Dagboek van een weekje verlof :

Zaterdag : goed weer, in de tuin gewerkt
Zondag : goed weer, in de tuin gewerkt
Maandag : goed weer, in de tuin gewerkt
Dinsdag : goed weer, in de tuin gewerkt, na de middag naar het Gouden Kruispunt geweest : een ware revelatie !!! (en ze zijn 's zondags ook open !)
Woensdag : goed weer, in de tuin gewerkt
Donderdag : goed weer, in de tuin gewerkt, na de middag naar de Makro geweest : rozenboog gekocht !
Vrijdag : goed weer, in de tuin gewerkt
Zaterdag : goed weer, naar de Gentse Feesten geweest, toch even uitgeregend ...
Zondag : moe, moe, moe en dus veel geslapen ...

Dit is de eerste maal in mijn leven dat ik met plezier in de tuin gewerkt heb ! Ik heb eindelijk de indruk dat ik WEET wat ik er aan het doen ben ...

Eén zonneterrasje is geïnstalleerd. In plaats van een tweede zonneterrasje, wil ik echter een waterpartijtje maken. Hiervoor heb ik een optie genomen op Maarten's schildpadzandbak. Zodra in het zand spelen hem niet meer interesseert, krijg ik zijn zandbak en maak ik er een plantenvijvertje van.

De pompoenenkweek ... dat is een ander paar mouwen ! Ik ben tot de treurige vaststelling moeten komen dat mijn eerste pompoen NIET BEVRUCHT was (of hoe noem je zoiets ?) ! Hij is 3 cm groot, wordt nu knal oranje maar ... hij groeit niet meer verder. De tweede pompoen, die zou nu echter wel moeten lukken. Ik heb nog tijdig in mijn boek gelezen dat er mannelijke en vrouwelijke bloemen aan de pompoenplant komen. Als de insectjes niet goed hun werk doen, moet je de natuur zelf een handje helpen, stond er. Wel, aan die tweede pompoen stond een vrouwelijke bloem. Een twintigtal centimeters verder stond een mannelijke bloem. Daarin zat een wespje. Ik heb er tegen gezegd : "Listen very carefully : vlieg nu - met dat stuifmeel aan je pootjes - naar die andere bloem daar !" Maar het wespje wou niet luisteren. Dus pakte ik een penseeltje, haalde wat stuifmeel uit de eerste bloem en penseelde dat in de tweede bloem. Gevolg : de tweede pompoen blijft lichtgeel en ... groeit ! Uw pompoenspecialist houdt u verder op de hoogte !

Tegen de rozenboog heb ik een blauweregen geplant. Ik heb hem niet verteld dat het een rozenboog is en dus hoop ik dat hij er gezwind op zal klimmen. Gelukkig is er ook een blauweregenspecialist in de familie : Jos ! Bij hem kan ik steeds terecht in geval van groei- en andere stoornissen.

Het slakkenproject zit nu in de koffiefase : ik heb een lange rij bloempjes gezaaid en geplant en er flink wat koffie rondgestrooid. Ik weet het : veel zal ik hier niet uit leren ... Want voor hetzelfde geld lusten de slakken die plantjes niet en dan weet ik nóg niet of ze er wegblijven vanwege de koffie ... ! Maar zout op de slakken strooien, dat vind ik echt niet plezant. Vorige week heb ik er nog een dikke te stekken gehad en terwijl die lag te ... verslijmen, was 't precies of ze mij beschuldigend aankeek ... Ik heb haar dan ook gezegd : "Bekijk mij zo niet en sterf verder !" Ik zal toch eens serieus moeten overwegen om overal kleine slakkenschrikdraadjes te spannen, zeker ? Hé ! Niet mee lachen, hé ! Een paar volt is al genoeg om de slakken weg te houden, heb ik gelezen ...

Zaterdag hebben we in Gent terug een stadszoektocht gedaan. We zijn wel even kleddernat geworden maar verder hebben we het ganse parcours tot een goed einde gebracht. Ik had mijn Makro (!) sandalen aan en heb geen enkel ogenblik zere voeten gehad !!! Toch zit er één negatieve kant aan die sandalen : de binnenkant ! Toen ik 's nachts thuiskwam zag ik dat mijn voetzolen helemaal zwart waren. Ik heb mijn voeten serieus gescrubd maar kreeg er toch niet alles af en ben dus maar met sokken aan in bed gekropen. Warm, jongens !!! 's Anderendaags heb ik dan verder geschuurd met de rasp en vandaag kon ik met propere voeten komen werken. Oef !

En vandaag heb ik bij Tante Wiske dan toch Skimmia-scheuten gekregen ! 't Waren er die over haar hofweg hingen en die mocht ik allemaal afsnijden. Straks ga ik ze stekken en in potten zetten zodat ik ze tegen september in mijn omgespitte tuin kan uitplanten.

Ja, ja, ik overweeg ernstig om mij om te scholen als tuinman. Ik heb al één goeie klant : mezelf ! Alleen weet ik niet hoelang ik op die manier mijn business zal kunnen draaiende houden ...

Meutje groet 's morgens de dingen :

Dag mooie vrijdag !
Dag vrijdag, laatste dag van de week !
Dag fantastische vrijdag !
Dag vrijdag, laatste dag voor mijn weekje verlof !

Meutje's pep-talk :

... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... ! ... maar eentje meer ... ! ... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !... 't Is de laatste ... !

Meutje is blij !

Een prettige Guldensporenslagdag, allemaal !

Wat zou ik graag eens met de "goedendag" rondzwaaien ... Maar 't zal voor een andere keer zijn : mijn sinussen hebben een verbond gesloten met mijn rechter schouder-nek spier. Gevolg : als ik mijn neus snuit, schiet er 220 volt door mijn rechterschouder en als ik mijn rechterschouder belast, wordt mijn rechteroog door de omliggende sinussen uit zijn kas geduwd.

Dat is zo, hé, als er sleet op de onderdelen komt ...

't Regent, 't regent, de bollen worden nat
Chocolat, chocolat
in de winkelstad !

'k Heb er ook nog eentje voor het Woord van de Week ... dat eigenlijk ook al geen Woord van de Maand meer is, zie ik nu ... Foei !

Jawel, dames en heren ... de pompoen blijft maar groeien ! Vanmorgen was hij al twee centimeter dik ! De bloem erboven is helemaal mooi opengegaan. Ik vraag mij af of dat wel normaal is ? Kan die plant dat wel aan : zowel bloemen als pompoenen laten groeien ? Samen op hetzelfde steeltje ? Ik hou het in het oog en u op de hoogte !

Gisteren met stekende koppijn vroeger naar huis moeten gaan. Thuis gekomen, nam de hoodpijn nog toe want de aanslagbrief van het kadaster zat in de bus ... Er komt zomaar eventjes een slordige 25 % bij ! Vanaf nu reken ik mij dus echt tot het chique volk, hoor ! Ah jaaaaaa ! Volgens de kadasterpapieren woon ik zo stilletjesaan in een kasteel, denk ik.

Er zat ook een briefje van de watermaatschappij in de bus : dat ze graag mijn index wilden opnemen en dat ik dringend moest bellen om een afspraak te maken. Ik bel naar het aangegeven nummer : dat nummer bestaat niet (meer ?). Dan probeer ik maar het nummer dat helemaal onderaan in het klein afgedrukt staat. Ik vertel de meneer dat hij mijn index wil opnemen maar dat ik net een faktuur gehad heb. Of dat normaal is ? Ik geef hem mijn adres en krijg als antwoord dat dat een vergissing moet zijn en dat er "vandaag al veel vergissingen gemaakt werden". Ik wil gerustgesteld de telefoon afsluiten als ik die meneer nog "Hallo ! Hallo !" hoor roepen. Ja hoor, hij moest mij nog vertellen dat ze bij mij wel een kraan gingen komen repareren. Euh ... ik vertel hem dat ik echt geen kapotte kraan heb waarop hij, een beetje ontmoedigd, dat "dat dan ook wel een vergissing zal zijn ... "

Met twee aspro's achter de kiezen ben ik dan in bed gekropen : VERKEERDE TIMING ! Buur Boer was het graan aan het afrijden ... Tot acht uur heb ik nog wakker gelegen, zonder stekende hoofdpijn weliswaar want de aspro's deden hun werk zoals het hoort. Dan ben ik eindelijk in een diepe slaap gegleden waaruit ik vanmorgen verdwaasd wakker geschoten ben ... een uur te laat omdat ik gisteren de wekker niet gezet had !

Ik zit er hier nu een beetje woezie bij ... Eigenlijk wel een lekker gevoel, moet ik zeggen. Hopelijk moet ik vandaag niet te veel "secure" dingen doen ... ?

Mijn welgemeende ekskuses voor het Writer's Block dat zich gedurende ... bijna twee weken gemanifesteerd heeft !

Het zit namelijk zo : als het niet goed gaat met de Meut, gaat ze al "uitgetreden" door het leven, en als je uitgetreden bent, kan je niet "observeren", en als je niets observeert valt er niets te vertellen. Sorry !

Maar ondertussen is dit weekend weer een groot sukses geworden. De kapotte TV is naar de garage verhuisd en op die lege plaats heb ik de uiltjes en poezen speelplaats ingericht : mijn uiltjes en poezen staan er vredig naast elkaar snoezig te zijn. Ik was onder de indruk van de toch al wel uitgebreide collectie die ik tot nu toe opgebouwd heb !

En ... stress, mannen ! ... ik heb kadertjes aan de muur gehangen ! Natuuuuuurlijk hangen ze niet met mijn goesting. Dat had ik al van tevoren kunnen vertellen. Maar ze hangen er en het is prettig om daar af en toe eens naar te kijken.

En ... OWEE ... ! Ik heb een POMPOEN !!! Mijn "laatste-der-pompoenen" doet het heel goed op de terrastafel. Hij heeft al een staart van twee meter en op het einde van die staart, dat ik op een stoel gehangen heb, zit er een pompoen. 't Is te zeggen, een pompoentje : zaterdag had het 1 centimeter doorsnede maar zondagavond zag het er al een beetje groter uit. Het groeit als ... pompoen, dus !

Omdat de zon in de Coige niet echt mee wou dit weekend, heb ik zondagnamiddag ook nog een paar kruisjes aan mijn kruissteekkussen (ik vind dat echt wel een plezant woord !) toegevoegd. Nog enkele rijen en dat is ook weer af !

En de plannen voor mijn zonneterrasjes dartelen rond in mijn toch al overvolle brein ! 't Gaat oprecht schoon worden, dat kan ik u verzekeren ! Alleen heb ik nog niet het basismateriaal, namelijk de houten tegels. En zonder tegels, geen terrasje ! Dat spreekt vanzelf !

Voilà, ik voel mij al een beetje minder schuldig omdat ik nu toch wat geschreven heb. 't Is wel geen wereldschokkend nieuws (alhoewel ... dat van die kadertjes aan de muur ? ...) maar zo weet men tenminste dat ik nog leef !

Euh ... nog leef ... ? ... Ik geloof dat er een geheim complot tegen mij gesmeed wordt : mijn sigaretten zijn nergens te vinden ! Niet in de Colruyt, niet in de Delhaize, vanmorgen niet bij de krantenman ... HELP ! Ik heb dus maar wat anders gekocht en het ganse weekend straffere brol gerookt met als gevolg dat mijn luchtwegen tamelijk geïrriteerd zijn. Kuch ! Hoest ! Rochel ! ...

Een prettige week, allemaal !

De laatste tijd heb ik nogal veel oud brood gerecycleerd ...

Kijk maar eens bij Wat Schaft de Pot ?

Smakelijk !

... Nu nog eens iets aan het Woord van de Week doen ...

Ik heb net mijn foto's teruggehaald. Ik had er nochtans bij gezegd : ALLES afdrukken, hoor ! Want ik was niet gerust in het resultaat van mijn uiltjes-foto's ... Wel, ze hebben NIET alles afgedrukt ... En maar goed ook. Want op het overzicht zie ik duidelijk dat ALLE foto's die ik in de schemering van de uiltjes genomen heb ... ZWART zijn ! Dus, dank u, mensen van het fotolab : da's weer een pak Eurootjes uitgespaard !

Toch ben ik niet erg tevreden over Kodak. Ik heb dus geen flits gebruikt toen ik de uiltjes fotografeerde (eigen schuld, dikke bult ?). Wel, dat heeft volgens mij die flits zodanig gefrustreerd, dat ze daarna bij ELKE foto op klaarlichte dag afging. Dat heb ik met mij Agfa toestelletjes nooit voorgehad ... En dus denk ik dat het toch ook een beetje aan Kodak ligt dat mijn uiltjes niet vereeuwigd zijn. Blijft natuurlijk ook het feit dat IK GEEN VERSTAND HEB VAN FOTO'S MAKEN ...

Allez, we zullen het dan maar doen met de foto's die wel gelukt zijn, hé ? Ik heb Lieve met de extra editie van De Juiste Kaart ("Read all about it !"), en schaapjes, en ponietjes, en de Tuin der Onlusten, en kalfjes, en Tante Wiske's tuintje, en mijn "Laatste-der-Pompoenen" en ... Kijk ! Kijk ! ... Ik heb tóch een foto van een uiltje ... ! Hij zit een beetje streng rond te kijken in mijn buiten-schouw ... Mijn stapeltje in-te-plakken-foto's wordt dus toch weer wat groter.

En, oh ironie ! Bij de foto's zit een kortingsbon om van één foto een poster te laten maken ... ! Ze moeten daar bij de Rainbow Color Fotoservice wel erg onder de indruk zijn van mijn fotografeerkunst !

Maar mijn volgende wegwerptoestelletje zal wel weer een Agfa worden, hoor !

Killer Whale is terug !!!

Zaterdag vond ik hem tussen mijn T-shirts van Lanzarote ... Natùùrlijk heb ik hem niet beknord ! Integendeel, ik heb hem verwelkomd als een echte verloren ... kussensloop. Zijn motieven om zich dààr te verstoppen, heeft hij mij echter nog niet kenbaar gemaakt. Wil hij liever een T-shirtje zijn ? Oei ! Dat wordt een serieuze geslachtsverandering ! Alhoewel : enkele gaten erin knippen en twee mouwtjes eraan zetten ? Moet kunnen ... Of wil hij gewoon naar warmere oorden en heeft hij zich daarom tussen mijn vakantie T-shirts verstopt ? Dat zal dan niet voor dit jaar zijn hoor, jongen !

Wat die kussensloop tot deze rebellie aangezet heeft zal ik wel nooit te weten komen, vrees ik ... Ik hoop echter dat het geen epidemie wordt : zondag, toen ik de was van het droogrek haalde, kropen mijn groene bloemetjes kussenslopen al stilletjes tussen de groene handdoeken ! Jamaar, jamaar ! Heerst er dan zoveel ontevredenheid bij mijn linnengoed ? Ik zal misschien eens "kritisch" moeten bekijken hoe ik mijn huisraad behandel, zou de dokter zeggen ...

Zaterdagochtend heb ik nog een straffe stoot meegemaakt ! Terwijl ik naar de winkel ga zie ik en in de Nachtegalenlaan aan de overkant een man lopen op het voetpad. Met één hand duwt hij een "pousette" met een kind in, met de andere hand is hij aan het ... GSM-men ! Allemaal goed en wel maar zoiets moet je niet doen terwijl je de "versnellingsremmende" bocht in gaat, waar veel wagens met twee wielen op het voetpad rijden omdat het er zo smal is. Natuurlijk kon hij met één hand de pousette niet onder controle houden en natuurlijk reed hij die dus galant de straat op ! Gelukkig voor kind en poussette kwam er net geen wagen de bocht in gezwierd. 't Zal wel een héél belangrijke oproep geweest zijn, hé meneer ... ?

En Tante Wiske's tweede kadertje is nu ook af ! Ik heb even serieus moeten pleiten want ik vind het nogal gevaarlijk om een kadertje naar Engeland te versturen. In welke toestand (m.a.w. in hoeveel stukjes) zal dat daar toekomen ? Maar ... ik heb het debat verloren ... Vanmiddag ga ik het werkje laten goedkeuren en dan begint de grote inpak. Een geluk dat ik nogal veel bubbeltjes-plastic in huis heb !

Dit weekend heb ik weer wreed in de tuin gewerkt. Ik heb mij bij Botanica eens goed laten gaan zodat er nu rond mijn huisje, in bloembakken en -potten, allerlei kleurige bloemetjes prijken. Het gras is ook gekortwiekt en doordat den Bruno vorig jaar mijn sering weggedaan heeft, kreeg ik nu plots het schitterend idee om op die plaats een zonneterrasje te maken ! Zit ik alleen nog met de vraag : hoe krijg ik een plankier van anderhalve meter bij anderhalve meter tot in de Coige ?

Zucht ... ! Iemand enig idee hoe ik die schitterende gedachten van mij een beetje kan intomen ???

Het Geheim van de Verdwenen Kussensloop.

Omdat ik zaterdagnacht slaapgasten had, haalde ik zaterdagochtend één van mijn twee kopkussens uit de dolfijnensloop en stak hem in een passende sloop voor het logeerbed.

Zondagavond, wou ik mijn tweede kussen terug in de dolfijnensloop steken. Groot echter was mijn verbazing toen ik die tweede dolfijnensloop niet kon terugvinden. Drie kwartier heb ik gezocht. Als je weet dat ik een klein huisje heb, wil dit zeggen dat ik minstens drie keer OVERAL naar die dolfijnensloop uitgekeken heb. In de keuken, in de living, in de badkamer, alle kasten heb ik opengetrokken, zelfs de koelkast ... Maar ... NIETS ! Verdwenen als sneeuw voor de zon !

Nu heb ik gehoord dat het IRA (Irritating Removal Organization, treedt regelmatig op bij pasgehuwden om de inboedel wat bewegingsvrijheid te geven) dit weekend weer actief geweest is in de Loveld in Pellenberg. Zijn ze misschien ook afgezakt naar de Coige om mijn kussensloop in vrijheid te stellen ?

Ik krijg er kop noch staart aan ...

Misschien heb ik zaterdagochtend die sloop gewoon ergens in de logeerkamer laten liggen, hebben Hilde en Peter er hun kleren opgelegd en hebben ze zondagmiddag gewoon het ganse boeltje in hun sportzak opgeborgen en zijn ze ermee naar Gent vertrokken. Zo ziet mijn kussensloop ook nog eens een stukje van de wereld ...

Volgens mij kan er zaterdag op de trouw niets meer verkeerd gaan ! Gisterenavond heb ik het scenario nog eens helemaal doorgenomen en ik heb er de nodige kanttekeningen bij gemaakt : familie bruidegom rechts, familie bruid links, bruidsmeisjes een handje geven, bruidsmeisjes met ringen naar het koppel brengen ... Ik heb ook nog eens mijn teksten gelezen : ik ken ze nu door en door. Neen, ik heb ze niet vanbuiten geleerd. Dat lijkt mij geen goed idee : ik denk dat ik mij op mijn blad moet blijven concentreren want als je iets uit het hoofd opzegt en je weet je tekst niet meer, ga dan maar eens in je papieren zoeken ! En ik VOEL mij deze week elke dag al een beetje lichter dus in mijn kostuumpje geraken zal ook wel geen probleem zijn ...

Het kadertje voor Tante Wiske komt nu in een finale fase. Zij wil aan haar zus in Engeland een foto van zichzelf sturen en ze vroeg mij daar een gedichtje bij te schrijven. Ik stelde voor om die foto en dat gedichtje in een kadertje te zetten, omringd met gedroogde bloemetjes uit haar tuin. Bloemen drogen : niet gemakkelijk, jong ! Ik was een beetje bang voor het resultaat. Maar ik heb de bloemetjes nu geschikt en het geheel ziet er echt lief uit ! Ik moet alleen nog uitdokteren met welke lijm ik de bloemetjes kan kleven ... En, ik spreek hier nu wel van HET kadertje voor Tante Wiske maar ondertussen zijn het er al twee geworden : haar andere zus had het gedichtje gelezen en van het "project" gehoord en die wil nu ook zo een kadertje. Daar ik genoeg gedroogde bloemetjes heb is dat dus geen probleem !

Gisterenochtend heb ik een ware slachting aangericht in het slakkenbestand van de Coige ... Op het padje van de voordeur naar de auto zaten wel dertig slakken ! Ik wist niet dat er zoveel soorten slakken waren : grote, kleine, dikke, dunne, lange, korte, zwarte, bruine, gele, rode, grijze ... En er waren zelfs twee piepkleine huisjesslakken bij, met dus een mini-mini-mini huisje op de rug.

Ik heb het zoutpotje genomen en op elke slak zout gestrooid. Neen, ik vond dat NIET plezant ... Vooral die piepkleine huisjesslakken zagen er zo schattig uit. Maar het was echt te veel, deze keer. De laatste dagen moest ik al heel goed oppassen waar ik mijn voeten zette. Ik moet er niet aan denken dat ik op zo een glibberding trap ... Grèzzel ... !

Enfin, vanmorgen kroop er maar één slak meer rond. Misschien hebben de slakken hun lesje geleerd en zeggen ze : van de stenen blijven we weg, we zullen ons wel tussen de planten amuzeren. Ofwel wachten ze tot ik weg ben om zich "op pad" te begeven. Maar dan liep die éne slak haar klok voor en dacht die : Ja ! Ze is vertrokken, ik kan buitenkomen ... Ofwel is die enkeling gewoon dapper ? Of wil ze mij wel uitdagen ?

Ik heb ze maar laten zitten. Ik bedoel maar : hoeveel "killing" kun je hebben op één dag ? Vanmorgen heb ik boven op de overloop al een "zwarte plek" doodgetrapt. Ik kwam op blote voeten boven aan de trap, had mijn bril niet op, veronderstelde dus dat het een spin was, ben beneden mijn sloefen gaan aandoen en ben weer naar boven gegaan om op die vlek te trappen. Vanavond zal ik wel zien wat ik omgebracht heb ...

Overdaad Schaadt ...

Als men tot 's avonds laat
Met computerspelletjes praat
En daarbij denkt : 't kan geen kwaad
Dient men te weten : de kans bestaat
Dat er in schouder en ander ledemaat
Toch een en ander kapot gaat
En dat men dan 's morgens opstaat
Als een versleten doek voor de vaat

('t Moet maar niet zo plezant zijn !)

Weer veel te druk bezig geweest, dit weekend. Alles doet pijn : rug, armen, benen ... Ik heb de haag weer maar eens geschoren, nog een stukje hof afgestoken (experiment nr. 3), de keuken gepoetst, overal gestofzuigd, gewassen, gestreken ... En ik heb wat problemen om te typen : bij het verstellen van een rok had ik in mijn vinger geprikt. Daarna ben ik de dakgoot gaan leegmaken en dat prikwondje is nu een klein beetje ontstoken, waardoor mijn linkerwijsvinger tijdelijk buiten dienst is ...

Maar verder gaat het heel goed met mij, hoor ! Zo een weekend in en om het huis 't een en 't ander in orde brengen, dat geeft mij heel veel voldoening !

Deze week is er voor mij alleen nog platte rust. Af en toe nog eens manicuren en pedicuren, de geschikte nagellak uitkiezen en mijn ceremoniemeesterschap verder tot in de puntjes voorbereiden, zodat zaterdag op den trouw niets verkeerd gaat ... Stress, mannen !!!

Wil je een indrukwekkende foto zien van een vale gier ? Kijk dan nog eens bij het Spaanse vakantieverhaal !

Yep ! Alle beestjes waren verdwenen toen ik gisterenavond thuiskwam. Wel, BIJNA alle beestjes ... Er kroop nog een enkel treurig exemplaartje rond toen ik de deur opendeed. Ik heb het uit zijn lijden geholpen ... Zo helemaal alleen onder een deur leven, da's ook geen ... euh ... leven, hé ?

En ik ben dan voor alle zekerheid ook maar eens in de kelder gaan kijken. Want het had dinsdagnacht wel flink geonweerd en gedrasjt, maar buiten was er in de Coige niet veel van te merken. Toen ik echter in Sterrebeek kwam ... ! Eén grote modderpoel ! Maar neen, de kelder was kurkdroog. 't Is te zeggen, zo droog als het eindje van de kurk dat nog in de fles zit, natuurlijk. Mijn kelder zal altijd wat vochtig zijn. Vandaar de vochtopslorpers die ik er geplaatst heb en die héél goed werken, moet ik zeggen ! Maar er was dus geen regen binnengekomen. Jaja, wat het afdekken van een kelderraampje al niet kan doen, hé ?

Ons kleinste Kozzeke is in 't land en hij is zijn poëzie gaan halen in de Bosstraat : hij wil er zelf ook eens in tekenen, zegt hij. Zaterdag vertrekt hij weer en dan zal de poëzie zijn "tour" door het land verderzetten. Kwel uw breinen ! Laat de creativiteit opborrelen ! Hou u klaar voor "The Invasion of Maarten's Poezie" !!!

"GEEN nieuws, goed nieuws", is vandaag wel aan de orde, zou ik zo zeggen ...

Ik zeul vanmorgen met de vuilzak naar de hal, doe de voordeur open en zeg : "Shit ! Shit ! Shit !" (ik moet er eigenlijk eens mee ophouden, dat woord te gebruiken) want onder de ganse breedte van de voordeur zaten wel honderd beestjes. Ik heb ze niet van dichtbij bekeken, ik weet dus niet wat voor beestjes het waren. Ik heb de vuilzak laten vallen, ben een borstel gaan halen en ben beginnen vegen.

Het speciale aan deze beestjes was, dat ze absoluut in het donker wilden zitten. Dus zodra ik de voordeur bewoog stormden ze met zijn allen weer naar die deur om er onder te kruipen. Heb ik daar als een gek met de deur staan zwaaien : 20 centimeter naar links, veeg, beestjes buiten, 20 centimeter naar rechts, veeg, beestjes buiten, weer een halve meter naar links, veeg ... Ziet ge het zo een beetje voor u ? Toen ik geen beestjes meer zag heb ik de stofzuiger genomen en nog eens flink in alle hoekjes en gaatjes en onder de deur gestofzuigd. Daarna heb ik de bus insecticide gezocht (en gevonden !) en 1) in de stofzuiger gespoten en 2) onder de voordeur gespoten.

Klein detail : ik had vorig weekend overal eens flink gestofzuigd naar aanleiding van het "officieel" buitenzetten van mijn kamerplanten. Daarbij had ik ook flink rond en onder de voordeur gezogen. De eitjes van die beestjes moeten nogal goed vastgezeten hebben !

En nu maar afwachten wat ik vanavond zal vinden ... Grezzel !

Gisterenavond, in het naar huis gaan, zie ik in de verte langs een veldweg een personenauto stoppen. Er stapt een dikke meneer uit. Ik denk nog : "Weer ene die gaat wildplassen !" Dan heb ik namelijk altijd de neiging om eens flink te claxonneren en mijn duim in de lucht te steken ...

Als ik in de bocht ter hoogte van de dikke meneer kom, doet die net zijn koffer open en daar springt een hond uit ... ! Wat is dat ? Bij de eerstvolgende zijstraat maak ik rechtsomkeert en rijd ik terug naar de bocht. De hond is langs de wegkant aan het snuffelen en de dikke meneer staat tegen zijn wagen geleund een sigaartje te roken. Bij de eerstvolgende inrit van een zoning draai ik terug om en rijd nog eens door de bocht : de slomerd hangt nog steeds tegen zijn wagen en het hondje loopt nog steeds te snuffelen.

Dikkie had dus geen slechte bedoelingen. Maar ik vraag mij wel af waarom hij zijn hond in de koffer vervoert ???

'k Heb weer iets uitgestoken ...

Ik kreeg vanmorgen een mail van ene Vladimir uit Moskou die hier graag enkele cursussen wil komen volgen. Ik geef hem al de uitleg en ... ik eindig mijn mail met "Ik zal blij zijn kennis met u te maken. Jammer genoeg spreek ik niet goed russisch en versta ik het slecht ..." Dit laatste had ik er fonetisch in 't russisch bijgeschreven ...

Nu antwoordt die mij daar toch dat hij heel blij is met "the most clear and complete answer i've dared to expect." En dat mijn russisch not bad is after all. Omdat het fonetisch geschreven was, heeft hij het wel twee keer moeten lezen voor hij door had wat dat was. Hij dacht eerst dat het een of andere vlaamse "handtekening" was. En dat hij niet kan wachten om zijn moedertaal te spreken als hij naar België komt ... !

Tussen haakjes : de man schrijft een onberispelijk engels ...

De cursussen zijn voorzien voor eind juli ... Als ik van nu tot dan niets anders doe dan russisch lezen (en in 't russisch tegen mezelf praten, waarom niet ?), moet dat toch te doen zijn ?

Maar mijn spaans zal dan wel even moeten wachten !

De Kleren van Lieve ... (vervolg ... en einde ? ...)

Het is Lieve gelukt gisteren haar kleren te gaan halen in Leuven ! Ze stuurde mij volgend mailtje :

OEF !!!
Gelukkig komen dromen niet altijd uit; mijn kleren zijn in orde en ... ik ben nog altijd niet kaal.

Groetjes
Lieve

Maar pazzop : de trouwfeest is nog twee weken verwijderd van vandaag ... En op twee weken tijd kan er nog vanalles gebeuren ! Ik stel voor, Lieve, dat je die kleren nu netjes in de kleerkast laat hangen tot dag "T". Allez, soms eens naar kijken, dat zal wellicht geen kwaad kunnen ... Voor de rest : handen af ... ! En zorg dat je gedurende die twee weken niet meer vermagert of verdikt ... Oh ja, en ga misschien al eens een klappeke doen met uw kapper ...

... Komt er nog een vervolg op dit verhaal ... ?
Uw razende reporter houdt u op de hoogte !

De Kleren van Lieve.

Lieve heeft kleren gekocht voor de nakende trouw. De tuniek en de pantalon moesten een beetje aangepast worden. De "overblouse" was o.k. maar die heeft ze toch ook maar in de winkel gelaten : ze zou alles samen komen halen, na de volgende woensdag (dat was gisteren), als de aanpassingen klaar waren ...

Vorige donderdag was dus een succesvolle dag ! Ah jaaaa ... ! Eindelijke kleren gevonden ! En 't is een heel schoon "ensembelke" ! Ik ben er eigenlijk een beetje jaloers op ...

Maar ... sindsdien gaat het niet goed met mijn zusje ... Ze heeft namelijk nachtmerries over haar "trouwkleren". En die zijn niet min ! (de nachtmerries, niet de kleren)

Vorig weekend droomde ze, dat ze de kleren in de winkel mocht gaan halen. Vooraleer de winkel te verlaten, wou ze alles nog even aanpassen. Groot was haar ontsteltenis toen ze merkte dat de kleren helemaal verknipt waren !

Vannacht deed ze nog maar eens een poging om haar kleren te gaan halen in de winkel. Dit is haar relaas :

"Nu was de tuniek in orde. Maar in de broek, vanachter aan de benen, was een groot gat. En die verkoopster zegt : ge kunt dat toch met een draadje toetrekken, niemand zal dat zien.
En mijn jas was verloren ! Terwijl ik haar nog zo gezegd had dat ze die niet mocht verder verkopen want er was maar zo ééntje meer in mijn maat ... Had ik die jas donderdag maar direct meegenomen ... !
En ... Ik bezie mijzelf daar in de spiegel en ... ik was helemaal kaal !!!"

Ja, wat kunnen we daaruit opmaken ? Ik ben even op mijn "Dromen"-website gaan kijken en vond het volgende :

KLEREN : De persoonlijkheid, facade en karakter die aan anderen getoond worden.

GAT : Een niet voorziene valkuil.

HAAR : Seksuele krachten. Vaker nog symboliseert haar ijdelheid. Het scheren van het hoofdhaar wijst op de afwijzing van het wereldse. Vroeger dacht men dat dromen over kaal worden betekende binnen kort zijn hart te verliezen.

... Lieve gaat vanavond haar kleren halen in de winkel. En geen dag te vroeg ! zou ik zo zeggen ...

-Puf ... ! Ik heb mijn "schoa" ingehaald op het Woord van de Week" ... !

En dan heb ik mijn Catechismus eens bestudeerd. Pazzop : deze Catechismus werd "Gegeven de 10 April 1954", door vijf Bisschoppen én een Aartsbisschop !

Zaterdag legde Peter de nadruk op "te weten". Inderdaad, ik herinner mij ook antwoorden op catechismusvragen waarin je uitdrukkelijk "te weten" moest zeggen. Ik kan die antwoorden echter niet terugvinden in mijn editie van het groene boekje. Maar dat is een uitgave van 1963. Die was misschien al een beetje gemoderniseerd ... Wat ik wél vind is : "ten 1e", "ten 2e" enz ...

Ik was ook mis met de "sterretjes" naast de vragen. Het was allemaal véél simpeler. In de "gebruiksaanwijzing" van de Catechismus staat : "De vragen die moeten aangeleerd worden in het 1e leerjaar, zijn aangeduid door 1 ... (2e leerjaar, door 2 enz ...) en in het 7e en het 8e leerjaar, door *". Ik meen mij dus te herinneren dat ik de vragen met een "sterretje" nooit heb moeten leren : die waren voor de "groten". Alhoewel ik nu toch begin te twijfelen ... Want op mijn editie van het "groene boekje" (het is helemààl niet groen ! Het is wel gekaft met groen kaftpapier) kleeft een etiket met mijn naam en "6de Moderne" ... ? Ik kan mij écht niet herinneren dat wij dat boekje in de middelbare nog gebruikt hebben ...

En, om te eindigen, nog een greep uit het BERICHT BETREFFENDE HET BEGRUIK VAN DE CATECHISMUS IN DE SCHOLEN : "De eerste reeks bevat de vragen die letterlijk, met geijkte formules, door de leerlingen moeten gekend zijn : deze vragen zijn gedrukt in grote drukletters. De tweede reeks bevat de vragen waarvan de rijke inhoud grondig dient verklaard, zodat de leerlingen hem bezitten en bij ondervraging kunnen weergeven, zonder nochtans letterlijk de geijkte formules te gebruiken : deze vragen zijn gedrukt in kleine drukletters."

En U ?

Mijn financiele toestand is weer aangezuiverd ... Oef !

De pompoenensoep daarentegen, zal zeer dunnekes zijn dit jaar ... De slakken hebben de elf pompoenplantjes gevonden die ik in de tuin geplant had. Ik heb nu nog één plantje, in een pot op een vensterbank (sssst ! tegen niemand zeggen !) ... Maar, of een pompoenplant in een pot kan overleven is nu nog maar de vraag. Hij heeft namelijk héél véél plaats nodig om goed te groeien.

Ik was nochtans van plan om eens een recept voor pompoensoep te publiceren.

Van eten gesproken : heb je al eens gezien wat ik bij Wat Schaft de Pot ?, daar rechts allemaal uitgeprobeerd heb ? En met sukses, mag ik wel zeggen ?

AAAAARRRRGGGHH !!!

Ik ben gisterenavond vergeten om met Lieve smoutebollen te gaan halen op de kermis ... !!! De traditie verbroken ... da's erg ! Maar het is nog erger dat IK GEEN SMOUTEBOLLEN GEGETEN HEB !!! En dat verklaart waarschijnlijk het "mysterieuze" telefoontje dat ik 's avonds kreeg. Allez, "mysterieus" ... ? Ik zat een briefje te schrijven aan Els en Patrick. Ik hoor de telefoon gaan maar die lag nog boven. Ik cross de trap op, duik onder het bed, kom met de telefoon in de hand weer boven water, duw op het knopje - onderwijl "Hallo !" roepend - en ... die telefoon blijft verder rinkelen ! Ik duw nog eens op het knopje, roep weer "Hallo !" en hoor niets meer. Ik duw nog eens op het knopje ... en hoor iemand afleggen ...

Lieve denkt nu waarschijnlijk dat ik geen smoutebollen wil eten omdat ik bang ben dat ik op 15 juni niet meer in mijn "kostummeke" zal kunnen ...



En ... Aaaaarrrrggghh !!!

Ik heb nog welgeteld 3,62 EURO op zak !!! En ook nog 1 frankske en 1 jeton voor een Delhaize karreke ... De geldautomaat waar ik 's morgens langskom had geen centjes meer voor mij en de krantenman heeft vanochtend de laatste 2 EURO van mijn protonkaart genomen. Die moest toch leeg want ik heb een nieuwe kaart gekregen van de bank. Ben ik nu een landloper ?

Ik vraag mij af wat zo een Delhaize karreke zou opbrengen ...

Vrijdagavond, ik ben mijn tanden aan het poetsen. Vanuit de badkamer hoor ik "Pok !" tegen een raam. Ik zet mijn bril op en ga naar de keuken, ondertussen de opmerking makend : "Ik heb de vensters NIET gekuist, dus er is GEEN reden om er tegen te vliegen, hé mannekes !"

In de bak met geraniums die buiten op de keukenvensterbank staat, zit een jong ekstertje. Het hipt en hopt van de ene geranium naar de andere en probeert uit de bak weg te geraken maar dat lukt niet zo best. Jawel, dit is blijkbaar de eerste vliegles want nog geen minuutje later komt mama in een boom vlakbij zitten kwetteren en roepen : "En ... 1, 2, 3, 4 ... En SLA die vleugeltjes ... 3, 4 ... En OP en NEER ... 3, 4 ... En SPRING omhoog ... 3, 4 ... DEZE kant op, slimmeke ! ..." 't Is echter niet veel gebaat : het kleintje wil steeds langs het venster wegspringen, waardoor het telkens tussen de bak en het venster belandt.

Eindelijk, na een dikke vijf minuten, vindt het ekstertje de uitgang uit de plantenbak en scheert over het gras de struiken in. Daarmee was mama echter nog niet tevreden. Ze bleef maar kwetteren en het kleintje vanuit de boom volgen. VLIEGEN moest het doen ! "Gij zijt een VOGEL ! Hop ! De lucht in !"

Ondertussen zag ik ook de andere kleine ekstertjes rond mama in de bomen zitten. Ze pikten met hun splinternieuwe bekjes in de takken dat het een lieve lust was. Het kleintje in de struiken kon ik niet meer zien maar mama heeft zeker nog een half uur zitten roepen en tieren. 't Zal dus nog wel een tijdje geduurd hebben eer ma en pa tevreden waren over de vliegkunst van de kleine ...

Na dit kleine "incident" hingen mijn geraniums er wat verslodderd bij maar 't waren er nog van verleden jaar : die zagen er toch al niet zo fris meer uit ...

Mijn welgemeende excuses aan mijn zusje en haar echtgenoot !!!

Ik heb Lieve gisteren meegesleurd om een Quick te gaan eten. En dan nog wel direct een MAXI Giant menu, mét Chicken-dips en curry saus ! Ik had beter moeten weten, natuurlijk : om "junk" te verteren moet je een maag van gewapend beton hebben ...
De rest van de namiddag is zus er niet goed van geweest, het (zwart) schaap ! Toen we 's avonds thuiskwamen, was ze nog altijd "boertjes" aan het doen ... Ik hoop nu maar dat haar man er vannacht niet te veel last mee gehad heeft (met zus en/of met de boertjes) ...

Dus, zus en Sus : SORRY !!!

Raar ...

Gisteren hoorde ik voor het eerst spreken over "Madame Claude", een gerenomeerde "madam" in Frankrijk. De in Parijs gearresteerde MMD wordt nu namelijk vergeleken met die beruchte Madame Claude. Ik vond er o.a. dit over :

Heidi followed in the Chanel-clad footsteps of Madame Claude, the convent school-educated doyenne of UMMs who, many believe, has never been eclipsed. Operating in the Sixties and Seventies, Claude's girls were the crème de la crème - well-bred, accomplished, beautiful. She selected them as if she were headmistress of Le Rosey, the exclusive Swiss finishing school.

Vandaag geef ik twee van onze franstalige mannen een telefoonnummer van ene Madame Michèle ... (haar achternaam stond op het volgende blad). Ze beginnen allebei te lachen en zeggen : "Da's net zoiets als Madame Claude !"

Zeg nu zelf : is dat raar of is dat raar ... ?

Ransje Pansje Uiltje, die zat eens bij zijn nest.
Toen kwam de regen en dat vond Ransje best.
Toen kwam de storm, en dat stond Ransje niet aan.
En Ransje Pansje Uiltje die is toen ... weggegaan ... ?

KOKEN MET MEUTJE

Breng water aan de kook voor de pasta's.
Haal provencaalse saus uit de vriezer en zet die, met een eetlepel water, in een kom op een matig vuur.
Verhit olie in een pan voor de veggie-burger.
Breek chocolade in stukjes en laat ze smelten in een pannetje op een héél klein vuurtje.
Ondertussen begin je met de mixer de helft van de room te kloppen.

Terwijl de room nog lang niet stijf geklopt is (wat duurt dat lang, zeg !), vertoont de pasta neigingen om lichtjes over te koken. De olie voor de veggie-burger staat te roken en moet vervangen worden. De provencaalse saus spettert nog net niet uit de kom. Over dit alles komt een scherp geurtje van verbrande chocolade aangedreven ... Nu is het zaak om zo snel mogelijk alle vuren lager te zetten en, waar nodig, de pannen van het vuur te nemen. Ondertussen wordt de room toch een ietsje stijver wat maakt dat hij ook gemakkelijker in het rond spat. Met een handdoek, die je op voorhand klaargelegd hebt, kan je echter regelmatig je brillenglazen schoonwissen.

En het wonder voltrekt zich weer als de room op 99 % stijfheid is : de pasta gaat bij de provencaalse saus, de veggie-burger is slechts aan één kant een beetje donkerbruin en in de andere - niet opgeklopte - helft van de room ligt een klomp chocolade omdat de bruine gesmolten heerlijkheid er in één keer bij gegoten werd. Hieraan kan echter verholpen worden door langdurig te roeren, zodat er slechts enkele brokjes chocolade in de chocomousse blijven zitten : net Stracciatella !

Het is nog een heerlijke maaltijd geworden !

Ik heb er vandaag een beetje uit gelegen, naar het schijnt. Al mijn blogs zijn nu echter opnieuw gepost en het zou weer moeten werken.

Met al dat gehos en geloop en papieren in omslagen steken en zo ... ne mens weet soms niet meer waar zijn hoofd staat !

Je kan natuurlijk ten allen tijde klikken op de link hiernaast om De spannende avonturen van K4 in Madagascar mee te beleven ... Maar ik stel voor dat je via de Vakantieverhalen gaat ... Dan kan je de mooie postkaartjes zien die ik van die reis gekregen heb en ... da's dan ook nog een beetje "reklam" voor mij, ziet ge ...

Want binnenkort verschijnt er bij Meutje op de Sofa weer een schitterende tekening van Maarten !


En wat vind je van deze prestatie ?

Foei ! Foei ! Iedereen al een beetje bekomen van die paparrazzi-aanval van vrijdag ?

Maar eerst nog dit ...

Tante Wiske en de "aa vraa"

Vorige week, toen Tante Wiske nog in het hospitaal was, gebeurde het volgende. Ze moest 's nachts een plasje doen en toen ze terug uit de badkamer kwam, zag ze op de gang een oude vrouw rondlopen. Tante Wiske kroop terug in bed en hield het deurgat verder in 't oog. Ja, daar was die oude vrouw weer. Oei ! Plots kwam die oude vrouw binnen in Tante Wiske's kamer ! Tante Wiske dacht nog even : dat is (dat andere) Wiske van in het bed naast mij dat eens gaan wandelen is. Maar toen ze naar het bed naast zich keek, zag ze het andere Wiske daar vredig liggen slapen. De oude vrouw kreeg waarschijnlijk ook in de mot dat beide bedden in de kamer bezet waren en ze ging terug de gang op. Even later zag Tante Wiske de oude vrouw nog in de kamer naast de hare binnengaan. Toen heeft ze de verpleegster gebeld, die de kamerdeur van de beide Wiskes dichtdeed en naar de oude vrouw op zoek ging.

Op zich is dat al een beetje een "fantastisch" verhaal, niet ? Maar weet je wat er nog fantastischer is aan dit verhaal ? Tante Wiske is 85 en ze had het steeds maar over die "oude vrouw" ... !!!




En dan heb ik dit weekend mogen vaststellen dat tuinieren en journalistje spelen NIET samengaan !
Maandag wou ik even langs gaan bij Walter. Ik kwam langs Botanica en zag dat die open waren. Goed zo, ik had een en ander nodig. Maar eerst naar Walter, dus. Die was niet thuis en ik heb zijn verjaardagskaartje maar gewoon in zijn bus gestoken. En dan, op naar Botanica ! Ik heb mijn aankopen beperkt tot een hele grote zak potgrond en "3 in 1" voor mijn ... euh ... groene vlakte die ooit eens gazon was. Ik doe de koffer van mijn bolleke open, teneinde die zak terreau er in te zetten ... !!! ... Zie ik daar een dozijn pompoenplantjes in mijn koffer staan ... !!! ...

Wat was er gebeurd ? Zaterdagnamiddag was ik, voor de extra editie van De Juiste Kaart, mijn laatste interview bij Walter gaan afnemen. Ik zou dat dan bij Lieve in mijn ganse artikel inpassen en het hele geval naar Kozze Eindredacteur sturen. 't Moest allemaal rap gaan, want de extra editie moet volgend weekend al verschijnen. Toen ik bij Walter wegging, heeft die mij een dozijn pompoenplantjes meegegeven vanwege overweldigend pompoenpittenzaaisucces. Daar hij net uit de States terugkwam hadden ze een ganse week droog gestaan en "ik moest ze wel dadelijk water geven als ik thuis kwam, hoor !"

Maar ja, ik was zaterdag dus dadelijk naar Lieve gereden - die deadline, weet je wel ? Ik heb daar mijn artikel klaargestoomd en doorgestuurd. Zondag heb ik gans "mijnen boven" gedaan en bijgevolg heb ik de ontdekking van de pompoenplantjes dus pas maandagnamiddag gedaan. Geloof het of niet : de plantjes zagen er nog heel goed uit. Maandagnamiddag heb ik dan een stuk proper gemaakt in de tuin en ik heb de pompoenplantjes een permanente thuis gegeven.

Na "Meutje en haar gevederde vriendjes" en "Meutje kijkt omhoog" volgt hier binnenkort misschien wel "Meutje ziet pompoenen groeien" ...

Ik heb Ransje al twee dagen niet meer gezien. En ook in het eksternest waar ze wonen, beweegt geen pluimpje. Afwachten, maar ...

Vanuit het "ekster"-eksternest echter, is er dan weer wel goed nieuws (denk ik toch) ! Volgens mij zijn de eieren uitgekomen. Of anders hadden ze daar gisterenavond een feestje : zoveel kopjes en bekjes zag ik uit dat nest steken ... !

Ik heb nu aan den lijve ondervonden wat het is om "je hart in je keel te voelen kloppen" ... Gisterenavond reed ik kalmpjes naar huis. Toen ik de Nachtegalenstraat wou indraaien, kwam er uit die straat een klein autootje met een dametje erin. Gelukkiglijk reed die dame ook "kalmpjes", want ze was helemaal op hààr linkerkant van de weg aan 't rijden ! En ze was NIET in mijn richting aan 't kijken !! Net voor de bocht sla ik dus alles toe en wacht vol spanning af wat er gaat gebeuren. Plots draait ze haar hoofd, ziet mij daar staan (op nog een meter of vijf van haar vandaan), zwiert aan haar stuur en glijdt mij met een elegant bochtje voorbij, onderwijl verontschuldigend lachend haar hand voor haar mond houdend. Raar, hé. Ik herinner mij dat allemaal alsof ik naar een vertraagde film zat te kijken. En toen voelde ik het : mijn hart klopte in mijn keel ! Thuisgekomen, was ik nog altijd aan het slikken om mijn tikker terug op zijn plaats te krijgen ...

Gisterenavond zat Ransje in de boom maar ik heb hem niet aan het nest bezig gezien. Het is nu echter bijna onmogelijk om nog door de met bladeren bedekte takken van de bomen te kijken ... Komt nog daarbij, dat ik er mijn klok niet meer kan gelijk op zetten ! Ik zou beter een lichtsterktemeter kopen. Dàn zou ik exact weten wanneer ik het Ransuiltje mag verwachten : als het licht zo een bepaalde ... "donkerte" ... begint te krijgen. Weet je wel, als het nèt ietsje te donker is om nog een foto te kunnen nemen (grrrmbl !). Hij ziet mij natuurlijk beter dan ik hém en 't zou dus kunnen dat hij achter een hoekje zit af te wachten : "Ja, eindelijk legt ze haar fototoestel weg. Nu kan ik tevoorschijn komen !"

De voorbije weken is mij ook het volgende opgevallen :
Ransje zowel als Steentje, zitten (meestal) rustig op een tak te oehoe-en. Hun kopje draait alle kanten op, zo van "fwiet, fwiet, goed weer hé ?". Zien of horen ze iets (verdachts ? interessants ?), dan schiet hun kopje daar naartoe en blijven ze met groooote oooogen in die richting staren. Bij Ransje komen dan zijn "oortjes" omhoog. Zo ook als ze mij gewaarworden terwijl ik in het dakvenster sta te koekeloeren. Op dat moment blijf ik doodstil terugkijken. En als ze even later wegvliegen, komen ze langs het dakraam scheren, precies of ze willen dat "fenomeen" eens van dichtbij bekijken. Waarna ze waarschijnlijk moeten vaststellen : "neen, niet geschikt voor het avondmaal ..."

Ik zal dat missen, 's avonds naar de uiltjes staan kijken ... Maar, niet getreurd ! Gisterenavond belde Lieve mij met het goede nieuws dat er een mooie samenstand van planeten te zien was. En de maan was een heel fijn mooi sikkeltje. Ik heb er mijn EOS bijgenomen en, inderdaad : zondag was het nieuwe maan en in deze periode zou je Mercurius, Venus, Mars, Jupiter en Saturnus mooi op één lijn met de maan kunnen zien staan. Vanuit de logeerkamer had ik daar een prachtig zicht op alhoewel ik alleen Jupiter en Venus duidelijk kon zien. De andere planeten stonden waarschijnlijk te laag en verdwenen in het straatlicht of achter de horizon. Over deze "planetendans" vind je ook alles bij Urania.

Er was wel even paniek, vanmorgen bij het opstaan. Mijn eerste werk is : op mijn knieën gaan zitten en mijn rug krommen om die wat soepel te maken. Mijn tweede werk : bril opzetten ... Deze morgen was het echter : voel, voel ... tast, tast ... Met mijn neus tegen het nachtkastje : zoek, zoek ... Ik kon mijn bril nergens vinden. Tot plots mijn frank viel : ik had hem gisteren in de logeerkamer afgezet om met mijn verrekijker naar de planeten te kijken !

En zo heb ik wellicht een nieuwe avondprogrammatie : Kijk omhoog !

Wat was me dat, vannacht ! Zo een storm ... !

Vanzelfsprekend heb ik te weinig ogen dicht gedaan want ik lag mij maar af te vragen hoe het met de familie Rans zou zijn, daar zo hoog in die heen en weer zwiepende boom. Vanmorgen zat het nest er nog. Natuurlijk : dat zit daar al jààààren ...! Maar hoe zou het IN het nest zijn ? In het naburige eksternest (dat effectief bewoond wordt door eksters) was het om zeven uur al een gedoe van jewelste. Was papa ekster de stormschade aan het opnemen/herstellen of was hij al gewoon om pistoleekes naar de bakker geweest ?

Ik moet ervoor zorgen dat ik vanavond op tijd op de uitkijk sta om te zien of Ransje zich "normaal" gedraagt ...

Gisterenavond kwam ik van Leuven en ik vond dat ik het verdiend had om een friet te gaan halen, en wel om volgende redenen :
- ik was 's morgens bij Lieve op de balans gaan staan (neen, die gaat nog altijd niet juist !) en had dus recht op een opkikkertje
- ik had van de ganse dag alleen maar vier kleine boterhammekes gegeten (oh ja, en een stuk heerlijke ananas cake ! was ik bijna vergeten ...)
Zeg nu zelf : dat verdient toch een frietje, niet ?

Ik rijd dus naar Kortenberg want naar mijn bescheiden mening heeft Chantal nog altijd de beste frieten van Brabant. Ramp, o ramp ! Frietkot dicht ! En er plakte een briefje op de deur : "Op vrijdag 17 mei zal de frituur open zijn. En vanaf dan volgens de normale openingsuren. Met dank voor uw begrip. Chantal." Ik ben gaan uithuilen, eerst bij mijn zus, daarna bij mijn broer. De lieverds noemden mij nog een hele reeks frietkoten op, waar ik alsnog voor frietjes terecht kon. Maar neen, volgens mij wou het Lot mij duidelijk maken dat het niet het moment was om frieten te halen. En dus ben ik onverrichterzake huiswaarts gekeerd alwaar ik een boterhammeke met choco gesmeerd heb ... Het Lot zal namelijk ook wel weten dat ik tegen half juni graag in mijn rok zou geraken. Ik heb namelijk een spiksplinternieuwe rok die al een goed jaar in de kast hangt (telkens ik iets nieuws koop, moet dat eerst wat in de kast hangen, ziet ge) en ik heb nog altijd niet geprobeerd of ik er nog wel in kan !

En nu het Lot het toch zo goed voorheeft met mij, heb ik vanochtend een Win for Life gekocht. Jawel : weer 5 EURO gewonnen !

Alle beetjes helpen, zeg ik maar ...

Allemaal een prettig lang weekend gehad ?

Ik heb zaterdag een beetje overdreven : zomaar eventjes vijf uren in de tuin gewerkt ! Alle hagen zijn gesnoeid (ja, ook de bollen aan het kapelleke !). De helft van mijn gras ... euh ... mos ... euh ... groen, eigenlijk ... is gemaaid. Het beetje gras dat aan de noordkant nog staat was zo lang dat ik er eerst met de schaar doorgegaan ben. Maar omdat er op de andere helft veel meer "echt" gras staat, zal ik daarvoor bij een lief familielid eens een electrische grasmaaier moeten gaan lenen. De buren zullen mij nu al wel voor gek verklaren, toen ze mij daar zaterdag met mijn schaar bezig zagen ... En daarna heb ik nog mijn autootje gewassen. Hij heeft zeker een half uur lang staan blinken ! En dan begon het te regenen ...

Om zes uur 's avonds heb ik een lang warm bad genomen. Daarna heb ik mijn pijnlijke gewrichten ingepakt in ijs en heb ik post gevat aan mijn slaapkamervenster.

Eerst heb ik het mogen meemaken dat een op haar tenen getrapte ekster zomaar tegen een duif aanvloog. De duif zat op haar gemakske wat aan de fris-groene blaadjes te pikken. Waarschijnlijk kwam ze wat te dicht in de buurt van het eksternest want even later landde meneer ekster pardoes naast de duif, na haar eerst een flinke tik tegen haar kop gegeven te hebben ! Duif is dan maar elders naar groene blaadjes gaan zoeken. Eerder dit weekend waren er ook al twee duiven aan het fikfakken. Tot er een derde duif bij te pas kwam. Dan werd het ingewikkeld : ik veronderstel dat het eerste paartje een mannetje en een vrouwtje was en dat er dan een mannetje bijkwam. Beide kerels (?) lieten het wijfje (?) achter en ze gingen op een andere tak wat ruzie zitten maken. Wat zeg ik ? Ruzie maken ? Ze mepten er duchtig op los met hun vleugels ! Maar ondertussen vloog de achtergebleven duif weg en kon ik dus niet opmaken of er bij de twee vechtersbazen een winnaar was. Tsk, tsk, tsk ... ! Al die "ambras" voor niets ... !

Ik sta wel versteld van de agressie die er in het vogelwereldje heerst ...

En, ja hoor ! Rond achten was de familie Steen er weer ! Nog altijd met zijn tweetjes en 't was nog altijd "van datte" ... ahum ... ! Ik geef ze nog tot half mei (oei ! da's niet lang meer !) en dan moeten ze, volgens mijn boekje, dringend aan hun eitjes beginnen !

De familie Rans doet het goed : mama laat zich niet zien en zit dus waarschijnlijk constant op het nest, terwijl papa maar eten aanvoert. Toch weer even paniek van mijn kant : in mijn boekje staat dat ze 27 - 28 dagen broedt. "Na ongeveer 20 dagen verlaten de jongen het nest, hoewel ze dan nog niet kunnen vliegen" !!! Jamaar, moet ik dan een netje onder dat nest gaan spannen ? Of moet ik er gaan onderstaan om de kleintjes op te vangen als ze naar beneden donderen ? Dat nest zit daar hoog in die boom, zulle ! Daar komen ongelukken van, ge gaat dat zien !

En die Steenuiltjes gaan hetzelfde doen : "De jongen verlaten na ongeveer 35 dagen het broedhol, maar kunnen pas 2 weken later vliegen" ! Maar van de Steenuiltjes weet ik zelfs het nest niet zitten ! Jongens, toch !

Of zou ik misschien beter mijn boekske maar wegdoen en gewoon wat naar de vogeltjes kijken ?

Sorry dat dit nu meer een vogelwaarnemingsrubriek aan het worden is maar, wees niet bang, het zal niet lang meer duren : het wordt hoe langer hoe moeilijker om mijn gevederde vriendjes nog te kunnen zien, met al die blaadjes die nu volop aan de bomen aan het groeien zijn.

Mijn krantenwinkel is dicht. Er hangt een briefje op het rolluik maar ik weet niet wat er op staat want ik ben er niet gestopt. Dus ben ik gisterenavond nog een Humo gaan halen bij het Jet tankstation. Ik neem er de Humo en loop nog wat rond in de winkel. Ik had overdag niet gegeten en was eens aan 't kijken of ik er geen klein snackje zou kunnen kopen. In de toonbank stonden nog koeken en taartjes en ik stond er een beetje vertwijfeld naar te kijken. De meneer van de kassa komt achter die toonbank staan en zegt : "Dag mevrouw, kan ik u helpen ?" En 't was er uit voor ik er erg in had : "Ik mag eigenlijk niet maar ik heb honger". De meneer van Jet sloeg lètterlijk dicht van het lachen : hij lag met zijn hoofd op de toonbank ... ! Ik heb maar wat meegelachen en ben met een rijsttaartje en een mattetaartje naar huis gegaan ... En ze waren héél lekker, nè !

En dan moet ik hier nog een kleine correctie maken bij : "dat het andere uiltje "nest-arrest" heeft vanwege moeder geworden" ...

Gisterenavond, negen uur, groot alarm in de tuin ! Ik stond klaar, verrekijker en fototoestel in de aanslag, want ik dacht : merel-alarm = Ransje in aantocht ... Dat was echter zonder onze Steenuiltjes gerekend, natuurlijk ! De rakkers waren er weer ... met zijn tweetjes ... en ze zijn nog steeds druk hun "huiswerk" aan 't maken ... !!!

Daardoor was Ransje te laat op de afspraak want, zoals ik al in De Juiste Kaart vertelde : Steenuiltje valt Ransuiltje doodgewoon aan ! Vorige week zat Ransje op een tak, "minding his own (owl ?) business", toen er plots een soort bolletje uit een andere boom kwam aanvliegen, recht op Ransje af ! Die heeft zich op het laatste nippertje uit de voeten gemaakt en wie landde er in zijn plaats op die felbegeerde tak ? Het Steenuiltje ! Die is verdorie maar half zo groot als het Ransuiltje maar hij staat toch dapper zijn mannetje !

Dus, ik heb de Ransuil gisteren niet zien toekomen. Ik zag hem pas toen hij al druk bezig was in het nest. Steenuil ziende, is hij er waarschijnlijk langs de achterkant ingeklommen.

Om kwart voor tien was het alweer te donker voor mij om nog iets te zien. Wat zou ik toch graag "nacht-ogen" hebben ... !

Ziet sè, da'k nog iets vergeten was ... !

... nog eens proberen ...



... ??? ...

Als dit lukt, ziet u nu de SoloSlim die Cois gewonnen heeft op 1 maart 1981 !!!

Ik heb zonet nabeschouwingen gemaakt bij mij PROJECTEN ...


Oeps ! En het Woord van de Week loopt ook alweer wat achter ...

De lezers van De Juiste Kaart weten ondertussen al dat ik dadelijks het bezoek krijg van twee steenuiltjes die ondeugende dingen doen voor mijn keukenraam. Ondertussen zie ik slechts één steenuiltje meer en dus veronderstel ik dat ze geslaagd zijn in hun opzet en dat het andere uiltje "nest-arrest" heeft vanwege moeder geworden ...

Maar ik maak nu ook elke dag het wel en wee mee van twee ransuiltjes, wiens nest ik vanuit mijn slaapkamerdakvenster kan waarnemen. Ook bij dit koppel is er maar eentje meer die de boodschappen doet. Elke avond om enkele minuten over negen komt "hij" (want ik veronderstel dat "zij" bij het kroost blijft) wat op een tak zitten oehoe-en en vertrekt dan op jacht. En terwijl hij beneden in het struikgewas op zoek is naar lekkere hapjes, kan ik hem bezig horen : "Oeh !" ... "Oeh !" ...

Gisteren werd het even ingewikkeld : Ransje zit te oehoe-en op een tak, duikt naar beneden en oehoe-t verder. Ik ga eens beneden kijken maar tussen de struiken is het te donker. Terug boven, hou ik weer het nest in het oog en plots duikt daar een Ransje uit op ! Die hopt wat heen en weer en vliegt dan weg, in noordelijke richting. Vijf minuutjes later komt uit het westen een Ransje aangevlogen en gaat naast het nest zitten. Ondertussen was het al kwart voor tien en werd het tamelijk duister. Ransje-naast-het-nest vliegt naar de andere kant van de tuin en daar, zijn profiel afgetekend tegen het laatste avondlicht, zie ik dat hij iets in zijn bek heeft. Dan vliegt hij terug naar het nest en duikt erin.

Wie is wie in dit verhaal ? Of heb ik de ganse tijd alleen maar Meneer Ransje gezien ? Amaai, die moet dan wel hard werken, zulle !

Zo midden in de close ... er toch nog even tussendoor :

Gisteren, 1 mei, was voor mij echt wel een "feest"-dag !

Daar het gisteren haar verjaardag was, belde ik 's morgens naar Tante Wiske om te horen om welk uur zij ging eten. Half twaalf ? O.K. dan kwam ik met mijn chineesje langs om gezellig met zijn tweetjes te lunchen.

Om kwart voor twaalf bel ik bij Tante Wiske aan de deur en ... Lieve doet open ! Lieve en Cois waren ook verjaardag komen wensen en de champagnefles stond al op tafel ! Bwah ja, een glaasje champagne dan maar ... Toen Lieve en Cois vertrokken waren, begonnen wij aan ons middagmaal : ik mijn chineesje, Tante Wiske een omeletje dat wat donker zag aan de onderkant. Wat wilt ge : soep koken, een omeletje bakken en terwijl zitten lameeren ... Dan moet er wel iets aanbranden, natuurlijk ! Maar, niet getreurd, we spoelden onze lunch toch door met champagne ...

Daarna gingen we naar het nieuws kijken en ondertussen dronk ik maar verder aan mijn glas dat in de keuken stond. Na de middag kwamen Margriet en Janneke bloemetjes brengen ... en werd een tweede fles champagne opengeknald ! En toen Marc en Nicole zich ook nog bij de feestvierders kwamen voegen zat het huisje van Tante Wiske tamelijk vol !

Zo rond half zes vertrokken Marc en Nicole : Marc was zondag verjaard en kreeg een "surprise"-verjaardagsdiner aangeboden door zijn gezinsleden ... En ik vond dat ik mij ook maar best eens richting Coige kon begeven. Ik stond wel niet op mijn kop maar ik "voelde" het toch, dat ik redelijk wat champagne gedronken had ... !

Ik ben goed thuis geraakt, dank u wel. Maar een "waarneming" heb ik niet meer gedaan. 't Is te zeggen, ik ben wel naar boven gegaan met mijn verrekijker in de aanslag maar mijn bed zag er zo aanlokkelijk uit ...

Gisteren vroeg naar huis, inderdaad : om half zes ben ik vertrokken maar negen kilometer later was het al kwart over zes ! Er zal wel weer "ergens" "iets" gebeurd zijn, zeker ?

Enfin, met die twee aspro's achter de kiezen, en na mijn arm met spierzalf ingewreven te hebben, ben ik maar dadelijk in bed gekropen. Die spierzalf bleek niet te helpen en dus ben ik een uurtje later wat ijs uit de vriezer gaan halen. Ik heb dat rond mijn arm gebonden en ben terug horizontaal gegaan. Toen de keukenhanddoek redelijk nat was - 't was negen uur of zo - ben ik nog maar eens naar beneden gegaan. Ik heb namelijk nog zo een plastic jasje om wijnflessen koel te houden. Jammer genoeg kreeg ik dat niet over mijn elleboog. Ik heb het dan maar opengesneden en met een handdoek rond mijn bovenarm gebonden. Na nog een Dafalgan geslikt te hebben, ben ik terug onder de wol gekropen.

Vanmorgen gaat het al veel beter ! Kleren over mijn kop trekken en mijn haar drogen waren pijnlijke handelingen, dat wel. Maar zolang ik mijn arm stilhoud is dat hier perfect te doen. En dat was gisteren niet het geval ...


!!! AANDACHT !!! AANDACHT !!! AANDACHT !!!

Vandaag is het een heuglijke dag want wat zie je als je hiernaast klikt op “Welkom bij Meutje !” ?

Op 30 april 2001 ben ik mijn blog gestart ! Gelukkige verjaardag, Blogje !

En ... dank u, Kozze Koen om mij met Blogger te laten kennismaken ! Ik heb hier al menig aangenaam moment doorgebracht !

Nu valt het al héél wat minder mee : mijn rechterbovenarm is er zowat aan het afvallen ... En ik heb maar twee keer gesmasht, zaterdag !

O.K. Ik hoor het al : "Meutje, blijf bij uw leest !"

Ik heb zonet twee aspro's genomen en ik denk dat ik eens vroeg naar huis ga, vandaag ...

Wel, dat valt mee ! Gisteren was ik helemaal stijf en begon ik overal pijn te krijgen maar vandaag is dat al veel beter !

We hebben zaterdag gevolleybald, natuurlijk. En we zijn vierde geëindigd ! Er waren maar vijf ploegen, maar daar gaan we niet over vallen, hé ? Zeker niet als je weet dat wij maar zes spelers hadden : Ann, Katty, Hilde, Wim, Patrick en uw Meutje. Onze "professionele" (ex-) volleyballers Gert en Els moesten het laten afweten vanwege geblesseerd. Onze nieuweling Peter had zaterdag andere verplichtingen. Frank had aan het begin van het seizoen al besloten het een jaartje gewoon aan te zien. Hij is nog aan het bekomen van zijn gebroken enkel van vorig jaar. Terwijl Koen zijn hoofd naar alles behalve naar volleybal staat : een trouw voorbereiden, daar kruipt wel wat energie in, geloof ik.

Bij het binnenkomen in de sporthal werden we al dadelijk belaagd door smash-ballen van een ploeg die zich aan het opwarmen was. Katty heeft nog een hele tijd geprobeerd om haar ogen terug op hun plaats te krijgen want zij had zo een smash-bal tegen haar hoofd gekregen. Dat beloofde voor de rest van het tornooi ! Maar toch vlogen we erin, overstromend van enthousiasme (en misschien ook een beetje van angst-zweet ?). Wim en Patrick waren, zoals gewoonlijk, niet te houden : de sporthalvloer is weer wreed verwend geweest ! Ik geloof dat er, op het ganse tornooi, nog ... twee ... ? andere dames meespeelden. Verder waren het allemaal knoerten van mannenploegen, waarvan sommigen zich toch een beetje ingehouden hebben omdat wij te kennen gegeven hadden dat we geen "doden" wilden aan onze kant ... Eén ploeg is zelfs zo vriendelijk geweest om in de tweede set tegen ons, toch maar een dame op te stellen. Lief, hé ? Mede dank zij de voltallige aanwezigheid van onze supporters hebben we ons toch goed geweerd en geamuzeerd. En, eind goed, al goed : zonder doden en met een fles champagne hebben we ons een lekkere friet laten smaken in Sterrebeek.

Daarna moest het allemaal heel snel gaan : naar huis, douchen, en dadelijk terug naar een andere sporthal, Colomba in Kortenberg, waar we met drie tafels gekwist hebben of ons leven ervan afhing. "Marcel" Dalton, vonden wij nu niet zo dadelijk een zwitserse naam ... en het is Nonkel FONS (!), die van Het Zonneland ! Dat zal ik vanaf nu nooit meer vergeten, wees maar gerust ! Toffe kwis, veel gelachen, dikwijls "Ja, natuuuuuurlijk !" gezegd als het antwoord bekend werd gemaakt ... We hebben ons weer heel goed geamuzeerd ! Alhoewel Grote Miserie lang aan de leiding van ons triumviraat stond, stak Miserie op Tafel ons tegen het einde toch voorbij. En Miserie onder Tafel was ook niet meer veraf. Zo gaat dat met de "oudjes" : na een tijdje laat de concentratie het afweten ... We hebben nog wreed gelachen met de muziekrondes. De eerste ronde ging helemaal over klassieke muziek en Grote Miserie scoorde zomaar eventjes 9 op 10 (net geen 10 op 10 omdat ik er ab-so-luut Stravinsky wilde bijsleuren). De jeugd zei : "Wacht maar, in de tweede ronde komen jullie er niet meer aan te pas. Dan is het onze beurt !". Grote hilariteit toen de artiestennamen van de tweede muziekronde bekend werden : Rita Denève, De Havenzangers, Zangeres Zonder Naam, Bob Boon, Bob Davidse ... en ga zo maar door ... En, ja hoor, in deze tweede muziekronde scoorde Grote Miserie 10 op 10 ! Maar, zoals gezegd, te laat de put gevuld als de kat in de porseleinwinkel zit ...

Zondagnamiddag hadden we terug afspraak in Colomba voor het Concert van Conek. Zonder dat hij er iets van wist, werd Ronde Peter er op het einde nog in de bloemetjes gezet voor zijn verjaardag en zijn pensioen !

En daarna heb ik Kozze Eindredakteur nog mee naar de Coige moeten sleuren voor een waarneming. En hij heeft waar voor zijn geld gekregen : de Steenuiltjes hebben hem een live show gegeven ! Ik stond in de bureau aan de achterdeur te kijken, hij stond aan het keukenvenster. Want de twee steenuiltjes waren in een boom geland. Ik zeg hem : "Kijk, Kozze, nu zitten ze bijeen op een tak !" en terwijl speur ik wat verder in de andere bomen. Tot ik Kozze hoor antwoorden : "Ze zitten OP elkaar, bedoelt ge zeker ?". Enfin, Kozze heeft zich van mijn gevederde vriendjes moeten losrukken want hij moest nog naar het verre Merelbeke en hij was "van wacht" !

Ge ziet het, Meutje heeft weer een heel fijn weekend gehad ! En ik hoop van u hetzelfde ...

Vanaf nu heeft de natuur geen geheimen meer voor mij !

Gisteren heb ik in de Makro een planten- en dierenboekje gekocht EN een vogelboekje ! Als ge nu iets moet weten : vraag het maar aan Meutje !

En ... ik heb eindelijk een VERREKIJKER ! Bangelijk, jong, als ge zo een pruts van een vinkje plots vlak voor uw neus ziet zitten, zo groot als een kip !

Helaas ... ! Ik heb mijn verrekijker nog niet gebruikt om mijn avondlijke waarneming te doen ... Ik ging gisterenavond een beetje verder werken aan mijn spaans huiswerk en dat ging zo goed, dat ik het helemaal afgemaakt heb ! Ook het opstelletje "Wat deed ik vorige zondag ?" (oefening op de verleden tijd) vloeide vlotjes uit mijn pen. De omslag met mijn huiswerk ligt hier naast mij, met een zegel erop, zodat ik die vanavond op de bus kan doen. Persoonlijk vind ik dat ik 10 op 10 moet krijgen. Maar den Hans zal daar wel anders over denken ...

En dus, toen ik met een diepe zucht mijn huiswerk opvouwde en in de omslag stak, was het half tien en was het buiten al veel te donker om nog door mijn verrekijker te kunnen zien. Had ik toch een infrarood kijker moeten kopen ?

Amaai ! Nu gaat het wel erg snel : dit weekend stonden mijn essen er nog helemaal kaal bij. Heel handig voor mij om het wel en wee van de vogeltjes in mijn tuin mee te beleven. Dag na dag echter, zie ik de botjes aan de bomen groter worden en gisteren hing er al een groen waas over de takken, door de botjes die allemaal kleine blaadjes worden. Ik zal deze week nog maar eens goed genieten van de aanblik van mijn gevederde vriendjes. 't Zal niet lang meer duren of ze zitten allemaal verscholen in het groen ...

Maar verder ben ik natuurlijk blij dat de lente er weer is ! Alleen jammer van al die blaadjes aan de bomen ...

Dit mag ik jullie écht niet onthouden !!!

Miauw !


Met dank aan Myfunmail !

Mijn welgemeende VERONTSCHULDIGINGEN ...

- aan de postbode, die ik valselijk beschuldigde van het achterhouden van mijn zwart gat,
- aan die familie, wiens telefoonnummer op het mijne lijkt en die toch wel een waterkansje maakten om mijn zwart gat "per ongeluk" in hun bus te krijgen,
- aan Humo die ik verkeerdelijk verweet mijn zwart gat niet verstuurd te hebben. Dat het zo lang duurde voor het verstuurd werd, kan ik best begrijpen. Kijk maar eens aan de binnenkant van een Postpac : eer je al die tekeningetjes ("hoe vouw ik deze doos in 4 stappen ?" en dat 38 keer !) nageplooid hebt, daar gaat wel wat tijd in zitten.

Maar het is dus eindelijk zover ! Ik heb de Black Hole brain challenge ontvangen ! En van een breinbreker gesproken ... De eerste uitdaging was : haal de puzzel uit de supersonische plastic verpakking. Eén kant openknippen leverde alleen de "gebruiksaanwijzing" op. 't Is te zeggen : peptalk waarin ze je duidelijk maken dat dit een zo goed als ONMOGELIJKE puzzel is. "Veel succes !", zeggen ze er dan bij ... . Mijn schaar heeft zich door flink wat stevige plastic moeten bijten vooraleer ik dan de kubus in mijn handen had. De schrik sloeg mij dadelijk in de knieën ! 't Is namelijk zoiets als die twee houten ringetjes met die koordjes. Héél "toevallig" krijg je die los van mekaar maar daarna krijg je ze nooit meer op de juiste wijze terug ààn elkaar, met als gevolg : lol eraf, natuurlijk ... Bij deze Black Hole kubus heb ik zo het gevoel : als ik 5 blokjes verschoven heb komt het nóóit meer goed ...

Plezier dat ik hier aan ga beleven ... !

vlug nog eens iets proberen ...

... Neen ... "refresh" heeft het 'm mij weer gelapt ! Maar ik begin te vermoeden dat yahoo er voor iets tussenzit ...

Gisterenavond ben ik aan het huiswerk van spaanse les 7 begonnen. Ik zie het weer helemaal zitten, mede dank zij het feit dat de "luisteroefening" (daar beginnen ze nu mee) heel goed verlopen is ... Ik heb niet vals gespeeld, heb aandachtig naar de tekst geluisterd en kon zonder noemenswaardige problemen de vragen beantwoorden !

Ik heb wel eerst nieuwe batterijen in de afstandsbediening van de stereo-installatie gestoken. Anders moest ik altijd rechtstaan om de cassette terug te spoelen ... Enkele maanden geleden had ik nieuwe batterijen in huis gehaald. Toch bleef ik knoeien met die afstandsbediening : dekseltje open, eens op de batterijen ademen en dan werkte dat spul weer. Nooit gedacht dat het ZO simpel was ... De nieuwe batterijen er gewoon INsteken ... Ge moet er maar op komen, hé ?

Vanochtend werd ik om vijf voor zes wakker van de eerste bus die door mij straat daverde. Om twintig na zes volgde de tweede bus en werd ik het beu : ik nam potlood en papier en schreef een artikeltje over de BELANGWEKKENDE WAARNEMING die ik gisterenavond deed. Lees er alles over in het volgende nummer van DE JUISTE KAART !!!

Als je nog in "Cyrillic (Windows)" staat (nadat je het recept voor Borsjtsj gaan lezen bent in Wat Schaft de Pot ? ), moet je weer even omschakelen naar "Western European (Windows)". Anders krijg je straks van die "rare" tekentjes ...

Koop nooit twéé pakken pannekoeken tegelijk, tenzij je Maarten op bezoek krijgt of tenzij je wéét dat je er twintig kan opeten vóór de vervaldatum …

Maarten eet graag pannekoeken, dat weten we wel. Maar Maarten was nog maar net weer vertrokken, die kon mij dus niet komen helpen. En ik eet óók graag pannekoeken maar twintig … !

Zaterdag begon ik aan het tweede pak en ik zag dat het eigenlijk maar goed was tot 19 april. Dat was vrijdag, dus. Nu, die pannekoeken zullen natuurlijk niet boem pataat op 19 april om één uur ‘s morgens of zo zeggen « : « Jep, ‘t is tijd, jongens ! Laat ons hier eens sito presto slecht worden. » Maar ik had er al een ganse week over gedaan om die eerste tien pannekoeken op te eten …

Dus ben ik zaterdagochtend maar beginnen bakken … én eten … ! Tot aan 8 ben ik geraakt. Dan heb ik er de brui aan gegeven. Niet alleen omdat ik stilletjesaan misselijk werd maar vooral omdat mijn bloemsuiker op was. En pannekoeken lust ik alléén met bloemsuiker !

Gaan winkelen met 8 pannekoeken in de buik is wel een aanrader, moet ik zeggen : ik heb alleen gekocht wat er op mijn briefje stond (plus een pakje bloemsuiker, natuurlijk). Maar dan, ‘s namiddags … In de tuin gaan werken met die 8 pannekoeken op mijn maag : dàt was een ander paar mouwen ! Tot ‘s avonds ben ik héél erg BURPS geweest …

Zondag heb ik dan gedacht : ‘t is zondag voor iedereen ! En ik heb de twee overige pannekoeken in kleine stukjes gesneden en op de vogelvoederplank gestrooid.

Nu is het maandag en ik doe twee vaststellingen :
1. Er is nog geen énkel vogeltje aan die pannekoeken komen eten !
2.Twee dagen na mekaar één uurtje in de tuin werken is pijnlijker dan een ganse namiddag volleyballen !

De Borsjtsj staat erin ! (hihihi !) Verder ben ik niet geraakt ...

Chôôô ... ! Ik kan er echt niet van over : die foto van gisteren staat er nog altijd ! Ik begin een beetje door te hebben aan wat het zou kunnen liggen : ik denk dat het ook belangrijk is WAAR je die foto gaat halen ... Ik zal daar toch eens een avondje aan moeten spenderen om mij door het hoofdstuk "How to include graphics" te worstelen.

Verder heb ik niet veel tijd. Ik geraak niet georganiseerd ! Zo drie dagen "van huis" zijn, 't is niet aan te raden ... Ik heb vandaag een halve dag uitgetrokken om mijn bureau op te ruimen, want een kat kon er haar jongen niet meer in terug vinden ! Dus vond ik ook niets meer terug, natuurlijk. En dan kun je zo weten, dat juist gisteren en vandaag iedereen vanalles moest hebben : Waar is dat ? Heb je dat al gedaan ? Kun je daar eens naar kijken ? Ik heb even overwogen om alles in de papierbak te kieperen. Dan kon ik tenminste met recht en reden zeggen : "Ik heb het niet". Maar nu : stress jong ! Ik WEET dat het hier ergens ligt en IK KAN HET NIET VINDEN ! Dat haat ik ...

Edoch, eind goed, al goed : alles ligt nu netjes op stapeltjes. Ik weet wat ik met alles nog moet doen. Ik heb alles weer onder controle ! Voor zolang het duurt, tenminste ...

PS : Maarten heeft enkele tekeningen gemaakt voor hij vertrok. Hij had echter geen tijd om er verhaaltjes bij te vertellen. (YESSS ! Heb ik mijn jobke terug !) Dat wil dus zeggen dat er binnenkort weer wat nieuws te beleven valt op de Sofa.

PSPS : Een van deze dagen verschijnt in Wat Schaft de Pot ? het recept voor Maskovski Borsjtsj !

Ik laat nog wel iets weten !

... Wat is daar mee aan de hand ??? ... Wat is daar mee aan de hand ??? ...
mompel ... grommel ... grmmmpppf ... !

Durft mijn zuster mij vragen wat er aan de hand is met mijn probeersel van woensdag 10 april ...

DAT DAT NIET WERKT ! Dat is daar mee aan de hand ! En DAT IK NIET WEET HOE IK DAT MOET DOEN WERKEN !!! ... Dat is daar mee aan de hand !

Maar ik geef het niet op ! Ha neen, dan kent ge de Meut nog niet ...

Nè :






En nu ?

Grettttverdrie ! Ik doe "refresh" en dat blijft staan ... !

Ik zal morgen nog eens kijken om te zien of het niet weggelopen is ...

Vanmorgen om 5.30 u wakker geworden met een neus vol snot ... Allergie-snot, wel te verstaan ... 'k Heb nog een half uurtje liggen verstikken en dan ben ik maar opgestaan. Met het gevolg dat ik maar één auto tegen gekomen ben onderweg. En net die ene moest natuurlijk weer onnozel doen. We rijden in zone 50. Allez, 't is te zeggen : ik rijd er 50. Ergens voor mij rijdt een brommertje. Maar die heb ik nog lang niet ingehaald. Mijnheer achter mij houdt zich gedurende tweehonderd meter voorbeeldig in. Maar dan, op ongeveer tweehonderd meter voor de grote bocht, wordt het hem blijkbaar te veel en MOET hij mij voorbij. Ik was ondertussen tot vlak achter het brommertje gekomen en had al voor mezelf besloten dat ik het laatste bochtige stuk van de straat mooi aan 45 km per uur achter het brommertje zou blijven rijden. 't Zal dat geweest zijn, dat op mijnheer zijn zenuwen werkte want vlak voor de bocht moest hij ons allebei nog even voorbijsteken. Er IS iets met die bocht ... ! Alleen kan IK niet vinden WAT !? Maar veel andere chauffeurs krijgen daar steeds plotse aandrangen om mij nog even voorbij te steken. Ofwel worden ze op dat moment net wakker en ontdekken ze dat ze al een tijdje achter een KLEINE auto aan het rijden zijn ! 't Is goed mogelijk dat dàt heel frustrerend werkt. Maar daar kan ik niet van meespreken ...

Enfin, en nu we hier toch zijn : het beloofde verslag !

Donderdag en vrijdag : Holland-avontuur ! De reis, zowel heen als terug, is heel goed verlopen, dank u. In 't opgaan heb ik er een uur en een kwartier over gezet, in 't terugkomen een uur en half. Even was er paniek toen ik op de baan Amsterdam-Utrecht reed. Op een gegeven moment zie je op de platen dat de twee linker rijstroken naar Amsterdam gaan en de twee rechter rijstroken zijn de Ring rond Utrecht met als een van de eerste afritten "Utrecht Zuid". Kijk, en op dàt moment beginnen mijn grijze celletjes al flink te werken. Is dat niet prachtig ? Ik wist dat ik er in Utrecht Noord af moest dus begon ik met mezelf te overleggen : blijf ik hier op het derde rijvak (richting Amsterdam) of neem ik de Ring ? 't Was een heel moeilijke beslissing want op mijn papiertje stond dat ik de A2-E25 moest volgen. En dàt was die baan naar Amsterdam ! Ondertussen wordt mij met zachte aandrang, en met kort op mekaar staande stippellijnen, duidelijk gemaakt dat het de moment is om te kiezen : 't één of 't ander. Als je nu weet dat de snelheid van mijn hersencellen omgekeerd evenredig is aan de snelheid van mijn wagen, en dat ik zo een 70 km per uur reed, dan kun je al begrijpen dat het pas aan de volle witte lijn was, dat het licht aanging en ik besloot om tóch maar de Ring te nemen. En dat was net op tijd wat tien of twintig meter verder kwam de vangrail en daar rij je zomaar niet over, natuurlijk ... De meneer achter mij was niet al te blij maar hij zal wel gedacht hebben : "Een vrouw, en dan nog een belgische !" Ja, wat had hij anders verwacht ?

Vrijdagavond op de terugweg was ik veel relaxter. Tegen dat ik in Antwerpen kwam, was ik een beetje té relaxt, als je het mij vraagt. Ik was wat moe en zat eigenlijk een beetje te dagdromen. Ik reed gewoontjes mee met iedereen tot ik merkte dat er op mijn baanvak pijlen naar rechts geschilderd waren. Puur uit interesse heb ik dan even omhoog gekeken om te zien waar die pijlen wel naartoe gingen ... Gent ! Plots was ik klaar wakker en kon - weer net op tijd maar dit keer slechts over de korte stippellijnen (nog geen volle witte lijn !) - naar links manoeuvreren om richting Brussel verder te gaan. Alhoewel, Gent had ook gekund : had ik even bij ons Paula "dag" kunnen gaan zeggen ...

Die twee dagen in Nederland waren ronduit fan-tas-tisch ! 't Is altijd heel aangenaam als je je collega's eens kunt "zien" in plaats van ze alleen maar te horen aan de telefoon. De sessies waren leerrijk, waarmee dan weer aan mijn motto voldaan werd : elke dag leer ik wel iets bij ! Donderdagavond hebben we lekker gegeten en een heel gezellige avond doorgebracht in het restaurant. Maarssen is een mooi stadje, wat niemand wist omdat wij steeds maar tot in de industrïële zone komen. Alleen vind ik de straten er verschrikkelijk smal en was ik dus heel blij dat ik niet zelf hoefde te rijden. Want vóór je het weet zit je met de wagen op het fietspad ! Zeg dat Meutje het gezegd heeft ! En, ja hoor ! Ik heb nu bij klaarlichte dag het fietspad kunnen bewonderen waar ik enkele jaren geleden een ritje op gemaakt heb !

Van zaterdag blijft er niet veel over : ik heb wat gewassen, afgewassen, gestreken, ge-"swifferd" en voor de rest heb ik veel gelezen en geslapen.

Zondagmiddag was een zo goed als voltallig Miserie op 't Veld present bij onze trainer. Zijn schaakbord stond klaar op tafel en even dachten we dat hij ons een nieuwe strategie ging uitleggen. Maar neen, er werd besloten dat we zouden blijven spelen volgens ons succesvolle A.A.P.-systeem, waarbij Meutje zoveel mogelijk de AAP is. Ik vroeg nog even of we ook het "slangetje" bij de receptie zouden toepassen maar daar wist niemand meer iets van ! Ik heb dat daar met handen en voeten proberen uit te leggen. En het is allemaal goed gekomen : Miserie op 't Veld eindigde tweede ! Eerste was volgens mij een beetje te hoog gegrepen. Zeg nu zelf, de finale speelden we tegen de "Stormvogels" : zes slanke, gespierde, bronzen, jonge goden met strakke t-shirtjes aan. Ik heb daar redelijk wat staan dromen, in die finale ...

Na een friet in Nossegem en een lang heet bad met Camelia badolie, ben ik met worstenvingertjes en pijnlijke spieren (ik vergeet telkens hoevéél spieren ik wel heb !) in bed gekropen : maandag verlof !

En dat was nodig ! Ik kon nogal moeilijk uit de voeten en ik zou bijvoorbeeld niet kunnen typen hebben, met mijn worstenvingertjes en mijn stijve polsen. Het enige wat zou kunnen lukken, was acht toetsen tegelijk aanslaan. En dat zou er dan ongeveer zo uitgezien hebben :

azerpoiu qsdfmlkj wxcv=:; ...

Dat leest nogal moelijk, niet ?

Ik vond echter een brief van B.I.S. in de bus : zij begrepen dat ik het waarschijnlijk heel erg druk had maar ze wilden er mij toch op wijzen dat ik nu al tien maanden geen huiswerk meer binnen gestuurd had ... Zucht, steun, kreun ! Ik heb mijn cursus spaans bovengehaald en, zoals mijn leraar Hans mij opgedragen had, ACO 2 t/m 7 nog eens hernomen. Pffffff ! Zoooo moeilijk ! "Se lo da" en daar zet ik dan telkens weer "a ella" of "a ello" achter en DAT MAG NIET !!! Ik versta er niets van ... Maar toch wil ik dit nu eens afmaken, zie ! Desnoods ga ik regelmatig eens bij ons Paula spieken, vooraleer ik mijn huiswerk binnenstuur. En wie weet komt er nu wat verbetering in : de volgende les gaat over de diertjes in de Zoo ! Dat kan toch niet anders dan plezant zijn ???

En als aflsuiter : SLECHT NIEUWS van het Burberry-front ! Nadat Peter mij zijn Burberry sjaal cadeau gedaan heeft, krijgt hij verschrikkelijke ontwenningsverschijnselen. Hilde heeft er in Hasselt serieus last mee gehad bij het uitstalraam van een brillenwinkel. Daar lag niet alleen een brillendoos maar zelfs ook een BRIL, beiden mét Burberry motief. Dank zij Hilde's koelbloedigheid is er deze keer geen vandalisme van gekomen ... Maar ik ben nu wel ernstig aan het overwegen om Peter zijn Burberry sjaal terug te geven ...

Een prettige dag nog !

"That was close !" zou Maarten zeggen ... Ik had net "post & publish" gedaan en LAP ! 't was al van dat ... Weg electriciteit !

Maar allez, we zijn terug up and running and nu ga ik écht een beetje werken ...

Tot later !

Even ter geruststelling : Meutje is back in the country !

Ik heb de ganse voormiddag mijn mail- en andere boxen moeten opruimen en vanmiddag is er al "oeps !" een kleine stroomonderbreking geweest (grote werken aan airco en alarminstallatie). 't Zit er dik in dat we straks nog eens "oeps ! again" zonder "ellentrik" gaan vallen ...

Dus, voorlopig laat ik het hierbij. Vanavond (of morgen ?) volgt echter een gedetailleerd rapport ! Beloofd !

Toch nog even iets proberen ...






Even kijken ... Is 't gelukt ? ...

Jaaaaaaaa !!!!!!!! (Na een poging of tien, weliswaar ...)

... en Neeeeeeeeeeeee !!!! Als ik refresh doe is het weer weg ... Snik !

Ik versta er geen knijt van ...

Wrrraf, wrrraf ... ! Of is het eerder WOEF ! WOEF ! ? ... Weer eens een testje gedaan ...

	You are Rowlf! You don't draw attention to yourself much, preferring to keep your cool and stay in the background.
Take the What Muppet Are You? Quiz!

En dan neem ik nu (mei een èjt in moai gat) afscheid van mijn zeer vereerd publiek ... : zij die verloren gaat rijden, groet u !

Morgen trek ik naar het verre noorden ('Olland) en ik hoop dat ik er deze keer niet in de fietspaden verzeild geraak. Duimen, maar !

Zaterdagochtend ga ik dan met mijn benen naar Kortenberg. En met die gladde benen zal ik mij zondag naar Erps-Kwerps begeven alwaar we gaan volleyballen ! SUPPORTERS : OP POST !!! ' t Zal vandoen zijn want vorig jaar heb ik al de tornooien overgeslagen vanwege op congé. Ik ben er dus van overtuigd dat ik maandag (eigenlijk zondagnamiddag al) een beetje dood zal zijn. Maar niet getreurd : voor maandag heb ik verlof genomen ...

Tot dinsdag, dus !

Hier ben ik nog even om te zeggen dat de Galerij der Kampioenen en de Galerij der Hoofdsponsors PRACHTIG zijn !

Het blijkt toch niet zo moeilijk te zijn om musjes te "horen" tsjilpen. Vanmorgen was het zelfs héél duidelijk (maar ook erg verontrustend ...) : ik hoorde hier een "twiet, twiet, twiet !" en daar een "twiet, twiet, twiet !" en ginds nog een "twiet, twiet, twiet !". Als je er geen speciale aandacht aan schenkt, hoor je overal om je heen gewoon getsjilp en gekwetter. Maar zie wat een klein beetje extra informatie kan doen ...

En, verontrustend ... Ik heb maar van op drie plaatsen rond mijn huis mussengetsjilp horen komen. Dat was vroeger wel anders : in ELKE hoek van het dak zat er een mussenfamilie en in de haag was het ook altijd een drukte van jewelste. Het gaat dus inderdaad achteruit met de mussenpopulatie ! Maar dat had ik al gemerkt aan de voederplank : als ik daar vier mussen tegelijk zag (àls ik er al mussen zag), was dat veel !

Ik zal eens gaan zien of daar iets aan te doen is ... Volgens mij doe ik toch al heel goed mijn best : een wilde natuurlijke tuin vol met slakjes en insekten, hoekjes en kantjes genoeg om een nestje in te maken ... Neen, ik ga Heer Sperwer en de familie Uil niet wegjagen ! Ik weet dat ik nu hardop droom maar : in mijn tuin is plaats voor iedereen !

Ik wou alleen dat ik aan de lawaaivervuiling iets kon doen ...

Er is duidelijk iets anders mis bij Vogelbescherming Vlaanderen ... Als ik de zoekkaart invul, krijg ik ze niet doorgestuurd. Als ze leeg blijft, wordt ze zonder problemen doorgestuurd. Jamaar, jamaar ! Zó gaan ze niet veel gegevens voor hun Mussenproject binnenhalen, hoor !

Oef ! Vanmorgen kon ik niet op de blogserver om mijn geposte pagina's te gaan nakijken. Maar ze werden correct gepost want mijn professionele naleesster heeft mij al op een foutje gewezen.

Ik wil bij de Vogelbescherming Vlaanderen (zie hieronder) meedoen aan het Mussenproject 2002. Ik had de vragenlijst al ingevuld maar kon ze niet doorgestuurd krijgen. 'k Zal het nu nog eens proberen, zie. En dan ga ik vanaf nu de musjes in mijn tuin waarnemen. Niet gemakkelijk, hoor ! Eén van de vragen is : "Aantal op hetzelfde ogenblik waargenomen tjilpende mussenmannetjes" ... Hoe ga ik dat voor mekaar krijgen, met al dat gekwinkeleer in de tuin ? Moet ik eerst leren het getjilp van een mus herkennen en dan moet ik nog te weten komen of het mannetjes zijn ... ? Ha, misschien tjilpen de vrouwtjes niet ? Dat zoeken we op ... Pfffff ! Ik zie het al : voordat ik aan dit project kan deelnemen zal er een flinke portie voorbereiding aan te pas komen ... !

Maar toch zie ik het zitten ! Ik neem al uiltjes waar, en sperwers, en fazanten ... en gisteren waren er twee "grote" vogels op bezoek in de tuin. Ze leken op fazantenwijfjes maar ik weet niet of het de gewoonte is dat die gezamenlijk een wandelingetje maken ... Daarom dacht ik dat het misschien patrijzen konden zijn. Ik ben nu eens gaan zoeken en ik moet echter vaststellen dat het waarschijnlijk toch twee fazantenwijfjes waren.

Is het u al opgevallen dat, als je op het Internet gaat zoeken naar vogels, dat je dan EERST een boel culinaire pagina's krijgt (Gebraden fazant, Pastei van Patrijs) ? Toch een beetje "shocking" voor de vogelwaarnemer, vind ik ... Maar ja, we leven dan ook in een "consumptie"-maatschappij, nietwaar !

In de Coige is het zo goed als niet te vinden,
In de Lozenberg bevindt het zich duidelijk wel,
In de Kalkhovenstraat is het in hele grote hoeveelheden aanwezig,

Ra, ra, ra, wat is het ?

Ik weet het ook niet maar ik moet er heel erg van niezen ... !

En ik denk dat ik mijn twee handjes mag kussen, dat ik thuis bijna geen last heb van mij allergie. Zaterdag, bij Maarten en Walter, heb ik mijn neus kapot gesnoten. Die kriebelde de ganse tijd, wat af en toe resulteerde in een flinke niesbui. Doodmoe word je daarvan ... Maar allez, nog een paar weken misschien en dan is dat ook weer achter de rug ...

Lees ik dit weekend dat de mus aan het uitsterven is !!! Inderdaad, ik zie er thuis veel minder dan vroeger. Ik zal eens gaan kijken wat ze er bij de Vogelbescherming Vlaanderen over te zeggen hebben ...

IK BEN VERLOREN !!!

Wacht, eerst eens even kijken tot hoever ik verslag uitgebracht heb over mijn "email-touche" ...

... ??? ... Jamaar ! Jamaar ! Bijna al mijn archieven weg ... ! Hup, "republish all" ... Zo, hier zijn ze weer ...

"Email-touche", dus ... Zo te zien ben ik opgehouden op 15 maart met : "Helleeeeeeeeeeeeeeep !!! Dit loopt de spuigaten uit !"

Wel, het feuilleton gaat verder als volgt : lees De Standaard, knip vier punten uit en haal de video bij ... Sorry, da's iets anders ...

Vorige week kreeg ik weer een mail van Eric (ja, nu we toch al zover zijn, kan ik zijn naam wel noemen) waarin hij een datum voorstelde voor de cursus. Ik bevestig dat die datum ons past. Hij bedankt mij, wenst mij een goeie Pasen, zegt dat ik niet teveel chocolade mag eten en hangt een grappige foto aan zijn mail en een alfabetlijst waarmee je, aan de hand van je voornaam, je karakter kan terugvinden. Ik bedank voor de goede wensen en vraag hoeveel studenten er zullen zijn. Als alternatief voor de chocolade hang ik de presentatie "Spelen met eten" aan mijn mail. En dan komt het ... Hij antwoordt hoeveel studenten er verwacht worden en vraagt : "Sans vouloir m'imposer et si tu apprecies l'humour on peut a l'occasion s'envoyer des mails sans etre excessif dans la quantite bien sur ..." (sic). Dit gebeurde allemaal op 29 maart ...

Ik hoor u al zeggen : Ja ? En dan ? Ben je daarom verloren ? (zie hierboven "IK BEN VERLOREN !!!") ... Wel, vandaag kreeg ik terug een mail met een aanvraag voor een nieuwe cursus en in die mail zat een foto van een ... HEEL SCHATTIG POESJE !!! Ja, dus : IK BEN VERLOREN !!!

... Ik denk dat ik mij maar ga opofferen ... 't Is niet voor mij hoor, 't is voor de BUSINESS !!!

Niets te melden ... Alles is rustig aan het front ... Het gaat goed met Hilversum 2 !

Ik geloof dat ze op de radio zeiden dat de weersomstandigheden momenteel ideaal zijn en dat er dus extra veel pollen in de lucht zitten. Kan kloppen ... Vanmorgen kriebelt mijn neus dat het niet mooi meer is !

Buur Boer zal het ook wel al voelen, dat de lente er is : gisterenavond om tien uur is hij nog vertrokken met zijn traktor. Ik heb hem niet terug horen thuiskomen : ik lag in mijn meelzak.

Ik slaap goed de laatste dagen maar wel veel minder dan vroeger. Tegenwoordig hoor de ik ganse Grote Beer uit.. (Grote Beer, 't is de GROTE Beer ! En niet de Kleine Beer. De Kleine Beer is Diether, het speelgoedbeertje van de Grote Beer dat met truckers meereist ...) De Grote Beer dus (klikken op programma's en dan een weekdag kiezen), is gedaan om tien uur. Maar dan ben ik nog altijd klaarwakker en dan lees ik maar wat, hé. Daarmee schiet mijn Rad des Tijds wel flink op, natuurlijk. Dat Robert Jordan maar flink doorschrijft ! (Tussen haakjes : zijn echte naam is eigenlijk James Oliver Reigney Jr. en ik geef hier nu maar één link maar er zijn er wel honderden ...) Binnenkort begin ik aan boek 9 (Het Hart van de Winter) ... En ik lees hier juist dat boek 10 (Crossroads of Twilight) verwacht wordt rond november 2002. Hier zal een tussenoplossing voor gezocht moeten worden !

Lap ! Lees ik hier juist : "Sorry, publishing is temporarily unavailable" ... Ik zal alles maar gewoon posten en later op de dag nog eens proberen, zeker ?

Oef ! 't Is middag en ik kan terug posten ...

Ik heb gisteren mijn trainingsbroek in de was moeten steken. Of ik erin geplast had ?, hoor ik u al vragen. Dat had gekund, man ... Dat had gekund !

Ik kom thuis, ga naar boven, trek mijn kleren uit, doe een t-shirt aan, stap in mijn trainingsbroek - rechterbeen eerst - en als ik er net met mijn linkerbeen in zit zie ik, op die linkerpijp ... een dikke zwarte reuzenspin ! 2 cm diameter, zonder te zeveren !

Ik stap weer uit de linkerpijp maar krijg niet zo dadelijk mijn andere voet uit de rechterpijp. En ondertussen hoor ik mezelf bezig : "Woe-woe-oe ... Woe-woe-oe ...". Ik gooi de broek op een hoopje, trap er eens op en cross naar beneden om mijn sloefen te halen want ik stond daar op mijn blote voeten !

Terug boven, mep ik serieus met mijn sloef op het hoopje broek (een keer of tien, geloof ik). Voorzichtig hef ik het stuk textiel op ... Neen ! Daar zit ze nog, in al haar glorie ... ! Ik laat alles weer vallen, waardoor de pijp-met-spin nu wat meer apart komt te liggen. Mep ! Mep ! Doef ! Klop ! Nog een keer of tien de sloef er tegenaan ...

En zo, Mijnheer de Juge, is het gekomen dat ik mijn trainingsbroek in de was moest doen ... Met zó'n plekken erop kon ik ze niet meer dragen ... zelfs niet om mee in den hof te werken ...

... Grèzzel ! ...

De rest van de avond sloop ik door het huis, in alle hoeken en kanten uitkijkend naar spinnen. En bij het slapengaan heb ik eerst nog eens vriendelijk gevraagd of er zich nog familieleden van de aflijvige in de slaapkamer bevonden (geen antwoord) en heb ik de donsdeken en alle kussens (en dat zijn er heel wat !) in mijn bed aan een grondig onderzoek onderworpen ...

Oh ja : en nu ga IK naar huis ...

The continuing stoooooooory ... !

Noord-Amerika kan deze week niet en ZIJ zijn het die het spul hier moeten goedkeuren. En van Europa zijn er maar twee mensen aanwezig. En die kunnen niet de verantwoordelijkheid nemen om te zeggen dat het goed is voor IEDEREEN. En het zou eigenlijk écht wel deze week moeten gecleared worden ... Enz ... enz ...

Kortom, iedereen bedankt voor het inbellen en tot de volgende keer !

(Nou, dàt was snel. Dat leek Overtoom wel ...)

I DON'T BELIEVE THIS ... !

Ik sluit net mijn blog af en wil hier alles opdoeken als ik plots een mail krijg : "Hello everyone -- we have had to change numbers at the last minute -- please use the attached numbers -- talk to you soon!!!

Zit ik toch nog in de call ...

My name is Joker, Meutje Joker ...

Conference call ... ? "I'm sorry ma'm, i have no call registered at this time with that reference". De call was gepland voor gisteren, 6 uur 's avonds local time. Ha neen, "due to the fact that many in Europe had a holiday on Monday", zou de call plaatsvinden op 3 april, 6PM local time.

Wel, het is nu drie april (dacht ik toch ?) en het was daarnet 6PM in Belgium, en toen pakte ik mijn telefoontje, en toen belde ik het nummertje ... en toen zei die meneer mij "I'm sorry ma'm ..."

Stond ik daar even mooi voor joker ... !

Maar 't was wèl een héél lieve meneer ... En hij had zo een mooie stem ... En hij heeft echt héél hard gezocht om mijn call te vinden ... 't Is hem helaas niet gelukt ...

Snik !

Mijn Mazdaatje kan er weer tegen voor nog eens 6500 km. Tegen dat ik die opgebruikt heb, zal het wel weer najaar zijn, zeker ?

Mijn garagist kon mij jammer genoeg geen sluitende oplossing geven voor het feit dat ik meer benzine verbruik sinds ik mij zo strikt aan de snelheidsbeperkingen houd. Vermits ik alleen maar door bebouwde kommen rijd, doe ik nu overal netjes vijftig kilometer per uur (of minder, als ik in de file sta). Op rechte stukken of als het bergaf gaat kan ik proberen, aan vijftig per uur, in vijfde versnelling te rijden. Maar echt veel zal dat volgens hem niet helpen. Af en toe eens een flink eindje autostrade kan natuurlijk nooit kwaad. "Dan wordt hij eens goed gekuist".

Ja, en ik zie de lieve man amper één keer per jaar en elke keer krijg ik voor dezelfde nalatigheid onder mijn voeten : "Bandendruk, hé meiske. Dat zal ook wel wat aan uw verbruik doen, geloof me." Enkele jaren geleden bekloeg ik mij erover dat ik niet wist hoeveel lucht er in de banden moest. Hij heeft mij toen een prachtige tip gegeven (het feit dat ik het nù nog altijd weet, bewijst hoe nuttig die tip wel was !) : "We zijn nu begin december ... En hoeveel kilo wil je nog vermageren tegen nieuwjaar ? Twee kilo ! Zoveel spanning moet er op je banden staan." Twee kilo, zo simpel is dat ... Ik geloof dat ik in heel mijn rij-carrière nog maar één keer zelf de banden van mijn wagentje opgepompt heb. Wel, voor de zóveelste keer neem ik mij plechtig voor om af en toe dat luchtinbrengingsgeval aan de benzinepomp eens ter hand te nemen ... Echt waar ! 't Is beloofd !

Vanmiddag moet ik geclosed zijn. Maandag zag ik het helemaal niet zitten maar zoals steeds is het toch allemaal weer goed gekomen. Elke keer vraag ik mij af hoe dat toch kan. Maar ja, ik weet al langer dan vandaag dat ik een hele hoop speciale engelbewaarders heb ... Ik zal er eens een flinke lap op geven, zie ! Dan kan ik daarna verder papieren in enveloppen steken en zorgen dat onze mailing de deur uit geraakt ...

Zo, ik heb mijn bolleke aan mijn garagist overgedragen. Daar zal goed voor gezorgd worden. 't Was tijd ook : ik heb zo al maar eventjes 60.000 km !

Vannacht eerste gevecht met een mug ! Ik had af en toe al eens een muggetje op bezoek gehad maar die waren nog niet echt in vorm : die flaneerden maar wat heen en weer, zonder lawaai te maken. Als ik er eens naar wees, gingen ze al liggen. Deze had echter een vitaminenkuur achter de rug, denk ik. Zoemzoemzoem ! Zoemzoemzoem ! Iiiieeeejjjjoooowwww ! Als een Messerschmitt scheerde ze langs mijn oren. Ik was nochtans goed ingepakt (armen IN de kussensloop, dekbed over mijn hoofd zodat alleen nog het tipje van mijn neus er onderuit kwam ... warm, jong !) maar toch heeft ze een gaatje gevonden en ben ik 's nachts wakker geworden met een dikke muggensteek op mijn rug. Op mijn rug ! Daar kreeg ik vroeger NOOIT muggensteken. Deze moet echt wanhopig geweest zijn. Ik hoop dat ze haar stekertje niet pijn gedaan heeft in mijn olifantenvel ... en dat ze het lekker vond ... !

Gisterenavond heb ik Uiltje weer in een boom zien zitten. Voor niet lang echter want bij Buur Bob waren de kinderen aan het voetballen en ik heb de indruk dat mijn gevederd vriendje meer van stilte houdt.

Heb ik eigenlijk al eens uitgelegd dat ik omringd ben door BB's ? Links is er Buur Bunker (zo ziet zijn huis eruit), rechtover is er Buur BMW (die had ... een BWM), daarnaast woont Buur Bob (die heet Robert) en daar nog naast is er Buur Boer (die met al zijn traktoren en zo). 't Is misschien flauw maar ik vond dat een goeie vondst ...

Dit weekend heb ik nog wat tijd besteed aan de SOFA. Er zijn o.a. de Vakantieverhalen bijgekomen. Alleen moeten daar nog wat foto's bij. Maar dat zal voor een andere keer zijn want ik heb die foto's nog niet. En ik heb er zaterdag niet aan gedacht om ernaar te vragen. Ik wou ook nog iets doen aan de kleuren van de links : inplaats van blauw en rood (da's de default) was ik met andere kleurtjes beginnen experimenteren. Helaas wil dat spul niet meer te werken en heb ik momenteel een kleurig zooitje : lichtblauw/paars, groen/paars en rood/blauw. Helemaal een lentesfeertje, dus !

Verder ben ik nog altijd MOE, MOE, MOE ... Neen, wees maar gerust : ik zal niet nog MOEDER worden !

Jammer genoeg heb ik een exclusiviteitscontract met De Juiste Kaart. Daarom kan ik hier nu even niet publiceren wat er het voorbije weekend gebeurd is ...

Maar voor de geabonneerden onder u : zorg dat je er zaterdag bij bent op de kaartavond in de Kalkhovenstraat en blijf op de hoogte van de spannende gebeurtenissen in de Coige !

Ter compensatie krijg je het recept voor Bodding in Wat Schaft de Pot ?

Smakelijk !