PRETTIGE EINDEJAARSFEESTEN, IEDEREEN !!!

En denk af en toe ook hier eens aan ...

Tot volgend jaar !
Meutje

Bedenkingen bij de EURO ...

1) IK BEN ER NIET KLAAR VOOR !!! ...
2) Gisteren al mijn bankuittreksels van het voorbije jaar geklasseerd. Ergens halverwege werden die bedragen zoooo klein ... Ik werd er puur niet goed van ! Allez, ik vond dat de binnenkomende bedragen veeeeel kleiner leken in vergelijking met de uitgaande bedragen. Ik bedoel maar : als je van 1.000 EURO er 100 uitgeeft, dat lijkt mij veel erger dan van 40.340 BEF er 4.034 uitgeven ...
3) Spijtig genoeg laat ik cijferkes-achter-de-komma nog altijd buiten beschouwing. Dat zal ik ook moeten veranderen. In mijn gemakszucht maak ik van 251,56 EURO al gemakkelijk ... (250 x 40 =) 10.000 BEF. Maar zo gaan we er niet komen, hé !
4) Vroeger moest ik altijd genoeg briefkes in mijn portemonnee hebben om het gevoel te hebben dat ik "geld" bijhad. Alhoewel ik soms toch ogen trok als ik eens al mijn "klein geld" bijeen telde : voor je het wist had je gemakkelijk enkele honderden franken in muntjes bij je. Met de EURO ga ik veel meer gewicht moeten meesleuren. Oei, oei ! Dat betekent een grotere portemonnee ... en bijgevolg ook een grotere sakoche ... !
5) Ik voel mij een klein beetje belachelijk als ik weer eens een overschrijving doe voor pakweg 3,85 EURO. Ik heb dan altijd zoiets van : kunnen ze dat niet een beetje bijeen laten komen dat het de moeite waard wordt om er de telefoon voor te nemen ?

Heeft er dan niemand handige tips om op een vlotte manier dat EURO-gevoel te krijgen ? 't Is niet voor mij, hoor. 't Is voor mijn gemoedsrust ...

Jongens, wat was het zaterdag koud !

Na eerst met mijn benen naar Kortenberg geweest te zijn, vertrok ik om half tien vrolijk Leuvenwaarts. Goed vroeg, dan zou het nog wel te doen zijn. En ja, hoor ! Zonder problemen vond ik een parkeerplaatsje op het Ladeuzenplein en kon ik beginnen shoppen.
Ik ben bij "dinges" binnen geweest, en bij "dinges" ook. En dan nog even bij "dinges", natuurlijk. En, oh ja, bij "dinges" ben ik ook geweest ! Overal heb ik mijn gading gevonden. En hopelijk zal dat ook de gading zijn van mijn nieuwjaarsgeschenkjesontvanger ! Om half twaalf zat ik alweer in de auto om wat levensmiddelen te gaan inslaan bij Colruyt.
Et voilà ! Ik ben dus gerust voor de nieuwjaarlijkse cadeautjesuitwisseling : ik heb alles in huis ! EN ... het is allemaal al ingepakt en wel ! Ah jaaaaa ! Ik had namelijk mijn verpakking eerst gemaakt. Dat hield wel in dat ik mijn nieuwjaarsverpakking een beetje heb moeten "adapteren". Wat wilt ge ? Eerst de verpakking maken en dan pas de cadeautjes gaan kopen ? Ik had eigenlijk al zo een donkerbruin vermoeden dat 't een en 't ander er niet in zou passen ... Maar, dat houdt het spannend, natuurlijk.

Zondag ben ik dan aan mijn reislijstje begonnen. Dat was snel afgehandeld : nu ik er zo een beetje de slag van begin te krijgen ... Dat gaat echter ook nog "passen" worden, om het allemaal in mijn klein valiesje te krijgen !

Aan al diegenen die nog wat moeten werken : nog een prettige werkweek !

Toen ik vanmorgen, na een pafke in de keuken, terug in de badkamer kwam om mijn weelderige lokken te drogen, kroop er op de rand van de lavabo een spinnetje. Niets aan de hand, was mijn eerste gedacht. Leven en laten leven ... zolang het maar niet te groot wordt ... Tot ik mijn bril opzette en merkte dat het diertje slechts 5 poten had ! Ik ben geen insectenspecialist maar ook ik kon zien dat vier poten aan één kant en één poot aan de andere kant niet normaal is voor een gemiddelde spin. Ik heb het sukkeltje nog gevraagd waar het tussen gezeten had maar het antwoordde niet : het had dus ook problemen met zijn gehoor- en/of spraakorganen !
Ik heb het geleedpotigheidje dan maar uit zijn lijden geholpen ...

Goed. Ik heb mijzelf nu gedwongen om tot hier te komen, dan moet ik maar wat schrijven ook, niet ?

Buiten is het strontweer ... Maar het observatiecentrum in de Oudstrijderslaan meldde mij zonet dat het zaterdag droog en koud zal zijn. Inplaats van uit te waaien zal ik dan kunnen uitvriezen op de wandeling. Ook niet slecht. Da's een beetje gelijk met de spruitjes, hé : die zijn ook pas op zijn best NADAT het eens gevroren heeft.

Vanmiddag vertelde een collega dat hij weer een prachtige boodschap kreeg op zijn machine. Hij ging er een of ander programma af gooien door middel van de "uninstall"-functie. En wat was de boodschap toen hij met de uninstall-procedure begon ? "This will prevent the program from working properly". Vaneigens !

In het begin van de week drukte de nieuwsleesster van dienst bij Studio Brussel zich ook nogal duidelijk uit, vond ik. "President Bush verlangt van Arafat dat hij strenger optreedt tegen de zelfmoordterroristen." Hoes, meneer ? Voor de aanslag : "If you kill yourself, I will make sure that ... you stay alive ?" En na de aanslag : hoe straf je iemand die zichzelf zonet heeft opgeblazen ? Weigeren hem bijeen te vegen ? Oh boy !

Herinnering : 't wordt hoog tijd om aan de nieuwjaarscadeautjesverpakking te beginnen !!! En niet vergeten de cadeautjes te kopen, natuurlijk !

Hallo ! Smee again ...
Om dit te begrijpen, zet ik hier snel even dat mopje :
Een of ander radiostation had een wedstrijd uitgeschreven met als inzet een reis naar Bali. De luisteraars moesten een woord uitvinden dat niet in het woordenboek stond maar dat toch in een logische begrijpbare zin kon gebruikt worden. Dave belt en geeft als woord "Goan", geschreven G-O-A-N, uitgesproken 'go-an'. Zijn zin : "Goan f**k yourself !". De DJ breekt natuurlijk het gesprek af. Zulke taal wordt niet geduld op de radio ! Na nog enkele niet-suksesvolle oproepen, belt een zogenaamde Jeff met het woord "Smee", geschreven S-M-E-E, uitgesproken 'smee'. Zijn zin luidt als volgt : "Smee again ! Goan f**k yourself !"
... Ik vind ze nog altijd goed !

Vanochtend dacht ik een vliegtuig erop betrapt te hebben achterstevoren te vliegen ! Aan de "voorkant" had hij rood licht, aan de "achterkant" een witte verstraler. Ik ben dan op de andere vliegtuigen beginnen letten (ja, ja, ondanks het vroege ochtenduur stond ik toch weer stil en heb ik een stuk of vijf vliegtuigen kunnen zien opstijgen !) en, ja hoor : ze vertoonden allemaal hetzelfde fenomeen : rood licht vanvoor, wit licht vanachter ! Nu sta ik er helemaal niet meer stom van dat er vliegtuigongelukken kunnen gebeuren ...

O.K., da's een flauwe. Maar ik voelde dat ik iets MOEST schrijven. Weet je wel dat het bijna twee weken geleden is ?

Nu ik toch bezig ben, hierbij een "oproep aan de reizende bevolking" : mijn kaartjes zijn op en mijn muur is nog niet vol ! Even ter verduidelijking : in het kader van het project "diertjeswand" ben ik met de postkaartenwand begonnen. Alle kaartjes die ik door de jaren heen van al die lieve vakantiegangers mocht ontvangen, heb ik aan de muur gehangen (met de handige Pritt Poster Buddies !). Ik heb er twee avonden aan gewerkt en alle zomervakantiekaartjes hangen nu aan de muur. Ondertussen heb ik mij nog goed geamuseerd met nog eens te lezen wat jullie allemaal geschreven hebben ! Maar, zoals gezegd heb ik nog een stuk muur dat niet met postkaartjes bedekt is. Ik ga nu eens in de winterkaartjes struinen (leer af en toe eens een "oud" woord bij !) om daar nog wat wintersportprentbriefkaarten (!) uit te halen. Maar aangezien wij geen ras van wintersporters zijn, zal dat niet zoveel opleveren, vrees ik ...

Vooruit, dus ! Allemaal op reis en ... kaartjes sturen !

Dit weekend wordt het weer vallende sterren kijken ... als het weer een beetje meezit, natuurlijk. Ik heb verschillende dingen gelezen :
- Kijken vanaf 23.30 u in de nachten van 16 en 17 november.
- Over de hoeveelheid meteoren kan niet veel gezegd worden maar aangezien de vorige "storm" nog geen 33 jaar geleden is zal het gene vette worden.
- De nacht van 18 november belooft spectaculaire dingen te tonen.
- Kijken twee uurtjes voor zonsopgang.
Het is allemaal erg verwarrend en daar komt nog bij dat de situatie in pak weg Amerika wel anders zal zijn dan in Europa. Ik krijg sterk de indruk dat het deze keer vooral over de grote plas te doen zal zijn.

Maar, voor de geïnteresseerden onder u, hierna enkele links :

ScienceNet : "This November promises to be a spectacular month!"
Dutch Meteor Society : "You will have to travel to eastern Asia (China, Korea, Japan) or to Australia in order to observe this outburst." Die verwachten dus ook grootse dingen maar ... niet hier.
Op deze finse site vind je prachtige foto's en onderaan staan een vijftigtal Leoniden-links. Daar kan je je hartje echt eens ophalen !
En 'last but not least' moeten we natuurlijk eens bij NASA gaan kijken : Dazzling Light Show Expected This Weekend.

Van mijnentwege : warm aankleden en ... veel kijkgenot !

Zonet gelezen in de METRO van vandaag :
Honda-robot aan de slag als receptionist.
De Japanse autofabrikant Honda heeft zijn nieuwe versie van de robot Asimo voorgesteld. Asimo kan nu beter dan ooit spreken, wandelen en trappen beklimmen. De robot kan ook stemherkenning aan en je kan er 100 verschillende antwoorden in programmeren. IBM Japan heeft voor de robot van 1m20 en 52 kg al een job gereserveerd. Hij kan er als receptionist aan de slag. Asimo is te huur voor een kleine € 200.000 per jaar.
Mijn eerste bedenking : wáár moet ik zijn om hier eens deftig tegen te protesteren ??? Tweede bedenking, ik maak nu een simpel rekensommetje : 1,20 m x 52 kg = 62,40 eenheden en € 200.000 : 62,40 eenheden = 3.205,13 eenheden. Nog even doorrekenen en ... ik zou € 428.205 waard zijn als receptionist ! ... Baas ! ... Baas ! ...

"Aan/uit ... Slappe Lach ... Aan/uit ... Slappe Lach ... Aan/uit ... Slappe Lach ..."
Oef ! 't Is gelukt ! De ganse weg heb ik het bovenstaande opgezegd opdat ik bij aankomst op kantoor nog zou weten wat ik wilde schrijven. Allez, 'k heb nu wel chance dat ik nog weet wat "Aan/uit" en "Slappe Lach" willen zeggen. Voor 't zelfde geld was mijn (niet meer zo) dagelijkse bijdrage vandaag na deze eerste zin al afgelopen ...

Ik kom vanochtend buiten en mijn bolleke ligt vol bladeren. Schoon herfstprentje, maar we moeten nog kunnen zien waar we rijden, nietwaar ? Ik stap in, laat de ruitenwissers eens zwaaien, en besluit dan toch maar manueel de bladeren van de voorkant van mijn wagen weg te halen. Vooral de bladeren tussen en onder de ruitenwissers zouden straks nogal eens lastig kunnen zijn. Zo gezegd, zo gedaan : met mijn aftrekkertje en met de hand haal ik alle bladeren weg van de voorruit, van tussen de ruitenwissers en van de motorkap. Ik stap terug in de wagen en wil eens vegen met de ruitenwissers : niets ... ! Op geen enkele stand krijg ik nog beweging in de wissers en ook de sproeiers doen het niet ! Ik denk al dadelijk aan een kapotte zekering of zo. Ja, daar moest ik mee naar de garage, natuurlijk. Maar ondertussen, als ik mijn ruiten moest afvegen ? Stoppen en met het aftrekkertje naar buiten lopen ? Jong, jong ! Wat een problemen ! En dat zo vroeg op de morgen ! Maar ... we werken wij niet voor niets in de informatica, nietwaar ? Dus, wat heb ik gedaan ? De motor stilgezet en dan weer de sleutel in het contact omgedraaid. En raad eens ... ? Jawel ! Zwiep, zwiep, zwiep ! Daar gingen de ruitenwissers weer !

Goedgezind vertrek ik dan naar kantoor. Onderweg laat ik drie kinderen veilig oversteken, op weg naar hun autobus. Mijn dag kan niet meer stuk ! Tot ik in een bocht een tikje van een overhangend takje tegen mijn voorruit krijg ... Ik heb de slappe lach gekregen en gehouden, wel vijf minuten lang ! De tranen stroomden over mijn wangen en op den duur ben ik beginnen hoesten dat het niet mooi meer was. En ondertussen maar lachen !
De enige die momenteel een beetje (groen) zal kunnen meelachen, is Kozze Hoofdeindredacteur. Daarom een woordje uitleg voor de rest ... :
Weet je nog dat we in augustus met de ganse bende zijn gaan fietsen ? "We", 't is te zeggen Kozze zat met zijn pootje in de plaaster en ik heb mij "opgeofferd" (oef ! moest ik niet meefietsen ...) om met hem voor en achter de fietsers aan te rijden. Wel, toen we met de wagen op zoek gingen naar een geschikte pick-nick plaats, kwamen we op een kalme baan waar een E-NOR-ME tak over de straat hing, aan de passagierskant, wel te verstaan. Ik als chauffeur had die tak niet zo in de mot maar Kozze, passagier zijnde, zag die tak natuurlijk in al zijn schoonheid - maar vooral in al zijn grootsheid - op zich afkomen. Hij duikt weg, ondertussen een schreeuw latend. Te laat ! De tak geselt de rechterkant van mijn bolleke. Ik vind het een klein beetje erg voor mijn bolleke maar Kozze kan er he-le-maal NIET mee lachen ! 't Schoonste moet nog komen, wacht een beetje ... Wij rijden terug naar de fietsers en gaan daarna weer op zoek naar een pick-nick plaats ... en we komen WEER langs die overhangende reuzentak ... en WEER rijd ik er door met de wagen (want ik was die hele tak al vergeten) en WEER duikt Kozze opzij en laat een schreeuw ...

Waarschijnlijk lijkt dit niet zo grappig, als je het hier zo leest. Maar terwijl ik het zit te schrijven krijg ik toch weer de slappe lach ...

AWOE ! voor de Makro ... De Makro : BOE ! BOE !
(Cois zal blij zijn als hij dit hoort ;-0)
Gisteren dus met Tante Wiske naar de Makro geweest. Bij het binnenkomen ging ik eerst (nog eens) proberen of ik nog een kaart kon krijgen voor op 't werk. De kaarten verdwijnen hier (samen met het personeel) als sneeuw voor de zon ... De inquisitie was daar niks bij vergeleken ! Ik voelde mij dadelijk een echte crimineel : het was net of ik probeerde op een "illegale" manier een Makro-kaart vast te krijgen. De pot op, met hun kaart ! Ik heb Tante Wiske bij de arm genomen en we zijn de winkel binnengestapt.
Eerste stop : de nieuwe "Latin Loovesongs" van Helmut Lotti. We komen aan de CD's en ik zie daar al dadelijk wat we zoeken. Ik pak een CD uit het rek en draai mij om, om hem aan Tante Wiske te tonen ... Glunderend stond zij al met Helmut Lotti in de hand : ze was mij voor !
De broodrooster was geen enkel probleem. We hebben wel een doos opengemaakt om het instructieboekje te kunnen lezen. Gelukkig voldeed dat model aan de voorwaarden (twee boterhammekes kunnen roosteren, hard of zacht, en ze moesten vanzelf omhoogspringen als het roosteren gedaan was) en dus hebben we braafjes die doos, die we zelf opengemaakt hadden, in onze kar gelegd.
Aan het WC papier pak ik een pak van een stuk of twintig rollen (had ik er nog al eens gekocht, ne keer MET en ne keer ZONDER bloemetjes), Tante Wiske neemt een kleiner pak van een ander merk en we doen een "groot" pak keukenrol open om er een pak van 6 voor Tante Wiske uit te halen.
Na nog enkele "kleinere" aankopen, komen we aan het bureaumateriaal waar ik mij dood gezocht heb naar kleefpasta : niet te vinden. De boeken leverden ook al een teleurstelling op : geen nieuwe "Rad des Tijds" en niks anders interessants.
Voor een buxusschaar trokken we de "Gardening" binnen. We hebben er alle mogelijke secateurs en andere scharen zitten bestuderen terwijl achter onze rug doodgewoon een "buxus-schaar" hing !
Een mooie Quartz-klok voor in de keuken ging ook de kar in en na hier en daar nog wat naar kleefpasta (van het merk BUDDY of zo) gezocht te hebben, begaven we ons richting kassa.
Van mijn pak WC papier heb ik afscheid moeten nemen na de uitspraak van de kassierster : "Die worden alleen per zes pakken verkocht." Al de rest mochten we meenemen na er netjes voor betaald te hebben.
Voilà ! En daarom dus : AWOE ! voor de Makro ... De Makro : BOE ! BOE !

Ter compensatie hebben we ons nog eens flink laten gaan bij Botanica, waarna we in de stromende regen de auto uitgeladen hebben op de 34. We kregen er echter terug plezier in toen we de stapel losse CD's gerangschikt hebben in de nieuw aangekochte CD opbergdozen. De klok tikt prachtig in de keuken en de broodrooster wordt warm ! En ik heb Tante Wiske haar sneeuwmanneke (cadeautje van bij Botanica) meegekregen !

Toen ik gisterenavond mijn straat indraaide, stond er links op de stoep een poes. Het was een rosse met mooie witte ringetjes in zijn staart. "Broske !" dacht ik. Maar ik heb zo naar die staart zitten kijken dat ik er niet op gelet heb of hij witte sokjes aanhad ... Ik vond wel dat zijn snoetje veel weg had van Broske ... En hij kéék zo naar mij ... ! ... Maar ja, 't was donker ... Ik was aan het rijden ... Ik heb niet zo lang kunnen kijken ...

... Hij zal waarschijnlijk toch geen witte pootjes gehad hebben ...

En dan nu … een spookverhaaltje bij … het … opstaan … ! Ik weet het, het zou meer effect gehad hebben mocht dit gebeurd zijn voor het slapengaan maar 't is nu eenmaal zo en niet anders.

Ik kom vanochtend op kantoor, zet het alarm af en ga rechtstreeks naar de fax om de binnengekomen faxen uit te zoeken. Nadat ik daar al zeker een minuut bezig ben, hoor ik plots de deur van de bezoekerstoiletten in het slot slaan … !!! … Ik ga kijken in de gang : niets. Ik ga kijken in de toiletten : van één van de toiletten is het deksel dicht … !!! (Nu moet je weten dat Albertooo de toiletten op de volgende manier "poetst" : hij doet deksel en bril omhoog en giet een of ander produkt in de pot. Deksel en bril laat hij omhoog.)
Er warrelt al een heel scenario door mijn hoofd : iemand heeft de nacht doorgebracht in de toiletten (dat is de enige plaats waar de voelers van het alarm niet kunnen detecteren) en nu heeft die gehoord dat het alarm afgezet werd en probeert ie te vluchten. Niet via de voordeur, want daar ben ik bezig. Langs de nooduitgang ? Ik zet mijn zoektocht voort in het donker. De nooduitgang is aan de binnenkant op slot. En vermits er aan de buitenkant geen slot zit, kan hierlangs niemand verdwenen zijn. De damestoiletten : niets. De lege kantoorruimte vooraan : niets.

Tot zover mijn spannende entrée van vandaag : waarschijnlijk heeft er gisteren nog iemand laat gewerkt en heeft die van het toilet gebruik gemaakt vooraleer naar huis te gaan. De deur zal "tegen" gestaan hebben en vanmorgen, door een of ander wonder van de luchtdrukgedragingen, is ze in het slot gevallen doordat ik de voordeur opendeed … Trouwens, wat zou er nu leuk kunnen zijn aan een nachtje op het toilet doorbrengen ?…

Mijn welgemeende verontschuldigingen voor het zwaar verwaarlozen van mijn blogspot ! Maar Maarten heeft mij van tekeningen voorzien en nu krijgt Karapoes even de voorrang ... (ne mens kan niet alles tegelijk doen, nietwaar ?)

Tot later !

Zonet gelezen in Metro :

EVERZWIJNEN NIET WILD OP BRITNEY.
Enkele Duitse boeren hebben in hun strijd tegen grote troepen everzwijnen het grof geschut bovengehaald. De dieren, die hun landerijen al een tijdje belagen, zijn bij wet beschermd en mogen dus niet zomaar worden neergeknald. Daarom gebruiken de landbouwers nu de plaatjes van tieneridool Britney Spears om de varkens te verjagen. "Met Madonna lukte het niet te best, Robbie Williams trok nog méér beesten aan, maar Britney was een instant succes. De everzwijnen zetten het massaal op een lopen wanneer ik 'Oops ! ... I Did It Again' opleg", zegt Hermann-Josef Becker.

GSM-STRALING VERJAAGT SPOKEN
De straling van gsm's schrikt spoken en geesten af. Dat meldt journalist Steven Millington van de Britse Televisiezender Sci-Fi Channel. Volgens Millington is het aantal gespotte spoken eeuwenlang constant geweest. Maar juist de laatste vijftien jaar laten de spoken zich zelden meer zien, beweert de kenner van het paranormale. De oorzaak zou de elektronische storing van mobieltjes zijn.

Nog een prettige dag !

't Was me gisteren in het naar huis gaan, het avondje wel op de steenweg ... Eerst waren er natuurlijk de links-voorbijstekers van gewoonte, die koste wat het kost met twee wielen over de witte lijn moeten rijden want ze 'moeten' die file zo snel mogelijk voorbij. Is dat een virale aandoening ? Is dat erfelijk ? We zullen het maar op "eigentijds" rijgedrag houden, zeker ?
Dan volgde een camionette-bestuurder die het al wat avontuurlijker zag : elke keer die zijn kans schoon zag, ging die links spookrijden. 't Was geen zicht, maar hij schoot wel flink op.
De beste kwam echter van een dame met een klein wagentje die achter mij reed en mij op een gegeven moment (aan Dyka) ... rechts voorbij reed ! Ik dacht nog, die zal hier straks af moeten en ze denkt waarschijnlijk "Och, voor dat kleine eindje ..." We komen aan Shuregard ... Neen, daar moest ze niet zijn. In de Horizon zoning ? ... Neen. Stilaan begon mijn frank te vallen dat die mij doodleuk rechts voorbijgestoken had ! En toen ik de steenweg verliet was zij nog mooi rechtdoor aan het rijden. Wat kan ne mens daarop zeggen ? Dat heb je met die brede rijstroken, zeker ? Ik moet toegeven dat je er gemakkelijk met zijn tweetjes naast elkaar kan rijden.
Enfin, als klap op de vuurpijl zie ik aan het kerkhof in Moorsel, op het daar onlangs geplaatste reclamepaneel, publiciteit van de Nationale Loterij ... in het frans !
... Oh boy ... !!!

... ! Vanmorgen "mijn" vuilkar tegengekomen !
Hij kwam vanuit de andere richtging deze keer. En de manier waarop die de bocht kwam ingevlogen ('t was bijna "uit"-gevlogen) : niet normaal, jong ! Kwam daarbij nog dat ik in het verlengde van die bocht aan de lichten stond te wachten. Schrikwekkend : die koplampen en die oranje flikkerlichten zo op je af zien komen terwijl je rustig staat te doezelen in de file.
't Kan natuurlijk zijn dat dat een vuilkar-met-speciale-missie is, een super-vuilkar, om zo te zeggen. Ik weet het niet, hoor. Ik was in alle geval ineens klaarwakker.
En wat zullen we vandaag eens doen ? Beetje werken, beetje testen, beetje kijken naar de regendruppels die langs het raam glijden ...

Sorrie ! Sorrie ! Sorrie ! Ik heb al heel lang niet meer geschreven en 't zal er zo direkt ook niet van komen, vrees ik. Maar dit moet ik toch even kwijt : ga snel kijken naar De Juiste Kaart ! Die zit in een blits nieuw kleedje. Kleine opmerking aan de Hoofdeindredakteur : ik geraak wel veel kwijt in de leesversie, zulle ! Allez, 't is eigenlijk feitelijk een zwart-wit versie zonder prentjes, zogezegd ... Maar ja, dat zal wel weer aan mijn komptuuter liggen, zeker ? Toch maar blijven afdrukken, stel ik zo voor.
En als verontschuldiging voor mijn "laks" gedrag alhier : ga maar eens kijken wat Karapoes allemaal meemaakt !

Goede Morgen !
Ik open mijn machientje, lees mijn mails, ga eens klikken op de Hungersite en besluit dan een verlofaanvraag te maken voor Eric. MSWord blijkt hier echter niet mee akkoord : "This program performed an illegal operation and will shut down". Jammer genoeg is het gevolg hiervan een major crash en er rest mij geen andere mogelijkheid dan mijn machientje "uit" en dan weer "aan" te zetten.
Ondertussen ga ik een pafke doen in de keuken en kijk ik de Metro eens in. Steenbok : "Op het werk lijkt het geluk u vandaag toe te lachen." Ik vertel mijn collega's dat ik zonet op een verlofaanvraag gecrashed ben en dat ik daar niet veel "geluk" in zie. Waarop er iemand vraagt : "Jamaar, voor wie was die verlofaanvraag ?" Ahaaaaa ! ... Ik vraag aan Eric welk teken van de dierenriem hij heeft en duik terug in de Metro. Maagd : "Op het werk kunnen zich vervelende probleempjes van administratieve aard voordoen."
Oei ! Oei ! Moet ik nu elke morgen éérst de horoscopen lezen ? ...

Van groene kool gesproken ... Ik had nog een Delhaize-maaltijdje bij vandaag. En wat bleek toen ik dat vanmiddag in de microgolfoven zette ? Jawel : Parelhoen met aardappelpuree en ... groene kool ... ! 't Was wél lekker ! Alleen is de windkracht in mijn omgeving plots toegenomen ...
Kozze heeft naar het schijnt weer een nieuw menu gepubliceerd. Eens kijken ... "Salade met bittere blaadjes" ! Zou ik dat ook met groene kool kunnen maken ... ?

Zondag heb ik een wijze les geleerd van Els. Ik vertel haar over mijn brei-perikelen : hoe ik tien jaar geleden een pull had gebreid maar dat ik die weer aan het uithalen ben omdat ik er net een Michelin-manneke mee was. En dat ik nu al drie pogingen heb ondernomen om met die wol een pulletje zonder mouwen (zie Leuven-therapie van 9 oktober) te breien. Ik heb een eerste poging gedaan met priemen nummer 6. Ik had 64 steken opgezet en dat was de juiste maat (had ik kunnen afkijken van mijn model van tien jaar geleden waar ik nog altijd de achterkant van liggen heb) maar het was wel een beetje "vast". Dan ben ik begonnen met priemen nummer 8. Ik had weer 64 steken opgezet maar dat werd te groot natuurlijk. Da's een rekensommetje dat het kleinste kind kan maken ! Dan ben ik herbegonnen, met 60 steken deze keer. En maar breien, en maar breien ... Met zulke dikke priemen gaat dat lekker vooruit. Maar 60 steken was nog altijd tamelijk groot, zelfs voor mijn weelderige boezem. Dus na twintig centimeter gebreid te hebben heb ik het toch maar weer uitgehaald ...
Om kort te gaan, ik vertel dit dus allemaal aan Els waarop zij zegt : "Meutje, Meutje ! Altijd eerst een proeflappeke breien !" Ja, dat weet ik wel maar ik DOE het nooit ... ! En ze vervolgt : "Maar allez, dan hebt ge ondertussen toch al drie proeflappekes, niet ?" ... Dat ik daar nu niet aan gedacht heb ! Vooraleer dat hele geval steeds weer af te trekken, had ik kunnen meten hoeveel steken hoeveel centimeters opleverden ... ! Stom hé ? Gisterenavond heb ik dan maar braafjes een proeflappeke gebreid met de priemen nummer 8. Kan ik vanavond eindelijk normaal beginnen breien ...