Mijn eerste werk, als ik op kantoor kom, is het venster openzetten.
Vanmorgen zit mij hier toch een vogeltje te kwinkeleren ... ! Ik kan het niet zien zitten maar het zingt hetzelfde liedje als ik zaterdag gehoord heb. Ik was zaterdagnamiddag gaan wandelen, tot in Vrebos en dan het veld door tot tegen den Hogen Bos. Daar ben ik gestopt want tegen een boom hing een grote plaat "PRIVAAT EIGENDOM". Ik heb mij in het mos afgekapt en ben er wat blijven zitten soezen. Toen ik na een uurtje weer thuis kwam heb ik mij op het terras geïnstalleerd inplaats van dadelijk naar binnen te gaan.
Ik ben er stilletjes blijven zitten en daardoor trokken de meesjes zich niets van mij aan : ze bleven maar af en aan vliegen naar de vetbolletjes die ik opgehangen had. En plots weerklonk dat gekwinkeleer in de kerstboom naast mij ! Ik zag het vogeltje van takje naar takje springen, ondertussen even stoppend om zijn liedje te zingen. Helaas zag ik het diertje in tegenlicht en kan ik er dus geen preciese beschrijving van geven. Ik weet alleen dat het geen mus was, en ook geen meesje, en ook geen roodborstje, en ook geen winterkoninkje. Want die ken ik ondertussen al heel goed. Maar het gefluit kan ik wel nadoen : twiet-twiet-twiet-twiet, twrrriejterdetwrrrjietterdetwrrriejt-twit, twiet-twiet-twiet-twiet !!!
Ik zal bij Kozze Eindredacteur nog eens naar zijn vogel-CD moeten gaan luisteren ...
donderdag, februari 27, 2003
woensdag, februari 26, 2003
Dinsdagmorgen loopt de wekker af, ik zet het venster open en begin aan de schikking van mijn beddengoed. Dat is altijd een hele klus want ik heb niet alleen twee donsdekens opliggen (alhoewel ik die ene nu wel weer in de kast mag steken : het is er te warm voor geworden dus ligt ze alleen nog op het voeteneind, wat wil zeggen dat ze 's morgens op de grond ligt) maar er liggen ook nog zeven kussens in mijn bed ! 't Is bijna zoals dat kinderliedje :
's Avonds als ik slapen ga
Komen mij tien engeltjes na :
Twee aan het hoofdeind, twee aan het voeteind,
Twee aan de linkerkant, twee aan de rechterkant,
En twee om ... (de rest ben ik vergeten ...)
In de Coige zijn het dus geen tien engeltjes maar zeven kussens : een kopkussen, drie om een torentje te bouwen zodat mijn nachtlampje niet in mijn ogen schijnt, twee om tussen mijn knieën te steken (één voor als ik op de linkerkant slaap, één voor de rechterkant) en één om mij tegen te houden zodat ik niet op mijn buik rol. ... Zet dàt maar eens om in een rijmpje ... !
Wanneer ik nu wakker word, zet ik het venster open en begin ik dus het beddengoed te schikken. En wie kroop er dinsdagmorgen onder één van de kussens uit ? Een spin ! Grrrrrezzel ! Ik had weer niet alleen geslapen !!!
Vorige week had ik al enkele dagen een spin op het plafond zien zitten. Ze zat boven de deur en dus ver van mijn bed verwijderd. Ik heb haar nog gezegd : "O.K. gij daar in uw hoekske en ik hier in het mijne !" 't Was echter een franke spinnekop want zondag zat ze - nog steeds op het plafond - recht boven het hoofdeinde van het bed. Ik heb haar weer verwittigd : "Gij daar boven en ik hier beneden, goed ?" Helaas ! Ze wou niet luisteren en maandag zat ze op het bed. Ik heb ze tussen een papieren zakdoekje vermorzeld ...
Kon ik echter weten dat ze haar ganse familie bijhad ??? Enfin, die spin die dinsdagmorgen onder mijn kussen uitkroop was weer veel te snel voor de Meut : tegen dat ik een papieren zakdoekje vasthad, was ze allang weer verdwenen. Ik heb het bed afgetrokken, niets gevonden, en dan maar geroepen : "En tegen vanavond wil ik dat ge hier weg zijt, hé !" Dinsdagavond, weer heel het bed afgehaald vooraleer ik erin kroop : geen spin te bespeuren. Vanmorgen, terug alle kussens omgekeerd : niets gevonden dat meer dan vier poten had ... Dit is nu mijn ritueel voor de rest van de week, vrees ik ...
En ons Kozzeke vertrekt deze namiddag terug naar "over 't water". Hij heeft gisteren een prachtige tekening gemaakt die papa zal inscannen en mij toesturen zodat ik ze binnenkort weer op de Sofa kan zetten. Grappig detail : eergisteren was hij op zijn bord aan het tekenen en hij vroeg ons wat dat was. Ik zag verschillende huisjes naast mekaar en een boompje erbij. Dus ik zei : een dorpje, een stad, een straat ? Hij kon er niet van over dat ik zijn tekening niet herkende. Zag ik dan niet die typische deurtjes aan dat ene huis ? Inderdaad, dat waren saloon-deuren, dat had ik wel opgemerkt. Wel, wist ik dan niet dat dat de Old Eastern Town was ? Papa heeft dan even uitgelegd dat het eigenlijk over het Westen gaat, waar de cowboys en de indianen leven. En Maarten tekende er prompt een postkoets bij ! Met mooie krullen op de zijkant want "that is how they usually are ...".
Ik sta er telkens weer verstomd van hoeveel ons Kozzeke "weet" en het is prachtig om te horen en te zien hoe hij over alles een eigen beeld en een eigen gedacht heeft ! Hij blijft niet klein, natuurlijk. En ik zie hem ook niet zo dikwijls. 't Zal daardoor komen, zeker ?
's Avonds als ik slapen ga
Komen mij tien engeltjes na :
Twee aan het hoofdeind, twee aan het voeteind,
Twee aan de linkerkant, twee aan de rechterkant,
En twee om ... (de rest ben ik vergeten ...)
In de Coige zijn het dus geen tien engeltjes maar zeven kussens : een kopkussen, drie om een torentje te bouwen zodat mijn nachtlampje niet in mijn ogen schijnt, twee om tussen mijn knieën te steken (één voor als ik op de linkerkant slaap, één voor de rechterkant) en één om mij tegen te houden zodat ik niet op mijn buik rol. ... Zet dàt maar eens om in een rijmpje ... !
Wanneer ik nu wakker word, zet ik het venster open en begin ik dus het beddengoed te schikken. En wie kroop er dinsdagmorgen onder één van de kussens uit ? Een spin ! Grrrrrezzel ! Ik had weer niet alleen geslapen !!!
Vorige week had ik al enkele dagen een spin op het plafond zien zitten. Ze zat boven de deur en dus ver van mijn bed verwijderd. Ik heb haar nog gezegd : "O.K. gij daar in uw hoekske en ik hier in het mijne !" 't Was echter een franke spinnekop want zondag zat ze - nog steeds op het plafond - recht boven het hoofdeinde van het bed. Ik heb haar weer verwittigd : "Gij daar boven en ik hier beneden, goed ?" Helaas ! Ze wou niet luisteren en maandag zat ze op het bed. Ik heb ze tussen een papieren zakdoekje vermorzeld ...
Kon ik echter weten dat ze haar ganse familie bijhad ??? Enfin, die spin die dinsdagmorgen onder mijn kussen uitkroop was weer veel te snel voor de Meut : tegen dat ik een papieren zakdoekje vasthad, was ze allang weer verdwenen. Ik heb het bed afgetrokken, niets gevonden, en dan maar geroepen : "En tegen vanavond wil ik dat ge hier weg zijt, hé !" Dinsdagavond, weer heel het bed afgehaald vooraleer ik erin kroop : geen spin te bespeuren. Vanmorgen, terug alle kussens omgekeerd : niets gevonden dat meer dan vier poten had ... Dit is nu mijn ritueel voor de rest van de week, vrees ik ...
En ons Kozzeke vertrekt deze namiddag terug naar "over 't water". Hij heeft gisteren een prachtige tekening gemaakt die papa zal inscannen en mij toesturen zodat ik ze binnenkort weer op de Sofa kan zetten. Grappig detail : eergisteren was hij op zijn bord aan het tekenen en hij vroeg ons wat dat was. Ik zag verschillende huisjes naast mekaar en een boompje erbij. Dus ik zei : een dorpje, een stad, een straat ? Hij kon er niet van over dat ik zijn tekening niet herkende. Zag ik dan niet die typische deurtjes aan dat ene huis ? Inderdaad, dat waren saloon-deuren, dat had ik wel opgemerkt. Wel, wist ik dan niet dat dat de Old Eastern Town was ? Papa heeft dan even uitgelegd dat het eigenlijk over het Westen gaat, waar de cowboys en de indianen leven. En Maarten tekende er prompt een postkoets bij ! Met mooie krullen op de zijkant want "that is how they usually are ...".
Ik sta er telkens weer verstomd van hoeveel ons Kozzeke "weet" en het is prachtig om te horen en te zien hoe hij over alles een eigen beeld en een eigen gedacht heeft ! Hij blijft niet klein, natuurlijk. En ik zie hem ook niet zo dikwijls. 't Zal daardoor komen, zeker ?
donderdag, februari 20, 2003
Dit is geen soap meer ... dit is pure science-fiction ... !!!
Ik begin even vanaf het begin : sinds oktober werken wij met een nieuwe applicatie waar momenteel nog steeds vanalles vierkant aan draait. Eén van de hardnekkige geschilpunten is, dat het systeem ons belgisch bankrekeningnummer niet aankan.
Na twee maanden kwam de leverancier van de software terug met het antwoord dat ons banknummer wel verkeerd moet zijn want hun software accepteert het niet ! Gisteren, nog een drietal maanden later, kregen we bericht dat de leverancier van de software "will not investigate this any further without a letter from the bank stating that 5406666 is the bank account number and 92 is the check digit number."
O.K., u vraagt, wij draaien. Momenteel is er iemand hier aan onze bank aan het vragen of zij schriftelijk willen bevestigen dat ons bankrekeningnummer juist is. Ik probeer mij de reactie van de bankmensen voor te stellen ... Ach wat ! Wij hebben er al zo mee gelachen. Dan mogen anderen er ook wat plezier aan beleven, niet ?
Ik antwoord gisteren nog even aan Angel, mijn amerikaanse collega (ja wat dacht je ? Natùùrlijk is de leverancier van die software amerikaans !) dat die leverancier zelf ook een belgisch kantoor heeft. Zij betrekken notabene kantoren hier aan de overkant van de steenweg ! En ik vraag mij af waar zíj dan hun bank hebben ? Dat zal wel geen belgische bank zijn, vermits hun software geen belgische bankrekeningnummers aankan ... Waarop Angel antwoordt : "That's why they are saying we are using the wrong numbers. They have other clients with offices in Belgium and neither of them are using the 92 number that we supplied. Unfortunately, both are using different numbers, so I wouldn't just want to choose one because it may be wrong."
Ik heb de laatste zin enkele keren herlezen en moet tot de vaststelling komen dat :
a) die softwareleverancier twéé klanten heeft in België ("both")
b) ALLE amerikanen oer- en oerstom zijn ! Ja, ja, óók "onze" amerikaanse collega's ! Zou onze Angel daar eens even doodleuk willen proberen of ons bankrekeningnummer eventueel met een "ander" controlenummer zou werken ... Komààn zeg ! Wéten die eigenlijk wel waar ze mee bezig zijn ???
Ik weet dus zeker dat ik het bij het rechte eind heb als ik zeg dat amerikanen als volgt reageren : "Belgium ? What's that ? The capital of Brussels ?"
Oh boy ... !
Ik begin even vanaf het begin : sinds oktober werken wij met een nieuwe applicatie waar momenteel nog steeds vanalles vierkant aan draait. Eén van de hardnekkige geschilpunten is, dat het systeem ons belgisch bankrekeningnummer niet aankan.
Na twee maanden kwam de leverancier van de software terug met het antwoord dat ons banknummer wel verkeerd moet zijn want hun software accepteert het niet ! Gisteren, nog een drietal maanden later, kregen we bericht dat de leverancier van de software "will not investigate this any further without a letter from the bank stating that 5406666 is the bank account number and 92 is the check digit number."
O.K., u vraagt, wij draaien. Momenteel is er iemand hier aan onze bank aan het vragen of zij schriftelijk willen bevestigen dat ons bankrekeningnummer juist is. Ik probeer mij de reactie van de bankmensen voor te stellen ... Ach wat ! Wij hebben er al zo mee gelachen. Dan mogen anderen er ook wat plezier aan beleven, niet ?
Ik antwoord gisteren nog even aan Angel, mijn amerikaanse collega (ja wat dacht je ? Natùùrlijk is de leverancier van die software amerikaans !) dat die leverancier zelf ook een belgisch kantoor heeft. Zij betrekken notabene kantoren hier aan de overkant van de steenweg ! En ik vraag mij af waar zíj dan hun bank hebben ? Dat zal wel geen belgische bank zijn, vermits hun software geen belgische bankrekeningnummers aankan ... Waarop Angel antwoordt : "That's why they are saying we are using the wrong numbers. They have other clients with offices in Belgium and neither of them are using the 92 number that we supplied. Unfortunately, both are using different numbers, so I wouldn't just want to choose one because it may be wrong."
Ik heb de laatste zin enkele keren herlezen en moet tot de vaststelling komen dat :
a) die softwareleverancier twéé klanten heeft in België ("both")
b) ALLE amerikanen oer- en oerstom zijn ! Ja, ja, óók "onze" amerikaanse collega's ! Zou onze Angel daar eens even doodleuk willen proberen of ons bankrekeningnummer eventueel met een "ander" controlenummer zou werken ... Komààn zeg ! Wéten die eigenlijk wel waar ze mee bezig zijn ???
Ik weet dus zeker dat ik het bij het rechte eind heb als ik zeg dat amerikanen als volgt reageren : "Belgium ? What's that ? The capital of Brussels ?"
Oh boy ... !
vrijdag, februari 14, 2003
Eergisteren hebben we hier een pure natuurfilm te zien gekregen ...
Hiernaast staan de vuilzakken buiten. Nu ik er aan denk ... die staan daar al de ganse week en er komen er steeds maar bij ... ! Misschien is de vuilnisophalingsfaktuur nog niet betaald ? Welnu, eergisteren zijn de kraaien op die vuilnisbelt aangevallen. Ze pikten de bovenste zakken open en sleurden er het afval uit. Een mooi zooitje is het daar nu toch ! Ik vraag mij af wanneer Alberto eens met zijn borstel en blik gaat passeren ... Alhoewel, ik denk dat ik weet waarom dat nog niet gebeurd is : daar zijn namelijk geen struiken in de buurt waar hij, na eens goed rondgekeken te hebben, het vuil onder kan kieperen !
Maar om nu op de kraaien terug te komen ... Eén van de vogels had een lekker besmeurd stukje papier uit de zak getrokken. Dat bracht hij tot onder ons venster, onder een boompje, en hij begon er stukjes schors en steentjes op te stapelen. (Waarom zouden ze dat eigenlijk doen ? vroegen we ons af) Een andere kraai kreeg toch wel geen pistolet te pakken, zeker ! Het broodje was nog verpakt in plastic en het beestje installeerde zich ermee op het dak van een nabij geparkeerde camionette. (Je zal maar op de parking komen en een broodje op het dak van je wagen vinden !) Met zijn tweetjes zijn ze toen aan het plastic beginnen sleuren, tot ze het broodje er uit hadden. Daarna pikten ze om beurt een stuk uit het broodje en dat gingen ze in een boompje zitten oppeuzelen. Vanop de haag werd het ganse gebeuren in het oog gehouden door een roodborstje en terwijl het broodje onbewaakt op het dak van de camionette lag, kwam ook dat kleintje zich eraan tegoed doen ! Toen een franke ekster echter toenaderingspogingen ondernam, kwam een van de kraaien terug om haar weg te jagen. Een ganse tijd hebben we hier zo staan kijken naar het wel en het wee van het broodje op het dak van de camionette. Tot een van de kraaien het welletjes vond en met de rest van de pistolet in de bek naar andere oorden vloog.
Met een beetje fantasie kon je je inbeelden dat je naar een reportage van National Geographic zat te kijken ... !
En : GOED NIEUWS ! Gisteren was het 13 februari en ik heb GEEN Bo-Frost Man gezien ! Mijn gedacht hebben ze mijn fax goed ontvangen ...
Minder goed nieuws : dinsdagavond had ik al 260 stiksteekjes gedaan, ttz bijna een ganse kant van één van mijn kussens aan mekaar genaaid. Maar toen ik op het einde kwam zag ik dat ik aan die kant maar een zoompje meer had van een halve centimeter. Terwijl ik aan de andere kant zeker drie centimeter stof over had ... ! Ik weet het, en ik heb het nog zo tegen mezelf gezegd : dit is aftel-stof, dan moet je de draadjes en de steken TELLEN !!! Maar neen, Meut wist het weer beter : ik heb de stukken stof gewoon op elkaar gelegd (gewoon, met mijn metsersoog, dat mij toen toch weel héél erg in de steek gelaten heeft ...) en ik ben beginnen naaien. Eén dingetje had ik echter over het hoofd gezien : één stuk stof was bewerkt, het andere (de achterkant) niet. Wel, en nu weet ik dus dat een lap die vol met kruisjessteken staat, zich "anders" gedraagt dan een lap waar geen steekjes op staan. Met het bekende gevolg : drie centimeter aan de ene kant en slechts een half centimetertje aan de andere kant ...
Ik heb dinsdagavond die 260 stiksteekjes er dan maar weer uitgehaald ... En ik heb zo het gevoel dat het nog een tijdje zou kunnen duren eer ik dit project weer in handen neem ...
Hiernaast staan de vuilzakken buiten. Nu ik er aan denk ... die staan daar al de ganse week en er komen er steeds maar bij ... ! Misschien is de vuilnisophalingsfaktuur nog niet betaald ? Welnu, eergisteren zijn de kraaien op die vuilnisbelt aangevallen. Ze pikten de bovenste zakken open en sleurden er het afval uit. Een mooi zooitje is het daar nu toch ! Ik vraag mij af wanneer Alberto eens met zijn borstel en blik gaat passeren ... Alhoewel, ik denk dat ik weet waarom dat nog niet gebeurd is : daar zijn namelijk geen struiken in de buurt waar hij, na eens goed rondgekeken te hebben, het vuil onder kan kieperen !
Maar om nu op de kraaien terug te komen ... Eén van de vogels had een lekker besmeurd stukje papier uit de zak getrokken. Dat bracht hij tot onder ons venster, onder een boompje, en hij begon er stukjes schors en steentjes op te stapelen. (Waarom zouden ze dat eigenlijk doen ? vroegen we ons af) Een andere kraai kreeg toch wel geen pistolet te pakken, zeker ! Het broodje was nog verpakt in plastic en het beestje installeerde zich ermee op het dak van een nabij geparkeerde camionette. (Je zal maar op de parking komen en een broodje op het dak van je wagen vinden !) Met zijn tweetjes zijn ze toen aan het plastic beginnen sleuren, tot ze het broodje er uit hadden. Daarna pikten ze om beurt een stuk uit het broodje en dat gingen ze in een boompje zitten oppeuzelen. Vanop de haag werd het ganse gebeuren in het oog gehouden door een roodborstje en terwijl het broodje onbewaakt op het dak van de camionette lag, kwam ook dat kleintje zich eraan tegoed doen ! Toen een franke ekster echter toenaderingspogingen ondernam, kwam een van de kraaien terug om haar weg te jagen. Een ganse tijd hebben we hier zo staan kijken naar het wel en het wee van het broodje op het dak van de camionette. Tot een van de kraaien het welletjes vond en met de rest van de pistolet in de bek naar andere oorden vloog.
Met een beetje fantasie kon je je inbeelden dat je naar een reportage van National Geographic zat te kijken ... !
En : GOED NIEUWS ! Gisteren was het 13 februari en ik heb GEEN Bo-Frost Man gezien ! Mijn gedacht hebben ze mijn fax goed ontvangen ...
Minder goed nieuws : dinsdagavond had ik al 260 stiksteekjes gedaan, ttz bijna een ganse kant van één van mijn kussens aan mekaar genaaid. Maar toen ik op het einde kwam zag ik dat ik aan die kant maar een zoompje meer had van een halve centimeter. Terwijl ik aan de andere kant zeker drie centimeter stof over had ... ! Ik weet het, en ik heb het nog zo tegen mezelf gezegd : dit is aftel-stof, dan moet je de draadjes en de steken TELLEN !!! Maar neen, Meut wist het weer beter : ik heb de stukken stof gewoon op elkaar gelegd (gewoon, met mijn metsersoog, dat mij toen toch weel héél erg in de steek gelaten heeft ...) en ik ben beginnen naaien. Eén dingetje had ik echter over het hoofd gezien : één stuk stof was bewerkt, het andere (de achterkant) niet. Wel, en nu weet ik dus dat een lap die vol met kruisjessteken staat, zich "anders" gedraagt dan een lap waar geen steekjes op staan. Met het bekende gevolg : drie centimeter aan de ene kant en slechts een half centimetertje aan de andere kant ...
Ik heb dinsdagavond die 260 stiksteekjes er dan maar weer uitgehaald ... En ik heb zo het gevoel dat het nog een tijdje zou kunnen duren eer ik dit project weer in handen neem ...
maandag, februari 10, 2003
Nogal laat op kantoor toegekomen want serieus in de file gezeten vanwege ... te laat vertrokken ... !
Maar daar had ik een perfecte reden voor !
Na een zware nacht (ik was weer maar eens zwanger en de vloer van mijn slaapkamer was eigenlijk het dek van een klein scheepje en dat "dek" werd almaar kleiner ... zucht ! ... vermoeiend, hoor ! met een ballonbuikje proberen om er niet af te vallen !), was ik vanochtend nochtans op de gewone tijd opgestaan en ik stond ook op de gewone tijd klaar om te vertrekken. Maar terwijl ik mijn tasje melk aan het drinken ben kijk ik naar buiten en ... wie vliegt daar voorbij ? Jawel, Ransje ! Twee keer is hij overgevlogen en dan landde hij in de conifeer van het labo. Ik wou boven uit het venster gaan kijken maar jammer genoeg brandde in het labo nog het nachtlicht, zodat het te moeilijk was om goed in de schemering te kunnen kijken.
Meutje kan dus weer "uilspotten" en vanzelfsprekend hou ik u op de hoogte !
Dit weekend heb ik géén rugklachten gehad, alhoewel ik zondacochtend de kelder gekuist heb. Het was namelijk al een hele tijd geleden dat ik de "overloopemmer" van onder de boiler nog eens leeggemaakt had en die was een beetje ... euh ... overgelopen.
Verder heeft de wasmachine ook goed haar best gedaan en ... jawel, dames en heren ! ...
HET LAATSTE KRUISJE IS GEZET !!!
Ik heb wel een beetje overdaad gepleegd : drie uren na mekaar ben ik aan de laatste rijtjes bezig geweest. Mijn linkerschouder hing er een beetje van uit de kom, maar daar voel ik vandaag ook niets meer van. (Zou het kunnen zijn dat ik helemaal gevoelloos aan 't worden ben ?) Maar de kussens zijn dus af ! Ik heb ze geperst, moet ze in elkaar zetten en dan opvullen. Dat in elkaar zetten wordt nog een precisie werkje want ik wil dat de stiksteekjes met de kruisjessteken overeenkomen. Maar dat heb ik er voor over : nog 8 keer 280 stiksteekjes en mijn "positief-negatief" kussens zijn een feit !
Maar daarmee is mijn handwerk "en cours" nog niet af ... Ik heb op de bodem van mijn handwerkdoos nog iets teruggevonden : de bloemetjes die ik op de slaapkamergordijnen wil aanbrengen. Twee bloemetjes zijn al gedaan maar ik moet er alles samen een stuk of twintig doen ... En net nu de lange winteravonden voorbij zijn ... !
Maar daar had ik een perfecte reden voor !
Na een zware nacht (ik was weer maar eens zwanger en de vloer van mijn slaapkamer was eigenlijk het dek van een klein scheepje en dat "dek" werd almaar kleiner ... zucht ! ... vermoeiend, hoor ! met een ballonbuikje proberen om er niet af te vallen !), was ik vanochtend nochtans op de gewone tijd opgestaan en ik stond ook op de gewone tijd klaar om te vertrekken. Maar terwijl ik mijn tasje melk aan het drinken ben kijk ik naar buiten en ... wie vliegt daar voorbij ? Jawel, Ransje ! Twee keer is hij overgevlogen en dan landde hij in de conifeer van het labo. Ik wou boven uit het venster gaan kijken maar jammer genoeg brandde in het labo nog het nachtlicht, zodat het te moeilijk was om goed in de schemering te kunnen kijken.
Meutje kan dus weer "uilspotten" en vanzelfsprekend hou ik u op de hoogte !
Dit weekend heb ik géén rugklachten gehad, alhoewel ik zondacochtend de kelder gekuist heb. Het was namelijk al een hele tijd geleden dat ik de "overloopemmer" van onder de boiler nog eens leeggemaakt had en die was een beetje ... euh ... overgelopen.
Verder heeft de wasmachine ook goed haar best gedaan en ... jawel, dames en heren ! ...
HET LAATSTE KRUISJE IS GEZET !!!
Ik heb wel een beetje overdaad gepleegd : drie uren na mekaar ben ik aan de laatste rijtjes bezig geweest. Mijn linkerschouder hing er een beetje van uit de kom, maar daar voel ik vandaag ook niets meer van. (Zou het kunnen zijn dat ik helemaal gevoelloos aan 't worden ben ?) Maar de kussens zijn dus af ! Ik heb ze geperst, moet ze in elkaar zetten en dan opvullen. Dat in elkaar zetten wordt nog een precisie werkje want ik wil dat de stiksteekjes met de kruisjessteken overeenkomen. Maar dat heb ik er voor over : nog 8 keer 280 stiksteekjes en mijn "positief-negatief" kussens zijn een feit !
Maar daarmee is mijn handwerk "en cours" nog niet af ... Ik heb op de bodem van mijn handwerkdoos nog iets teruggevonden : de bloemetjes die ik op de slaapkamergordijnen wil aanbrengen. Twee bloemetjes zijn al gedaan maar ik moet er alles samen een stuk of twintig doen ... En net nu de lange winteravonden voorbij zijn ... !
woensdag, februari 05, 2003
En nog vergeten te vertellen ...
Maandagavond maak ik de brievenbus leeg ... : NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEN !!!!! "Bofrost komt bij u langs op 13 februari" ! Grrrmmbll !
Ik had tegen de meneer (niet mijn reguliere Bofrost-man) op 24 januari gezegd dat hij nu maar pas terug moest komen tegen eind maart en dat ik al 125 keer gevraagd had om slechts alle twee maanden te komen. "Ja, ja" verzekerde hij mij, "Nu zit het juist in de computer hoor !"
NIET DUS !!!
Wel, toen pakte ik mijn pennetje, en toen zette ik een streep door 13 februari, en toen pakte ik mijn dikke stift, en toen schreef ik op het kaartje "EIND MAART AUB" ... en toen heb ik het ganse boeltje naar Bofrost gefaxt ! Nè !
'k Ben ne keer curieus ...
Maandagavond maak ik de brievenbus leeg ... : NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEN !!!!! "Bofrost komt bij u langs op 13 februari" ! Grrrmmbll !
Ik had tegen de meneer (niet mijn reguliere Bofrost-man) op 24 januari gezegd dat hij nu maar pas terug moest komen tegen eind maart en dat ik al 125 keer gevraagd had om slechts alle twee maanden te komen. "Ja, ja" verzekerde hij mij, "Nu zit het juist in de computer hoor !"
NIET DUS !!!
Wel, toen pakte ik mijn pennetje, en toen zette ik een streep door 13 februari, en toen pakte ik mijn dikke stift, en toen schreef ik op het kaartje "EIND MAART AUB" ... en toen heb ik het ganse boeltje naar Bofrost gefaxt ! Nè !
'k Ben ne keer curieus ...
Nog vergeten te vertellen ... HGE774 heeft weer toegeslagen !!!
Had ik al verteld over HGE774 ? Dat is namelijk een mono-volume wagen waarvan de nummerplaat in mijn geheugen gegrift staat omdat hij, vóór nieuwjaar nog, drie dagen na mekaar de onmogelijkste stoten uithaalde op de baan, terwijl ik er met open mond naar zat te kijken.
Zijn specialiteiten ?
- Voorbijsteken in bochten waar je ab-so-luut niet kan zien of er tegenliggers aankomen.
- 70km/uur rijden waar je maar 50 mag doen, waar kinderen op de bus staan te wachten, waar andere auto's graag van hun oprit zouden rijden om zich ook in het verkeer te begeven en waar rechts uit de zijstraten auto's kunnen komen die dan vanzelfsprekend voorrang hebben.
- Voorbijsteken op kruispunten.
- Op stoepen rijden.
Vanmorgen was het dus ook weer zover. Picture this : een straat in de bebouwde kom (= 50km/uur) waar twee auto's net langs mekaar kunnen rijden, de straat is bijlange nog niet sneeuwvrij en 't is aan het sneeuwen. Voor ons rijdt een reuzenkraan van Vranckx. Daarachter een personenwagen, dan komt mijn bolleke en dan ... HGE774 ! Akkoord, Vranckx deed (nog) geen 50km/u want hij was net uit een zijstraat gekomen. De personenwagen en ikzelf, wij houden serieus afstand van onze voorganger vanwege gladde wegenisomstandigheden. Mijn mono-volume vriend echter, van wie ik tot dan toe de nummerplaat nog niet had kunnen identificeren, zit serieus dicht in mijn derrière. En plots kon hij het niet meer uithouden : de tegenliggers waren volgens hem nog ver genoeg verwijderd, hij geeft gas en steekt onze mini-file voorbij !
Een beetje verder ziet hij dat hij voor het rode licht gaat moeten stoppen, dus schiet hij in een zijweggetje (vormt een driehoekige bushalte in de hoek van het kruispunt), na eerst nog enkele tientallen meters op het andere rijvak gereden te hebben. Zo komt hij langs de andere kant op het kruispunt (de kant waar het groen is als het voor ons rood is, begrijp je ?) en kan hij alsnog het kruispunt op rijden.
Wel, dat vind ik allemaal NIET gepermitteerd, zie !!! (daar gaat mijn bloeddruk weer !)
En ik ben ervan overtuigd dat de bestuurder van HGE774 zichzelf een "goede" chauffeur vindt ...
Had ik al verteld over HGE774 ? Dat is namelijk een mono-volume wagen waarvan de nummerplaat in mijn geheugen gegrift staat omdat hij, vóór nieuwjaar nog, drie dagen na mekaar de onmogelijkste stoten uithaalde op de baan, terwijl ik er met open mond naar zat te kijken.
Zijn specialiteiten ?
- Voorbijsteken in bochten waar je ab-so-luut niet kan zien of er tegenliggers aankomen.
- 70km/uur rijden waar je maar 50 mag doen, waar kinderen op de bus staan te wachten, waar andere auto's graag van hun oprit zouden rijden om zich ook in het verkeer te begeven en waar rechts uit de zijstraten auto's kunnen komen die dan vanzelfsprekend voorrang hebben.
- Voorbijsteken op kruispunten.
- Op stoepen rijden.
Vanmorgen was het dus ook weer zover. Picture this : een straat in de bebouwde kom (= 50km/uur) waar twee auto's net langs mekaar kunnen rijden, de straat is bijlange nog niet sneeuwvrij en 't is aan het sneeuwen. Voor ons rijdt een reuzenkraan van Vranckx. Daarachter een personenwagen, dan komt mijn bolleke en dan ... HGE774 ! Akkoord, Vranckx deed (nog) geen 50km/u want hij was net uit een zijstraat gekomen. De personenwagen en ikzelf, wij houden serieus afstand van onze voorganger vanwege gladde wegenisomstandigheden. Mijn mono-volume vriend echter, van wie ik tot dan toe de nummerplaat nog niet had kunnen identificeren, zit serieus dicht in mijn derrière. En plots kon hij het niet meer uithouden : de tegenliggers waren volgens hem nog ver genoeg verwijderd, hij geeft gas en steekt onze mini-file voorbij !
Een beetje verder ziet hij dat hij voor het rode licht gaat moeten stoppen, dus schiet hij in een zijweggetje (vormt een driehoekige bushalte in de hoek van het kruispunt), na eerst nog enkele tientallen meters op het andere rijvak gereden te hebben. Zo komt hij langs de andere kant op het kruispunt (de kant waar het groen is als het voor ons rood is, begrijp je ?) en kan hij alsnog het kruispunt op rijden.
Wel, dat vind ik allemaal NIET gepermitteerd, zie !!! (daar gaat mijn bloeddruk weer !)
En ik ben ervan overtuigd dat de bestuurder van HGE774 zichzelf een "goede" chauffeur vindt ...
Gisteren zijn we in de sneeuwstorm met de collega's gaan eten in Het Fonduehuisje in Leuven. Spannend op de baan, lekker en gezellig in het restaurant ! 's Nachts was de baan echter terug vrij en ben ik zonder problemen thuis geraakt. Vanmorgen ben ik natuurlijk héél moe-moe-moe ...
En dan sta ik op, zet het venster open en zie dat de straat helemaal wit is ! Plaatselijk hebben wij hier het geluk dat het niet vriest. Er passeert dus een sneeuwbui, alles ziet wit, maar een half uurtje later wordt dat alweer een papje. Er passeert weer een sneeuwbui, alles wordt weer wit en alles wordt weer een papje. Het is nu half negen en ik heb al twee "papjes" meegemaakt. Ik hoop dat de sneeuwvoorraad tegen vanavond opgebruikt is en dat ze hierboven niet vergeten kolen op hun kacheltje te doen, zodat het niet begint te vriezen. De Bodemkundige Dienst van België belooft in elk geval al dat het boven het vriespunt zal blijven ... Houen zo, jongens !
Ik ben hier geraakt aan 30km/uur. In de Coige heb ik mij heel goed aan mijn stuur moeten vasthouden. In Moorsel en Sterrebeek kon ik dan weer de normale 50km/uur rijden. Maar in Zaventem was het weer prijs : langzaam maar zeker, was de boodschap. Toen ik aan de verkeerslichten wou vertrekken, sloegen mijn wielen efkes door ... Maar ik zit hier nu toch, zonder kleerscheuren, achter mijn bureautje.
Zoals gezegd ben ik alleen maar moe-moe-moe ... En ik heb ook al mogen constateren dat mijn amerikaanse vrienden helemaal NIET geïnteresseerd zijn in het feit dat ik niet kan faktureren omdat zij (weer) 't één en 't ander niet ge-upload hebben. Pffff ... ! Weet ge wat ?
Sloppel !
En dan sta ik op, zet het venster open en zie dat de straat helemaal wit is ! Plaatselijk hebben wij hier het geluk dat het niet vriest. Er passeert dus een sneeuwbui, alles ziet wit, maar een half uurtje later wordt dat alweer een papje. Er passeert weer een sneeuwbui, alles wordt weer wit en alles wordt weer een papje. Het is nu half negen en ik heb al twee "papjes" meegemaakt. Ik hoop dat de sneeuwvoorraad tegen vanavond opgebruikt is en dat ze hierboven niet vergeten kolen op hun kacheltje te doen, zodat het niet begint te vriezen. De Bodemkundige Dienst van België belooft in elk geval al dat het boven het vriespunt zal blijven ... Houen zo, jongens !
Ik ben hier geraakt aan 30km/uur. In de Coige heb ik mij heel goed aan mijn stuur moeten vasthouden. In Moorsel en Sterrebeek kon ik dan weer de normale 50km/uur rijden. Maar in Zaventem was het weer prijs : langzaam maar zeker, was de boodschap. Toen ik aan de verkeerslichten wou vertrekken, sloegen mijn wielen efkes door ... Maar ik zit hier nu toch, zonder kleerscheuren, achter mijn bureautje.
Zoals gezegd ben ik alleen maar moe-moe-moe ... En ik heb ook al mogen constateren dat mijn amerikaanse vrienden helemaal NIET geïnteresseerd zijn in het feit dat ik niet kan faktureren omdat zij (weer) 't één en 't ander niet ge-upload hebben. Pffff ... ! Weet ge wat ?
Sloppel !
maandag, februari 03, 2003
Zaterdag zat uw Meutje lichtjes ingesneeuwd in de Coige. Ik heb mij 's namiddags dan maar een Bailey's ingeschonken en ben "Katty-wafeltjes" beginnen bakken.
De vorige wafeltjes (recept uit mijn kookboek - je weet wel die "zachte", die helemaal bros en krokant uit het wafelijzer kwamen), had ik voor de vogeltjes gestrooid. Kwam er een meesje op de voederplank zitten, pikte ze eens in de wafeltjes en vloog ze zomaar weg ! Zonder een stukje mee te nemen ! Ik ben er gauw nog wat graantjes gaan tussen strooien en een beetje later had ik gelukkiglijk terug volk in het vogelrestaurant ...
Welnu, de Katty-wafeltjes heb ik vandaag mee naar kantoor gebracht. Het was een mooie stapel, al zeg ik het zelf. En vóór de middag was de ganse stapel al verdwenen ! Ik zal nog maar wat bloem gaan kopen, zeker ?
De vorige wafeltjes (recept uit mijn kookboek - je weet wel die "zachte", die helemaal bros en krokant uit het wafelijzer kwamen), had ik voor de vogeltjes gestrooid. Kwam er een meesje op de voederplank zitten, pikte ze eens in de wafeltjes en vloog ze zomaar weg ! Zonder een stukje mee te nemen ! Ik ben er gauw nog wat graantjes gaan tussen strooien en een beetje later had ik gelukkiglijk terug volk in het vogelrestaurant ...
Welnu, de Katty-wafeltjes heb ik vandaag mee naar kantoor gebracht. Het was een mooie stapel, al zeg ik het zelf. En vóór de middag was de ganse stapel al verdwenen ! Ik zal nog maar wat bloem gaan kopen, zeker ?
vrijdag, januari 31, 2003
Vannacht had ik alle mogelijke scenario's voorbereid. Het ergste wat ik voorzag was : mijn bolleke uitgraven ! Mijn laarzen stonden reeds klaar (en ze staan nu in de wagen).
Kom ik vanochtend buiten : dat viel mee ! Er was geen sneeuw bijgevallen dus hoefde ik geen schop boven te halen. Maar ... van mijn autootje kreeg ik geen enkele deur open ! De sloten sprongen wel open maar alle deuren waren serieus vastgevroren. Ik heb aan alle vier eens flink getrokken en uiteindelijk heb ik, met de moed der wanhoop, één achterdeur opengekregen. Van daaruit heb ik de andere deuren dan maar opengeduwd. Er lag weer zo'n verschrikkelijk ijs op alle ruiten dat er niet gemakkelijk af te krabben valt. Maar eigenlijk hing er meer ijs aan de binnenkant van de auto ! Mijn tufke heeft dus lange tijd staan draaien, tot er warme lucht uit de blazers kwam. De ruitenwissers zijn nog altijd ijsklompjes waarmee niets te wissen valt ... Enfin, eindelijk was ik dan vertrekkensklaar. Ik reed achteruit naar de straat en keek achterom, om te zien of er geen verkeer aankwam. Zag ik daar de caoutchouch van één van mijn achterdeuren voor het venster hangen bengelen ! Zo goed en zo kwaad als het ging heb ik hem - in het donker - weer om de deur geduwd. Ik zal morgen bij klaarlichte dag de schade opnemen ...
Nóg een naweetje van het onweer van dinsdag ...
Zoals ik al zei, werd ik om 3:59 uur uit mijn slaap geschrikt door nog een stevige KABOEM ! Wel, woensdagmorgen was er verder niets aan de hand. Maar donderdagmorgen kwam er geen al te warm water uit de douche ! En ik kan u verzekeren : een lauwe douche in 't putteke van de winter ... Ik ken aangenamere dingen ! Maar nog een geluk dat de Meut niet van gisteren is : ik ben even in de electriciteitskast gaan kijken en, ja hoor ! Er was weer een snoodaard van een diff-o-jumpje uitgevallen ! Ik heb nu wel verschrikkelijk mooie plannen waarop ik kan zien welke "plomb" welke stroomkring bedient maar die diff-o-jumps staan er nergens op. Maar 't zal dat wel geweest zijn, want vanmorgen kwam er terug lekker heet water uit de douche ...
Kom ik vanochtend buiten : dat viel mee ! Er was geen sneeuw bijgevallen dus hoefde ik geen schop boven te halen. Maar ... van mijn autootje kreeg ik geen enkele deur open ! De sloten sprongen wel open maar alle deuren waren serieus vastgevroren. Ik heb aan alle vier eens flink getrokken en uiteindelijk heb ik, met de moed der wanhoop, één achterdeur opengekregen. Van daaruit heb ik de andere deuren dan maar opengeduwd. Er lag weer zo'n verschrikkelijk ijs op alle ruiten dat er niet gemakkelijk af te krabben valt. Maar eigenlijk hing er meer ijs aan de binnenkant van de auto ! Mijn tufke heeft dus lange tijd staan draaien, tot er warme lucht uit de blazers kwam. De ruitenwissers zijn nog altijd ijsklompjes waarmee niets te wissen valt ... Enfin, eindelijk was ik dan vertrekkensklaar. Ik reed achteruit naar de straat en keek achterom, om te zien of er geen verkeer aankwam. Zag ik daar de caoutchouch van één van mijn achterdeuren voor het venster hangen bengelen ! Zo goed en zo kwaad als het ging heb ik hem - in het donker - weer om de deur geduwd. Ik zal morgen bij klaarlichte dag de schade opnemen ...
Nóg een naweetje van het onweer van dinsdag ...
Zoals ik al zei, werd ik om 3:59 uur uit mijn slaap geschrikt door nog een stevige KABOEM ! Wel, woensdagmorgen was er verder niets aan de hand. Maar donderdagmorgen kwam er geen al te warm water uit de douche ! En ik kan u verzekeren : een lauwe douche in 't putteke van de winter ... Ik ken aangenamere dingen ! Maar nog een geluk dat de Meut niet van gisteren is : ik ben even in de electriciteitskast gaan kijken en, ja hoor ! Er was weer een snoodaard van een diff-o-jumpje uitgevallen ! Ik heb nu wel verschrikkelijk mooie plannen waarop ik kan zien welke "plomb" welke stroomkring bedient maar die diff-o-jumps staan er nergens op. Maar 't zal dat wel geweest zijn, want vanmorgen kwam er terug lekker heet water uit de douche ...
donderdag, januari 30, 2003
Vandaag is het Gedichtendag
Da's Ronde Peter zijne slag
Hij schrijft ze aan de lopende band
En publiceert ze dan in onze krant
"De Juiste Kaart" is daarvan de naam
't Is een blad met stijl, een blad met faam
De Kozzes zijn de redacteuren
Onze Webmastster zorgt voor het Internetgebeuren
Wil je iets kwijt, heb je iets te vertellen
Je kan hen steeds schrijven, mailen of bellen !
Vanochtend op StuBru was 't ook weer fijn
De aanzet was : "Glijden is een waar festijn"
Eentje zei : "Jammer van dat wit konijn"
Waarop een andere antwoordde in rijm
"Smeerlap, dat wit konijn was 't mijn !"
Ik kan wel geen SMS'je sturen
Maar 'k wil hier toch ook eens iets afvuren :
"Glijden is een waar festijn
Maar (wit) konijn met pruimen mag er ook wel zijn !"
Da's Ronde Peter zijne slag
Hij schrijft ze aan de lopende band
En publiceert ze dan in onze krant
"De Juiste Kaart" is daarvan de naam
't Is een blad met stijl, een blad met faam
De Kozzes zijn de redacteuren
Onze Webmastster zorgt voor het Internetgebeuren
Wil je iets kwijt, heb je iets te vertellen
Je kan hen steeds schrijven, mailen of bellen !
Vanochtend op StuBru was 't ook weer fijn
De aanzet was : "Glijden is een waar festijn"
Eentje zei : "Jammer van dat wit konijn"
Waarop een andere antwoordde in rijm
"Smeerlap, dat wit konijn was 't mijn !"
Ik kan wel geen SMS'je sturen
Maar 'k wil hier toch ook eens iets afvuren :
"Glijden is een waar festijn
Maar (wit) konijn met pruimen mag er ook wel zijn !"
woensdag, januari 29, 2003
W A W A S D A ? ? ?
Gisterenavond zit ik de ene helft van mijn avondlijk pizzaatje op te peuzelen. Plots hoor ik " Rommel de Bommel ..." Ik denk nog : "Waarmee is Buur Boer nu aan het rondrijden ?" en ga door het venster van mijn bureau kijken. Ik trek het gordijn opzij en wordt ge-"FLITS !"-t dat het niet mooi meer is ! O.K. Onweer. Moet kunnen. Terug in de living zet ik de radio een ietsje luider en smul verder aan die eerste helft van mijn pizza. Ondertussen rommeldebommelt het buiten maar verder, met af en toe al eens een flinke DOEF ! ertussen.
Maar dan : "K A B O E M ! ! !" ... De radio valt uit en ik kijk op van mijn bord, half verwachtend in de kamer een lichtbol te zien rondtollen. Ik snuif ook even diep maar neen, ik kan geen zwavelgeur bespeuren. Ik kijk naar buiten om te zien of er bij de buren wat te beleven valt : er woedt een ware sneeuwstorm en op de grond ligt al een dik wit tapijt. Maar in het labo en bij Buur Bob ziet alles er normaal uit. Een blik in de electriciteitskast leert mij dat er twee diff-o-jumpen uitgevallen zijn. Ik ga op inspectie naar de bovenverdieping want ik ben er niet gerust in. Oef ! Nergens een gat in het dak. Opgelucht werk ik het laatste stukje van de eerste helft van mijn pizza naar binnen. In de tweede helft heb ik plots geen trek meer ... Daarom moest ik eerder nog denken, toen het onweer begon : "Jezuke, zijt gij nu boos omdat ik weer aan 't vreten ben ?" Ah jaaaa ! Want ik heb de laatste dagen besloten om dringend iets aan mijn gewicht te doen : mijn rug- en (afgestorven) buikspieren houden het namelijk niet meer ...
Wat nu gedaan met de electriciteit ? Mag ik die jumpjes zo maar terug opzetten ? Het is immers nog steeds vreselijk aan het donderen en bliksemen ! Welnu, als ik met vragen zitten over de elektra, ken ik slechts één adres : schoonbroer Coike Boike Elentrik ! Ik bel naar de Oudstrijderslaan en ondertussen zie ik dat bij Buur Bunker het ganse huis donker is. Heeft hij de volle laag gekregen ? Terwijl ik met Cois bel, gaat het licht in de kelderverdieping van de bunker aan en zie ik buurman daar rondlopen. Schoonbroer laat mij weten dat ik gerust alles wat uitgevallen is weer mag opzetten. Helaas geeft mijn radio alleen maar geruis : de kabel zal waarschijnlijk ook uitgevallen zijn.
Dan maar een CeeDeetje opgezet. Met CD 2 van Luchtgitaar op volle kracht - want het flitst en rommelt buiten vrolijk verder - vul ik enkele kruiswoordpuzzels in. Een half uurtje later stel ik vast dat Buur Bunker zijn woonst ook weer van licht voorzien heeft.
Om 3:59 schrik ik wakker van weer een vreselijke "KABOEM !". Ik blijf een beetje door het venster kijken maar zie nergens nog een bliksem en ik hoor ook geen donder meer. Was dit nog een kleine nawee van het onweer ... ?
-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-
En, dames en heren, de Meut heeft er aan gedacht om het recept voor Fijne Wafeltjes mee te brengen ! Vanaf nu te raadplegen op Wat Schaft de Pot ?
-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-
Gisteren hebben Peter en ik onze mailing naar het Mass Post Centrum van Leuven 1 gebracht. Het spijt mij u te moeten melden dat we niet geslaagd zijn voor ons toelatingsexamen ... Het begon al toen ik aan de verkeerde kant van de toonbank ging staan. De dame vroeg wat wij kwamen doen. En toen ik zei dat wij een mailing brachten, antwoordde zij : "Dan moet ge wel hier komen staan !" (aan de RECHTER kant van de toonbank - en ik stond aan de linkerkant !) De meneer aan de loskade was een stoere bink met een reuzensnor. Eigenlijk wel een beetje mijn type, moet ik toegeven. Hij was degene die ik de vorige dag aan de telefoon had. Hij wees ons op enkele "schoonheidsfoutjes" (sic) die we gemaakt hadden en ik ben ervan overtuigd dat onze volgende mailing perfect zal zijn !
-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-
Uw Meutje is 1.098.030 USD waard ! Dat kan je laten narekenen op Human For Sale. Volgens hun statistieken zit ik daarmee beneden het gemiddelde (1.682.899 USD). Maar als je dan bekijkt wat er ingevuld werd (een meisje van 13 met een Bachelors Degree ???) heb ik zo mijn twijfels over dat gemiddelde ... Mijn nazaten moeten dus maar gewoon onthouden hoeveel ik waard ben. Ik vermoed echter dat die prijs zal zakken naargelang ik (nog) ouder word. Ik had eigenlijk kunnen laten berekenen hoeveel mijn waarde nog zal zijn binnen ... vijf jaar, bijvoorbeeld. Dat ik daar nu niet aan gedacht heb, zie !
En, terwijl ik de mail met het resultaat van hogervermelde test ging lezen bij Hotmail, vond ik daar in mijn Inbox iemand die mij wou vertellen "How to increase that member 1 - 3 inches" !?! ('t Is namelijk bij Hotmail dat ik de meest onmogelijke junk binnenkrijg). ... Hoe ben ik nu weer op zulke lijst terecht gekomen ... ???
Gisterenavond zit ik de ene helft van mijn avondlijk pizzaatje op te peuzelen. Plots hoor ik " Rommel de Bommel ..." Ik denk nog : "Waarmee is Buur Boer nu aan het rondrijden ?" en ga door het venster van mijn bureau kijken. Ik trek het gordijn opzij en wordt ge-"FLITS !"-t dat het niet mooi meer is ! O.K. Onweer. Moet kunnen. Terug in de living zet ik de radio een ietsje luider en smul verder aan die eerste helft van mijn pizza. Ondertussen rommeldebommelt het buiten maar verder, met af en toe al eens een flinke DOEF ! ertussen.
Maar dan : "K A B O E M ! ! !" ... De radio valt uit en ik kijk op van mijn bord, half verwachtend in de kamer een lichtbol te zien rondtollen. Ik snuif ook even diep maar neen, ik kan geen zwavelgeur bespeuren. Ik kijk naar buiten om te zien of er bij de buren wat te beleven valt : er woedt een ware sneeuwstorm en op de grond ligt al een dik wit tapijt. Maar in het labo en bij Buur Bob ziet alles er normaal uit. Een blik in de electriciteitskast leert mij dat er twee diff-o-jumpen uitgevallen zijn. Ik ga op inspectie naar de bovenverdieping want ik ben er niet gerust in. Oef ! Nergens een gat in het dak. Opgelucht werk ik het laatste stukje van de eerste helft van mijn pizza naar binnen. In de tweede helft heb ik plots geen trek meer ... Daarom moest ik eerder nog denken, toen het onweer begon : "Jezuke, zijt gij nu boos omdat ik weer aan 't vreten ben ?" Ah jaaaa ! Want ik heb de laatste dagen besloten om dringend iets aan mijn gewicht te doen : mijn rug- en (afgestorven) buikspieren houden het namelijk niet meer ...
Wat nu gedaan met de electriciteit ? Mag ik die jumpjes zo maar terug opzetten ? Het is immers nog steeds vreselijk aan het donderen en bliksemen ! Welnu, als ik met vragen zitten over de elektra, ken ik slechts één adres : schoonbroer Coike Boike Elentrik ! Ik bel naar de Oudstrijderslaan en ondertussen zie ik dat bij Buur Bunker het ganse huis donker is. Heeft hij de volle laag gekregen ? Terwijl ik met Cois bel, gaat het licht in de kelderverdieping van de bunker aan en zie ik buurman daar rondlopen. Schoonbroer laat mij weten dat ik gerust alles wat uitgevallen is weer mag opzetten. Helaas geeft mijn radio alleen maar geruis : de kabel zal waarschijnlijk ook uitgevallen zijn.
Dan maar een CeeDeetje opgezet. Met CD 2 van Luchtgitaar op volle kracht - want het flitst en rommelt buiten vrolijk verder - vul ik enkele kruiswoordpuzzels in. Een half uurtje later stel ik vast dat Buur Bunker zijn woonst ook weer van licht voorzien heeft.
Om 3:59 schrik ik wakker van weer een vreselijke "KABOEM !". Ik blijf een beetje door het venster kijken maar zie nergens nog een bliksem en ik hoor ook geen donder meer. Was dit nog een kleine nawee van het onweer ... ?
-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-
En, dames en heren, de Meut heeft er aan gedacht om het recept voor Fijne Wafeltjes mee te brengen ! Vanaf nu te raadplegen op Wat Schaft de Pot ?
-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-
Gisteren hebben Peter en ik onze mailing naar het Mass Post Centrum van Leuven 1 gebracht. Het spijt mij u te moeten melden dat we niet geslaagd zijn voor ons toelatingsexamen ... Het begon al toen ik aan de verkeerde kant van de toonbank ging staan. De dame vroeg wat wij kwamen doen. En toen ik zei dat wij een mailing brachten, antwoordde zij : "Dan moet ge wel hier komen staan !" (aan de RECHTER kant van de toonbank - en ik stond aan de linkerkant !) De meneer aan de loskade was een stoere bink met een reuzensnor. Eigenlijk wel een beetje mijn type, moet ik toegeven. Hij was degene die ik de vorige dag aan de telefoon had. Hij wees ons op enkele "schoonheidsfoutjes" (sic) die we gemaakt hadden en ik ben ervan overtuigd dat onze volgende mailing perfect zal zijn !
-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-
Uw Meutje is 1.098.030 USD waard ! Dat kan je laten narekenen op Human For Sale. Volgens hun statistieken zit ik daarmee beneden het gemiddelde (1.682.899 USD). Maar als je dan bekijkt wat er ingevuld werd (een meisje van 13 met een Bachelors Degree ???) heb ik zo mijn twijfels over dat gemiddelde ... Mijn nazaten moeten dus maar gewoon onthouden hoeveel ik waard ben. Ik vermoed echter dat die prijs zal zakken naargelang ik (nog) ouder word. Ik had eigenlijk kunnen laten berekenen hoeveel mijn waarde nog zal zijn binnen ... vijf jaar, bijvoorbeeld. Dat ik daar nu niet aan gedacht heb, zie !
En, terwijl ik de mail met het resultaat van hogervermelde test ging lezen bij Hotmail, vond ik daar in mijn Inbox iemand die mij wou vertellen "How to increase that member 1 - 3 inches" !?! ('t Is namelijk bij Hotmail dat ik de meest onmogelijke junk binnenkrijg). ... Hoe ben ik nu weer op zulke lijst terecht gekomen ... ???
dinsdag, januari 28, 2003
Hee sè sè, dau sè sè ! Ik heb mijn papiertje meegebracht ... !
Over de kwis, dus ...
DE VROUWEN HEBBEN GEWONNEN !!! Miserie op Tafel (Lieve, Ann, Katty en Meutje) zaten aan tafel nummer 41 en zij eindigden 41ste (op 82 tafels - net in het midden !) met 112 punten op 200. Niet gebuisd ! Miserie onder Tafel (Cois, Walter, Gert en Wim) zaten aan tafel nummer 55 en eindigden NA ons (ik weet niet juist meer de hoeveelste maar 't was niet de 55ste) met een stuk of 94 punten. CSK zal hun kwis dan toch een ietsje gemakkelijker gemaakt hebben, zeker ? Vorige keer heb ik mij er heel erg verveeld : al die vragen zeiden mij in totaal NIETS. Da's niet plezant, dat kan ik u verzekeren. Ik stond er dus een beetje stom van dat ik deze keer WEL op verschillende vragen kon antwoorden. En dat maakt het allemaal véél aangenamer, hoor !
De spinnetjes ...
Zondagochtend word ik wakker, ik leg het bed open en wat zien-ik ? Een plat spinnenlijfje, enkele bloeddruppeltjes op het laken en hier en daar nog een stukje spinnenpoot. Mijn eerste reactie : grrrrèzzel ! Er zat een spin in mijn bed ! Maar dan dacht ik : ocharme, hoe moet dat zijn, zo aan uw einde komen ? Zoek je in het donker een knus plaatsje om een beetje te slapen. Krul je jezelf lekker in een bolletje om leuke dromen te hebben. Komt daar midden in de nacht een pletwals over je heen gerold en word je 's morgens niet meer wakker ! ... Awel, als mijn tijd gekomen is zou ik ook wel zo willen gaan, zie ... !
Zondag was het wafelenbak in de Coige. Ik heb nog maar eens geprobeerd om van die "mushi" wafeltjes te maken met mijn hartjesvormig wafelijzer. In mijn kookboek gebruikten ze nochtans hetzelfde wafelijzer als ik en de wafeltjes op de foto zagen er heerlijk uit. Helaas, de wafeltjes die ik geproduceerd heb waren weliswaar zeer luchtig maar ook uiterst krokant ! Ik eet er elke dag eentje van en de rest zal naar de vogeltjes gaan, vrees ik. Volgend weekend gebruik ik het fijne-wafeltjes-recept van Katty. We zullen eens zien wat dàt geeft ... En als ik het niet vergeet (!) zet ik Katty's recept ook op Wat Schaft de Pot ?
En dan nu ... Het PRIOR-moment !!!
Even de historiek schetsen : op 22 januari gaf ik om zes uur 's avonds aan de postbode 10 met een priorzegel gefrankeerde omslagen met bestemmingen Merelbeke, Deinze, Sint Niklaas, Pellenberg, Herent, Erps-Kwerps en Kortenberg. Alle brieven werden op 23 januari in de daartoe bestemde brievenbussen gestoken. Proficiat Tante Pos !!! Behalve Pellenberg, die kwam toe op 24 januari. En Tante Wiske heeft mij (nog altijd) geen mail gestuurd om te zeggen of ze haar briefje goed ontvangen heeft ... Reactie van Walter : Hoes ? Leest die dan niet alle dagen haar email ??? ;-)
Meer spinnenweetjes.
Als Meutje een spin ziet, volgen er twee reacties :
1) "Eikes !" En ze (Meutje) springt een gat in de lucht en maakt zich uit de voeten.
2) Met een klein hartje komt ze (Meutje) terug en zet "Pets !" een stevig geschoeide voet op de spin.
Zo heb ik zondag voor de derde keer dezelfde spin platgetrapt in de garage. 't Is nogal een grote, met een dik vet lijf van minstens 1 cm diameter. Telkens ik ze zie liggen roep ik "Eikes !" en trap erop "Pets !". De spin blijft dan aan mijn schoen plakken en ik schud ze er een beetje verder af. Aangezien dit zich in de garage afspeelt, laat ik het kadaver liggen waar het ligt. Met als gevolg dat ik een volgende keer weer hetzelfde doe : "Eikes !" en "Pets !". Drie keer heb ik nu al hetzelfde beest platgetrapt. 't Wordt misschien tijd dat ik ze eens bijeenveeg en ik de vuilbak kieper ...
De laatste loodjes ...
Zondag heb ik nog maar eens mijn kruiskessteekhandwerkje ter hand genomen. Ik geloof dat ik ongeveer drie jaar geleden aan dit "project" begonnen ben : twee kussen met bloemen erop, 't ene is een "negatief" van het andere. 't Moet echter gezegd dat dit vooral winterwerk is. Deze keer heb ik er twee rijen van afgemaakt ! Statistiekje : 1 rij is 208 kruisjes en daar ben ik gemakkelijk een half uurtje mee bezig. Nog te doen : 3 rijen van 168 kruisjes (dit zijn onvolledige rijen want er zit nog "tekening" in) en 4 volledige rijen (de buitenrand) van 208 kruisjes. Met andere woorden, nog een kleine vier uurtjes en dan is eindelijk ook het tweede kussen af ! Dan kan ik beide kussens afwerken, dichtnaaien, opvullen en in de zetel tentoonstellen ... ! Ik zal Lieve een foto laten maken en die bij op de "Sofa" (toepasselijk, niet ?) publiceren. Ondertussen : "Allez Meut, nog even doorbijten !"
Over de kwis, dus ...
DE VROUWEN HEBBEN GEWONNEN !!! Miserie op Tafel (Lieve, Ann, Katty en Meutje) zaten aan tafel nummer 41 en zij eindigden 41ste (op 82 tafels - net in het midden !) met 112 punten op 200. Niet gebuisd ! Miserie onder Tafel (Cois, Walter, Gert en Wim) zaten aan tafel nummer 55 en eindigden NA ons (ik weet niet juist meer de hoeveelste maar 't was niet de 55ste) met een stuk of 94 punten. CSK zal hun kwis dan toch een ietsje gemakkelijker gemaakt hebben, zeker ? Vorige keer heb ik mij er heel erg verveeld : al die vragen zeiden mij in totaal NIETS. Da's niet plezant, dat kan ik u verzekeren. Ik stond er dus een beetje stom van dat ik deze keer WEL op verschillende vragen kon antwoorden. En dat maakt het allemaal véél aangenamer, hoor !
De spinnetjes ...
Zondagochtend word ik wakker, ik leg het bed open en wat zien-ik ? Een plat spinnenlijfje, enkele bloeddruppeltjes op het laken en hier en daar nog een stukje spinnenpoot. Mijn eerste reactie : grrrrèzzel ! Er zat een spin in mijn bed ! Maar dan dacht ik : ocharme, hoe moet dat zijn, zo aan uw einde komen ? Zoek je in het donker een knus plaatsje om een beetje te slapen. Krul je jezelf lekker in een bolletje om leuke dromen te hebben. Komt daar midden in de nacht een pletwals over je heen gerold en word je 's morgens niet meer wakker ! ... Awel, als mijn tijd gekomen is zou ik ook wel zo willen gaan, zie ... !
Zondag was het wafelenbak in de Coige. Ik heb nog maar eens geprobeerd om van die "mushi" wafeltjes te maken met mijn hartjesvormig wafelijzer. In mijn kookboek gebruikten ze nochtans hetzelfde wafelijzer als ik en de wafeltjes op de foto zagen er heerlijk uit. Helaas, de wafeltjes die ik geproduceerd heb waren weliswaar zeer luchtig maar ook uiterst krokant ! Ik eet er elke dag eentje van en de rest zal naar de vogeltjes gaan, vrees ik. Volgend weekend gebruik ik het fijne-wafeltjes-recept van Katty. We zullen eens zien wat dàt geeft ... En als ik het niet vergeet (!) zet ik Katty's recept ook op Wat Schaft de Pot ?
En dan nu ... Het PRIOR-moment !!!
Even de historiek schetsen : op 22 januari gaf ik om zes uur 's avonds aan de postbode 10 met een priorzegel gefrankeerde omslagen met bestemmingen Merelbeke, Deinze, Sint Niklaas, Pellenberg, Herent, Erps-Kwerps en Kortenberg. Alle brieven werden op 23 januari in de daartoe bestemde brievenbussen gestoken. Proficiat Tante Pos !!! Behalve Pellenberg, die kwam toe op 24 januari. En Tante Wiske heeft mij (nog altijd) geen mail gestuurd om te zeggen of ze haar briefje goed ontvangen heeft ... Reactie van Walter : Hoes ? Leest die dan niet alle dagen haar email ??? ;-)
Meer spinnenweetjes.
Als Meutje een spin ziet, volgen er twee reacties :
1) "Eikes !" En ze (Meutje) springt een gat in de lucht en maakt zich uit de voeten.
2) Met een klein hartje komt ze (Meutje) terug en zet "Pets !" een stevig geschoeide voet op de spin.
Zo heb ik zondag voor de derde keer dezelfde spin platgetrapt in de garage. 't Is nogal een grote, met een dik vet lijf van minstens 1 cm diameter. Telkens ik ze zie liggen roep ik "Eikes !" en trap erop "Pets !". De spin blijft dan aan mijn schoen plakken en ik schud ze er een beetje verder af. Aangezien dit zich in de garage afspeelt, laat ik het kadaver liggen waar het ligt. Met als gevolg dat ik een volgende keer weer hetzelfde doe : "Eikes !" en "Pets !". Drie keer heb ik nu al hetzelfde beest platgetrapt. 't Wordt misschien tijd dat ik ze eens bijeenveeg en ik de vuilbak kieper ...
De laatste loodjes ...
Zondag heb ik nog maar eens mijn kruiskessteekhandwerkje ter hand genomen. Ik geloof dat ik ongeveer drie jaar geleden aan dit "project" begonnen ben : twee kussen met bloemen erop, 't ene is een "negatief" van het andere. 't Moet echter gezegd dat dit vooral winterwerk is. Deze keer heb ik er twee rijen van afgemaakt ! Statistiekje : 1 rij is 208 kruisjes en daar ben ik gemakkelijk een half uurtje mee bezig. Nog te doen : 3 rijen van 168 kruisjes (dit zijn onvolledige rijen want er zit nog "tekening" in) en 4 volledige rijen (de buitenrand) van 208 kruisjes. Met andere woorden, nog een kleine vier uurtjes en dan is eindelijk ook het tweede kussen af ! Dan kan ik beide kussens afwerken, dichtnaaien, opvullen en in de zetel tentoonstellen ... ! Ik zal Lieve een foto laten maken en die bij op de "Sofa" (toepasselijk, niet ?) publiceren. Ondertussen : "Allez Meut, nog even doorbijten !"
maandag, januari 27, 2003
Ik had gisteren nochtans een papiertje klaargemaakt met enkele onderwerpen waarover ik mijn lezertjes vandaag zou kunnen onderhouden :
- de kwis
- de spinnetjes
- en nog iets ...
- en nog iets anders ...
Maar u raadt het natuurlijk al : het papiertje ligt (nog steeds) in de keuken !
Geeft niet. Ik had vandaag toch geen tijd om verhaaltjes te vertellen. We hebben onze mailing ineen gestoken. Peter had vorige week de enveloppen gevuld. Vandaag hebben we ze gesorteerd (per ... juist ... sorteercentrum), in pakjes samengebonden, de koordjes terug doorgeknipt omdat we tot de vaststelling kwamen dat we de omslagen nog niet gefrankeerd hadden (!), gefrankeerd dan maar, terug in pakjes samengebonden ... Daar kan toch nogal wat werk in kruipen hé, in zo een mailing ? De 2000 omslagen liggen hier nu in stapels klaar. Morgenochtend brengen we het hele geval naar Leuven 1 ... als we dat vinden ... En dan maar hopen dat ze daar tevreden zijn over ons werk en niet teveel aanmerkingen hebben. Stel u nu twee minuten voor dat er iets niet met de goesting is van de Mass Post mensen ! Neen, ik mag er niet aan denken ... Dan doe ik vannacht geen oog dicht !
Anderzijds, als ze onze mailing aannemen zonder morren, kunnen Peter en ik tegelijk misschien solliciteren bij De Post ?!?
Voor ik het vergeet ... GROOT NIEUWS !!!
Vandaag geen drup Cola Light gedronken !
- de kwis
- de spinnetjes
- en nog iets ...
- en nog iets anders ...
Maar u raadt het natuurlijk al : het papiertje ligt (nog steeds) in de keuken !
Geeft niet. Ik had vandaag toch geen tijd om verhaaltjes te vertellen. We hebben onze mailing ineen gestoken. Peter had vorige week de enveloppen gevuld. Vandaag hebben we ze gesorteerd (per ... juist ... sorteercentrum), in pakjes samengebonden, de koordjes terug doorgeknipt omdat we tot de vaststelling kwamen dat we de omslagen nog niet gefrankeerd hadden (!), gefrankeerd dan maar, terug in pakjes samengebonden ... Daar kan toch nogal wat werk in kruipen hé, in zo een mailing ? De 2000 omslagen liggen hier nu in stapels klaar. Morgenochtend brengen we het hele geval naar Leuven 1 ... als we dat vinden ... En dan maar hopen dat ze daar tevreden zijn over ons werk en niet teveel aanmerkingen hebben. Stel u nu twee minuten voor dat er iets niet met de goesting is van de Mass Post mensen ! Neen, ik mag er niet aan denken ... Dan doe ik vannacht geen oog dicht !
Anderzijds, als ze onze mailing aannemen zonder morren, kunnen Peter en ik tegelijk misschien solliciteren bij De Post ?!?
Voor ik het vergeet ... GROOT NIEUWS !!!
Vandaag geen drup Cola Light gedronken !
vrijdag, januari 24, 2003
ALLEEEE !!!
Nu heb ik gisteren 1400 mails weggegooid. O.K., er zitten er nog 7000 in ... Maar dat zijn er allemaal echt belangrijke, hoor ! Die kan ik niet deleten. En nu krijg ik weer de boodschap dat ik de "threshold" overschreden heb en dat ik mijn mail moet opkuisen ... En Lotus blijft zeggen dat ik 951 MB volzet heb. Wel, ik ben niet akkoord ! Volgens mijn berekeningen gebruik ik nu nog maar 792 MB ! 'k Zal vanavond eens zien of ik 't één en 't ander kan "compressen" ...
Wat hoor ik vanmorgen op de radio ? 80 gemeenten hebben een aanvraag ingediend om de snelheid op hun gewestwegen te mogen veranderen naar 70 km/uur (ipv 90 km). Ik vraag mij af of mijn gemeente daarbij is. En ik vraag mij ook af : is mijn straat een "gewestweg" ... ? De Tervuursesteenweg, ja dat zou zoiets kunnen zijn. Maar daar mag je al meer dan een jaar maar 70 km/uur meer doen ! Ik weet het niet meer, hoor ...
Ik ben daarnet maar gaan tanken : mijn pijltje stond gisteren al lichtjes voorbij "E" (empty) en ik weet niet sinds wanneer het daar zo al stond. Ik had 430 km gedaan (toch handig, zo'n dagteller !). Ik zou dus nog een tijdje moeten kunnen rondrijden. Maar ja, 't is winter. En dan verbruikt mijn bolleke wel een beetje meer benzine ... Dus heb ik het zekere voor het onzekere genomen en ben bij Jet binnengereden. 36 liter ging er bij in de tank. Ik had dus inderdaad niet al te veel reserve meer ... Maar 't probleem is om 's morgens weer uit dat tankstation te geraken. Allez, er "uit" geraken, dat valt nog mee. Maar er in de juiste richting uitgeraken, dat zie ik 's ochtends niet zitten. Je zit daar namelijk plat op het kruispunt. Langs de steenweg zelf mag je er niet meer uitrijden : die inrit hebben ze eenrichting gemaakt. En probeer aan de andere kant maar eens in te voegen tussen al die wagens die staan te wachten om naar Brussel af te slaan ! Ah jaaaa ! Ten eerste wil iedereen zo snel mogelijk in Brussel zijn en laat men er niet gemakkelijk andere auto's tussen. En als het groen wordt, en die file begint te rijden, komen de auto's uit Zaventem doorgereden. Dan geraak je er ook niet tussen. Ik ben dus maar, met de stroom mee, een heel stuk terug naar Sterrebeek gereden. Tot waar er minder auto's stonden aan te schuiven. Daar kon ik, op de inrit van een zoning, draaien en me terug in de file begeven ... Twee keer in dezelfde file gestaan ! Dat moet je er wel voor over hebben, natuurlijk. Want wie niet sterk is moet slim zijn ? Maar vooral : genoeg tijd hebben ... !
... Bijna vergeten ... : vanavond komt mijn BOFROST-man !!! Ik zal maar een post-it'je in mijn sakoche steken, zeker ... ?
Nu heb ik gisteren 1400 mails weggegooid. O.K., er zitten er nog 7000 in ... Maar dat zijn er allemaal echt belangrijke, hoor ! Die kan ik niet deleten. En nu krijg ik weer de boodschap dat ik de "threshold" overschreden heb en dat ik mijn mail moet opkuisen ... En Lotus blijft zeggen dat ik 951 MB volzet heb. Wel, ik ben niet akkoord ! Volgens mijn berekeningen gebruik ik nu nog maar 792 MB ! 'k Zal vanavond eens zien of ik 't één en 't ander kan "compressen" ...
Wat hoor ik vanmorgen op de radio ? 80 gemeenten hebben een aanvraag ingediend om de snelheid op hun gewestwegen te mogen veranderen naar 70 km/uur (ipv 90 km). Ik vraag mij af of mijn gemeente daarbij is. En ik vraag mij ook af : is mijn straat een "gewestweg" ... ? De Tervuursesteenweg, ja dat zou zoiets kunnen zijn. Maar daar mag je al meer dan een jaar maar 70 km/uur meer doen ! Ik weet het niet meer, hoor ...
Ik ben daarnet maar gaan tanken : mijn pijltje stond gisteren al lichtjes voorbij "E" (empty) en ik weet niet sinds wanneer het daar zo al stond. Ik had 430 km gedaan (toch handig, zo'n dagteller !). Ik zou dus nog een tijdje moeten kunnen rondrijden. Maar ja, 't is winter. En dan verbruikt mijn bolleke wel een beetje meer benzine ... Dus heb ik het zekere voor het onzekere genomen en ben bij Jet binnengereden. 36 liter ging er bij in de tank. Ik had dus inderdaad niet al te veel reserve meer ... Maar 't probleem is om 's morgens weer uit dat tankstation te geraken. Allez, er "uit" geraken, dat valt nog mee. Maar er in de juiste richting uitgeraken, dat zie ik 's ochtends niet zitten. Je zit daar namelijk plat op het kruispunt. Langs de steenweg zelf mag je er niet meer uitrijden : die inrit hebben ze eenrichting gemaakt. En probeer aan de andere kant maar eens in te voegen tussen al die wagens die staan te wachten om naar Brussel af te slaan ! Ah jaaaa ! Ten eerste wil iedereen zo snel mogelijk in Brussel zijn en laat men er niet gemakkelijk andere auto's tussen. En als het groen wordt, en die file begint te rijden, komen de auto's uit Zaventem doorgereden. Dan geraak je er ook niet tussen. Ik ben dus maar, met de stroom mee, een heel stuk terug naar Sterrebeek gereden. Tot waar er minder auto's stonden aan te schuiven. Daar kon ik, op de inrit van een zoning, draaien en me terug in de file begeven ... Twee keer in dezelfde file gestaan ! Dat moet je er wel voor over hebben, natuurlijk. Want wie niet sterk is moet slim zijn ? Maar vooral : genoeg tijd hebben ... !
... Bijna vergeten ... : vanavond komt mijn BOFROST-man !!! Ik zal maar een post-it'je in mijn sakoche steken, zeker ... ?
donderdag, januari 23, 2003
Ik ben naar hier gekomen met het gedacht dat ik iets te vertellen had maar ... IK WEET NIET MEER WAT !!!
Ik heb vannacht ... geslapen, dat wel ... Maar 't was eigenlijk meer "buiten westen zijn", want toen ik vanochtend wakker werd, voelde ik mij niet al te best. Ik heb een wattenkop, ik voel mij helemaal opgeblazen en ik krijg niet genoeg lucht binnen.
Onderweg, in de wagen, heb ik mijzelf er een paar keer op attent moeten maken dat ik aan het stuur zat. 't Ging allemaal weeral eens vanzelf en ik was duidelijk niet aan het opletten. Voor zover ik weet heb ik geen schoolgaande kindjes of als kerstbomen knipperende fietsers omver gereden. Maar 't is misschien niet slecht om af en toe eens naar het nieuwsbericht te luisteren ...
Op kantoor kreeg ik een boodschap dat mijn mail te vol zit en die ben ik nu een beetje aan het opruimen. 't Zal schoon worden ! Met mijn kop vol prut ... Wie weet wat ben ik hier allemaal aan het weggooien ... ? Oh well ... Mr. Murphy zal er morgen wel zijn om mij te laten zien wat ik allemaal NIET had mogen deleten ... !
Ik zou hier nog eens wat moeten proberen te knutselen met foto's en tekeningetjes en zo. daar ben ik tot nu toe nog niet echt in geslaagd, niet ? Maar eigenlijk feitelijk zou ik vandaag moeten beginnen WERKEN ! Ah jaaaa !!! Mijne "close" staat eraan te komen ... ! 't Is te zeggen : "close" ... ? December is nog niet afgesloten, dus is januari nog niet open, dus HOE DENKEN ZE DAT WIJ HIER IETS ZINNIGS KUNNEN DOEN ???
... Zucht ... ! ... Kreun ! ... Hellep ... ! ...
Mensen, mensen, hoe ga ik deze dag doorkomen ... ?
NB : al 1372 mails gedelete ...
Ik heb vannacht ... geslapen, dat wel ... Maar 't was eigenlijk meer "buiten westen zijn", want toen ik vanochtend wakker werd, voelde ik mij niet al te best. Ik heb een wattenkop, ik voel mij helemaal opgeblazen en ik krijg niet genoeg lucht binnen.
Onderweg, in de wagen, heb ik mijzelf er een paar keer op attent moeten maken dat ik aan het stuur zat. 't Ging allemaal weeral eens vanzelf en ik was duidelijk niet aan het opletten. Voor zover ik weet heb ik geen schoolgaande kindjes of als kerstbomen knipperende fietsers omver gereden. Maar 't is misschien niet slecht om af en toe eens naar het nieuwsbericht te luisteren ...
Op kantoor kreeg ik een boodschap dat mijn mail te vol zit en die ben ik nu een beetje aan het opruimen. 't Zal schoon worden ! Met mijn kop vol prut ... Wie weet wat ben ik hier allemaal aan het weggooien ... ? Oh well ... Mr. Murphy zal er morgen wel zijn om mij te laten zien wat ik allemaal NIET had mogen deleten ... !
Ik zou hier nog eens wat moeten proberen te knutselen met foto's en tekeningetjes en zo. daar ben ik tot nu toe nog niet echt in geslaagd, niet ? Maar eigenlijk feitelijk zou ik vandaag moeten beginnen WERKEN ! Ah jaaaa !!! Mijne "close" staat eraan te komen ... ! 't Is te zeggen : "close" ... ? December is nog niet afgesloten, dus is januari nog niet open, dus HOE DENKEN ZE DAT WIJ HIER IETS ZINNIGS KUNNEN DOEN ???
... Zucht ... ! ... Kreun ! ... Hellep ... ! ...
Mensen, mensen, hoe ga ik deze dag doorkomen ... ?
NB : al 1372 mails gedelete ...
woensdag, januari 22, 2003
Vorig weekend ging ik eens door mijn voorraad conservenblikjes. De ananas die goed was tot ergens in 2000 heb ik wijselijk weggegooid. Maar ik had nog een blik tomaten die tot december van vorig jaar te consommeren waren. En aangezien ik witloof tweede keus gekocht had (dat moet je nooit te lang laten liggen), ben ik zondag maar aan het koken geslagen.
In het kookboek van de vrouwengilde deed ik een prettige ontdekking ! Je kan ervan meegenieten op Wat schaft de Pot ?
Smakelijk !
In het kookboek van de vrouwengilde deed ik een prettige ontdekking ! Je kan ervan meegenieten op Wat schaft de Pot ?
Smakelijk !
Op het gevaar af dat ik hier nu reklame ga maken voor De Post, moet ik toch even het volgende kwijt ...
Gisteren zat er een kaartje in mijn brievenbus :
Beste Klant,
In ons postkantoor ligt een zending voor u die onvoldoende gefrankeerd is.
Wij houden ze tot 5/2/03 voor u beschikbaar.
Voor deze bijkomende dienst wordt 0,49 aangerekend.
En dan volgt er nog dat ik kan kiezen :
- ik kleef een zegel van 0,49 op de kaart en post ze terug naar ... De Post, waarna ik dan mijn kaartje in de bus krijg
- ik kan de zending zelf gaan afhalen (en zal die 0,49 ter plaatse kunnen ophoesten, natuurlijk)
Aan het adres (Meutje in de Kruisstraat) te zien, vermoed ik dat het om een verjaardagskaartje-met-vertraging gaat.
Wat kan er met dit kaartje aan de hand zijn ? Persoonlijk denk ik dat het enkele millimeters te groot zal zijn, waardoor het plotsklaps een niet genormaliseerde zending wordt. Ja, ja, de firma's die verjaardagskaartjes maken hebben de neiging om die leuke dingetjes steeds een klein beetje te groot te maken ! Zouden die een of andere overeenkomst hebben met De Post ?
Of anders is het kaartje inderdaad niet genoeg gefrankeerd voor een genormalizeerde zending ... Maar, hoe zou dat kunnen ? Ik bedoel, hoeveel keus heb je tegenwoordig : je plakt een prior zegel (0,49) of een niet-prior zegel (0,41) en dan steekt de postbode het kaartje binnen 1 dag of binnen 3 dagen in de brievenbus. Zo simpel zou het moeten zijn ... En, mocht je nog oude zegels hebben van 0,42 (zoals ik), dan zit je nog altijd goed voor een non-prior zending ...
Enfin, ik zal het straks weten, zie ... Als ik mijn kaartje ga afhalen.
Maar de manoeuvers die De Post nu aan het uithalen is, die gaan toch mijn petje te boven, hoor !
Enkele weken geleden geef ik hier op kantoor een stuk of tien omslagen aan de postbode die ik - eerlijk is eerlijk - allemaal verkeerd gefrankeerd had. Ik was vergeten de toets "niet genormaliseerd" van de weegschaal in te drukken. Van die tien omslagen zijn er 4 terug gekomen met de melding dat ze onvoldoende gefrankeerd waren. Op twee ervan probeerde De Post mij zelfs meer te doen kleven dan nodig : het waren omslagen voor Luxemburg en volgens de huidige lijst zijn poststukken voor Luxemburg gelijkgeschakeld met zendingen voor België. Maar de Post vond dat ik die moest frankeren als zendingen voor "Europa" !
Zo te zien, doen ze bij De Post dus regelmatig "steekproeven" doen. Allez, 't zijn eerder natte-vinger-proeven, vind ik.
Momenteel zijn wij ook aan een mailing bezig. Gelukkig vroeg ik hier in ons lokaal postkantoor stomweg om een formulier, waarop de vriendelijke dame aan het loket vroeg : "'t Zijn er toch niet meer dan 1000, hé ?" Jawel, we hebben bijna 2000 enveloppen te versturen. En als we die netjes per sorteercentrum ... euh ... sorteren, plakken we de volle pot voor drukwerk maar krijgen we na enkele maanden nog een mooi bedragje terug. Nu is er echter één klein kinkje in de kabel : om van de speciale "Mass Post" tarieven gebruik te kunnen maken, moeten zendingen van meer dan 1000 stuks binnengebracht worden in een (hoe raadt u het ?) Mass Post Center (of een Mass Post Hyper Center) ! Ons lokale postkantoor is blijkbaar gedegradeerd tot een gewoon uitreikingskantoor en die nemen geen zendingen van meer dan 1000 exemplaren meer aan. Wat wil zeggen dat wij met ons boeltje naar Leuven kunnen trekken !
Ik hoop van ganser harte dat het toch goed blijft gaan met De Post want ik ga straks ook nog prior en niet-prior zegels kopen omdat ik van plan ben nog steeds brieven te blijven sturen ! Maar of ik rijmpjes voor de postbode op de omslag zal schrijven ? Dat weet ik nog niet, hoor ... !
Gisteren zat er een kaartje in mijn brievenbus :
Beste Klant,
In ons postkantoor ligt een zending voor u die onvoldoende gefrankeerd is.
Wij houden ze tot 5/2/03 voor u beschikbaar.
Voor deze bijkomende dienst wordt 0,49 aangerekend.
En dan volgt er nog dat ik kan kiezen :
- ik kleef een zegel van 0,49 op de kaart en post ze terug naar ... De Post, waarna ik dan mijn kaartje in de bus krijg
- ik kan de zending zelf gaan afhalen (en zal die 0,49 ter plaatse kunnen ophoesten, natuurlijk)
Aan het adres (Meutje in de Kruisstraat) te zien, vermoed ik dat het om een verjaardagskaartje-met-vertraging gaat.
Wat kan er met dit kaartje aan de hand zijn ? Persoonlijk denk ik dat het enkele millimeters te groot zal zijn, waardoor het plotsklaps een niet genormaliseerde zending wordt. Ja, ja, de firma's die verjaardagskaartjes maken hebben de neiging om die leuke dingetjes steeds een klein beetje te groot te maken ! Zouden die een of andere overeenkomst hebben met De Post ?
Of anders is het kaartje inderdaad niet genoeg gefrankeerd voor een genormalizeerde zending ... Maar, hoe zou dat kunnen ? Ik bedoel, hoeveel keus heb je tegenwoordig : je plakt een prior zegel (0,49) of een niet-prior zegel (0,41) en dan steekt de postbode het kaartje binnen 1 dag of binnen 3 dagen in de brievenbus. Zo simpel zou het moeten zijn ... En, mocht je nog oude zegels hebben van 0,42 (zoals ik), dan zit je nog altijd goed voor een non-prior zending ...
Enfin, ik zal het straks weten, zie ... Als ik mijn kaartje ga afhalen.
Maar de manoeuvers die De Post nu aan het uithalen is, die gaan toch mijn petje te boven, hoor !
Enkele weken geleden geef ik hier op kantoor een stuk of tien omslagen aan de postbode die ik - eerlijk is eerlijk - allemaal verkeerd gefrankeerd had. Ik was vergeten de toets "niet genormaliseerd" van de weegschaal in te drukken. Van die tien omslagen zijn er 4 terug gekomen met de melding dat ze onvoldoende gefrankeerd waren. Op twee ervan probeerde De Post mij zelfs meer te doen kleven dan nodig : het waren omslagen voor Luxemburg en volgens de huidige lijst zijn poststukken voor Luxemburg gelijkgeschakeld met zendingen voor België. Maar de Post vond dat ik die moest frankeren als zendingen voor "Europa" !
Zo te zien, doen ze bij De Post dus regelmatig "steekproeven" doen. Allez, 't zijn eerder natte-vinger-proeven, vind ik.
Momenteel zijn wij ook aan een mailing bezig. Gelukkig vroeg ik hier in ons lokaal postkantoor stomweg om een formulier, waarop de vriendelijke dame aan het loket vroeg : "'t Zijn er toch niet meer dan 1000, hé ?" Jawel, we hebben bijna 2000 enveloppen te versturen. En als we die netjes per sorteercentrum ... euh ... sorteren, plakken we de volle pot voor drukwerk maar krijgen we na enkele maanden nog een mooi bedragje terug. Nu is er echter één klein kinkje in de kabel : om van de speciale "Mass Post" tarieven gebruik te kunnen maken, moeten zendingen van meer dan 1000 stuks binnengebracht worden in een (hoe raadt u het ?) Mass Post Center (of een Mass Post Hyper Center) ! Ons lokale postkantoor is blijkbaar gedegradeerd tot een gewoon uitreikingskantoor en die nemen geen zendingen van meer dan 1000 exemplaren meer aan. Wat wil zeggen dat wij met ons boeltje naar Leuven kunnen trekken !
Ik hoop van ganser harte dat het toch goed blijft gaan met De Post want ik ga straks ook nog prior en niet-prior zegels kopen omdat ik van plan ben nog steeds brieven te blijven sturen ! Maar of ik rijmpjes voor de postbode op de omslag zal schrijven ? Dat weet ik nog niet, hoor ... !
vrijdag, januari 17, 2003
Voor uw informatie : het heeft geen zin meer nog naar de Makro te gaan want ... hij is LEEG ... !!!
Jawel, Lieve en ik (vooral ik) hebben er gisteren namelijk alles opgekocht. Tot mijn verdediging kan ik aanbrengen dat ik voor bijna 200 Euro "nuttige" dingen (van "moetes", dus) gekocht heb en slechts voor 30 Euro "therapeutische" spulletjes. Zoals daar zijn :
- een Tweetie nachthemd ("Waking up early never hurt anybirdy")
- scoobidoo's (memories !)
- weer maar eens 6 theelichthouders (ja, ik heb ze al kunnen zetten, maar nu heb ik écht écht ECHT waar GEEN plaats meer om nog prulletjes te zetten in de living !)
- speeltjes voor Noélys (die ik eerst zelf ga uitproberen, natuurlijk)
Ander probleem voor hamster-Meut die niets kan weggooien : ik heb nu nieuwe dekbedovertrekken met bijpassende kussenslopen. Dit houdt echter in dat ik mij van de versleten hoezen moet ontdoen ... Gelukkig herinnerde ik mij dat ik in de logeerkamer nog heel veel lege kasten heb. Pijnlijk probleem op een vlotte manier opgelost, dus ...
Boek 10 van Het Rad des Tijds is nu eindelijk uit in het engels. Dat heb ik kunnen zien bij Amazon. Maar in het vlaams is het nog nergens te vinden. Ook niet in de Makro ! Kleine teleurstelling ... Nog maar even wachten dus, want in het engels begin ik er niet aan : het is in het nederlands al moeilijk genoeg met al die Trollocks, Myrdraal, Angrealen, Amyrlin en Aja's ...
En nu ga ik eens even nakijken of ik in een zonevreemd huis woon of niet, zie. Ik weet het, er is een infoavond geweest in de gemeente. En daar ben ik niet naartoe geweest ! Ik heb nu de informatie erover eens herlezen in het infoboekje van de gemeente ... Ik versta er nog altijd niets van ! Ik denk dat ik maar eens gewoon tot op het gemeentehuis zal gaan en het daar zal vragen ...
Waarmee we komen bij de STATISTIEKEN ! Ah jaaaa .... ! Want ik moet ook nieuwe stickers voor mijn vuilniszakken gaan halen op het gemeentehuis. Eergisteren heb ik de laatste opgebruikt. In januari 2002 werd de vuilniszakkenstickerprijs verhoogd. Ik had nog 7 oude stickers, die ik aangevuld heb met "bijkomende" klevers. En hier is dan de statistiek : ik zet zes vuilniszakken buiten op 1 jaar ! Eén zak om de twee maanden ... Kan kloppen. Da's dan een reuze(n?)zak die ik met één pinkje kan opheffen want ik heb eigenlijk alleen plastic als restafval.
Met al de rest van mijn afval kan ik terecht in het containerpark. Wat ik ook eens dringend zou moeten doen want de garage ... ekskuzeer ... de multi-functionele bergruimte, begint een beetje uit te puilen. En dank zij de handige vijfrittenkaart voor het containerpark, heb ik nog een statistiekje : vorig jaar ben ik drie keer naar het containerpark geweest. Kan ook weer kloppen : gemiddeld ga ik vier keer naar het containerpark maar in december was het te koud ...
Nog een prettige dag verder !
Jawel, Lieve en ik (vooral ik) hebben er gisteren namelijk alles opgekocht. Tot mijn verdediging kan ik aanbrengen dat ik voor bijna 200 Euro "nuttige" dingen (van "moetes", dus) gekocht heb en slechts voor 30 Euro "therapeutische" spulletjes. Zoals daar zijn :
- een Tweetie nachthemd ("Waking up early never hurt anybirdy")
- scoobidoo's (memories !)
- weer maar eens 6 theelichthouders (ja, ik heb ze al kunnen zetten, maar nu heb ik écht écht ECHT waar GEEN plaats meer om nog prulletjes te zetten in de living !)
- speeltjes voor Noélys (die ik eerst zelf ga uitproberen, natuurlijk)
Ander probleem voor hamster-Meut die niets kan weggooien : ik heb nu nieuwe dekbedovertrekken met bijpassende kussenslopen. Dit houdt echter in dat ik mij van de versleten hoezen moet ontdoen ... Gelukkig herinnerde ik mij dat ik in de logeerkamer nog heel veel lege kasten heb. Pijnlijk probleem op een vlotte manier opgelost, dus ...
Boek 10 van Het Rad des Tijds is nu eindelijk uit in het engels. Dat heb ik kunnen zien bij Amazon. Maar in het vlaams is het nog nergens te vinden. Ook niet in de Makro ! Kleine teleurstelling ... Nog maar even wachten dus, want in het engels begin ik er niet aan : het is in het nederlands al moeilijk genoeg met al die Trollocks, Myrdraal, Angrealen, Amyrlin en Aja's ...
En nu ga ik eens even nakijken of ik in een zonevreemd huis woon of niet, zie. Ik weet het, er is een infoavond geweest in de gemeente. En daar ben ik niet naartoe geweest ! Ik heb nu de informatie erover eens herlezen in het infoboekje van de gemeente ... Ik versta er nog altijd niets van ! Ik denk dat ik maar eens gewoon tot op het gemeentehuis zal gaan en het daar zal vragen ...
Waarmee we komen bij de STATISTIEKEN ! Ah jaaaa .... ! Want ik moet ook nieuwe stickers voor mijn vuilniszakken gaan halen op het gemeentehuis. Eergisteren heb ik de laatste opgebruikt. In januari 2002 werd de vuilniszakkenstickerprijs verhoogd. Ik had nog 7 oude stickers, die ik aangevuld heb met "bijkomende" klevers. En hier is dan de statistiek : ik zet zes vuilniszakken buiten op 1 jaar ! Eén zak om de twee maanden ... Kan kloppen. Da's dan een reuze(n?)zak die ik met één pinkje kan opheffen want ik heb eigenlijk alleen plastic als restafval.
Met al de rest van mijn afval kan ik terecht in het containerpark. Wat ik ook eens dringend zou moeten doen want de garage ... ekskuzeer ... de multi-functionele bergruimte, begint een beetje uit te puilen. En dank zij de handige vijfrittenkaart voor het containerpark, heb ik nog een statistiekje : vorig jaar ben ik drie keer naar het containerpark geweest. Kan ook weer kloppen : gemiddeld ga ik vier keer naar het containerpark maar in december was het te koud ...
Nog een prettige dag verder !
Abonneren op:
Posts (Atom)