Voor wie dezer dagen eens Bij Meutje op de Sofa komt liggen : niet te veel op de rommel letten, a.u.b. ! Ik ben er GROOOOOTE werken aan het doen ...

Aansluitend op wat ik anderhalve (!!!) week geleden schreef : mijn benzinetank is bijna leeg ! Waar moet ik nu gaan tanken ??? Ben eens gaan scooten : zoveel Seca stations zijn er niet in de buurt. Wist je dat je "tankstation" moet scooten ? Benzinestation bracht niets op en met "pomp" kon ik o.a. fietspompen vinden en loodgieters.

Het is nu officiëel : ik ben failliet ! Gisteren aan phonebanking gevraagd wat het saldo op mijn rekening was : 18 EURO en nog wat centen. Maar ... gisterennamiddag ben ik met Tante Wiske naar Botanica geweest. En wie ons een beetje kent weet wat dat wil zeggen : we hebben ons weer eens goed laten gaan ! Ik heb er 18.89 EURO betaald met mijn kaart. Bye, bye bankrekeningsaldo ! Maar ik heb nu toch mooie kaktusjes op mijn keukenvensterbank staan ... in heel mooie potjes !

In februari heb ik elke dinsdag verlof. Ah jaaaa ! Ik kan toch niet AL mijn congédagen cadeau doen aan mijn werkgever ? En dus staat er voor 5 februari een dagje makro-en (ik makro, hij makroot, wij makro-en) op het programma. Een dagje Leuvenen (ik Leuven, hij Leuvent, wij Leuvenen) met mijn zusje moet nog gepland worden ...

Oh ja, en maandag ben ik aan mijn laatste rit op tram 4 begonnen ... Ik heb er niets van gevoeld. In tegendeel : ik kan amper wachten om te weten te komen waar Abraham de mosterd haalt ... !

TWEEDE BELGISCHE SJAAL-ALARM ... : Koen Crucke op de cover van Humo 3201 !
(Zou die met Kerstmis ook naar Sevilla of Cordoba geweest zijn ? ...)

Gisteren nog vergeten te vertellen : DE SECA IS WEG !
Het gebouw is helemaal afgebroken ... Vorige week was ik er nog gaan tanken. Eén rij pompen was helemaal met linten afgespannen, de winkel was leeg en er liepen daar twee mannen druk te doen in de vrieskou. Vóór mij was er nog een dame aan pomp zes aan het tanken. Ikke dan maar geduldig gewacht tot zij gedaan had en dan ook aan pomp zes getankt. Van zodra ik de slang weer ophing schoten die twee drukke mannen met linten in gang en spanden ook de tweede rij pompen af. Allez, ik kan toch zeggen dat ik er als laatste getankt heb ... ik heb er het licht uitgedaan, zogezegd ...

Zij die uit de doden is opgestaan, groet u ! ... Zoveel te vertellen en zo weinig tijd ...

Zaterdag heb ik de Sevilla/Cordoba foto's teruggehaald : ik heb nog nooit zoveel "kunstfoto's" gemaakt in 1 week tijd ! En dan waren er, zoals gewoonlijk, ook de "zwarte gaten" : foto's die ik getrokken heb terwijl het toestelletje nog in mijn jaszak zat ("Verdorie, nu moet ik doordraaien ! Ja, ik zal weer op het knopje gedrukt hebben, zeker ?") Maar die hebben de fotomensen gelukkiglijk niet ontwikkeld. Enfin, een zoveelste fotoalbum dat ik moet opvullen. De foto's heb ik, de fotoalbums heb ik : nu alleen nog de foto's IN de albums krijgen ...

Oh ja ... Zaterdag 5 januari 2002, 10.45 uur, parking Kerk Kortenberg : eerste belgische SJAAL-alarm !!! Even ter verduidelijking ... Twee kerstmissen geleden zagen wij in Valencia nogal veel van die ietwat "chique" sjaals : brede lichtbruine en witte banen met daarin een rode en enkele zwarte strepen waardoor het geheel een stemmige ruit vormt. Wel, in Sevilla en in Cordoba was dit dessin nog steeds (of weer ?) fel in de mode. En er waren niet alleen sjaals in te verkrijgen. Ik heb er ook jasvoeringen van gezien en handschoenen en handtassen en paraplu's en reiscaddy's ... Op sommige momenten kon je geen vijftig meter stappen zonder er eentje tegen te komen. Aan de uitgang van de Mezquita, heeft Els er zelfs "vier op een rij" gezien : vier mensen die naast mekaar op een trapje zaten en alle vier hadden ze zo een sjaal aan. Op den duur maakten we er gewoon een spelletje van : sjaals spotten.

En dan ... maandag ... ben ik door mijn rug gezakt. Dit keer had ik wel de hoofdprijs, moet ik zeggen. 't Is de eerste keer dat ik mijn huisje verkend heb op handen en kniëen ... Maar we komen er stilletjesaan door, denk ik. Liggen en autorijden blijft nog een pijnlijke zaak. En ik voel nu duidelijk dat mijn Dafalgan van deze voormiddag uitgewerkt is. Maar verder moeten we gewoon wat meer op onze tellen passen en dan komt dat wel weer in orde.

Nog even wat aan het Woord van de Week toevoegen, nog een beetje orde op mijn bureau proberen te krijgen en dan ... naar huis ! Want heel lang ga ik het hier niet meer uitzingen, met of zonder pijnstillers ...

Meutje en de EURO : the continuing story ...

Vanmiddag broodjes gaan halen voor de collega's. Ik dacht daaraan mijn laatste briefjes van 100 fr te spenderen. Maar dan was er Danny die alleen maar een briefje van 1000 BEF (= 24,78 EURO) had. Ik gaf hem mijn 9 briefjes van 100. Daarmee was dat al proper geregeld. Dan komen we bij de Q8 ... Er waren heel veel mensen die geen eten meegebracht hadden naar het werk en bijgevolg stond er een superlange file. Maar de bediening was er even vlot als anders en daardoor was het snel mijn beurt. Ze hebben daar wel een superkassa, hoor ! Met één druk op de knop veranderde het te betalen Euro bedrag in 685 BEF (= 16.98 EURO). Ik gaf mijn briefje van 1000 en, na nog één simpele druk op de knop, kreeg ik 7,82 EURO (= 315 BEF) terug. Yesss ! Daarmee was ik mijn belgische briefjes eindelijk kwijt. 't Was echter terug op kantoor dat de mizerie begon ... Youri gaf mij een briefje van 100 : rekening vereffend maar wel weer een briefje in mijn portemonnee. Ons reeds volledig geconverteerde Marleen betaalde in Euro. 't Is te zeggen, ze moest mij 4,71 EURO (= 190 BEF) en ze gaf er 5 met de woorden "'t Is just". Ah neen, hé ! Ik heb haar 0,30 EURO (= 12 BEF) teruggegeven. Dan was het pas "just". Michail had alleen nog een briefje van 500 BEF (= 12,39 EURO). Ik heb hem 400 BEF (= 9,92 EURO) teruggegeven met 100, 50 en 20 franken. Eindbalans van deze transactie : vanmorgen thuis vertrokken met 1400 BEF (= 34,70 EURO). Nu heb ik nog 600 BEF (=14,87 EURO) en 13,12 EURO (= 529 BEF) ... Humo gekocht, twee broodjes gekocht ... Even de rekenmachine erbijhalen ... De rekening klopt !

Toch blijf ik bij mijn stelling van vanochtend : ik wil zo snel mogelijk van die 600 BEF (= 14,87 EURO) af ! Want mijn rekenmachine past niet in mijn sakoche ... Een manier zou kunnen zijn : ik koop er 6 loterijspelletjes voor. Daarmee zou mijn gok-saldo dan op 1000 BEF (= 24,79 EURO) komen ...
Pfffff ! Neen, toch maar niet doen want mijn "21" krasbiljet van vanmorgen heeft mij welgeteld 0 BEF (= 0 EURO) opgebracht ...

Mijn eerste EURO-ervaring ...
Vanmorgen ging ik een Humo kopen in de krantenwinkel. De krantenman stond met een klant te discussiëren over ... de EURO, natuurlijk ! Die klant was gisteren een pint gaan drinken en hij had al zijn belgisch wisselgeld op de toonbank gelegd en gezegd "Hier zie, 't is just !". Want hij wou geen belgische munten meer. Verschillende soorten briefjes in zijn portemonnee, dat zag hij nog wel zitten. Maar verschillende soorten enkelgeld : neen, daar begon hij niet aan !
Toen het mijn beurt was, gaf ik eerst de Presto waarmee ik 100 fr gewonnen had. Ik vroeg er een Win-for-Life voor maar die waren op dus nam ik een 21 in de plaats. So far so good : hier was nog geen Euro aan te pas gekomen ! Dan gaf ik een briefje van 100 fr om mijn Humo te betalen. De krantenman maakte allerlei berekeningen op zijn kassa. De Humo kost 1.86 Euro en zijn kassa gaf aan dat hij mij 1.88 Euro als wisselgeld moest geven. "Ziet zie, nu heb ik het ook weer voor !" zei de krantenman gevat, nadat hij mij er eerst op gewezen had dat hij heel goed moest opletten want dat dat niet simpel was, die omschakeling. Ik had ook wel ergens gevoeld dat die 1.86 Euro niet juist was maar verder stond ik er maar wat verloren bij. Moest ik nu beginnen vermenigvuldigen met 40.3399 ... ? Of moest ik misschien iets delen ... ? Door hoeveel ... ? Wat een stress, jong !
Ik weet nu één ding zeker : ik ga zo snel mogelijk naar de bank om mijn resterend belgisch geld te laten omwisselen in Euro's !

Ik wens aan iedereen het aller-aller-aller-beste toe voor 2002 !
Nogmaals dank aan kozze en kozzinneke dat ze mij op sleeptouw genomen hebben in Sevilla en Cordoba. Ik heb er echt van genoten !
En dank aan de organisatoren van de Oudstrijderslaan voor een weer zeer geslaagd nieuwjaarsfeest !
En nu ga ik wat uitrusten want ik ben een beetje moeoeoeoeoeoe ...

Waarom weet ik niet, maar ik heb blijkbaar besloten om in 2002 op de Meut-tijd over te schakelen ... :
Zoals gewoonlijk had ik gisteren de wekker gezet op 6.30 uur. Vanmorgen loopt dat ding af en ik was nog doodmoe. Ja, wat wil je ? Zo gereisd en gefeest ! Ik heb dan maar wat gesnoesd. Om 7.30 ging ik het nog eens proberen : opstaan, naar beneden, verwarming in de badkamer aanzetten, radio opzetten, wat rondlopen. Neen, het ging nog niet beter. Dan maar terug naar boven, terug met Heer van Chaos in bed gekropen en met de gedachte : ik zal wel zien wanneer ik er klaar voor ben. Al waar is het elf uur als ik naar kantoor vertrek. Want zoals ik er nu bij loop is dat toch geen avans. Natuurlijk bovenop Heer van Chaos in slaap gevallen. Terug wakker geschoten om 8.30 uur. Ha, dat ging precies al een beetje beter ! Een beetje frisser nu terug naar beneden gegaan en langzaam maar zeker aan de dagelijkse badkamerverrichtingen begonnen. Naar het nieuws geluisterd : het nieuws, dan is het negen uur. OK, voor tien uur zal ik dan wel op kantoor zijn. Haardroger op de krulletjes gezet ... En dan hoor ik de presentator zeggen dat het kwart na acht is ! Ik denk nog bij mijn eigen zelve : die is ook nog niet goed wakker. Straks zal zijn ... euro ... wel vallen, dat hij het verkeerde uur gezegd heeft. Maar het zaadje was gezaaid en begon stilletjesaan te ontkiemen : ik heb toch wel duidelijk 8.31 gezien op mijn wekker toen ik de tweede keer wakker werd ? ... En nu zegt die kwiet op de radio dat het pas kwart over acht is ... ? Allez, hoe kan dat nu ? Met mijn bril op de neus werp ik een blik op het klokje in de hall : kwart over acht ! Snel naar boven gaan kijken. En, ja hoor, de wekker zei kwart over negen ... ?! Bij mij viel nu gewoon de ganse euro-mini-kit ! Rinkeldeklinkeldekling !!! Gisterenavond, bij het zetten van de wekker had ik met mijn vermoeide vingertjes enkele verkeerde knopjes ingedrukt waardoor niet alleen de wektijd maar ook de gewone tijd een uurtje versprongen was ... ! Probleem opgelost, dus. En ik was nog mooi op tijd op kantoor om de enkele werkwillige collega's die er al zaten een gelukkig nieuwjaar te wensen !

Neen, die nieuwe Meut-tijd da's een beetje te onhandig. 't Zal voor een andere keer zijn ...

PRETTIGE EINDEJAARSFEESTEN, IEDEREEN !!!

En denk af en toe ook hier eens aan ...

Tot volgend jaar !
Meutje

Bedenkingen bij de EURO ...

1) IK BEN ER NIET KLAAR VOOR !!! ...
2) Gisteren al mijn bankuittreksels van het voorbije jaar geklasseerd. Ergens halverwege werden die bedragen zoooo klein ... Ik werd er puur niet goed van ! Allez, ik vond dat de binnenkomende bedragen veeeeel kleiner leken in vergelijking met de uitgaande bedragen. Ik bedoel maar : als je van 1.000 EURO er 100 uitgeeft, dat lijkt mij veel erger dan van 40.340 BEF er 4.034 uitgeven ...
3) Spijtig genoeg laat ik cijferkes-achter-de-komma nog altijd buiten beschouwing. Dat zal ik ook moeten veranderen. In mijn gemakszucht maak ik van 251,56 EURO al gemakkelijk ... (250 x 40 =) 10.000 BEF. Maar zo gaan we er niet komen, hé !
4) Vroeger moest ik altijd genoeg briefkes in mijn portemonnee hebben om het gevoel te hebben dat ik "geld" bijhad. Alhoewel ik soms toch ogen trok als ik eens al mijn "klein geld" bijeen telde : voor je het wist had je gemakkelijk enkele honderden franken in muntjes bij je. Met de EURO ga ik veel meer gewicht moeten meesleuren. Oei, oei ! Dat betekent een grotere portemonnee ... en bijgevolg ook een grotere sakoche ... !
5) Ik voel mij een klein beetje belachelijk als ik weer eens een overschrijving doe voor pakweg 3,85 EURO. Ik heb dan altijd zoiets van : kunnen ze dat niet een beetje bijeen laten komen dat het de moeite waard wordt om er de telefoon voor te nemen ?

Heeft er dan niemand handige tips om op een vlotte manier dat EURO-gevoel te krijgen ? 't Is niet voor mij, hoor. 't Is voor mijn gemoedsrust ...

Jongens, wat was het zaterdag koud !

Na eerst met mijn benen naar Kortenberg geweest te zijn, vertrok ik om half tien vrolijk Leuvenwaarts. Goed vroeg, dan zou het nog wel te doen zijn. En ja, hoor ! Zonder problemen vond ik een parkeerplaatsje op het Ladeuzenplein en kon ik beginnen shoppen.
Ik ben bij "dinges" binnen geweest, en bij "dinges" ook. En dan nog even bij "dinges", natuurlijk. En, oh ja, bij "dinges" ben ik ook geweest ! Overal heb ik mijn gading gevonden. En hopelijk zal dat ook de gading zijn van mijn nieuwjaarsgeschenkjesontvanger ! Om half twaalf zat ik alweer in de auto om wat levensmiddelen te gaan inslaan bij Colruyt.
Et voilà ! Ik ben dus gerust voor de nieuwjaarlijkse cadeautjesuitwisseling : ik heb alles in huis ! EN ... het is allemaal al ingepakt en wel ! Ah jaaaaa ! Ik had namelijk mijn verpakking eerst gemaakt. Dat hield wel in dat ik mijn nieuwjaarsverpakking een beetje heb moeten "adapteren". Wat wilt ge ? Eerst de verpakking maken en dan pas de cadeautjes gaan kopen ? Ik had eigenlijk al zo een donkerbruin vermoeden dat 't een en 't ander er niet in zou passen ... Maar, dat houdt het spannend, natuurlijk.

Zondag ben ik dan aan mijn reislijstje begonnen. Dat was snel afgehandeld : nu ik er zo een beetje de slag van begin te krijgen ... Dat gaat echter ook nog "passen" worden, om het allemaal in mijn klein valiesje te krijgen !

Aan al diegenen die nog wat moeten werken : nog een prettige werkweek !

Toen ik vanmorgen, na een pafke in de keuken, terug in de badkamer kwam om mijn weelderige lokken te drogen, kroop er op de rand van de lavabo een spinnetje. Niets aan de hand, was mijn eerste gedacht. Leven en laten leven ... zolang het maar niet te groot wordt ... Tot ik mijn bril opzette en merkte dat het diertje slechts 5 poten had ! Ik ben geen insectenspecialist maar ook ik kon zien dat vier poten aan één kant en één poot aan de andere kant niet normaal is voor een gemiddelde spin. Ik heb het sukkeltje nog gevraagd waar het tussen gezeten had maar het antwoordde niet : het had dus ook problemen met zijn gehoor- en/of spraakorganen !
Ik heb het geleedpotigheidje dan maar uit zijn lijden geholpen ...

Goed. Ik heb mijzelf nu gedwongen om tot hier te komen, dan moet ik maar wat schrijven ook, niet ?

Buiten is het strontweer ... Maar het observatiecentrum in de Oudstrijderslaan meldde mij zonet dat het zaterdag droog en koud zal zijn. Inplaats van uit te waaien zal ik dan kunnen uitvriezen op de wandeling. Ook niet slecht. Da's een beetje gelijk met de spruitjes, hé : die zijn ook pas op zijn best NADAT het eens gevroren heeft.

Vanmiddag vertelde een collega dat hij weer een prachtige boodschap kreeg op zijn machine. Hij ging er een of ander programma af gooien door middel van de "uninstall"-functie. En wat was de boodschap toen hij met de uninstall-procedure begon ? "This will prevent the program from working properly". Vaneigens !

In het begin van de week drukte de nieuwsleesster van dienst bij Studio Brussel zich ook nogal duidelijk uit, vond ik. "President Bush verlangt van Arafat dat hij strenger optreedt tegen de zelfmoordterroristen." Hoes, meneer ? Voor de aanslag : "If you kill yourself, I will make sure that ... you stay alive ?" En na de aanslag : hoe straf je iemand die zichzelf zonet heeft opgeblazen ? Weigeren hem bijeen te vegen ? Oh boy !

Herinnering : 't wordt hoog tijd om aan de nieuwjaarscadeautjesverpakking te beginnen !!! En niet vergeten de cadeautjes te kopen, natuurlijk !

Hallo ! Smee again ...
Om dit te begrijpen, zet ik hier snel even dat mopje :
Een of ander radiostation had een wedstrijd uitgeschreven met als inzet een reis naar Bali. De luisteraars moesten een woord uitvinden dat niet in het woordenboek stond maar dat toch in een logische begrijpbare zin kon gebruikt worden. Dave belt en geeft als woord "Goan", geschreven G-O-A-N, uitgesproken 'go-an'. Zijn zin : "Goan f**k yourself !". De DJ breekt natuurlijk het gesprek af. Zulke taal wordt niet geduld op de radio ! Na nog enkele niet-suksesvolle oproepen, belt een zogenaamde Jeff met het woord "Smee", geschreven S-M-E-E, uitgesproken 'smee'. Zijn zin luidt als volgt : "Smee again ! Goan f**k yourself !"
... Ik vind ze nog altijd goed !

Vanochtend dacht ik een vliegtuig erop betrapt te hebben achterstevoren te vliegen ! Aan de "voorkant" had hij rood licht, aan de "achterkant" een witte verstraler. Ik ben dan op de andere vliegtuigen beginnen letten (ja, ja, ondanks het vroege ochtenduur stond ik toch weer stil en heb ik een stuk of vijf vliegtuigen kunnen zien opstijgen !) en, ja hoor : ze vertoonden allemaal hetzelfde fenomeen : rood licht vanvoor, wit licht vanachter ! Nu sta ik er helemaal niet meer stom van dat er vliegtuigongelukken kunnen gebeuren ...

O.K., da's een flauwe. Maar ik voelde dat ik iets MOEST schrijven. Weet je wel dat het bijna twee weken geleden is ?

Nu ik toch bezig ben, hierbij een "oproep aan de reizende bevolking" : mijn kaartjes zijn op en mijn muur is nog niet vol ! Even ter verduidelijking : in het kader van het project "diertjeswand" ben ik met de postkaartenwand begonnen. Alle kaartjes die ik door de jaren heen van al die lieve vakantiegangers mocht ontvangen, heb ik aan de muur gehangen (met de handige Pritt Poster Buddies !). Ik heb er twee avonden aan gewerkt en alle zomervakantiekaartjes hangen nu aan de muur. Ondertussen heb ik mij nog goed geamuseerd met nog eens te lezen wat jullie allemaal geschreven hebben ! Maar, zoals gezegd heb ik nog een stuk muur dat niet met postkaartjes bedekt is. Ik ga nu eens in de winterkaartjes struinen (leer af en toe eens een "oud" woord bij !) om daar nog wat wintersportprentbriefkaarten (!) uit te halen. Maar aangezien wij geen ras van wintersporters zijn, zal dat niet zoveel opleveren, vrees ik ...

Vooruit, dus ! Allemaal op reis en ... kaartjes sturen !

Dit weekend wordt het weer vallende sterren kijken ... als het weer een beetje meezit, natuurlijk. Ik heb verschillende dingen gelezen :
- Kijken vanaf 23.30 u in de nachten van 16 en 17 november.
- Over de hoeveelheid meteoren kan niet veel gezegd worden maar aangezien de vorige "storm" nog geen 33 jaar geleden is zal het gene vette worden.
- De nacht van 18 november belooft spectaculaire dingen te tonen.
- Kijken twee uurtjes voor zonsopgang.
Het is allemaal erg verwarrend en daar komt nog bij dat de situatie in pak weg Amerika wel anders zal zijn dan in Europa. Ik krijg sterk de indruk dat het deze keer vooral over de grote plas te doen zal zijn.

Maar, voor de geïnteresseerden onder u, hierna enkele links :

ScienceNet : "This November promises to be a spectacular month!"
Dutch Meteor Society : "You will have to travel to eastern Asia (China, Korea, Japan) or to Australia in order to observe this outburst." Die verwachten dus ook grootse dingen maar ... niet hier.
Op deze finse site vind je prachtige foto's en onderaan staan een vijftigtal Leoniden-links. Daar kan je je hartje echt eens ophalen !
En 'last but not least' moeten we natuurlijk eens bij NASA gaan kijken : Dazzling Light Show Expected This Weekend.

Van mijnentwege : warm aankleden en ... veel kijkgenot !

Zonet gelezen in de METRO van vandaag :
Honda-robot aan de slag als receptionist.
De Japanse autofabrikant Honda heeft zijn nieuwe versie van de robot Asimo voorgesteld. Asimo kan nu beter dan ooit spreken, wandelen en trappen beklimmen. De robot kan ook stemherkenning aan en je kan er 100 verschillende antwoorden in programmeren. IBM Japan heeft voor de robot van 1m20 en 52 kg al een job gereserveerd. Hij kan er als receptionist aan de slag. Asimo is te huur voor een kleine € 200.000 per jaar.
Mijn eerste bedenking : wáár moet ik zijn om hier eens deftig tegen te protesteren ??? Tweede bedenking, ik maak nu een simpel rekensommetje : 1,20 m x 52 kg = 62,40 eenheden en € 200.000 : 62,40 eenheden = 3.205,13 eenheden. Nog even doorrekenen en ... ik zou € 428.205 waard zijn als receptionist ! ... Baas ! ... Baas ! ...

"Aan/uit ... Slappe Lach ... Aan/uit ... Slappe Lach ... Aan/uit ... Slappe Lach ..."
Oef ! 't Is gelukt ! De ganse weg heb ik het bovenstaande opgezegd opdat ik bij aankomst op kantoor nog zou weten wat ik wilde schrijven. Allez, 'k heb nu wel chance dat ik nog weet wat "Aan/uit" en "Slappe Lach" willen zeggen. Voor 't zelfde geld was mijn (niet meer zo) dagelijkse bijdrage vandaag na deze eerste zin al afgelopen ...

Ik kom vanochtend buiten en mijn bolleke ligt vol bladeren. Schoon herfstprentje, maar we moeten nog kunnen zien waar we rijden, nietwaar ? Ik stap in, laat de ruitenwissers eens zwaaien, en besluit dan toch maar manueel de bladeren van de voorkant van mijn wagen weg te halen. Vooral de bladeren tussen en onder de ruitenwissers zouden straks nogal eens lastig kunnen zijn. Zo gezegd, zo gedaan : met mijn aftrekkertje en met de hand haal ik alle bladeren weg van de voorruit, van tussen de ruitenwissers en van de motorkap. Ik stap terug in de wagen en wil eens vegen met de ruitenwissers : niets ... ! Op geen enkele stand krijg ik nog beweging in de wissers en ook de sproeiers doen het niet ! Ik denk al dadelijk aan een kapotte zekering of zo. Ja, daar moest ik mee naar de garage, natuurlijk. Maar ondertussen, als ik mijn ruiten moest afvegen ? Stoppen en met het aftrekkertje naar buiten lopen ? Jong, jong ! Wat een problemen ! En dat zo vroeg op de morgen ! Maar ... we werken wij niet voor niets in de informatica, nietwaar ? Dus, wat heb ik gedaan ? De motor stilgezet en dan weer de sleutel in het contact omgedraaid. En raad eens ... ? Jawel ! Zwiep, zwiep, zwiep ! Daar gingen de ruitenwissers weer !

Goedgezind vertrek ik dan naar kantoor. Onderweg laat ik drie kinderen veilig oversteken, op weg naar hun autobus. Mijn dag kan niet meer stuk ! Tot ik in een bocht een tikje van een overhangend takje tegen mijn voorruit krijg ... Ik heb de slappe lach gekregen en gehouden, wel vijf minuten lang ! De tranen stroomden over mijn wangen en op den duur ben ik beginnen hoesten dat het niet mooi meer was. En ondertussen maar lachen !
De enige die momenteel een beetje (groen) zal kunnen meelachen, is Kozze Hoofdeindredacteur. Daarom een woordje uitleg voor de rest ... :
Weet je nog dat we in augustus met de ganse bende zijn gaan fietsen ? "We", 't is te zeggen Kozze zat met zijn pootje in de plaaster en ik heb mij "opgeofferd" (oef ! moest ik niet meefietsen ...) om met hem voor en achter de fietsers aan te rijden. Wel, toen we met de wagen op zoek gingen naar een geschikte pick-nick plaats, kwamen we op een kalme baan waar een E-NOR-ME tak over de straat hing, aan de passagierskant, wel te verstaan. Ik als chauffeur had die tak niet zo in de mot maar Kozze, passagier zijnde, zag die tak natuurlijk in al zijn schoonheid - maar vooral in al zijn grootsheid - op zich afkomen. Hij duikt weg, ondertussen een schreeuw latend. Te laat ! De tak geselt de rechterkant van mijn bolleke. Ik vind het een klein beetje erg voor mijn bolleke maar Kozze kan er he-le-maal NIET mee lachen ! 't Schoonste moet nog komen, wacht een beetje ... Wij rijden terug naar de fietsers en gaan daarna weer op zoek naar een pick-nick plaats ... en we komen WEER langs die overhangende reuzentak ... en WEER rijd ik er door met de wagen (want ik was die hele tak al vergeten) en WEER duikt Kozze opzij en laat een schreeuw ...

Waarschijnlijk lijkt dit niet zo grappig, als je het hier zo leest. Maar terwijl ik het zit te schrijven krijg ik toch weer de slappe lach ...

AWOE ! voor de Makro ... De Makro : BOE ! BOE !
(Cois zal blij zijn als hij dit hoort ;-0)
Gisteren dus met Tante Wiske naar de Makro geweest. Bij het binnenkomen ging ik eerst (nog eens) proberen of ik nog een kaart kon krijgen voor op 't werk. De kaarten verdwijnen hier (samen met het personeel) als sneeuw voor de zon ... De inquisitie was daar niks bij vergeleken ! Ik voelde mij dadelijk een echte crimineel : het was net of ik probeerde op een "illegale" manier een Makro-kaart vast te krijgen. De pot op, met hun kaart ! Ik heb Tante Wiske bij de arm genomen en we zijn de winkel binnengestapt.
Eerste stop : de nieuwe "Latin Loovesongs" van Helmut Lotti. We komen aan de CD's en ik zie daar al dadelijk wat we zoeken. Ik pak een CD uit het rek en draai mij om, om hem aan Tante Wiske te tonen ... Glunderend stond zij al met Helmut Lotti in de hand : ze was mij voor !
De broodrooster was geen enkel probleem. We hebben wel een doos opengemaakt om het instructieboekje te kunnen lezen. Gelukkig voldeed dat model aan de voorwaarden (twee boterhammekes kunnen roosteren, hard of zacht, en ze moesten vanzelf omhoogspringen als het roosteren gedaan was) en dus hebben we braafjes die doos, die we zelf opengemaakt hadden, in onze kar gelegd.
Aan het WC papier pak ik een pak van een stuk of twintig rollen (had ik er nog al eens gekocht, ne keer MET en ne keer ZONDER bloemetjes), Tante Wiske neemt een kleiner pak van een ander merk en we doen een "groot" pak keukenrol open om er een pak van 6 voor Tante Wiske uit te halen.
Na nog enkele "kleinere" aankopen, komen we aan het bureaumateriaal waar ik mij dood gezocht heb naar kleefpasta : niet te vinden. De boeken leverden ook al een teleurstelling op : geen nieuwe "Rad des Tijds" en niks anders interessants.
Voor een buxusschaar trokken we de "Gardening" binnen. We hebben er alle mogelijke secateurs en andere scharen zitten bestuderen terwijl achter onze rug doodgewoon een "buxus-schaar" hing !
Een mooie Quartz-klok voor in de keuken ging ook de kar in en na hier en daar nog wat naar kleefpasta (van het merk BUDDY of zo) gezocht te hebben, begaven we ons richting kassa.
Van mijn pak WC papier heb ik afscheid moeten nemen na de uitspraak van de kassierster : "Die worden alleen per zes pakken verkocht." Al de rest mochten we meenemen na er netjes voor betaald te hebben.
Voilà ! En daarom dus : AWOE ! voor de Makro ... De Makro : BOE ! BOE !

Ter compensatie hebben we ons nog eens flink laten gaan bij Botanica, waarna we in de stromende regen de auto uitgeladen hebben op de 34. We kregen er echter terug plezier in toen we de stapel losse CD's gerangschikt hebben in de nieuw aangekochte CD opbergdozen. De klok tikt prachtig in de keuken en de broodrooster wordt warm ! En ik heb Tante Wiske haar sneeuwmanneke (cadeautje van bij Botanica) meegekregen !

Toen ik gisterenavond mijn straat indraaide, stond er links op de stoep een poes. Het was een rosse met mooie witte ringetjes in zijn staart. "Broske !" dacht ik. Maar ik heb zo naar die staart zitten kijken dat ik er niet op gelet heb of hij witte sokjes aanhad ... Ik vond wel dat zijn snoetje veel weg had van Broske ... En hij kéék zo naar mij ... ! ... Maar ja, 't was donker ... Ik was aan het rijden ... Ik heb niet zo lang kunnen kijken ...

... Hij zal waarschijnlijk toch geen witte pootjes gehad hebben ...

En dan nu … een spookverhaaltje bij … het … opstaan … ! Ik weet het, het zou meer effect gehad hebben mocht dit gebeurd zijn voor het slapengaan maar 't is nu eenmaal zo en niet anders.

Ik kom vanochtend op kantoor, zet het alarm af en ga rechtstreeks naar de fax om de binnengekomen faxen uit te zoeken. Nadat ik daar al zeker een minuut bezig ben, hoor ik plots de deur van de bezoekerstoiletten in het slot slaan … !!! … Ik ga kijken in de gang : niets. Ik ga kijken in de toiletten : van één van de toiletten is het deksel dicht … !!! (Nu moet je weten dat Albertooo de toiletten op de volgende manier "poetst" : hij doet deksel en bril omhoog en giet een of ander produkt in de pot. Deksel en bril laat hij omhoog.)
Er warrelt al een heel scenario door mijn hoofd : iemand heeft de nacht doorgebracht in de toiletten (dat is de enige plaats waar de voelers van het alarm niet kunnen detecteren) en nu heeft die gehoord dat het alarm afgezet werd en probeert ie te vluchten. Niet via de voordeur, want daar ben ik bezig. Langs de nooduitgang ? Ik zet mijn zoektocht voort in het donker. De nooduitgang is aan de binnenkant op slot. En vermits er aan de buitenkant geen slot zit, kan hierlangs niemand verdwenen zijn. De damestoiletten : niets. De lege kantoorruimte vooraan : niets.

Tot zover mijn spannende entrée van vandaag : waarschijnlijk heeft er gisteren nog iemand laat gewerkt en heeft die van het toilet gebruik gemaakt vooraleer naar huis te gaan. De deur zal "tegen" gestaan hebben en vanmorgen, door een of ander wonder van de luchtdrukgedragingen, is ze in het slot gevallen doordat ik de voordeur opendeed … Trouwens, wat zou er nu leuk kunnen zijn aan een nachtje op het toilet doorbrengen ?…

Mijn welgemeende verontschuldigingen voor het zwaar verwaarlozen van mijn blogspot ! Maar Maarten heeft mij van tekeningen voorzien en nu krijgt Karapoes even de voorrang ... (ne mens kan niet alles tegelijk doen, nietwaar ?)

Tot later !