Ik ben gisteren NIET tevoet gaan stemmen ! En daar had ik volgende reden voor : toen ik om kwart na negen de voordeur opendeed, was het lichtjes maar gestaag aan het regenen. Nu wil ik wel mijn burgerplicht gaan vervullen maar er dan nog eens door- en doornat voor worden : neen, dat had ik er niet voor over ...
Ik was er echter helemaal op voorzien om mij al wandelend naar het stemhokje te begeven : buikzakje om, stapschoenen aan, warme sjaal om de pijnlijke keel gewikkeld ... Uitgedost voor de grote trek ben ik dan maar in mijn autootje gestapt en reed ik naar de Gemeentelijke School om aldaar in lokaal 85 mijn stem uit te brengen. Ik was echter nog geen 200 meter verder of er viel geen druppel meer uit de lucht ! De ganse weg heb ik mijzelf zitten befoeteren : lafaard, schrikschijter, ziet ge nu wel dat ge tevoet had kunnen gaan ... ?
Enfin, om kwart voor tien kwam ik terug in de Coige, waar het ondertussen ook al niet meer regende (!), en heb ik nog een slakske of drie gepakt. Daarna zette ik mij aan mijn zondagse taak : heerlijk nietsdoen ... Tot er om tien uur een ware stortbui naar beneden kwam ! Ik heb mijn Engelbewaarder maar weer op mijn twee knietjes bedankt dat hij mij hiervoor behoed had ! Ah jaaaa ! Mocht ik toch tevoet gegaan zijn, dan had ik nu, ergens in de Mezenstraat waarschijnlijk, midden in die bui gestaan !
Ziet ge ? Zo simpel is dat, communiceren met uw Engelbewaarder ... Ge moet de signalen - hoe subtiel ook - alleen maar juist interpreteren !
De rest van de zondag heb ik in bed doorgebracht vanwege een wollen kop, een zere keel en een "verstobde deus" ...
Vanmorgen heb ik nog drie slakken in de emmer doen verdwijnen ... Wel raar, hé ? Zo'n vochtig weer en er zitten maar zo weinig slakken in de tuin ... ? Wel, ik heb misschien nog een andere manier gevonden om de slakken te weren : gewoonweg niets in de hof hebben dat de slakken lekker vinden ...
;-)
maandag, mei 19, 2003
vrijdag, mei 16, 2003
Ik heb vanmorgen de maansverduistering gezien !
Gisteren had ik op de radio gehoord dat er vanmorgen een volledige maansverduistering kon waargenomen worden ... Als 't weer het toeliet, tenminste ...
Om vijf uur werd ik wakker en ik dacht zo bij mijn eigen zelve : "Zou er iets te zien zijn ?" Ik keek uit het venster van de logeerkamer en zag, door de dikke mist, een maansikkeltje. Daar het er niet als een gewoon sikkeltje uitzag, ben ik naar beneden gecrosst om mijn verrekijker te halen. En, ja hoor ! Manneke Maan was zich aan het wegstoppen ! Tot kwart na vijf heb ik staan kijken en dan was het maantje weg. Omdat er zo'n dikke mist boven de Coige hing kon ik spijtig genoeg niet genieten van de "opvallende donkerrode kleur van de totaal verduisterde maan". En omdat het daarna snel klaar werd en de maan ondertussen verondersteld werd achter de horizon te verdwijnen, heb ik ze ook niet zien terugkomen ! Als dat maar goed afgelopen is ...
Voor de liefhebbers : in november is er weer een maansverduistering. En op 31 mei zal ik, om 05.33 uur, zeker op post zijn om de gedeeltelijke zonsverduistering mee te maken ! EOS vertelt hierover : "De ochtendschemering zal er merkbaar langer door duren. In plaats van een mooie, ronde zon komt een smalle sikkel boven de oostnoordoostelijke horizon te voorschijn, met de puntjes omhoog gericht. Daarna neemt het verduisterde deel van de zon snel in grootte af. Om 06.30 uur is het verschijnsel achter de rug."
En voor dit weekend wens ik u allemaal een goede paraplu toe !
Prettig weekend !
Gisteren had ik op de radio gehoord dat er vanmorgen een volledige maansverduistering kon waargenomen worden ... Als 't weer het toeliet, tenminste ...
Om vijf uur werd ik wakker en ik dacht zo bij mijn eigen zelve : "Zou er iets te zien zijn ?" Ik keek uit het venster van de logeerkamer en zag, door de dikke mist, een maansikkeltje. Daar het er niet als een gewoon sikkeltje uitzag, ben ik naar beneden gecrosst om mijn verrekijker te halen. En, ja hoor ! Manneke Maan was zich aan het wegstoppen ! Tot kwart na vijf heb ik staan kijken en dan was het maantje weg. Omdat er zo'n dikke mist boven de Coige hing kon ik spijtig genoeg niet genieten van de "opvallende donkerrode kleur van de totaal verduisterde maan". En omdat het daarna snel klaar werd en de maan ondertussen verondersteld werd achter de horizon te verdwijnen, heb ik ze ook niet zien terugkomen ! Als dat maar goed afgelopen is ...
Voor de liefhebbers : in november is er weer een maansverduistering. En op 31 mei zal ik, om 05.33 uur, zeker op post zijn om de gedeeltelijke zonsverduistering mee te maken ! EOS vertelt hierover : "De ochtendschemering zal er merkbaar langer door duren. In plaats van een mooie, ronde zon komt een smalle sikkel boven de oostnoordoostelijke horizon te voorschijn, met de puntjes omhoog gericht. Daarna neemt het verduisterde deel van de zon snel in grootte af. Om 06.30 uur is het verschijnsel achter de rug."
En voor dit weekend wens ik u allemaal een goede paraplu toe !
Prettig weekend !
dinsdag, mei 06, 2003
‘T IS LENTE !
Vroeger schreven we over de eerste krokus, de eerste zwaluw, het eerste prille groen aan de bomen … Daaraan konden we zien dat de lente er zat aan te komen.
Vannacht kreeg ik “mijn” eerste lenteboodschap : de eerste muggensteek ! Ik heb er echter niet te lang over gemijmerd, ben beneden de anti-muggenstick gaan halen en heb geduldig gewacht tot de ergste jeuk voorbij was zodat ik weer verder kon slapen.
Gisterenavond heb ik, voor het slapengaan, in de miezerende regen een toertje rond het huis gemaakt. En, ja hoor, in dit druilerige weer komen ook de eerste slakjes naar buiten ! Allemaal kleine glibberdingetjes, van alle vormen en kleuren. Eigenlijk wel mooi om te zien. Maar, helaas kan ik er niets mee aanvangen in de tuin. Ze zijn dus in de emmer terechtgekomen ... En ik heb er javel over gegoten ... Geen idee of ze het overleefd hebben ...
Ik begin precies een echte “harde” te worden ...
Vroeger schreven we over de eerste krokus, de eerste zwaluw, het eerste prille groen aan de bomen … Daaraan konden we zien dat de lente er zat aan te komen.
Vannacht kreeg ik “mijn” eerste lenteboodschap : de eerste muggensteek ! Ik heb er echter niet te lang over gemijmerd, ben beneden de anti-muggenstick gaan halen en heb geduldig gewacht tot de ergste jeuk voorbij was zodat ik weer verder kon slapen.
Gisterenavond heb ik, voor het slapengaan, in de miezerende regen een toertje rond het huis gemaakt. En, ja hoor, in dit druilerige weer komen ook de eerste slakjes naar buiten ! Allemaal kleine glibberdingetjes, van alle vormen en kleuren. Eigenlijk wel mooi om te zien. Maar, helaas kan ik er niets mee aanvangen in de tuin. Ze zijn dus in de emmer terechtgekomen ... En ik heb er javel over gegoten ... Geen idee of ze het overleefd hebben ...
Ik begin precies een echte “harde” te worden ...
maandag, mei 05, 2003
Vanmorgen in de file gestaan want 5 minuten te laat vertrokken. Ik heb namelijk de eerste twee slakken van het seizoen verschalkt ! Ik heb ze in mijn compost-emmer gezet maar had geen zin om de ganse Dettol-procedure te doorlopen. Dus zullen ze vanavond waarschijnlijk alweer vrolijk in de tuin rondkruipen ... Maar ik denk maar zo : met dat terug uit de emmer kruipen zullen ze wel een tijdje zoet zijn en hebben ze dus geen tijd om zich aan mijn plantjes tegoed te doen. Laat het ons “wederzijdse bezigheidstherapie” noemen : ik hou de slakken bezig en de slakken houden mij bezig ...
En dus stond ik vanmorgen in de file. Een rotfile, als ik het even zeggen mag ! Links op de stoep lag een dode poes. Weer één of andere gek die te laag gevlogen heeft ! Achter mij reed een monovolumewagen zonder voorlichten. Allez, hij reed zo dicht tegen mij dat ik zijn voorlichten geen enkele keer gezien heb. Maar de max was wel de trut voor mij, met twee kinderen op de achterbank, die zich aan tien, vijftien kilometer per uur aan het schminken was !
Ik kon het hele schilderproces heel goed volgen : eerst bracht ze eye-liner aan, daarna fond-de-teint (met één hand !), daarna blush met een dikke borstel en tot slot was ze haar wimpertjes aan het accentueren met mascara. Tijdens dit laatste proces, bleef ze zo ver van haar voorligger verwijderd dat een meneer die van links kwam, dacht dat hij ertussen mocht. Meneren hebben natuurlijk geen enkel benul van het vrouwelijke ochtendopkalefateringsgebeuren ... Neen, dus ! Net voor de naieve meneer op de schilderes ging botsen, remden beide chauffeurs uit alle macht. De schilderdame maakte een opgewonden gebaar met haar mascaraborsteltje : “Zie je dan niet dat ik hier belangrijke dingen aan het doen ben ?”
Exit schmink-trut want ik heb de geschrokken meneer er dan maar tussen gelaten. Doch, net voor we in Sterrebeek aan de lichten kwamen werd een klein opdondertje, dat achter mijn opdringerige monovolume wagen reed, super-ongeduldig. Ze stond al 1 kilometer aan te schuiven maar die 100 meter kon ze niet meer aan en dus reed ze gezwind een éénrichtingsstraat in, langs de verboden kant, natuurlijk ...
Tot zover dus de file van vandaag ...
Ik heb geen eten meegebracht vandaag maar dat kan geen probleem zijn ... Daar Kozzinneke Ann mij vrijdag om het Tiramisu recept gevraagd had, kreeg ik natuurlijk ook een vreselijke goesting naar Tiramisu. Ik heb zaterdag alle ingredienten in huis gehaald en, om zondag even uit te rusten terwijl ik "den boven" aan het poetsen was, heb ik weer eens dat lekkere nagerechtje klaargemaakt. In 't groot natuurlijk want aan een potteke-voor-één-man, daar begin ik niet aan ! De kleine schaal staat thuis in de koelkast. Daar zal ik mij vanavond eens flink aan tegoed doen. En de grote schaal staat hier op kantoor in de koelkast, te wachten tot de taarten van Peter verorberd zijn. Want jawel, het is Peter zijn verjaardag en hij heeft vier heerlijke taarten meegebracht ! Van bij De Broodkorf in Moorsel, nog wel. Die bakker moet ik zeker ook eens gaan uitproberen ...
Enfin, vandaag wordt het dus Dessertendag voor de Meut !
Weet ge wat ? Ik zal het Tiramisu recept eens op Wat Schaft de Pot ? zetten, zie ...
En dus stond ik vanmorgen in de file. Een rotfile, als ik het even zeggen mag ! Links op de stoep lag een dode poes. Weer één of andere gek die te laag gevlogen heeft ! Achter mij reed een monovolumewagen zonder voorlichten. Allez, hij reed zo dicht tegen mij dat ik zijn voorlichten geen enkele keer gezien heb. Maar de max was wel de trut voor mij, met twee kinderen op de achterbank, die zich aan tien, vijftien kilometer per uur aan het schminken was !
Ik kon het hele schilderproces heel goed volgen : eerst bracht ze eye-liner aan, daarna fond-de-teint (met één hand !), daarna blush met een dikke borstel en tot slot was ze haar wimpertjes aan het accentueren met mascara. Tijdens dit laatste proces, bleef ze zo ver van haar voorligger verwijderd dat een meneer die van links kwam, dacht dat hij ertussen mocht. Meneren hebben natuurlijk geen enkel benul van het vrouwelijke ochtendopkalefateringsgebeuren ... Neen, dus ! Net voor de naieve meneer op de schilderes ging botsen, remden beide chauffeurs uit alle macht. De schilderdame maakte een opgewonden gebaar met haar mascaraborsteltje : “Zie je dan niet dat ik hier belangrijke dingen aan het doen ben ?”
Exit schmink-trut want ik heb de geschrokken meneer er dan maar tussen gelaten. Doch, net voor we in Sterrebeek aan de lichten kwamen werd een klein opdondertje, dat achter mijn opdringerige monovolume wagen reed, super-ongeduldig. Ze stond al 1 kilometer aan te schuiven maar die 100 meter kon ze niet meer aan en dus reed ze gezwind een éénrichtingsstraat in, langs de verboden kant, natuurlijk ...
Tot zover dus de file van vandaag ...
Ik heb geen eten meegebracht vandaag maar dat kan geen probleem zijn ... Daar Kozzinneke Ann mij vrijdag om het Tiramisu recept gevraagd had, kreeg ik natuurlijk ook een vreselijke goesting naar Tiramisu. Ik heb zaterdag alle ingredienten in huis gehaald en, om zondag even uit te rusten terwijl ik "den boven" aan het poetsen was, heb ik weer eens dat lekkere nagerechtje klaargemaakt. In 't groot natuurlijk want aan een potteke-voor-één-man, daar begin ik niet aan ! De kleine schaal staat thuis in de koelkast. Daar zal ik mij vanavond eens flink aan tegoed doen. En de grote schaal staat hier op kantoor in de koelkast, te wachten tot de taarten van Peter verorberd zijn. Want jawel, het is Peter zijn verjaardag en hij heeft vier heerlijke taarten meegebracht ! Van bij De Broodkorf in Moorsel, nog wel. Die bakker moet ik zeker ook eens gaan uitproberen ...
Enfin, vandaag wordt het dus Dessertendag voor de Meut !
Weet ge wat ? Ik zal het Tiramisu recept eens op Wat Schaft de Pot ? zetten, zie ...
dinsdag, april 29, 2003
Gisteren ben ik geëindigd met een kleine bedenking bij de kwaliteit van mijn graszaad ... Welja, dat ligt al twee jaar in de garage. Goed ingepakt weliswaar, en er stond geen houdbaarheidsdatum op de verpakking. Maar toch denk ik dat plantenzaad liever onder de grond steekt. Wat mijn vermoeden nog versterkt is, dat het zaad daar nu al enkele dagen in de tuin ligt, bovenop de potgrond die ik kwistig rondgestrooid heb, en er is nog geen enkel vogeltje dat er ook maar een bekje naar uitgestoken heeft ... ! Ik weet zeker dat die diertjes het graszaad al zijn komen inspecteren maar ze zullen wel gedacht hebben : "Pfff ! Zo'n ouwe brol !" en hebben verder geen interesse meer vertoond voor de culinaire aspecten ervan. Aan de weersomstandigheden zal het anders niet liggen : af en toe een flinke plensbui erover en daarna ook nog enkele straaltjes zonneschijn ... Meer moet dat niet zijn, hé ? Wel ... zoals gezegd : we zullen wel zien ...
Heb ik al verteld over de Clickx-punten die we gezamenlijk aan het verzamelen zijn voor ons kleinste Kozzeke ? Vorige dinsdag kocht Walter een Nieuwsblad en daar kreeg hij zowaar een kleurige sleutelhanger bij. En vervolgens staan er elke dag in de krant punten die je kan sparen om nog meer sleutelhangers te "koop-krijgen". Ja, ja, je moet wel 1 EURO bij je spaarpunten neertellen om een nieuwe sleutelhanger te krijgen !
Welnu, eerst had ik het schitterende idee om woensdag ook een krant te gaan kopen en alzo nog een "basis"-sleutelhanger te krijgen. Helaas, driewerf helaas ... De krantenman wist mij te vertellen dat je die eerste Clickx-hanger er alleen maar op dinsdag bijkreeg. Maar, niet getreurd, hij had er nog twee liggen waar hij toch niets meer mee kon doen en die heeft hij mij zomaar gegeven ! Dankuwel, lieve krantenman !
Toen rees er echter een tweede probleempje : als Walter naar kantoor gaat koopt hij geen Nieuwsblad meer en heeft hij dus ook niet de gelegenheid om nog punten te sparen ... Maar, weerom niet getreurd : in de Bosstraat komt elke dag Het Nieuwsblad en Nicole zal ze voor Maarten bijhouden.
En dan is er nog een derde obstakeltje : met je spaarpunten en bijbehorende EURO's, dien je je te begeven naar de dichtsbijgelegen JBC-winkel, alwaar je dan de zo fel begeerde sleutelhangers kan gaan afhalen "tot 25 mei en zolang de voorraad strekt" ... JBC-winkels weet ik hier in de omtrek wel liggen. Maar ...ik mag alleen NIET VERGETEN om er tijdig met de spaarkaart naartoe te gaan ! Zal dat wel goed aflopen ?
Ook hier heb ik weer mijn twijfels want gisterenavond, toen ik een pizzaatje in de oven zette, had ik de mij toevertrouwde spaarkaart al bijna mee de oven ingeschoven ... Ik had de pizza eerst op de kaart gezet en voelde gelukkig nog net op tijd dat de bodem van de pizza "anders" aanvoelde dan van gewoonte ! Maar ge ziet het : hier rust een zeer zware verantwoordelijkheid op mijn schouders ...
Heb ik al verteld over de Clickx-punten die we gezamenlijk aan het verzamelen zijn voor ons kleinste Kozzeke ? Vorige dinsdag kocht Walter een Nieuwsblad en daar kreeg hij zowaar een kleurige sleutelhanger bij. En vervolgens staan er elke dag in de krant punten die je kan sparen om nog meer sleutelhangers te "koop-krijgen". Ja, ja, je moet wel 1 EURO bij je spaarpunten neertellen om een nieuwe sleutelhanger te krijgen !
Welnu, eerst had ik het schitterende idee om woensdag ook een krant te gaan kopen en alzo nog een "basis"-sleutelhanger te krijgen. Helaas, driewerf helaas ... De krantenman wist mij te vertellen dat je die eerste Clickx-hanger er alleen maar op dinsdag bijkreeg. Maar, niet getreurd, hij had er nog twee liggen waar hij toch niets meer mee kon doen en die heeft hij mij zomaar gegeven ! Dankuwel, lieve krantenman !
Toen rees er echter een tweede probleempje : als Walter naar kantoor gaat koopt hij geen Nieuwsblad meer en heeft hij dus ook niet de gelegenheid om nog punten te sparen ... Maar, weerom niet getreurd : in de Bosstraat komt elke dag Het Nieuwsblad en Nicole zal ze voor Maarten bijhouden.
En dan is er nog een derde obstakeltje : met je spaarpunten en bijbehorende EURO's, dien je je te begeven naar de dichtsbijgelegen JBC-winkel, alwaar je dan de zo fel begeerde sleutelhangers kan gaan afhalen "tot 25 mei en zolang de voorraad strekt" ... JBC-winkels weet ik hier in de omtrek wel liggen. Maar ...ik mag alleen NIET VERGETEN om er tijdig met de spaarkaart naartoe te gaan ! Zal dat wel goed aflopen ?
Ook hier heb ik weer mijn twijfels want gisterenavond, toen ik een pizzaatje in de oven zette, had ik de mij toevertrouwde spaarkaart al bijna mee de oven ingeschoven ... Ik had de pizza eerst op de kaart gezet en voelde gelukkig nog net op tijd dat de bodem van de pizza "anders" aanvoelde dan van gewoonte ! Maar ge ziet het : hier rust een zeer zware verantwoordelijkheid op mijn schouders ...
maandag, april 28, 2003
Ik heb het paasweekend verlengd met enkele extra daagjes verlof. Het was de bedoeling dat ik met ons kleinste Kozzeke naar Bobbejaanland zou gaan ... Wonderlijk zijn echter de wegen van het Lot ... !
Dinsdagochtend rond elf uur, vertrokken we uit Diependaal. Op de E314 vertelde broer mij nog dat Bobbejaanland een nieuwe attractie had. "Kijk maar, ik heb het uit de krant gescheurd." Ik begon het artikeltje te lezen en zag dat Bobbejaanland op 5 april zijn deuren geopend had voor het publiek. Maar ... wat zag ik op het volgende regeltje ? "Gesloten van 22 t/m 25 april" ... !!! Wat is dat ? Moeten ze daar na twee weken de boel al weer sluiten om alle vijzen en moeren weer vast te draaien ?
Dus, net toen we in Aarschot de E314 verlieten, riep ik : "Stop ! 't Is gesloten !!" We zijn aan de kant gaan staan en hebben overlegd wat we dan wèl zouden kunnen doen, die dinsdag. Ik dacht plots aan de Zoete Waters in Heverlee. We besloten om daar eens een kijkje te gaan nemen en ... dàt was een aangename verassing ! Het was natuurlijk goed weer en het paasverlof was voorbij, dus was er bijna geen volk en hadden we de ganse speeltuin zo goed als voor ons alleen. We hebben mini-golf gespeeld, Maarten heeft op de trampolines geduikeld, we zijn de goudfazant en de pauwen gaan bewonderen en hebben een praatje gemaakt met de geitjes. Er was ook een water-partij, waar je vanalles kon doen met ... water ! Je kon fonteintjes laten spuiten in allerhande reservoirtjes. Als het ene vijvertje vol was zette je de "sluis" open zodat het water weg kon stromen. Elders kon je het water op een waterrad laten vallen. En er was ook nog een grote schroefboor waarmee je water naar aan hogergelegen bak kon brengen. Met water knoeien is toch altijd leuk, niet ? En verder heeft Maarten heel veel geklommen. Ah jaaaa ! Want er staan voornamelijk klimtuigen in de speeltuin van de Zoete Waters. Rond vijf uur gingen we moe maar tevreden naar huis. Ik ben er zeker van dat Maarten die nacht heel goed geslapen heeft !
Woensdagnamiddag ben ik met zus naar de Makro geweest. Ik kwam thuis met een stofzuiger, een papiersnijmachientje (eindelijk !) en een nieuw droogrekje. Het droogrekje heb ik zaterdag in gebruik genomen. Om het in mekaar te steken moet je wel hogere studies gedaan hebben, vind ik. Maar het is mij gelukt en nu heb ik een handig rekje op wieltjes dat je gemakkelijk kan verplaatsen zonder dat het hele ding, met of zonder was eraan, in duigen valt !
Donderdag en vrijdag moest ik gaan werken. Dat was iets minder. Maar ik heb het overleefd, dank u. Alleen werd mijn maag vrijdagavond nogal op de proef gesteld ... 't Was vrijdagavond nogal druk en achter mij stond in de file een neuspeuteraar ! Eerst gebruikte hij zijn rechterpink, dan zijn rechterwijsvinger, dan zijn linkerwijsvinger en dan zijn linkerpink ! En ... jawel, hoor ! ... Elk van die vingers stak hij daarna netjes in zijn mond ... ! Jakkes !!! Ik zat nog de ganse tijd te denken : "Hier kijk ik niet meer naar !" Maar dat ging niet ! Als gebiologeerd, werd mijn blik steeds weer naar de achteruitkijkspiegel getrokken. Tenslotte begon peutermans ook aan zijn rechteroor te prutsen. Néééééééééééén ! Dat zag ik echt niet meer zitten ! Maar ... oef, wat een opluchting ! ... Hij was gewoon het oortje van zijn mobiele telefoon aan het ajusteren en is toen beginnen tateren en tateren en ... het gepeuter was voorbij.
Ergens moet ik een serieuze adrenaline-stoot gekregen hebben. Misschien wel door die enkele dagen verlof ? Want toen ik vrijdagavond thuiskwam heb ik dadelijk de krabber genomen en ben de tuin in gedoken. Daarna heb ik het gras gemaaid en omdat het er erg regenachtig uitzag, besloot ik om dan maar tegelijk de kale plekken van het gazon opnieuw in te zaaien. Omdat er daarna nog steeds geen druppel uit de lucht viel, heb ik voor alle zekerheid het gazon maar met de gieter besproeid. En toen ik 's nachts wakker werd van de regen op het dak, kon ik mij met een gerust gemoed op mijn andere kant draaien : dank u, Engelbewaarder ! Allez, ik hoop dat het in orde komt met de nieuw ingezaaide stukken ... Want dat graszaad heb ik eigenlijk al een jaar of twee in de kelder liggen ... We zullen wel zien !
Dinsdagochtend rond elf uur, vertrokken we uit Diependaal. Op de E314 vertelde broer mij nog dat Bobbejaanland een nieuwe attractie had. "Kijk maar, ik heb het uit de krant gescheurd." Ik begon het artikeltje te lezen en zag dat Bobbejaanland op 5 april zijn deuren geopend had voor het publiek. Maar ... wat zag ik op het volgende regeltje ? "Gesloten van 22 t/m 25 april" ... !!! Wat is dat ? Moeten ze daar na twee weken de boel al weer sluiten om alle vijzen en moeren weer vast te draaien ?
Dus, net toen we in Aarschot de E314 verlieten, riep ik : "Stop ! 't Is gesloten !!" We zijn aan de kant gaan staan en hebben overlegd wat we dan wèl zouden kunnen doen, die dinsdag. Ik dacht plots aan de Zoete Waters in Heverlee. We besloten om daar eens een kijkje te gaan nemen en ... dàt was een aangename verassing ! Het was natuurlijk goed weer en het paasverlof was voorbij, dus was er bijna geen volk en hadden we de ganse speeltuin zo goed als voor ons alleen. We hebben mini-golf gespeeld, Maarten heeft op de trampolines geduikeld, we zijn de goudfazant en de pauwen gaan bewonderen en hebben een praatje gemaakt met de geitjes. Er was ook een water-partij, waar je vanalles kon doen met ... water ! Je kon fonteintjes laten spuiten in allerhande reservoirtjes. Als het ene vijvertje vol was zette je de "sluis" open zodat het water weg kon stromen. Elders kon je het water op een waterrad laten vallen. En er was ook nog een grote schroefboor waarmee je water naar aan hogergelegen bak kon brengen. Met water knoeien is toch altijd leuk, niet ? En verder heeft Maarten heel veel geklommen. Ah jaaaa ! Want er staan voornamelijk klimtuigen in de speeltuin van de Zoete Waters. Rond vijf uur gingen we moe maar tevreden naar huis. Ik ben er zeker van dat Maarten die nacht heel goed geslapen heeft !
Woensdagnamiddag ben ik met zus naar de Makro geweest. Ik kwam thuis met een stofzuiger, een papiersnijmachientje (eindelijk !) en een nieuw droogrekje. Het droogrekje heb ik zaterdag in gebruik genomen. Om het in mekaar te steken moet je wel hogere studies gedaan hebben, vind ik. Maar het is mij gelukt en nu heb ik een handig rekje op wieltjes dat je gemakkelijk kan verplaatsen zonder dat het hele ding, met of zonder was eraan, in duigen valt !
Donderdag en vrijdag moest ik gaan werken. Dat was iets minder. Maar ik heb het overleefd, dank u. Alleen werd mijn maag vrijdagavond nogal op de proef gesteld ... 't Was vrijdagavond nogal druk en achter mij stond in de file een neuspeuteraar ! Eerst gebruikte hij zijn rechterpink, dan zijn rechterwijsvinger, dan zijn linkerwijsvinger en dan zijn linkerpink ! En ... jawel, hoor ! ... Elk van die vingers stak hij daarna netjes in zijn mond ... ! Jakkes !!! Ik zat nog de ganse tijd te denken : "Hier kijk ik niet meer naar !" Maar dat ging niet ! Als gebiologeerd, werd mijn blik steeds weer naar de achteruitkijkspiegel getrokken. Tenslotte begon peutermans ook aan zijn rechteroor te prutsen. Néééééééééééén ! Dat zag ik echt niet meer zitten ! Maar ... oef, wat een opluchting ! ... Hij was gewoon het oortje van zijn mobiele telefoon aan het ajusteren en is toen beginnen tateren en tateren en ... het gepeuter was voorbij.
Ergens moet ik een serieuze adrenaline-stoot gekregen hebben. Misschien wel door die enkele dagen verlof ? Want toen ik vrijdagavond thuiskwam heb ik dadelijk de krabber genomen en ben de tuin in gedoken. Daarna heb ik het gras gemaaid en omdat het er erg regenachtig uitzag, besloot ik om dan maar tegelijk de kale plekken van het gazon opnieuw in te zaaien. Omdat er daarna nog steeds geen druppel uit de lucht viel, heb ik voor alle zekerheid het gazon maar met de gieter besproeid. En toen ik 's nachts wakker werd van de regen op het dak, kon ik mij met een gerust gemoed op mijn andere kant draaien : dank u, Engelbewaarder ! Allez, ik hoop dat het in orde komt met de nieuw ingezaaide stukken ... Want dat graszaad heb ik eigenlijk al een jaar of twee in de kelder liggen ... We zullen wel zien !
donderdag, april 17, 2003
Gisterenavond weer tot tien uur in het woordenboek gelezen ... Da's een nieuwe hobby van mij. En 't is in alle geval véél interessanter dan "Steve en Ginny" !
Sorry hoor, Mevrouw Rogers, maar uw boek trekt op niets ! 1200 bladzijden wringerij, moord, verleiden, verkrachten (!), zogezegde "haat" ... (maar ze zien mekaar toch eingelijk wel graag, denken ze, maar ze willen het niet toegeven ...). Dat zijn dan waarschijnlijk de "hartstocht" en het "verlangen" die in de titels vermeld worden ? En in de laatste drie bladzijden komt het plots allemaal goed ... !!! Oh Boy !!!
Nu zegt mijn kozzinneke Hilde : "Als ge zo nerveus wordt van dat boek, waarom houdt ge dan niet gewoon op met lezen en legt ge het weg ?" Ze heeft een punt, natuurlijk. Maar dan kent ze de Meut haar lees-gewoonten toch niet goed. Als ik aan een boek begin, moet dat uitgelezen worden ! Hoe lastig ik mij er ook in maak ... Zo heb ik eens drie detectiveverhaaltjes gelezen, waar aan het begin van elk hoofdstuk herhaald werd wat er eerder in het verhaal gebeurd was ... Grrrrr ! Ergerlijk ! Maar ik heb ze tóch uitgelezen, nè !
Enfin, zo ben ik nu dus begonnen aan het woordenboek ... Allez, 't is niet vanwege Steve en Ginny, natuurlijk maar omdat kozzinneke Ann ons zo een prachtige puzzel gestuurd heeft ! Ik geef een voorbeeldje : "101 D van W D". Begin er maar aan ! Daar typ je dan naast "101 dalmatiërs van Walt Disney" en - als dat juist is - wordt de lijn groen. Het is de bedoeling dat je zo 100 groene lijnen krijgt. Tot 70 % blijf je "DOM", dan word je "ZEER INTELLIGENT", ondertussen ben ik - met 91 % - HOOGBEGAAFD en we zullen zien wat er gebeurt als ik de 100 % haal ...
Eergisteren ben ik wat gaan brainstormen in de Bosstraat en zo geraakte ik aan 90 %. Gisteren heb ik dan de "C" van het woordenboek tot mij genomen. Voor dat zinnetje waar de C inkomt, heeft het mij tot nu toe nog niets opgebracht. Maar plots schoot mij wel de oplossing van "6 O is N" te binnen ! Zodat ik doorgestoten ben naar 91 % ...
En ik krijg hier zonet een mailtje van Lieve die vrolijk de stoomfluit laat gaan omdat ze "7 W N op een R" gevonden heeft !
Klein nevenverschijnsel : we beginnen nu ook zo met mekaar te communiceren : "2 B die B S", "ik V er geen B V" ... dat kan natuurlijk wel een beetje ingewikkeld worden ...
Sorry hoor, Mevrouw Rogers, maar uw boek trekt op niets ! 1200 bladzijden wringerij, moord, verleiden, verkrachten (!), zogezegde "haat" ... (maar ze zien mekaar toch eingelijk wel graag, denken ze, maar ze willen het niet toegeven ...). Dat zijn dan waarschijnlijk de "hartstocht" en het "verlangen" die in de titels vermeld worden ? En in de laatste drie bladzijden komt het plots allemaal goed ... !!! Oh Boy !!!
Nu zegt mijn kozzinneke Hilde : "Als ge zo nerveus wordt van dat boek, waarom houdt ge dan niet gewoon op met lezen en legt ge het weg ?" Ze heeft een punt, natuurlijk. Maar dan kent ze de Meut haar lees-gewoonten toch niet goed. Als ik aan een boek begin, moet dat uitgelezen worden ! Hoe lastig ik mij er ook in maak ... Zo heb ik eens drie detectiveverhaaltjes gelezen, waar aan het begin van elk hoofdstuk herhaald werd wat er eerder in het verhaal gebeurd was ... Grrrrr ! Ergerlijk ! Maar ik heb ze tóch uitgelezen, nè !
Enfin, zo ben ik nu dus begonnen aan het woordenboek ... Allez, 't is niet vanwege Steve en Ginny, natuurlijk maar omdat kozzinneke Ann ons zo een prachtige puzzel gestuurd heeft ! Ik geef een voorbeeldje : "101 D van W D". Begin er maar aan ! Daar typ je dan naast "101 dalmatiërs van Walt Disney" en - als dat juist is - wordt de lijn groen. Het is de bedoeling dat je zo 100 groene lijnen krijgt. Tot 70 % blijf je "DOM", dan word je "ZEER INTELLIGENT", ondertussen ben ik - met 91 % - HOOGBEGAAFD en we zullen zien wat er gebeurt als ik de 100 % haal ...
Eergisteren ben ik wat gaan brainstormen in de Bosstraat en zo geraakte ik aan 90 %. Gisteren heb ik dan de "C" van het woordenboek tot mij genomen. Voor dat zinnetje waar de C inkomt, heeft het mij tot nu toe nog niets opgebracht. Maar plots schoot mij wel de oplossing van "6 O is N" te binnen ! Zodat ik doorgestoten ben naar 91 % ...
En ik krijg hier zonet een mailtje van Lieve die vrolijk de stoomfluit laat gaan omdat ze "7 W N op een R" gevonden heeft !
Klein nevenverschijnsel : we beginnen nu ook zo met mekaar te communiceren : "2 B die B S", "ik V er geen B V" ... dat kan natuurlijk wel een beetje ingewikkeld worden ...
maandag, april 14, 2003
Zaterdagmorgen om 6.30 uur word ik wakker ... Joepie ! 't Is weekend ! Ik kan mij nog eens omdraaien ... Dat vind ik altijd zo leuk aan een weekend waar ik niets speciaals te doen heb en dus niet "vroeg" moet opstaan.
En gij gelooft dat ! Om 7.30 uur schiet ik opnieuw wakker ... Jawel, juist geraden ! Meneerke Vink was een tik-concert aan het houden tegen de keukenvenster. Aangezien mijn zaterdagsrust in het gedrang kwam, heb ik dan maar de grote middelen gebruikt. Ik ben opgestaan en heb drie bladzijden uit de Metro-krant op het venster gehangen : onderaan, de poes die uitkijkt naar de "nieuwe stroom", daarnaast het konijn met de grote glimlach en daarboven een kruiswoordraadsel. Ah jaaaa ! 't Is misschien wel een gekke vink maar daarom kan ze toch intelligent zijn, niet ? Wie weet verveelt dat vogeltje zich doodgewoon ? Wel, nu heeft het tenminste iets om niet alleen zijn bekje maar ook zijn hersentjes op te breken ...
Lekker uitslapen was er echter niet meer bij en dus ben ik maar opgebleven en heb er verder een echt doe-weekend van gemaakt : gewassen, gestreken, het terras geschrobd, in de tuin gewerkt ... Resultaat : handen en armen gekrast en vol splinters en mijn rug- en beenspieren die serieus aan het opspelen zijn !
Oh ja, zaterdag ben ik met Kozzinneke Ann naar het engels winkeltje geweest ! Aan de kaarsen hebben we ons eens goed laten gaan : zoveel lekkere geurtjes ze daar hebben, jong ! Maar we gingen eigenlijk omdat Ann "sweet potatoes" nodig had voor een receptje dat ze zondag ging klaarmaken. Jammer, maar "sweet potatoes" hadden ze niet en we hebben dan maar "parsnips" meegenomen. 'k Ben eens curieus of het daarmee gelukt is ... En "All Sorts licorice" (mijn favoriete snoepjes) hadden ze ook al niet !!! "Engels" winkeltje, zei ik toch ?!? Enfin, ik heb dan maar een mix voor "cheese cake" meegenomen. Ik hou u nog op de hoogte ...
En gij gelooft dat ! Om 7.30 uur schiet ik opnieuw wakker ... Jawel, juist geraden ! Meneerke Vink was een tik-concert aan het houden tegen de keukenvenster. Aangezien mijn zaterdagsrust in het gedrang kwam, heb ik dan maar de grote middelen gebruikt. Ik ben opgestaan en heb drie bladzijden uit de Metro-krant op het venster gehangen : onderaan, de poes die uitkijkt naar de "nieuwe stroom", daarnaast het konijn met de grote glimlach en daarboven een kruiswoordraadsel. Ah jaaaa ! 't Is misschien wel een gekke vink maar daarom kan ze toch intelligent zijn, niet ? Wie weet verveelt dat vogeltje zich doodgewoon ? Wel, nu heeft het tenminste iets om niet alleen zijn bekje maar ook zijn hersentjes op te breken ...
Lekker uitslapen was er echter niet meer bij en dus ben ik maar opgebleven en heb er verder een echt doe-weekend van gemaakt : gewassen, gestreken, het terras geschrobd, in de tuin gewerkt ... Resultaat : handen en armen gekrast en vol splinters en mijn rug- en beenspieren die serieus aan het opspelen zijn !
Oh ja, zaterdag ben ik met Kozzinneke Ann naar het engels winkeltje geweest ! Aan de kaarsen hebben we ons eens goed laten gaan : zoveel lekkere geurtjes ze daar hebben, jong ! Maar we gingen eigenlijk omdat Ann "sweet potatoes" nodig had voor een receptje dat ze zondag ging klaarmaken. Jammer, maar "sweet potatoes" hadden ze niet en we hebben dan maar "parsnips" meegenomen. 'k Ben eens curieus of het daarmee gelukt is ... En "All Sorts licorice" (mijn favoriete snoepjes) hadden ze ook al niet !!! "Engels" winkeltje, zei ik toch ?!? Enfin, ik heb dan maar een mix voor "cheese cake" meegenomen. Ik hou u nog op de hoogte ...
vrijdag, april 11, 2003
Met de tik-vink loopt het de spuigaten uit ...
Waarom die vink zo tegen mijn ruiten opvliegt, daarover zijn de meningen verdeeld. Kozze dacht dus dat de vink een rivaal zag in zijn eigen spiegelbeeld. Grote zus ziet het romantischer. Ze heeft het mij gisteren met een krakend stemmetje (maar het gaat alweer beter met haar, dank u) uit de doeken gedaan : die vink heeft geen partner, hij meent in zijn spiegelbeeld een bevallig soortgenootje ter herkennen en dat wil hij versieren ...
't Kan allemaal wel zijn maar nu denk ik toch dat ik moet ingrijpen ... Toen ik gisterenavond thuiskwam, zat de vink op het raamkozijn van het venster van de bureau. Hij zag er goed uit, moet ik zeggen. Maar dan kreeg ik de ruiten zelf in het oog ... ! Van boven tot onder besmeurd, bespikkeld ... Het raamkozijn en de vensterbank helemaal ondergesch*** ! Ik ben dadelijk het keukenvenster gaan inspecteren en, ja hoor ! Daar was het hetzelfde liedje : besmeurd van boven tot onder en beneden alles vol troep ! Waaruit ik concludeerde dat Vinkje gisteren druk bezig geweest moet zijn. Volgens mij moet hij er minstens een snavelbreukje aan overgehouden hebben ...
En dan vraag ik mij nog iets af ... Als het hier om een boze vink gaat, spuwt dat beestje dan, of zo ? Waarom zitten de ruiten anders van boven tot onder vol met witte strepen en vegen ? Of, als we het hier hebben over een "eenzame" vink : zit die gewoon mijn ruiten op te vrijen ... ?
Proefondervindelijk ben ik buiten zelf eens in de ruiten gaan kijken. Daar waar geen gordijnen hangen (= daar waar de vink zo te keer gegaan is), zie je jezelf inderdaad heel goed weerspiegeld in het vensterglas. Om de vink dus toch enigszins te kalmeren, heb ik de gordijnen in de bureau maar weer helemaal gesloten. Zo heeft hij maar één venster meer waar hij zich druk in kan maken : de keukenvenster. Aan de ene achterdeur is de gordijn steeds gesloten en aan de andere achterdeur heeft hij niet zo dadelijk een vensterbank om even op uit te rusten.
Ik bedoel maar, ik moet toch IETS doen, niet ? Binnenkort komt er inderdaad een bevallig vinkenwijfje opdagen en dan zit meneer daar, uitgeput, helemaal verslodderd, misschien wel met een gebroken snaveltje ! Hoe wil je dat hij dan nog de versiertoer opgaat ? Er staat er in mijn vogelboekje ook helemaal niets over agressieve vinken. Integendeel, ze zeggen dat vinken heel sociale vogels zijn, die dikwijls in groep samenwonen. Zit ik daar nu met een vink met gedragsproblemen ? Ik weet het niet meer, hoor ...
Oh ja, toen ik buiten aan de ruiten ging kijken, heb ik de dode zanglijster teruggevonden. "Iemand" moet gedacht hebben : "Mmmm, lekkere hapjes !" en is er veertjes beginnen uitplukken. Maar de eerlijke vinder heeft het blijkbaar snel opgegeven want het is bij die enkele uitgerukte pluimpjes gebleven. Waarschijnlijk omdat de maaltijd toch niet meer zo vers was ...
... Mannen, kinderen en dieren ... Niks als last mee ... ! En ik heb soms al zoveel problemen met mijn eigen zelve ...
Waarom die vink zo tegen mijn ruiten opvliegt, daarover zijn de meningen verdeeld. Kozze dacht dus dat de vink een rivaal zag in zijn eigen spiegelbeeld. Grote zus ziet het romantischer. Ze heeft het mij gisteren met een krakend stemmetje (maar het gaat alweer beter met haar, dank u) uit de doeken gedaan : die vink heeft geen partner, hij meent in zijn spiegelbeeld een bevallig soortgenootje ter herkennen en dat wil hij versieren ...
't Kan allemaal wel zijn maar nu denk ik toch dat ik moet ingrijpen ... Toen ik gisterenavond thuiskwam, zat de vink op het raamkozijn van het venster van de bureau. Hij zag er goed uit, moet ik zeggen. Maar dan kreeg ik de ruiten zelf in het oog ... ! Van boven tot onder besmeurd, bespikkeld ... Het raamkozijn en de vensterbank helemaal ondergesch*** ! Ik ben dadelijk het keukenvenster gaan inspecteren en, ja hoor ! Daar was het hetzelfde liedje : besmeurd van boven tot onder en beneden alles vol troep ! Waaruit ik concludeerde dat Vinkje gisteren druk bezig geweest moet zijn. Volgens mij moet hij er minstens een snavelbreukje aan overgehouden hebben ...
En dan vraag ik mij nog iets af ... Als het hier om een boze vink gaat, spuwt dat beestje dan, of zo ? Waarom zitten de ruiten anders van boven tot onder vol met witte strepen en vegen ? Of, als we het hier hebben over een "eenzame" vink : zit die gewoon mijn ruiten op te vrijen ... ?
Proefondervindelijk ben ik buiten zelf eens in de ruiten gaan kijken. Daar waar geen gordijnen hangen (= daar waar de vink zo te keer gegaan is), zie je jezelf inderdaad heel goed weerspiegeld in het vensterglas. Om de vink dus toch enigszins te kalmeren, heb ik de gordijnen in de bureau maar weer helemaal gesloten. Zo heeft hij maar één venster meer waar hij zich druk in kan maken : de keukenvenster. Aan de ene achterdeur is de gordijn steeds gesloten en aan de andere achterdeur heeft hij niet zo dadelijk een vensterbank om even op uit te rusten.
Ik bedoel maar, ik moet toch IETS doen, niet ? Binnenkort komt er inderdaad een bevallig vinkenwijfje opdagen en dan zit meneer daar, uitgeput, helemaal verslodderd, misschien wel met een gebroken snaveltje ! Hoe wil je dat hij dan nog de versiertoer opgaat ? Er staat er in mijn vogelboekje ook helemaal niets over agressieve vinken. Integendeel, ze zeggen dat vinken heel sociale vogels zijn, die dikwijls in groep samenwonen. Zit ik daar nu met een vink met gedragsproblemen ? Ik weet het niet meer, hoor ...
Oh ja, toen ik buiten aan de ruiten ging kijken, heb ik de dode zanglijster teruggevonden. "Iemand" moet gedacht hebben : "Mmmm, lekkere hapjes !" en is er veertjes beginnen uitplukken. Maar de eerlijke vinder heeft het blijkbaar snel opgegeven want het is bij die enkele uitgerukte pluimpjes gebleven. Waarschijnlijk omdat de maaltijd toch niet meer zo vers was ...
... Mannen, kinderen en dieren ... Niks als last mee ... ! En ik heb soms al zoveel problemen met mijn eigen zelve ...
donderdag, april 10, 2003
Vanmorgen stond er een besuikerd bolleke voor mijn garage ... Van aprilse grillen gesproken ! En de sneeuw plakte zo goed ... Ik heb er verdorie spijt van dat ik niet eerst een sneeuwmanneke gemaakt heb, alvorens te vertrekken. Ne mens zou toch echt ruimte moeten laten voor wat meer kinderlijk plezier in dat stomme gejaagde leven, niet ?
En dan nu ... "Een Diep Droevig DierenVerhaal !" ... Zo eentje waarvan Wim Oosterlinck van StuBru in tranen zou uitbarsten ...
Ik kom gisterenavond thuis en ik hoor "tik, tik, tik ..." tegen het keukenraam. Kijk, en ik weet niet hoe dat komt maar bij mij tikt er NOOIT een roodborstje tegen het raam ... ! Neen hoor, dat roodborstje zit daar altijd maar braafjes op de voederplank of in de bomen. 't Zijn altijd dieren van een ander pluimage die aan mijn raam komen tikken. Zoals - jaaaaren geleden - die fazant, die de siliconen van tussen de ruit en het vensterraam kwam pikken ... Ter informatie : die kauwgom die ik er in de plaats gestoken heb, die zit er nog altijd, hoor ! Maar dit helemaal terzijde ...
Ik hoorde gisterenavond dus "tik, tik, tik ..." tegen het keukenraam. Het was een prachtig vinkje (roestbruin met een grijs kraagje) dat steeds maar tegen het raam opvloog. Ik heb dat vogeltje uitgelegd dat het niet binnen kon : binnen was voor de mensen, buiten was voor de vogeltjes. Helaas had hij mij niet goed begrepen want hij bleef maar proberen, aan elke ruit van de benedenverdieping. "Tik, tik, tik ..." En ik er telkens achter om hem proberen diets te maken dat het toch niets uithaalde ... Tot ik aan de achterdeur naar beneden keek, hoe het vinkje daar op adem zat te komen en een nieuwe aanval op de ruiten aan het voorbereiden was. Wat lag daar, op het tuinpadje aan de achterdeur ? Een ... vogel ... ! Zijn witte buik met stippen maakte dat ik dadelijk ben gaan opzoeken van welke familie hij was : 't was een zanglijster ! Dood ! Geen pluimpje dat er nog aan bewoog ... !
Dat was teveel voor de Meut. Ik heb dadelijk naar Merelbeke gebeld voor morele bijstand. Kozze Frank kon mij echter alleen maar aanhoren, veel practische hulp kon hij mij niet bieden ... Integendeel, ik kreeg nog te horen dat het slechter ging met onze grote zus en dat ze flink ziek onder de wol lag ... Wel vertelde Kozze mij dat die tik-vink waarschijnlijk zichzelf aan het bestrijden was : hij zag zichzelf weerspiegeld in de ruit, dacht dat er zich een 'andere' vink op zijn terrein wou begeven en viel aan ... ! En de zanglijster kon ik eventueel eens gaan oppakken : als het hoofdje opzij zou bungelen, dan was ik zeker dat het nekje gebroken was en dat ze echt dood was ...
Om van dit alles te bekomen, heb ik mij een glaasje wijn moeten inschenken ... Ik heb nog even de bedenking gemaakt dat ik de lijster zou kunnen begraven. Maar ik heb ze maar laten liggen : er dwalen genoeg gegadigden door de tuin ... En, ja hoor ! Vanmorgen was de zanglijster verdwenen ...
Gisteren kreeg ik dus weer maar eens de bevestiging dat het geen goed idee is om de vensters te kuisen : de vogeltjes vliegen zich ertegen te pletter of ze zien er spoken in ... Voor de Coige blijft het vensters kuisen dus beperkt tot twee keer per jaar ...
En dan ... GOED NIEUWS !!! Meutje heeft eindelijk al haar boeken geïnventariseerd ! 't Zijn er iets meer dan 700 en ik heb ze allemaal in een spreadsheet gezet : eerst volgens de plaats waar ze in de kasten staan en dan alfabetisch gesorteerd op de naam van de schrijver. Als ik wil kan ik "boekerijtje" beginnen spelen ... Maar eerst ga ik lekker nog een pak boeken bijkopen met mijn cadeaubonnen van de Fnac !!!
En dan nu ... "Een Diep Droevig DierenVerhaal !" ... Zo eentje waarvan Wim Oosterlinck van StuBru in tranen zou uitbarsten ...
Ik kom gisterenavond thuis en ik hoor "tik, tik, tik ..." tegen het keukenraam. Kijk, en ik weet niet hoe dat komt maar bij mij tikt er NOOIT een roodborstje tegen het raam ... ! Neen hoor, dat roodborstje zit daar altijd maar braafjes op de voederplank of in de bomen. 't Zijn altijd dieren van een ander pluimage die aan mijn raam komen tikken. Zoals - jaaaaren geleden - die fazant, die de siliconen van tussen de ruit en het vensterraam kwam pikken ... Ter informatie : die kauwgom die ik er in de plaats gestoken heb, die zit er nog altijd, hoor ! Maar dit helemaal terzijde ...
Ik hoorde gisterenavond dus "tik, tik, tik ..." tegen het keukenraam. Het was een prachtig vinkje (roestbruin met een grijs kraagje) dat steeds maar tegen het raam opvloog. Ik heb dat vogeltje uitgelegd dat het niet binnen kon : binnen was voor de mensen, buiten was voor de vogeltjes. Helaas had hij mij niet goed begrepen want hij bleef maar proberen, aan elke ruit van de benedenverdieping. "Tik, tik, tik ..." En ik er telkens achter om hem proberen diets te maken dat het toch niets uithaalde ... Tot ik aan de achterdeur naar beneden keek, hoe het vinkje daar op adem zat te komen en een nieuwe aanval op de ruiten aan het voorbereiden was. Wat lag daar, op het tuinpadje aan de achterdeur ? Een ... vogel ... ! Zijn witte buik met stippen maakte dat ik dadelijk ben gaan opzoeken van welke familie hij was : 't was een zanglijster ! Dood ! Geen pluimpje dat er nog aan bewoog ... !
Dat was teveel voor de Meut. Ik heb dadelijk naar Merelbeke gebeld voor morele bijstand. Kozze Frank kon mij echter alleen maar aanhoren, veel practische hulp kon hij mij niet bieden ... Integendeel, ik kreeg nog te horen dat het slechter ging met onze grote zus en dat ze flink ziek onder de wol lag ... Wel vertelde Kozze mij dat die tik-vink waarschijnlijk zichzelf aan het bestrijden was : hij zag zichzelf weerspiegeld in de ruit, dacht dat er zich een 'andere' vink op zijn terrein wou begeven en viel aan ... ! En de zanglijster kon ik eventueel eens gaan oppakken : als het hoofdje opzij zou bungelen, dan was ik zeker dat het nekje gebroken was en dat ze echt dood was ...
Om van dit alles te bekomen, heb ik mij een glaasje wijn moeten inschenken ... Ik heb nog even de bedenking gemaakt dat ik de lijster zou kunnen begraven. Maar ik heb ze maar laten liggen : er dwalen genoeg gegadigden door de tuin ... En, ja hoor ! Vanmorgen was de zanglijster verdwenen ...
Gisteren kreeg ik dus weer maar eens de bevestiging dat het geen goed idee is om de vensters te kuisen : de vogeltjes vliegen zich ertegen te pletter of ze zien er spoken in ... Voor de Coige blijft het vensters kuisen dus beperkt tot twee keer per jaar ...
En dan ... GOED NIEUWS !!! Meutje heeft eindelijk al haar boeken geïnventariseerd ! 't Zijn er iets meer dan 700 en ik heb ze allemaal in een spreadsheet gezet : eerst volgens de plaats waar ze in de kasten staan en dan alfabetisch gesorteerd op de naam van de schrijver. Als ik wil kan ik "boekerijtje" beginnen spelen ... Maar eerst ga ik lekker nog een pak boeken bijkopen met mijn cadeaubonnen van de Fnac !!!
donderdag, april 03, 2003
Dat hieronder, van 1 april, heb ik vandaag pas kunnen publishen. Dinsdag schol er iets met Blogger en woensdag had ik even geen tijd ... Ondertussen zijn de konijnen opgeruimd en ben ik zo goed als geclosed.
Gisterenavond heb ik twintig minuten lang kunnen genieten van het gezelschap van Ransje ! Ik kan er weer mijn klok op gelijk zetten : 't is halfnegen en plots zit hij ergens in een boom ! Ik begin al uit het venster te kijken vanaf kwart na acht, maar als hij "laag" binnenvliegt, kan ik hem niet zien of horen en na wat rondspeuren, zie ik dan plots een donkere plek tussen de takken die Ransje blijkt te zijn. 't Is vooral aan zijn "oortjes" dat ik hem kan herkennen. Een andere vogel heeft een meer uitgesproken profiel. Als die dus beweegt heb je dat dadelijk in de mot. Maar in de schemering is een uil doodgewoon een donkere ovaal. En of hij nu zijn kop beweegt of niet, die donkere "plek" beweegt dus heel weinig ... Waar Ransje dit jaar zijn nest heeft, weet ik niet. Maar ik ben tot de vaststelling gekomen dat mijn tuin zijn jachtgebied is : als hij niet zijn toilet aan het maken is, zit hij gewoon naar beneden tussen de struiken te turen. Een héél grappig zicht ! En vermits ik WEET dat daar muisjes zitten ... Ah jaaa ! In de winter geef ik ze zelfs eten ...
En dan schoot mij gisterenavond deze prangende vraag te binnen : "Hoe weet een vogel op WELKE tak hij kan gaan zitten ?"
Ja, ja, lach maar ! Ge denkt toch niet dat een vogel eerst alle takjes gaat uitproberen, zeker ? Zo van : Oeps ! Krak ! Plof ... Oei, deze tak was een beetje te dun voor mijn gewicht ... En ik heb ook nog nooit een vogel zien landen op een dikkere maar omhoogreikende tak (die niet doorbuigt onder het gewicht van die vogel), om daar dan schuin te blijven zitten, met zijn ene pootje langer dan zijn ander. 't Zou net zijn alsof wij op een trap blijven staan, met de ene voet een trede hoger dan de andere. Dat doen wij toch ook niet ?
Die vogels moeten nogal een "metsersoog" hebben ... Chapeau voor mijn gevederde vriendjes !
Gisterenavond heb ik twintig minuten lang kunnen genieten van het gezelschap van Ransje ! Ik kan er weer mijn klok op gelijk zetten : 't is halfnegen en plots zit hij ergens in een boom ! Ik begin al uit het venster te kijken vanaf kwart na acht, maar als hij "laag" binnenvliegt, kan ik hem niet zien of horen en na wat rondspeuren, zie ik dan plots een donkere plek tussen de takken die Ransje blijkt te zijn. 't Is vooral aan zijn "oortjes" dat ik hem kan herkennen. Een andere vogel heeft een meer uitgesproken profiel. Als die dus beweegt heb je dat dadelijk in de mot. Maar in de schemering is een uil doodgewoon een donkere ovaal. En of hij nu zijn kop beweegt of niet, die donkere "plek" beweegt dus heel weinig ... Waar Ransje dit jaar zijn nest heeft, weet ik niet. Maar ik ben tot de vaststelling gekomen dat mijn tuin zijn jachtgebied is : als hij niet zijn toilet aan het maken is, zit hij gewoon naar beneden tussen de struiken te turen. Een héél grappig zicht ! En vermits ik WEET dat daar muisjes zitten ... Ah jaaa ! In de winter geef ik ze zelfs eten ...
En dan schoot mij gisterenavond deze prangende vraag te binnen : "Hoe weet een vogel op WELKE tak hij kan gaan zitten ?"
Ja, ja, lach maar ! Ge denkt toch niet dat een vogel eerst alle takjes gaat uitproberen, zeker ? Zo van : Oeps ! Krak ! Plof ... Oei, deze tak was een beetje te dun voor mijn gewicht ... En ik heb ook nog nooit een vogel zien landen op een dikkere maar omhoogreikende tak (die niet doorbuigt onder het gewicht van die vogel), om daar dan schuin te blijven zitten, met zijn ene pootje langer dan zijn ander. 't Zou net zijn alsof wij op een trap blijven staan, met de ene voet een trede hoger dan de andere. Dat doen wij toch ook niet ?
Die vogels moeten nogal een "metsersoog" hebben ... Chapeau voor mijn gevederde vriendjes !
dinsdag, april 01, 2003
Prettig 1 april !
Hier op kantoor was het geen april-vis maar een april-konijn ! Toen ik vanmorgen binnenkwam hing er overal (en ik bedoel echt O-VER-AL !) die foto van dat breed glimlachend konijn (reclame voor een of ander automerk). Van alle deuren en van alle schermen blinkt die "smile" ons nu hier toe. En "t is waar wat ze zeggen : het werkt aanstekelijk. Terwijl ik de toer deed van alle bureaus heb ik hier lopen schateren dat het niet mooi meer was ! Ook op de fax lag er een konijn te lachen en op mijn "invoicing-reports" die 's nachts uit mijn printer komen ... jawel : SMILE !!! Vanwaar komen die snoodaards ? Wel, reeds een tijdje heeft onze baas in zijn bureau twee zulke foto's hangen : eentje van het glimlachend konijn en eentje van zijn al even guitig kijkende soortgenoot met een stuk of acht oren. En de baas heeft een mail met uitleg gestuurd : die twee diertjes hebben zich eens goed laten gaan et voilà ... het resultaat !!! Zoiets kan ik echt wel appreciëren ... :-)))
Wat ik niet zo leuk vind is dat we gisteren nieuwe instructies gekregen hebben om de eindekwartaal processen te draaien in ons verschrikkelijke systeem (neen ! het trekt nog altijd op NIKS !!! 't is nog altijd van mijn voeten ...) : doordat wij nu op zomertijd zitten, mogen we in Centraal Europa slechts werken van ... 11.00 tot 19.00 uur !!! Behalve op vrijdag 4 april, dan mogen we 24 uur aan één stuk processen draaien ... Hé-ho ! Waar zijn we mee bezig, jongens ? 't Wordt misschien tijd om een anti-ESA vakbond op te richten ...
Gisterenavond heb ik 19.00 al niet gehaald : om twintig voor zes schoot het plots door mijn hoofd "De Bofrost-man gaat komen (tussen 17.00 en 19.00) ! Ik moet dringend naar huis !!!" Ik liet alles vallen en haastte mij naar de Coige. En terwijl ik op mijn vriezeman zat te wachten, ben ik nog wat in de tuin beginnen toefelen. Ik amuzeerde mij wel maar toch ... hoe later het werd, hoe lastiger ik werd. Waar bleef die man nu ? Hij zou toch niet om vijf uur aan de deur gestaan hebben, zeker ? En dan niet meer terugkomen ? Hij weet toch dat ik nooit zo vroeg thuis ben ! ... Om acht uur, toen de zon aanstalten maakte om onder te gaan, was ik echt héél boos. Tot plots : verdorie ! De Bofrost-man ging komen op 1 april ! Da's morgen !!! ... Hoe noem je zoiets ? Een aprilgrap-avant-la-date ???
En, dank zij mijn eigen warhoofd, heb ik Ransje nog eens gezien ! Rond halfnegen keek ik nog eens door het keukenvenster maar buiten was alles kalm. Toen ik echter boven kwam en door het slaapkamervenster keek, zag ik hem zitten : verborgen achter een boomstam, zodat ik hem vanuit het keukenvenster niet kon zien. Hij was weer zijn kostuumpje aan het fatsoeneren. Plots echter, vloog hij naar een lagerhangende tak van een andere boom, KNOTS ! tegen een andere gevogelte aan ! Wàt dat andere diertje was kon ik niet goed zien, ik zag alleen iets vallen/wegvliegen ... Ik dacht nog : "Meneer Ransje is precies gefrustreerd, dat hij nu al een onschuldige duif attakeert die rustig in de avondschemering zit te mediteren ..." Ik liep terug naar het keukenvenster om vanuit de eerste loge de verdere gebeurtenissen te volgen. En, ja hoor : ze zijn weer met z'n tweetjes ! Twee ransuilen maakten enkele sierlijke loopings door de tuin en verdwenen dan in de bomen van het labo. En dan viel mijn frank : dat tweede gevogelte had ik niet horen fladderen toen het viel/wegvloog. En een uil hoor je namelijk niet fladderen. Ik denk dat je hoogstens een zachte "zwoesj" hoort als hij voorbijvliegt. Dus denk ik dat hij misschien wel gewoon toenaderingspoging deed tot die tweede uil die daar zat te mediteren. Liefde-met-gevoel ... of zo ... ?
Eens even kijken ... Het is nog geen elf uur, dus kan ik nog geen processen beginnen draaien. Wat zullen we nu dan eens gaan doen ???
Een prettige dag iedereen en ... laat je niet in de luren leggen !
Hier op kantoor was het geen april-vis maar een april-konijn ! Toen ik vanmorgen binnenkwam hing er overal (en ik bedoel echt O-VER-AL !) die foto van dat breed glimlachend konijn (reclame voor een of ander automerk). Van alle deuren en van alle schermen blinkt die "smile" ons nu hier toe. En "t is waar wat ze zeggen : het werkt aanstekelijk. Terwijl ik de toer deed van alle bureaus heb ik hier lopen schateren dat het niet mooi meer was ! Ook op de fax lag er een konijn te lachen en op mijn "invoicing-reports" die 's nachts uit mijn printer komen ... jawel : SMILE !!! Vanwaar komen die snoodaards ? Wel, reeds een tijdje heeft onze baas in zijn bureau twee zulke foto's hangen : eentje van het glimlachend konijn en eentje van zijn al even guitig kijkende soortgenoot met een stuk of acht oren. En de baas heeft een mail met uitleg gestuurd : die twee diertjes hebben zich eens goed laten gaan et voilà ... het resultaat !!! Zoiets kan ik echt wel appreciëren ... :-)))
Wat ik niet zo leuk vind is dat we gisteren nieuwe instructies gekregen hebben om de eindekwartaal processen te draaien in ons verschrikkelijke systeem (neen ! het trekt nog altijd op NIKS !!! 't is nog altijd van mijn voeten ...) : doordat wij nu op zomertijd zitten, mogen we in Centraal Europa slechts werken van ... 11.00 tot 19.00 uur !!! Behalve op vrijdag 4 april, dan mogen we 24 uur aan één stuk processen draaien ... Hé-ho ! Waar zijn we mee bezig, jongens ? 't Wordt misschien tijd om een anti-ESA vakbond op te richten ...
Gisterenavond heb ik 19.00 al niet gehaald : om twintig voor zes schoot het plots door mijn hoofd "De Bofrost-man gaat komen (tussen 17.00 en 19.00) ! Ik moet dringend naar huis !!!" Ik liet alles vallen en haastte mij naar de Coige. En terwijl ik op mijn vriezeman zat te wachten, ben ik nog wat in de tuin beginnen toefelen. Ik amuzeerde mij wel maar toch ... hoe later het werd, hoe lastiger ik werd. Waar bleef die man nu ? Hij zou toch niet om vijf uur aan de deur gestaan hebben, zeker ? En dan niet meer terugkomen ? Hij weet toch dat ik nooit zo vroeg thuis ben ! ... Om acht uur, toen de zon aanstalten maakte om onder te gaan, was ik echt héél boos. Tot plots : verdorie ! De Bofrost-man ging komen op 1 april ! Da's morgen !!! ... Hoe noem je zoiets ? Een aprilgrap-avant-la-date ???
En, dank zij mijn eigen warhoofd, heb ik Ransje nog eens gezien ! Rond halfnegen keek ik nog eens door het keukenvenster maar buiten was alles kalm. Toen ik echter boven kwam en door het slaapkamervenster keek, zag ik hem zitten : verborgen achter een boomstam, zodat ik hem vanuit het keukenvenster niet kon zien. Hij was weer zijn kostuumpje aan het fatsoeneren. Plots echter, vloog hij naar een lagerhangende tak van een andere boom, KNOTS ! tegen een andere gevogelte aan ! Wàt dat andere diertje was kon ik niet goed zien, ik zag alleen iets vallen/wegvliegen ... Ik dacht nog : "Meneer Ransje is precies gefrustreerd, dat hij nu al een onschuldige duif attakeert die rustig in de avondschemering zit te mediteren ..." Ik liep terug naar het keukenvenster om vanuit de eerste loge de verdere gebeurtenissen te volgen. En, ja hoor : ze zijn weer met z'n tweetjes ! Twee ransuilen maakten enkele sierlijke loopings door de tuin en verdwenen dan in de bomen van het labo. En dan viel mijn frank : dat tweede gevogelte had ik niet horen fladderen toen het viel/wegvloog. En een uil hoor je namelijk niet fladderen. Ik denk dat je hoogstens een zachte "zwoesj" hoort als hij voorbijvliegt. Dus denk ik dat hij misschien wel gewoon toenaderingspoging deed tot die tweede uil die daar zat te mediteren. Liefde-met-gevoel ... of zo ... ?
Eens even kijken ... Het is nog geen elf uur, dus kan ik nog geen processen beginnen draaien. Wat zullen we nu dan eens gaan doen ???
Een prettige dag iedereen en ... laat je niet in de luren leggen !
donderdag, maart 27, 2003
Het is toch wel een beetje verschietelijk als je 's avonds thuiskomt, de voordeur opendoet en je hoort de radio vollen bank spelen ... ! Het eerste gedacht is dan toch altijd : "Halloooo ! Is hier iemand ?". Twee nano-seconden later weet ik natuurlijk wel dat ik 's morgens de radio vergeten afzetten ben ... Zo zie je maar dat Meutje toch wel goed voor haar huisje en inboedel zorgt : mijn meubeltjes krijgen op tijd en stond een beetje muziek !
Nog eergisteren, heb ik bijna tien minuten lang kunnen genieten van Ransje (he's back !) die op een tak voor het keukenraam zijn pluimenkostuumpje zat te fatsoeneren. Hij was wel alleen, en rond het (verlaten ?) eksternest heb ik nog geen activiteiten mogen waarnemen. Maar mijn uiltjes zijn dus toch nog in de buurt ! En gisterenavond kon ik hem niet zien maar wel horen. Als je het mij vraagt begon dat al heel erg als een baltsroep te klinken. Dus, voor alle Ransuilvrijgezellen slechts één adres : bij Meutje in de Coige zit een knapperd op jullie te wachten !
En nu even uit het bed klappen ... Vannacht, rond een uur of drie - vier, draai ik mij op mijn rechterzij en ik steek mijn linkerhand onder het hoofdkussen dat naast mij ligt. Ik voel daar iets tussen mijn vingers en denk : "dat zal zeker een wolpluisje zijn, of zo" en ik begin daar een beetje met mijn vingers aan te prutsen. Tot ik plots absoluut dringend wou weten WAT ik nu eigenlijk tussen mijn vingers had ! Ik hef het kussen op en zie ... een spin ! Allez, hetgeen er van overbleef : een platgedrukt lijfje met daarrond enkele afgerukte pootjes en wat veegjes op het laken. Ik moet zeggen, ik grezzelde niet zo erg meer als enkele weken geleden. Zou ik toch van spinnetjes beginnen te houden ? Wel een rare manier om dat te tonen, niet ?
En dan rest mij nog een woordje van dank te richten tot mijn Engelbewaarder ... Vanmorgen ben ik om zes uur opgestaan vanwege klaar wakker en nog een half uurtje blijven liggen, daar heb ik geen geniet van. Het gevolg is dan wel dat ik mijn ganse routine kwijt ben en alles in de verkeerde volgorde doe. Er worden dan vele (nutteloze) kilometers afgelegd in de Coige, dat kan ik u verzekeren ! Enfin, net toen ik wou vertrekken, besloot ik om nog even het kleinste kamertje te bezoeken en wat zie ik als ik bovenkom ? De slaapkamervenster staat nog wagenwijd open ! 't Zal misschien wel niet regenen vandaag maar toch : "Dank u, Engelbewaarder !"
Nog eergisteren, heb ik bijna tien minuten lang kunnen genieten van Ransje (he's back !) die op een tak voor het keukenraam zijn pluimenkostuumpje zat te fatsoeneren. Hij was wel alleen, en rond het (verlaten ?) eksternest heb ik nog geen activiteiten mogen waarnemen. Maar mijn uiltjes zijn dus toch nog in de buurt ! En gisterenavond kon ik hem niet zien maar wel horen. Als je het mij vraagt begon dat al heel erg als een baltsroep te klinken. Dus, voor alle Ransuilvrijgezellen slechts één adres : bij Meutje in de Coige zit een knapperd op jullie te wachten !
En nu even uit het bed klappen ... Vannacht, rond een uur of drie - vier, draai ik mij op mijn rechterzij en ik steek mijn linkerhand onder het hoofdkussen dat naast mij ligt. Ik voel daar iets tussen mijn vingers en denk : "dat zal zeker een wolpluisje zijn, of zo" en ik begin daar een beetje met mijn vingers aan te prutsen. Tot ik plots absoluut dringend wou weten WAT ik nu eigenlijk tussen mijn vingers had ! Ik hef het kussen op en zie ... een spin ! Allez, hetgeen er van overbleef : een platgedrukt lijfje met daarrond enkele afgerukte pootjes en wat veegjes op het laken. Ik moet zeggen, ik grezzelde niet zo erg meer als enkele weken geleden. Zou ik toch van spinnetjes beginnen te houden ? Wel een rare manier om dat te tonen, niet ?
En dan rest mij nog een woordje van dank te richten tot mijn Engelbewaarder ... Vanmorgen ben ik om zes uur opgestaan vanwege klaar wakker en nog een half uurtje blijven liggen, daar heb ik geen geniet van. Het gevolg is dan wel dat ik mijn ganse routine kwijt ben en alles in de verkeerde volgorde doe. Er worden dan vele (nutteloze) kilometers afgelegd in de Coige, dat kan ik u verzekeren ! Enfin, net toen ik wou vertrekken, besloot ik om nog even het kleinste kamertje te bezoeken en wat zie ik als ik bovenkom ? De slaapkamervenster staat nog wagenwijd open ! 't Zal misschien wel niet regenen vandaag maar toch : "Dank u, Engelbewaarder !"
maandag, maart 24, 2003
Zaterdagavond hebben we in Beveren een optreden bijgewoond van Tiharea, drie zingende zusjes uit Madagascar en van Regis Gizavo. Het is fantastisch hoe die dames kunnen zingen, met alleen af en toe wat slagwerk. En wat die man uit zijn accordeon toverde : pure rock-and-roll !
Daarna zijn we nog wat gaan drinken in het Sint-Niklase Stamcaféken, waar Patrick ons is komen vervoegen. Die wist ons te vertellen, dat ge verslodderde strelitzia's niet dadelijk moogt weggooien ! Uit de groene basis zouden steeds nieuwe kleurige bloemkelken tevoorschijn komen. Wel, hij heeft gelijk ! In het verjaardagsboeket dat ik op 15 maart mocht ontvangen, zaten drie strelitzia's. Ik ben die nu in het oog aan het houden en er komen inderdaad steeds nieuwe oranje en paarse bloemblaadjes te voorschijn ! Dank u voor de tip, Patrick !
Vorige week heb ik alle woorden die ik nog in voorraad had, gepubliceerd op Woord van de Week. Veel plezier ermee !
En vandaag ben ik moe-moe-moe-moe ... ! 't Zal de lente zijn, zeker ?
Maar laat dat niet aan uw hartje komen en geniet allemaal nog van een stralende week !
Daarna zijn we nog wat gaan drinken in het Sint-Niklase Stamcaféken, waar Patrick ons is komen vervoegen. Die wist ons te vertellen, dat ge verslodderde strelitzia's niet dadelijk moogt weggooien ! Uit de groene basis zouden steeds nieuwe kleurige bloemkelken tevoorschijn komen. Wel, hij heeft gelijk ! In het verjaardagsboeket dat ik op 15 maart mocht ontvangen, zaten drie strelitzia's. Ik ben die nu in het oog aan het houden en er komen inderdaad steeds nieuwe oranje en paarse bloemblaadjes te voorschijn ! Dank u voor de tip, Patrick !
Vorige week heb ik alle woorden die ik nog in voorraad had, gepubliceerd op Woord van de Week. Veel plezier ermee !
En vandaag ben ik moe-moe-moe-moe ... ! 't Zal de lente zijn, zeker ?
Maar laat dat niet aan uw hartje komen en geniet allemaal nog van een stralende week !
dinsdag, maart 04, 2003
Wekker vergeten te zetten ... Vanwege verlof, bijna geen verkeer in de Coige ... En dus pas om zeven uur wakker geschoten ! Haardroger rook verbrand dus dat was ook rap gedaan. Al met al toch nog goed op tijd hier geraakt om wat te kunnen schrijven.
Laat ons beginnen met één minuut stilte voor ... POMPOEN ! Jawel, pompoen is niet meer ... Maar laat het u een troost wezen : hij heeft niet lang afgezien. Eén week geleden kreeg hij een grijs beschimmeld plekje en zondag was hij helemaal gevlekt, gedeukt en verschrompeld. Hij ruste in vrede op de Eeuwige Composthoop ...
Hoeveel leden telt een doorsnee spinnenhuishouden ? Nadat ik vorige week al één spin vermorzeld had, heb ik er zaterdag nog vier (!) - van dezelfde familie - van de muur geplukt en tussen papieren zakdoekjes platgeknepen. 't Waren zo van die harde, die ge zo goed voelt tussen uw vingers, en die "knets !" zeggen als ge ze platdrukt ...Voor alle zekerheid, blijf ik het "bed-afhalen-ritueel" toch nog enkele dagen minutieus uitvoeren ...
Gisterenavond, terwijl ik de voordeur opendeed, zag ik in de verte (ergens boven Bertem, denk ik) "iets" in de lucht hangen. Het was niet echt helemaal rond. Ik dacht eerst en vooral aan een "vlieger" die ze daar ergens aan het oplaten waren. Maar die vloog dan toch wel érg hoog, zulle ... ! Ik ga naar binnen, zoek - én vind ! - mijn verrekijker en begin te "spotten". Niet zo simpel want :
- mét bril zie ik het ding wel in de lucht hangen maar kan ik niet door de verrekijker kijken,
- zónder bril kan ik wel door de verrekijker zien maar vind ik niet zo dadelijk wààr ik moet kijken.
Ondertussen zakte dat "ding" langzaam maar zeker en veranderde het ook van vorm. Eindelijk had ik het in het vizier : zou het zo een luchtballon met een "speciale" vorm kunnen zijn ? Maar waarom veranderde die vorm dan constant ? Het werd ook kleiner, platter en het zakte steeds sneller en sneller ... Voor het achter de huizen verdween, deed het mij denken aan een druiventros op zijn kant ('t was fel donkerblauw) met onderaan twee gele steeltjes ... Ik heb de familie opgeroepen om angstvallig het nieuws in het oog te houden : misschien zou er wel iets over een neergestorte ballon gezegd worden ... ? Op de radio heb ik alvast niets gehoord.
En vannacht had ik weer een baby ! Ik hàd hem gewoon. Hij lag naast mij rond te kijken. 't Was toch zó een brave ! Ik weet nog dat mijn grote bekommernis was : straks krijgt hij honger ! Wat moet ik dan doen ? Want voor één of andere reden was ik principieel tégen borstvoeding maar ik had geen ander eten voorhanden. En dan bleef nog de vraag of ik hem wel borstvoeding zou kùnnen geven ... ?
Pffff ... ! Dat ik in mijn dromen nu ook al met zulke grote levensvragen geconfronteerd moet worden ... !
Laat ons beginnen met één minuut stilte voor ... POMPOEN ! Jawel, pompoen is niet meer ... Maar laat het u een troost wezen : hij heeft niet lang afgezien. Eén week geleden kreeg hij een grijs beschimmeld plekje en zondag was hij helemaal gevlekt, gedeukt en verschrompeld. Hij ruste in vrede op de Eeuwige Composthoop ...
Hoeveel leden telt een doorsnee spinnenhuishouden ? Nadat ik vorige week al één spin vermorzeld had, heb ik er zaterdag nog vier (!) - van dezelfde familie - van de muur geplukt en tussen papieren zakdoekjes platgeknepen. 't Waren zo van die harde, die ge zo goed voelt tussen uw vingers, en die "knets !" zeggen als ge ze platdrukt ...Voor alle zekerheid, blijf ik het "bed-afhalen-ritueel" toch nog enkele dagen minutieus uitvoeren ...
Gisterenavond, terwijl ik de voordeur opendeed, zag ik in de verte (ergens boven Bertem, denk ik) "iets" in de lucht hangen. Het was niet echt helemaal rond. Ik dacht eerst en vooral aan een "vlieger" die ze daar ergens aan het oplaten waren. Maar die vloog dan toch wel érg hoog, zulle ... ! Ik ga naar binnen, zoek - én vind ! - mijn verrekijker en begin te "spotten". Niet zo simpel want :
- mét bril zie ik het ding wel in de lucht hangen maar kan ik niet door de verrekijker kijken,
- zónder bril kan ik wel door de verrekijker zien maar vind ik niet zo dadelijk wààr ik moet kijken.
Ondertussen zakte dat "ding" langzaam maar zeker en veranderde het ook van vorm. Eindelijk had ik het in het vizier : zou het zo een luchtballon met een "speciale" vorm kunnen zijn ? Maar waarom veranderde die vorm dan constant ? Het werd ook kleiner, platter en het zakte steeds sneller en sneller ... Voor het achter de huizen verdween, deed het mij denken aan een druiventros op zijn kant ('t was fel donkerblauw) met onderaan twee gele steeltjes ... Ik heb de familie opgeroepen om angstvallig het nieuws in het oog te houden : misschien zou er wel iets over een neergestorte ballon gezegd worden ... ? Op de radio heb ik alvast niets gehoord.
En vannacht had ik weer een baby ! Ik hàd hem gewoon. Hij lag naast mij rond te kijken. 't Was toch zó een brave ! Ik weet nog dat mijn grote bekommernis was : straks krijgt hij honger ! Wat moet ik dan doen ? Want voor één of andere reden was ik principieel tégen borstvoeding maar ik had geen ander eten voorhanden. En dan bleef nog de vraag of ik hem wel borstvoeding zou kùnnen geven ... ?
Pffff ... ! Dat ik in mijn dromen nu ook al met zulke grote levensvragen geconfronteerd moet worden ... !
donderdag, februari 27, 2003
Mijn eerste werk, als ik op kantoor kom, is het venster openzetten.
Vanmorgen zit mij hier toch een vogeltje te kwinkeleren ... ! Ik kan het niet zien zitten maar het zingt hetzelfde liedje als ik zaterdag gehoord heb. Ik was zaterdagnamiddag gaan wandelen, tot in Vrebos en dan het veld door tot tegen den Hogen Bos. Daar ben ik gestopt want tegen een boom hing een grote plaat "PRIVAAT EIGENDOM". Ik heb mij in het mos afgekapt en ben er wat blijven zitten soezen. Toen ik na een uurtje weer thuis kwam heb ik mij op het terras geïnstalleerd inplaats van dadelijk naar binnen te gaan.
Ik ben er stilletjes blijven zitten en daardoor trokken de meesjes zich niets van mij aan : ze bleven maar af en aan vliegen naar de vetbolletjes die ik opgehangen had. En plots weerklonk dat gekwinkeleer in de kerstboom naast mij ! Ik zag het vogeltje van takje naar takje springen, ondertussen even stoppend om zijn liedje te zingen. Helaas zag ik het diertje in tegenlicht en kan ik er dus geen preciese beschrijving van geven. Ik weet alleen dat het geen mus was, en ook geen meesje, en ook geen roodborstje, en ook geen winterkoninkje. Want die ken ik ondertussen al heel goed. Maar het gefluit kan ik wel nadoen : twiet-twiet-twiet-twiet, twrrriejterdetwrrrjietterdetwrrriejt-twit, twiet-twiet-twiet-twiet !!!
Ik zal bij Kozze Eindredacteur nog eens naar zijn vogel-CD moeten gaan luisteren ...
Vanmorgen zit mij hier toch een vogeltje te kwinkeleren ... ! Ik kan het niet zien zitten maar het zingt hetzelfde liedje als ik zaterdag gehoord heb. Ik was zaterdagnamiddag gaan wandelen, tot in Vrebos en dan het veld door tot tegen den Hogen Bos. Daar ben ik gestopt want tegen een boom hing een grote plaat "PRIVAAT EIGENDOM". Ik heb mij in het mos afgekapt en ben er wat blijven zitten soezen. Toen ik na een uurtje weer thuis kwam heb ik mij op het terras geïnstalleerd inplaats van dadelijk naar binnen te gaan.
Ik ben er stilletjes blijven zitten en daardoor trokken de meesjes zich niets van mij aan : ze bleven maar af en aan vliegen naar de vetbolletjes die ik opgehangen had. En plots weerklonk dat gekwinkeleer in de kerstboom naast mij ! Ik zag het vogeltje van takje naar takje springen, ondertussen even stoppend om zijn liedje te zingen. Helaas zag ik het diertje in tegenlicht en kan ik er dus geen preciese beschrijving van geven. Ik weet alleen dat het geen mus was, en ook geen meesje, en ook geen roodborstje, en ook geen winterkoninkje. Want die ken ik ondertussen al heel goed. Maar het gefluit kan ik wel nadoen : twiet-twiet-twiet-twiet, twrrriejterdetwrrrjietterdetwrrriejt-twit, twiet-twiet-twiet-twiet !!!
Ik zal bij Kozze Eindredacteur nog eens naar zijn vogel-CD moeten gaan luisteren ...
woensdag, februari 26, 2003
Dinsdagmorgen loopt de wekker af, ik zet het venster open en begin aan de schikking van mijn beddengoed. Dat is altijd een hele klus want ik heb niet alleen twee donsdekens opliggen (alhoewel ik die ene nu wel weer in de kast mag steken : het is er te warm voor geworden dus ligt ze alleen nog op het voeteneind, wat wil zeggen dat ze 's morgens op de grond ligt) maar er liggen ook nog zeven kussens in mijn bed ! 't Is bijna zoals dat kinderliedje :
's Avonds als ik slapen ga
Komen mij tien engeltjes na :
Twee aan het hoofdeind, twee aan het voeteind,
Twee aan de linkerkant, twee aan de rechterkant,
En twee om ... (de rest ben ik vergeten ...)
In de Coige zijn het dus geen tien engeltjes maar zeven kussens : een kopkussen, drie om een torentje te bouwen zodat mijn nachtlampje niet in mijn ogen schijnt, twee om tussen mijn knieën te steken (één voor als ik op de linkerkant slaap, één voor de rechterkant) en één om mij tegen te houden zodat ik niet op mijn buik rol. ... Zet dàt maar eens om in een rijmpje ... !
Wanneer ik nu wakker word, zet ik het venster open en begin ik dus het beddengoed te schikken. En wie kroop er dinsdagmorgen onder één van de kussens uit ? Een spin ! Grrrrrezzel ! Ik had weer niet alleen geslapen !!!
Vorige week had ik al enkele dagen een spin op het plafond zien zitten. Ze zat boven de deur en dus ver van mijn bed verwijderd. Ik heb haar nog gezegd : "O.K. gij daar in uw hoekske en ik hier in het mijne !" 't Was echter een franke spinnekop want zondag zat ze - nog steeds op het plafond - recht boven het hoofdeinde van het bed. Ik heb haar weer verwittigd : "Gij daar boven en ik hier beneden, goed ?" Helaas ! Ze wou niet luisteren en maandag zat ze op het bed. Ik heb ze tussen een papieren zakdoekje vermorzeld ...
Kon ik echter weten dat ze haar ganse familie bijhad ??? Enfin, die spin die dinsdagmorgen onder mijn kussen uitkroop was weer veel te snel voor de Meut : tegen dat ik een papieren zakdoekje vasthad, was ze allang weer verdwenen. Ik heb het bed afgetrokken, niets gevonden, en dan maar geroepen : "En tegen vanavond wil ik dat ge hier weg zijt, hé !" Dinsdagavond, weer heel het bed afgehaald vooraleer ik erin kroop : geen spin te bespeuren. Vanmorgen, terug alle kussens omgekeerd : niets gevonden dat meer dan vier poten had ... Dit is nu mijn ritueel voor de rest van de week, vrees ik ...
En ons Kozzeke vertrekt deze namiddag terug naar "over 't water". Hij heeft gisteren een prachtige tekening gemaakt die papa zal inscannen en mij toesturen zodat ik ze binnenkort weer op de Sofa kan zetten. Grappig detail : eergisteren was hij op zijn bord aan het tekenen en hij vroeg ons wat dat was. Ik zag verschillende huisjes naast mekaar en een boompje erbij. Dus ik zei : een dorpje, een stad, een straat ? Hij kon er niet van over dat ik zijn tekening niet herkende. Zag ik dan niet die typische deurtjes aan dat ene huis ? Inderdaad, dat waren saloon-deuren, dat had ik wel opgemerkt. Wel, wist ik dan niet dat dat de Old Eastern Town was ? Papa heeft dan even uitgelegd dat het eigenlijk over het Westen gaat, waar de cowboys en de indianen leven. En Maarten tekende er prompt een postkoets bij ! Met mooie krullen op de zijkant want "that is how they usually are ...".
Ik sta er telkens weer verstomd van hoeveel ons Kozzeke "weet" en het is prachtig om te horen en te zien hoe hij over alles een eigen beeld en een eigen gedacht heeft ! Hij blijft niet klein, natuurlijk. En ik zie hem ook niet zo dikwijls. 't Zal daardoor komen, zeker ?
's Avonds als ik slapen ga
Komen mij tien engeltjes na :
Twee aan het hoofdeind, twee aan het voeteind,
Twee aan de linkerkant, twee aan de rechterkant,
En twee om ... (de rest ben ik vergeten ...)
In de Coige zijn het dus geen tien engeltjes maar zeven kussens : een kopkussen, drie om een torentje te bouwen zodat mijn nachtlampje niet in mijn ogen schijnt, twee om tussen mijn knieën te steken (één voor als ik op de linkerkant slaap, één voor de rechterkant) en één om mij tegen te houden zodat ik niet op mijn buik rol. ... Zet dàt maar eens om in een rijmpje ... !
Wanneer ik nu wakker word, zet ik het venster open en begin ik dus het beddengoed te schikken. En wie kroop er dinsdagmorgen onder één van de kussens uit ? Een spin ! Grrrrrezzel ! Ik had weer niet alleen geslapen !!!
Vorige week had ik al enkele dagen een spin op het plafond zien zitten. Ze zat boven de deur en dus ver van mijn bed verwijderd. Ik heb haar nog gezegd : "O.K. gij daar in uw hoekske en ik hier in het mijne !" 't Was echter een franke spinnekop want zondag zat ze - nog steeds op het plafond - recht boven het hoofdeinde van het bed. Ik heb haar weer verwittigd : "Gij daar boven en ik hier beneden, goed ?" Helaas ! Ze wou niet luisteren en maandag zat ze op het bed. Ik heb ze tussen een papieren zakdoekje vermorzeld ...
Kon ik echter weten dat ze haar ganse familie bijhad ??? Enfin, die spin die dinsdagmorgen onder mijn kussen uitkroop was weer veel te snel voor de Meut : tegen dat ik een papieren zakdoekje vasthad, was ze allang weer verdwenen. Ik heb het bed afgetrokken, niets gevonden, en dan maar geroepen : "En tegen vanavond wil ik dat ge hier weg zijt, hé !" Dinsdagavond, weer heel het bed afgehaald vooraleer ik erin kroop : geen spin te bespeuren. Vanmorgen, terug alle kussens omgekeerd : niets gevonden dat meer dan vier poten had ... Dit is nu mijn ritueel voor de rest van de week, vrees ik ...
En ons Kozzeke vertrekt deze namiddag terug naar "over 't water". Hij heeft gisteren een prachtige tekening gemaakt die papa zal inscannen en mij toesturen zodat ik ze binnenkort weer op de Sofa kan zetten. Grappig detail : eergisteren was hij op zijn bord aan het tekenen en hij vroeg ons wat dat was. Ik zag verschillende huisjes naast mekaar en een boompje erbij. Dus ik zei : een dorpje, een stad, een straat ? Hij kon er niet van over dat ik zijn tekening niet herkende. Zag ik dan niet die typische deurtjes aan dat ene huis ? Inderdaad, dat waren saloon-deuren, dat had ik wel opgemerkt. Wel, wist ik dan niet dat dat de Old Eastern Town was ? Papa heeft dan even uitgelegd dat het eigenlijk over het Westen gaat, waar de cowboys en de indianen leven. En Maarten tekende er prompt een postkoets bij ! Met mooie krullen op de zijkant want "that is how they usually are ...".
Ik sta er telkens weer verstomd van hoeveel ons Kozzeke "weet" en het is prachtig om te horen en te zien hoe hij over alles een eigen beeld en een eigen gedacht heeft ! Hij blijft niet klein, natuurlijk. En ik zie hem ook niet zo dikwijls. 't Zal daardoor komen, zeker ?
donderdag, februari 20, 2003
Dit is geen soap meer ... dit is pure science-fiction ... !!!
Ik begin even vanaf het begin : sinds oktober werken wij met een nieuwe applicatie waar momenteel nog steeds vanalles vierkant aan draait. Eén van de hardnekkige geschilpunten is, dat het systeem ons belgisch bankrekeningnummer niet aankan.
Na twee maanden kwam de leverancier van de software terug met het antwoord dat ons banknummer wel verkeerd moet zijn want hun software accepteert het niet ! Gisteren, nog een drietal maanden later, kregen we bericht dat de leverancier van de software "will not investigate this any further without a letter from the bank stating that 5406666 is the bank account number and 92 is the check digit number."
O.K., u vraagt, wij draaien. Momenteel is er iemand hier aan onze bank aan het vragen of zij schriftelijk willen bevestigen dat ons bankrekeningnummer juist is. Ik probeer mij de reactie van de bankmensen voor te stellen ... Ach wat ! Wij hebben er al zo mee gelachen. Dan mogen anderen er ook wat plezier aan beleven, niet ?
Ik antwoord gisteren nog even aan Angel, mijn amerikaanse collega (ja wat dacht je ? Natùùrlijk is de leverancier van die software amerikaans !) dat die leverancier zelf ook een belgisch kantoor heeft. Zij betrekken notabene kantoren hier aan de overkant van de steenweg ! En ik vraag mij af waar zíj dan hun bank hebben ? Dat zal wel geen belgische bank zijn, vermits hun software geen belgische bankrekeningnummers aankan ... Waarop Angel antwoordt : "That's why they are saying we are using the wrong numbers. They have other clients with offices in Belgium and neither of them are using the 92 number that we supplied. Unfortunately, both are using different numbers, so I wouldn't just want to choose one because it may be wrong."
Ik heb de laatste zin enkele keren herlezen en moet tot de vaststelling komen dat :
a) die softwareleverancier twéé klanten heeft in België ("both")
b) ALLE amerikanen oer- en oerstom zijn ! Ja, ja, óók "onze" amerikaanse collega's ! Zou onze Angel daar eens even doodleuk willen proberen of ons bankrekeningnummer eventueel met een "ander" controlenummer zou werken ... Komààn zeg ! Wéten die eigenlijk wel waar ze mee bezig zijn ???
Ik weet dus zeker dat ik het bij het rechte eind heb als ik zeg dat amerikanen als volgt reageren : "Belgium ? What's that ? The capital of Brussels ?"
Oh boy ... !
Ik begin even vanaf het begin : sinds oktober werken wij met een nieuwe applicatie waar momenteel nog steeds vanalles vierkant aan draait. Eén van de hardnekkige geschilpunten is, dat het systeem ons belgisch bankrekeningnummer niet aankan.
Na twee maanden kwam de leverancier van de software terug met het antwoord dat ons banknummer wel verkeerd moet zijn want hun software accepteert het niet ! Gisteren, nog een drietal maanden later, kregen we bericht dat de leverancier van de software "will not investigate this any further without a letter from the bank stating that 5406666 is the bank account number and 92 is the check digit number."
O.K., u vraagt, wij draaien. Momenteel is er iemand hier aan onze bank aan het vragen of zij schriftelijk willen bevestigen dat ons bankrekeningnummer juist is. Ik probeer mij de reactie van de bankmensen voor te stellen ... Ach wat ! Wij hebben er al zo mee gelachen. Dan mogen anderen er ook wat plezier aan beleven, niet ?
Ik antwoord gisteren nog even aan Angel, mijn amerikaanse collega (ja wat dacht je ? Natùùrlijk is de leverancier van die software amerikaans !) dat die leverancier zelf ook een belgisch kantoor heeft. Zij betrekken notabene kantoren hier aan de overkant van de steenweg ! En ik vraag mij af waar zíj dan hun bank hebben ? Dat zal wel geen belgische bank zijn, vermits hun software geen belgische bankrekeningnummers aankan ... Waarop Angel antwoordt : "That's why they are saying we are using the wrong numbers. They have other clients with offices in Belgium and neither of them are using the 92 number that we supplied. Unfortunately, both are using different numbers, so I wouldn't just want to choose one because it may be wrong."
Ik heb de laatste zin enkele keren herlezen en moet tot de vaststelling komen dat :
a) die softwareleverancier twéé klanten heeft in België ("both")
b) ALLE amerikanen oer- en oerstom zijn ! Ja, ja, óók "onze" amerikaanse collega's ! Zou onze Angel daar eens even doodleuk willen proberen of ons bankrekeningnummer eventueel met een "ander" controlenummer zou werken ... Komààn zeg ! Wéten die eigenlijk wel waar ze mee bezig zijn ???
Ik weet dus zeker dat ik het bij het rechte eind heb als ik zeg dat amerikanen als volgt reageren : "Belgium ? What's that ? The capital of Brussels ?"
Oh boy ... !
vrijdag, februari 14, 2003
Eergisteren hebben we hier een pure natuurfilm te zien gekregen ...
Hiernaast staan de vuilzakken buiten. Nu ik er aan denk ... die staan daar al de ganse week en er komen er steeds maar bij ... ! Misschien is de vuilnisophalingsfaktuur nog niet betaald ? Welnu, eergisteren zijn de kraaien op die vuilnisbelt aangevallen. Ze pikten de bovenste zakken open en sleurden er het afval uit. Een mooi zooitje is het daar nu toch ! Ik vraag mij af wanneer Alberto eens met zijn borstel en blik gaat passeren ... Alhoewel, ik denk dat ik weet waarom dat nog niet gebeurd is : daar zijn namelijk geen struiken in de buurt waar hij, na eens goed rondgekeken te hebben, het vuil onder kan kieperen !
Maar om nu op de kraaien terug te komen ... Eén van de vogels had een lekker besmeurd stukje papier uit de zak getrokken. Dat bracht hij tot onder ons venster, onder een boompje, en hij begon er stukjes schors en steentjes op te stapelen. (Waarom zouden ze dat eigenlijk doen ? vroegen we ons af) Een andere kraai kreeg toch wel geen pistolet te pakken, zeker ! Het broodje was nog verpakt in plastic en het beestje installeerde zich ermee op het dak van een nabij geparkeerde camionette. (Je zal maar op de parking komen en een broodje op het dak van je wagen vinden !) Met zijn tweetjes zijn ze toen aan het plastic beginnen sleuren, tot ze het broodje er uit hadden. Daarna pikten ze om beurt een stuk uit het broodje en dat gingen ze in een boompje zitten oppeuzelen. Vanop de haag werd het ganse gebeuren in het oog gehouden door een roodborstje en terwijl het broodje onbewaakt op het dak van de camionette lag, kwam ook dat kleintje zich eraan tegoed doen ! Toen een franke ekster echter toenaderingspogingen ondernam, kwam een van de kraaien terug om haar weg te jagen. Een ganse tijd hebben we hier zo staan kijken naar het wel en het wee van het broodje op het dak van de camionette. Tot een van de kraaien het welletjes vond en met de rest van de pistolet in de bek naar andere oorden vloog.
Met een beetje fantasie kon je je inbeelden dat je naar een reportage van National Geographic zat te kijken ... !
En : GOED NIEUWS ! Gisteren was het 13 februari en ik heb GEEN Bo-Frost Man gezien ! Mijn gedacht hebben ze mijn fax goed ontvangen ...
Minder goed nieuws : dinsdagavond had ik al 260 stiksteekjes gedaan, ttz bijna een ganse kant van één van mijn kussens aan mekaar genaaid. Maar toen ik op het einde kwam zag ik dat ik aan die kant maar een zoompje meer had van een halve centimeter. Terwijl ik aan de andere kant zeker drie centimeter stof over had ... ! Ik weet het, en ik heb het nog zo tegen mezelf gezegd : dit is aftel-stof, dan moet je de draadjes en de steken TELLEN !!! Maar neen, Meut wist het weer beter : ik heb de stukken stof gewoon op elkaar gelegd (gewoon, met mijn metsersoog, dat mij toen toch weel héél erg in de steek gelaten heeft ...) en ik ben beginnen naaien. Eén dingetje had ik echter over het hoofd gezien : één stuk stof was bewerkt, het andere (de achterkant) niet. Wel, en nu weet ik dus dat een lap die vol met kruisjessteken staat, zich "anders" gedraagt dan een lap waar geen steekjes op staan. Met het bekende gevolg : drie centimeter aan de ene kant en slechts een half centimetertje aan de andere kant ...
Ik heb dinsdagavond die 260 stiksteekjes er dan maar weer uitgehaald ... En ik heb zo het gevoel dat het nog een tijdje zou kunnen duren eer ik dit project weer in handen neem ...
Hiernaast staan de vuilzakken buiten. Nu ik er aan denk ... die staan daar al de ganse week en er komen er steeds maar bij ... ! Misschien is de vuilnisophalingsfaktuur nog niet betaald ? Welnu, eergisteren zijn de kraaien op die vuilnisbelt aangevallen. Ze pikten de bovenste zakken open en sleurden er het afval uit. Een mooi zooitje is het daar nu toch ! Ik vraag mij af wanneer Alberto eens met zijn borstel en blik gaat passeren ... Alhoewel, ik denk dat ik weet waarom dat nog niet gebeurd is : daar zijn namelijk geen struiken in de buurt waar hij, na eens goed rondgekeken te hebben, het vuil onder kan kieperen !
Maar om nu op de kraaien terug te komen ... Eén van de vogels had een lekker besmeurd stukje papier uit de zak getrokken. Dat bracht hij tot onder ons venster, onder een boompje, en hij begon er stukjes schors en steentjes op te stapelen. (Waarom zouden ze dat eigenlijk doen ? vroegen we ons af) Een andere kraai kreeg toch wel geen pistolet te pakken, zeker ! Het broodje was nog verpakt in plastic en het beestje installeerde zich ermee op het dak van een nabij geparkeerde camionette. (Je zal maar op de parking komen en een broodje op het dak van je wagen vinden !) Met zijn tweetjes zijn ze toen aan het plastic beginnen sleuren, tot ze het broodje er uit hadden. Daarna pikten ze om beurt een stuk uit het broodje en dat gingen ze in een boompje zitten oppeuzelen. Vanop de haag werd het ganse gebeuren in het oog gehouden door een roodborstje en terwijl het broodje onbewaakt op het dak van de camionette lag, kwam ook dat kleintje zich eraan tegoed doen ! Toen een franke ekster echter toenaderingspogingen ondernam, kwam een van de kraaien terug om haar weg te jagen. Een ganse tijd hebben we hier zo staan kijken naar het wel en het wee van het broodje op het dak van de camionette. Tot een van de kraaien het welletjes vond en met de rest van de pistolet in de bek naar andere oorden vloog.
Met een beetje fantasie kon je je inbeelden dat je naar een reportage van National Geographic zat te kijken ... !
En : GOED NIEUWS ! Gisteren was het 13 februari en ik heb GEEN Bo-Frost Man gezien ! Mijn gedacht hebben ze mijn fax goed ontvangen ...
Minder goed nieuws : dinsdagavond had ik al 260 stiksteekjes gedaan, ttz bijna een ganse kant van één van mijn kussens aan mekaar genaaid. Maar toen ik op het einde kwam zag ik dat ik aan die kant maar een zoompje meer had van een halve centimeter. Terwijl ik aan de andere kant zeker drie centimeter stof over had ... ! Ik weet het, en ik heb het nog zo tegen mezelf gezegd : dit is aftel-stof, dan moet je de draadjes en de steken TELLEN !!! Maar neen, Meut wist het weer beter : ik heb de stukken stof gewoon op elkaar gelegd (gewoon, met mijn metsersoog, dat mij toen toch weel héél erg in de steek gelaten heeft ...) en ik ben beginnen naaien. Eén dingetje had ik echter over het hoofd gezien : één stuk stof was bewerkt, het andere (de achterkant) niet. Wel, en nu weet ik dus dat een lap die vol met kruisjessteken staat, zich "anders" gedraagt dan een lap waar geen steekjes op staan. Met het bekende gevolg : drie centimeter aan de ene kant en slechts een half centimetertje aan de andere kant ...
Ik heb dinsdagavond die 260 stiksteekjes er dan maar weer uitgehaald ... En ik heb zo het gevoel dat het nog een tijdje zou kunnen duren eer ik dit project weer in handen neem ...
maandag, februari 10, 2003
Nogal laat op kantoor toegekomen want serieus in de file gezeten vanwege ... te laat vertrokken ... !
Maar daar had ik een perfecte reden voor !
Na een zware nacht (ik was weer maar eens zwanger en de vloer van mijn slaapkamer was eigenlijk het dek van een klein scheepje en dat "dek" werd almaar kleiner ... zucht ! ... vermoeiend, hoor ! met een ballonbuikje proberen om er niet af te vallen !), was ik vanochtend nochtans op de gewone tijd opgestaan en ik stond ook op de gewone tijd klaar om te vertrekken. Maar terwijl ik mijn tasje melk aan het drinken ben kijk ik naar buiten en ... wie vliegt daar voorbij ? Jawel, Ransje ! Twee keer is hij overgevlogen en dan landde hij in de conifeer van het labo. Ik wou boven uit het venster gaan kijken maar jammer genoeg brandde in het labo nog het nachtlicht, zodat het te moeilijk was om goed in de schemering te kunnen kijken.
Meutje kan dus weer "uilspotten" en vanzelfsprekend hou ik u op de hoogte !
Dit weekend heb ik géén rugklachten gehad, alhoewel ik zondacochtend de kelder gekuist heb. Het was namelijk al een hele tijd geleden dat ik de "overloopemmer" van onder de boiler nog eens leeggemaakt had en die was een beetje ... euh ... overgelopen.
Verder heeft de wasmachine ook goed haar best gedaan en ... jawel, dames en heren ! ...
HET LAATSTE KRUISJE IS GEZET !!!
Ik heb wel een beetje overdaad gepleegd : drie uren na mekaar ben ik aan de laatste rijtjes bezig geweest. Mijn linkerschouder hing er een beetje van uit de kom, maar daar voel ik vandaag ook niets meer van. (Zou het kunnen zijn dat ik helemaal gevoelloos aan 't worden ben ?) Maar de kussens zijn dus af ! Ik heb ze geperst, moet ze in elkaar zetten en dan opvullen. Dat in elkaar zetten wordt nog een precisie werkje want ik wil dat de stiksteekjes met de kruisjessteken overeenkomen. Maar dat heb ik er voor over : nog 8 keer 280 stiksteekjes en mijn "positief-negatief" kussens zijn een feit !
Maar daarmee is mijn handwerk "en cours" nog niet af ... Ik heb op de bodem van mijn handwerkdoos nog iets teruggevonden : de bloemetjes die ik op de slaapkamergordijnen wil aanbrengen. Twee bloemetjes zijn al gedaan maar ik moet er alles samen een stuk of twintig doen ... En net nu de lange winteravonden voorbij zijn ... !
Maar daar had ik een perfecte reden voor !
Na een zware nacht (ik was weer maar eens zwanger en de vloer van mijn slaapkamer was eigenlijk het dek van een klein scheepje en dat "dek" werd almaar kleiner ... zucht ! ... vermoeiend, hoor ! met een ballonbuikje proberen om er niet af te vallen !), was ik vanochtend nochtans op de gewone tijd opgestaan en ik stond ook op de gewone tijd klaar om te vertrekken. Maar terwijl ik mijn tasje melk aan het drinken ben kijk ik naar buiten en ... wie vliegt daar voorbij ? Jawel, Ransje ! Twee keer is hij overgevlogen en dan landde hij in de conifeer van het labo. Ik wou boven uit het venster gaan kijken maar jammer genoeg brandde in het labo nog het nachtlicht, zodat het te moeilijk was om goed in de schemering te kunnen kijken.
Meutje kan dus weer "uilspotten" en vanzelfsprekend hou ik u op de hoogte !
Dit weekend heb ik géén rugklachten gehad, alhoewel ik zondacochtend de kelder gekuist heb. Het was namelijk al een hele tijd geleden dat ik de "overloopemmer" van onder de boiler nog eens leeggemaakt had en die was een beetje ... euh ... overgelopen.
Verder heeft de wasmachine ook goed haar best gedaan en ... jawel, dames en heren ! ...
HET LAATSTE KRUISJE IS GEZET !!!
Ik heb wel een beetje overdaad gepleegd : drie uren na mekaar ben ik aan de laatste rijtjes bezig geweest. Mijn linkerschouder hing er een beetje van uit de kom, maar daar voel ik vandaag ook niets meer van. (Zou het kunnen zijn dat ik helemaal gevoelloos aan 't worden ben ?) Maar de kussens zijn dus af ! Ik heb ze geperst, moet ze in elkaar zetten en dan opvullen. Dat in elkaar zetten wordt nog een precisie werkje want ik wil dat de stiksteekjes met de kruisjessteken overeenkomen. Maar dat heb ik er voor over : nog 8 keer 280 stiksteekjes en mijn "positief-negatief" kussens zijn een feit !
Maar daarmee is mijn handwerk "en cours" nog niet af ... Ik heb op de bodem van mijn handwerkdoos nog iets teruggevonden : de bloemetjes die ik op de slaapkamergordijnen wil aanbrengen. Twee bloemetjes zijn al gedaan maar ik moet er alles samen een stuk of twintig doen ... En net nu de lange winteravonden voorbij zijn ... !
woensdag, februari 05, 2003
En nog vergeten te vertellen ...
Maandagavond maak ik de brievenbus leeg ... : NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEN !!!!! "Bofrost komt bij u langs op 13 februari" ! Grrrmmbll !
Ik had tegen de meneer (niet mijn reguliere Bofrost-man) op 24 januari gezegd dat hij nu maar pas terug moest komen tegen eind maart en dat ik al 125 keer gevraagd had om slechts alle twee maanden te komen. "Ja, ja" verzekerde hij mij, "Nu zit het juist in de computer hoor !"
NIET DUS !!!
Wel, toen pakte ik mijn pennetje, en toen zette ik een streep door 13 februari, en toen pakte ik mijn dikke stift, en toen schreef ik op het kaartje "EIND MAART AUB" ... en toen heb ik het ganse boeltje naar Bofrost gefaxt ! Nè !
'k Ben ne keer curieus ...
Maandagavond maak ik de brievenbus leeg ... : NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEN !!!!! "Bofrost komt bij u langs op 13 februari" ! Grrrmmbll !
Ik had tegen de meneer (niet mijn reguliere Bofrost-man) op 24 januari gezegd dat hij nu maar pas terug moest komen tegen eind maart en dat ik al 125 keer gevraagd had om slechts alle twee maanden te komen. "Ja, ja" verzekerde hij mij, "Nu zit het juist in de computer hoor !"
NIET DUS !!!
Wel, toen pakte ik mijn pennetje, en toen zette ik een streep door 13 februari, en toen pakte ik mijn dikke stift, en toen schreef ik op het kaartje "EIND MAART AUB" ... en toen heb ik het ganse boeltje naar Bofrost gefaxt ! Nè !
'k Ben ne keer curieus ...
Nog vergeten te vertellen ... HGE774 heeft weer toegeslagen !!!
Had ik al verteld over HGE774 ? Dat is namelijk een mono-volume wagen waarvan de nummerplaat in mijn geheugen gegrift staat omdat hij, vóór nieuwjaar nog, drie dagen na mekaar de onmogelijkste stoten uithaalde op de baan, terwijl ik er met open mond naar zat te kijken.
Zijn specialiteiten ?
- Voorbijsteken in bochten waar je ab-so-luut niet kan zien of er tegenliggers aankomen.
- 70km/uur rijden waar je maar 50 mag doen, waar kinderen op de bus staan te wachten, waar andere auto's graag van hun oprit zouden rijden om zich ook in het verkeer te begeven en waar rechts uit de zijstraten auto's kunnen komen die dan vanzelfsprekend voorrang hebben.
- Voorbijsteken op kruispunten.
- Op stoepen rijden.
Vanmorgen was het dus ook weer zover. Picture this : een straat in de bebouwde kom (= 50km/uur) waar twee auto's net langs mekaar kunnen rijden, de straat is bijlange nog niet sneeuwvrij en 't is aan het sneeuwen. Voor ons rijdt een reuzenkraan van Vranckx. Daarachter een personenwagen, dan komt mijn bolleke en dan ... HGE774 ! Akkoord, Vranckx deed (nog) geen 50km/u want hij was net uit een zijstraat gekomen. De personenwagen en ikzelf, wij houden serieus afstand van onze voorganger vanwege gladde wegenisomstandigheden. Mijn mono-volume vriend echter, van wie ik tot dan toe de nummerplaat nog niet had kunnen identificeren, zit serieus dicht in mijn derrière. En plots kon hij het niet meer uithouden : de tegenliggers waren volgens hem nog ver genoeg verwijderd, hij geeft gas en steekt onze mini-file voorbij !
Een beetje verder ziet hij dat hij voor het rode licht gaat moeten stoppen, dus schiet hij in een zijweggetje (vormt een driehoekige bushalte in de hoek van het kruispunt), na eerst nog enkele tientallen meters op het andere rijvak gereden te hebben. Zo komt hij langs de andere kant op het kruispunt (de kant waar het groen is als het voor ons rood is, begrijp je ?) en kan hij alsnog het kruispunt op rijden.
Wel, dat vind ik allemaal NIET gepermitteerd, zie !!! (daar gaat mijn bloeddruk weer !)
En ik ben ervan overtuigd dat de bestuurder van HGE774 zichzelf een "goede" chauffeur vindt ...
Had ik al verteld over HGE774 ? Dat is namelijk een mono-volume wagen waarvan de nummerplaat in mijn geheugen gegrift staat omdat hij, vóór nieuwjaar nog, drie dagen na mekaar de onmogelijkste stoten uithaalde op de baan, terwijl ik er met open mond naar zat te kijken.
Zijn specialiteiten ?
- Voorbijsteken in bochten waar je ab-so-luut niet kan zien of er tegenliggers aankomen.
- 70km/uur rijden waar je maar 50 mag doen, waar kinderen op de bus staan te wachten, waar andere auto's graag van hun oprit zouden rijden om zich ook in het verkeer te begeven en waar rechts uit de zijstraten auto's kunnen komen die dan vanzelfsprekend voorrang hebben.
- Voorbijsteken op kruispunten.
- Op stoepen rijden.
Vanmorgen was het dus ook weer zover. Picture this : een straat in de bebouwde kom (= 50km/uur) waar twee auto's net langs mekaar kunnen rijden, de straat is bijlange nog niet sneeuwvrij en 't is aan het sneeuwen. Voor ons rijdt een reuzenkraan van Vranckx. Daarachter een personenwagen, dan komt mijn bolleke en dan ... HGE774 ! Akkoord, Vranckx deed (nog) geen 50km/u want hij was net uit een zijstraat gekomen. De personenwagen en ikzelf, wij houden serieus afstand van onze voorganger vanwege gladde wegenisomstandigheden. Mijn mono-volume vriend echter, van wie ik tot dan toe de nummerplaat nog niet had kunnen identificeren, zit serieus dicht in mijn derrière. En plots kon hij het niet meer uithouden : de tegenliggers waren volgens hem nog ver genoeg verwijderd, hij geeft gas en steekt onze mini-file voorbij !
Een beetje verder ziet hij dat hij voor het rode licht gaat moeten stoppen, dus schiet hij in een zijweggetje (vormt een driehoekige bushalte in de hoek van het kruispunt), na eerst nog enkele tientallen meters op het andere rijvak gereden te hebben. Zo komt hij langs de andere kant op het kruispunt (de kant waar het groen is als het voor ons rood is, begrijp je ?) en kan hij alsnog het kruispunt op rijden.
Wel, dat vind ik allemaal NIET gepermitteerd, zie !!! (daar gaat mijn bloeddruk weer !)
En ik ben ervan overtuigd dat de bestuurder van HGE774 zichzelf een "goede" chauffeur vindt ...
Gisteren zijn we in de sneeuwstorm met de collega's gaan eten in Het Fonduehuisje in Leuven. Spannend op de baan, lekker en gezellig in het restaurant ! 's Nachts was de baan echter terug vrij en ben ik zonder problemen thuis geraakt. Vanmorgen ben ik natuurlijk héél moe-moe-moe ...
En dan sta ik op, zet het venster open en zie dat de straat helemaal wit is ! Plaatselijk hebben wij hier het geluk dat het niet vriest. Er passeert dus een sneeuwbui, alles ziet wit, maar een half uurtje later wordt dat alweer een papje. Er passeert weer een sneeuwbui, alles wordt weer wit en alles wordt weer een papje. Het is nu half negen en ik heb al twee "papjes" meegemaakt. Ik hoop dat de sneeuwvoorraad tegen vanavond opgebruikt is en dat ze hierboven niet vergeten kolen op hun kacheltje te doen, zodat het niet begint te vriezen. De Bodemkundige Dienst van België belooft in elk geval al dat het boven het vriespunt zal blijven ... Houen zo, jongens !
Ik ben hier geraakt aan 30km/uur. In de Coige heb ik mij heel goed aan mijn stuur moeten vasthouden. In Moorsel en Sterrebeek kon ik dan weer de normale 50km/uur rijden. Maar in Zaventem was het weer prijs : langzaam maar zeker, was de boodschap. Toen ik aan de verkeerslichten wou vertrekken, sloegen mijn wielen efkes door ... Maar ik zit hier nu toch, zonder kleerscheuren, achter mijn bureautje.
Zoals gezegd ben ik alleen maar moe-moe-moe ... En ik heb ook al mogen constateren dat mijn amerikaanse vrienden helemaal NIET geïnteresseerd zijn in het feit dat ik niet kan faktureren omdat zij (weer) 't één en 't ander niet ge-upload hebben. Pffff ... ! Weet ge wat ?
Sloppel !
En dan sta ik op, zet het venster open en zie dat de straat helemaal wit is ! Plaatselijk hebben wij hier het geluk dat het niet vriest. Er passeert dus een sneeuwbui, alles ziet wit, maar een half uurtje later wordt dat alweer een papje. Er passeert weer een sneeuwbui, alles wordt weer wit en alles wordt weer een papje. Het is nu half negen en ik heb al twee "papjes" meegemaakt. Ik hoop dat de sneeuwvoorraad tegen vanavond opgebruikt is en dat ze hierboven niet vergeten kolen op hun kacheltje te doen, zodat het niet begint te vriezen. De Bodemkundige Dienst van België belooft in elk geval al dat het boven het vriespunt zal blijven ... Houen zo, jongens !
Ik ben hier geraakt aan 30km/uur. In de Coige heb ik mij heel goed aan mijn stuur moeten vasthouden. In Moorsel en Sterrebeek kon ik dan weer de normale 50km/uur rijden. Maar in Zaventem was het weer prijs : langzaam maar zeker, was de boodschap. Toen ik aan de verkeerslichten wou vertrekken, sloegen mijn wielen efkes door ... Maar ik zit hier nu toch, zonder kleerscheuren, achter mijn bureautje.
Zoals gezegd ben ik alleen maar moe-moe-moe ... En ik heb ook al mogen constateren dat mijn amerikaanse vrienden helemaal NIET geïnteresseerd zijn in het feit dat ik niet kan faktureren omdat zij (weer) 't één en 't ander niet ge-upload hebben. Pffff ... ! Weet ge wat ?
Sloppel !
maandag, februari 03, 2003
Zaterdag zat uw Meutje lichtjes ingesneeuwd in de Coige. Ik heb mij 's namiddags dan maar een Bailey's ingeschonken en ben "Katty-wafeltjes" beginnen bakken.
De vorige wafeltjes (recept uit mijn kookboek - je weet wel die "zachte", die helemaal bros en krokant uit het wafelijzer kwamen), had ik voor de vogeltjes gestrooid. Kwam er een meesje op de voederplank zitten, pikte ze eens in de wafeltjes en vloog ze zomaar weg ! Zonder een stukje mee te nemen ! Ik ben er gauw nog wat graantjes gaan tussen strooien en een beetje later had ik gelukkiglijk terug volk in het vogelrestaurant ...
Welnu, de Katty-wafeltjes heb ik vandaag mee naar kantoor gebracht. Het was een mooie stapel, al zeg ik het zelf. En vóór de middag was de ganse stapel al verdwenen ! Ik zal nog maar wat bloem gaan kopen, zeker ?
De vorige wafeltjes (recept uit mijn kookboek - je weet wel die "zachte", die helemaal bros en krokant uit het wafelijzer kwamen), had ik voor de vogeltjes gestrooid. Kwam er een meesje op de voederplank zitten, pikte ze eens in de wafeltjes en vloog ze zomaar weg ! Zonder een stukje mee te nemen ! Ik ben er gauw nog wat graantjes gaan tussen strooien en een beetje later had ik gelukkiglijk terug volk in het vogelrestaurant ...
Welnu, de Katty-wafeltjes heb ik vandaag mee naar kantoor gebracht. Het was een mooie stapel, al zeg ik het zelf. En vóór de middag was de ganse stapel al verdwenen ! Ik zal nog maar wat bloem gaan kopen, zeker ?
vrijdag, januari 31, 2003
Vannacht had ik alle mogelijke scenario's voorbereid. Het ergste wat ik voorzag was : mijn bolleke uitgraven ! Mijn laarzen stonden reeds klaar (en ze staan nu in de wagen).
Kom ik vanochtend buiten : dat viel mee ! Er was geen sneeuw bijgevallen dus hoefde ik geen schop boven te halen. Maar ... van mijn autootje kreeg ik geen enkele deur open ! De sloten sprongen wel open maar alle deuren waren serieus vastgevroren. Ik heb aan alle vier eens flink getrokken en uiteindelijk heb ik, met de moed der wanhoop, één achterdeur opengekregen. Van daaruit heb ik de andere deuren dan maar opengeduwd. Er lag weer zo'n verschrikkelijk ijs op alle ruiten dat er niet gemakkelijk af te krabben valt. Maar eigenlijk hing er meer ijs aan de binnenkant van de auto ! Mijn tufke heeft dus lange tijd staan draaien, tot er warme lucht uit de blazers kwam. De ruitenwissers zijn nog altijd ijsklompjes waarmee niets te wissen valt ... Enfin, eindelijk was ik dan vertrekkensklaar. Ik reed achteruit naar de straat en keek achterom, om te zien of er geen verkeer aankwam. Zag ik daar de caoutchouch van één van mijn achterdeuren voor het venster hangen bengelen ! Zo goed en zo kwaad als het ging heb ik hem - in het donker - weer om de deur geduwd. Ik zal morgen bij klaarlichte dag de schade opnemen ...
Nóg een naweetje van het onweer van dinsdag ...
Zoals ik al zei, werd ik om 3:59 uur uit mijn slaap geschrikt door nog een stevige KABOEM ! Wel, woensdagmorgen was er verder niets aan de hand. Maar donderdagmorgen kwam er geen al te warm water uit de douche ! En ik kan u verzekeren : een lauwe douche in 't putteke van de winter ... Ik ken aangenamere dingen ! Maar nog een geluk dat de Meut niet van gisteren is : ik ben even in de electriciteitskast gaan kijken en, ja hoor ! Er was weer een snoodaard van een diff-o-jumpje uitgevallen ! Ik heb nu wel verschrikkelijk mooie plannen waarop ik kan zien welke "plomb" welke stroomkring bedient maar die diff-o-jumps staan er nergens op. Maar 't zal dat wel geweest zijn, want vanmorgen kwam er terug lekker heet water uit de douche ...
Kom ik vanochtend buiten : dat viel mee ! Er was geen sneeuw bijgevallen dus hoefde ik geen schop boven te halen. Maar ... van mijn autootje kreeg ik geen enkele deur open ! De sloten sprongen wel open maar alle deuren waren serieus vastgevroren. Ik heb aan alle vier eens flink getrokken en uiteindelijk heb ik, met de moed der wanhoop, één achterdeur opengekregen. Van daaruit heb ik de andere deuren dan maar opengeduwd. Er lag weer zo'n verschrikkelijk ijs op alle ruiten dat er niet gemakkelijk af te krabben valt. Maar eigenlijk hing er meer ijs aan de binnenkant van de auto ! Mijn tufke heeft dus lange tijd staan draaien, tot er warme lucht uit de blazers kwam. De ruitenwissers zijn nog altijd ijsklompjes waarmee niets te wissen valt ... Enfin, eindelijk was ik dan vertrekkensklaar. Ik reed achteruit naar de straat en keek achterom, om te zien of er geen verkeer aankwam. Zag ik daar de caoutchouch van één van mijn achterdeuren voor het venster hangen bengelen ! Zo goed en zo kwaad als het ging heb ik hem - in het donker - weer om de deur geduwd. Ik zal morgen bij klaarlichte dag de schade opnemen ...
Nóg een naweetje van het onweer van dinsdag ...
Zoals ik al zei, werd ik om 3:59 uur uit mijn slaap geschrikt door nog een stevige KABOEM ! Wel, woensdagmorgen was er verder niets aan de hand. Maar donderdagmorgen kwam er geen al te warm water uit de douche ! En ik kan u verzekeren : een lauwe douche in 't putteke van de winter ... Ik ken aangenamere dingen ! Maar nog een geluk dat de Meut niet van gisteren is : ik ben even in de electriciteitskast gaan kijken en, ja hoor ! Er was weer een snoodaard van een diff-o-jumpje uitgevallen ! Ik heb nu wel verschrikkelijk mooie plannen waarop ik kan zien welke "plomb" welke stroomkring bedient maar die diff-o-jumps staan er nergens op. Maar 't zal dat wel geweest zijn, want vanmorgen kwam er terug lekker heet water uit de douche ...
donderdag, januari 30, 2003
Vandaag is het Gedichtendag
Da's Ronde Peter zijne slag
Hij schrijft ze aan de lopende band
En publiceert ze dan in onze krant
"De Juiste Kaart" is daarvan de naam
't Is een blad met stijl, een blad met faam
De Kozzes zijn de redacteuren
Onze Webmastster zorgt voor het Internetgebeuren
Wil je iets kwijt, heb je iets te vertellen
Je kan hen steeds schrijven, mailen of bellen !
Vanochtend op StuBru was 't ook weer fijn
De aanzet was : "Glijden is een waar festijn"
Eentje zei : "Jammer van dat wit konijn"
Waarop een andere antwoordde in rijm
"Smeerlap, dat wit konijn was 't mijn !"
Ik kan wel geen SMS'je sturen
Maar 'k wil hier toch ook eens iets afvuren :
"Glijden is een waar festijn
Maar (wit) konijn met pruimen mag er ook wel zijn !"
Da's Ronde Peter zijne slag
Hij schrijft ze aan de lopende band
En publiceert ze dan in onze krant
"De Juiste Kaart" is daarvan de naam
't Is een blad met stijl, een blad met faam
De Kozzes zijn de redacteuren
Onze Webmastster zorgt voor het Internetgebeuren
Wil je iets kwijt, heb je iets te vertellen
Je kan hen steeds schrijven, mailen of bellen !
Vanochtend op StuBru was 't ook weer fijn
De aanzet was : "Glijden is een waar festijn"
Eentje zei : "Jammer van dat wit konijn"
Waarop een andere antwoordde in rijm
"Smeerlap, dat wit konijn was 't mijn !"
Ik kan wel geen SMS'je sturen
Maar 'k wil hier toch ook eens iets afvuren :
"Glijden is een waar festijn
Maar (wit) konijn met pruimen mag er ook wel zijn !"
woensdag, januari 29, 2003
W A W A S D A ? ? ?
Gisterenavond zit ik de ene helft van mijn avondlijk pizzaatje op te peuzelen. Plots hoor ik " Rommel de Bommel ..." Ik denk nog : "Waarmee is Buur Boer nu aan het rondrijden ?" en ga door het venster van mijn bureau kijken. Ik trek het gordijn opzij en wordt ge-"FLITS !"-t dat het niet mooi meer is ! O.K. Onweer. Moet kunnen. Terug in de living zet ik de radio een ietsje luider en smul verder aan die eerste helft van mijn pizza. Ondertussen rommeldebommelt het buiten maar verder, met af en toe al eens een flinke DOEF ! ertussen.
Maar dan : "K A B O E M ! ! !" ... De radio valt uit en ik kijk op van mijn bord, half verwachtend in de kamer een lichtbol te zien rondtollen. Ik snuif ook even diep maar neen, ik kan geen zwavelgeur bespeuren. Ik kijk naar buiten om te zien of er bij de buren wat te beleven valt : er woedt een ware sneeuwstorm en op de grond ligt al een dik wit tapijt. Maar in het labo en bij Buur Bob ziet alles er normaal uit. Een blik in de electriciteitskast leert mij dat er twee diff-o-jumpen uitgevallen zijn. Ik ga op inspectie naar de bovenverdieping want ik ben er niet gerust in. Oef ! Nergens een gat in het dak. Opgelucht werk ik het laatste stukje van de eerste helft van mijn pizza naar binnen. In de tweede helft heb ik plots geen trek meer ... Daarom moest ik eerder nog denken, toen het onweer begon : "Jezuke, zijt gij nu boos omdat ik weer aan 't vreten ben ?" Ah jaaaa ! Want ik heb de laatste dagen besloten om dringend iets aan mijn gewicht te doen : mijn rug- en (afgestorven) buikspieren houden het namelijk niet meer ...
Wat nu gedaan met de electriciteit ? Mag ik die jumpjes zo maar terug opzetten ? Het is immers nog steeds vreselijk aan het donderen en bliksemen ! Welnu, als ik met vragen zitten over de elektra, ken ik slechts één adres : schoonbroer Coike Boike Elentrik ! Ik bel naar de Oudstrijderslaan en ondertussen zie ik dat bij Buur Bunker het ganse huis donker is. Heeft hij de volle laag gekregen ? Terwijl ik met Cois bel, gaat het licht in de kelderverdieping van de bunker aan en zie ik buurman daar rondlopen. Schoonbroer laat mij weten dat ik gerust alles wat uitgevallen is weer mag opzetten. Helaas geeft mijn radio alleen maar geruis : de kabel zal waarschijnlijk ook uitgevallen zijn.
Dan maar een CeeDeetje opgezet. Met CD 2 van Luchtgitaar op volle kracht - want het flitst en rommelt buiten vrolijk verder - vul ik enkele kruiswoordpuzzels in. Een half uurtje later stel ik vast dat Buur Bunker zijn woonst ook weer van licht voorzien heeft.
Om 3:59 schrik ik wakker van weer een vreselijke "KABOEM !". Ik blijf een beetje door het venster kijken maar zie nergens nog een bliksem en ik hoor ook geen donder meer. Was dit nog een kleine nawee van het onweer ... ?
-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-
En, dames en heren, de Meut heeft er aan gedacht om het recept voor Fijne Wafeltjes mee te brengen ! Vanaf nu te raadplegen op Wat Schaft de Pot ?
-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-
Gisteren hebben Peter en ik onze mailing naar het Mass Post Centrum van Leuven 1 gebracht. Het spijt mij u te moeten melden dat we niet geslaagd zijn voor ons toelatingsexamen ... Het begon al toen ik aan de verkeerde kant van de toonbank ging staan. De dame vroeg wat wij kwamen doen. En toen ik zei dat wij een mailing brachten, antwoordde zij : "Dan moet ge wel hier komen staan !" (aan de RECHTER kant van de toonbank - en ik stond aan de linkerkant !) De meneer aan de loskade was een stoere bink met een reuzensnor. Eigenlijk wel een beetje mijn type, moet ik toegeven. Hij was degene die ik de vorige dag aan de telefoon had. Hij wees ons op enkele "schoonheidsfoutjes" (sic) die we gemaakt hadden en ik ben ervan overtuigd dat onze volgende mailing perfect zal zijn !
-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-
Uw Meutje is 1.098.030 USD waard ! Dat kan je laten narekenen op Human For Sale. Volgens hun statistieken zit ik daarmee beneden het gemiddelde (1.682.899 USD). Maar als je dan bekijkt wat er ingevuld werd (een meisje van 13 met een Bachelors Degree ???) heb ik zo mijn twijfels over dat gemiddelde ... Mijn nazaten moeten dus maar gewoon onthouden hoeveel ik waard ben. Ik vermoed echter dat die prijs zal zakken naargelang ik (nog) ouder word. Ik had eigenlijk kunnen laten berekenen hoeveel mijn waarde nog zal zijn binnen ... vijf jaar, bijvoorbeeld. Dat ik daar nu niet aan gedacht heb, zie !
En, terwijl ik de mail met het resultaat van hogervermelde test ging lezen bij Hotmail, vond ik daar in mijn Inbox iemand die mij wou vertellen "How to increase that member 1 - 3 inches" !?! ('t Is namelijk bij Hotmail dat ik de meest onmogelijke junk binnenkrijg). ... Hoe ben ik nu weer op zulke lijst terecht gekomen ... ???
Gisterenavond zit ik de ene helft van mijn avondlijk pizzaatje op te peuzelen. Plots hoor ik " Rommel de Bommel ..." Ik denk nog : "Waarmee is Buur Boer nu aan het rondrijden ?" en ga door het venster van mijn bureau kijken. Ik trek het gordijn opzij en wordt ge-"FLITS !"-t dat het niet mooi meer is ! O.K. Onweer. Moet kunnen. Terug in de living zet ik de radio een ietsje luider en smul verder aan die eerste helft van mijn pizza. Ondertussen rommeldebommelt het buiten maar verder, met af en toe al eens een flinke DOEF ! ertussen.
Maar dan : "K A B O E M ! ! !" ... De radio valt uit en ik kijk op van mijn bord, half verwachtend in de kamer een lichtbol te zien rondtollen. Ik snuif ook even diep maar neen, ik kan geen zwavelgeur bespeuren. Ik kijk naar buiten om te zien of er bij de buren wat te beleven valt : er woedt een ware sneeuwstorm en op de grond ligt al een dik wit tapijt. Maar in het labo en bij Buur Bob ziet alles er normaal uit. Een blik in de electriciteitskast leert mij dat er twee diff-o-jumpen uitgevallen zijn. Ik ga op inspectie naar de bovenverdieping want ik ben er niet gerust in. Oef ! Nergens een gat in het dak. Opgelucht werk ik het laatste stukje van de eerste helft van mijn pizza naar binnen. In de tweede helft heb ik plots geen trek meer ... Daarom moest ik eerder nog denken, toen het onweer begon : "Jezuke, zijt gij nu boos omdat ik weer aan 't vreten ben ?" Ah jaaaa ! Want ik heb de laatste dagen besloten om dringend iets aan mijn gewicht te doen : mijn rug- en (afgestorven) buikspieren houden het namelijk niet meer ...
Wat nu gedaan met de electriciteit ? Mag ik die jumpjes zo maar terug opzetten ? Het is immers nog steeds vreselijk aan het donderen en bliksemen ! Welnu, als ik met vragen zitten over de elektra, ken ik slechts één adres : schoonbroer Coike Boike Elentrik ! Ik bel naar de Oudstrijderslaan en ondertussen zie ik dat bij Buur Bunker het ganse huis donker is. Heeft hij de volle laag gekregen ? Terwijl ik met Cois bel, gaat het licht in de kelderverdieping van de bunker aan en zie ik buurman daar rondlopen. Schoonbroer laat mij weten dat ik gerust alles wat uitgevallen is weer mag opzetten. Helaas geeft mijn radio alleen maar geruis : de kabel zal waarschijnlijk ook uitgevallen zijn.
Dan maar een CeeDeetje opgezet. Met CD 2 van Luchtgitaar op volle kracht - want het flitst en rommelt buiten vrolijk verder - vul ik enkele kruiswoordpuzzels in. Een half uurtje later stel ik vast dat Buur Bunker zijn woonst ook weer van licht voorzien heeft.
Om 3:59 schrik ik wakker van weer een vreselijke "KABOEM !". Ik blijf een beetje door het venster kijken maar zie nergens nog een bliksem en ik hoor ook geen donder meer. Was dit nog een kleine nawee van het onweer ... ?
-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-
En, dames en heren, de Meut heeft er aan gedacht om het recept voor Fijne Wafeltjes mee te brengen ! Vanaf nu te raadplegen op Wat Schaft de Pot ?
-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-
Gisteren hebben Peter en ik onze mailing naar het Mass Post Centrum van Leuven 1 gebracht. Het spijt mij u te moeten melden dat we niet geslaagd zijn voor ons toelatingsexamen ... Het begon al toen ik aan de verkeerde kant van de toonbank ging staan. De dame vroeg wat wij kwamen doen. En toen ik zei dat wij een mailing brachten, antwoordde zij : "Dan moet ge wel hier komen staan !" (aan de RECHTER kant van de toonbank - en ik stond aan de linkerkant !) De meneer aan de loskade was een stoere bink met een reuzensnor. Eigenlijk wel een beetje mijn type, moet ik toegeven. Hij was degene die ik de vorige dag aan de telefoon had. Hij wees ons op enkele "schoonheidsfoutjes" (sic) die we gemaakt hadden en ik ben ervan overtuigd dat onze volgende mailing perfect zal zijn !
-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-*°°*-.,,.-
Uw Meutje is 1.098.030 USD waard ! Dat kan je laten narekenen op Human For Sale. Volgens hun statistieken zit ik daarmee beneden het gemiddelde (1.682.899 USD). Maar als je dan bekijkt wat er ingevuld werd (een meisje van 13 met een Bachelors Degree ???) heb ik zo mijn twijfels over dat gemiddelde ... Mijn nazaten moeten dus maar gewoon onthouden hoeveel ik waard ben. Ik vermoed echter dat die prijs zal zakken naargelang ik (nog) ouder word. Ik had eigenlijk kunnen laten berekenen hoeveel mijn waarde nog zal zijn binnen ... vijf jaar, bijvoorbeeld. Dat ik daar nu niet aan gedacht heb, zie !
En, terwijl ik de mail met het resultaat van hogervermelde test ging lezen bij Hotmail, vond ik daar in mijn Inbox iemand die mij wou vertellen "How to increase that member 1 - 3 inches" !?! ('t Is namelijk bij Hotmail dat ik de meest onmogelijke junk binnenkrijg). ... Hoe ben ik nu weer op zulke lijst terecht gekomen ... ???
dinsdag, januari 28, 2003
Hee sè sè, dau sè sè ! Ik heb mijn papiertje meegebracht ... !
Over de kwis, dus ...
DE VROUWEN HEBBEN GEWONNEN !!! Miserie op Tafel (Lieve, Ann, Katty en Meutje) zaten aan tafel nummer 41 en zij eindigden 41ste (op 82 tafels - net in het midden !) met 112 punten op 200. Niet gebuisd ! Miserie onder Tafel (Cois, Walter, Gert en Wim) zaten aan tafel nummer 55 en eindigden NA ons (ik weet niet juist meer de hoeveelste maar 't was niet de 55ste) met een stuk of 94 punten. CSK zal hun kwis dan toch een ietsje gemakkelijker gemaakt hebben, zeker ? Vorige keer heb ik mij er heel erg verveeld : al die vragen zeiden mij in totaal NIETS. Da's niet plezant, dat kan ik u verzekeren. Ik stond er dus een beetje stom van dat ik deze keer WEL op verschillende vragen kon antwoorden. En dat maakt het allemaal véél aangenamer, hoor !
De spinnetjes ...
Zondagochtend word ik wakker, ik leg het bed open en wat zien-ik ? Een plat spinnenlijfje, enkele bloeddruppeltjes op het laken en hier en daar nog een stukje spinnenpoot. Mijn eerste reactie : grrrrèzzel ! Er zat een spin in mijn bed ! Maar dan dacht ik : ocharme, hoe moet dat zijn, zo aan uw einde komen ? Zoek je in het donker een knus plaatsje om een beetje te slapen. Krul je jezelf lekker in een bolletje om leuke dromen te hebben. Komt daar midden in de nacht een pletwals over je heen gerold en word je 's morgens niet meer wakker ! ... Awel, als mijn tijd gekomen is zou ik ook wel zo willen gaan, zie ... !
Zondag was het wafelenbak in de Coige. Ik heb nog maar eens geprobeerd om van die "mushi" wafeltjes te maken met mijn hartjesvormig wafelijzer. In mijn kookboek gebruikten ze nochtans hetzelfde wafelijzer als ik en de wafeltjes op de foto zagen er heerlijk uit. Helaas, de wafeltjes die ik geproduceerd heb waren weliswaar zeer luchtig maar ook uiterst krokant ! Ik eet er elke dag eentje van en de rest zal naar de vogeltjes gaan, vrees ik. Volgend weekend gebruik ik het fijne-wafeltjes-recept van Katty. We zullen eens zien wat dàt geeft ... En als ik het niet vergeet (!) zet ik Katty's recept ook op Wat Schaft de Pot ?
En dan nu ... Het PRIOR-moment !!!
Even de historiek schetsen : op 22 januari gaf ik om zes uur 's avonds aan de postbode 10 met een priorzegel gefrankeerde omslagen met bestemmingen Merelbeke, Deinze, Sint Niklaas, Pellenberg, Herent, Erps-Kwerps en Kortenberg. Alle brieven werden op 23 januari in de daartoe bestemde brievenbussen gestoken. Proficiat Tante Pos !!! Behalve Pellenberg, die kwam toe op 24 januari. En Tante Wiske heeft mij (nog altijd) geen mail gestuurd om te zeggen of ze haar briefje goed ontvangen heeft ... Reactie van Walter : Hoes ? Leest die dan niet alle dagen haar email ??? ;-)
Meer spinnenweetjes.
Als Meutje een spin ziet, volgen er twee reacties :
1) "Eikes !" En ze (Meutje) springt een gat in de lucht en maakt zich uit de voeten.
2) Met een klein hartje komt ze (Meutje) terug en zet "Pets !" een stevig geschoeide voet op de spin.
Zo heb ik zondag voor de derde keer dezelfde spin platgetrapt in de garage. 't Is nogal een grote, met een dik vet lijf van minstens 1 cm diameter. Telkens ik ze zie liggen roep ik "Eikes !" en trap erop "Pets !". De spin blijft dan aan mijn schoen plakken en ik schud ze er een beetje verder af. Aangezien dit zich in de garage afspeelt, laat ik het kadaver liggen waar het ligt. Met als gevolg dat ik een volgende keer weer hetzelfde doe : "Eikes !" en "Pets !". Drie keer heb ik nu al hetzelfde beest platgetrapt. 't Wordt misschien tijd dat ik ze eens bijeenveeg en ik de vuilbak kieper ...
De laatste loodjes ...
Zondag heb ik nog maar eens mijn kruiskessteekhandwerkje ter hand genomen. Ik geloof dat ik ongeveer drie jaar geleden aan dit "project" begonnen ben : twee kussen met bloemen erop, 't ene is een "negatief" van het andere. 't Moet echter gezegd dat dit vooral winterwerk is. Deze keer heb ik er twee rijen van afgemaakt ! Statistiekje : 1 rij is 208 kruisjes en daar ben ik gemakkelijk een half uurtje mee bezig. Nog te doen : 3 rijen van 168 kruisjes (dit zijn onvolledige rijen want er zit nog "tekening" in) en 4 volledige rijen (de buitenrand) van 208 kruisjes. Met andere woorden, nog een kleine vier uurtjes en dan is eindelijk ook het tweede kussen af ! Dan kan ik beide kussens afwerken, dichtnaaien, opvullen en in de zetel tentoonstellen ... ! Ik zal Lieve een foto laten maken en die bij op de "Sofa" (toepasselijk, niet ?) publiceren. Ondertussen : "Allez Meut, nog even doorbijten !"
Over de kwis, dus ...
DE VROUWEN HEBBEN GEWONNEN !!! Miserie op Tafel (Lieve, Ann, Katty en Meutje) zaten aan tafel nummer 41 en zij eindigden 41ste (op 82 tafels - net in het midden !) met 112 punten op 200. Niet gebuisd ! Miserie onder Tafel (Cois, Walter, Gert en Wim) zaten aan tafel nummer 55 en eindigden NA ons (ik weet niet juist meer de hoeveelste maar 't was niet de 55ste) met een stuk of 94 punten. CSK zal hun kwis dan toch een ietsje gemakkelijker gemaakt hebben, zeker ? Vorige keer heb ik mij er heel erg verveeld : al die vragen zeiden mij in totaal NIETS. Da's niet plezant, dat kan ik u verzekeren. Ik stond er dus een beetje stom van dat ik deze keer WEL op verschillende vragen kon antwoorden. En dat maakt het allemaal véél aangenamer, hoor !
De spinnetjes ...
Zondagochtend word ik wakker, ik leg het bed open en wat zien-ik ? Een plat spinnenlijfje, enkele bloeddruppeltjes op het laken en hier en daar nog een stukje spinnenpoot. Mijn eerste reactie : grrrrèzzel ! Er zat een spin in mijn bed ! Maar dan dacht ik : ocharme, hoe moet dat zijn, zo aan uw einde komen ? Zoek je in het donker een knus plaatsje om een beetje te slapen. Krul je jezelf lekker in een bolletje om leuke dromen te hebben. Komt daar midden in de nacht een pletwals over je heen gerold en word je 's morgens niet meer wakker ! ... Awel, als mijn tijd gekomen is zou ik ook wel zo willen gaan, zie ... !
Zondag was het wafelenbak in de Coige. Ik heb nog maar eens geprobeerd om van die "mushi" wafeltjes te maken met mijn hartjesvormig wafelijzer. In mijn kookboek gebruikten ze nochtans hetzelfde wafelijzer als ik en de wafeltjes op de foto zagen er heerlijk uit. Helaas, de wafeltjes die ik geproduceerd heb waren weliswaar zeer luchtig maar ook uiterst krokant ! Ik eet er elke dag eentje van en de rest zal naar de vogeltjes gaan, vrees ik. Volgend weekend gebruik ik het fijne-wafeltjes-recept van Katty. We zullen eens zien wat dàt geeft ... En als ik het niet vergeet (!) zet ik Katty's recept ook op Wat Schaft de Pot ?
En dan nu ... Het PRIOR-moment !!!
Even de historiek schetsen : op 22 januari gaf ik om zes uur 's avonds aan de postbode 10 met een priorzegel gefrankeerde omslagen met bestemmingen Merelbeke, Deinze, Sint Niklaas, Pellenberg, Herent, Erps-Kwerps en Kortenberg. Alle brieven werden op 23 januari in de daartoe bestemde brievenbussen gestoken. Proficiat Tante Pos !!! Behalve Pellenberg, die kwam toe op 24 januari. En Tante Wiske heeft mij (nog altijd) geen mail gestuurd om te zeggen of ze haar briefje goed ontvangen heeft ... Reactie van Walter : Hoes ? Leest die dan niet alle dagen haar email ??? ;-)
Meer spinnenweetjes.
Als Meutje een spin ziet, volgen er twee reacties :
1) "Eikes !" En ze (Meutje) springt een gat in de lucht en maakt zich uit de voeten.
2) Met een klein hartje komt ze (Meutje) terug en zet "Pets !" een stevig geschoeide voet op de spin.
Zo heb ik zondag voor de derde keer dezelfde spin platgetrapt in de garage. 't Is nogal een grote, met een dik vet lijf van minstens 1 cm diameter. Telkens ik ze zie liggen roep ik "Eikes !" en trap erop "Pets !". De spin blijft dan aan mijn schoen plakken en ik schud ze er een beetje verder af. Aangezien dit zich in de garage afspeelt, laat ik het kadaver liggen waar het ligt. Met als gevolg dat ik een volgende keer weer hetzelfde doe : "Eikes !" en "Pets !". Drie keer heb ik nu al hetzelfde beest platgetrapt. 't Wordt misschien tijd dat ik ze eens bijeenveeg en ik de vuilbak kieper ...
De laatste loodjes ...
Zondag heb ik nog maar eens mijn kruiskessteekhandwerkje ter hand genomen. Ik geloof dat ik ongeveer drie jaar geleden aan dit "project" begonnen ben : twee kussen met bloemen erop, 't ene is een "negatief" van het andere. 't Moet echter gezegd dat dit vooral winterwerk is. Deze keer heb ik er twee rijen van afgemaakt ! Statistiekje : 1 rij is 208 kruisjes en daar ben ik gemakkelijk een half uurtje mee bezig. Nog te doen : 3 rijen van 168 kruisjes (dit zijn onvolledige rijen want er zit nog "tekening" in) en 4 volledige rijen (de buitenrand) van 208 kruisjes. Met andere woorden, nog een kleine vier uurtjes en dan is eindelijk ook het tweede kussen af ! Dan kan ik beide kussens afwerken, dichtnaaien, opvullen en in de zetel tentoonstellen ... ! Ik zal Lieve een foto laten maken en die bij op de "Sofa" (toepasselijk, niet ?) publiceren. Ondertussen : "Allez Meut, nog even doorbijten !"
maandag, januari 27, 2003
Ik had gisteren nochtans een papiertje klaargemaakt met enkele onderwerpen waarover ik mijn lezertjes vandaag zou kunnen onderhouden :
- de kwis
- de spinnetjes
- en nog iets ...
- en nog iets anders ...
Maar u raadt het natuurlijk al : het papiertje ligt (nog steeds) in de keuken !
Geeft niet. Ik had vandaag toch geen tijd om verhaaltjes te vertellen. We hebben onze mailing ineen gestoken. Peter had vorige week de enveloppen gevuld. Vandaag hebben we ze gesorteerd (per ... juist ... sorteercentrum), in pakjes samengebonden, de koordjes terug doorgeknipt omdat we tot de vaststelling kwamen dat we de omslagen nog niet gefrankeerd hadden (!), gefrankeerd dan maar, terug in pakjes samengebonden ... Daar kan toch nogal wat werk in kruipen hé, in zo een mailing ? De 2000 omslagen liggen hier nu in stapels klaar. Morgenochtend brengen we het hele geval naar Leuven 1 ... als we dat vinden ... En dan maar hopen dat ze daar tevreden zijn over ons werk en niet teveel aanmerkingen hebben. Stel u nu twee minuten voor dat er iets niet met de goesting is van de Mass Post mensen ! Neen, ik mag er niet aan denken ... Dan doe ik vannacht geen oog dicht !
Anderzijds, als ze onze mailing aannemen zonder morren, kunnen Peter en ik tegelijk misschien solliciteren bij De Post ?!?
Voor ik het vergeet ... GROOT NIEUWS !!!
Vandaag geen drup Cola Light gedronken !
- de kwis
- de spinnetjes
- en nog iets ...
- en nog iets anders ...
Maar u raadt het natuurlijk al : het papiertje ligt (nog steeds) in de keuken !
Geeft niet. Ik had vandaag toch geen tijd om verhaaltjes te vertellen. We hebben onze mailing ineen gestoken. Peter had vorige week de enveloppen gevuld. Vandaag hebben we ze gesorteerd (per ... juist ... sorteercentrum), in pakjes samengebonden, de koordjes terug doorgeknipt omdat we tot de vaststelling kwamen dat we de omslagen nog niet gefrankeerd hadden (!), gefrankeerd dan maar, terug in pakjes samengebonden ... Daar kan toch nogal wat werk in kruipen hé, in zo een mailing ? De 2000 omslagen liggen hier nu in stapels klaar. Morgenochtend brengen we het hele geval naar Leuven 1 ... als we dat vinden ... En dan maar hopen dat ze daar tevreden zijn over ons werk en niet teveel aanmerkingen hebben. Stel u nu twee minuten voor dat er iets niet met de goesting is van de Mass Post mensen ! Neen, ik mag er niet aan denken ... Dan doe ik vannacht geen oog dicht !
Anderzijds, als ze onze mailing aannemen zonder morren, kunnen Peter en ik tegelijk misschien solliciteren bij De Post ?!?
Voor ik het vergeet ... GROOT NIEUWS !!!
Vandaag geen drup Cola Light gedronken !
vrijdag, januari 24, 2003
ALLEEEE !!!
Nu heb ik gisteren 1400 mails weggegooid. O.K., er zitten er nog 7000 in ... Maar dat zijn er allemaal echt belangrijke, hoor ! Die kan ik niet deleten. En nu krijg ik weer de boodschap dat ik de "threshold" overschreden heb en dat ik mijn mail moet opkuisen ... En Lotus blijft zeggen dat ik 951 MB volzet heb. Wel, ik ben niet akkoord ! Volgens mijn berekeningen gebruik ik nu nog maar 792 MB ! 'k Zal vanavond eens zien of ik 't één en 't ander kan "compressen" ...
Wat hoor ik vanmorgen op de radio ? 80 gemeenten hebben een aanvraag ingediend om de snelheid op hun gewestwegen te mogen veranderen naar 70 km/uur (ipv 90 km). Ik vraag mij af of mijn gemeente daarbij is. En ik vraag mij ook af : is mijn straat een "gewestweg" ... ? De Tervuursesteenweg, ja dat zou zoiets kunnen zijn. Maar daar mag je al meer dan een jaar maar 70 km/uur meer doen ! Ik weet het niet meer, hoor ...
Ik ben daarnet maar gaan tanken : mijn pijltje stond gisteren al lichtjes voorbij "E" (empty) en ik weet niet sinds wanneer het daar zo al stond. Ik had 430 km gedaan (toch handig, zo'n dagteller !). Ik zou dus nog een tijdje moeten kunnen rondrijden. Maar ja, 't is winter. En dan verbruikt mijn bolleke wel een beetje meer benzine ... Dus heb ik het zekere voor het onzekere genomen en ben bij Jet binnengereden. 36 liter ging er bij in de tank. Ik had dus inderdaad niet al te veel reserve meer ... Maar 't probleem is om 's morgens weer uit dat tankstation te geraken. Allez, er "uit" geraken, dat valt nog mee. Maar er in de juiste richting uitgeraken, dat zie ik 's ochtends niet zitten. Je zit daar namelijk plat op het kruispunt. Langs de steenweg zelf mag je er niet meer uitrijden : die inrit hebben ze eenrichting gemaakt. En probeer aan de andere kant maar eens in te voegen tussen al die wagens die staan te wachten om naar Brussel af te slaan ! Ah jaaaa ! Ten eerste wil iedereen zo snel mogelijk in Brussel zijn en laat men er niet gemakkelijk andere auto's tussen. En als het groen wordt, en die file begint te rijden, komen de auto's uit Zaventem doorgereden. Dan geraak je er ook niet tussen. Ik ben dus maar, met de stroom mee, een heel stuk terug naar Sterrebeek gereden. Tot waar er minder auto's stonden aan te schuiven. Daar kon ik, op de inrit van een zoning, draaien en me terug in de file begeven ... Twee keer in dezelfde file gestaan ! Dat moet je er wel voor over hebben, natuurlijk. Want wie niet sterk is moet slim zijn ? Maar vooral : genoeg tijd hebben ... !
... Bijna vergeten ... : vanavond komt mijn BOFROST-man !!! Ik zal maar een post-it'je in mijn sakoche steken, zeker ... ?
Nu heb ik gisteren 1400 mails weggegooid. O.K., er zitten er nog 7000 in ... Maar dat zijn er allemaal echt belangrijke, hoor ! Die kan ik niet deleten. En nu krijg ik weer de boodschap dat ik de "threshold" overschreden heb en dat ik mijn mail moet opkuisen ... En Lotus blijft zeggen dat ik 951 MB volzet heb. Wel, ik ben niet akkoord ! Volgens mijn berekeningen gebruik ik nu nog maar 792 MB ! 'k Zal vanavond eens zien of ik 't één en 't ander kan "compressen" ...
Wat hoor ik vanmorgen op de radio ? 80 gemeenten hebben een aanvraag ingediend om de snelheid op hun gewestwegen te mogen veranderen naar 70 km/uur (ipv 90 km). Ik vraag mij af of mijn gemeente daarbij is. En ik vraag mij ook af : is mijn straat een "gewestweg" ... ? De Tervuursesteenweg, ja dat zou zoiets kunnen zijn. Maar daar mag je al meer dan een jaar maar 70 km/uur meer doen ! Ik weet het niet meer, hoor ...
Ik ben daarnet maar gaan tanken : mijn pijltje stond gisteren al lichtjes voorbij "E" (empty) en ik weet niet sinds wanneer het daar zo al stond. Ik had 430 km gedaan (toch handig, zo'n dagteller !). Ik zou dus nog een tijdje moeten kunnen rondrijden. Maar ja, 't is winter. En dan verbruikt mijn bolleke wel een beetje meer benzine ... Dus heb ik het zekere voor het onzekere genomen en ben bij Jet binnengereden. 36 liter ging er bij in de tank. Ik had dus inderdaad niet al te veel reserve meer ... Maar 't probleem is om 's morgens weer uit dat tankstation te geraken. Allez, er "uit" geraken, dat valt nog mee. Maar er in de juiste richting uitgeraken, dat zie ik 's ochtends niet zitten. Je zit daar namelijk plat op het kruispunt. Langs de steenweg zelf mag je er niet meer uitrijden : die inrit hebben ze eenrichting gemaakt. En probeer aan de andere kant maar eens in te voegen tussen al die wagens die staan te wachten om naar Brussel af te slaan ! Ah jaaaa ! Ten eerste wil iedereen zo snel mogelijk in Brussel zijn en laat men er niet gemakkelijk andere auto's tussen. En als het groen wordt, en die file begint te rijden, komen de auto's uit Zaventem doorgereden. Dan geraak je er ook niet tussen. Ik ben dus maar, met de stroom mee, een heel stuk terug naar Sterrebeek gereden. Tot waar er minder auto's stonden aan te schuiven. Daar kon ik, op de inrit van een zoning, draaien en me terug in de file begeven ... Twee keer in dezelfde file gestaan ! Dat moet je er wel voor over hebben, natuurlijk. Want wie niet sterk is moet slim zijn ? Maar vooral : genoeg tijd hebben ... !
... Bijna vergeten ... : vanavond komt mijn BOFROST-man !!! Ik zal maar een post-it'je in mijn sakoche steken, zeker ... ?
donderdag, januari 23, 2003
Ik ben naar hier gekomen met het gedacht dat ik iets te vertellen had maar ... IK WEET NIET MEER WAT !!!
Ik heb vannacht ... geslapen, dat wel ... Maar 't was eigenlijk meer "buiten westen zijn", want toen ik vanochtend wakker werd, voelde ik mij niet al te best. Ik heb een wattenkop, ik voel mij helemaal opgeblazen en ik krijg niet genoeg lucht binnen.
Onderweg, in de wagen, heb ik mijzelf er een paar keer op attent moeten maken dat ik aan het stuur zat. 't Ging allemaal weeral eens vanzelf en ik was duidelijk niet aan het opletten. Voor zover ik weet heb ik geen schoolgaande kindjes of als kerstbomen knipperende fietsers omver gereden. Maar 't is misschien niet slecht om af en toe eens naar het nieuwsbericht te luisteren ...
Op kantoor kreeg ik een boodschap dat mijn mail te vol zit en die ben ik nu een beetje aan het opruimen. 't Zal schoon worden ! Met mijn kop vol prut ... Wie weet wat ben ik hier allemaal aan het weggooien ... ? Oh well ... Mr. Murphy zal er morgen wel zijn om mij te laten zien wat ik allemaal NIET had mogen deleten ... !
Ik zou hier nog eens wat moeten proberen te knutselen met foto's en tekeningetjes en zo. daar ben ik tot nu toe nog niet echt in geslaagd, niet ? Maar eigenlijk feitelijk zou ik vandaag moeten beginnen WERKEN ! Ah jaaaa !!! Mijne "close" staat eraan te komen ... ! 't Is te zeggen : "close" ... ? December is nog niet afgesloten, dus is januari nog niet open, dus HOE DENKEN ZE DAT WIJ HIER IETS ZINNIGS KUNNEN DOEN ???
... Zucht ... ! ... Kreun ! ... Hellep ... ! ...
Mensen, mensen, hoe ga ik deze dag doorkomen ... ?
NB : al 1372 mails gedelete ...
Ik heb vannacht ... geslapen, dat wel ... Maar 't was eigenlijk meer "buiten westen zijn", want toen ik vanochtend wakker werd, voelde ik mij niet al te best. Ik heb een wattenkop, ik voel mij helemaal opgeblazen en ik krijg niet genoeg lucht binnen.
Onderweg, in de wagen, heb ik mijzelf er een paar keer op attent moeten maken dat ik aan het stuur zat. 't Ging allemaal weeral eens vanzelf en ik was duidelijk niet aan het opletten. Voor zover ik weet heb ik geen schoolgaande kindjes of als kerstbomen knipperende fietsers omver gereden. Maar 't is misschien niet slecht om af en toe eens naar het nieuwsbericht te luisteren ...
Op kantoor kreeg ik een boodschap dat mijn mail te vol zit en die ben ik nu een beetje aan het opruimen. 't Zal schoon worden ! Met mijn kop vol prut ... Wie weet wat ben ik hier allemaal aan het weggooien ... ? Oh well ... Mr. Murphy zal er morgen wel zijn om mij te laten zien wat ik allemaal NIET had mogen deleten ... !
Ik zou hier nog eens wat moeten proberen te knutselen met foto's en tekeningetjes en zo. daar ben ik tot nu toe nog niet echt in geslaagd, niet ? Maar eigenlijk feitelijk zou ik vandaag moeten beginnen WERKEN ! Ah jaaaa !!! Mijne "close" staat eraan te komen ... ! 't Is te zeggen : "close" ... ? December is nog niet afgesloten, dus is januari nog niet open, dus HOE DENKEN ZE DAT WIJ HIER IETS ZINNIGS KUNNEN DOEN ???
... Zucht ... ! ... Kreun ! ... Hellep ... ! ...
Mensen, mensen, hoe ga ik deze dag doorkomen ... ?
NB : al 1372 mails gedelete ...
woensdag, januari 22, 2003
Vorig weekend ging ik eens door mijn voorraad conservenblikjes. De ananas die goed was tot ergens in 2000 heb ik wijselijk weggegooid. Maar ik had nog een blik tomaten die tot december van vorig jaar te consommeren waren. En aangezien ik witloof tweede keus gekocht had (dat moet je nooit te lang laten liggen), ben ik zondag maar aan het koken geslagen.
In het kookboek van de vrouwengilde deed ik een prettige ontdekking ! Je kan ervan meegenieten op Wat schaft de Pot ?
Smakelijk !
In het kookboek van de vrouwengilde deed ik een prettige ontdekking ! Je kan ervan meegenieten op Wat schaft de Pot ?
Smakelijk !
Op het gevaar af dat ik hier nu reklame ga maken voor De Post, moet ik toch even het volgende kwijt ...
Gisteren zat er een kaartje in mijn brievenbus :
Beste Klant,
In ons postkantoor ligt een zending voor u die onvoldoende gefrankeerd is.
Wij houden ze tot 5/2/03 voor u beschikbaar.
Voor deze bijkomende dienst wordt 0,49 aangerekend.
En dan volgt er nog dat ik kan kiezen :
- ik kleef een zegel van 0,49 op de kaart en post ze terug naar ... De Post, waarna ik dan mijn kaartje in de bus krijg
- ik kan de zending zelf gaan afhalen (en zal die 0,49 ter plaatse kunnen ophoesten, natuurlijk)
Aan het adres (Meutje in de Kruisstraat) te zien, vermoed ik dat het om een verjaardagskaartje-met-vertraging gaat.
Wat kan er met dit kaartje aan de hand zijn ? Persoonlijk denk ik dat het enkele millimeters te groot zal zijn, waardoor het plotsklaps een niet genormaliseerde zending wordt. Ja, ja, de firma's die verjaardagskaartjes maken hebben de neiging om die leuke dingetjes steeds een klein beetje te groot te maken ! Zouden die een of andere overeenkomst hebben met De Post ?
Of anders is het kaartje inderdaad niet genoeg gefrankeerd voor een genormalizeerde zending ... Maar, hoe zou dat kunnen ? Ik bedoel, hoeveel keus heb je tegenwoordig : je plakt een prior zegel (0,49) of een niet-prior zegel (0,41) en dan steekt de postbode het kaartje binnen 1 dag of binnen 3 dagen in de brievenbus. Zo simpel zou het moeten zijn ... En, mocht je nog oude zegels hebben van 0,42 (zoals ik), dan zit je nog altijd goed voor een non-prior zending ...
Enfin, ik zal het straks weten, zie ... Als ik mijn kaartje ga afhalen.
Maar de manoeuvers die De Post nu aan het uithalen is, die gaan toch mijn petje te boven, hoor !
Enkele weken geleden geef ik hier op kantoor een stuk of tien omslagen aan de postbode die ik - eerlijk is eerlijk - allemaal verkeerd gefrankeerd had. Ik was vergeten de toets "niet genormaliseerd" van de weegschaal in te drukken. Van die tien omslagen zijn er 4 terug gekomen met de melding dat ze onvoldoende gefrankeerd waren. Op twee ervan probeerde De Post mij zelfs meer te doen kleven dan nodig : het waren omslagen voor Luxemburg en volgens de huidige lijst zijn poststukken voor Luxemburg gelijkgeschakeld met zendingen voor België. Maar de Post vond dat ik die moest frankeren als zendingen voor "Europa" !
Zo te zien, doen ze bij De Post dus regelmatig "steekproeven" doen. Allez, 't zijn eerder natte-vinger-proeven, vind ik.
Momenteel zijn wij ook aan een mailing bezig. Gelukkig vroeg ik hier in ons lokaal postkantoor stomweg om een formulier, waarop de vriendelijke dame aan het loket vroeg : "'t Zijn er toch niet meer dan 1000, hé ?" Jawel, we hebben bijna 2000 enveloppen te versturen. En als we die netjes per sorteercentrum ... euh ... sorteren, plakken we de volle pot voor drukwerk maar krijgen we na enkele maanden nog een mooi bedragje terug. Nu is er echter één klein kinkje in de kabel : om van de speciale "Mass Post" tarieven gebruik te kunnen maken, moeten zendingen van meer dan 1000 stuks binnengebracht worden in een (hoe raadt u het ?) Mass Post Center (of een Mass Post Hyper Center) ! Ons lokale postkantoor is blijkbaar gedegradeerd tot een gewoon uitreikingskantoor en die nemen geen zendingen van meer dan 1000 exemplaren meer aan. Wat wil zeggen dat wij met ons boeltje naar Leuven kunnen trekken !
Ik hoop van ganser harte dat het toch goed blijft gaan met De Post want ik ga straks ook nog prior en niet-prior zegels kopen omdat ik van plan ben nog steeds brieven te blijven sturen ! Maar of ik rijmpjes voor de postbode op de omslag zal schrijven ? Dat weet ik nog niet, hoor ... !
Gisteren zat er een kaartje in mijn brievenbus :
Beste Klant,
In ons postkantoor ligt een zending voor u die onvoldoende gefrankeerd is.
Wij houden ze tot 5/2/03 voor u beschikbaar.
Voor deze bijkomende dienst wordt 0,49 aangerekend.
En dan volgt er nog dat ik kan kiezen :
- ik kleef een zegel van 0,49 op de kaart en post ze terug naar ... De Post, waarna ik dan mijn kaartje in de bus krijg
- ik kan de zending zelf gaan afhalen (en zal die 0,49 ter plaatse kunnen ophoesten, natuurlijk)
Aan het adres (Meutje in de Kruisstraat) te zien, vermoed ik dat het om een verjaardagskaartje-met-vertraging gaat.
Wat kan er met dit kaartje aan de hand zijn ? Persoonlijk denk ik dat het enkele millimeters te groot zal zijn, waardoor het plotsklaps een niet genormaliseerde zending wordt. Ja, ja, de firma's die verjaardagskaartjes maken hebben de neiging om die leuke dingetjes steeds een klein beetje te groot te maken ! Zouden die een of andere overeenkomst hebben met De Post ?
Of anders is het kaartje inderdaad niet genoeg gefrankeerd voor een genormalizeerde zending ... Maar, hoe zou dat kunnen ? Ik bedoel, hoeveel keus heb je tegenwoordig : je plakt een prior zegel (0,49) of een niet-prior zegel (0,41) en dan steekt de postbode het kaartje binnen 1 dag of binnen 3 dagen in de brievenbus. Zo simpel zou het moeten zijn ... En, mocht je nog oude zegels hebben van 0,42 (zoals ik), dan zit je nog altijd goed voor een non-prior zending ...
Enfin, ik zal het straks weten, zie ... Als ik mijn kaartje ga afhalen.
Maar de manoeuvers die De Post nu aan het uithalen is, die gaan toch mijn petje te boven, hoor !
Enkele weken geleden geef ik hier op kantoor een stuk of tien omslagen aan de postbode die ik - eerlijk is eerlijk - allemaal verkeerd gefrankeerd had. Ik was vergeten de toets "niet genormaliseerd" van de weegschaal in te drukken. Van die tien omslagen zijn er 4 terug gekomen met de melding dat ze onvoldoende gefrankeerd waren. Op twee ervan probeerde De Post mij zelfs meer te doen kleven dan nodig : het waren omslagen voor Luxemburg en volgens de huidige lijst zijn poststukken voor Luxemburg gelijkgeschakeld met zendingen voor België. Maar de Post vond dat ik die moest frankeren als zendingen voor "Europa" !
Zo te zien, doen ze bij De Post dus regelmatig "steekproeven" doen. Allez, 't zijn eerder natte-vinger-proeven, vind ik.
Momenteel zijn wij ook aan een mailing bezig. Gelukkig vroeg ik hier in ons lokaal postkantoor stomweg om een formulier, waarop de vriendelijke dame aan het loket vroeg : "'t Zijn er toch niet meer dan 1000, hé ?" Jawel, we hebben bijna 2000 enveloppen te versturen. En als we die netjes per sorteercentrum ... euh ... sorteren, plakken we de volle pot voor drukwerk maar krijgen we na enkele maanden nog een mooi bedragje terug. Nu is er echter één klein kinkje in de kabel : om van de speciale "Mass Post" tarieven gebruik te kunnen maken, moeten zendingen van meer dan 1000 stuks binnengebracht worden in een (hoe raadt u het ?) Mass Post Center (of een Mass Post Hyper Center) ! Ons lokale postkantoor is blijkbaar gedegradeerd tot een gewoon uitreikingskantoor en die nemen geen zendingen van meer dan 1000 exemplaren meer aan. Wat wil zeggen dat wij met ons boeltje naar Leuven kunnen trekken !
Ik hoop van ganser harte dat het toch goed blijft gaan met De Post want ik ga straks ook nog prior en niet-prior zegels kopen omdat ik van plan ben nog steeds brieven te blijven sturen ! Maar of ik rijmpjes voor de postbode op de omslag zal schrijven ? Dat weet ik nog niet, hoor ... !
vrijdag, januari 17, 2003
Voor uw informatie : het heeft geen zin meer nog naar de Makro te gaan want ... hij is LEEG ... !!!
Jawel, Lieve en ik (vooral ik) hebben er gisteren namelijk alles opgekocht. Tot mijn verdediging kan ik aanbrengen dat ik voor bijna 200 Euro "nuttige" dingen (van "moetes", dus) gekocht heb en slechts voor 30 Euro "therapeutische" spulletjes. Zoals daar zijn :
- een Tweetie nachthemd ("Waking up early never hurt anybirdy")
- scoobidoo's (memories !)
- weer maar eens 6 theelichthouders (ja, ik heb ze al kunnen zetten, maar nu heb ik écht écht ECHT waar GEEN plaats meer om nog prulletjes te zetten in de living !)
- speeltjes voor Noélys (die ik eerst zelf ga uitproberen, natuurlijk)
Ander probleem voor hamster-Meut die niets kan weggooien : ik heb nu nieuwe dekbedovertrekken met bijpassende kussenslopen. Dit houdt echter in dat ik mij van de versleten hoezen moet ontdoen ... Gelukkig herinnerde ik mij dat ik in de logeerkamer nog heel veel lege kasten heb. Pijnlijk probleem op een vlotte manier opgelost, dus ...
Boek 10 van Het Rad des Tijds is nu eindelijk uit in het engels. Dat heb ik kunnen zien bij Amazon. Maar in het vlaams is het nog nergens te vinden. Ook niet in de Makro ! Kleine teleurstelling ... Nog maar even wachten dus, want in het engels begin ik er niet aan : het is in het nederlands al moeilijk genoeg met al die Trollocks, Myrdraal, Angrealen, Amyrlin en Aja's ...
En nu ga ik eens even nakijken of ik in een zonevreemd huis woon of niet, zie. Ik weet het, er is een infoavond geweest in de gemeente. En daar ben ik niet naartoe geweest ! Ik heb nu de informatie erover eens herlezen in het infoboekje van de gemeente ... Ik versta er nog altijd niets van ! Ik denk dat ik maar eens gewoon tot op het gemeentehuis zal gaan en het daar zal vragen ...
Waarmee we komen bij de STATISTIEKEN ! Ah jaaaa .... ! Want ik moet ook nieuwe stickers voor mijn vuilniszakken gaan halen op het gemeentehuis. Eergisteren heb ik de laatste opgebruikt. In januari 2002 werd de vuilniszakkenstickerprijs verhoogd. Ik had nog 7 oude stickers, die ik aangevuld heb met "bijkomende" klevers. En hier is dan de statistiek : ik zet zes vuilniszakken buiten op 1 jaar ! Eén zak om de twee maanden ... Kan kloppen. Da's dan een reuze(n?)zak die ik met één pinkje kan opheffen want ik heb eigenlijk alleen plastic als restafval.
Met al de rest van mijn afval kan ik terecht in het containerpark. Wat ik ook eens dringend zou moeten doen want de garage ... ekskuzeer ... de multi-functionele bergruimte, begint een beetje uit te puilen. En dank zij de handige vijfrittenkaart voor het containerpark, heb ik nog een statistiekje : vorig jaar ben ik drie keer naar het containerpark geweest. Kan ook weer kloppen : gemiddeld ga ik vier keer naar het containerpark maar in december was het te koud ...
Nog een prettige dag verder !
Jawel, Lieve en ik (vooral ik) hebben er gisteren namelijk alles opgekocht. Tot mijn verdediging kan ik aanbrengen dat ik voor bijna 200 Euro "nuttige" dingen (van "moetes", dus) gekocht heb en slechts voor 30 Euro "therapeutische" spulletjes. Zoals daar zijn :
- een Tweetie nachthemd ("Waking up early never hurt anybirdy")
- scoobidoo's (memories !)
- weer maar eens 6 theelichthouders (ja, ik heb ze al kunnen zetten, maar nu heb ik écht écht ECHT waar GEEN plaats meer om nog prulletjes te zetten in de living !)
- speeltjes voor Noélys (die ik eerst zelf ga uitproberen, natuurlijk)
Ander probleem voor hamster-Meut die niets kan weggooien : ik heb nu nieuwe dekbedovertrekken met bijpassende kussenslopen. Dit houdt echter in dat ik mij van de versleten hoezen moet ontdoen ... Gelukkig herinnerde ik mij dat ik in de logeerkamer nog heel veel lege kasten heb. Pijnlijk probleem op een vlotte manier opgelost, dus ...
Boek 10 van Het Rad des Tijds is nu eindelijk uit in het engels. Dat heb ik kunnen zien bij Amazon. Maar in het vlaams is het nog nergens te vinden. Ook niet in de Makro ! Kleine teleurstelling ... Nog maar even wachten dus, want in het engels begin ik er niet aan : het is in het nederlands al moeilijk genoeg met al die Trollocks, Myrdraal, Angrealen, Amyrlin en Aja's ...
En nu ga ik eens even nakijken of ik in een zonevreemd huis woon of niet, zie. Ik weet het, er is een infoavond geweest in de gemeente. En daar ben ik niet naartoe geweest ! Ik heb nu de informatie erover eens herlezen in het infoboekje van de gemeente ... Ik versta er nog altijd niets van ! Ik denk dat ik maar eens gewoon tot op het gemeentehuis zal gaan en het daar zal vragen ...
Waarmee we komen bij de STATISTIEKEN ! Ah jaaaa .... ! Want ik moet ook nieuwe stickers voor mijn vuilniszakken gaan halen op het gemeentehuis. Eergisteren heb ik de laatste opgebruikt. In januari 2002 werd de vuilniszakkenstickerprijs verhoogd. Ik had nog 7 oude stickers, die ik aangevuld heb met "bijkomende" klevers. En hier is dan de statistiek : ik zet zes vuilniszakken buiten op 1 jaar ! Eén zak om de twee maanden ... Kan kloppen. Da's dan een reuze(n?)zak die ik met één pinkje kan opheffen want ik heb eigenlijk alleen plastic als restafval.
Met al de rest van mijn afval kan ik terecht in het containerpark. Wat ik ook eens dringend zou moeten doen want de garage ... ekskuzeer ... de multi-functionele bergruimte, begint een beetje uit te puilen. En dank zij de handige vijfrittenkaart voor het containerpark, heb ik nog een statistiekje : vorig jaar ben ik drie keer naar het containerpark geweest. Kan ook weer kloppen : gemiddeld ga ik vier keer naar het containerpark maar in december was het te koud ...
Nog een prettige dag verder !
woensdag, januari 15, 2003
Aan IEDEREEN : mijn ALLERBESTE WENSEN voor het Nieuwe Jaar !!!
't Is toch nog niet te laat om mijn beste wensen aan te bieden, hé ? Vorige week belde mij een 'Ollander en die vroeg of hij mij nog wel zijn beste wensen mocht aanbieden. Het zit namelijk zo : als je in Nederland één week na Nieuwjaar nog "Beste Wensen" zegt, vinden ze dat daar héél raar ... ! Maar ik vind dat ik iedereen het beste kan wensen, zolang het jaar duurt !
Daar mijn zusje liet doorschemeren dat ik al sinds Kerstmis niets meer geschreven had, dacht ik zo bij mijn eigen zelve : wat zou ik eens kunnen vertellen ? ...
Wel, wat moet ik nu weer vaststellen ? Het is het seizoen van de "deur-spinnen" ! Gisteren kom ik thuis en binnen, aan de keukendeur, hangt een spin. Dood, weliswaar, maar ze hing daar toch maar ... Het feit dat die spin daar komen sterven was, overtuigt mij ervan dat het een échte deur-spin moet zijn. Een beetje later kom ik in de living en wat zit daar op de deur ? Juist : een (deur-) spin ! Ik vraag mij af wat er zo spin-aantrekkelijk is aan mijn deuren ... ?
Vorige week ging ik, op blote voeten en zonder bril aan, 's ochtends naar boven om mijn kleren aan te trekken. Ik gooi mijn huis T-shirt op bed en ik zie iets bewegen, op een grote witte plek van de dekbedovertrek ! Ik steek mijn neus er wat dichterbij (gevaarlijk avontuurlijk, niet ?) en wat zien ik ? Een spin ! Geen dikke vette maar wel een tamelijke grote. Ah jaaaaaa ! Anders had ik ze zonder bril niet kunnen zien. Ze komt naar mij toe gelopen. Ik cross naar de andere kant van het bed om een zakdoekje te pakken. Maar tegen dat ik, met zakdoekje, aan die ene kant van het bed terug ben is de spin verdwenen ! Daar sta ik dan : "ergens" zit er een spin op mij te loeren, misschien zit ze al wel op de vloer en ... ik heb niets aan mijn voeten ! Natuurlijk heb ik het ganse bed afgehaald, wat dacht je ? Dat ik die avond in bed zou kruipen, wetende dat daar ergens een spin zit ? Dan ken je Meutje nog niet ! ... Ik heb ze gevonden, jawel ! En ... ze is gesneuveld ... ja hoor ! Reglement is reglement : waar Meutjes slapen, horen geen spinnen te zitten !
Verder is er niet veel nieuws van het thuisfront. Met die vrieskou heb ik in de tuin eten gestrooid voor de vogeltjes ... waarmee ik waarschijnlijk ook zorg voor de dagelijkse kost van het namaak-Broske dat mij regelmatig een bezoek brengt. Zondag trok ik het gordijn open en daar stond hij, op het terras, naar mij te kijken, zo met een blik van "Wat doe jij daar binnen ?". Ik heb hem gezegd dat hij geen vogeltjes mag pakken maar of hij zich daar veel van zal aantrekken ... ?
Enfin, door dat eten op de voederplank, wemelt het in mijn tuin weer van gevederde vriendjes : roodborstjes, meesjes, mussen ... zelfs de duiven halen weer halsbrekende toeren uit om in dat kleine vogelhuisje te komen. 't Is geen zicht, zo een dikke duif die er eerst niet in geraakt en er daarna weer niet uit geraakt. Er wordt nogal wat afgefladderd bij hun pogingen om op de voederplank te landen en er daarna weer van op te stijgen. Wreed sterke vleugels moeten die daar van krijgen, als je het mij vraagt !
Vannacht heb ik weer een fantastische droom gehad ! Ik zal eens zien of ik hem nog kan opschrijven. Ik ben wakker geworden met een kloppend hart. Ik hoor het u al zeggen : "Goed voor u, dat uw hart nog klopte." Maar 't was toch maar raar, hoor ! Spijtig genoeg was ik niet wakker genoeg (en het was te koud), om potlood en papier te pakken en mijn droom dadelijk op te schrijven. Daardoor ben ik er nu veel van kwijt. Maar 'k ga toch nog eens proberen ... Neen, ik schrijf hem niet hier op ! Ik voeg hem gewoon toe aan mijn dromenverzameling (al 13 A4's vol !). En die hoop ik ooit eens op de Sofa te zetten ...
Waar je trouwens Tarzan's Treehouse van Maarten kan gaan bewonderen, met een verhaaltje van Meutje erbij ...
Oh ja : Walter stuurde mij al een mail : "'t Was een krokodil, slimmeke ... !" Terwijl ik er een achter- achternichtje van Nessie van gemaakt had ... Dat heb je met die dichterlijke vrijheid, niet ?
't Is toch nog niet te laat om mijn beste wensen aan te bieden, hé ? Vorige week belde mij een 'Ollander en die vroeg of hij mij nog wel zijn beste wensen mocht aanbieden. Het zit namelijk zo : als je in Nederland één week na Nieuwjaar nog "Beste Wensen" zegt, vinden ze dat daar héél raar ... ! Maar ik vind dat ik iedereen het beste kan wensen, zolang het jaar duurt !
Daar mijn zusje liet doorschemeren dat ik al sinds Kerstmis niets meer geschreven had, dacht ik zo bij mijn eigen zelve : wat zou ik eens kunnen vertellen ? ...
Wel, wat moet ik nu weer vaststellen ? Het is het seizoen van de "deur-spinnen" ! Gisteren kom ik thuis en binnen, aan de keukendeur, hangt een spin. Dood, weliswaar, maar ze hing daar toch maar ... Het feit dat die spin daar komen sterven was, overtuigt mij ervan dat het een échte deur-spin moet zijn. Een beetje later kom ik in de living en wat zit daar op de deur ? Juist : een (deur-) spin ! Ik vraag mij af wat er zo spin-aantrekkelijk is aan mijn deuren ... ?
Vorige week ging ik, op blote voeten en zonder bril aan, 's ochtends naar boven om mijn kleren aan te trekken. Ik gooi mijn huis T-shirt op bed en ik zie iets bewegen, op een grote witte plek van de dekbedovertrek ! Ik steek mijn neus er wat dichterbij (gevaarlijk avontuurlijk, niet ?) en wat zien ik ? Een spin ! Geen dikke vette maar wel een tamelijke grote. Ah jaaaaaa ! Anders had ik ze zonder bril niet kunnen zien. Ze komt naar mij toe gelopen. Ik cross naar de andere kant van het bed om een zakdoekje te pakken. Maar tegen dat ik, met zakdoekje, aan die ene kant van het bed terug ben is de spin verdwenen ! Daar sta ik dan : "ergens" zit er een spin op mij te loeren, misschien zit ze al wel op de vloer en ... ik heb niets aan mijn voeten ! Natuurlijk heb ik het ganse bed afgehaald, wat dacht je ? Dat ik die avond in bed zou kruipen, wetende dat daar ergens een spin zit ? Dan ken je Meutje nog niet ! ... Ik heb ze gevonden, jawel ! En ... ze is gesneuveld ... ja hoor ! Reglement is reglement : waar Meutjes slapen, horen geen spinnen te zitten !
Verder is er niet veel nieuws van het thuisfront. Met die vrieskou heb ik in de tuin eten gestrooid voor de vogeltjes ... waarmee ik waarschijnlijk ook zorg voor de dagelijkse kost van het namaak-Broske dat mij regelmatig een bezoek brengt. Zondag trok ik het gordijn open en daar stond hij, op het terras, naar mij te kijken, zo met een blik van "Wat doe jij daar binnen ?". Ik heb hem gezegd dat hij geen vogeltjes mag pakken maar of hij zich daar veel van zal aantrekken ... ?
Enfin, door dat eten op de voederplank, wemelt het in mijn tuin weer van gevederde vriendjes : roodborstjes, meesjes, mussen ... zelfs de duiven halen weer halsbrekende toeren uit om in dat kleine vogelhuisje te komen. 't Is geen zicht, zo een dikke duif die er eerst niet in geraakt en er daarna weer niet uit geraakt. Er wordt nogal wat afgefladderd bij hun pogingen om op de voederplank te landen en er daarna weer van op te stijgen. Wreed sterke vleugels moeten die daar van krijgen, als je het mij vraagt !
Vannacht heb ik weer een fantastische droom gehad ! Ik zal eens zien of ik hem nog kan opschrijven. Ik ben wakker geworden met een kloppend hart. Ik hoor het u al zeggen : "Goed voor u, dat uw hart nog klopte." Maar 't was toch maar raar, hoor ! Spijtig genoeg was ik niet wakker genoeg (en het was te koud), om potlood en papier te pakken en mijn droom dadelijk op te schrijven. Daardoor ben ik er nu veel van kwijt. Maar 'k ga toch nog eens proberen ... Neen, ik schrijf hem niet hier op ! Ik voeg hem gewoon toe aan mijn dromenverzameling (al 13 A4's vol !). En die hoop ik ooit eens op de Sofa te zetten ...
Waar je trouwens Tarzan's Treehouse van Maarten kan gaan bewonderen, met een verhaaltje van Meutje erbij ...
Oh ja : Walter stuurde mij al een mail : "'t Was een krokodil, slimmeke ... !" Terwijl ik er een achter- achternichtje van Nessie van gemaakt had ... Dat heb je met die dichterlijke vrijheid, niet ?
woensdag, december 25, 2002
Een Prettige Kerst, allemaal !!!
Ik heb geluk dat ik er nog ben. Awel ja, ik had weggevlogen kunnen zijn ... of ze hadden mij kunnen komen pikken of zo ... !
Op 24 december heeft mijn slaapkamervenster namelijk de ganse dag wagenwijd opengestaan ! Hoe dat zo gekomen is ?
Al enkele weken word ik gestalkt door de Bofrost-man. Elke maand stond hij aan mijn deur en nu, met de feesten, zat er wel elke week een kaartje in de bus : "Uw Bofrost man komt !"
Ik wist dat hij zaterdag ging komen maar zaterdag heb ik de ganse dag in Kortenberg gewoond. En dus zat er een nieuw briefje onder de deurklopper : " Uw Bofrost man komt ! Maandag 23 december, tussen 11 en 20 uur". Ik dus mooi een flinke bestelling klaargemaakt. Ik had zelfs al uitgerekend hoeveel drinkgeld ik hem zou geven. Ah jaaaa ! Zulke aanhankelijkheid moet toch beloond worden ?
Maandag zorgde ik ervoor dat ik flink op tijd thuis was. Toen ik de brievenbus leeg ging maken, had ik al de indruk dat er enkele honderden meters verder in de straat een vrachtwagen stond, met de vier pinkers aan. Ik ga binnen, steek het buitenlicht aan en kom in de keuken. "Snif ! Snif !" Hier hing een reukje ... Het was een mandarijntje dat helemaal beschimmeld was ! Ik had geen zin om, over mijn planten, langs de terrasdeur naar buiten te klauteren en dus nam ik de fruitschaal met het beschimmelde stukje fruit en kieperde dat langs de voordeur in de tuin. Daardoor zag ik dat de Bofrost wagen ('t was de Bofrost camion, inderdaad !) aan het labo manoeuvreerde en richting Tervuurse steenweg wegreed ! Jamaar ! En mijn bestelling dan ? En zijn drinkgeld dan ?
Bon, het was nog geen 20 uur. Hij kon dus nog terugkomen, dacht ik zo. Inplaats van mij dus al in mijn huistenue om te kleden, besloot ik wat kleine reparaties uit te voeren aan een oude legging. Ten dien einde heb ik dus mijn huistenue naar beneden gehaald en later, toen het mij duidelijk werd dat de Bofrost man toch niet meer zou komen opdagen, heb ik mij in de badkamer omgekleed.
Met als gevolg dat ik dinsdagochtend na de douche, niet meer naar boven hoefde om mijn werkkledij aan te trekken. En aangezien het deel uitmaakt van mijn ochtendritueel, dat ik de slaapkamervenster openzet tot ik naar kantoor vertrek, ben ik dus dat open slaapkamervenster helemaal vergeten ... !
Mijn engelbewaarder heeft die dag dus weer maar eens overuren gedaan. Ik zal daar toch eens iets speciaals voor moeten doen, hoor. Eens extra braaf zijn, of zo ? Maar misschien vindt mijn engelbewaarder zo al dat ik een heel braaf meisje ben en doet hij daarom het ene mirakel na het andere voor mij ... !!! ??? !!!
Ik zal mijn engelbewaarder dan eens dringend in contact moeten brengen met Sinterklaas, zeker ?
Ik heb geluk dat ik er nog ben. Awel ja, ik had weggevlogen kunnen zijn ... of ze hadden mij kunnen komen pikken of zo ... !
Op 24 december heeft mijn slaapkamervenster namelijk de ganse dag wagenwijd opengestaan ! Hoe dat zo gekomen is ?
Al enkele weken word ik gestalkt door de Bofrost-man. Elke maand stond hij aan mijn deur en nu, met de feesten, zat er wel elke week een kaartje in de bus : "Uw Bofrost man komt !"
Ik wist dat hij zaterdag ging komen maar zaterdag heb ik de ganse dag in Kortenberg gewoond. En dus zat er een nieuw briefje onder de deurklopper : " Uw Bofrost man komt ! Maandag 23 december, tussen 11 en 20 uur". Ik dus mooi een flinke bestelling klaargemaakt. Ik had zelfs al uitgerekend hoeveel drinkgeld ik hem zou geven. Ah jaaaa ! Zulke aanhankelijkheid moet toch beloond worden ?
Maandag zorgde ik ervoor dat ik flink op tijd thuis was. Toen ik de brievenbus leeg ging maken, had ik al de indruk dat er enkele honderden meters verder in de straat een vrachtwagen stond, met de vier pinkers aan. Ik ga binnen, steek het buitenlicht aan en kom in de keuken. "Snif ! Snif !" Hier hing een reukje ... Het was een mandarijntje dat helemaal beschimmeld was ! Ik had geen zin om, over mijn planten, langs de terrasdeur naar buiten te klauteren en dus nam ik de fruitschaal met het beschimmelde stukje fruit en kieperde dat langs de voordeur in de tuin. Daardoor zag ik dat de Bofrost wagen ('t was de Bofrost camion, inderdaad !) aan het labo manoeuvreerde en richting Tervuurse steenweg wegreed ! Jamaar ! En mijn bestelling dan ? En zijn drinkgeld dan ?
Bon, het was nog geen 20 uur. Hij kon dus nog terugkomen, dacht ik zo. Inplaats van mij dus al in mijn huistenue om te kleden, besloot ik wat kleine reparaties uit te voeren aan een oude legging. Ten dien einde heb ik dus mijn huistenue naar beneden gehaald en later, toen het mij duidelijk werd dat de Bofrost man toch niet meer zou komen opdagen, heb ik mij in de badkamer omgekleed.
Met als gevolg dat ik dinsdagochtend na de douche, niet meer naar boven hoefde om mijn werkkledij aan te trekken. En aangezien het deel uitmaakt van mijn ochtendritueel, dat ik de slaapkamervenster openzet tot ik naar kantoor vertrek, ben ik dus dat open slaapkamervenster helemaal vergeten ... !
Mijn engelbewaarder heeft die dag dus weer maar eens overuren gedaan. Ik zal daar toch eens iets speciaals voor moeten doen, hoor. Eens extra braaf zijn, of zo ? Maar misschien vindt mijn engelbewaarder zo al dat ik een heel braaf meisje ben en doet hij daarom het ene mirakel na het andere voor mij ... !!! ??? !!!
Ik zal mijn engelbewaarder dan eens dringend in contact moeten brengen met Sinterklaas, zeker ?
vrijdag, december 20, 2002
Jééééééé ! Ik heb mijn eerste eindejaarskaartjes ontvangen ! Eigenlijk moet het zijn : Huuuuuuuuuuuulp ! Mijn eerste eindejaarskaartjes zijn toegekomen ... ! Want mijn tafel staat helemaal vol. Die staat zowiezo altijd al half vol met kaarsjes en foto's en prutsjes.
Maar nu wordt de andere helft in beslag genomen door mijn "Project". Jawel ! Nieuwjaar komt in zicht en Meutje is weer aan het knutselen geslagen om haar eindejaarscadeautje zo origineel mogelijk te verpakken. Ik zal hier eens even een tipje van de sluier oplichten, zie : ik zit momenteel nog in fase 1 van Project A en dat loopt helemaal niet zoals het hoort. Eerlijk gezegd, denk ik dat ik Project A zal afvoeren en vervangen door Project B. Inderdaad, deze keer heb ik voor een back-up plan gezorgd. En als dat niet lukt, kunnen we nog altijd overstappen op Système D, natuurlijk ("D" van se Débrouiller).
Blijft de vraag : waar ga ik nu de eindejaarskaartjes zetten die ik van alle lieve mensen ontvang ? Wel, waarom maak ik daar ook geen Project van en knutsel ik iets in mekaar om ze op te hangen ? O.K., vanavond begin ik eraan ! Aan hierboven genoemd Project B kan ik toch nog niet beginnen : het moet nog een beetje "rijpen", zie je ...
En nu we toch in eindejaarsstemming zijn, laat het ons eens hebben over ... kerstverlichting ... !
Slecht nieuws !!! De lampjes in mijn kerstboom in de tuin hebben het begeven ... :-(
Vorig weekend stak ik de stekker in het stopcontact en, helaas, alleen onderaan in de boom brandde nog een streepje licht. Er zitten namelijk twee slingers in de boom en waarschijnlijk heeft de oudste, die bovenaan hangt, de geest gegeven. Geen lichtjes dus, dit jaar. Jammer !
Maar, niet getreurd. Heb je op straat al eens rondgekeken ? Dit jaar is het echt wel heel erg, hoor ! De mensen gooien maar wat toestanden op en rond hun huis : hoe meer hoe liever ! Elke avond als ik thuis kom, heb ik een lichtjes misselijk gevoel van al die wansmakelijkheid die ik onderweg tegenkom. Eergisteren zat ik met de wagen zelfs op de stoep. Zó had ik mij verschoten van de ... euh ... "aankleding" ... van een bepaald huis in Moorsel. Dzeejes !!! Overal zie je slingers en lampjes en lichtkronkels in alle mogelijke kleuren, en verlichte hertjes, en kransen en andere figuurtjes ... En dan nog liefst alles samen in één tuin : witte lichtjes in de struiken, een rode lichtserpentine rond de voordeur achter het raam een combinatie van rode, oranje, groene en blauwe lichtjes ... Burps ! Voor mij gaat de hoofdprijs voorlopig naar een huis in Sterrebeek waar ik gisteren, naast het verlichte hertje, plots een levensgrote verlichte sneeuwman zag staan ! En dan is er nog een huis in Moorsel waar men een lichtserpentine in krullen over een gigantische struik gedrapeerd heeft. Van ver lijkt het op een woord in arabisch schrift. Je weet wel, zo van dat kriebelig geschrift met veel krulletjes. Ik vraag mij af of die mensen er zich bewust van zijn dat ze daar misschien wel iets "geschreven" hebben ...
Ik ga eens op mijn gemak een toertje doen - misschien wel een avondlijke wandeling ? - om dat allemaal eens goed te bestuderen. Wie mee wil op kerstlichtjestocht, geeft mij maar een seintje !
Mijn vriend Manneke Maan, die trekt zich dat allemaal niet aan ... Die was gisterenavond en vanochtend zo rond als hij maar zijn kan ... En vanmorgen had de lucht fantastische rode, roze en blauwe kleuren : een verademing voor het oog ... !!!
Maar nu wordt de andere helft in beslag genomen door mijn "Project". Jawel ! Nieuwjaar komt in zicht en Meutje is weer aan het knutselen geslagen om haar eindejaarscadeautje zo origineel mogelijk te verpakken. Ik zal hier eens even een tipje van de sluier oplichten, zie : ik zit momenteel nog in fase 1 van Project A en dat loopt helemaal niet zoals het hoort. Eerlijk gezegd, denk ik dat ik Project A zal afvoeren en vervangen door Project B. Inderdaad, deze keer heb ik voor een back-up plan gezorgd. En als dat niet lukt, kunnen we nog altijd overstappen op Système D, natuurlijk ("D" van se Débrouiller).
Blijft de vraag : waar ga ik nu de eindejaarskaartjes zetten die ik van alle lieve mensen ontvang ? Wel, waarom maak ik daar ook geen Project van en knutsel ik iets in mekaar om ze op te hangen ? O.K., vanavond begin ik eraan ! Aan hierboven genoemd Project B kan ik toch nog niet beginnen : het moet nog een beetje "rijpen", zie je ...
En nu we toch in eindejaarsstemming zijn, laat het ons eens hebben over ... kerstverlichting ... !
Slecht nieuws !!! De lampjes in mijn kerstboom in de tuin hebben het begeven ... :-(
Vorig weekend stak ik de stekker in het stopcontact en, helaas, alleen onderaan in de boom brandde nog een streepje licht. Er zitten namelijk twee slingers in de boom en waarschijnlijk heeft de oudste, die bovenaan hangt, de geest gegeven. Geen lichtjes dus, dit jaar. Jammer !
Maar, niet getreurd. Heb je op straat al eens rondgekeken ? Dit jaar is het echt wel heel erg, hoor ! De mensen gooien maar wat toestanden op en rond hun huis : hoe meer hoe liever ! Elke avond als ik thuis kom, heb ik een lichtjes misselijk gevoel van al die wansmakelijkheid die ik onderweg tegenkom. Eergisteren zat ik met de wagen zelfs op de stoep. Zó had ik mij verschoten van de ... euh ... "aankleding" ... van een bepaald huis in Moorsel. Dzeejes !!! Overal zie je slingers en lampjes en lichtkronkels in alle mogelijke kleuren, en verlichte hertjes, en kransen en andere figuurtjes ... En dan nog liefst alles samen in één tuin : witte lichtjes in de struiken, een rode lichtserpentine rond de voordeur achter het raam een combinatie van rode, oranje, groene en blauwe lichtjes ... Burps ! Voor mij gaat de hoofdprijs voorlopig naar een huis in Sterrebeek waar ik gisteren, naast het verlichte hertje, plots een levensgrote verlichte sneeuwman zag staan ! En dan is er nog een huis in Moorsel waar men een lichtserpentine in krullen over een gigantische struik gedrapeerd heeft. Van ver lijkt het op een woord in arabisch schrift. Je weet wel, zo van dat kriebelig geschrift met veel krulletjes. Ik vraag mij af of die mensen er zich bewust van zijn dat ze daar misschien wel iets "geschreven" hebben ...
Ik ga eens op mijn gemak een toertje doen - misschien wel een avondlijke wandeling ? - om dat allemaal eens goed te bestuderen. Wie mee wil op kerstlichtjestocht, geeft mij maar een seintje !
Mijn vriend Manneke Maan, die trekt zich dat allemaal niet aan ... Die was gisterenavond en vanochtend zo rond als hij maar zijn kan ... En vanmorgen had de lucht fantastische rode, roze en blauwe kleuren : een verademing voor het oog ... !!!
zaterdag, december 14, 2002
Dit was een leuke zaterdag ! ... Die niet zo leuk begon toen ik vanmorgen van de straat een doodgereden diertje heb moeten opscheppen ... Ja, sorry, ik zeg "diertje" want ik weet niet precies wat het was ... Mijn eerste gedacht is een nertsje maar ik heb geen idee of er wel nertsjes leven in mijn geburen. Het was groter dan een eekhoorntje, het had een grote pluimstaart en een scherp snuitje, en het had de kleur van een nertsje. Voor een fret leek het mij wat te groot. Wat zou het anders nog kunnen zijn ... ? Ah, misschien wel een wezeltje ! Enfin, 't beestje was nog onbeschadigd. Alleen lag er een grote plas bloed onder zijn kopje en hingen zijn oogjes er een beetje uit. Helemaal lijk Lappeke, toen ze die doodgereden hebben ... De smerige rotbastards van laagvliegers die door de Coige scheuren ... !!!
Na dit onplezierige karweitje, vertrok ik naar de tandarts. En, ja hoor ! Hij was er ! Ik heb hem er weer eens moeten op wijzen dat ik geen dochters heb ... Elk jaar vraagt hij mij namelijk hoe het met mijn dochters gaat ... Maar mijn bieterkes zijn dus weer in orde voor een jaartje.
Daarna besloot ik om wat in Leuven te gaan rondtoeren. Er was heel veel volk, maar ik vind dat wel leuk, zo in de cadeautjesperiode tussen al dat volk rondlopen. En wat nog véél leuker is : ik heb AL mijn cadeautjes gevonden ! En ik heb mezelf ook nog wat cadeautjes gekocht : "Rolling with the Stones", het boek van Bill Wyman en "Luchtgitaar", een CD met allemaal gitaarmuziek. Very nice ! Komt nog daarbij dat ik eindelijk (!) mijn boekenbon in de Standaard heb kunnen gebruiken. Net op tijd want die was maar geldig tot volgende maand. En ik heb ook al enkele cadeaubonnen kunnen verzilveren die ik van de baas van mijn baas gekregen heb, als compensatie voor mijn lijdensweg doorheen het ESA verhaal. Als beloning heb ik mezelf daarna bij Quick op een Giant getrakteerd.
Het werd ook hoog tijd dat ik eens langs het benzinestation passeerde want mijn bolleke had dorst en mijn zaterdagse boodschappen heb ik ondertussen ook al maar gedaan. Kan ik 's avonds weer een lekker glaasje Australische wijn drinken !
En nu zit ik hier, achter mijn machientje ... Want vannacht schoot ik wakker van een flits die doorheen mijn brein ... euh ... flitste : gisteren heb ik enkele volkomen stupide fakturen uit mijn nog stupiedere systeem getoverd. Geen mens die mij dàt nadoet, geloof me vrij ! Wel, en vannacht scheen plots het licht en kreeg ik een ingeving van "waarom" die fakturen er zo raar uitzagen. En weet ge wat ? Mijn gedacht was juist !!! Ik heb dat hier zojuist eens nagekeken en, inderdaad : nu weet ik waarom er zulke rare dingen op de fakturen verschenen zijn. Maar wat nog beter is : ik weet nu ook hoe ik die rare toestanden in de toekomst kan vermijden ! Wat gebeurd is is gebeurd, jammer genoeg. Ik zie (nog) geen enkele manier om de bestaande fakturen te verbeteren ... Maar daar liggen wij niet van wakker, hoor !
Jongens toch : IK BEN GOED !!!
Na dit onplezierige karweitje, vertrok ik naar de tandarts. En, ja hoor ! Hij was er ! Ik heb hem er weer eens moeten op wijzen dat ik geen dochters heb ... Elk jaar vraagt hij mij namelijk hoe het met mijn dochters gaat ... Maar mijn bieterkes zijn dus weer in orde voor een jaartje.
Daarna besloot ik om wat in Leuven te gaan rondtoeren. Er was heel veel volk, maar ik vind dat wel leuk, zo in de cadeautjesperiode tussen al dat volk rondlopen. En wat nog véél leuker is : ik heb AL mijn cadeautjes gevonden ! En ik heb mezelf ook nog wat cadeautjes gekocht : "Rolling with the Stones", het boek van Bill Wyman en "Luchtgitaar", een CD met allemaal gitaarmuziek. Very nice ! Komt nog daarbij dat ik eindelijk (!) mijn boekenbon in de Standaard heb kunnen gebruiken. Net op tijd want die was maar geldig tot volgende maand. En ik heb ook al enkele cadeaubonnen kunnen verzilveren die ik van de baas van mijn baas gekregen heb, als compensatie voor mijn lijdensweg doorheen het ESA verhaal. Als beloning heb ik mezelf daarna bij Quick op een Giant getrakteerd.
Het werd ook hoog tijd dat ik eens langs het benzinestation passeerde want mijn bolleke had dorst en mijn zaterdagse boodschappen heb ik ondertussen ook al maar gedaan. Kan ik 's avonds weer een lekker glaasje Australische wijn drinken !
En nu zit ik hier, achter mijn machientje ... Want vannacht schoot ik wakker van een flits die doorheen mijn brein ... euh ... flitste : gisteren heb ik enkele volkomen stupide fakturen uit mijn nog stupiedere systeem getoverd. Geen mens die mij dàt nadoet, geloof me vrij ! Wel, en vannacht scheen plots het licht en kreeg ik een ingeving van "waarom" die fakturen er zo raar uitzagen. En weet ge wat ? Mijn gedacht was juist !!! Ik heb dat hier zojuist eens nagekeken en, inderdaad : nu weet ik waarom er zulke rare dingen op de fakturen verschenen zijn. Maar wat nog beter is : ik weet nu ook hoe ik die rare toestanden in de toekomst kan vermijden ! Wat gebeurd is is gebeurd, jammer genoeg. Ik zie (nog) geen enkele manier om de bestaande fakturen te verbeteren ... Maar daar liggen wij niet van wakker, hoor !
Jongens toch : IK BEN GOED !!!
donderdag, december 12, 2002
Zo ! Ik ben op kantoor toegekomen ... Ja, ja, 't schijnt er al aardig aan toe te gaan, in het zuiden van het land. Maar zolang het nog droog was in Midden-Brabant, heb ik er van geprofiteerd. Hoe ik hier weer weg zal geraken ? Dat is een zorg voor later ... véél later ...
Gisteren wou ik een friet gaan halen. Dat had ik wel verdiend, na de ESA perikelen van die dag. Helaas, aan de frituur had ik het briljante idee om toch even na te kijken hoeveel centjes (letterlijk, dan) ik nog had : iets meer dan drie EURO ! Oei, oei ! Da's niet veel. Dus, friet overgeslagen en thuis een pizza in de oven gezet. Een exacte telling wees uit dat ik nog precies 3.76 EURO op zak had.
Vanochtend dacht ik zo : maar ik heb nog geld op mijn Proton kaart ! Ik dus naar de krantenwinkel om eens te kijken hoeveel mijn Protontegoed bedraagt en om tegelijkertijd wat sigaretten te kopen. Je weet maar nooit dat ik dit weekend niet weggeraak uit de Coige ...
Nog maar eens een teleurstelling : op mijn Proton kaart stond nog 7.90 EURO. Twee pakjes sigaretten eraf, blijft mij nog 1.30 EURO. Plus die 3.76 EURO in mijn portemoneeke ... Ik voelde mij al dadelijk een landloper ! Wat ik ook zei tegen de krantenman. En die antwoordde : van mij kan je altijd een stuk chocolade krijgen ! Allez, verhongeren zullen we dus niet doen !
Voor alle zekerheid heb ik ook mijn halve koelkast mee naar kantoor gebracht : een brood, mijn notenkaas, de Effi, een pot choco ... Als ik hier vanavond niet weggeraak, vanwege spekglad of zo, heb ik toch wat te eten ... Mocht ik nog honger heb na een dagje vol frustratie met ESA. Want eergisteren heeft "iemand" per abuis een proces gedraaid waardoor wereldwijd ALLES klaargezet is om gefaktureerd te worden ! Vriendelijk van die mens ? Een vooruitziend gebaar ? Ik zie dat lichtelijk anders : nu moeten we proberen om alle verkeerde dingen er weer uit te krijgen ... Och wat zou het, we zullen dit maar als een doorgedreven training beschouwen, zeker ?
Wees allemaal voorzichtig op de weg en zorg dat je vanavond weer veilig thuis geraakt !
Gisteren wou ik een friet gaan halen. Dat had ik wel verdiend, na de ESA perikelen van die dag. Helaas, aan de frituur had ik het briljante idee om toch even na te kijken hoeveel centjes (letterlijk, dan) ik nog had : iets meer dan drie EURO ! Oei, oei ! Da's niet veel. Dus, friet overgeslagen en thuis een pizza in de oven gezet. Een exacte telling wees uit dat ik nog precies 3.76 EURO op zak had.
Vanochtend dacht ik zo : maar ik heb nog geld op mijn Proton kaart ! Ik dus naar de krantenwinkel om eens te kijken hoeveel mijn Protontegoed bedraagt en om tegelijkertijd wat sigaretten te kopen. Je weet maar nooit dat ik dit weekend niet weggeraak uit de Coige ...
Nog maar eens een teleurstelling : op mijn Proton kaart stond nog 7.90 EURO. Twee pakjes sigaretten eraf, blijft mij nog 1.30 EURO. Plus die 3.76 EURO in mijn portemoneeke ... Ik voelde mij al dadelijk een landloper ! Wat ik ook zei tegen de krantenman. En die antwoordde : van mij kan je altijd een stuk chocolade krijgen ! Allez, verhongeren zullen we dus niet doen !
Voor alle zekerheid heb ik ook mijn halve koelkast mee naar kantoor gebracht : een brood, mijn notenkaas, de Effi, een pot choco ... Als ik hier vanavond niet weggeraak, vanwege spekglad of zo, heb ik toch wat te eten ... Mocht ik nog honger heb na een dagje vol frustratie met ESA. Want eergisteren heeft "iemand" per abuis een proces gedraaid waardoor wereldwijd ALLES klaargezet is om gefaktureerd te worden ! Vriendelijk van die mens ? Een vooruitziend gebaar ? Ik zie dat lichtelijk anders : nu moeten we proberen om alle verkeerde dingen er weer uit te krijgen ... Och wat zou het, we zullen dit maar als een doorgedreven training beschouwen, zeker ?
Wees allemaal voorzichtig op de weg en zorg dat je vanavond weer veilig thuis geraakt !
Abonneren op:
Posts (Atom)