Moe ... moe ... moe ... ! Geen oog dicht gedaan vannacht ...

Vanaf kwart voor negen stond ik gisterenavond op uitkijk, in de hoop een glimp van Ransje op te vangen. 't Werd steeds maar donkerder en donkerder en tegen kwart na negen, toen ik niets meer kon onderscheiden tussen de takken van de bomen, ben ik dan maar met mijn uilenboekje (Owlflight) in bed gekropen.

Rond negen uur had ik echter vanuit mijn ooghoek autostoplichten gezien op de oprit van Buur Bob. Het duurde daar nogal lang eer alles weer rustig was en daarom dacht ik : "Die komen zeker thuis van vakantie en zijn alles aan het uitladen".

Terwijl Dar'ian zich in Owlflight probeerde in te burgeren bij de Hawkbrothers, werd ik om half tien opgeschrikt door een alarm. Het alarm van Buur Bob ! De sirene bleef maar gillen en op de gevel flitste een oranje licht aan en uit. Ik kon dit alarm moeilijk plaatsen aangezien ik dacht dat Gaby en Robert nog maar net weer thuis gekomen waren. Wat kon er gebeurd zijn ? Buur Boer kwam ook al eens op straat kijken maar daar was niets te zien en hij ging onverrichterzake terug naar binnen. De sirene viel uit maar het oranje knipperlicht bleef ... knipperen.

Toen kwam er een monovolume in volle vaart uit de richting van het dorp. Hij reed bij Buur Bob de oprit op en parkeerde zich achter het huis. Binnen ging het licht aan, het oranje knipperlicht ging uit, binnen ging het licht weer uit, en weer aan ... Ik had ondertussen mijn telefoon bij de hand, voor alle-valle-veur, nietwaar. Meneer-van-het-hondje van enkele huizen verder was ook al eens komen kijken maar ging terug naar huis, toen hij zag dat er een auto achter het huis stond. De zoon (die van de monovolume) van Buur Bob kwam op straat naar de voorgevel kijken, GSM in de hand.

En dan kwam er een andere wagen uit de richting van het dorp. Met gierende banden draaide die ook de oprit op en de andere zoon van Gaby en Robert ging ook het huis binnen. Weer lichten aan ... en lichten uit ... Beide mannen kwamen naar buiten en Zoon 1 ging eens tot bij Buur Boer maar die kon hem waarschijnlijk weinig vertellen. Beide zonen hebben daar nog wat staan ronddraaien en zijn toen weggereden. Voor mijzelf maakte ik de bedenking dat de stoplichten die ik rond negen uur gezien had, waarschijnlijk van één van de zonen waren ... Die komen tijdens de afwezigheid van hun ouders namelijk dagelijks eens langs.

Mijn nachtrust was er natuurlijk aan voor de moeite. In het donker heb ik gans de toer van mijn huisje gedaan, aan elk venster naar verdachte individus spiedend. Daarna ben ik, met het licht aan, weer in bed gekropen. De dekens echter NIET over mijn oren getrokken want ik wou het kunnen horen mocht er iemand aan een van mijn deurtjes zitten prutsen.

Na wat gelezen te hebben ging er om half twaalf wéér een alarm af. Ditmaal in de wijk achter het labo. Nu kon ik er wel helemaal naar fluiten ... ! Na een tiental minuten heb ik weer mijn befaamde uitkijkroutine in het donker uitgevoerd. Ook ditmaal zonder iets verdachts op te merken. Maar het licht is wel de ganse nacht blijven branden ... En zonder de dekens op mijn oren KAN IK NIET SLAPEN !!!

En daarom, beste Lezertjes, ben ik vandaag moe ... moe ... moe ... !

Ik heb een prachtig paasweekend achter de rug !

Het begon echter niet al te best. Zaterdag ben ik opgestaan met een koortsachtig gevoel : bibberen, zweten, alles deed pijn ... Maar dat heb ik opgelost door, na de afwas en de boodschappen, met een flinke pilletjescocktail weer in bed te kruipen. En zo ging het zondag al veel beter, dank u.

Zondag was het kaartdag in Merelbeke. 't Was eigenlijk kaartdag-plus ! De klokken hadden eieren gebracht en vooral Maarten en Noélys hebben hun best gedaan en veel eieren geraapt. Dan was er ook nog de 40ste huwelijksverjaardag van Paula en Jos : champagne ! En ik heb mooie kaarten gekregen tijdens het kaartspel. Ik heb in de tweede ronde wel dik verloren (126 punten) maar ik heb mij toch goed geamuseerd. Vooral na dat spelletje waar Wim vroeg en ik meeging en we welgeteld TWEE slagen haalden ! Toen heb ik mij moeten haasten dat ik op toilet zat, of ik had in mijn broek gedaan van 't lachen ...

Maandag was dan weer zo 'n extra verlofdag, waarmee ik nooit goed weet wat aan te vangen. De tuin riep om aandacht natuurlijk maar dat zag ik nog niet zo direct zitten. Dus, waarom niet eens de garage leegemaakt, helemaal gepoetst en terug gereorganiseerd ? Zo gezegd, zo gedaan. Toen ik alles uit de garage buiten gezet had, heb ik mij wel even afgevraagd hoe dat allemaal uit die garage kon komen. En toen alles weer IN de garage stond, had ik zelfs nog meer plaats over dan tevoren ... !!!

Het "buitenwerk" heb ik afgemaakt door het onkruid te wieden tussen de stenen aan de voordeur en die eens met een sopje te schuren. Geradbraakt wou ik een lekker lang en warm badje nemen maar toen zag ik al de CD's nog op de grond staan. Ah jaaaa, het salontafeltje had ik ook naar de garage verhuisd ! En toen heb ik nog twee RAST tafeltjes van Ikea in mekaar gezet. Amaai mijn vingers en mijn polsen !

Het lange warme bad is er uiteindelijk toch gekomen en het heeft daarna niet lang meer geduurd of ik was in dromenland ...

Tijdens de garagewerken, heb ik nog een natuurramp voorkomen ... ? of veroorzaakt ... ? Plots hoorde ik een vreselijk gepiep in de haag. Ik ging kijken en zag een vogeltje (musje ?) in de haag paniekerig heen en weer wippen. En bovenop de haag zat een roofvogel die het vogeltje van links naar rechts achtervolgde ! Hij was zo geconcentreerd op zijn jacht dat hij mij eerst zelfs niet opmerkte. Maar toen bewoog ik en maakte hij zich uit de voeten. Het vogeltje heeft nog vijf minuten lang zitten napiepen in de haag ...

Ik ben natuurlijk dadelijk gaan zoeken welk soort roofvogel ik gezien had. Niet gemakkelijk, hoor ! Hij was maar zo groot als een duif maar had echt het "karruur" en de kop van een vervaarlijke rover. Ik dacht automatisch aan een kiekendief. Maar volgens de foto's in mijn boekjes zou het eerder een slechtvalk geweest zijn. Nu blijkt de slechtvalk tamelijk zeldzaam te zijn in onze contreien. Vandaar dus mijn vraag : heb ik nu een natuurramp voorkomen door het kleine vogeltje te redden of heb ik net een natuurramp veroorzaakt door die zeldzame rover zijn prooi te ontnemen ?

Woensdagavond 20.45 uur. Ik ga voor mezelf een handjevol snoep halen in de keuken en, terwijl ik het licht aansteek ... wie landt daar op een tak vlak voor het keukenvenster ? Ransje !

Ik doe snel het licht weer uit en blijf muisstil mijn bezoeker staan bewonderen. Hij kijkt speurend naar beneden, tussen de plantjes, want dààr zitten de muisjes. Ah jaaaa ! En ik kan het weten want het is dààr dat ik ze in de winter eten geef ... !

Gisterenmiddag heb ik op kantoor een Godzilla gevouwen ... Heel ingewikkeld maar toch te doen. Ik heb echter ondervonden dat je voor zulk preciziewerk wel degelijk speciaal origami papier nodig hebt. En het paasei heeft mij zijn geheim nog niet prijs gegeven maar ik heb er nog niet echt naar gezocht. Niet alleen de breedte van het papier maar ook de lengte spelen een rol, denk ik.

Aangezien ik mijn ruggetje nog wat aan het ontzien ben, zal er deze week geen paasei meer gevouwen worden, vrees ik ...

Gisteren een mooi boekje gevonden bij Lieve : Origami !

Er stonden eieren in en die wou ik wel eens proberen, nu Pasen in aantocht is. Mijn eerste poging leverde al dadelijk een pracht van een geel eitje op. Helaas heb ik het verknoeid door het met lijm aan mekaar te plakken. Het boekje zei : "Schuif het in mekaar of kleef beide helften aan elkaar". Dat schuiven zag ik niet zo zitten en dus door rijkelijk met de lijm rond te gaan, is het geheel een beetje scheefgetrokken. 't Is meer een ei van een kip met constipatie geworden ...

Dan maar een tweede poging gewaagd. Ik kreeg een pracht van een paars plooiwerkje ... dat bij het in mekaar zetten (op de goede en héél moeilijke manier !) echter de vorm van een appel had !

Hieruit concludeer ik dat de afmetingen van het papier heel belangrijk zijn. Dus moet ik nu proberen uit te zoeken wat de ideale ei-afmetingen zijn ...

't Is anders heel plezant, zo vanalles en nog wat uit papier te vouwen. Alleen moet ge er eens op tijd mee ophouden want anders wordt het nefast voor de schouders en het ruggetje. En die kan je niet zomaar met een paar duwtjes weer in de juiste "plooi" krijgen ... !

De laatste dagen was er, rond schemertijd, telkens groot merelalarm in de Coige. Dat zou kunnen wijzen op de aanwezigheid van een of ander uiltje ! Toch kon ik geen Steentje of Ransje bespeuren.

Tot ik zaterdagavond om kwart voor negen toevallig eens uit het keukenraam keek ... In een boom zat Ransje met een lekker hapje tussen de klauwtjes ! En smullen dat ie deed ! Ik ging naar boven om hem beter te kunnen zien vanuit het dakraam. Niet te doen : de lichten van de achterburen schenen mij in de ogen. Dan maar terug naar het keukenraam. Ooooo ! Ransje zat niet meer in de boom ... Misschien, als ik nu eens buiten ging kijken, zou ik hem dan terugvinden ? Ik kwam voorzichtig buiten op het terras en daar vloog Ransje weg uit het veld. Of hij zijn lekker hapje nog in de klauwen had, dat kon ik niet meer zien.

Uiltjes-kijken-tijd is dus weer aangebroken !

Zondag heb ik de Billi boekenkast gemonteerd, ze bij op de logeerkamer gezet, al enkele oudere boeken naar boven verhuisd en mijn nieuwe boeken in de living een plaatsje gegeven. Grote paniek : nu zie ik allemaal lege schappen. Help ! Ik heb te weinig boeken !!!

Weetje van de week : EURO briefjes strijk je best met de stand van het strijkijzer op het eerste bolletje ...

Nog een prettig week toegewenst !

Enkele weken geleden stuurde Kozzinneke Ann mij een mailtje : "Ik wil het huis uit op 27 maart. Gaan we naar de film ?" Ik dacht dat Nicole en Marc bezoek zouden krijgen die zaterdag. Dus de vraag van Ann riep bij mij geen enkele verwondering op. En natuurlijk ben ik voor een filmpje wel altijd te vinden. Later kwam er nog een mailtje : "Oh ja, en gaan we daarna een stukje eten ?" Dat moet ge mij geen twee keer vragen !

Ondertussen was ik aan het surfen geslagen om een geschikt filmke te zoeken. Er was niet veel keuze maar Big Fish zei mij wel iets. In alle geval, we zouden wel zien op die bewuste zaterdag zelf.

Zaterdag wist ik absoluut niet meer om welk uur wij afgesproken hadden. Hàdden we wel een uur afgesproken ? Om kwart over zes was ik klaar en besloot ik maar naar Kortenberg te gaan : zo was er tijd genoeg om nog wat over Dina en Luna te kletsen en om dan op 't gemakske naar Leuven te rijden. Oh ja, ik moest Ann nog vragen of ze een Happy Days kaart had, voor korting op de film. En ik zou ook voorstellen om na de film rechtstreeks naar de Domus te gaan, want aan het station kreeg je zo laat geen eten meer en het Leffe Café zou wel vol zitten.

In de Bosstraat deed Ann de deur open en ze zei dat ze even naar het toilet moest. Ik dacht nog : we gaan hier toch niet direct vertrekken, zeker ? Met Nicole en Marc begonnen ik over de tweeling te vertellen. Marc zei : "Zet u efkes neer." Maar ik had al de ganse namiddag zitten breien en wou liefst blijven staan.

Na een tijdje kwam Gert de Bosstraat binnen. Ik stelde mij daar geen enkele vraag bij : die jongen heetf het volste recht om zijn ouders te bezoeken, natuurlijk. En daarna ging hij waarschijnlijk een stappeke in de wereld zetten, dacht ik.

We lammeerden gezellig voort. Tot ik een vrouwspersoon langs het venster naar de voordeur zag gaan. Ik stond recht (was ondertussen toch maar een beetje gaan zitten) en nam mijn jas met het gedacht : daar is het bezoek, we zullen maar eens voortgaan, zeker ? Maar op datzelfde moment zag ik Frank langs het venster passeren. Was die "dame" dan niet Els ? Kwamen die in Kortenberg om iets te brengen of te halen ? CD's of zo ?

Toen Els en Frank binnen kwamen, vroeg ik nog : "Wat doen jullie hier ?" En vanaf dat moment werd het allemaal heeeeeeeeel confuus. Walter kwam binnen. Hij had het gezicht van Maarten uit een foto geknipt en hield dat voor zijn gezicht : "Ik ben de afgevaardigde van deze Kozze !". En dan kwam Wim nog binnen. En plots kreeg ik allemaal cadeautjes. En dan kwamen Hilde en Peter binnen. En ik kreeg nog meer cadeautjes. En 27 maart werd uitgeroepen tot "Meutjesdag". En ik heb, geloof ik, ook gezegd : "Maar ik ben al verjaard !" en "Ik verjaar niet meer hoor !".

Wim had foto's bij van Dina en Luna. Ik opende mijn cadeautjes : een cadeaubon van Botanica, een "tegoedbon voor een steenuilennestkastje" dat zal vervaardigde worden door een specialist terzake (het telefoonnummer van Wim stond erop), een CD van Eric Clapton en een mooi plantje in een keitoffe "poezen"-cachepot (het geheel was verpakt in Burberry papier).

Na nog veel uitleggen (Ann : "Ik doe dat niet meer hoor, zo liegen !"), zaten we plots allemaal in de auto en reden we weg. Eindstop was Chen's Wok Palace. Een chinees-à-volonté. Op de parking daar kwamen ook nog Babs en Koen aangereden. En met de ganse bende hebben we bij Chen lekker gewokt en gezellig geleuterd.

In de late uurtjes zijn we met de "lokalen" nog iets gaan drinken in de Annex. Eerst kwam daar nog Patrick binnen, met een rode roos ter ere van "Meutjesdag". Hij was gaan "gospelen" en had spijtig genoeg het eetfestijn moeten missen. Nog later vielen Lieve en Cois er ook binnen. Koen en Babs waren naar huis gegaan en de babysit bij Noélys zat er dus op.

Om een lang verhaal kort te maken : om 2:03 uur stapte ik in bed. Net op tijd om mijn klok voor de zomertijd naar 3 uur te verzetten.

Achteraf werd mij nog het een en het ander duidelijk :
Marc : "Zet u efkes neer". Ik was te vroeg gearriveerd en ze moesten mij aan den babbel houden.
Ann : 'Ik ga naar het toilet". Toen heeft ze waarschijnlijk dat SMS'je rondgestuurd : "help de meut is al hier !". Walter heeft mij dat berichtje later laten zien.
Vrijdag na de kwis had iedereen (nogal nadrukkelijk, naar het schijnt) gezegd : "Tot 11 april !", voor de volgende kaartavond.
Koen, vorig weekend : "Moeke en vake komen volgend weekend babysitten en voor het eerst zullen ze zelf Noélysje in bed moeten steken".

Zondag was ik nog altijd van mijn melk. Ik was 's ochtends beginnen breien, tot Lieve en Cois mij zouden komen halen om naar de tweeling te gaan kijken. Na twee uren breien, was ik terug bij AF : al wat ik gebreid had heb ik weer moeten uithalen. Mijn kop stond er niet naar. Ik zat de ganse tijd aan de fantastische verrassing van zaterdag te denken ! Hoe had ik mij zo in de luren kunnen laten leggen ?

Maar 't waren héél plezante (l)uren, hoor !!!

Vannacht heeft de ooievaar twee dochtertjes gebracht bij Katty en Wim : Dina en Luna !!!!!

Allez, de ooievaar ... 't was eigenlijk Rudolf, die Katty een beetje geholpen heeft om Dina en Luna op de wereld te zetten. Maar ja, daar in Sint-Niklaas doen ze het altijd een beetje anders, hé ;-)

En neen, ik denk niet dat Rudolf een rode neus heeft ! :-)))))))

De drie meisjes moeten nu flink liggen bekomen van deze grote gebeurtenis.

Ik hoop dat het gezinnetje van de Heidebloemstraat heel snel weer verenigd wordt !

PROFICIAT ALLEMAAL !!!!!

Slecht nieuws voor De Post : onze postbode KAN NIET LEZEN !!!

Bij het naar huis gaan, kleefde mijn collega gisteren het briefje "GEEN POST" naast de bel. Een half uurtje later belt er iemand aan de deur. Ik antwoord per parlofoon en hoor : "Ik kom eens horen of er post is."

Akkoord, 't was een vervang-postbode en die kent de gang van zaken misschien niet zo goed. Maar moeten we ons briefje met "GEEN POST" nu vervangen door "Beste Postbode, we hebben geen post mee te geven vandaag. U hoeft ook niet te bellen want het zou wel eens kunnen zijn dat er niemand meer aanwezig is en dan staat u hier morgen nog voor de deur." ... ?

Het worden spannende tijden op de openbare weg ! Gisterenmiddag besloot ik een chineesje te gaan halen in Kortenberg. Op de terugweg naar Zaventem stond de Politie controle te houden op de brug over de Ring. Heel relax : 1 camionnette, 3 agenten ... Ze stonden al een rood autootje te controleren en uit de file die vóór mij reed pikten ze ... terug een rood autootje uit !

Ik vraag mij nu af of ze naar iets speciaals op zoek waren. Of deden ze gewoon een spelletje : vandaag pikken we er eens alle rode wagentjes uit ... ?

Gisterenavond in het naar huis rijden werd ik in Moorsel in de verte een flitslicht gewaar ! Er hing geen onweer in de lucht dus haalde ik al mijn mooiste glimlach boven voor de foto, tot ik aan de andere kant van de weg een wit wagentje zag staan. Een gewoon wit wagentje, met twee meneren erin en met op de voorbumper een wit dingetje en een groen dingetje. En dat witte dingetje flitste er lustig op los, telkens er een wagen op het baanvak naast het mijne uit de andere richting voorbijkwam.

Ik rijd nu al tien jaar langs deze straat, op alle mogelijke uren van de dag en de nacht. Nog nooit heb ik ze daar zien flitsen ... Maar ja, het zijn nu andere tijden, nietwaar ? Opletten op de weg is en blijft dus de boodschap. Ik krijg er echter wel een fobie van : op den duur zoek ik overal flitspalen en kijk ik alleen nog naar de verkeersborden en naar de kilometrique in mijn wagen ... en zie ik niet meer wat er voor mij op de weg gebeurt ... !!!

En van verkeersveiligheid en zo gesproken : vanmorgen zet ik de wagen stil in de parking en wil ik mijn veiligheidsgordel losmaken om uit te stappen ... Ik had mijn veiligheidsgordel helemaal niet om !!! Dat is mij in de laatste twintig jaren ook nog nooit gebeurd ...

Wie weet schrijf ik binnenkort wel een verhandeling over "Stress in het verkeer" ...

Gisteren voelde ik mij eigenlijk niet zo avontuurlijk. Maar … soms kan dat zo opkomen, nietwaar ?

Om zes uur kom ik uit de zoning aan de Leuvensesteenweg en daar staat het verkeer stil. Kalm blijven is de boodschap, naar huis rijden zal vandaag wat langer duren dan anders …

In Sterrebeek arriveer ik uiteindelijk in de Zavelstraat en daar staat het verkeer stil. Ah jaaaaaa : de Tramlaan ligt open.

Het duurt echter zó lang eer het mijn beurt is om door het groen de Tramlaan over te steken, dat ik op het laatste moment beslis : ik rij naar huis langs Tervuren ! Ik neem de Tramlaan in de verkeerde richting en vind het straatje linksaf dat mij naar Tervuren zou moeten brengen.

Noteer dat ik dit al verschillende keren geprobeerd heb, toen ik mijn belastingbrief wou gaan binnenbrengen. Het is mij echter nog nooit écht vlot gelukt om op die manier naar Tervuren te rijden … En deze keer had ik zelfs de zon niet om mij te oriënteren !

Dus rijd ik, en rijd ik, en ik zie ergens Wezembeek, en ik rijd, en ik rijd … Bijna NIETS kwam mij bekend voor : sinds vorig jaar (2 jaar geleden ?) hebben ze daar ontelbare ronde punten aangelegd.

Aan een extra large rondpunt, met een hele resem auto’s achter mij, moet ik nogal snel beslissen en ik kies voor Kraainem. Maar naarmate ik in die richting de verkeersstroom volg, begint het mij te dagen : dit is heel erg fout !

Doch we blijven kalm. Aan het volgende kruispunt met verkeerslichten, beslis ik te « doen alsof ik weet wat ik aan het doen ben » en sla geroutineerd rechtsaf. Een eindje in die straat maak ik een U-bocht en begeef mij terug naar het kruispunt, waar ik terugkeer naar Wezembeek. Ja ja, die gemeente moet goed geboerd hebben de laatste tijd : ik moet er over het ene rondpunt na het andere en zie nog steeds geen « bekende » dingen rondom mij.

Tot eindelijk … eindelijk … in de verte toch de « grote bocht » verschijnt ! Al mijn avontuurlijke reizen door Wezembeek en omstreken zijn tot nu toe steeds geëindigd aan de « grote bocht ». Een beetje daarna kom ik dan terecht op de Mechelse Steenweg en ken ik de weg naar het museum van Tervuren.

Aan de Tervuurse steenweg had ik nog het schitterende idee om tot aan het grote rondpunt (!) te rijden, want ik zag het niet zitten om, met mijn ogen dicht, die drukke steenweg in de « andere » richting op te rijden. Na een rondje op de ronde-punten-molen, zat ik in de juiste richting en begaf mij richting Leefdaal.

Aan de Vier Winden dacht ik nog even in te slaan om langs Moorsel in de Coige te belanden maar ik stond verkeerd voorgesorteerd en heb dan maar mijn neus gevolgd, verder langs de Tervuurse steenweg, richting Kruisstraat.

En, ja hoor ! Om enkele minuten na zeven uur kon ik mijn huisje binnenstappen … Heb ik toch mooi 1 uur lol, leut en avontuur gehad !

… Ik weet het ! Nu is het wel heel lang geleden, niet ? Maar ik heb het dan ook zo drukdrukdrukdrukdruk …

Vorige week bijvoorbeeld nog : een ganse week verlof ! Een ganse week met zus het land afgeschuimd, o.a. op zoek naar breiwol. En weet je wat ? Breiwolwinkels BESTAAN NIET MEER !

Nu vraag je je misschien af waarom ik zo plots breiwol nodig heb ? Wel, omdat er bij Katty en Wim een tweeling zit aan te komen, verdorie ! En dat ik daar nog niets over geschreven heb … Hoe is het mogelijk ???

Ja, ja ! Meutje gaat weer eens groottante worden. En deze keer zomaar van twee bengels tegelijk. Dat het bengels zullen zijn, daar ben ik nu al van overtuigd. De « onderste » is namelijk een dwarsligger. Letterlijk EN figuurlijk ! Katty en Wim weten al wel welk geslacht de baby heeft die bovenaan ligt (dat mogen wij natuurlijk nog niet weten !). Maar van de wringer die onderaan ligt, kon tot nu toe nog niet vastgesteld worden of het een « hij » of een « zij » is … Dat belooft !

Katty is nu al enkele weken serieus aan het rusten. Het zou ideaal zijn, mochten ze het met hun drietjes nog twee weekjes uithouden. Dan hoeven ze voor de geboorte niet naar een ander hospitaal te verhuizen. Dus : « Volhouden, mannen !!! »

Dat geeft mij dan ook nog wat meer tijd om sokjes te breien. Ik heb al drie paar klaar. Mijn probleem is echter dat ik niet weet of ik de goeie maat heb. Babies zijn klein, akkoord. En die zullen dan wel kleine voetjes hebben … Maar hoe klein juist ? Katty en Wim moeten maar eens aan Rudolf vragen of hij, bij een volgende echo, de voetjes eens extra wil meten. Dan weet ik tenminste of ik goed bezig ben.

Meer feestelijk nieuws : op 31 juli trouwen Hilde en Peter ! PROFICIAT !!! Maar dat brengt mij in de volgende benarde situatie : wat ga ik aantrekken ? Ik heb een kleerkast vol met « geklede » … euh … kleren, waarvan ik er veel zelfs nog nooit aangehad heb ! De vraag is echter : kan ik er nog in ? Ik denk dat NU het moment aangebroken is om eens rustig maar toch weloverwogen aan een dieet te denken …

Wat staat er nog meer op de agenda ? Op 11 april zijn Paula en Jos 40 jaar getrouwd !!! Joepie ! Nog feest ! Maar … dat betekent wel dat het dieet niet langer uitgesteld kan worden !!!

Ge ziet het, mijn agenda geraakt aardig vol met allemaal leuke dingen. En ondertussen hou ik mij ook nog bezig met allemaal leuke dingen, zoals daar zijn : sokjes breien en, vanaf volgende week, mijn atelier reorganiseren !!! Want maandag ga ik met Ann naar Ikea om Ivar en Billi rekken te halen. En dan is er geen weg meer terug : die moeten dan in mekaar gezet en gevuld worden !

Ik weet alleen niet goed HOE ik dat in mijn kleine overvolle huisje ga kunnen verwezenlijken …

Er heerst een Robotoorlog in Diependaal ! Je kan er alles over lezen bij Meutje op de Sofa.

Maar gisteren zat Meutje zelf bijna midden in een vrachtwagenoorlog ... !

Ik wou naar huis via de E314. Ik kon niet zo dadelijk mee invoegen omdat er op het rechtse rijvak een vrachtwagen kwam aangedenderd ... En nog één ... En nog één !!! En dan was mijn oprijstrook ... euh ... "op" en moest ik stoppen. Toen de drie kolossen voorbijwaren, positioneerde ik mij op de E314 en begon gas te geven. Ondertussen stak mij een andere personenwagen voorbij. En dan zag ik het voor mij gebeuren : vrachtwagen 2 snijdt die personenwagen af en begint vrachtwagen 1 voorbij te steken ! Personenwagen A slaat de remmen dicht en blijft achter vrachtwagen 2 rijden terwijl die naast vrachtwagen 1 rijdt. Ik hou wijselijk wat afstand en dan rijdt mij personenwagen B voorbij. Terwijl die tweede auto personenwagen A nadert, gooit vrachtwagen 3 zich op het linker rijvak en zet de achtervolging van vrachtwagen 2 in. Personenwagen B is ook genoodzaakt alle remmen dicht te gooien en hoe personenwagen A zich op dat moment voelt (tussen de racende vrachtwagens 1 en 2) kan ik mij niet echt voorstellen ... Ter informatie : vrachtwagen 3 heeft een aanhangwagen waar een auto op staat. Die aanhangwagen slingert vervaarlijk van links naar rechts ... Ik blijf nog steeds wijselijk afstand houden want nu ben ik toch liever een verre toeschouwer dan een aktieve deelnemer aan het gebeuren.

Wanneer we aan de afrit Leuven komen, hebben de vrachtwagens zich geherpositioneerd. De volgorde is nu : vrachtwagen 3, daarachter vrachtwagen 2 en als laatste vrachtwagen 1. 3 en 2 nemen, net als ik, de afrit Leuven. Ik wil weg van deze gekken en de ganse bocht naar Leuven neem ik aan 125 km per uur om ze voorbij te geraken. Als ik ter hoogte van vrachtwagen 3 kom (die met de aanhangwagen) begint die zich naar links te bewegen. Ik vermoed dat hij mij een beetje bang wil maken. Ondanks het feit dat hij al over de witte lijn komt, ben ik ondertussen zo boos geworden dat ik er mij niets meer van aantrek : ik trek mijn schouders in, doe mijn ogen dicht en geef nog wat gas.

Net op tijd kon ik mij weer op het rechter baanvak begeven en beginnen afremmen om de afrit Bertem niet te missen ...

'k Was er efkens niet goed van ... !

Vanmorgen gehoord op de radio :

Verhofstadt heeft een brief geschreven aan Flahaut om hem op de vingers te tikken. Want ... Flahaut heeft in een interview "negatieve" dingen gezegd over de V.S. !!! :-O

Hij zei dat het amerikaanse leger niet efficient was en dat hij zelf op een democraat zou stemmen, mocht hij amerikaan zijn ...

Dat is bij Powell in het verkeerde keelgat geschoten. Powell heeft Michel gebeld met de vraag om Flahaut op de vingers te tikken. Ik vermoed dat Michel hierna Verhofstadt aan de mouw getrokken heeft en ons Opperkonijn, zoals steeds buigend als een knipmes voor zijn Big Brother, heeft Flahaut dan maar een briefje geschreven ...

Nu kan ik mis zijn - ik kom niet veel buiten, ik heb geen TV en lees geen kranten - maar "FREEDOM OF SPEECH", bestaat dat niet meer ? On the other hand, dear Powell : "de quoi je me mêle ???"

Tegen ambraszoekers die zich moeiden met dingen waar ze geen uitstaans mee hadden, zeiden wij vroeger : "Vas jouer dans ta rue, manneke !"

Koekjes eten.

Vóór Nieuwjaar, heb ik Kuifje-dozen gekocht : mooie blikken koekendozen (mét inhoud) van Delacre.

Ik had eerst slechts één doos gekocht, onder het motto : een koekje in de kast komt altijd wel gepast. Thuis gekomen zag ik op de verpakking staan : "Verzamel ze !". Er waren drie verschillende dozen beschikbaar. De schade zou dus beperkt blijven. En, Befehl ist Befehl, de volgende week ging ik hoopvol naar de twee andere Kuifje-dozen op zoek.

Ik héb ze gevonden ... PLUS nog een véél mooiere doos, van Buisctuits de l'Aër, gevuld met "Palets et Galettes de Bretagne", en met een prachtige poezenkop op het deksel.

Maar dan begon het eigenlijke werk : de dozen leegkrijgen. Met Nieuwjaar heb ik enkele koekjes door de strot van mijn logés kunnen duwen maar het schoot niet echt op. Dus moest er een vernuftig "systeem" ontwikkeld worden.

In een Delacre doos zitten twee afzonderlijk verpakte vlootjes en in elk vlootje zitten 12 verschillende soorten koekjes. Mijn plan is dus : telkens ik koekjes wil eten, MOET ik er van elke beschikbare soort eentje nemen. Dat zijn dan 12 koekjes per snoepbeurt. Wees gerust, dat kan je slechts 3 maal na mekaar doen. Dan zijn er al twee soorten "uitgeput" (de lekkerste eerst, natuurlijk !). Dus bij de volgende beurten heb je nog 10 koekjes, en dan nog 8 en dan nog 7 enz ... Voor je het weet is de doos leeg ! En inderdaad, we zijn nu bijna eind januari en de koekjes uit de drie Kuifje-dozen zijn verorberd.

Ik weet het, het had nog sneller gekund, als ik bij elke snoepbeurt steeds 12 koekjes zou genomen hebben. Maar dat is dan weer een ander "systeem", zie je. En ge moet geen verschillende systemen door elkaar smijten, vind ik ...

De Kuifje-dozen zijn nu leeg en dus kon ik gisterenavond aan de "Palets et Galettes de Bretagne" beginnen. Toen ik de doos opende, zag ik meteen dat het Delacre-systeem hier niet zou werken : in de doos zaten 2 soorten koekjes ("Palets" en "Galettes", dus) maar de "Palets" zijn twee keer zo dik als de "Galettes". Conclusie : meer "Galettes" dan "Palets" ... !

Ik heb alle koekjes geteld (21 "Palets" en 42 "Galettes") en kon dadelijk een nieuw "systeem" uitdokteren : per snoepbeurt moet het aantal "Galettes" steeds het dubbele zijn van het aantal "Palets". Ik denk zelfs dat ik hiermee het "systeem" van de Biscuiterie de l'Aër zelf gekraakt heb ... !

En neen, aan psychiaters ga ik géén geld uitgeven. Anders kan ik binnenkort geen koekjes meer kopen ... !!!

JOECHEI !
Wat zijn we blij !
Er is weer een jaartje bij ... (en allemaal "bonus", man !)
Gelukkig Nieuw Jaar aan mij !!!

En ik heb mijn 50ste levensjaar in schoonheid beëindigd ... denk ik ...
Ik besloot om dit jaar zelf aan "den bak" te slaan : inplaats van taarten bij de bakker te halen voor de collega's, zou ik enkele cakes en een tiramisu maken.

Zo gezegd, zo gedaan. Zaterdag ging ik de nodige tiramisu-ingrediënten halen in de winkel. Zondagmorgen, om 8.30, schiet ik in paniek wakker : "Ik heb geen Mascarpone meegebracht !" Vraag mij niet waarom ik die vergeten ben. 't Zal wel met mijn gezegende leeftijd te maken hebben, zeker ? Maar probeer gij maar eens tiramisu te maken ZONDER Mascarpone ... ! Gelukkig is de GB open op zondagvoormiddag en heb ik mijn vergetelheid nog recht kunnen zetten.

De gewone cake, de appelcake en de chocoladecake kwamen mooi uit de oven. Het was echter al zo vol in de keuken - ik was nog aan de tiramisu bezig - dat ik besloot om de cakes in de garage te laten afkoelen. Daar de goede God mij twee handen gegeven heeft, nam ik in elke hand een cake. Ik bleef echter met mijn mouw in de klink van de garagedeur hangen en daar vloog een van de cakes met een sierlijk boogje op de grond.

Wist je trouwens dat voor cake hetzelfde principe geldt als voor de besmeerde boterham ? De cake landde namelijk ook op zijn bovenkant !

Hopelijk laat ik hiermee de onhandigheden achter mij en begin ik aan een rijper en bezadigder deel van mijn leven ... Of was dit nog maar een voorproefje en ga ik een nog turbulentere tijd tegemoet ???

...

Vanmorgen maakte ik de bedenking dat mijn gebit eigenlijk een mooi overzicht geeft van mijn leven :
ik heb nooit wijsheidstanden gehad, ik heb nog altijd één melktandje, mijn valse tand is eruit en die wordt niet meer vervangen (zie ok TV) en, last but not least, ik heb niet veel tanden meer maar de bieterkes die er nog zijn mogen gezien worden !!!

Meutje's puzzelavontuur. (vervolg)

Woensdagavond heb ik dus wreed veel lol gehad met Mzsteriax III 4.6 (sorry, 't was niet 4.5 ! ja wat wil je ? dat zijn ook cijfertjes, hé ...) : de Viking die met zijn boot rond drie boeien moet varen.

Ondanks de zes volgeschreven A4's, was ik er toch niet uitgeraakt en ik heb het donderdagmiddag, tussen de boterhammekes met ballekenskoek door, nog maar eens geprobeerd.

Kijk, ik wéét wat mijn probleem is met (a+b=c). Ik herinner mij vaag dat je vanalles MAG en NIET MAG doen maar ik kan mij daar allemaal heel weinig bij voorstellen. Ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat ik ook een beetje slordig ben, als het erop aankomt met a, b en c te goochelen. Het kan al eens gebeuren dat er een min-teken zomaar in het niets verdwijnt als ik dingen van de ene kant van het "="-teken naar de andere kant begin te gooien. En bij het wegwerken van die getalletjes ONDER de breukstreep, durf ik ook al eens (te) creatief zijn.

Zo zat ik donderdagmiddag bijvoorbeeld te jongleren met 210 = AB + BC + CA/4. Na een zestal lijnen kwam ik dan uit op 210 = AB + BC + CA ! Zeg nu zelf, dat moet ge toch kunnen, nietwaar ? Zover ben ik dan wel mee, dat ik weet dat dat niet kan. Maar voor de rest denk ik dat ik een verkeerd idee overgehouden heb van de "moderne" wiskunde die ze in de Humaniora op ons uitgeprobeerd hebben ...

En dan zat ik gisteren ook nog met het volgende kleine probleempje : woensdag was de tijd van de totale reis 320 minuten. Wiskundig berekend door Meut. Punt, uit. Wel, donderdagmiddag was de totale tijd van de hele reis plotsklaps 330 minuten. Weer door Meutje berekend. Weer geen speld tussen te krijgen. Ziet ge, zo ben ik dan wel : als ik eindelijk iets berekend heb, dan IS dat zo !

Kan ik het helpen dat er woensdagavond in mijn living waarschijnlijk meer wind stond dan donderdagmiddag op kantoor ? Kan gebeuren, natuurlijk. Maar daar sta je dan wel met je (moderne) wiskunde ... !

Enfin, je raad het al : ik heb de oplossing van 4.6 gevonden en ging vol goede moed mijn Broertje vervoegen aan de bron van 4.7. Maar hij was er al vertrokken, verdorie ! Zit ik daar nu, alleen, te staren onder een schots rokje ... En ondertussen zie ik al de kleuren van de regenboog ! Niet te doen, jong !

En Broer heeft mij al verwittigd dat 4.8 (waar hij momenteel aanbeland is) weer over rekenen gaat.
En Broer vindt het dit keer zelf ook geen makkie ...
Dat belooft !

'k Zal dit weekend voor alle zekerheid mijn wijnvoorraad maar aanvullen ...

(een half uurtje later) :

Ondertussen ben ik bij Broertje geraakt ! 4.7 was toch een hele leuke !

Eigenlijk was ik goe bezig ... Zelfs zonder eerst in de "bron" te gaan kijken (met dank aan Broertje voor de tip !). Ik was aan het puzzelen geslagen met de eerste letters van de woorden voor en achter de vraagtekens. Maar ja, ik had er dus wel wat teveel en het zou waarschijnlijk nog daaaagen geduurd hebben voor ik de oplossing er misschien ooit wel eens in zou tegenkomen ...

Bon, ik vind dus de "bron", ik schrijf de lettertjes op, en wat blijkt ? Ik heb alle lettertjes van RAADSEL ! Nu had Broer mij verzekerd dat het (toch wel) een persoon was die we zochten. GROOT MYSTERIE ! Zoals ook nog vermeld in de "bron", maak ik dus de boog en bekom ALASDER of ALSADER. Ik denk nog, dat zal wel een of ander figuur uit de mythologie zijn. En over de plaats van groen en geel in de regenboog (ROGGBIV, maar welke G komt eerst ?) valt te discuteren. Maar, neen hoor ! Noch "alasder", noch "alsader" werden geaccepteerd.

Tot ik de prut uit mijn ogen veegde en zag dat ik ergens een lijntje versprongen was. En dus zit ik nu, samen met Broer bij (#*#) plus (#*#*#) is ...

... Ja jongens, het zal echt wel nodig zijn om morgen die flessen wijn in de Colruyt te gaan halen ... Zucht ! ...

Broertje en ik zijn samen aan het Mzsteriax-en. Gisteren zat hij bij de "bron" van 4.7 te wachten op een hint van mij. Helaas moest ik hem erop wijzen dat ik achterop geraakt was vanwege serieus dood gevallen op 4.2 en dat ik momenteel nog maar bij 4.5 komen kijken was.

Broer wist mij te vertellen dat 4.5 een makkie was, gewoon de regel van drie. Maar Broer weet niet dat Meut voor de regel van drie minstens drie A4 vellen nodig heeft. Voor Meut is dat de zogezegde "blad-van-drie"-regel. En dat is niet omdat ik groot schrijf ... !

Een rekenpuzzel wordt voor mij meestal een leuk avondje puzzelen bij een glaasje wijn. Ik beloofde Broertje dus om (gisterenavond) mijn drankgebruik binnen de perken te houden, zodat ik hem snel zou inhalen en we samen verder zouden kunnen gaan op de tocht van Sjövakor ...

De rekengoden beslisten er echter anders over. Om 9 uur had ik mijn drie A4 vellen vol en was mijn eerste fles wijn leeg. Ik bekwam zulke leuke en onzinnige antwoorden, dat ik besloot een nieuwe fles wijn open te maken.

Opdat je zou kunnen volgen vertel ik hier in het kort het raadsel. De Viking moet met zijn boot rond drie boeien varen. A, B en C liggen in een perfect gelijkzijdige driehoek uit mekaar. Tussen twee boeien, vaart het schip een constante snelheid. Achteraf wist de Viking te vertellen dat hij over de eerste 3/4 van de ganse reis 3,5 uren gevaren had en over de laatste 3/4 van de ganse reis 4,5 uren. En hij had ook vastgesteld dat hij over de afstand BC 10 minuten langer gevaren had dan over de afstand AB. Waarom was de Viking niet gedurende de ganse reis op post gebleven ? Waarom had hij niet simpelweg zijn GANSE reis gecronometreerd ? Neen, nu mocht IK zijn logboek voor hem invullen ... ! Heel slordig hoor, Viking !

Ik ben er om te beginnen al even zoet mee geweest om de vraag te BEGRIJPEN. Hiervoor had ik ze mooi op ruitjespapier uitgetekend. Ik ontdekte zowaar redelijk snel dat de ganse reis 320 minuten geduurd heeft. Dat IS gewoon zo, ik heb het zo berekend. Punt, uit. En dan heb ik mijn beste (a+b=c) bovengehaald.

Om een lang verhaal kort te maken ... Zoals gezegd had ik om 9 uur al drie A4 vellen volgekribbeld. Mijn eindresultaat kwam erop neer dat het bootje over de laatste etappe (CA) exact 4 minuten gedaan had ! Dit vond ik zo een leuke dat dus die tweede fles wijn aangebroken werd. Op een vijfde A4, deed de boot zomaar eventjes -142,5 minuten over de afstand AB. Wat mijn simpele verstand begrijpt als : hij vaarde (voer ?) achteruit ! Een vijfde A4 leverde dan weer 1562,5 minuten over de afstand AB. Op blad nummer zes, hield hij zich blijkbaar beter aan de snelheidsbeperking want toen werd de afstand AB afgelegd in "slechts" 640 minuten. Wat nog altijd niet kon kloppen met dat totaal van 320 minuten ... Zoals je kan zien, concentreerde ik mij nog alleen op de afstand AB. Ik bekwam nog : AB = 196,1313131 minuten en AB = 9,333333 minuten. En toen vond ik het welletjes.

Het was ondertussen half elf en het leek mij raadzaam om mijn heil een verdieping hoger te gaan zoeken.

Vanmorgen leverde mij dat volgend raadsel op : aan het begin van de puzzelronde was fles wijn A voor 1/5 gevuld. Aan het einde van de puzzelronde was fles B voor 1/4 gevuld. Hoelang duurde het voor Meutje de 16 treden naar de slaapkamer beklommen had ?

En, zal Meutje ooit de afstanden AB, BC en AC in minuten kunnen uitdrukken ? Jawel, hoor ! Want vandaag pas ik de "enassem"-regel toe (enassem over AB nu eens 75 minuten gedaan had ? oei, da's te weinig ! enassem over AB nu eens 82 minuten gedaan had ? ...). Dat wordt vanzelfsprekend weer een leuk avondje puzzelen. En daarmee kom ik er zeker uit !

EEN GELUKKIG NIEUWJAAR, ALLEMAAL !!!
(Dat belooft voor mijn verjaardagskaartjes van 2004 ... Allemaal met twee weken vertraging ... ?)

Ik zal maar dadelijk met de deur in huis vallen.

Dames en Heren van het Weer : graag wat uitleg, alstublieft !

Wat was dat allemaal met die "storm" van gisteren ? Ik ben in mijn geheugen teruggegaan naar die andere storm van in de jaren '90 en heb op basis daarvan mijn voorzorgen genomen : alle beschikbare dweilen en handdoeken heb ik voor vensters en deuren gelegd. Met een erwt in mijn gat, met de moed in de schoenen, met een hartje dat klopte in de keel, met flanellen benen, met kriebels in de buik - kortom, niets zat er nog juist aan mij ! - heb ik gisterenmorgen afscheid genomen van mijn huisje en de bewonertjes die ik moest achterlaten ...

Overdag ging ik regelmatig naar het weerbericht kijken, mezelf ondertussen maar opjuttend over wat ik zou vinden als ik (wie weet hoe laat 's avonds ?) in de Coige terug zou keren.

En wat vond ik, toen ik - op een overigens normaal uur - in de Coige terugkeerde : véél water ... op straat en in de tuin. Binnen in huis waren de hoekjes van twee handdoeken lichtjes vochtig geworden. En daar stond natuurlijk ook een Meut met een véél te hoge bloeddruk ...

Allez, nie neuten, zal ik maar zeggen. Ik ben hier duidelijk weer veel dank verschuldigd aan de Weergoden en aan mijn Engelbewaarder !

Ondertussen, op het Mzsteriax front ... Had ik gisteren puzzel 3.8 afgeprint. Dat zag er een leuke uit : anagrammen ! Ik was er helemaal klaar voor om een avondje lang lekker te zitten puzzelen. Thuisgekomen, bekeek ik het raadsel dat ik afgeprint had en ... vond dadelijk het antwoord !

Dan had ik toch meer plezier op vrijdagavond. Toen had ik een rekenpuzzel mee naar huis genomen. Een ganse avond heb ik zitten rekenen. Wel twaalf vellen papier heb ik vol gekribbeld. Bleek na ongeveer vijf uren dat ik het juiste antwoord reeds in het begin van de avond tegengekomen was ... ! Maar ik had het toen niet herkend omdat ik het minteken op mijn rekenmachientje niet zag !!!

Wel veel lol gehad, natuurlijk. En daar doe ik het toch eigenlijk voor ... ?


Zondagnamiddag, heb ik een verontrustend feit moeten vaststellen !

Jullie weten (of jullie weten niet) dat ik vorig jaar redelijk wat vinken en meesjes had die aan het raam kwamen tikken. Dat dacht ik te kunnen uitleggen als "ze zien zichzelf in de ruit weerspiegeld, denken dat het een rivaal is en gaan tot de aanval over".

En jullie weten het (of jullie weten het niet) maar, meesjes pikken een gaatjespatroon rond de opening van een nestkastje om hun "handtekening" te zetten. Om hun huisnummer erop te zetten, bij wijze van spreken. Zo van "Hier woon IK !".

Welnu, zondagnamiddag hing er een meesje aan de muur naast mijn terrasdeur en dat was op het raamkozijn aan het pikken ! Het zag zichzelf dus NIET in de ruit weerspiegeld. Het tikte helemaal niet tegen de ruit maar in het hout van de deur !

Ik denk dus dat het meesje zijn huisnummer in mijn terrasdeur aan het graveren was ... Binnenkort kan Meutje verhuizen ...

De Bende van de Rode Pakken slaat weer toe !

Vorig jaar kon ik eigenlijk nog niet van een bende spreken. Hoeveel zal ik er toen gezien hebben ? Een stuk of drie ? Dat kun je moeilijk een “netwerk” noemen, niet ? Maar dit jaar zijn het er aanzienlijk meer ! En wat mij nog meer verontrust : die drie “groten” van vorig jaar hebben er tientallen kleine helpertjes bijgekregen !

Ze dragen allemaal hetzelfde uniform : zwarte laarzen en een rode muts, jas en broek met een wit biesje. En allemaal gebruiken ze dezelfde methode : zonder zich iets van eventuele voorbijgangers aan te trekken, klimmen ze langs een touw aan de voorgevel een of ander venster binnen.

Nu vraag ik u : kan dat zomaar ? Is er niemand die daar iets aan doet ? Help ! Politie ?

De buitenfeestverlichting loopt dit jaar ook de spuigaten uit. Vorig jaar was er al een grote opkomst van de zogenaamde “lichtslangen”. Maar waar de vrolijke versierders blijkbaar niet aan denken als ze zich zo een slang aanschaffen, is dat je die heel zorgvuldig en slechts na rijp beraad in je tuin kan draperen. Denk eraan : zo een lichtslang is een doorlopende lijn van licht. In het donker, als de slang brandt, zie je er elk centimetertje van !

Met “gewone” lichtjes, kan je weinig verkeerd doen. Je gooit ze in een boom of struik en in het donker krijg je steeds een mooi effect : hier een lichtje, daar een lichtje. (Natuurlijk alleen als je volgende regel in acht neemt : TE is nooit goed, behalve in TErvuren en in TE dikke tetten !) Alhoewel, met die gewone lichtjes kan je ook problemen krijgen ... In mijn kerstboom van zes, zeven meter hoog, branden er onderaan nog slechts een tiental lampjes. Alle andere lichtjes zijn waarschijnlijk kapot. Het is dus geen zicht en de lichtslingers blijven vanaf nu werkloos in mijn kerstboom hangen. Ah jaaaaa ! Ik krijg ze er immers niet meer uit.

Maar terug nu naar de lichtslangen. De gemeente Sterrebeek krijgt van mij zeker al een prijs voor wansmaak. Elk jaar zetten ze een grote prachtige kerstboom aan het kruispunt van de Tramlaan. Maar nu hangt daar al het tweede jaar op rij zo een lichtslang in, héél onbehoorlijk rond die boom gedraaid en onderaan is er geprobeerd om een guirlande-effect te bewerkstelligen. Ze zijn waarschijnlijk zelf nog nooit naar de boom gaan kijken, ’s avonds als de lichtjes branden. Ik bedoel maar : je moet dat toch ZIEN, hoe afschuwelijk dat is ? Help ! Gemeente ?

Over de privé buitenfeestverlichting mag ik mij eigenlijk niet uitlaten : smaak is goesting. Maar beste mensen, let toch even op het volgende. Je koopt een lichtslang want “die zal mooi staan om het hek rond de tuin mee af te boorden”. O.K. Maar, ofwel is de slang te kort voor het ganse hek, ofwel is de slang te lang voor het ganse hek. Er bestààt namelijk geen enkele slang die voor jou de juiste lengte heeft. Voor “nieuwbouwers” is het dan ook aan te raden om éérst de verkrijgbare lengtes van de lichtslangen op te vragen, alvorens aan het tuinhek, de omheining of het tuinhuisje te beginnen !

Je begint dus de slang te bevestigen en hier wordt steeds dezelde fout gemaakt : iedereen begint op de hoek – van het hek EN van de lichtslinger. Inderdaad, ge ziet wat ik bedoel. Bij de enen blijft er nog een “naakt” stuk tuinmuur over, bij de anderen is er een stuk slinger te veel dat dan in een zogezegde “decoratieve” krul verwerkt wordt ...

Over de KLEUREN van de lichtslangen kan ik kort zijn : NIET DOEN ! In Sterrebeek staat een huis (dat zijn buitenfeestverlichting wellicht gesubsidieerd ziet door het gemeentebestuur), waar vorig jaar langs gans de dakgoot een RODE lichtslinger hing ! De weinige huizen van lichte zeden die er nog overblijven langs de Leuvense steenweg, verbleken ernaast. En natuurlijk was die rode slinger langer dan de dakgoot. Dus werd hij, links van het huis, over een stuk omheining verder geleid. Die mensen moeten dat toen prachtig gevonden hebben want dit jaar hangt de rode slinger niet alleen aan de dakgoot, maar loopt hij ook over de omheining langs beide kanten van het huis ! En twee (of drie ?) slingers zal dan weer te lang geweest zijn want het ganse kunstwerk is opgesmukt met vele decoratieve krullen en hoekjes en kantjes. Als kers op de taart hangen er in het boompje voor het huis oranje en paarse en groene lichtjes te flikkeren.

Wil je nu toch absoluut een gekleurde lichtslang gebruiken, spreek dan even af met de buren ! JIJ kan het wel sober willen houden, met een witte en een groene slinger. Maar als je overbuur dan wild tekeer gaat met blauwe, gele en rode slangen, wordt het geheel een kwelling voor het oog van de voorbijgangers. En héél erg dicht bij huis zag ik er nog eentje : het dak van het tuinhuisje is afgeboord met een gele slinger die, vanwege nog een stukje over, afbuigt naar het raampje, waarna het tuinhuisvenstertje omkaderd wordt met een rode slang, die een beetje te lang is zodat er nog een treurig rood staartje naar beneden hangt.

NEEN, lieve mensen NEEN ! Denk ook eens aan Meutje die daar alle dagen twee keer voorbij komt, in het donker, als uw verlichting brandt ... Probeer alstublieft te begrijpen hoe moeilijk het voor mij wordt om tussen al deze licht- en kleurentoestanden mijn aandacht op de weg te houden.

Om nu zo ’s avonds in de winter mijn zonnebril op te zetten ... dat zie ik niet echt zitten.
Ik zou deze feestdagen ook graag ongevallenvrij doorbrengen, hoor !

En jawel, dames en heren, Meutje heeft vanmorgen "geschauverdoaind" ... !

Ik kom in de Zavelstraat in Sterrebeek en zie enkele tientallen meters voor mij een fietser rijden. En nog tien meter dààrvoor staat een auto schuin, met zijn snuit op de stoep en met zijn achterste op de straat. Ik denk nog : "Wat zijn dat nu voor manieren !"

Ik nader de fietser en maak de bedenking dat die jongen-op-de-fiets die "raar" geparkeerde wagen gaat voorbijsteken. Aangezien ik niet van plan ben daar zelf ook nog eens voorbij te rijden, trap ik lichtjes op de rem en ... Voor ik het weet sta ik ook schuin, met mijn snuit op de stoep en met mijn achterste op de straat ... !

Ik heb mijn vier pinkers opgezet en netjes gewacht tot die zes of zeven auto's achter mij met een boogje rond mij reden. Die zullen natuurlijk óók gedacht hebben : "Wat staat dat Mazdaatje hier te doen ???"

Bleek dat er in de Zavelstraat over ongeveer 100 meter een gladde plek was ... Nogal een geluk dat ik twee wielen op de stoep staan had. Anders was ik daar nu nog aan het proberen om te vertrekken !

Er zit niet veel geschrijf in, tegenwoordig. 'k Moet mijn verlof opnemen en daardoor heb ik het extra druk als ik toch op kantoor zit ... :-(

Maar als er een nieuw experiment uitgevoerd wordt, ben ik wel de eerste om u op de hoogte te houden ! Allez, experiment ... 't is te zeggen ... Als er een ongelukje gebeurt, kan je daar best altijd de positieve kanten van zoeken, nietwaar ?

Wel, het volgende gebeurde vorig weekend. Ik nam een karton melk uit de voorraad in de garage, het viel uit mijn handen van op 1,70 m naar beneden (zoals al zo dikwijls gebeurd is - zonder verdere gevolgen), deze keer barstte het open en de ganse liter melk werd netjes verdeeld in twee van de vier rubberlaarzen die onder het rek stonden : de linkse laars van het ene paar, de rechtse laars van het andere paar.

Ge ziet het, ik wil zo volledig mogelijke details geven teneinde goede resultaten uit dit "experiment" te kunnen halen !

Eerste bevinding : melk loopt niet weg uit rubber laarzen.

Ik heb de laarzen leeggegoten en ze veelvuldig met water uitgespoeld.

Tweede bevinding : men moet minstens zeven keer spoelen vooraleer elk spoortje melk uit de laarzen verdwenen is.

Dan heb ik een paar laarzen ondersteboven te drogen gezet. Het andere paar heb ik over de handvatten van mijn fietsstuur getrokken, ook om te drogen.

Derde bevinding : in de winter duurt het gemakkelijk een ganse week eer de binnenkant van rubberlaarzen weer droog is.

Tot zover dit nieuwe experiment. Mochten er zich nog andere bevindingen voordoen, dan hou ik u graag op de hoogte.

Maar ik vrees dat het enige échte tastbare feit van dit alles waarschijnlijk zal zijn, dat die heel stoffige hoek van de garage nu eindelijk eens gepoetst werd ...