk naar binnen te gaan.
Ik ben er stilletjes blijven zitten en daardoor trokken de meesjes zich niets van mij aan : ze bleven maar af en aan vliegen naar de vetbolletjes die ik opgehangen had. En plots weerklonk dat gekwinkeleer in de kerstboom naast mij ! Ik zag het vogeltje van takje naar takje springen, ondertussen even stoppend om zijn liedje te zingen. Helaas zag ik het diertje in tegenlicht en kan ik er dus geen preciese beschrijving van geven. Ik weet alleen dat het geen mus was, en ook geen meesje, en ook geen roodborstje, en ook geen winterkoninkje. Want die ken ik ondertussen al heel goed. Maar het gefluit kan ik wel nadoen : twiet-twiet-twiet-twiet, twrrriejterdetwrrrjietterdetwrrriejt-twit, twiet-twiet-twiet-twiet !!!
Ik zal bij Kozze Eindredacteur nog eens naar zijn vogel-CD moeten gaan luisteren ...
Vanmorgen zit mij hier toch een vogeltje te kwinkeleren ... ! Ik kan het niet zien zitten maar het zingt hetzelfde liedje als ik zaterdag gehoord heb. Ik was zaterdagnamiddag gaan wandelen, tot in Vrebos en dan het veld door tot tegen den Hogen Bos. Daar ben ik gestopt want tegen een boom hing een grote plaat "PRIVAAT EIGENDOM". Ik heb mij in het mos afgekapt en ben er wat blijven zitten soezen. Toen ik na een uurtje weer thuis kwam heb ik mij op het terras geïnstalleerd inplaats van dadelijk naar binnen te gaan.
Ik ben er stilletjes blijven zitten en daardoor trokken de meesjes zich niets van mij aan : ze bleven maar af en aan vliegen naar de vetbolletjes die ik opgehangen had. En plots weerklonk dat gekwinkeleer in de kerstboom naast mij ! Ik zag het vogeltje van takje naar takje springen, ondertussen even stoppend om zijn liedje te zingen. Helaas zag ik het diertje in tegenlicht en kan ik er dus geen preciese beschrijving van geven. Ik weet alleen dat het geen mus was, en ook geen meesje, en ook geen roodborstje, en ook geen winterkoninkje. Want die ken ik ondertussen al heel goed. Maar het gefluit kan ik wel nadoen : twiet-twiet-twiet-twiet, twrrriejterdetwrrrjietterdetwrrriejt-twit, twiet-twiet-twiet-twiet !!!
Ik zal bij Kozze Eindredacteur nog eens naar zijn vogel-CD moeten gaan luisteren ...
woensdag, februari 26, 2003
Dinsdagmorgen loopt de wekker af, ik zet het venster open en begin aan de schikking van mijn beddengoed. Dat is altijd een hele klus want ik heb niet alleen twee donsdekens opliggen (alhoewel ik die ene nu wel weer in de kast mag steken : het is er te warm voor geworden dus ligt ze alleen nog op het voeteneind, wat wil zeggen dat ze 's morgens op de grond ligt) maar er liggen ook nog zeven kussens in mijn bed ! 't Is bijna zoals dat kinderliedje :
's Avonds als ik slapen ga
Komen mij tien engeltjes na :
Twee aan het hoofdeind, twee aan het voeteind,
Twee aan de linkerkant, twee aan de rechterkant,
En twee om ... (de rest ben ik vergeten ...)
In de Coige zijn het dus geen tien engeltjes maar zeven kussens : een kopkussen, drie om een torentje te bouwen zodat mijn nachtlampje niet in mijn ogen schijnt, twee om tussen mijn knieën te steken (één voor als ik op de linkerkant slaap, één voor de rechterkant) en één om mij tegen te houden zodat ik niet op mijn buik rol. ... Zet dàt maar eens om in een rijmpje ... !
Wanneer ik nu wakker word, zet ik het venster open en begin ik dus het beddengoed te schikken. En wie kroop er dinsdagmorgen onder één van de kussens uit ? Een spin ! Grrrrrezzel ! Ik had weer niet alleen geslapen !!!
Vorige week had ik al enkele dagen een spin op het plafond zien zitten. Ze zat boven de deur en dus ver van mijn bed verwijderd. Ik heb haar nog gezegd : "O.K. gij daar in uw hoekske en ik hier in het mijne !" 't Was echter een franke spinnekop want zondag zat ze - nog steeds op het plafond - recht boven het hoofdeinde van het bed. Ik heb haar weer verwittigd : "Gij daar boven en ik hier beneden, goed ?" Helaas ! Ze wou niet luisteren en maandag zat ze op het bed. Ik heb ze tussen een papieren zakdoekje vermorzeld ...
Kon ik echter weten dat ze haar ganse familie bijhad ??? Enfin, die spin die dinsdagmorgen onder mijn kussen uitkroop was weer veel te snel voor de Meut : tegen dat ik een papieren zakdoekje vasthad, was ze allang weer verdwenen. Ik heb het bed afgetrokken, niets gevonden, en dan maar geroepen : "En tegen vanavond wil ik dat ge hier weg zijt, hé !" Dinsdagavond, weer heel het bed afgehaald vooraleer ik erin kroop : geen spin te bespeuren. Vanmorgen, terug alle kussens omgekeerd : niets gevonden dat meer dan vier poten had ... Dit is nu mijn ritueel voor de rest van de week, vrees ik ...
En ons Kozzeke vertrekt deze namiddag terug naar "over 't water". Hij heeft gisteren een prachtige tekening gemaakt die papa zal inscannen en mij toesturen zodat ik ze binnenkort weer op de Sofa kan zetten. Grappig detail : eergisteren was hij op zijn bord aan het tekenen en hij vroeg ons wat dat was. Ik zag verschillende huisjes naast mekaar en een boompje erbij. Dus ik zei : een dorpje, een stad, een straat ? Hij kon er niet van over dat ik zijn tekening niet herkende. Zag ik dan niet die typische deurtjes aan dat ene huis ? Inderdaad, dat waren saloon-deuren, dat had ik wel opgemerkt. Wel, wist ik dan niet dat dat de Old Eastern Town was ? Papa heeft dan even uitgelegd dat het eigenlijk over het Westen gaat, waar de cowboys en de indianen leven. En Maarten tekende er prompt een postkoets bij ! Met mooie krullen op de zijkant want "that is how they usually are ...".
Ik sta er telkens weer verstomd van hoeveel ons Kozzeke "weet" en het is prachtig om te horen en te zien hoe hij over alles een eigen beeld en een eigen gedacht heeft ! Hij blijft niet klein, natuurlijk. En ik zie hem ook niet zo dikwijls. 't Zal daardoor komen, zeker ?
's Avonds als ik slapen ga
Komen mij tien engeltjes na :
Twee aan het hoofdeind, twee aan het voeteind,
Twee aan de linkerkant, twee aan de rechterkant,
En twee om ... (de rest ben ik vergeten ...)
In de Coige zijn het dus geen tien engeltjes maar zeven kussens : een kopkussen, drie om een torentje te bouwen zodat mijn nachtlampje niet in mijn ogen schijnt, twee om tussen mijn knieën te steken (één voor als ik op de linkerkant slaap, één voor de rechterkant) en één om mij tegen te houden zodat ik niet op mijn buik rol. ... Zet dàt maar eens om in een rijmpje ... !
Wanneer ik nu wakker word, zet ik het venster open en begin ik dus het beddengoed te schikken. En wie kroop er dinsdagmorgen onder één van de kussens uit ? Een spin ! Grrrrrezzel ! Ik had weer niet alleen geslapen !!!
Vorige week had ik al enkele dagen een spin op het plafond zien zitten. Ze zat boven de deur en dus ver van mijn bed verwijderd. Ik heb haar nog gezegd : "O.K. gij daar in uw hoekske en ik hier in het mijne !" 't Was echter een franke spinnekop want zondag zat ze - nog steeds op het plafond - recht boven het hoofdeinde van het bed. Ik heb haar weer verwittigd : "Gij daar boven en ik hier beneden, goed ?" Helaas ! Ze wou niet luisteren en maandag zat ze op het bed. Ik heb ze tussen een papieren zakdoekje vermorzeld ...
Kon ik echter weten dat ze haar ganse familie bijhad ??? Enfin, die spin die dinsdagmorgen onder mijn kussen uitkroop was weer veel te snel voor de Meut : tegen dat ik een papieren zakdoekje vasthad, was ze allang weer verdwenen. Ik heb het bed afgetrokken, niets gevonden, en dan maar geroepen : "En tegen vanavond wil ik dat ge hier weg zijt, hé !" Dinsdagavond, weer heel het bed afgehaald vooraleer ik erin kroop : geen spin te bespeuren. Vanmorgen, terug alle kussens omgekeerd : niets gevonden dat meer dan vier poten had ... Dit is nu mijn ritueel voor de rest van de week, vrees ik ...
En ons Kozzeke vertrekt deze namiddag terug naar "over 't water". Hij heeft gisteren een prachtige tekening gemaakt die papa zal inscannen en mij toesturen zodat ik ze binnenkort weer op de Sofa kan zetten. Grappig detail : eergisteren was hij op zijn bord aan het tekenen en hij vroeg ons wat dat was. Ik zag verschillende huisjes naast mekaar en een boompje erbij. Dus ik zei : een dorpje, een stad, een straat ? Hij kon er niet van over dat ik zijn tekening niet herkende. Zag ik dan niet die typische deurtjes aan dat ene huis ? Inderdaad, dat waren saloon-deuren, dat had ik wel opgemerkt. Wel, wist ik dan niet dat dat de Old Eastern Town was ? Papa heeft dan even uitgelegd dat het eigenlijk over het Westen gaat, waar de cowboys en de indianen leven. En Maarten tekende er prompt een postkoets bij ! Met mooie krullen op de zijkant want "that is how they usually are ...".
Ik sta er telkens weer verstomd van hoeveel ons Kozzeke "weet" en het is prachtig om te horen en te zien hoe hij over alles een eigen beeld en een eigen gedacht heeft ! Hij blijft niet klein, natuurlijk. En ik zie hem ook niet zo dikwijls. 't Zal daardoor komen, zeker ?
donderdag, februari 20, 2003
Dit is geen soap meer ... dit is pure science-fiction ... !!!
Ik begin even vanaf het begin : sinds oktober werken wij met een nieuwe applicatie waar momenteel nog steeds vanalles vierkant aan draait. Eén van de hardnekkige geschilpunten is, dat het systeem ons belgisch bankrekeningnummer niet aankan.
Na twee maanden kwam de leverancier van de software terug met het antwoord dat ons banknummer wel verkeerd moet zijn want hun software accepteert het niet ! Gisteren, nog een drietal maanden later, kregen we bericht dat de leverancier van de software "will not investigate this any further without a letter from the bank stating that 5406666 is the bank account number and 92 is the check digit number."
O.K., u vraagt, wij draaien. Momenteel is er iemand hier aan onze bank aan het vragen of zij schriftelijk willen bevestigen dat ons bankrekeningnummer juist is. Ik probeer mij de reactie van de bankmensen voor te stellen ... Ach wat ! Wij hebben er al zo mee gelachen. Dan mogen anderen er ook wat plezier aan beleven, niet ?
Ik antwoord gisteren nog even aan Angel, mijn amerikaanse collega (ja wat dacht je ? Natùùrlijk is de leverancier van die software amerikaans !) dat die leverancier zelf ook een belgisch kantoor heeft. Zij betrekken notabene kantoren hier aan de overkant van de steenweg ! En ik vraag mij af waar zíj dan hun bank hebben ? Dat zal wel geen belgische bank zijn, vermits hun software geen belgische bankrekeningnummers aankan ... Waarop Angel antwoordt : "That's why they are saying we are using the wrong numbers. They have other clients with offices in Belgium and neither of them are using the 92 number that we supplied. Unfortunately, both are using different numbers, so I wouldn't just want to choose one because it may be wrong."
Ik heb de laatste zin enkele keren herlezen en moet tot de vaststelling komen dat :
a) die softwareleverancier twéé klanten heeft in België ("both")
b) ALLE amerikanen oer- en oerstom zijn ! Ja, ja, óók "onze" amerikaanse collega's ! Zou onze Angel daar eens even doodleuk willen proberen of ons bankrekeningnummer eventueel met een "ander" controlenummer zou werken ... Komààn zeg ! Wéten die eigenlijk wel waar ze mee bezig zijn ???
Ik weet dus zeker dat ik het bij het rechte eind heb als ik zeg dat amerikanen als volgt reageren : "Belgium ? What's that ? The capital of Brussels ?"
Oh boy ... !
Ik begin even vanaf het begin : sinds oktober werken wij met een nieuwe applicatie waar momenteel nog steeds vanalles vierkant aan draait. Eén van de hardnekkige geschilpunten is, dat het systeem ons belgisch bankrekeningnummer niet aankan.
Na twee maanden kwam de leverancier van de software terug met het antwoord dat ons banknummer wel verkeerd moet zijn want hun software accepteert het niet ! Gisteren, nog een drietal maanden later, kregen we bericht dat de leverancier van de software "will not investigate this any further without a letter from the bank stating that 5406666 is the bank account number and 92 is the check digit number."
O.K., u vraagt, wij draaien. Momenteel is er iemand hier aan onze bank aan het vragen of zij schriftelijk willen bevestigen dat ons bankrekeningnummer juist is. Ik probeer mij de reactie van de bankmensen voor te stellen ... Ach wat ! Wij hebben er al zo mee gelachen. Dan mogen anderen er ook wat plezier aan beleven, niet ?
Ik antwoord gisteren nog even aan Angel, mijn amerikaanse collega (ja wat dacht je ? Natùùrlijk is de leverancier van die software amerikaans !) dat die leverancier zelf ook een belgisch kantoor heeft. Zij betrekken notabene kantoren hier aan de overkant van de steenweg ! En ik vraag mij af waar zíj dan hun bank hebben ? Dat zal wel geen belgische bank zijn, vermits hun software geen belgische bankrekeningnummers aankan ... Waarop Angel antwoordt : "That's why they are saying we are using the wrong numbers. They have other clients with offices in Belgium and neither of them are using the 92 number that we supplied. Unfortunately, both are using different numbers, so I wouldn't just want to choose one because it may be wrong."
Ik heb de laatste zin enkele keren herlezen en moet tot de vaststelling komen dat :
a) die softwareleverancier twéé klanten heeft in België ("both")
b) ALLE amerikanen oer- en oerstom zijn ! Ja, ja, óók "onze" amerikaanse collega's ! Zou onze Angel daar eens even doodleuk willen proberen of ons bankrekeningnummer eventueel met een "ander" controlenummer zou werken ... Komààn zeg ! Wéten die eigenlijk wel waar ze mee bezig zijn ???
Ik weet dus zeker dat ik het bij het rechte eind heb als ik zeg dat amerikanen als volgt reageren : "Belgium ? What's that ? The capital of Brussels ?"
Oh boy ... !
Abonneren op:
Posts (Atom)