Dit weekend wordt het weer vallende sterren kijken ... als het weer een beetje meezit, natuurlijk. Ik heb verschillende dingen gelezen :
- Kijken vanaf 23.30 u in de nachten van 16 en 17 november.
- Over de hoeveelheid meteoren kan niet veel gezegd worden maar aangezien de vorige "storm" nog geen 33 jaar geleden is zal het gene vette worden.
- De nacht van 18 november belooft spectaculaire dingen te tonen.
- Kijken twee uurtjes voor zonsopgang.
Het is allemaal erg verwarrend en daar komt nog bij dat de situatie in pak weg Amerika wel anders zal zijn dan in Europa. Ik krijg sterk de indruk dat het deze keer vooral over de grote plas te doen zal zijn.
Maar, voor de geïnteresseerden onder u, hierna enkele links :
ScienceNet : "This November promises to be a spectacular month!"
Dutch Meteor Society : "You will have to travel to eastern Asia (China, Korea, Japan) or to Australia in order to observe this outburst." Die verwachten dus ook grootse dingen maar ... niet hier.
Op deze finse site vind je prachtige foto's en onderaan staan een vijftigtal Leoniden-links. Daar kan je je hartje echt eens ophalen !
En 'last but not least' moeten we natuurlijk eens bij NASA gaan kijken : Dazzling Light Show Expected This Weekend.
Van mijnentwege : warm aankleden en ... veel kijkgenot !
vrijdag, november 16, 2001
dinsdag, november 13, 2001
Zonet gelezen in de METRO van vandaag :
Honda-robot aan de slag als receptionist.
De Japanse autofabrikant Honda heeft zijn nieuwe versie van de robot Asimo voorgesteld. Asimo kan nu beter dan ooit spreken, wandelen en trappen beklimmen. De robot kan ook stemherkenning aan en je kan er 100 verschillende antwoorden in programmeren. IBM Japan heeft voor de robot van 1m20 en 52 kg al een job gereserveerd. Hij kan er als receptionist aan de slag. Asimo is te huur voor een kleine € 200.000 per jaar.
Mijn eerste bedenking : wáár moet ik zijn om hier eens deftig tegen te protesteren ??? Tweede bedenking, ik maak nu een simpel rekensommetje : 1,20 m x 52 kg = 62,40 eenheden en € 200.000 : 62,40 eenheden = 3.205,13 eenheden. Nog even doorrekenen en ... ik zou € 428.205 waard zijn als receptionist ! ... Baas ! ... Baas ! ...
Honda-robot aan de slag als receptionist.
De Japanse autofabrikant Honda heeft zijn nieuwe versie van de robot Asimo voorgesteld. Asimo kan nu beter dan ooit spreken, wandelen en trappen beklimmen. De robot kan ook stemherkenning aan en je kan er 100 verschillende antwoorden in programmeren. IBM Japan heeft voor de robot van 1m20 en 52 kg al een job gereserveerd. Hij kan er als receptionist aan de slag. Asimo is te huur voor een kleine € 200.000 per jaar.
Mijn eerste bedenking : wáár moet ik zijn om hier eens deftig tegen te protesteren ??? Tweede bedenking, ik maak nu een simpel rekensommetje : 1,20 m x 52 kg = 62,40 eenheden en € 200.000 : 62,40 eenheden = 3.205,13 eenheden. Nog even doorrekenen en ... ik zou € 428.205 waard zijn als receptionist ! ... Baas ! ... Baas ! ...
"Aan/uit ... Slappe Lach ... Aan/uit ... Slappe Lach ... Aan/uit ... Slappe Lach ..."
Oef ! 't Is gelukt ! De ganse weg heb ik het bovenstaande opgezegd opdat ik bij aankomst op kantoor nog zou weten wat ik wilde schrijven. Allez, 'k heb nu wel chance dat ik nog weet wat "Aan/uit" en "Slappe Lach" willen zeggen. Voor 't zelfde geld was mijn (niet meer zo) dagelijkse bijdrage vandaag na deze eerste zin al afgelopen ...
Ik kom vanochtend buiten en mijn bolleke ligt vol bladeren. Schoon herfstprentje, maar we moeten nog kunnen zien waar we rijden, nietwaar ? Ik stap in, laat de ruitenwissers eens zwaaien, en besluit dan toch maar manueel de bladeren van de voorkant van mijn wagen weg te halen. Vooral de bladeren tussen en onder de ruitenwissers zouden straks nogal eens lastig kunnen zijn. Zo gezegd, zo gedaan : met mijn aftrekkertje en met de hand haal ik alle bladeren weg van de voorruit, van tussen de ruitenwissers en van de motorkap. Ik stap terug in de wagen en wil eens vegen met de ruitenwissers : niets ... ! Op geen enkele stand krijg ik nog beweging in de wissers en ook de sproeiers doen het niet ! Ik denk al dadelijk aan een kapotte zekering of zo. Ja, daar moest ik mee naar de garage, natuurlijk. Maar ondertussen, als ik mijn ruiten moest afvegen ? Stoppen en met het aftrekkertje naar buiten lopen ? Jong, jong ! Wat een problemen ! En dat zo vroeg op de morgen ! Maar ... we werken wij niet voor niets in de informatica, nietwaar ? Dus, wat heb ik gedaan ? De motor stilgezet en dan weer de sleutel in het contact omgedraaid. En raad eens ... ? Jawel ! Zwiep, zwiep, zwiep ! Daar gingen de ruitenwissers weer !
Goedgezind vertrek ik dan naar kantoor. Onderweg laat ik drie kinderen veilig oversteken, op weg naar hun autobus. Mijn dag kan niet meer stuk ! Tot ik in een bocht een tikje van een overhangend takje tegen mijn voorruit krijg ... Ik heb de slappe lach gekregen en gehouden, wel vijf minuten lang ! De tranen stroomden over mijn wangen en op den duur ben ik beginnen hoesten dat het niet mooi meer was. En ondertussen maar lachen !
De enige die momenteel een beetje (groen) zal kunnen meelachen, is Kozze Hoofdeindredacteur. Daarom een woordje uitleg voor de rest ... :
Weet je nog dat we in augustus met de ganse bende zijn gaan fietsen ? "We", 't is te zeggen Kozze zat met zijn pootje in de plaaster en ik heb mij "opgeofferd" (oef ! moest ik niet meefietsen ...) om met hem voor en achter de fietsers aan te rijden. Wel, toen we met de wagen op zoek gingen naar een geschikte pick-nick plaats, kwamen we op een kalme baan waar een E-NOR-ME tak over de straat hing, aan de passagierskant, wel te verstaan. Ik als chauffeur had die tak niet zo in de mot maar Kozze, passagier zijnde, zag die tak natuurlijk in al zijn schoonheid - maar vooral in al zijn grootsheid - op zich afkomen. Hij duikt weg, ondertussen een schreeuw latend. Te laat ! De tak geselt de rechterkant van mijn bolleke. Ik vind het een klein beetje erg voor mijn bolleke maar Kozze kan er he-le-maal NIET mee lachen ! 't Schoonste moet nog komen, wacht een beetje ... Wij rijden terug naar de fietsers en gaan daarna weer op zoek naar een pick-nick plaats ... en we komen WEER langs die overhangende reuzentak ... en WEER rijd ik er door met de wagen (want ik was die hele tak al vergeten) en WEER duikt Kozze opzij en laat een schreeuw ...
Waarschijnlijk lijkt dit niet zo grappig, als je het hier zo leest. Maar terwijl ik het zit te schrijven krijg ik toch weer de slappe lach ...
Oef ! 't Is gelukt ! De ganse weg heb ik het bovenstaande opgezegd opdat ik bij aankomst op kantoor nog zou weten wat ik wilde schrijven. Allez, 'k heb nu wel chance dat ik nog weet wat "Aan/uit" en "Slappe Lach" willen zeggen. Voor 't zelfde geld was mijn (niet meer zo) dagelijkse bijdrage vandaag na deze eerste zin al afgelopen ...
Ik kom vanochtend buiten en mijn bolleke ligt vol bladeren. Schoon herfstprentje, maar we moeten nog kunnen zien waar we rijden, nietwaar ? Ik stap in, laat de ruitenwissers eens zwaaien, en besluit dan toch maar manueel de bladeren van de voorkant van mijn wagen weg te halen. Vooral de bladeren tussen en onder de ruitenwissers zouden straks nogal eens lastig kunnen zijn. Zo gezegd, zo gedaan : met mijn aftrekkertje en met de hand haal ik alle bladeren weg van de voorruit, van tussen de ruitenwissers en van de motorkap. Ik stap terug in de wagen en wil eens vegen met de ruitenwissers : niets ... ! Op geen enkele stand krijg ik nog beweging in de wissers en ook de sproeiers doen het niet ! Ik denk al dadelijk aan een kapotte zekering of zo. Ja, daar moest ik mee naar de garage, natuurlijk. Maar ondertussen, als ik mijn ruiten moest afvegen ? Stoppen en met het aftrekkertje naar buiten lopen ? Jong, jong ! Wat een problemen ! En dat zo vroeg op de morgen ! Maar ... we werken wij niet voor niets in de informatica, nietwaar ? Dus, wat heb ik gedaan ? De motor stilgezet en dan weer de sleutel in het contact omgedraaid. En raad eens ... ? Jawel ! Zwiep, zwiep, zwiep ! Daar gingen de ruitenwissers weer !
Goedgezind vertrek ik dan naar kantoor. Onderweg laat ik drie kinderen veilig oversteken, op weg naar hun autobus. Mijn dag kan niet meer stuk ! Tot ik in een bocht een tikje van een overhangend takje tegen mijn voorruit krijg ... Ik heb de slappe lach gekregen en gehouden, wel vijf minuten lang ! De tranen stroomden over mijn wangen en op den duur ben ik beginnen hoesten dat het niet mooi meer was. En ondertussen maar lachen !
De enige die momenteel een beetje (groen) zal kunnen meelachen, is Kozze Hoofdeindredacteur. Daarom een woordje uitleg voor de rest ... :
Weet je nog dat we in augustus met de ganse bende zijn gaan fietsen ? "We", 't is te zeggen Kozze zat met zijn pootje in de plaaster en ik heb mij "opgeofferd" (oef ! moest ik niet meefietsen ...) om met hem voor en achter de fietsers aan te rijden. Wel, toen we met de wagen op zoek gingen naar een geschikte pick-nick plaats, kwamen we op een kalme baan waar een E-NOR-ME tak over de straat hing, aan de passagierskant, wel te verstaan. Ik als chauffeur had die tak niet zo in de mot maar Kozze, passagier zijnde, zag die tak natuurlijk in al zijn schoonheid - maar vooral in al zijn grootsheid - op zich afkomen. Hij duikt weg, ondertussen een schreeuw latend. Te laat ! De tak geselt de rechterkant van mijn bolleke. Ik vind het een klein beetje erg voor mijn bolleke maar Kozze kan er he-le-maal NIET mee lachen ! 't Schoonste moet nog komen, wacht een beetje ... Wij rijden terug naar de fietsers en gaan daarna weer op zoek naar een pick-nick plaats ... en we komen WEER langs die overhangende reuzentak ... en WEER rijd ik er door met de wagen (want ik was die hele tak al vergeten) en WEER duikt Kozze opzij en laat een schreeuw ...
Waarschijnlijk lijkt dit niet zo grappig, als je het hier zo leest. Maar terwijl ik het zit te schrijven krijg ik toch weer de slappe lach ...
donderdag, november 08, 2001
AWOE ! voor de Makro ... De Makro : BOE ! BOE !
(Cois zal blij zijn als hij dit hoort ;-0)
Gisteren dus met Tante Wiske naar de Makro geweest. Bij het binnenkomen ging ik eerst (nog eens) proberen of ik nog een kaart kon krijgen voor op 't werk. De kaarten verdwijnen hier (samen met het personeel) als sneeuw voor de zon ... De inquisitie was daar niks bij vergeleken ! Ik voelde mij dadelijk een echte crimineel : het was net of ik probeerde op een "illegale" manier een Makro-kaart vast te krijgen. De pot op, met hun kaart ! Ik heb Tante Wiske bij de arm genomen en we zijn de winkel binnengestapt.
Eerste stop : de nieuwe "Latin Loovesongs" van Helmut Lotti. We komen aan de CD's en ik zie daar al dadelijk wat we zoeken. Ik pak een CD uit het rek en draai mij om, om hem aan Tante Wiske te tonen ... Glunderend stond zij al met Helmut Lotti in de hand : ze was mij voor !
De broodrooster was geen enkel probleem. We hebben wel een doos opengemaakt om het instructieboekje te kunnen lezen. Gelukkig voldeed dat model aan de voorwaarden (twee boterhammekes kunnen roosteren, hard of zacht, en ze moesten vanzelf omhoogspringen als het roosteren gedaan was) en dus hebben we braafjes die doos, die we zelf opengemaakt hadden, in onze kar gelegd.
Aan het WC papier pak ik een pak van een stuk of twintig rollen (had ik er nog al eens gekocht, ne keer MET en ne keer ZONDER bloemetjes), Tante Wiske neemt een kleiner pak van een ander merk en we doen een "groot" pak keukenrol open om er een pak van 6 voor Tante Wiske uit te halen.
Na nog enkele "kleinere" aankopen, komen we aan het bureaumateriaal waar ik mij dood gezocht heb naar kleefpasta : niet te vinden. De boeken leverden ook al een teleurstelling op : geen nieuwe "Rad des Tijds" en niks anders interessants.
Voor een buxusschaar trokken we de "Gardening" binnen. We hebben er alle mogelijke secateurs en andere scharen zitten bestuderen terwijl achter onze rug doodgewoon een "buxus-schaar" hing !
Een mooie Quartz-klok voor in de keuken ging ook de kar in en na hier en daar nog wat naar kleefpasta (van het merk BUDDY of zo) gezocht te hebben, begaven we ons richting kassa.
Van mijn pak WC papier heb ik afscheid moeten nemen na de uitspraak van de kassierster : "Die worden alleen per zes pakken verkocht." Al de rest mochten we meenemen na er netjes voor betaald te hebben.
Voilà ! En daarom dus : AWOE ! voor de Makro ... De Makro : BOE ! BOE !
Ter compensatie hebben we ons nog eens flink laten gaan bij Botanica, waarna we in de stromende regen de auto uitgeladen hebben op de 34. We kregen er echter terug plezier in toen we de stapel losse CD's gerangschikt hebben in de nieuw aangekochte CD opbergdozen. De klok tikt prachtig in de keuken en de broodrooster wordt warm ! En ik heb Tante Wiske haar sneeuwmanneke (cadeautje van bij Botanica) meegekregen !
(Cois zal blij zijn als hij dit hoort ;-0)
Gisteren dus met Tante Wiske naar de Makro geweest. Bij het binnenkomen ging ik eerst (nog eens) proberen of ik nog een kaart kon krijgen voor op 't werk. De kaarten verdwijnen hier (samen met het personeel) als sneeuw voor de zon ... De inquisitie was daar niks bij vergeleken ! Ik voelde mij dadelijk een echte crimineel : het was net of ik probeerde op een "illegale" manier een Makro-kaart vast te krijgen. De pot op, met hun kaart ! Ik heb Tante Wiske bij de arm genomen en we zijn de winkel binnengestapt.
Eerste stop : de nieuwe "Latin Loovesongs" van Helmut Lotti. We komen aan de CD's en ik zie daar al dadelijk wat we zoeken. Ik pak een CD uit het rek en draai mij om, om hem aan Tante Wiske te tonen ... Glunderend stond zij al met Helmut Lotti in de hand : ze was mij voor !
De broodrooster was geen enkel probleem. We hebben wel een doos opengemaakt om het instructieboekje te kunnen lezen. Gelukkig voldeed dat model aan de voorwaarden (twee boterhammekes kunnen roosteren, hard of zacht, en ze moesten vanzelf omhoogspringen als het roosteren gedaan was) en dus hebben we braafjes die doos, die we zelf opengemaakt hadden, in onze kar gelegd.
Aan het WC papier pak ik een pak van een stuk of twintig rollen (had ik er nog al eens gekocht, ne keer MET en ne keer ZONDER bloemetjes), Tante Wiske neemt een kleiner pak van een ander merk en we doen een "groot" pak keukenrol open om er een pak van 6 voor Tante Wiske uit te halen.
Na nog enkele "kleinere" aankopen, komen we aan het bureaumateriaal waar ik mij dood gezocht heb naar kleefpasta : niet te vinden. De boeken leverden ook al een teleurstelling op : geen nieuwe "Rad des Tijds" en niks anders interessants.
Voor een buxusschaar trokken we de "Gardening" binnen. We hebben er alle mogelijke secateurs en andere scharen zitten bestuderen terwijl achter onze rug doodgewoon een "buxus-schaar" hing !
Een mooie Quartz-klok voor in de keuken ging ook de kar in en na hier en daar nog wat naar kleefpasta (van het merk BUDDY of zo) gezocht te hebben, begaven we ons richting kassa.
Van mijn pak WC papier heb ik afscheid moeten nemen na de uitspraak van de kassierster : "Die worden alleen per zes pakken verkocht." Al de rest mochten we meenemen na er netjes voor betaald te hebben.
Voilà ! En daarom dus : AWOE ! voor de Makro ... De Makro : BOE ! BOE !
Ter compensatie hebben we ons nog eens flink laten gaan bij Botanica, waarna we in de stromende regen de auto uitgeladen hebben op de 34. We kregen er echter terug plezier in toen we de stapel losse CD's gerangschikt hebben in de nieuw aangekochte CD opbergdozen. De klok tikt prachtig in de keuken en de broodrooster wordt warm ! En ik heb Tante Wiske haar sneeuwmanneke (cadeautje van bij Botanica) meegekregen !
woensdag, november 07, 2001
Toen ik gisterenavond mijn straat indraaide, stond er links op de stoep een poes. Het was een rosse met mooie witte ringetjes in zijn staart. "Broske !" dacht ik. Maar ik heb zo naar die staart zitten kijken dat ik er niet op gelet heb of hij witte sokjes aanhad ... Ik vond wel dat zijn snoetje veel weg had van Broske ... En hij kéék zo naar mij ... ! ... Maar ja, 't was donker ... Ik was aan het rijden ... Ik heb niet zo lang kunnen kijken ...
... Hij zal waarschijnlijk toch geen witte pootjes gehad hebben ...
... Hij zal waarschijnlijk toch geen witte pootjes gehad hebben ...
En dan nu … een spookverhaaltje bij … het … opstaan … ! Ik weet het, het zou meer effect gehad hebben mocht dit gebeurd zijn voor het slapengaan maar 't is nu eenmaal zo en niet anders.
Ik kom vanochtend op kantoor, zet het alarm af en ga rechtstreeks naar de fax om de binnengekomen faxen uit te zoeken. Nadat ik daar al zeker een minuut bezig ben, hoor ik plots de deur van de bezoekerstoiletten in het slot slaan … !!! … Ik ga kijken in de gang : niets. Ik ga kijken in de toiletten : van één van de toiletten is het deksel dicht … !!! (Nu moet je weten dat Albertooo de toiletten op de volgende manier "poetst" : hij doet deksel en bril omhoog en giet een of ander produkt in de pot. Deksel en bril laat hij omhoog.)
Er warrelt al een heel scenario door mijn hoofd : iemand heeft de nacht doorgebracht in de toiletten (dat is de enige plaats waar de voelers van het alarm niet kunnen detecteren) en nu heeft die gehoord dat het alarm afgezet werd en probeert ie te vluchten. Niet via de voordeur, want daar ben ik bezig. Langs de nooduitgang ? Ik zet mijn zoektocht voort in het donker. De nooduitgang is aan de binnenkant op slot. En vermits er aan de buitenkant geen slot zit, kan hierlangs niemand verdwenen zijn. De damestoiletten : niets. De lege kantoorruimte vooraan : niets.
Tot zover mijn spannende entrée van vandaag : waarschijnlijk heeft er gisteren nog iemand laat gewerkt en heeft die van het toilet gebruik gemaakt vooraleer naar huis te gaan. De deur zal "tegen" gestaan hebben en vanmorgen, door een of ander wonder van de luchtdrukgedragingen, is ze in het slot gevallen doordat ik de voordeur opendeed … Trouwens, wat zou er nu leuk kunnen zijn aan een nachtje op het toilet doorbrengen ?…
Ik kom vanochtend op kantoor, zet het alarm af en ga rechtstreeks naar de fax om de binnengekomen faxen uit te zoeken. Nadat ik daar al zeker een minuut bezig ben, hoor ik plots de deur van de bezoekerstoiletten in het slot slaan … !!! … Ik ga kijken in de gang : niets. Ik ga kijken in de toiletten : van één van de toiletten is het deksel dicht … !!! (Nu moet je weten dat Albertooo de toiletten op de volgende manier "poetst" : hij doet deksel en bril omhoog en giet een of ander produkt in de pot. Deksel en bril laat hij omhoog.)
Er warrelt al een heel scenario door mijn hoofd : iemand heeft de nacht doorgebracht in de toiletten (dat is de enige plaats waar de voelers van het alarm niet kunnen detecteren) en nu heeft die gehoord dat het alarm afgezet werd en probeert ie te vluchten. Niet via de voordeur, want daar ben ik bezig. Langs de nooduitgang ? Ik zet mijn zoektocht voort in het donker. De nooduitgang is aan de binnenkant op slot. En vermits er aan de buitenkant geen slot zit, kan hierlangs niemand verdwenen zijn. De damestoiletten : niets. De lege kantoorruimte vooraan : niets.
Tot zover mijn spannende entrée van vandaag : waarschijnlijk heeft er gisteren nog iemand laat gewerkt en heeft die van het toilet gebruik gemaakt vooraleer naar huis te gaan. De deur zal "tegen" gestaan hebben en vanmorgen, door een of ander wonder van de luchtdrukgedragingen, is ze in het slot gevallen doordat ik de voordeur opendeed … Trouwens, wat zou er nu leuk kunnen zijn aan een nachtje op het toilet doorbrengen ?…
dinsdag, november 06, 2001
Mijn welgemeende verontschuldigingen voor het zwaar verwaarlozen van mijn blogspot ! Maar Maarten heeft mij van tekeningen voorzien en nu krijgt Karapoes even de voorrang ... (ne mens kan niet alles tegelijk doen, nietwaar ?)
Tot later !
Tot later !
woensdag, oktober 24, 2001
Zonet gelezen in Metro :
EVERZWIJNEN NIET WILD OP BRITNEY.
Enkele Duitse boeren hebben in hun strijd tegen grote troepen everzwijnen het grof geschut bovengehaald. De dieren, die hun landerijen al een tijdje belagen, zijn bij wet beschermd en mogen dus niet zomaar worden neergeknald. Daarom gebruiken de landbouwers nu de plaatjes van tieneridool Britney Spears om de varkens te verjagen. "Met Madonna lukte het niet te best, Robbie Williams trok nog méér beesten aan, maar Britney was een instant succes. De everzwijnen zetten het massaal op een lopen wanneer ik 'Oops ! ... I Did It Again' opleg", zegt Hermann-Josef Becker.
GSM-STRALING VERJAAGT SPOKEN
De straling van gsm's schrikt spoken en geesten af. Dat meldt journalist Steven Millington van de Britse Televisiezender Sci-Fi Channel. Volgens Millington is het aantal gespotte spoken eeuwenlang constant geweest. Maar juist de laatste vijftien jaar laten de spoken zich zelden meer zien, beweert de kenner van het paranormale. De oorzaak zou de elektronische storing van mobieltjes zijn.
Nog een prettige dag !
EVERZWIJNEN NIET WILD OP BRITNEY.
Enkele Duitse boeren hebben in hun strijd tegen grote troepen everzwijnen het grof geschut bovengehaald. De dieren, die hun landerijen al een tijdje belagen, zijn bij wet beschermd en mogen dus niet zomaar worden neergeknald. Daarom gebruiken de landbouwers nu de plaatjes van tieneridool Britney Spears om de varkens te verjagen. "Met Madonna lukte het niet te best, Robbie Williams trok nog méér beesten aan, maar Britney was een instant succes. De everzwijnen zetten het massaal op een lopen wanneer ik 'Oops ! ... I Did It Again' opleg", zegt Hermann-Josef Becker.
GSM-STRALING VERJAAGT SPOKEN
De straling van gsm's schrikt spoken en geesten af. Dat meldt journalist Steven Millington van de Britse Televisiezender Sci-Fi Channel. Volgens Millington is het aantal gespotte spoken eeuwenlang constant geweest. Maar juist de laatste vijftien jaar laten de spoken zich zelden meer zien, beweert de kenner van het paranormale. De oorzaak zou de elektronische storing van mobieltjes zijn.
Nog een prettige dag !
't Was me gisteren in het naar huis gaan, het avondje wel op de steenweg ... Eerst waren er natuurlijk de links-voorbijstekers van gewoonte, die koste wat het kost met twee wielen over de witte lijn moeten rijden want ze 'moeten' die file zo snel mogelijk voorbij. Is dat een virale aandoening ? Is dat erfelijk ? We zullen het maar op "eigentijds" rijgedrag houden, zeker ?
Dan volgde een camionette-bestuurder die het al wat avontuurlijker zag : elke keer die zijn kans schoon zag, ging die links spookrijden. 't Was geen zicht, maar hij schoot wel flink op.
De beste kwam echter van een dame met een klein wagentje die achter mij reed en mij op een gegeven moment (aan Dyka) ... rechts voorbij reed ! Ik dacht nog, die zal hier straks af moeten en ze denkt waarschijnlijk "Och, voor dat kleine eindje ..." We komen aan Shuregard ... Neen, daar moest ze niet zijn. In de Horizon zoning ? ... Neen. Stilaan begon mijn frank te vallen dat die mij doodleuk rechts voorbijgestoken had ! En toen ik de steenweg verliet was zij nog mooi rechtdoor aan het rijden. Wat kan ne mens daarop zeggen ? Dat heb je met die brede rijstroken, zeker ? Ik moet toegeven dat je er gemakkelijk met zijn tweetjes naast elkaar kan rijden.
Enfin, als klap op de vuurpijl zie ik aan het kerkhof in Moorsel, op het daar onlangs geplaatste reclamepaneel, publiciteit van de Nationale Loterij ... in het frans !
... Oh boy ... !!!
Dan volgde een camionette-bestuurder die het al wat avontuurlijker zag : elke keer die zijn kans schoon zag, ging die links spookrijden. 't Was geen zicht, maar hij schoot wel flink op.
De beste kwam echter van een dame met een klein wagentje die achter mij reed en mij op een gegeven moment (aan Dyka) ... rechts voorbij reed ! Ik dacht nog, die zal hier straks af moeten en ze denkt waarschijnlijk "Och, voor dat kleine eindje ..." We komen aan Shuregard ... Neen, daar moest ze niet zijn. In de Horizon zoning ? ... Neen. Stilaan begon mijn frank te vallen dat die mij doodleuk rechts voorbijgestoken had ! En toen ik de steenweg verliet was zij nog mooi rechtdoor aan het rijden. Wat kan ne mens daarop zeggen ? Dat heb je met die brede rijstroken, zeker ? Ik moet toegeven dat je er gemakkelijk met zijn tweetjes naast elkaar kan rijden.
Enfin, als klap op de vuurpijl zie ik aan het kerkhof in Moorsel, op het daar onlangs geplaatste reclamepaneel, publiciteit van de Nationale Loterij ... in het frans !
... Oh boy ... !!!
dinsdag, oktober 23, 2001
... ! Vanmorgen "mijn" vuilkar tegengekomen !
Hij kwam vanuit de andere richtging deze keer. En de manier waarop die de bocht kwam ingevlogen ('t was bijna "uit"-gevlogen) : niet normaal, jong ! Kwam daarbij nog dat ik in het verlengde van die bocht aan de lichten stond te wachten. Schrikwekkend : die koplampen en die oranje flikkerlichten zo op je af zien komen terwijl je rustig staat te doezelen in de file.
't Kan natuurlijk zijn dat dat een vuilkar-met-speciale-missie is, een super-vuilkar, om zo te zeggen. Ik weet het niet, hoor. Ik was in alle geval ineens klaarwakker.
En wat zullen we vandaag eens doen ? Beetje werken, beetje testen, beetje kijken naar de regendruppels die langs het raam glijden ...
Hij kwam vanuit de andere richtging deze keer. En de manier waarop die de bocht kwam ingevlogen ('t was bijna "uit"-gevlogen) : niet normaal, jong ! Kwam daarbij nog dat ik in het verlengde van die bocht aan de lichten stond te wachten. Schrikwekkend : die koplampen en die oranje flikkerlichten zo op je af zien komen terwijl je rustig staat te doezelen in de file.
't Kan natuurlijk zijn dat dat een vuilkar-met-speciale-missie is, een super-vuilkar, om zo te zeggen. Ik weet het niet, hoor. Ik was in alle geval ineens klaarwakker.
En wat zullen we vandaag eens doen ? Beetje werken, beetje testen, beetje kijken naar de regendruppels die langs het raam glijden ...
maandag, oktober 22, 2001
Sorrie ! Sorrie ! Sorrie ! Ik heb al heel lang niet meer geschreven en 't zal er zo direkt ook niet van komen, vrees ik. Maar dit moet ik toch even kwijt : ga snel kijken naar De Juiste Kaart ! Die zit in een blits nieuw kleedje. Kleine opmerking aan de Hoofdeindredakteur : ik geraak wel veel kwijt in de leesversie, zulle ! Allez, 't is eigenlijk feitelijk een zwart-wit versie zonder prentjes, zogezegd ... Maar ja, dat zal wel weer aan mijn komptuuter liggen, zeker ? Toch maar blijven afdrukken, stel ik zo voor.
En als verontschuldiging voor mijn "laks" gedrag alhier : ga maar eens kijken wat Karapoes allemaal meemaakt !
En als verontschuldiging voor mijn "laks" gedrag alhier : ga maar eens kijken wat Karapoes allemaal meemaakt !
dinsdag, oktober 16, 2001
Goede Morgen !
Ik open mijn machientje, lees mijn mails, ga eens klikken op de Hungersite en besluit dan een verlofaanvraag te maken voor Eric. MSWord blijkt hier echter niet mee akkoord : "This program performed an illegal operation and will shut down". Jammer genoeg is het gevolg hiervan een major crash en er rest mij geen andere mogelijkheid dan mijn machientje "uit" en dan weer "aan" te zetten.
Ondertussen ga ik een pafke doen in de keuken en kijk ik de Metro eens in. Steenbok : "Op het werk lijkt het geluk u vandaag toe te lachen." Ik vertel mijn collega's dat ik zonet op een verlofaanvraag gecrashed ben en dat ik daar niet veel "geluk" in zie. Waarop er iemand vraagt : "Jamaar, voor wie was die verlofaanvraag ?" Ahaaaaa ! ... Ik vraag aan Eric welk teken van de dierenriem hij heeft en duik terug in de Metro. Maagd : "Op het werk kunnen zich vervelende probleempjes van administratieve aard voordoen."
Oei ! Oei ! Moet ik nu elke morgen éérst de horoscopen lezen ? ...
Ik open mijn machientje, lees mijn mails, ga eens klikken op de Hungersite en besluit dan een verlofaanvraag te maken voor Eric. MSWord blijkt hier echter niet mee akkoord : "This program performed an illegal operation and will shut down". Jammer genoeg is het gevolg hiervan een major crash en er rest mij geen andere mogelijkheid dan mijn machientje "uit" en dan weer "aan" te zetten.
Ondertussen ga ik een pafke doen in de keuken en kijk ik de Metro eens in. Steenbok : "Op het werk lijkt het geluk u vandaag toe te lachen." Ik vertel mijn collega's dat ik zonet op een verlofaanvraag gecrashed ben en dat ik daar niet veel "geluk" in zie. Waarop er iemand vraagt : "Jamaar, voor wie was die verlofaanvraag ?" Ahaaaaa ! ... Ik vraag aan Eric welk teken van de dierenriem hij heeft en duik terug in de Metro. Maagd : "Op het werk kunnen zich vervelende probleempjes van administratieve aard voordoen."
Oei ! Oei ! Moet ik nu elke morgen éérst de horoscopen lezen ? ...
maandag, oktober 15, 2001
Van groene kool gesproken ... Ik had nog een Delhaize-maaltijdje bij vandaag. En wat bleek toen ik dat vanmiddag in de microgolfoven zette ? Jawel : Parelhoen met aardappelpuree en ... groene kool ... ! 't Was wél lekker ! Alleen is de windkracht in mijn omgeving plots toegenomen ...
Kozze heeft naar het schijnt weer een nieuw menu gepubliceerd. Eens kijken ... "Salade met bittere blaadjes" ! Zou ik dat ook met groene kool kunnen maken ... ?
Kozze heeft naar het schijnt weer een nieuw menu gepubliceerd. Eens kijken ... "Salade met bittere blaadjes" ! Zou ik dat ook met groene kool kunnen maken ... ?
Zondag heb ik een wijze les geleerd van Els. Ik vertel haar over mijn brei-perikelen : hoe ik tien jaar geleden een pull had gebreid maar dat ik die weer aan het uithalen ben omdat ik er net een Michelin-manneke mee was. En dat ik nu al drie pogingen heb ondernomen om met die wol een pulletje zonder mouwen (zie Leuven-therapie van 9 oktober) te breien. Ik heb een eerste poging gedaan met priemen nummer 6. Ik had 64 steken opgezet en dat was de juiste maat (had ik kunnen afkijken van mijn model van tien jaar geleden waar ik nog altijd de achterkant van liggen heb) maar het was wel een beetje "vast". Dan ben ik begonnen met priemen nummer 8. Ik had weer 64 steken opgezet maar dat werd te groot natuurlijk. Da's een rekensommetje dat het kleinste kind kan maken ! Dan ben ik herbegonnen, met 60 steken deze keer. En maar breien, en maar breien ... Met zulke dikke priemen gaat dat lekker vooruit. Maar 60 steken was nog altijd tamelijk groot, zelfs voor mijn weelderige boezem. Dus na twintig centimeter gebreid te hebben heb ik het toch maar weer uitgehaald ...
Om kort te gaan, ik vertel dit dus allemaal aan Els waarop zij zegt : "Meutje, Meutje ! Altijd eerst een proeflappeke breien !" Ja, dat weet ik wel maar ik DOE het nooit ... ! En ze vervolgt : "Maar allez, dan hebt ge ondertussen toch al drie proeflappekes, niet ?" ... Dat ik daar nu niet aan gedacht heb ! Vooraleer dat hele geval steeds weer af te trekken, had ik kunnen meten hoeveel steken hoeveel centimeters opleverden ... ! Stom hé ? Gisterenavond heb ik dan maar braafjes een proeflappeke gebreid met de priemen nummer 8. Kan ik vanavond eindelijk normaal beginnen breien ...
Om kort te gaan, ik vertel dit dus allemaal aan Els waarop zij zegt : "Meutje, Meutje ! Altijd eerst een proeflappeke breien !" Ja, dat weet ik wel maar ik DOE het nooit ... ! En ze vervolgt : "Maar allez, dan hebt ge ondertussen toch al drie proeflappekes, niet ?" ... Dat ik daar nu niet aan gedacht heb ! Vooraleer dat hele geval steeds weer af te trekken, had ik kunnen meten hoeveel steken hoeveel centimeters opleverden ... ! Stom hé ? Gisterenavond heb ik dan maar braafjes een proeflappeke gebreid met de priemen nummer 8. Kan ik vanavond eindelijk normaal beginnen breien ...
Здравствуйте ! Как живёж ? Я немнёчко устала ... В субботу, на руский ресторан в Гэнте было очин удобний. Мы слушалы хорошую музыку и пилы вкусний вино.
Zdrastvoejtje ! Kak zjivjosj ? Ja nimnotsjke oestala ... V soebotoe, na roeski restaran v Gentje bille otsjin oedobni ! Mi sloesjali charosjoejoe moezikoe i pili vkoesne vino. (pfffff ... ! da's moeilijk ! en 't is zo lang geleden ... ! let wel, de schrijver is niet verantwoordelijk voor gebeurlijke fouten ...)
Om eens lekker, rustig en uitgebreid te gaan eten moet ge niet naar een rus gaan, natuurlijk. Maar de ambiance die er zaterdag heerste bij Urga was heel tof ! Ik heb mij wreed geamuseerd maar ... 'k was een beetje ontgoocheld dat de zanger "Otsji Tsjornieje" anders zong dan ik. Allez, 't kwam erop neer dat ik maar twee stroofjes ken die steeds herhaald worden (pazzop : Ivan Rebroff zingt dat ook zo, hé !) maar de baas van Urga kende veel meer stroofkes, zo te horen ...
'k Heb wel een overdosis groene kool gehad dit weekend. Bij de rus nam ik gehakt in groene koolblaren en onze zus wou zondag chinese kool wokken maar die was er niet meer in de winkel, dus had ze maar groene kool gekocht. Ik heb ook nog wat groene kool mee naar huis genomen om zelf gehaktrolletjes te maken en op te eten/in te vriezen. Tot nu toe zijn de gevolgen draaglijk, moet ik zeggen ... voor mij toch ...
Zdrastvoejtje ! Kak zjivjosj ? Ja nimnotsjke oestala ... V soebotoe, na roeski restaran v Gentje bille otsjin oedobni ! Mi sloesjali charosjoejoe moezikoe i pili vkoesne vino. (pfffff ... ! da's moeilijk ! en 't is zo lang geleden ... ! let wel, de schrijver is niet verantwoordelijk voor gebeurlijke fouten ...)
Om eens lekker, rustig en uitgebreid te gaan eten moet ge niet naar een rus gaan, natuurlijk. Maar de ambiance die er zaterdag heerste bij Urga was heel tof ! Ik heb mij wreed geamuseerd maar ... 'k was een beetje ontgoocheld dat de zanger "Otsji Tsjornieje" anders zong dan ik. Allez, 't kwam erop neer dat ik maar twee stroofjes ken die steeds herhaald worden (pazzop : Ivan Rebroff zingt dat ook zo, hé !) maar de baas van Urga kende veel meer stroofkes, zo te horen ...
'k Heb wel een overdosis groene kool gehad dit weekend. Bij de rus nam ik gehakt in groene koolblaren en onze zus wou zondag chinese kool wokken maar die was er niet meer in de winkel, dus had ze maar groene kool gekocht. Ik heb ook nog wat groene kool mee naar huis genomen om zelf gehaktrolletjes te maken en op te eten/in te vriezen. Tot nu toe zijn de gevolgen draaglijk, moet ik zeggen ... voor mij toch ...
donderdag, oktober 11, 2001
Ik ben gisterenavond gaan buurten bij Tante Wiske. Via Lieve had ik een "seintje" gekregen dat het tijd werd dat ik haar nog eens ging opzoeken ...
Eerst hebben we afgesproken wanneer we nu naar Hoeilaart zullen gaan. Ik had mijn kaartenboek mee (gekocht tijdens een van mijn therapie-sessies in de Makro - volgens Cois zal ik zo goed als zeker verloren rijden !) en ik denk dat ik binnen veertien dagen de weg naar Margriet wel zal vinden. Daar ik mijn kruiskessteekwerk niet bij had, hebben we er verder lekker op los gekletst en daarna hebben we T.V. gekeken. In het nieuws lieten ze zien dat er nu overal foto's verspreid worden van "de" terroristen zodat ook de gewone burger aan het zoeken kan slaan. De opper-baardmans met zijn handdoek op zijn kop stond er ook tussen. En plots zegt Tante Wiske : "Willen wij nu eens bellen om te zeggen dat we hem gezien hebben ?". Giechelend besloten we dat hij wel eens bij de mannen kon geweest zijn die deze week haar put komen leegmaken waren ...
Daarna was het tijd voor "Familie" en hier deed zich weer dat bijzondere fenomeen voor ... Wellicht heb ik een jaar of zes geleden eens enkele afleveringen gezien van deze soap. Ik kan er mij in elk geval niets meer van herinneren. En terwijl wij aan het kijken waren kreeg ik af en toe wat uitleg van Tante Wiske (hij heeft iemand van een rots geduwd, die heeft zijn gezicht helemaal verband, "zij" was vroeger met "hem" ...). Reeds aan het eerste reklameblok had ik de indruk dat ik het ganse verhaal zo goed als van A tot Z gevolgd had. Jaren geleden gebeurde hetzelfde bij Tante Fanny : tijdens het kijken naar iets "Mooi en meedogenloos"-achtig, kreeg ik af en toe wat uitleg en het was net of ik al mijn ganse leven naar die serie gekeken had ! Chapeau voor de makers van die soaps, zou ik zo zeggen !
Bij Familie gingen ze gisteren dan het verband van Bartje zijn herwerkte gezicht halen. Natuurlijk eindigde de episode met drie starende verblufte gezichten en kreeg je van de "nieuwe" Bart niets te zien, wat op een kordate "Verdomme !" van Tante Wiske onthaald werd. Wordt zoiets niet "klantenbinding" genoemd ... ?
Eerst hebben we afgesproken wanneer we nu naar Hoeilaart zullen gaan. Ik had mijn kaartenboek mee (gekocht tijdens een van mijn therapie-sessies in de Makro - volgens Cois zal ik zo goed als zeker verloren rijden !) en ik denk dat ik binnen veertien dagen de weg naar Margriet wel zal vinden. Daar ik mijn kruiskessteekwerk niet bij had, hebben we er verder lekker op los gekletst en daarna hebben we T.V. gekeken. In het nieuws lieten ze zien dat er nu overal foto's verspreid worden van "de" terroristen zodat ook de gewone burger aan het zoeken kan slaan. De opper-baardmans met zijn handdoek op zijn kop stond er ook tussen. En plots zegt Tante Wiske : "Willen wij nu eens bellen om te zeggen dat we hem gezien hebben ?". Giechelend besloten we dat hij wel eens bij de mannen kon geweest zijn die deze week haar put komen leegmaken waren ...
Daarna was het tijd voor "Familie" en hier deed zich weer dat bijzondere fenomeen voor ... Wellicht heb ik een jaar of zes geleden eens enkele afleveringen gezien van deze soap. Ik kan er mij in elk geval niets meer van herinneren. En terwijl wij aan het kijken waren kreeg ik af en toe wat uitleg van Tante Wiske (hij heeft iemand van een rots geduwd, die heeft zijn gezicht helemaal verband, "zij" was vroeger met "hem" ...). Reeds aan het eerste reklameblok had ik de indruk dat ik het ganse verhaal zo goed als van A tot Z gevolgd had. Jaren geleden gebeurde hetzelfde bij Tante Fanny : tijdens het kijken naar iets "Mooi en meedogenloos"-achtig, kreeg ik af en toe wat uitleg en het was net of ik al mijn ganse leven naar die serie gekeken had ! Chapeau voor de makers van die soaps, zou ik zo zeggen !
Bij Familie gingen ze gisteren dan het verband van Bartje zijn herwerkte gezicht halen. Natuurlijk eindigde de episode met drie starende verblufte gezichten en kreeg je van de "nieuwe" Bart niets te zien, wat op een kordate "Verdomme !" van Tante Wiske onthaald werd. Wordt zoiets niet "klantenbinding" genoemd ... ?
dinsdag, oktober 09, 2001
Gisteren de ganse dag gaan shoppen met mijn zus ...
En, wat heeft die maandag "Leuvenen" hen opgeleverd, Pierre ?
Een CD met Brass-band muziek, het vierde boek van Heugenis (oef ! ik dacht al dat ik dat nergens zou vinden), een mooie pull (met de hand te wassen, maar dat heb ik ervoor over), plastic "ijsblokjes" in de vorm van zeevruchten (zoals de Guilian pralines), een zeepverdeler met daarin 2 pinguins die ronddobberen op een blauwe zee (cool !), een magneet vermomd als potje met gekleurde pasta spirelli's erin en een Pinocchio magneet. Bij thuiskomst bleek Pinocchio niet meer op een magneet te zitten (zoiets overkomt mij wel vaker ...) maar ik had nog enkele magneten liggen en ik heb er dus zelf eentje tegenaan geplakt. Zo vond ik dan nog een visje uit brooddeeg dat met een nieuwjaar eens aan mijn geschenkje hing. Dat heb ik dan ook maar op een magneet gekleefd. Mijn dampkap ziet er nu veel vrolijker uit.
Verder zijn de twee shoppende dames op tijd en stond gestopt om iets te gaan drinken en hebben we 's middags heerlijke vol-au-vent en stoofvlees gegeten bij onze vrienden van het Breugelhof.
's Avonds heb ik genoteerd hoe ik een mouwloze pull kan breien : beginnen met 8 à 10 cm omgekeerde ribbel, verdergaan met recht-averecht, alleen in het midden twee of drie steken averecht-recht of ribbel, aan de mouwsgaten minderen en al of niet een rolkraagje opzetten. We hadden dat eens serieus bestudeerd in de C&A en volgens mij kan ik dat gemakkelijk zelf maken. Daarna heb ik mij nog geamuseerd met het ineenknutselen van die twee extra magneten en heb ik nog wat postuurekes en kaarsjes herschikt op mijn overvolle kasten en tafels.
Voilà, sè ! Meer moet dat niet zijn ...
Met dank aan mijn zus voor een schit-te-rend dagje "therapie" ... !
En nog meer goed nieuws :
Het franse Madagascar-dagboek is af !
Cois ziet het zitten om het vlaamse en het franse dagboek in een boekje te gieten !
Gisterenochtend was er op kantoor groooooote paniek (instructor ziek) en ... ik heb mij daar niets van moeten aantrekken (ah neeeeeen, ik was er niet !) ... !
Nog gisteren hebben er hier blijkbaar virussen (of vijf ? of zes ?) rondgevlogen dat het niet mooi meer was en ... ik heb er geen last van gehad (ah neeeeeen, zoals gezegd : ik was er niet !) ... !
En vanochtend krijg ik een rondvraag om tegen eindejaar naar het verre zuiden te gaan !!!
Mooi, 't leven is mooi !
En, wat heeft die maandag "Leuvenen" hen opgeleverd, Pierre ?
Een CD met Brass-band muziek, het vierde boek van Heugenis (oef ! ik dacht al dat ik dat nergens zou vinden), een mooie pull (met de hand te wassen, maar dat heb ik ervoor over), plastic "ijsblokjes" in de vorm van zeevruchten (zoals de Guilian pralines), een zeepverdeler met daarin 2 pinguins die ronddobberen op een blauwe zee (cool !), een magneet vermomd als potje met gekleurde pasta spirelli's erin en een Pinocchio magneet. Bij thuiskomst bleek Pinocchio niet meer op een magneet te zitten (zoiets overkomt mij wel vaker ...) maar ik had nog enkele magneten liggen en ik heb er dus zelf eentje tegenaan geplakt. Zo vond ik dan nog een visje uit brooddeeg dat met een nieuwjaar eens aan mijn geschenkje hing. Dat heb ik dan ook maar op een magneet gekleefd. Mijn dampkap ziet er nu veel vrolijker uit.
Verder zijn de twee shoppende dames op tijd en stond gestopt om iets te gaan drinken en hebben we 's middags heerlijke vol-au-vent en stoofvlees gegeten bij onze vrienden van het Breugelhof.
's Avonds heb ik genoteerd hoe ik een mouwloze pull kan breien : beginnen met 8 à 10 cm omgekeerde ribbel, verdergaan met recht-averecht, alleen in het midden twee of drie steken averecht-recht of ribbel, aan de mouwsgaten minderen en al of niet een rolkraagje opzetten. We hadden dat eens serieus bestudeerd in de C&A en volgens mij kan ik dat gemakkelijk zelf maken. Daarna heb ik mij nog geamuseerd met het ineenknutselen van die twee extra magneten en heb ik nog wat postuurekes en kaarsjes herschikt op mijn overvolle kasten en tafels.
Voilà, sè ! Meer moet dat niet zijn ...
Met dank aan mijn zus voor een schit-te-rend dagje "therapie" ... !
En nog meer goed nieuws :
Het franse Madagascar-dagboek is af !
Cois ziet het zitten om het vlaamse en het franse dagboek in een boekje te gieten !
Gisterenochtend was er op kantoor groooooote paniek (instructor ziek) en ... ik heb mij daar niets van moeten aantrekken (ah neeeeeen, ik was er niet !) ... !
Nog gisteren hebben er hier blijkbaar virussen (of vijf ? of zes ?) rondgevlogen dat het niet mooi meer was en ... ik heb er geen last van gehad (ah neeeeeen, zoals gezegd : ik was er niet !) ... !
En vanochtend krijg ik een rondvraag om tegen eindejaar naar het verre zuiden te gaan !!!
Mooi, 't leven is mooi !
vrijdag, oktober 05, 2001
En dan is het nu tijd voor ... verontschuldigingen !
Beste mensen van Gordon's : duizendmaal ekskuus !!!
Een tijdje geleden had ik een bon ingevuld om "6 originele Gordon's roerstaafjes" te ontvangen. Na een aantal weken kreeg ik een brief in de bus met daarin enkele kortingsbonnen. Ik heb die uitgedeeld en ondertussen eens flink mijn gedacht gezegd : dat dat toch geen werken zijn, een cadeautje beloven en dan kortingsbons sturen zodat je nog meer kan kopen !
Wel, gisteren zat er een gewatteerde omslag in de bus, te klein om het World Press Photo boek te bevatten dat ik denk gewonnen te hebben door naar den Humo te bellen. En wat zat er in die omslag ? "Beste longdrink-liefhebber, hierbij vindt U de originele Gordon's roerstaafjes die u onlangs hebt aangevraagd" ...
Dus : SORRY ! SORRY ! SORRY !
En ter compensatie : GORDON'S is the BEST ! Zeg dat Meutje het gezegd heeft en vergeet vooral niet de juiste mix om dé ultieme zomerdrank te bekomen :
- Vul het glas voor 2/3 met ijsblokjes
- Giet er 3,5 cl Gordon's gin over
- Neem een schijfje limoen, pers enkele druppels in het glas en doe er het limoenschijfje bij
- Vul het glas verder met een kwaliteitstonic, recht uit de koelkast, en proeven maar !
PS : ik kan geen site vinden expliciet van Gordon's maar dit ben ik wel tegengekomen ... cocktails !
Santé !
Beste mensen van Gordon's : duizendmaal ekskuus !!!
Een tijdje geleden had ik een bon ingevuld om "6 originele Gordon's roerstaafjes" te ontvangen. Na een aantal weken kreeg ik een brief in de bus met daarin enkele kortingsbonnen. Ik heb die uitgedeeld en ondertussen eens flink mijn gedacht gezegd : dat dat toch geen werken zijn, een cadeautje beloven en dan kortingsbons sturen zodat je nog meer kan kopen !
Wel, gisteren zat er een gewatteerde omslag in de bus, te klein om het World Press Photo boek te bevatten dat ik denk gewonnen te hebben door naar den Humo te bellen. En wat zat er in die omslag ? "Beste longdrink-liefhebber, hierbij vindt U de originele Gordon's roerstaafjes die u onlangs hebt aangevraagd" ...
Dus : SORRY ! SORRY ! SORRY !
En ter compensatie : GORDON'S is the BEST ! Zeg dat Meutje het gezegd heeft en vergeet vooral niet de juiste mix om dé ultieme zomerdrank te bekomen :
- Vul het glas voor 2/3 met ijsblokjes
- Giet er 3,5 cl Gordon's gin over
- Neem een schijfje limoen, pers enkele druppels in het glas en doe er het limoenschijfje bij
- Vul het glas verder met een kwaliteitstonic, recht uit de koelkast, en proeven maar !
PS : ik kan geen site vinden expliciet van Gordon's maar dit ben ik wel tegengekomen ... cocktails !
Santé !
Ik ben gisteren in mijn pen gekropen en heb mijn beklag gedaan ... ! Ik heb een mail gestuurd naar een of andere instantie van de Brusselse Gemeenschap die wel eens iets te maken zou kunnen hebben met afvalophaling. Zeker ben ik niet, 't is een adres dat ik opgepikt heb op de site van de Brusselse Gemeenschap.
Gisterenochtend namelijk, werd mijn pad gekruist door een rodeo-vuilkar. Die haalde toeren uit die ik zelfs nog niet tegengekomen ben bij andere hypernerveuze chauffeurs-in-de-file met een gewone personenwagen. En ik ben al wat tegengekomen, zijt maar zeker ! Ik zag alleen een sticker met "Propreté - Bruxelles" op de deur van de ophaalwagen en ... hij had een gemakkelijk te onthouden nummerplaat ...! De chauffeur gedroeg zich echt in de stijl van "Ik ben groot en sterk : iedereen uit de weg !".
Mij heeft hij helemaal niet gehinderd (wel geërgerd, dus). Het gebeurde allemaal, eerst op een vijftal wagens schuin achter mij, daarna op een vijftal wagens voor mij, dan op een tiental wagens voor mij OP het kruispunt met de steenweg en nog een beetje later op enkele honderden meters voor mij, en daar kwam ook een rood licht aan te pas, en zo ... Kunt ge u hier al iets bij voorstellen ? Het hele toneel duurde niet meer dan ... laat ons zeggen een klein kilometertje ... ? Ik kon er zolang van meegenieten (?) omdat die vuilkar wreed grote oranje knipperlichten ophad, natuurlijk !
Kortom, ik heb dan maar die mail gestuurd en voorgesteld dat ze die chauffeur volgende raad zouden geven : "Gehaast ? Vroeger vertrekken ... !". Ik had er misschien nog kunnen bijzetten : "... of een andere nummerplaat aanvragen ..." (grijns)
Ik weet niet of het iets uithaalt, dat kan mij ook niet echt schelen, maar ... van mijne lever is het in alle geval af ... !
Gisterenochtend namelijk, werd mijn pad gekruist door een rodeo-vuilkar. Die haalde toeren uit die ik zelfs nog niet tegengekomen ben bij andere hypernerveuze chauffeurs-in-de-file met een gewone personenwagen. En ik ben al wat tegengekomen, zijt maar zeker ! Ik zag alleen een sticker met "Propreté - Bruxelles" op de deur van de ophaalwagen en ... hij had een gemakkelijk te onthouden nummerplaat ...! De chauffeur gedroeg zich echt in de stijl van "Ik ben groot en sterk : iedereen uit de weg !".
Mij heeft hij helemaal niet gehinderd (wel geërgerd, dus). Het gebeurde allemaal, eerst op een vijftal wagens schuin achter mij, daarna op een vijftal wagens voor mij, dan op een tiental wagens voor mij OP het kruispunt met de steenweg en nog een beetje later op enkele honderden meters voor mij, en daar kwam ook een rood licht aan te pas, en zo ... Kunt ge u hier al iets bij voorstellen ? Het hele toneel duurde niet meer dan ... laat ons zeggen een klein kilometertje ... ? Ik kon er zolang van meegenieten (?) omdat die vuilkar wreed grote oranje knipperlichten ophad, natuurlijk !
Kortom, ik heb dan maar die mail gestuurd en voorgesteld dat ze die chauffeur volgende raad zouden geven : "Gehaast ? Vroeger vertrekken ... !". Ik had er misschien nog kunnen bijzetten : "... of een andere nummerplaat aanvragen ..." (grijns)
Ik weet niet of het iets uithaalt, dat kan mij ook niet echt schelen, maar ... van mijne lever is het in alle geval af ... !
woensdag, oktober 03, 2001
Pfoe ! Er zit toch weer geen therapie aan te komen, zeker ... ?
Ik heb vannacht niet veel geslapen. Da's heel normaal : nadat ik geclosed heb, ben ik gedurende de volgende vierentwintig uur helemaal opgefokt. Ik ben namelijk gedurende twee of drie dagen in overdrive bezig geweest en eer dat allemaal weer in zijn plooi gevallen is, dat heeft wat tijd nodig.
Vannacht dus niet veel vaak gehad en ik dacht zo, bij mijn eigen zelve dacht ik zo : "Inplaats van verder te lezen in boek IV van Het Rad des Tijds, wat nogal somber is, zal ik den Humo eens mee in bed pakken."
Dzjeezes !!! Wat ik daar allemaal in tegengekomen ben ... ! TV-bazen die toch écht wel maken wat het "grote" publiek vraagt ! Echt waar, hoor ! (Ben maar tot in de helft van dat interview geraakt) BB ... euh ... personages (zal ik maar zeggen ?) die zich uitermate misbruikt voelen ! En ze hadden toch maar meegedaan voor de fun. Voor niets anders ! Echt waar, hoor !
Verademend (eindelijk weer iemand normaal !) maar er toch ook weer een hoge bloeddruk van gekregen : Na de aanslagen, het dagboek van Michael Moore. Wham ! Hij zet u (dat doet hij altijd, trouwens) zonder blad voor de mond te nemen, met beide voeten terug op de grond ! En, zeer curieus ... www.michaelmoore.com is momenteel niet te bereiken ... Stof tot nadenken ...
Dus ! Vanaf nu omring ik mij 's avonds terug met Aes Sedai die de Ene Kracht gebruiken en met Ogier die bomen zingen en het zomaar aandurven op veel te jonge leeftijd (90 jaar !) uit hun stedding weg te lopen om de wereld te gaan verkennen. Ik moet absoluut weten of en wanneer Rand Altor, de Herrezen Draak, door saidin vernietigd zal worden of dat hij er nog tijdig in zal slagen de wereld te breken ... De Trolloks, de Myrddraal, de Duistere en de Schaduw neem ik er met alle plezier bij !
Ik heb vannacht niet veel geslapen. Da's heel normaal : nadat ik geclosed heb, ben ik gedurende de volgende vierentwintig uur helemaal opgefokt. Ik ben namelijk gedurende twee of drie dagen in overdrive bezig geweest en eer dat allemaal weer in zijn plooi gevallen is, dat heeft wat tijd nodig.
Vannacht dus niet veel vaak gehad en ik dacht zo, bij mijn eigen zelve dacht ik zo : "Inplaats van verder te lezen in boek IV van Het Rad des Tijds, wat nogal somber is, zal ik den Humo eens mee in bed pakken."
Dzjeezes !!! Wat ik daar allemaal in tegengekomen ben ... ! TV-bazen die toch écht wel maken wat het "grote" publiek vraagt ! Echt waar, hoor ! (Ben maar tot in de helft van dat interview geraakt) BB ... euh ... personages (zal ik maar zeggen ?) die zich uitermate misbruikt voelen ! En ze hadden toch maar meegedaan voor de fun. Voor niets anders ! Echt waar, hoor !
Verademend (eindelijk weer iemand normaal !) maar er toch ook weer een hoge bloeddruk van gekregen : Na de aanslagen, het dagboek van Michael Moore. Wham ! Hij zet u (dat doet hij altijd, trouwens) zonder blad voor de mond te nemen, met beide voeten terug op de grond ! En, zeer curieus ... www.michaelmoore.com is momenteel niet te bereiken ... Stof tot nadenken ...
Dus ! Vanaf nu omring ik mij 's avonds terug met Aes Sedai die de Ene Kracht gebruiken en met Ogier die bomen zingen en het zomaar aandurven op veel te jonge leeftijd (90 jaar !) uit hun stedding weg te lopen om de wereld te gaan verkennen. Ik moet absoluut weten of en wanneer Rand Altor, de Herrezen Draak, door saidin vernietigd zal worden of dat hij er nog tijdig in zal slagen de wereld te breken ... De Trolloks, de Myrddraal, de Duistere en de Schaduw neem ik er met alle plezier bij !
Abonneren op:
Posts (Atom)