Ik denk dat het vandaag bij Securitas een soort "snelheids"-dag is. Of anders hebben die vanmorgen allemaal atoomalarm gekregen ? ...

Eerst in de Zavelstraat (in Sterrebeek : bebouwde kom - 50 km/uur) komt daar zo, op mijn baanvak maar van de andere kant komende, een Securitas camion met zogezegd "metalliek geld" door de bocht gescheerd, aan alles behalve 50 per uur, nadat hij net twee personenwagens was voorbijgestoken. Gelukkig reed ik maar 50 en kon ik mij een beetje inhouden om die gehaaste chauffeur ongehinderd zijn weg te laten vervolgen.

Dan, aan het einde van de Zavelstraat waar ik voorrang heb, komt er een personenwagentje van Securitas uit de "sluipweg" die parallel aan de autostrade loopt, vliegt over de haaientanden, vlak voor mijn neus en verdwijnt aan een serieuze snelheid in de verte. Gelukkig reed ik daar maar 40 meer en kon ik alles dichtslaan (vooral mijn remmen dan en ietsje later misschien ook nog iets anders ?). Ik heb geclaxonneerd gelijk zot. Ge moet niet vragen hoe ik mij verschoten had want, ten eerste : ik claxonneer eigenlijk NOOIT ; ten tweede "gelijk zot", inderdaad : want toen ik toeterde was die auto al meer dan honderd meter vóór mij. Ik weet niet of hij het nog gehoord heeft. En, ten derde ... aan het volgende licht ben ik galant door het oranje gereden omdat ik er nog altijd niet bij was met mijn gedachten en mijn knieën nog altijd wat knikten ...

Misschien zitten ze bij Securitas achter op schema en moeten ze zich vandaag haasten om nog al de oude frankskes uit de weg te krijgen ?

Waarmee we bij deze dan afscheidnemen van Frank, Mark, Louis, Florijn ... en een hartelijk WELKOM toewensen aan EURO ! Ik ben eens benieuwd of we daar met de volgende kaartavond nu rekening mee gaan houden en, inplaats van punten te geven aan Mark en Frank, onze twee Euro's (Euro1 en Euro2 ? Euro-in-Vooraanzicht en Euro-op-zijn-Kant ? Euro V en Euro C ? Euro Bos en Euro Spar ? ...) in het klassement gaan opnemen. Ja, en dan valt heel dat klassement in duigen, natuurlijk !

En dan nu : verder met het stukje van de dag ...

Wat mij betreft is de puzzel die ik gisteren begonnen ben AF ! Ik zit alleen nog met een kleine tweehonderd stukjes ... LUCHT ! Bijna-wit-blauw, iets-meer-blauw-dan-wit-blauw, licht-licht-blauw, gewoon-licht-blauw, iets-donkerder-blauw, nog-een-beetje-donkerder-blauw ... Dit is niet prettig meer ! En dan, wat DOE ik nu met die puzzel ? Een mogelijkheid is : hem laten liggen op één helft van de tafel en aan een nieuwe beginnen op de andere helft. Maar dat moet er dan wel eentje van 1000 stukjes zijn want voor een grotere heb ik er geen plaats.

Dan heeft ne mens eens leuke hobby's, komt daar niets dan STRESS bijkijken ... !

Heeft het gestormd vannacht ? Ik weet het niet want ik lag in ... de badkamer, natuurlijk ! Ik ga daar wel mee moeten oppassen, denk ik. Bij het minste zuchtje wind denk ik al "Storm !" en blijf ik beneden slapen ... Stel u bijvoorbeeld eens voor : het wordt lente, mooi weer (sorry, ik weet dat ik nu heel veel van uw voorstellingsvermogen verlang !) ... Maar dus, stel het wordt lente, er hipt een duifje over het dak, de musjes trippelen ook over de dakpannetjes ... Wel, het gevaar bestaat dat ik dan OOK ga denken : "Help ! Aardbeving ! Ik zal maar beneden gaan slapen ...". Ik zal nog wel zien hoe ik hier uit geraak ...

Ondertussen : het is voorgevallen ! Gisteren ben ik tot half twaalf (23.30 !!!) opgebleven ! En dat kwam niet door de wind of de regen maar : IK BEN AAN EEN PUZZEL BEGONNEN ! Een kleintje weliswaar (eentje van 1000 stukjes) maar dat is om te oefenen, om warm te lopen voor het grotere werk. Ik weet nochtans hoe verslavend puzzelen kan zijn. Ik heb er vroeger ook menig uurtje nachtrust voor gelaten, om "nog snel dat éne stukje van die boot/dat huis/die bloem/die auto te vinden en dan ga ik slapen".

Chôôô ... ! Misschien is dat wel de oplossing voor het "te badkamer of niet te badkamer" probleem : NIET meer gaan slapen, gewoon de ganse nacht blijven puzzelen !

Geen nieuws van het thuisfront ...

Gisteren (dinsdag, verlofdag !) met een klein hartje en de radio vollen bak in mijn living doorgebracht, ondertussen wat kruiskessteek doende, wat kruiswoordraadsels invullende, wat boeken lezende, een stukske etende ... Geeuw ! ... Zoooo saaaaaaaai ... !
Voor alle zekerheid - en omdat alles toch klaarstond - heb ik vannacht nog maar eens in de badkamer geslapen. Of het gestormd heeft weet ik niet. Maar ik slaap daar echt wel goed, zulle ! Ik kan misschien een badkamer laten installeren in de slaapkamer, het bad en de lavabo's beneden laten uitbreken en definitief mijn bed in de badkamer zetten ?
Vandaag vond ik mijn draai niet op kantoor : de "close" zit eraan te komen maar ik heb nog niet alle nodige informatie en kan er dus niet volle gaas tegenaan gaan. Langs de andere kant komt er hier van overal tegelijk weer andere informatie binnen, vragen om hulp/inlichtingen, problemen die (zogezegd wel maar eigenlijk toch) niet opgelost worden ... Een hele wirwar dat het niet mooi meer is !
Morgen beter, zeg ik maar ...

Vrijdagavond in het naar huis rijden zag de lucht er in het westen verschrikkelijk uit : het leek wel of het einde van de wereld nabij was ! Donkergrijze wolken stapelden zich op en over dat alles lag een donkerrozerode vurige gloed ... Brrrrrr ... ! En ja, 't moest er dan van komen, nietwaar ? Vrijdagnacht : storm en dus maar in de badkamer gaan slapen. 't Is te zeggen : ik heb daar enkele uurtjes liggen liggen. Tot ik geobsedeerd werd door het stof dat mogelijk in het tapijt zou zitten. Tegen elf uur voelde ik (zàg ik bijna) de stofdeeltjes mijn ademhalingsorganen binnendringen. Ik heb dan maar de badkamer leeggemaakt en heb het tapijt grondig gestofzuigd ... en daarna heb ik geslapen "als een muis in een meelzak" !

Zaterdagmorgen : Frank Deboosere was weer de leukste op de radio. Hij vertelde vrolijk over de te verwachten stormen en dat je "er de positieve dingen van moest zien" : opklaringen, regenbogen, dramatische wolken. Waarop Somers : "Ah ja, mijn dak is weg maar ik zie toch een schone regenboog !". En dat weer zou nog wel enkele dagen aanhouden. Goed, als we het op voorhand weten, kunnen we onze voorzorgen nemen, nietwaar ? Ik heb dus voor een tweede maal de badkamer gestofzuigd en er alles klaargezet : een lamp, mijn bedje en mijn donsdeken. Zo, laat maar komen, dat rotweer !

Zaterdagnamiddag was het al serieus menens. Dat varieerde van een stralende lentezon tot een sneeuwstorm waardoor ik de horizon niet meer kon zien. Radio volle bak, licht aan en, omdat dat nog niet echt erg hielp, een flesje wijn gekraakt. Dat flesje heeft de avond niet meer kunnen navertellen. Toch heb ik zonder problemen mijn slaapkamer gevonden en heb ik tot zondagochtend geslapen "als een muis ..." ..., juist.

Zondagochtend kondigde zich aan als een schitterende, zonnige dag ! Ik werd wakker met een lichte hoofdpijn waarvan ik de oorzaak niet zo dadelijk kon determineren : was het van de wijn of was het gewoon de hoofdpijn die ik al de ganse week had ? Ik zou het vlug te weten komen want, met dit stralende weer besloot ik 's morgens mijn wekelijkse Coige wandelingetje te doen (in plaats van na de middag). Wie weet welk weer het deze namiddag zou worden ? Terug thuis van de wandeling was de hoofdpijn nog niet beter. QED : 't was nog een uitloper van de hoofdpijn waar ik al de ganse week mee rondliep ! Ah jaaaaaa ! Want een kater lost op met een flinke wandeling. Allez, dat was vroeger toch zo. Zouden de katers ondertussen ... immuun geworden zijn ?

Zondagavond heb ik weer met een gerust gemoed in mijn bed in de slaapkamer geslapen. Nu maak ik de bedenking : zou dat misschien komen omdat in de badkamer alles klaarstaat voor als het te erg mocht stormen ? Ge weet wel, zoals : als je een paraplu bij hebt regent het zeker niet !

Allemaal goed en wel, maar het is daar toch een beetje krap nu hoor, om mij 's morgens klaar te maken ...

Eindelijk ! Ik heb mijn briefke bij en ... wat staat er op ?

Heb ik u al verteld dat ik van plan ben om weer te gaan puzzelen ? Ge weet wel, zo van die stukjes die je allemaal ineen moet passen. Twee vrijdagen geleden vroeg er in de Grote Beer iemand raad om aan een puzzel van 12000 stukjes te beginnen. De volgende dag kom ik in de Bosstraat en wat ligt daar op de tafel ? Een puzzel ! Ik ga naar de Oudstrijderslaan en vertel dat ik veel zin heb om weer beginnen te puzzelen. Ik word meegeloodsd naar boven en wat ligt daar ? Een puzzel ! Ik ben thuis gekomen en heb dadelijk de IKEA catalogus genomen. Daar heb ik de ideale puzzeltafel in gevonden : 160 x 80 cm, op schragen, dus als je niet puzzelt kan je die tafel handig wegbergen. Ik moet wel twee zulke tafels kopen want ik ben van plan om mijn puzzel van 4000 stukjes te maken. Die zal, als hij af geraakt, 144 x 97 cm meten. Ik zou dan met 1 tafel beginnen (en met de lucht op de achtergrond, bijvoorbeeld) en als tafel 1 vol is, monteer ik tafel 2 en ga ik verder met de bossen op de voorgrond. In het midden van mijn puzzel staat verder nog een kasteel. Spannend, niet ? Ik kan bijna niet wachten om eraan te beginnen ! Maar deze puzzel zal er wel eentje zijn om op te plakken en nooit meer af te breken. 4000 stukjes ... da's goed voor maar ene keer, hoor ! Als ik ook wat "afbreek"-plezier wil, heb ik nog altijd enkele puzzels van 1000 en 1500 stukjes liggen.

Net volgende boodschap gehoord op ons antwoordapparaat :

"Hello. My number is 0496 .... I'm supposed to attend a golf game tomorrow. Could you tell me if the golf course is playable ?"

Deze boodschap werd woensdag ingesproken. Rats ! Ben ik vandaag toch wel mijn golfstokken vergeten mee te brengen, zeker !

De vorige drie dagen in a nutshell :

KKK = VS

(Keelpijn, Koppijn, Koorts = Veel Slapen)

Ik heb nochtans wel het een en 't ander te vertellen, hoor ! Ik weet alleen niet zo goed meer "wat", want ik heb mijn briefke niet bij ... :-(
Wat staat er verder nog op stapel ? Een nieuw verhaaltje van Maarten, natuurlijk. Ik krijg alleen de tekening niet "klein" genoeg zonder kwaliteitsverlies te lijden. Een handige tip, anyone ? En verder heb ik zelf ook nog een nymfenverhaaltje geschreven, MET foto erbij ! Binnenkort zijn beide te lezen en te bekijken op de Sofa maar ondertussen ... als het niet gaat, gaat het niet, hé ?

Sorry !

Oef ! Ik ben uit de "spiraal" geraakt ! Vanmorgen lagen er ALLEEN creditnota's op de printer ... En dan nu : op naar de finish : alle timesheets van januari inbrengen, fakturen maken en januari "closen". Ik ben toch wel een straffe, hé ? Zo maar een ganse maand "herdoen" in één enkele dag ! Maar, ssssstttt ... niet verder vertellen, hoor. Want dan gaat men zich hier misschien afvragen wat ik al de andere dagen van de maand doe ...

Ik had nog beloofd wat uitleg te geven over mijn aanschaf van enkele Bach-CD's. Wel ... Op aanraden van een collega had ik vorig jaar het boek "Gödel, Escher en Bach" gekocht. Een of andere clevere man (ik kan niet zo dadelijk op zijn naam komen ...) maakt een soort vergelijking tussen de wiskundige uitspattingen van Gödel, het verrassende tekenwerk van Escher en de schitterende dingen die Bach met muziek gedaan heeft. Vanwege Rad-des-Tijds-loos, ben ik vorige week dan maar aan dat boek begonnen. Straffe kost, jong ! Maar, ondanks het feit dat er voor mij veel "latijn" instaat, leest het toch heel prettig. Welnu, Escher ken ik al tamelijk goed. Ik kan uuuuren naar zijn tekeningen zitten kijken. Gödel zal ik NOOIT begrijpen. Ik zal er ook nooit een poging toe ondernemen, wees maar niet bang ! En, door dit boek te lezen ben ik zo nieuwsgierig geworden naar Bach dat ik dus die CD's gekocht heb. Tot mijn verassing is die clavecimbelmuziek WEL te doen ! Ik hield er vroeger niet zo van maar, dank zij dit boek (?), is het net of ik er op een andere manier naar "luister". Ik bedoel maar, op één avond heb ik drie CD's na mekaar opgelegd ... Zonder mijn oren te vervelen !

Waarmee ik tot de constatatie kom dat het niet altijd alleen maar electrische gitaren en drums meer moeten zijn voor de Meut. Dus, ik moet de hoop niet opgeven : het is echt mogelijk op "latere leeftijd" tot andere inzichten te komen ... !

Dan beschrijven we nu even de professionele maand januari van Meutje :

... niks niemendalle ... het grote vacuum ... ZERO ... NIETS ... !!!

Want, ja hoor, wat ik vreesde is nu werkelijkheid geworden : ALLES in mijn applicatie moet afgesloten worden en opnieuw gecreëerd worden vanaf 1.1.2002 ! We moeten natuurlijk de "overschotten" op 31.12.2001 uitrekenen ... Heb jij al eens appels van appelsienen afgetrokken ? Volgens mij worden dat citroenen ! Gisteren heb ik de ganse dag Euro's van belgische franken afgetrokken : mijn "balances" heb ik dus al. Alhoewel, of het allemaal juist is ... ? En dan ga ik vandaag opnieuw alle tijd van januari van mijn mannen inbrengen, zeker ? Maar eerst :

IK ZIT IN EEN "LOOP" !!!

Of is het een "knoep" ? Gisteren heb ik alles van januari gecrediteerd. Nu ben ik niet de specialist in het crediteren. Ik vind : als je iets doet, doe het dan van de eerste keer te goei. Op twee jaar tijd heb ik ongeveer 10 creditnota's gemaakt ... Dus, zoals ik al zei : ik kan wel crediteren en daarna een nieuwe, juiste faktuur maken. Maar ALLEEN crediteren ... daar heb ik nooit bij stil gestaan. Dus, wat gebeurt er ? Vanmorgen ga ik naar mijn printer, met een popelend hartje : zullen mijn creditnota's wel juist zijn ? En wat vind ik ? Creditnota's EN nieuwe fakturen ! Verkeerde fakturen, wel te verstaan. Het systeem heeft gewoonweg de oude verkeerde fakturen hermaakt ! Ik ben dus "iets" vergeten te doen ... Maar, WAT ? Dat ga ik vandaag uitzoeken, zie. Want anders kan ik wel BLIJVEN doorgaan : creditnota's EN weer nieuwe fakturen, creditnota's EN weer nieuwe fakturen ... Zo blijft ne mens bezig, nietwaar ?

Zeg maar, wacht eens even ... Heb ik hier zojuist niet de oplossing voor het werkloosheidsprobleem gevonden ???

Ik hou van mijn zusje ! Ik hou van Leuven ! Ik hou van "dinsdag-vrije-dag" !!!

Eindelijk heb ik weer een fikse portie therapie gehad, gisteren. Ik ben gaan tanken (bij Q8 deze keer, sorry kozze !). Daarna ben ik bij Ikea langsgeweest (alleen maar gaan kijken ! Ik vertel later nog wel eens naar WAT ... En ik heb mij echt waar kunnen inhouden. Alhoewel, die cache-pots van 28 frank 't stuk, dat was even een moeilijk moment ...). Ik had nog wat oude centjes en die ben ik bij de bank in zo'n kartonnen doos gaan gooien. Onderweg heb ik een afspraak gemaakt bij de kapper voor volgende week. Ik heb de Humo gehaald (de krantenman spaart "vreemde" Euro's voor zijn kinderen). Dan kwam ik Lieve tegen en ben met haar bij Tante Wiske gaan "lameren" en dan was het tijd om naar Leuven te vertrekken !
We hebben lekker gegeten in de Cara. Dat was letterlijk eeuwen geleden ! Maar de champignonroomsaus, de steak en de frietjes zijn er nog altijd even lekker. Daarna hebben we Mimosa gevonden in de Tiense straat en, ja hoor, die hadden wel degelijk katoen nr. 8 van het kleur 930 in voorraad ! 's Avonds heb ik dadelijk nog wat aan mijn kruissteekkussensproject verder gewerkt : dat was even wennen, terug met zo een dikke naald kunnen werken ! (Hierover later meer)
Dank zij Cois, wist Lieve mij te vertellen dat ze de "ganse" reeks van het Rad des Tijds gezien hadden bij Plato (ook in de Tiense straat). Wij daar dus gezwind naartoe. Ik had maandag even naar kozze gebeld om te zien of ik voor hem ook nog een boek kon meebrengen. Plato is een fantastische boeken- en platenwinkel ! En ... YESSSS ! Deel nr. 8 en 9 voor mij en deel nr. 6 voor kozze, veranderden gezwind van eigenaar. En nu we er toch waren heb ik nog wat CD's van Bach meegenomen, kwestie van het boek, waar ik ondertussen in beginnen worstelen ben, wat beter te verstaan. (Ook hierover vertel ik later wat meer)
De namiddag werd afgerond met een wandelingetje door het park en een koffietje op de Grote Markt. Op weg naar de parking, zijn we even binnen gegaan in de Artis Shop. Daar hebben ze een verschrikkelijk grote keuze aan boeken en speelgoed. Lieve, mijn aanbod blijft geldig, hoor : ik wil heel graag Artis punten komen uitknippen en rangschikken !
Terug thuis heb ik, zoals gezegd, dadelijk mijn katoen nr. 8 aangesproken, ondertussen luisterend naar Bach. Misschien is het wel dankzij het boek dat ik nu aan het lezen ben (en waarover later meer), maar ... Bach valt best te pruimen ! Of zoals Dusauchoit's programma heette : Bach mag !

Oh ja, enne ... ik hou van AL mijn zusjes en broers en kozzekes en kozzinnekes, hoor ... !!!

Dat tweede stukje van vandaag, dat telt toch mee voor morgen, hé ?
Morgen moet o.a. de Ikea eraan geloven en 's namiddags ga ik met mijn zusje de Mimosa in Leuven onveilig maken. Hopelijk kunnen ze mij aan garen van het nummerke 8 helpen. Anders zal mijn "positief kussen/negatief kussen"-project een stille dood sterven, vrees ik ...

Mijn droom van zaterdagnacht was ook weer niet mis :
We staan aan de ingang van een "pretpark". Iedereen gaat naar binnen en dumpt zijn rugzak, handtas, portefeuille ... bij mij. Collega Johan blijft met mij aan de uitgang staan. Ik ben bedolven onder de rugzakjes. Op het laatste nippertje geeft collega Marco mij ook nog twee badges in bewaring. Die gaan bij in mijn handtas. Dan willen Johan en ik eigenlijk ook wel naar binnen. Ik neem zoveel mogelijk rugzakjes mee. Binnen merken we dat het pretpark eigenlijk een heel groot circus is. Overal zijn er acts te zien : dierentemmers, acrobaten ... Na een kleine rondgang besluiten Johan en ik toch maar terug naar de ingang te gaan. Mijn armen (vooral mijn linkerarm) beginnen nu serieus pijn te doen van het sleuren met al die tassen. Onderweg naar buiten komt een moeder vragen naar het rugzakje van haar kind. Dat heb ik niet in de stapel in mijn armen. Ik had namelijk niet AL de tassen mee binnen genomen. Wij dus snel naar de ingang in de hoop dat er van de overgebleven stapel niets gestolen is ! Mijn armen houden het nu bijna niet meer uit ... En ik word wakker met mijn linkerarm onder mij en met het gevoel of die arm eraf gaat vallen !
Uitleg van mijzelf bij deze droom : wil ik alle zorgen van de wereld op mij nemen ? Dat lukt dan toch niet helemaal, zo te zien ...
Uitleg van mijn Dromen-website : "Circus = rotonde (sym.) Pas op niet steeds in een kringetje te blijven draaien"
Wat moet ik mij daar nu weer bij voorstellen ?

Sta ik zondag op mijn gemakske uit het keukenvenster te kijken om te zien of er wat gebeurt in het vogelwereldje ... Zie ik achter de omheining, bij de buren, een hele hoop witte pluimpjes liggen ! Ik denk zo bij mijn eigen zelve : Lap ! Kattepoes is weer op stap geweest ! Maar dan zie ik plots iets bewegen tussen die witte pluimpjes : er zit daar op zijn gemakske een ... vogel (?) bovenop een andere ... vogel (?) zijn karkaske en hij trekt er gezapig stukjes uit. Als hij een pluimpje aan zijn bek heeft, zwikt hij zo eens met zijn koppeke, "spuwt" het pluimpje weg en pikt dan weer naar een ander lekker hapje. Na een hele tijd vliegt hij op en gaat wat verder in een boom zitten. Bij het wegvliegen zie ik zijn staart breed uitwaaieren. In de boom zit hij nog een ganse tijd dezelfde pikbeweging te maken : heeft hij een stuk karkas meegenomen en zit hij daar nu lekker verder te peuzelen ? Of is hij zijn bek en klauwen aan het schoonmaken ?
Zie, en op zulke momenten is het natuurlijk spijtig dat ik hoegenaamd NIETS van vogels ken ... Voor de vogelaars onder u probeer ik hier een betere beschrijving te geven, want "vogel" is nogal vaag, niet ?
Van de uitgerukte pluimpjes, dacht ik eerst dat het een duif was. In de tuin vind ik regelmatig duiven die 't een en 't ander meegemaakt hebben en dat niet meer kunnen verder vertellen. Maar de veertjes waren zo wit dat ik nu eerder aan een ekster denk. Ik kon namelijk geen grijstinten vinden. Er zaten misschien wel zwarte pluimen tussen maar die vielen dan toch niet op tussen de afgevallen bladeren in het struikgewas.
De eter zelf was eigenlijk niet veel groter dan een uit de kluiten gewassen duif. Op zijn buik was hij effen lichtgrijs, zonder spikkels, en op zijn rug was hij donkergrijs, met een mooie, scherpe aftekening tussen rug en buik, precies of hij had een jasje aan (gelijk dat ook mooi afgetekend is bij pinguins).
Ik ben eens gaan kijken bij Mijnheer Goedgebuur die een heleboel foto's verzameld heeft van roofvogels. Moeilijk, hoor ! De Roodrugbuizerd lijkt er nog het meest op maar die zou hier niet wonen. 't Was er misschien eentje die verloren gevlogen was ? De kop van de Kiekendief meen ik ook wel te herkennen.
Als ik dan bij Dierentuin.Net ga kijken, moet ik van de buizerd-theorie afzien. Ik denk dat die te groot is om voor dit zondagnamiddagtafereel in aanmerking te komen ...
Dan is er ook nog Roofvogels in Nederland. Ja, en als ze in Nederland wonen, kan het zijn dat ze al eens tot hier overvliegen, niet ?
Zie, op zo'n momenten zou een mens natuurlijk een fototoestel bij de hand moeten hebben. Maar met een wegwerpkodakske zou ik toch niet ver gekomen zijn, vrees ik .
Neen, het is echt jammer dat ik hier niet meer van af weet ...

Zo, hier zijn we dan weer ! 't Was een lekkere chocoladekoek EN een overheerlijk rijsttaartje !

Voor ik over de drink begin, eerst nog even dit :
Gisterenochtend merkte Wim Oosterlinck van Studio Brussel op dat bij het recente dierenvoederschandaal mensen betrokken waren met namen als BEERnaert en AALvoet. Gisterenavond hoor ik in het nieuws, ook weer op Studio Brussel, dat er ook sprake was van een Meneer KOEbaert. Goed, vanmorgen heb ik het in de Metro eens nagezocht en het is eigenlijk Cobbaert. Maar gisteren klonk dat toch leuk ...

En dan nu de drink. Onze big boss neemt een sabbatical van 10 maanden en geeft vanavond een drink. 't Is te zeggen, hij voorziet 6 flesjes schuimwijn. Ja, dat is het. Zes flessen. Punt. "En daarna kunnen we misschien allemaal nog ergens iets gaan drinken ?", voegde hij er nog aan toe. Wij gaan nu proberen om zoveel mogelijk van die schuimwijn te laten "verdwijnen" (de planten zullen er maandag misschien niet al te fris bijstaan !), zodat de flessen "op een ik en een gij" leeg zijn. Wat zijn wij toch slechts mensen !

Maar allez, het is dus niet zeker of ik vanavond nog zal kunnen schrijven (en dat zal niet door de schuimwijn komen, geloof me maar !). Daarom moet dit alvast tellen als mijn "dagelijkse stukje".

Goe ... de ... morg ... en ... ... Even wach ... ten tot mij ...n machientje alle mai ... ls uitgeprint heeft ...
Want telkens ik iets print krijg ik zo een kl*#?!@!# boodschap op mijn scherm, samen met een biep of een belletje ('t is gelijk het goesting heeft, hoor !) om te zeggen dat de printer aan het printen is !!! En onze MIS man beweert dat hij dat niet kan afzetten ... Mijn oog !
En dat van die biep en dat belletje : ik heb het al voorspeld en ge gaat zien dat het gaat uitkomen ! The Revenge of the Computers ! Ik doe hier NIKS (behalve printen, dus) en de ene keer biept mijn machine en de andere keer belt het. Een tijdje geleden dacht ik er een patroon in ontdekt te hebben : 's morgens was het "biep" en vanaf een uur of elf was het "trrrring". Maar dat klopt niet altijd want soms kwam het belletje pas na de middag. En vandaag is het al van 's morgens vroeg "trrrring !" Ja, ja, ge gaat dat zien : binnenkort heb ik hier niets meer te zeggen aan mijn machientje ! Nu, als het dan ook nog mijn werk helemaal alleen doet, is dat prachtig, natuurlijk !

Maar, waarom ik vanmorgen al snel iets wou schrijven : vanavond hebben we een drink ... Sorry, nog even wachten : mijn collega heeft koffiekoeken meegebracht. Ik ga eerst een stukje eten. Ondertussen moet ik dit al posten want anders is mijn sessie straks outgetimed ... Tot straks !

Pfffff ! Veel te druk, jong ! Ik heb verdorie geen tijd om mijn Sofa in orde te brengen ... Met al die verhaaltjes van Maarten en van Karapoes wordt die site zo ingewikkeld dat ik er wat structuur probeer in te brengen. Maar dat doet ge zomaar niet tussen de soep en de patatten, nietwaar ? En nu heb ik er de energie niet meer voor ... Mijn maagje zit ook tamelijk vol : vanmiddag pitta wezen eten (zei ze, met rode wangetjes)

Maar ik zal proberen of ik minstens toch nog wat aan het Woord-van-de-Week kan toevoegen, o.k. ?

... En "Send" ! ... Zo, die mail is vertrokken. Nu eens kijken of iedereen vrij is op 2 maart om mee te gaan eten in Zaventem ... Da's niet gemakkelijk hoor, als uw familieleden zo een druk leven leiden, om ze dan allemaal eens bijeen te krijgen !

Ik kom hier vanmorgen als eerste binnen en er branden twee rode lichtjes op het alarm : Memory en Bypass. Ik toets de alarmcode in : tuuuuuuuuuuuut ! En er gaat geen groen lichtje branden ! Ik toets de code nog eens in : tuuuuuuuuuuuuuut ! En nog altijd geen groen lichtje. Normaal gezien moet dat spel "piep, piep, piep" zeggen als je het alarm af zet en dan moet er een groen lichtje aanfloepen ! Ik bel dus maar gauw naar de Dispatching om dat te melden. Ik krijg een antwoordapparaat en, na mijn taal gekozen te hebben, moet ik mijn ID indrukken. Mijn kaartje staat vol met nummers : maar mijn "kaart code" bestaat uit letters en cijfers ! Daar ik op mijn telefoon geen letters kan indrukken, pak ik maar het getal bovenaan ... "Uw toegangscode is ongeldig". Ja, dat had ik zo ook wel kunnen denken. "Toets 3 en wacht". Aan de meneer die mij te woord staat, leg ik uit dat ik geen lettertjes kan intoetsen met mijn telefoontoestel. Ik denk altijd dat je door die mensen als een potentiële inbreker beschouwd wordt maar deze meneer legt mij vriendelijk uit dat ik, als ik een code heb met lettertjes erin, de negen had moeten indrukken. Duh ! Wilt ge dat ook eens aan uw antwoordapparaat zeggen, dan kan die dat ook verder vertellen ! Enfin, ik leg uit wat er gebeurd is. Maar Dispatching had geen alarmmelding gekregen. Ze hadden alleen een "opening" op 5/2 en sindsdien was er niets meer gebeurd ... ! Ik moest de installateur maar eens contacteren.
Ik bel naar die installateur, laat er mijn gegevens achter en "een technieker zal u terugbellen". Ondertussen komt een andere vroege collega binnen, die duwt op het hekje en de rode lichtjes verdwijnen ! O.K., weer iets dat we weten. Dan belt de technieker van de alarminstallateur : ik leg uit dat de rode lichtjes verdwenen zijn. "Dan is alles opgelost ?" Da's vaneigens !
Tot ik naar buiten ga om de post te halen ... De rode lichtjes branden weer !!! Ik heet wel niet Susse maar ik kom er hier toch niet meer tussen, hoor ! Dat ze hunnen oebel trekken met hun rode lichtjes ...

Ahhhgggg ! Waarom is het vandaag vandaag ? Waarom kunnen niet alle dagen gisteren zijn ? Waar is gisteren naartoe ? Waarom is er slechts 1 dinsdag in de week ? Of : wat een doordeweeks dagje verlof al niet met een mens kan doen ...

Toch tof, zo een dinsdag niet komen werken. 'k Heb de ganse voormiddag wat rondgelummeld en na de noen ben ik eerst in Kortenberg nog wat franken (gevonden in mijn schuif hier op kantoor) op mijn bankrekening gaan zetten. Dan heb ik een Humo gekocht en wou ik nog garen gaan halen voor mijn handwerkproject waar ik in 2000 aan begonnen ben. Maar bij Nicha was alles donker. Die katoen nr. 8 voor mijn kruissteekkussen (! let op al die dubbele lettertjes ! schoon, hé ?) zal nog wat moeten wachten. Ondertussen doe ik maar verder met mijn kruisjes van 2 millimeter.
Daarna ben ik zusje gaan ophalen en zijn we Machelenwaarts getrokken. Helaas ! Ons bezoek aan de Makro was niet zo therapeutisch als verwacht ... We hebben alleen maar dingen gekocht die we MOESTEN kopen : WC papier, keukenrol, badkamer producten. Je weet wel, zo alleen van die "nuttige" dingen ...
GEEN Rad des Tijds - deel VIII gevonden ! Geen andere interessante boeken. Geen bompa-portemoneekes meer in stock. Geen schoenen die op iets trokken. Wel een autowasborstel meegebracht maar ik had gehoopt dat het er eentje met een lange steel zou zijn. Nu zal ik mij toch nog moeten bukken ...
Wel positief : ik heb nog een Mickey-Mouse agendaatje voor 2002 op de kop kunnen tikken. Opgevist uit zo een grote bak. Het ziet er aan de buitenkant wel een beetje "niet nieuw" meer uit maar het past in mijn sakoche en het kostte maar 50 frank ! ... Euh, ekskuseer : 1.24 EURO ! Of er dagen in ontbreken (ah jaaaa ! want het komt van de Mmmmakro !), heb ik nog niet kunnen vaststellen.

Het therapeutische gedeelte van mijn vrije dag heb ik 's avonds dan maar gecompenseerd met een grote friet, currysaus, een vleeskroket en een curryworst ! Burps !

Zo is alles toch nog goed gekomen ...

Belofte maakt schuld ... Elke dag een stukje schrijven, dus. En, aangezien ik deze maand elke dinsdag met verlof ben, volgt hier nu mijn stukje voor morgen, dinsdag 5 februari.

Lap, 't zal er niet van komen om vanavond nog de stormschade rond mijn woning te gaan opnemen : 't is namelijk al redelijk duister, buiten. Maar morgen ben ik de ganse dag thuis. Ik zal morgen eens mijn toer doen ! Ondertussen heb ik al van verschillende kanten bevestiging gekregen dat het vannacht toch lelijk gedaan heeft. Oef ! Ik dacht al dat ik er helemaal af ging ... Volgens mijn omstaanders hebben ze (weer) niets gezegd op het weerbericht over mogelijk storm voor de volgende nacht. Maakt mij niet meer uit : mijn logeerzeteltje (zo'n moussen blokjes die je openklapt en waar dan net één persoon op kan liggen) staat klaar voor aktie !

Morgen begin ik met een Makrootje, samen met mijn zusje. Makro-en met Tante Wiske zit er voorlopig niet in : morgen gaat de Makro pas open om 15.00, vanwege inventaris. Dan moet ne mens zich al wat meer haasten om rond te geraken, nietwaar ? En Tante Wiske kan zich ook nog niet vrij maken want ... haar elentrieker is nog niet geweest ! Volgende dinsdag komt haar poetsvrouw, dan past het ook niet. Maar ondertussen begin ik wel lege schappen te krijgen in de garage en in de badkamer. Ik MOET dus wel naar de Makro gaan. Tenzij iemand mij een valabel alternatief voor WC papier aan de hand kan doen, bijvoorbeeld. En gaan winkelen is altijd gezelliger met zijn tweetjes, vind ik. Daarenboven ... wie weet wat zal de sessie met mijn zusje deze keer opleveren ? Vorige keer dat ik met haar naar de Makro ging, kwam ik thuis met een slordige 30 m² parket ... ! Dat belooft, dus !

Verder was dit geen onaangename dag : ik ben op tijd geclosed ! Waar gaan we dat schrijven ? Het is wel te danken aan het feit dat ik alles "volautomatisch" op spreadsheetjes gedaan heb, hoor ! Had ik op mijn rapporten moeten afgaan ... Hm, hm, hm ... Daar worden belgische frankskes en euro's zomaar gezellig door mekaar gegooid ! Er is gewoonweg niet aan uit te geraken. In Italië is het nog veel leuker : omdat die vroeger met zulke grote getallen werkten (100.000.000 Lire, bijvoorbeeld), liet men daar de drie laatste cijfers vóór de komma vallen (100.000, dus in plaats van 100.000.000). Wel, dat specialleke hebben ze "vergeten" af te zetten en nu draait Italië bijvoorbeeld 8 Euro (in plaats van 7.746 Euro). Je ziet het : de pret kan hier niet op !!!

Tot overmorgen !

Vannacht heb ik niet veel ogen dichtgedaan ... Zo dat het gestormd heeft, jong ! Maar 't ergste vind ik wel dat er vanmorgen op de radio met geen woord gerept werd over het vreselijke weer dat deze nacht over de Coige geraasd is !!! Ik heb het toch niet allemaal gedroomd, zeker ?
Ik denk dat het zo rond halfnegen begonnen is. Lieve had juist gebeld en ik lag nog wat te lezen in Staartjager's Zang (deel VII van het Rad des Tijds is uit. De hoogste tijd om naar deel VIII op zoek te gaan !) toen Mijnheer De Wind eraan kwam. Flink diep onder de dekens kruipen, hielp niet al te veel. Dan maar mijn hoofd tussen twee kussens gestoken. En zo heb ik al wakende/slapende tot half drie doorgebracht. Toen moest ik toch echt wel naar toilet. Ik besloot om beneden te gaan want daar in die storm een beetje boven gaan rondlopen, dat zag ik niet zitten. En toen is het gebeurd. Terwijl ik beneden kwam en naar de garage ging, beukte de wind langs alle kanten op mijn huisje ... En in mijn hoofdje ook, waarschijnlijk. Alles kraakte, zuchtte en bewoog. De dakpannen klingelden op het dak.
Kortom, ik besloot om niet meer boven in bed te gaan liggen, onder het motto : "Als het dak dan toch moet wegwaaien, liefst ZONDER mij ...". Maar ... WAAR zou ik gaan liggen ? Mijn kelder heb ik nog altijd niet als stormkamer ingericht, dus dat was niet aan de orde. In de living, op de zetel ? Neen, hoor ! 't Was net dààr dat de wind zich van zijn beste kant toonde. En zo heb ik een nieuwe stormovernachtingsplaats gevonden : de badkamer !
Ik heb mijn logeerzeteltje en een donsdeken onder de arm genomen en heb mij daar geïnstalleerd. In de badkamer, het meest noordelijke punt van mijn huisje, hoor je bijna niets van het stormgeweld. Voor mijn ruggetje kwam dat ook nog goed uit want ik heb gisteren een klein beetje (echt waar ! een héél klein beetje, maar !) gepoetst in de slaapkamer en gisterenavond zat er precies iets niet juist op zijn plaats, zo ter hoogte van mijn vijfde rib. Dus, op dat moussen logeerzeteltje heb ik van drie tot zes toch nog wat kunnen slapen. Ik had wel geen wekker om wakker te worden, maar dat werd aardig gecompenseerd door de auto's die vanaf zes uur constant door mijn straat scheuren.
Ik versta alleen nog niet dat er niemand anders iets van deze stormachtige weersomstandigheden gehoord heeft, vannacht. Als ik vanavond voor het donker thuis ben, zal ik eens mijnen toer rond het huis moeten doen om te zien of er iets weggevlogen is ...

Mijn goede voornemen voor de maand februari :

ELKE DAG EEN STUKJE SCHRIJVEN !!!

Mijn collega komt terug uit bevallingsverlof. Zitten we hier vanaf maandag gezellig met z'n drietjes samen ! Dan moet er toch wel iets te beleven vallen, zeker ? En zo even "unwinden" (lees unwaainden, a.u.b. ! Wie weet wat je je anders bij dat ont-winden voorsteld ?) voor ik elke avond naar huis ga ... 't Zal "vandoen" zijn !!!

Een prettig weekend !

Antwoord aan "Madame Marchal qui est basée sur Monaco" :
Wij hebben uw boodschap op ons antwoordapparaat goed ontvangen, waarvoor onze dank. Het is heel vriendelijk van u dat u een "fauconnette" wil huren. Jammer genoeg kenden wij dat woord niet en hebben we het even nagevraagd bij een franstalige collega. Oeps ! 't Is een FOURGONNETTE. In het vervolg beter articuleren, a.u.b. !
Dat maakt de zaak er voor ons niet eenvoudiger op maar we zullen onze best doen en gaan voor u op zoek naar een bestelwagen van ongeveer 10 m3, te huren voor 1 dag in Brussel.

Oproep aan alle bestelwagenverhuurbedrijven van het Brusselse : wil er iemand een prijsofferte maken voor deze vriendelijke dame ? U kan haar bereiken op +377 93 10 1350.

Steeds tot uw dienst !

Aan de hectische en ingewikkelde kwis van vorige zaterdag, heb ik een leuk speeltje overgehouden : een grote ring en een kleine ring die aan mekaar hangen met drie touwtjes. Het witte touwtje zit aan de kleine ring, het groene en het gele touwtje hangen aan de grote ring. En alle touwtjes zitten kunstig door mekaar geweven Het is de bedoeling om de beide ringen van mekaar te scheiden zonder de touwtjes of de ringen stuk te maken.
Dit was ook de doe-proef tijdens de kwis. Toen heb ik er niet veel van gebakken. Uit pure frustratie heb ik de ringetjes, samen met een onontwarbare knoop van touwtjes teruggegeven ! Op het einde van de kwis heb ik dan zo een speeltje als mededingerscadeautje gekozen (als je zo laag eindigt heb je niet veel keuze meer, nietwaar !) en heeft men mij uitgelegd hoe je die puzzel kan oplossen EN terug in mekaar steken. Van die laatste handeling heb ik zelfs notities genomen !
Helaas … Driewerf helaas ! Zondagochtend is het mij gelukt om de ringen uit elkaar te halen maar ik kreeg ze niet meer terug met elkaar verbonden. Ik heb er Ann voor gebeld, want zij had de notities mee naar huis genomen (zij had zo een puzzeltje met de tombola gewonnen. Eigenlijk krioelde het daar in Colomba van de ringetjes en touwtjes …). Ik heb de telefonische instructies van Ann netjes opgeschreven : “groen over wit, geel over groen en dan geel dadelijk over de grote ring trekken”.
We zijn nu … donderdag. Elke ochtend en elke avond onderneem ik verwoede pogingen om de puzzel weer IN mekaar te krijgen zodat ik het plezier zou kunnen herbeleven om hem UIT mekaar te halen. … De ringetjes liggen mij nog altijd vrij en vrolijk los van elkaar in de keuken uit te lachen. Ik ben er zelfs van overtuigd dat, mocht ik er ooit in slagen het boeltje weer aan mekaar te krijgen, ik het nooit meer uiteen krijg !
Alhoewel, er is nog één lichtpuntje : op de verpakking staat een adres waar je, tegen betaling van “one American Dollar”, de oplossing kan verkrijgen …

De paus vraagt katholieke advocaten om geen echtscheidingen meer te pleiten ...

De paus kan misschien eerst eens aan zijn priesters vragen om niet "zo maar" de mensen te trouwen ... Eerst een "degelijk" examen laten passeren, misschien ?

Of ... schoenmaker blijf bij uw leest ... !?!

Meutjes EURO-perikelen …
Vandaag, aflevering 3529 : “Is Meutje dan toch te oud (geworden) om te leren ?”

Zaterdagochtend moest ik “met mijn benen” naar Kortenberg. Omdat ik daar nog niet kan protonnen, rees bij mij de vraag : hoeveel geld heb ik op zak ? Ik kieperde mijn portemonee om op de keukentafel, telde mijn Eurobriefjes en –centen en rekende alles om met mijn rekenmachientje ... 1744 BEF, dat was niet zo heel veel meer dus besloot ik om eerst even langs het kastje in de muur te passeren.

Dat ding stelde mij voor om 120 Euro op te nemen. Ondertussen was er al een dame na mij in de Self-Banking binnengekomen en dus drukte ik dapper op “OK” voor die 120 Euro. Tiens, zou ik ook nog even mijn proton opladen ? Ah jaaaa ! Want ik had toch zeker al een keer of drie ge-protond de laatste tijd. Hiervoor stelde het ding in de muur mij weer voor mijn protonkaart op te laden tot 120 Euro. Met een wachtende dame achter mij kan ik niet meer helder denken, laat staan beginnen vermenigvuldigen met 40,3399 dus drukte ik weer op “OK” en ging mijn benen hun zes-wekelijkse marteling laten ondergaan.

Na de benen kwam de Delhaize aan de beurt. Daar kwam ik tot de vaststelling dat niet alleen mijn pakje maaltijdcheques van februari in mijn handtas stak maar dat ik dat van januari ook nog niet opengemaakt had !

Conclusie : ik ben momenteel een mobiele bank ! Iemand geld nodig ? Bij mij snel en discreet te krijgen ! (aan een “prijske”, natuurlijk ... want mijn Win-for-Life was weer niets vanmorgen ...)

Voor wie dezer dagen eens Bij Meutje op de Sofa komt liggen : niet te veel op de rommel letten, a.u.b. ! Ik ben er GROOOOOTE werken aan het doen ...

Aansluitend op wat ik anderhalve (!!!) week geleden schreef : mijn benzinetank is bijna leeg ! Waar moet ik nu gaan tanken ??? Ben eens gaan scooten : zoveel Seca stations zijn er niet in de buurt. Wist je dat je "tankstation" moet scooten ? Benzinestation bracht niets op en met "pomp" kon ik o.a. fietspompen vinden en loodgieters.

Het is nu officiëel : ik ben failliet ! Gisteren aan phonebanking gevraagd wat het saldo op mijn rekening was : 18 EURO en nog wat centen. Maar ... gisterennamiddag ben ik met Tante Wiske naar Botanica geweest. En wie ons een beetje kent weet wat dat wil zeggen : we hebben ons weer eens goed laten gaan ! Ik heb er 18.89 EURO betaald met mijn kaart. Bye, bye bankrekeningsaldo ! Maar ik heb nu toch mooie kaktusjes op mijn keukenvensterbank staan ... in heel mooie potjes !

In februari heb ik elke dinsdag verlof. Ah jaaaa ! Ik kan toch niet AL mijn congédagen cadeau doen aan mijn werkgever ? En dus staat er voor 5 februari een dagje makro-en (ik makro, hij makroot, wij makro-en) op het programma. Een dagje Leuvenen (ik Leuven, hij Leuvent, wij Leuvenen) met mijn zusje moet nog gepland worden ...

Oh ja, en maandag ben ik aan mijn laatste rit op tram 4 begonnen ... Ik heb er niets van gevoeld. In tegendeel : ik kan amper wachten om te weten te komen waar Abraham de mosterd haalt ... !

TWEEDE BELGISCHE SJAAL-ALARM ... : Koen Crucke op de cover van Humo 3201 !
(Zou die met Kerstmis ook naar Sevilla of Cordoba geweest zijn ? ...)

Gisteren nog vergeten te vertellen : DE SECA IS WEG !
Het gebouw is helemaal afgebroken ... Vorige week was ik er nog gaan tanken. Eén rij pompen was helemaal met linten afgespannen, de winkel was leeg en er liepen daar twee mannen druk te doen in de vrieskou. Vóór mij was er nog een dame aan pomp zes aan het tanken. Ikke dan maar geduldig gewacht tot zij gedaan had en dan ook aan pomp zes getankt. Van zodra ik de slang weer ophing schoten die twee drukke mannen met linten in gang en spanden ook de tweede rij pompen af. Allez, ik kan toch zeggen dat ik er als laatste getankt heb ... ik heb er het licht uitgedaan, zogezegd ...

Zij die uit de doden is opgestaan, groet u ! ... Zoveel te vertellen en zo weinig tijd ...

Zaterdag heb ik de Sevilla/Cordoba foto's teruggehaald : ik heb nog nooit zoveel "kunstfoto's" gemaakt in 1 week tijd ! En dan waren er, zoals gewoonlijk, ook de "zwarte gaten" : foto's die ik getrokken heb terwijl het toestelletje nog in mijn jaszak zat ("Verdorie, nu moet ik doordraaien ! Ja, ik zal weer op het knopje gedrukt hebben, zeker ?") Maar die hebben de fotomensen gelukkiglijk niet ontwikkeld. Enfin, een zoveelste fotoalbum dat ik moet opvullen. De foto's heb ik, de fotoalbums heb ik : nu alleen nog de foto's IN de albums krijgen ...

Oh ja ... Zaterdag 5 januari 2002, 10.45 uur, parking Kerk Kortenberg : eerste belgische SJAAL-alarm !!! Even ter verduidelijking ... Twee kerstmissen geleden zagen wij in Valencia nogal veel van die ietwat "chique" sjaals : brede lichtbruine en witte banen met daarin een rode en enkele zwarte strepen waardoor het geheel een stemmige ruit vormt. Wel, in Sevilla en in Cordoba was dit dessin nog steeds (of weer ?) fel in de mode. En er waren niet alleen sjaals in te verkrijgen. Ik heb er ook jasvoeringen van gezien en handschoenen en handtassen en paraplu's en reiscaddy's ... Op sommige momenten kon je geen vijftig meter stappen zonder er eentje tegen te komen. Aan de uitgang van de Mezquita, heeft Els er zelfs "vier op een rij" gezien : vier mensen die naast mekaar op een trapje zaten en alle vier hadden ze zo een sjaal aan. Op den duur maakten we er gewoon een spelletje van : sjaals spotten.

En dan ... maandag ... ben ik door mijn rug gezakt. Dit keer had ik wel de hoofdprijs, moet ik zeggen. 't Is de eerste keer dat ik mijn huisje verkend heb op handen en kniëen ... Maar we komen er stilletjesaan door, denk ik. Liggen en autorijden blijft nog een pijnlijke zaak. En ik voel nu duidelijk dat mijn Dafalgan van deze voormiddag uitgewerkt is. Maar verder moeten we gewoon wat meer op onze tellen passen en dan komt dat wel weer in orde.

Nog even wat aan het Woord van de Week toevoegen, nog een beetje orde op mijn bureau proberen te krijgen en dan ... naar huis ! Want heel lang ga ik het hier niet meer uitzingen, met of zonder pijnstillers ...

Meutje en de EURO : the continuing story ...

Vanmiddag broodjes gaan halen voor de collega's. Ik dacht daaraan mijn laatste briefjes van 100 fr te spenderen. Maar dan was er Danny die alleen maar een briefje van 1000 BEF (= 24,78 EURO) had. Ik gaf hem mijn 9 briefjes van 100. Daarmee was dat al proper geregeld. Dan komen we bij de Q8 ... Er waren heel veel mensen die geen eten meegebracht hadden naar het werk en bijgevolg stond er een superlange file. Maar de bediening was er even vlot als anders en daardoor was het snel mijn beurt. Ze hebben daar wel een superkassa, hoor ! Met één druk op de knop veranderde het te betalen Euro bedrag in 685 BEF (= 16.98 EURO). Ik gaf mijn briefje van 1000 en, na nog één simpele druk op de knop, kreeg ik 7,82 EURO (= 315 BEF) terug. Yesss ! Daarmee was ik mijn belgische briefjes eindelijk kwijt. 't Was echter terug op kantoor dat de mizerie begon ... Youri gaf mij een briefje van 100 : rekening vereffend maar wel weer een briefje in mijn portemonnee. Ons reeds volledig geconverteerde Marleen betaalde in Euro. 't Is te zeggen, ze moest mij 4,71 EURO (= 190 BEF) en ze gaf er 5 met de woorden "'t Is just". Ah neen, hé ! Ik heb haar 0,30 EURO (= 12 BEF) teruggegeven. Dan was het pas "just". Michail had alleen nog een briefje van 500 BEF (= 12,39 EURO). Ik heb hem 400 BEF (= 9,92 EURO) teruggegeven met 100, 50 en 20 franken. Eindbalans van deze transactie : vanmorgen thuis vertrokken met 1400 BEF (= 34,70 EURO). Nu heb ik nog 600 BEF (=14,87 EURO) en 13,12 EURO (= 529 BEF) ... Humo gekocht, twee broodjes gekocht ... Even de rekenmachine erbijhalen ... De rekening klopt !

Toch blijf ik bij mijn stelling van vanochtend : ik wil zo snel mogelijk van die 600 BEF (= 14,87 EURO) af ! Want mijn rekenmachine past niet in mijn sakoche ... Een manier zou kunnen zijn : ik koop er 6 loterijspelletjes voor. Daarmee zou mijn gok-saldo dan op 1000 BEF (= 24,79 EURO) komen ...
Pfffff ! Neen, toch maar niet doen want mijn "21" krasbiljet van vanmorgen heeft mij welgeteld 0 BEF (= 0 EURO) opgebracht ...

Mijn eerste EURO-ervaring ...
Vanmorgen ging ik een Humo kopen in de krantenwinkel. De krantenman stond met een klant te discussiëren over ... de EURO, natuurlijk ! Die klant was gisteren een pint gaan drinken en hij had al zijn belgisch wisselgeld op de toonbank gelegd en gezegd "Hier zie, 't is just !". Want hij wou geen belgische munten meer. Verschillende soorten briefjes in zijn portemonnee, dat zag hij nog wel zitten. Maar verschillende soorten enkelgeld : neen, daar begon hij niet aan !
Toen het mijn beurt was, gaf ik eerst de Presto waarmee ik 100 fr gewonnen had. Ik vroeg er een Win-for-Life voor maar die waren op dus nam ik een 21 in de plaats. So far so good : hier was nog geen Euro aan te pas gekomen ! Dan gaf ik een briefje van 100 fr om mijn Humo te betalen. De krantenman maakte allerlei berekeningen op zijn kassa. De Humo kost 1.86 Euro en zijn kassa gaf aan dat hij mij 1.88 Euro als wisselgeld moest geven. "Ziet zie, nu heb ik het ook weer voor !" zei de krantenman gevat, nadat hij mij er eerst op gewezen had dat hij heel goed moest opletten want dat dat niet simpel was, die omschakeling. Ik had ook wel ergens gevoeld dat die 1.86 Euro niet juist was maar verder stond ik er maar wat verloren bij. Moest ik nu beginnen vermenigvuldigen met 40.3399 ... ? Of moest ik misschien iets delen ... ? Door hoeveel ... ? Wat een stress, jong !
Ik weet nu één ding zeker : ik ga zo snel mogelijk naar de bank om mijn resterend belgisch geld te laten omwisselen in Euro's !

Ik wens aan iedereen het aller-aller-aller-beste toe voor 2002 !
Nogmaals dank aan kozze en kozzinneke dat ze mij op sleeptouw genomen hebben in Sevilla en Cordoba. Ik heb er echt van genoten !
En dank aan de organisatoren van de Oudstrijderslaan voor een weer zeer geslaagd nieuwjaarsfeest !
En nu ga ik wat uitrusten want ik ben een beetje moeoeoeoeoeoe ...

Waarom weet ik niet, maar ik heb blijkbaar besloten om in 2002 op de Meut-tijd over te schakelen ... :
Zoals gewoonlijk had ik gisteren de wekker gezet op 6.30 uur. Vanmorgen loopt dat ding af en ik was nog doodmoe. Ja, wat wil je ? Zo gereisd en gefeest ! Ik heb dan maar wat gesnoesd. Om 7.30 ging ik het nog eens proberen : opstaan, naar beneden, verwarming in de badkamer aanzetten, radio opzetten, wat rondlopen. Neen, het ging nog niet beter. Dan maar terug naar boven, terug met Heer van Chaos in bed gekropen en met de gedachte : ik zal wel zien wanneer ik er klaar voor ben. Al waar is het elf uur als ik naar kantoor vertrek. Want zoals ik er nu bij loop is dat toch geen avans. Natuurlijk bovenop Heer van Chaos in slaap gevallen. Terug wakker geschoten om 8.30 uur. Ha, dat ging precies al een beetje beter ! Een beetje frisser nu terug naar beneden gegaan en langzaam maar zeker aan de dagelijkse badkamerverrichtingen begonnen. Naar het nieuws geluisterd : het nieuws, dan is het negen uur. OK, voor tien uur zal ik dan wel op kantoor zijn. Haardroger op de krulletjes gezet ... En dan hoor ik de presentator zeggen dat het kwart na acht is ! Ik denk nog bij mijn eigen zelve : die is ook nog niet goed wakker. Straks zal zijn ... euro ... wel vallen, dat hij het verkeerde uur gezegd heeft. Maar het zaadje was gezaaid en begon stilletjesaan te ontkiemen : ik heb toch wel duidelijk 8.31 gezien op mijn wekker toen ik de tweede keer wakker werd ? ... En nu zegt die kwiet op de radio dat het pas kwart over acht is ... ? Allez, hoe kan dat nu ? Met mijn bril op de neus werp ik een blik op het klokje in de hall : kwart over acht ! Snel naar boven gaan kijken. En, ja hoor, de wekker zei kwart over negen ... ?! Bij mij viel nu gewoon de ganse euro-mini-kit ! Rinkeldeklinkeldekling !!! Gisterenavond, bij het zetten van de wekker had ik met mijn vermoeide vingertjes enkele verkeerde knopjes ingedrukt waardoor niet alleen de wektijd maar ook de gewone tijd een uurtje versprongen was ... ! Probleem opgelost, dus. En ik was nog mooi op tijd op kantoor om de enkele werkwillige collega's die er al zaten een gelukkig nieuwjaar te wensen !

Neen, die nieuwe Meut-tijd da's een beetje te onhandig. 't Zal voor een andere keer zijn ...

PRETTIGE EINDEJAARSFEESTEN, IEDEREEN !!!

En denk af en toe ook hier eens aan ...

Tot volgend jaar !
Meutje

Bedenkingen bij de EURO ...

1) IK BEN ER NIET KLAAR VOOR !!! ...
2) Gisteren al mijn bankuittreksels van het voorbije jaar geklasseerd. Ergens halverwege werden die bedragen zoooo klein ... Ik werd er puur niet goed van ! Allez, ik vond dat de binnenkomende bedragen veeeeel kleiner leken in vergelijking met de uitgaande bedragen. Ik bedoel maar : als je van 1.000 EURO er 100 uitgeeft, dat lijkt mij veel erger dan van 40.340 BEF er 4.034 uitgeven ...
3) Spijtig genoeg laat ik cijferkes-achter-de-komma nog altijd buiten beschouwing. Dat zal ik ook moeten veranderen. In mijn gemakszucht maak ik van 251,56 EURO al gemakkelijk ... (250 x 40 =) 10.000 BEF. Maar zo gaan we er niet komen, hé !
4) Vroeger moest ik altijd genoeg briefkes in mijn portemonnee hebben om het gevoel te hebben dat ik "geld" bijhad. Alhoewel ik soms toch ogen trok als ik eens al mijn "klein geld" bijeen telde : voor je het wist had je gemakkelijk enkele honderden franken in muntjes bij je. Met de EURO ga ik veel meer gewicht moeten meesleuren. Oei, oei ! Dat betekent een grotere portemonnee ... en bijgevolg ook een grotere sakoche ... !
5) Ik voel mij een klein beetje belachelijk als ik weer eens een overschrijving doe voor pakweg 3,85 EURO. Ik heb dan altijd zoiets van : kunnen ze dat niet een beetje bijeen laten komen dat het de moeite waard wordt om er de telefoon voor te nemen ?

Heeft er dan niemand handige tips om op een vlotte manier dat EURO-gevoel te krijgen ? 't Is niet voor mij, hoor. 't Is voor mijn gemoedsrust ...

Jongens, wat was het zaterdag koud !

Na eerst met mijn benen naar Kortenberg geweest te zijn, vertrok ik om half tien vrolijk Leuvenwaarts. Goed vroeg, dan zou het nog wel te doen zijn. En ja, hoor ! Zonder problemen vond ik een parkeerplaatsje op het Ladeuzenplein en kon ik beginnen shoppen.
Ik ben bij "dinges" binnen geweest, en bij "dinges" ook. En dan nog even bij "dinges", natuurlijk. En, oh ja, bij "dinges" ben ik ook geweest ! Overal heb ik mijn gading gevonden. En hopelijk zal dat ook de gading zijn van mijn nieuwjaarsgeschenkjesontvanger ! Om half twaalf zat ik alweer in de auto om wat levensmiddelen te gaan inslaan bij Colruyt.
Et voilà ! Ik ben dus gerust voor de nieuwjaarlijkse cadeautjesuitwisseling : ik heb alles in huis ! EN ... het is allemaal al ingepakt en wel ! Ah jaaaaa ! Ik had namelijk mijn verpakking eerst gemaakt. Dat hield wel in dat ik mijn nieuwjaarsverpakking een beetje heb moeten "adapteren". Wat wilt ge ? Eerst de verpakking maken en dan pas de cadeautjes gaan kopen ? Ik had eigenlijk al zo een donkerbruin vermoeden dat 't een en 't ander er niet in zou passen ... Maar, dat houdt het spannend, natuurlijk.

Zondag ben ik dan aan mijn reislijstje begonnen. Dat was snel afgehandeld : nu ik er zo een beetje de slag van begin te krijgen ... Dat gaat echter ook nog "passen" worden, om het allemaal in mijn klein valiesje te krijgen !

Aan al diegenen die nog wat moeten werken : nog een prettige werkweek !

Toen ik vanmorgen, na een pafke in de keuken, terug in de badkamer kwam om mijn weelderige lokken te drogen, kroop er op de rand van de lavabo een spinnetje. Niets aan de hand, was mijn eerste gedacht. Leven en laten leven ... zolang het maar niet te groot wordt ... Tot ik mijn bril opzette en merkte dat het diertje slechts 5 poten had ! Ik ben geen insectenspecialist maar ook ik kon zien dat vier poten aan één kant en één poot aan de andere kant niet normaal is voor een gemiddelde spin. Ik heb het sukkeltje nog gevraagd waar het tussen gezeten had maar het antwoordde niet : het had dus ook problemen met zijn gehoor- en/of spraakorganen !
Ik heb het geleedpotigheidje dan maar uit zijn lijden geholpen ...

Goed. Ik heb mijzelf nu gedwongen om tot hier te komen, dan moet ik maar wat schrijven ook, niet ?

Buiten is het strontweer ... Maar het observatiecentrum in de Oudstrijderslaan meldde mij zonet dat het zaterdag droog en koud zal zijn. Inplaats van uit te waaien zal ik dan kunnen uitvriezen op de wandeling. Ook niet slecht. Da's een beetje gelijk met de spruitjes, hé : die zijn ook pas op zijn best NADAT het eens gevroren heeft.

Vanmiddag vertelde een collega dat hij weer een prachtige boodschap kreeg op zijn machine. Hij ging er een of ander programma af gooien door middel van de "uninstall"-functie. En wat was de boodschap toen hij met de uninstall-procedure begon ? "This will prevent the program from working properly". Vaneigens !

In het begin van de week drukte de nieuwsleesster van dienst bij Studio Brussel zich ook nogal duidelijk uit, vond ik. "President Bush verlangt van Arafat dat hij strenger optreedt tegen de zelfmoordterroristen." Hoes, meneer ? Voor de aanslag : "If you kill yourself, I will make sure that ... you stay alive ?" En na de aanslag : hoe straf je iemand die zichzelf zonet heeft opgeblazen ? Weigeren hem bijeen te vegen ? Oh boy !

Herinnering : 't wordt hoog tijd om aan de nieuwjaarscadeautjesverpakking te beginnen !!! En niet vergeten de cadeautjes te kopen, natuurlijk !

Hallo ! Smee again ...
Om dit te begrijpen, zet ik hier snel even dat mopje :
Een of ander radiostation had een wedstrijd uitgeschreven met als inzet een reis naar Bali. De luisteraars moesten een woord uitvinden dat niet in het woordenboek stond maar dat toch in een logische begrijpbare zin kon gebruikt worden. Dave belt en geeft als woord "Goan", geschreven G-O-A-N, uitgesproken 'go-an'. Zijn zin : "Goan f**k yourself !". De DJ breekt natuurlijk het gesprek af. Zulke taal wordt niet geduld op de radio ! Na nog enkele niet-suksesvolle oproepen, belt een zogenaamde Jeff met het woord "Smee", geschreven S-M-E-E, uitgesproken 'smee'. Zijn zin luidt als volgt : "Smee again ! Goan f**k yourself !"
... Ik vind ze nog altijd goed !

Vanochtend dacht ik een vliegtuig erop betrapt te hebben achterstevoren te vliegen ! Aan de "voorkant" had hij rood licht, aan de "achterkant" een witte verstraler. Ik ben dan op de andere vliegtuigen beginnen letten (ja, ja, ondanks het vroege ochtenduur stond ik toch weer stil en heb ik een stuk of vijf vliegtuigen kunnen zien opstijgen !) en, ja hoor : ze vertoonden allemaal hetzelfde fenomeen : rood licht vanvoor, wit licht vanachter ! Nu sta ik er helemaal niet meer stom van dat er vliegtuigongelukken kunnen gebeuren ...

O.K., da's een flauwe. Maar ik voelde dat ik iets MOEST schrijven. Weet je wel dat het bijna twee weken geleden is ?

Nu ik toch bezig ben, hierbij een "oproep aan de reizende bevolking" : mijn kaartjes zijn op en mijn muur is nog niet vol ! Even ter verduidelijking : in het kader van het project "diertjeswand" ben ik met de postkaartenwand begonnen. Alle kaartjes die ik door de jaren heen van al die lieve vakantiegangers mocht ontvangen, heb ik aan de muur gehangen (met de handige Pritt Poster Buddies !). Ik heb er twee avonden aan gewerkt en alle zomervakantiekaartjes hangen nu aan de muur. Ondertussen heb ik mij nog goed geamuseerd met nog eens te lezen wat jullie allemaal geschreven hebben ! Maar, zoals gezegd heb ik nog een stuk muur dat niet met postkaartjes bedekt is. Ik ga nu eens in de winterkaartjes struinen (leer af en toe eens een "oud" woord bij !) om daar nog wat wintersportprentbriefkaarten (!) uit te halen. Maar aangezien wij geen ras van wintersporters zijn, zal dat niet zoveel opleveren, vrees ik ...

Vooruit, dus ! Allemaal op reis en ... kaartjes sturen !

Dit weekend wordt het weer vallende sterren kijken ... als het weer een beetje meezit, natuurlijk. Ik heb verschillende dingen gelezen :
- Kijken vanaf 23.30 u in de nachten van 16 en 17 november.
- Over de hoeveelheid meteoren kan niet veel gezegd worden maar aangezien de vorige "storm" nog geen 33 jaar geleden is zal het gene vette worden.
- De nacht van 18 november belooft spectaculaire dingen te tonen.
- Kijken twee uurtjes voor zonsopgang.
Het is allemaal erg verwarrend en daar komt nog bij dat de situatie in pak weg Amerika wel anders zal zijn dan in Europa. Ik krijg sterk de indruk dat het deze keer vooral over de grote plas te doen zal zijn.

Maar, voor de geïnteresseerden onder u, hierna enkele links :

ScienceNet : "This November promises to be a spectacular month!"
Dutch Meteor Society : "You will have to travel to eastern Asia (China, Korea, Japan) or to Australia in order to observe this outburst." Die verwachten dus ook grootse dingen maar ... niet hier.
Op deze finse site vind je prachtige foto's en onderaan staan een vijftigtal Leoniden-links. Daar kan je je hartje echt eens ophalen !
En 'last but not least' moeten we natuurlijk eens bij NASA gaan kijken : Dazzling Light Show Expected This Weekend.

Van mijnentwege : warm aankleden en ... veel kijkgenot !

Zonet gelezen in de METRO van vandaag :
Honda-robot aan de slag als receptionist.
De Japanse autofabrikant Honda heeft zijn nieuwe versie van de robot Asimo voorgesteld. Asimo kan nu beter dan ooit spreken, wandelen en trappen beklimmen. De robot kan ook stemherkenning aan en je kan er 100 verschillende antwoorden in programmeren. IBM Japan heeft voor de robot van 1m20 en 52 kg al een job gereserveerd. Hij kan er als receptionist aan de slag. Asimo is te huur voor een kleine € 200.000 per jaar.
Mijn eerste bedenking : wáár moet ik zijn om hier eens deftig tegen te protesteren ??? Tweede bedenking, ik maak nu een simpel rekensommetje : 1,20 m x 52 kg = 62,40 eenheden en € 200.000 : 62,40 eenheden = 3.205,13 eenheden. Nog even doorrekenen en ... ik zou € 428.205 waard zijn als receptionist ! ... Baas ! ... Baas ! ...

"Aan/uit ... Slappe Lach ... Aan/uit ... Slappe Lach ... Aan/uit ... Slappe Lach ..."
Oef ! 't Is gelukt ! De ganse weg heb ik het bovenstaande opgezegd opdat ik bij aankomst op kantoor nog zou weten wat ik wilde schrijven. Allez, 'k heb nu wel chance dat ik nog weet wat "Aan/uit" en "Slappe Lach" willen zeggen. Voor 't zelfde geld was mijn (niet meer zo) dagelijkse bijdrage vandaag na deze eerste zin al afgelopen ...

Ik kom vanochtend buiten en mijn bolleke ligt vol bladeren. Schoon herfstprentje, maar we moeten nog kunnen zien waar we rijden, nietwaar ? Ik stap in, laat de ruitenwissers eens zwaaien, en besluit dan toch maar manueel de bladeren van de voorkant van mijn wagen weg te halen. Vooral de bladeren tussen en onder de ruitenwissers zouden straks nogal eens lastig kunnen zijn. Zo gezegd, zo gedaan : met mijn aftrekkertje en met de hand haal ik alle bladeren weg van de voorruit, van tussen de ruitenwissers en van de motorkap. Ik stap terug in de wagen en wil eens vegen met de ruitenwissers : niets ... ! Op geen enkele stand krijg ik nog beweging in de wissers en ook de sproeiers doen het niet ! Ik denk al dadelijk aan een kapotte zekering of zo. Ja, daar moest ik mee naar de garage, natuurlijk. Maar ondertussen, als ik mijn ruiten moest afvegen ? Stoppen en met het aftrekkertje naar buiten lopen ? Jong, jong ! Wat een problemen ! En dat zo vroeg op de morgen ! Maar ... we werken wij niet voor niets in de informatica, nietwaar ? Dus, wat heb ik gedaan ? De motor stilgezet en dan weer de sleutel in het contact omgedraaid. En raad eens ... ? Jawel ! Zwiep, zwiep, zwiep ! Daar gingen de ruitenwissers weer !

Goedgezind vertrek ik dan naar kantoor. Onderweg laat ik drie kinderen veilig oversteken, op weg naar hun autobus. Mijn dag kan niet meer stuk ! Tot ik in een bocht een tikje van een overhangend takje tegen mijn voorruit krijg ... Ik heb de slappe lach gekregen en gehouden, wel vijf minuten lang ! De tranen stroomden over mijn wangen en op den duur ben ik beginnen hoesten dat het niet mooi meer was. En ondertussen maar lachen !
De enige die momenteel een beetje (groen) zal kunnen meelachen, is Kozze Hoofdeindredacteur. Daarom een woordje uitleg voor de rest ... :
Weet je nog dat we in augustus met de ganse bende zijn gaan fietsen ? "We", 't is te zeggen Kozze zat met zijn pootje in de plaaster en ik heb mij "opgeofferd" (oef ! moest ik niet meefietsen ...) om met hem voor en achter de fietsers aan te rijden. Wel, toen we met de wagen op zoek gingen naar een geschikte pick-nick plaats, kwamen we op een kalme baan waar een E-NOR-ME tak over de straat hing, aan de passagierskant, wel te verstaan. Ik als chauffeur had die tak niet zo in de mot maar Kozze, passagier zijnde, zag die tak natuurlijk in al zijn schoonheid - maar vooral in al zijn grootsheid - op zich afkomen. Hij duikt weg, ondertussen een schreeuw latend. Te laat ! De tak geselt de rechterkant van mijn bolleke. Ik vind het een klein beetje erg voor mijn bolleke maar Kozze kan er he-le-maal NIET mee lachen ! 't Schoonste moet nog komen, wacht een beetje ... Wij rijden terug naar de fietsers en gaan daarna weer op zoek naar een pick-nick plaats ... en we komen WEER langs die overhangende reuzentak ... en WEER rijd ik er door met de wagen (want ik was die hele tak al vergeten) en WEER duikt Kozze opzij en laat een schreeuw ...

Waarschijnlijk lijkt dit niet zo grappig, als je het hier zo leest. Maar terwijl ik het zit te schrijven krijg ik toch weer de slappe lach ...

AWOE ! voor de Makro ... De Makro : BOE ! BOE !
(Cois zal blij zijn als hij dit hoort ;-0)
Gisteren dus met Tante Wiske naar de Makro geweest. Bij het binnenkomen ging ik eerst (nog eens) proberen of ik nog een kaart kon krijgen voor op 't werk. De kaarten verdwijnen hier (samen met het personeel) als sneeuw voor de zon ... De inquisitie was daar niks bij vergeleken ! Ik voelde mij dadelijk een echte crimineel : het was net of ik probeerde op een "illegale" manier een Makro-kaart vast te krijgen. De pot op, met hun kaart ! Ik heb Tante Wiske bij de arm genomen en we zijn de winkel binnengestapt.
Eerste stop : de nieuwe "Latin Loovesongs" van Helmut Lotti. We komen aan de CD's en ik zie daar al dadelijk wat we zoeken. Ik pak een CD uit het rek en draai mij om, om hem aan Tante Wiske te tonen ... Glunderend stond zij al met Helmut Lotti in de hand : ze was mij voor !
De broodrooster was geen enkel probleem. We hebben wel een doos opengemaakt om het instructieboekje te kunnen lezen. Gelukkig voldeed dat model aan de voorwaarden (twee boterhammekes kunnen roosteren, hard of zacht, en ze moesten vanzelf omhoogspringen als het roosteren gedaan was) en dus hebben we braafjes die doos, die we zelf opengemaakt hadden, in onze kar gelegd.
Aan het WC papier pak ik een pak van een stuk of twintig rollen (had ik er nog al eens gekocht, ne keer MET en ne keer ZONDER bloemetjes), Tante Wiske neemt een kleiner pak van een ander merk en we doen een "groot" pak keukenrol open om er een pak van 6 voor Tante Wiske uit te halen.
Na nog enkele "kleinere" aankopen, komen we aan het bureaumateriaal waar ik mij dood gezocht heb naar kleefpasta : niet te vinden. De boeken leverden ook al een teleurstelling op : geen nieuwe "Rad des Tijds" en niks anders interessants.
Voor een buxusschaar trokken we de "Gardening" binnen. We hebben er alle mogelijke secateurs en andere scharen zitten bestuderen terwijl achter onze rug doodgewoon een "buxus-schaar" hing !
Een mooie Quartz-klok voor in de keuken ging ook de kar in en na hier en daar nog wat naar kleefpasta (van het merk BUDDY of zo) gezocht te hebben, begaven we ons richting kassa.
Van mijn pak WC papier heb ik afscheid moeten nemen na de uitspraak van de kassierster : "Die worden alleen per zes pakken verkocht." Al de rest mochten we meenemen na er netjes voor betaald te hebben.
Voilà ! En daarom dus : AWOE ! voor de Makro ... De Makro : BOE ! BOE !

Ter compensatie hebben we ons nog eens flink laten gaan bij Botanica, waarna we in de stromende regen de auto uitgeladen hebben op de 34. We kregen er echter terug plezier in toen we de stapel losse CD's gerangschikt hebben in de nieuw aangekochte CD opbergdozen. De klok tikt prachtig in de keuken en de broodrooster wordt warm ! En ik heb Tante Wiske haar sneeuwmanneke (cadeautje van bij Botanica) meegekregen !

Toen ik gisterenavond mijn straat indraaide, stond er links op de stoep een poes. Het was een rosse met mooie witte ringetjes in zijn staart. "Broske !" dacht ik. Maar ik heb zo naar die staart zitten kijken dat ik er niet op gelet heb of hij witte sokjes aanhad ... Ik vond wel dat zijn snoetje veel weg had van Broske ... En hij kéék zo naar mij ... ! ... Maar ja, 't was donker ... Ik was aan het rijden ... Ik heb niet zo lang kunnen kijken ...

... Hij zal waarschijnlijk toch geen witte pootjes gehad hebben ...

En dan nu … een spookverhaaltje bij … het … opstaan … ! Ik weet het, het zou meer effect gehad hebben mocht dit gebeurd zijn voor het slapengaan maar 't is nu eenmaal zo en niet anders.

Ik kom vanochtend op kantoor, zet het alarm af en ga rechtstreeks naar de fax om de binnengekomen faxen uit te zoeken. Nadat ik daar al zeker een minuut bezig ben, hoor ik plots de deur van de bezoekerstoiletten in het slot slaan … !!! … Ik ga kijken in de gang : niets. Ik ga kijken in de toiletten : van één van de toiletten is het deksel dicht … !!! (Nu moet je weten dat Albertooo de toiletten op de volgende manier "poetst" : hij doet deksel en bril omhoog en giet een of ander produkt in de pot. Deksel en bril laat hij omhoog.)
Er warrelt al een heel scenario door mijn hoofd : iemand heeft de nacht doorgebracht in de toiletten (dat is de enige plaats waar de voelers van het alarm niet kunnen detecteren) en nu heeft die gehoord dat het alarm afgezet werd en probeert ie te vluchten. Niet via de voordeur, want daar ben ik bezig. Langs de nooduitgang ? Ik zet mijn zoektocht voort in het donker. De nooduitgang is aan de binnenkant op slot. En vermits er aan de buitenkant geen slot zit, kan hierlangs niemand verdwenen zijn. De damestoiletten : niets. De lege kantoorruimte vooraan : niets.

Tot zover mijn spannende entrée van vandaag : waarschijnlijk heeft er gisteren nog iemand laat gewerkt en heeft die van het toilet gebruik gemaakt vooraleer naar huis te gaan. De deur zal "tegen" gestaan hebben en vanmorgen, door een of ander wonder van de luchtdrukgedragingen, is ze in het slot gevallen doordat ik de voordeur opendeed … Trouwens, wat zou er nu leuk kunnen zijn aan een nachtje op het toilet doorbrengen ?…

Mijn welgemeende verontschuldigingen voor het zwaar verwaarlozen van mijn blogspot ! Maar Maarten heeft mij van tekeningen voorzien en nu krijgt Karapoes even de voorrang ... (ne mens kan niet alles tegelijk doen, nietwaar ?)

Tot later !

Zonet gelezen in Metro :

EVERZWIJNEN NIET WILD OP BRITNEY.
Enkele Duitse boeren hebben in hun strijd tegen grote troepen everzwijnen het grof geschut bovengehaald. De dieren, die hun landerijen al een tijdje belagen, zijn bij wet beschermd en mogen dus niet zomaar worden neergeknald. Daarom gebruiken de landbouwers nu de plaatjes van tieneridool Britney Spears om de varkens te verjagen. "Met Madonna lukte het niet te best, Robbie Williams trok nog méér beesten aan, maar Britney was een instant succes. De everzwijnen zetten het massaal op een lopen wanneer ik 'Oops ! ... I Did It Again' opleg", zegt Hermann-Josef Becker.

GSM-STRALING VERJAAGT SPOKEN
De straling van gsm's schrikt spoken en geesten af. Dat meldt journalist Steven Millington van de Britse Televisiezender Sci-Fi Channel. Volgens Millington is het aantal gespotte spoken eeuwenlang constant geweest. Maar juist de laatste vijftien jaar laten de spoken zich zelden meer zien, beweert de kenner van het paranormale. De oorzaak zou de elektronische storing van mobieltjes zijn.

Nog een prettige dag !

't Was me gisteren in het naar huis gaan, het avondje wel op de steenweg ... Eerst waren er natuurlijk de links-voorbijstekers van gewoonte, die koste wat het kost met twee wielen over de witte lijn moeten rijden want ze 'moeten' die file zo snel mogelijk voorbij. Is dat een virale aandoening ? Is dat erfelijk ? We zullen het maar op "eigentijds" rijgedrag houden, zeker ?
Dan volgde een camionette-bestuurder die het al wat avontuurlijker zag : elke keer die zijn kans schoon zag, ging die links spookrijden. 't Was geen zicht, maar hij schoot wel flink op.
De beste kwam echter van een dame met een klein wagentje die achter mij reed en mij op een gegeven moment (aan Dyka) ... rechts voorbij reed ! Ik dacht nog, die zal hier straks af moeten en ze denkt waarschijnlijk "Och, voor dat kleine eindje ..." We komen aan Shuregard ... Neen, daar moest ze niet zijn. In de Horizon zoning ? ... Neen. Stilaan begon mijn frank te vallen dat die mij doodleuk rechts voorbijgestoken had ! En toen ik de steenweg verliet was zij nog mooi rechtdoor aan het rijden. Wat kan ne mens daarop zeggen ? Dat heb je met die brede rijstroken, zeker ? Ik moet toegeven dat je er gemakkelijk met zijn tweetjes naast elkaar kan rijden.
Enfin, als klap op de vuurpijl zie ik aan het kerkhof in Moorsel, op het daar onlangs geplaatste reclamepaneel, publiciteit van de Nationale Loterij ... in het frans !
... Oh boy ... !!!

... ! Vanmorgen "mijn" vuilkar tegengekomen !
Hij kwam vanuit de andere richtging deze keer. En de manier waarop die de bocht kwam ingevlogen ('t was bijna "uit"-gevlogen) : niet normaal, jong ! Kwam daarbij nog dat ik in het verlengde van die bocht aan de lichten stond te wachten. Schrikwekkend : die koplampen en die oranje flikkerlichten zo op je af zien komen terwijl je rustig staat te doezelen in de file.
't Kan natuurlijk zijn dat dat een vuilkar-met-speciale-missie is, een super-vuilkar, om zo te zeggen. Ik weet het niet, hoor. Ik was in alle geval ineens klaarwakker.
En wat zullen we vandaag eens doen ? Beetje werken, beetje testen, beetje kijken naar de regendruppels die langs het raam glijden ...

Sorrie ! Sorrie ! Sorrie ! Ik heb al heel lang niet meer geschreven en 't zal er zo direkt ook niet van komen, vrees ik. Maar dit moet ik toch even kwijt : ga snel kijken naar De Juiste Kaart ! Die zit in een blits nieuw kleedje. Kleine opmerking aan de Hoofdeindredakteur : ik geraak wel veel kwijt in de leesversie, zulle ! Allez, 't is eigenlijk feitelijk een zwart-wit versie zonder prentjes, zogezegd ... Maar ja, dat zal wel weer aan mijn komptuuter liggen, zeker ? Toch maar blijven afdrukken, stel ik zo voor.
En als verontschuldiging voor mijn "laks" gedrag alhier : ga maar eens kijken wat Karapoes allemaal meemaakt !

Goede Morgen !
Ik open mijn machientje, lees mijn mails, ga eens klikken op de Hungersite en besluit dan een verlofaanvraag te maken voor Eric. MSWord blijkt hier echter niet mee akkoord : "This program performed an illegal operation and will shut down". Jammer genoeg is het gevolg hiervan een major crash en er rest mij geen andere mogelijkheid dan mijn machientje "uit" en dan weer "aan" te zetten.
Ondertussen ga ik een pafke doen in de keuken en kijk ik de Metro eens in. Steenbok : "Op het werk lijkt het geluk u vandaag toe te lachen." Ik vertel mijn collega's dat ik zonet op een verlofaanvraag gecrashed ben en dat ik daar niet veel "geluk" in zie. Waarop er iemand vraagt : "Jamaar, voor wie was die verlofaanvraag ?" Ahaaaaa ! ... Ik vraag aan Eric welk teken van de dierenriem hij heeft en duik terug in de Metro. Maagd : "Op het werk kunnen zich vervelende probleempjes van administratieve aard voordoen."
Oei ! Oei ! Moet ik nu elke morgen éérst de horoscopen lezen ? ...

Van groene kool gesproken ... Ik had nog een Delhaize-maaltijdje bij vandaag. En wat bleek toen ik dat vanmiddag in de microgolfoven zette ? Jawel : Parelhoen met aardappelpuree en ... groene kool ... ! 't Was wél lekker ! Alleen is de windkracht in mijn omgeving plots toegenomen ...
Kozze heeft naar het schijnt weer een nieuw menu gepubliceerd. Eens kijken ... "Salade met bittere blaadjes" ! Zou ik dat ook met groene kool kunnen maken ... ?

Zondag heb ik een wijze les geleerd van Els. Ik vertel haar over mijn brei-perikelen : hoe ik tien jaar geleden een pull had gebreid maar dat ik die weer aan het uithalen ben omdat ik er net een Michelin-manneke mee was. En dat ik nu al drie pogingen heb ondernomen om met die wol een pulletje zonder mouwen (zie Leuven-therapie van 9 oktober) te breien. Ik heb een eerste poging gedaan met priemen nummer 6. Ik had 64 steken opgezet en dat was de juiste maat (had ik kunnen afkijken van mijn model van tien jaar geleden waar ik nog altijd de achterkant van liggen heb) maar het was wel een beetje "vast". Dan ben ik begonnen met priemen nummer 8. Ik had weer 64 steken opgezet maar dat werd te groot natuurlijk. Da's een rekensommetje dat het kleinste kind kan maken ! Dan ben ik herbegonnen, met 60 steken deze keer. En maar breien, en maar breien ... Met zulke dikke priemen gaat dat lekker vooruit. Maar 60 steken was nog altijd tamelijk groot, zelfs voor mijn weelderige boezem. Dus na twintig centimeter gebreid te hebben heb ik het toch maar weer uitgehaald ...
Om kort te gaan, ik vertel dit dus allemaal aan Els waarop zij zegt : "Meutje, Meutje ! Altijd eerst een proeflappeke breien !" Ja, dat weet ik wel maar ik DOE het nooit ... ! En ze vervolgt : "Maar allez, dan hebt ge ondertussen toch al drie proeflappekes, niet ?" ... Dat ik daar nu niet aan gedacht heb ! Vooraleer dat hele geval steeds weer af te trekken, had ik kunnen meten hoeveel steken hoeveel centimeters opleverden ... ! Stom hé ? Gisterenavond heb ik dan maar braafjes een proeflappeke gebreid met de priemen nummer 8. Kan ik vanavond eindelijk normaal beginnen breien ...

Здравствуйте ! Как живёж ? Я немнёчко устала ... В субботу, на руский ресторан в Гэнте было очин удобний. Мы слушалы хорошую музыку и пилы вкусний вино.
Zdrastvoejtje ! Kak zjivjosj ? Ja nimnotsjke oestala ... V soebotoe, na roeski restaran v Gentje bille otsjin oedobni ! Mi sloesjali charosjoejoe moezikoe i pili vkoesne vino. (pfffff ... ! da's moeilijk ! en 't is zo lang geleden ... ! let wel, de schrijver is niet verantwoordelijk voor gebeurlijke fouten ...)

Om eens lekker, rustig en uitgebreid te gaan eten moet ge niet naar een rus gaan, natuurlijk. Maar de ambiance die er zaterdag heerste bij Urga was heel tof ! Ik heb mij wreed geamuseerd maar ... 'k was een beetje ontgoocheld dat de zanger "Otsji Tsjornieje" anders zong dan ik. Allez, 't kwam erop neer dat ik maar twee stroofjes ken die steeds herhaald worden (pazzop : Ivan Rebroff zingt dat ook zo, hé !) maar de baas van Urga kende veel meer stroofkes, zo te horen ...
'k Heb wel een overdosis groene kool gehad dit weekend. Bij de rus nam ik gehakt in groene koolblaren en onze zus wou zondag chinese kool wokken maar die was er niet meer in de winkel, dus had ze maar groene kool gekocht. Ik heb ook nog wat groene kool mee naar huis genomen om zelf gehaktrolletjes te maken en op te eten/in te vriezen. Tot nu toe zijn de gevolgen draaglijk, moet ik zeggen ... voor mij toch ...

Ik ben gisterenavond gaan buurten bij Tante Wiske. Via Lieve had ik een "seintje" gekregen dat het tijd werd dat ik haar nog eens ging opzoeken ...
Eerst hebben we afgesproken wanneer we nu naar Hoeilaart zullen gaan. Ik had mijn kaartenboek mee (gekocht tijdens een van mijn therapie-sessies in de Makro - volgens Cois zal ik zo goed als zeker verloren rijden !) en ik denk dat ik binnen veertien dagen de weg naar Margriet wel zal vinden. Daar ik mijn kruiskessteekwerk niet bij had, hebben we er verder lekker op los gekletst en daarna hebben we T.V. gekeken. In het nieuws lieten ze zien dat er nu overal foto's verspreid worden van "de" terroristen zodat ook de gewone burger aan het zoeken kan slaan. De opper-baardmans met zijn handdoek op zijn kop stond er ook tussen. En plots zegt Tante Wiske : "Willen wij nu eens bellen om te zeggen dat we hem gezien hebben ?". Giechelend besloten we dat hij wel eens bij de mannen kon geweest zijn die deze week haar put komen leegmaken waren ...
Daarna was het tijd voor "Familie" en hier deed zich weer dat bijzondere fenomeen voor ... Wellicht heb ik een jaar of zes geleden eens enkele afleveringen gezien van deze soap. Ik kan er mij in elk geval niets meer van herinneren. En terwijl wij aan het kijken waren kreeg ik af en toe wat uitleg van Tante Wiske (hij heeft iemand van een rots geduwd, die heeft zijn gezicht helemaal verband, "zij" was vroeger met "hem" ...). Reeds aan het eerste reklameblok had ik de indruk dat ik het ganse verhaal zo goed als van A tot Z gevolgd had. Jaren geleden gebeurde hetzelfde bij Tante Fanny : tijdens het kijken naar iets "Mooi en meedogenloos"-achtig, kreeg ik af en toe wat uitleg en het was net of ik al mijn ganse leven naar die serie gekeken had ! Chapeau voor de makers van die soaps, zou ik zo zeggen !
Bij Familie gingen ze gisteren dan het verband van Bartje zijn herwerkte gezicht halen. Natuurlijk eindigde de episode met drie starende verblufte gezichten en kreeg je van de "nieuwe" Bart niets te zien, wat op een kordate "Verdomme !" van Tante Wiske onthaald werd. Wordt zoiets niet "klantenbinding" genoemd ... ?

Gisteren de ganse dag gaan shoppen met mijn zus ...
En, wat heeft die maandag "Leuvenen" hen opgeleverd, Pierre ?
Een CD met Brass-band muziek, het vierde boek van Heugenis (oef ! ik dacht al dat ik dat nergens zou vinden), een mooie pull (met de hand te wassen, maar dat heb ik ervoor over), plastic "ijsblokjes" in de vorm van zeevruchten (zoals de Guilian pralines), een zeepverdeler met daarin 2 pinguins die ronddobberen op een blauwe zee (cool !), een magneet vermomd als potje met gekleurde pasta spirelli's erin en een Pinocchio magneet. Bij thuiskomst bleek Pinocchio niet meer op een magneet te zitten (zoiets overkomt mij wel vaker ...) maar ik had nog enkele magneten liggen en ik heb er dus zelf eentje tegenaan geplakt. Zo vond ik dan nog een visje uit brooddeeg dat met een nieuwjaar eens aan mijn geschenkje hing. Dat heb ik dan ook maar op een magneet gekleefd. Mijn dampkap ziet er nu veel vrolijker uit.
Verder zijn de twee shoppende dames op tijd en stond gestopt om iets te gaan drinken en hebben we 's middags heerlijke vol-au-vent en stoofvlees gegeten bij onze vrienden van het Breugelhof.
's Avonds heb ik genoteerd hoe ik een mouwloze pull kan breien : beginnen met 8 à 10 cm omgekeerde ribbel, verdergaan met recht-averecht, alleen in het midden twee of drie steken averecht-recht of ribbel, aan de mouwsgaten minderen en al of niet een rolkraagje opzetten. We hadden dat eens serieus bestudeerd in de C&A en volgens mij kan ik dat gemakkelijk zelf maken. Daarna heb ik mij nog geamuseerd met het ineenknutselen van die twee extra magneten en heb ik nog wat postuurekes en kaarsjes herschikt op mijn overvolle kasten en tafels.
Voilà, sè ! Meer moet dat niet zijn ...
Met dank aan mijn zus voor een schit-te-rend dagje "therapie" ... !

En nog meer goed nieuws :
Het franse Madagascar-dagboek is af !
Cois ziet het zitten om het vlaamse en het franse dagboek in een boekje te gieten !
Gisterenochtend was er op kantoor groooooote paniek (instructor ziek) en ... ik heb mij daar niets van moeten aantrekken (ah neeeeeen, ik was er niet !) ... !
Nog gisteren hebben er hier blijkbaar virussen (of vijf ? of zes ?) rondgevlogen dat het niet mooi meer was en ... ik heb er geen last van gehad (ah neeeeeen, zoals gezegd : ik was er niet !) ... !
En vanochtend krijg ik een rondvraag om tegen eindejaar naar het verre zuiden te gaan !!!

Mooi, 't leven is mooi !

En dan is het nu tijd voor ... verontschuldigingen !
Beste mensen van Gordon's : duizendmaal ekskuus !!!
Een tijdje geleden had ik een bon ingevuld om "6 originele Gordon's roerstaafjes" te ontvangen. Na een aantal weken kreeg ik een brief in de bus met daarin enkele kortingsbonnen. Ik heb die uitgedeeld en ondertussen eens flink mijn gedacht gezegd : dat dat toch geen werken zijn, een cadeautje beloven en dan kortingsbons sturen zodat je nog meer kan kopen !
Wel, gisteren zat er een gewatteerde omslag in de bus, te klein om het World Press Photo boek te bevatten dat ik denk gewonnen te hebben door naar den Humo te bellen. En wat zat er in die omslag ? "Beste longdrink-liefhebber, hierbij vindt U de originele Gordon's roerstaafjes die u onlangs hebt aangevraagd" ...
Dus : SORRY ! SORRY ! SORRY !
En ter compensatie : GORDON'S is the BEST ! Zeg dat Meutje het gezegd heeft en vergeet vooral niet de juiste mix om dé ultieme zomerdrank te bekomen :
- Vul het glas voor 2/3 met ijsblokjes
- Giet er 3,5 cl Gordon's gin over
- Neem een schijfje limoen, pers enkele druppels in het glas en doe er het limoenschijfje bij
- Vul het glas verder met een kwaliteitstonic, recht uit de koelkast, en proeven maar !

PS : ik kan geen site vinden expliciet van Gordon's maar dit ben ik wel tegengekomen ... cocktails !
Santé !

Ik ben gisteren in mijn pen gekropen en heb mijn beklag gedaan ... ! Ik heb een mail gestuurd naar een of andere instantie van de Brusselse Gemeenschap die wel eens iets te maken zou kunnen hebben met afvalophaling. Zeker ben ik niet, 't is een adres dat ik opgepikt heb op de site van de Brusselse Gemeenschap.
Gisterenochtend namelijk, werd mijn pad gekruist door een rodeo-vuilkar. Die haalde toeren uit die ik zelfs nog niet tegengekomen ben bij andere hypernerveuze chauffeurs-in-de-file met een gewone personenwagen. En ik ben al wat tegengekomen, zijt maar zeker ! Ik zag alleen een sticker met "Propreté - Bruxelles" op de deur van de ophaalwagen en ... hij had een gemakkelijk te onthouden nummerplaat ...! De chauffeur gedroeg zich echt in de stijl van "Ik ben groot en sterk : iedereen uit de weg !".
Mij heeft hij helemaal niet gehinderd (wel geërgerd, dus). Het gebeurde allemaal, eerst op een vijftal wagens schuin achter mij, daarna op een vijftal wagens voor mij, dan op een tiental wagens voor mij OP het kruispunt met de steenweg en nog een beetje later op enkele honderden meters voor mij, en daar kwam ook een rood licht aan te pas, en zo ... Kunt ge u hier al iets bij voorstellen ? Het hele toneel duurde niet meer dan ... laat ons zeggen een klein kilometertje ... ? Ik kon er zolang van meegenieten (?) omdat die vuilkar wreed grote oranje knipperlichten ophad, natuurlijk !
Kortom, ik heb dan maar die mail gestuurd en voorgesteld dat ze die chauffeur volgende raad zouden geven : "Gehaast ? Vroeger vertrekken ... !". Ik had er misschien nog kunnen bijzetten : "... of een andere nummerplaat aanvragen ..." (grijns)
Ik weet niet of het iets uithaalt, dat kan mij ook niet echt schelen, maar ... van mijne lever is het in alle geval af ... !

Pfoe ! Er zit toch weer geen therapie aan te komen, zeker ... ?
Ik heb vannacht niet veel geslapen. Da's heel normaal : nadat ik geclosed heb, ben ik gedurende de volgende vierentwintig uur helemaal opgefokt. Ik ben namelijk gedurende twee of drie dagen in overdrive bezig geweest en eer dat allemaal weer in zijn plooi gevallen is, dat heeft wat tijd nodig.
Vannacht dus niet veel vaak gehad en ik dacht zo, bij mijn eigen zelve dacht ik zo : "Inplaats van verder te lezen in boek IV van Het Rad des Tijds, wat nogal somber is, zal ik den Humo eens mee in bed pakken."
Dzjeezes !!! Wat ik daar allemaal in tegengekomen ben ... ! TV-bazen die toch écht wel maken wat het "grote" publiek vraagt ! Echt waar, hoor ! (Ben maar tot in de helft van dat interview geraakt) BB ... euh ... personages (zal ik maar zeggen ?) die zich uitermate misbruikt voelen ! En ze hadden toch maar meegedaan voor de fun. Voor niets anders ! Echt waar, hoor !
Verademend (eindelijk weer iemand normaal !) maar er toch ook weer een hoge bloeddruk van gekregen : Na de aanslagen, het dagboek van Michael Moore. Wham ! Hij zet u (dat doet hij altijd, trouwens) zonder blad voor de mond te nemen, met beide voeten terug op de grond ! En, zeer curieus ... www.michaelmoore.com is momenteel niet te bereiken ... Stof tot nadenken ...
Dus ! Vanaf nu omring ik mij 's avonds terug met Aes Sedai die de Ene Kracht gebruiken en met Ogier die bomen zingen en het zomaar aandurven op veel te jonge leeftijd (90 jaar !) uit hun stedding weg te lopen om de wereld te gaan verkennen. Ik moet absoluut weten of en wanneer Rand Altor, de Herrezen Draak, door saidin vernietigd zal worden of dat hij er nog tijdig in zal slagen de wereld te breken ... De Trolloks, de Myrddraal, de Duistere en de Schaduw neem ik er met alle plezier bij !

Gisterenochtend een bezoeker moeten gaan zoeken die ik de natuur in gestuurd had ...
Ik had reeds een paar studenten binnen gelaten met de gevleugelde (?) woorden : "Goeiemorgen ! Kom binnen. Het is op de eerste verdieping ..." en "Bonjour ! Entrez. C'est au premier étage ...". Toen had ik Jan aan de telefoon met een uitleg over al of niet problemen met de mailserver. En ondertussen gaat de deurbel weer. Ik zeg dus tegen Jan : "Wacht even, ik moet de deur openmaken". Ik sprint naar de parlofoon en hoor : "It's Phil from the UK". Waarop ik, heel gevat : "Good morning ! Come on in. It's on the first floor." en ik spurt terug naar de telefoon. Terwijl ik verder naar Jan luister komt er beweging in mijn brein : ... ik verwacht geen interne studenten deze week ... en al zeker niet van de UK ... ! ... "Jan, ik moet NU ophangen want ik moet een bezoeker gaan zoeken op het eerste verdiep ! Doei !". En inderdaad, op de eerste verdieping liep onze Phil al van klasdeur naar klasdeur, met een papiertje in zijn hand, op zoek naar ... ? Ik heb mij verontschuldigd, uitgelegd dat ik hem voor een student gehouden had en ik heb hem veilig mee naar beneden genomen.
Ja, ja, dat gaat zo hé, als je een multi-functionele job hebt (deur-opener, telefoon-opnemer, drank-besteller enz ...)! Het gebeurt trouwens ook regelmatig dat ik de deurbel "hoor" als ze helemaal niet gebeld heeft ! Dan sta ik als een gek "Hallo ! Hallo !" in de parlofoon te roepen. Geen idee wat de voorbijgangers op straat daarvan denken. Ik heb tot nu toe nog niemand horen terugroepen ... Tot mijn verdediging kan ik hiervoor echter aanvoeren dat ik 's morgens mijn venster openzet. Hierachter zoeven de auto's op de autostrade voorbij en dat maakt nogal veel lawaai ...
Goeiemorgen ! Bonjour ! Good morning !

Ik zeg nog : Oooooooh … het gaaaaat zo traaaaag vandaaaaag … Ik zal maar eens op tijd saven …
Mislukt, dus ! Ik krijg Explorer zelfs niet meer open en heb alles opnieuw kunnen schrijven in Netscape ! Hier gaan we …

Ik heb weer een leuk weekendje achter de rug ("rug", zeg dat wel ! pfffrrrttt … ! zie verder …). Met nieuwe belevenissen en ontdekkingen.

Eerste (verontrustende) ontdekking : Ik zat op het toilet (ja, dat gebeurt af en toe, weet je ?) en moest de laatste rol WC papier van de plaatselijke reserve aanspreken. Plots flitste het door mijn gedachten : "Joepie ! Ik moet binnenkort weer eens naar de Makro !" Zoals ik al zei : verontrustend, niet … ?

Proficiat : U heeft een prijs gewonnen ! Ja, dat wisten we al. Maar nu weet ik eindelijk WAT ik gewonnen heb : een Chinese Wok met Kookboek ! Als je het mij vraagt is het zelfs een "reizende" wok. Ik kon mijn prijs eerst gaan afhalen in Gent. Maar de combine met mijn zus (zij zou de prijs in mijn plaats gaan afhalen) is glansrijk mislukt en nu krijg ik opnieuw een vriendelijk briefje van Vakantiegenoegens, zeggende dat ik mijn prijs kan gaan afhalen in … Leuven ! Als ik nog wat wacht, komt die wok dan tot in de Coige ?

Zondag deed ik twee ontdekkingen tegelijk ! Ten eerste : ik kan de balkjes boven mijn logeerkamervenstertjes van binnenuit schilderen ! Je gaat als volgt te werk : je zet je met je achterwerk op de vensterbank, rugzijde naar buiten gekeerd. Je laat je naar buiten hangen en houd je met één hand binnen vast aan de muur. En dan schilderen maar ! Tweede ontdekking : hierbij belast je een aantal spieren waarvan je nooit vermoedde dat je ze had, met als gevolg dat je de rest van de zondag en de ganse maandag in horizontale positie dient door te brengen vanwege een beknelde lagere rug ! Maar allez, je moet er toch iets voor over hebben, niet ? Trouwens, vandaag - woensdag - gaat het al véél beter : ik heb vanochtend mijn rechtervoet kunnen wassen ! (Ja, ja, probeer maar eens je rechtervoet te wassen met je rechterhand als je door je rug ligt …)

En dan heb ik nog een verzoek voor de familieleden die in het bezit zijn van een kijkdoos (ik stuur straks nog een mailtje rond). Wil er iemand op maandag 1 oktober van 15.10 tot 16.00 "In the Wild" op video op nemen op TV1 ? Dit keer gaat het over "Operation Lemur with John Cleese" waarin John Cleese 3 weken rondtrekt op Madagascar en er kameleons, dansende sifaka's en een bonte maki ontmoet. … Dansende sifaka's … ? Die ben ik niet in het Madagascar-dagboek tegengekomen … ?

Alvast bedankt !

Zoals je al weet, of nog niet weet, ben ik het Madagascar-dagboek in het frans aan het vertalen zodat we eventueel een kopie naar gids René kunnen sturen.
Wel, ik moet zeggen, dat is ook een pracht van een therapie die ik iedereen kan aanraden ! Ik doe er een uurtje over om 1 reis-dag te vertalen. En terwijl ik daarmee bezig ben, word ik helemaal vrolijk want dan zit ik in gedachten natuurlijk mee in Madagascar. Ook 's namiddags, als het hier allemaal een beetje "veel" wordt, heb ik zoiets van : Ha, vanavond ga ik weer naar Madagascar !
En heb je geen zin om het dagboek te vertalen, ga er dan af en toe eens een uurtje in zitten lezen ... Werkt gegarandeerd !

SH*T !!! ... Ekskuseer ... dat moest er even af.
Kom ik hier binnen, lees mijn mails ... "Thank you and goodbye" ... van Dan Vega ... ! Damn !! Wat nu ? Hebben ze iemand die al jaaaren prachtig werk levert, die de gewone users verstaat en kan uitleggen wat ze moeten doen. Pieren ze die buiten !
Nu kunnen ze helemaal de pot op met hun testen en toestanden. Voor mij hoeft het niet meer ! Waar zijn ze hier in godsnaam mee bezig ???

Rond 15.00 uur vanmiddag begon mijn PC serieus op hol te slaan : ik had geen controle meer over de cursor en letterlijk "overal" gingen menu-tjes open en dicht. Mijn toolbar, die onderaan mijn scherm staat, stond plots op de rechterzijde. "Ctrl+alt+del" is dan het eerste wat mij te binnen springt. En het lukte mij om mijn machine te sluiten.
Kozze KC had mij even daarvoor een link doorgestuurd. Ik was er eens naartoe geweest maar snapte niet wat de bedoeling was. Maar dààr kon ik toch niets opgelopen hebben ??? Even met zijn moeder gechecked : neen, hoor. Haar PC stond vredig te snorren en vertoonde geen afwijkend gedrag.
Bij het heropstarten van mijn PC leek alles weer min of meer normaal. Toch even naar onze helpdesk gebeld om te horen of er toevallig iemand op mijn machine bezig geweest was. In het log werden geen vreemde bezoekers waargenomen ... "We houwen het er dan maar op dat jouw muis op hol geslagen is", was het antwoord. Die kennen mijn muis nog niet goed, zeker ? Ik heb namelijk de rustigste, braafste, liefste muis ter wereld ! Ze zit ganse dagen thuis in de zetel zonder ook maar een haartje te bewegen ... !
Enfin, laten we het dan maar op een dolle muis houden. Alhoewel ik toch niet helemaal wil uitsluiten dat de FBI hier zou kunnen achter zitten ...

New York, ik ben er nooit geweest en zal er waarschijnlijk ook nooit komen ... Verschillende van onze consultants hebben er wel enkele weken opleiding gevolgd : zij herinneren zich bijvoorbeeld hoe ze daar op een plein lagen om de twee giganten vanuit kikkerperspectief te bewonderen. En ze kunnen maar niet bevatten dat dat nu allemaal WEG is ...
Voor deze gebeurtenis is mijn verstand echt te klein. Van foto's alleen kan je je in dit geval geen werkelijke voorstelling maken. Ik kan alleen maar denken aan een of ander torengebouw in Brussel. En daarmee zit ik dan kilometers naast de werkelijkheid, denk ik. Probeer ook maar eens te bevatten om hoeveel mensenlevens het hier gaat ... 200 doden, dat is een vliegtuig vol en dat is verschrikkelijk ! Maar in New York zal het waarschijnlijk in de duizenden lopen. (Hoeveel graven liggen er op een gemiddeld dorps kerkhof ?) Van "onze" mensen in New York zijn er nog steeds twaalf "not accounted for" ... Begin er ook maar eens naar te zoeken ! Hoeveel ingestorte huizen moet ik mij bij die puinhoop voorstellen ? Een hopeloze zaak, als je het mij vraagt ...
Het lijkt mij nog steeds of ik dinsdag drie uur lang naar een film met "special effects" gekeken heb. Zo onwerkelijk, niet te doen ! En toen wij op kantoor de eerste foto's zagen, had ik een heel sterk onveiligheidsgevoel. Dat vermindert soms (waarschijnlijk dank zij het feit dat ik geen T.V. heb) maar neemt soms ook weer toe, als ik naar het nieuws geluisterd heb. Ik heb heel sterk de indruk dat wij hier allemaal in verzeild zullen geraken ...
En toch heb ik elke ochtend nog steeds de idee : Wat heb ik nu weer gedroomd ! ... Oh neen ... Het is allemaal écht gebeurd ...

Deze "blogger" ging op een zonnige septemberdag nietsvermoedend naar zijn werk in New York ...

Gisteren nog maar eens in therapie geweest. En dat was bijna fout gelopen ...
In het boekje van E5-Mode, stond een prachtig manteltje, mooie kleur paars, niet te duur. En daar het gisteren al de helft van de werkweek was en ik drrrrringend aan een verzetje toewas, besloot ik 's avonds dan maar "in therapie" naar E5-Mode te gaan. Het was niet eenvoudig om het paarse manteltje vanuit de catalogus terug te vinden : de helft van de damesafdeling bestond namelijk uit paarse kleding. Maar toch lukte het mij om het rek met het bewuste manteltje op te snorren. Helaas, driewerf helaas ! Mijn maat (jawel ! er bestaat wel nog zoiets als "mijn" maat ... !) was er niet meer bij. In een optimistische bui heb ik nog een maatje kleiner geprobeerd maar dat kon ik met goed fatsoen echt niet maken.
Maar wat wil je : "therapie" is "therapie", de winter staat voor de deur en ik kan eigenlijk wel een iet of wat geklede mantel gebruiken. Dus struinde ik verder door de mantelafdeling en heb er mij eens flink laten gaan. De oogst van een half uurtje therapie : een zwart fleese-achtig vestje, een ander zwart ingewikkeld vestje (waar je de buitenkant af kan halen en dan hou je nog een mouwloos anorakje over) en een lichtblauw suede-achtig halflang gevalletje.
Even was er nog paniek toen ik thuiskwam en geen plaats meer vond aan de kapstok om mijn nieuwe aanwinsten op te hangen. Maar dat heb ik opgelost door een paar oudere spullen, die ik allang niet meer aangehad heb, in de "speciale" kast weg te bergen. Nu zal ik er nog eens werk van moeten maken om de "speciale" kast op te ruimen en die kleren mee te geven bij een volgende klerenophaling ...

Fast food normen voor De Post ?
De postbodes moeten efficïënter gaan werken. Hiertoe werden 43 "handelingen" ontleed. In het vervolg mag de postbode bijvoorbeeld 10 seconden per brief besteden. Een pensioen uitreiken mag 5 minuten en 36 seconden duren. Er wordt ook verschil gemaakt tussen de postbodes te voet en de "bereden" postbodes (nogal wiedes !) ... Toen ik dit vanmorgen op de radio hoorde moest ik even denken aan de Quick. In hun Drive-Through worden de bestellingen ook gechronometreerd.
Mijn collega stelde vast dat de postbode in 't vervolg dus "zijn zak vlugger zal moeten leegmaken". En - vrije associatie - toen vroegen wij ons af of de handeling "the postman always rings twice" ook op het lijstje zou staan.
Verder, wat te doen met de deurbellen die de volledige Big-Ben tune spelen ? Werd daar rekening mee gehouden ?
Maar ik maak mij nog een veel ernstiger bedenking : staat de handeling "zoeken op mijn lijstje hoelang een bepaalde handeling mag duren" ook op het lijstje van de postbode ? En zo ja, hoe veel tijd zou hij daarvoor krijgen ?

KAN DIT ?
De grote baas en een collega stonden aan mijn bureau te discussiëren over het dadelijk deleten van emails of ze eerst in de trash zetten en 's avonds "de vuilbak leegmaken". De collega ging mij tonen hoe ik dat in mijn mail kon regelen (BTW : dat gaat niet automatisch. Ofwel "delete" ge en is de mail dadelijk helemaal "weg", ofwel trekt ge de boodschap in de trash en maakt ge inderdaad 's avonds uw vuilbak leeg). Ondertussen krijg ik telefoon voor "mijn" baas. Die zit niet in zijn bureau dus ga ik hem even zoeken. Als ik terug aan mijn bureau kom zit de grote baas op mijn stoel en is hij een attachment van een van mijn mails aan 't bekijken. Terwijl ik weg was, was er een mail binnengekomen van een ex-collega (die hier niet al te "proper" weggegaan is) en de grote baas dacht : "Ah, een mail van M. ! Die stuurt gewoonlijk toffe moppekes. Ik zal eens kijken."
... ? ...
Ja, ekskuseer ... ik was - en "ben" nog altijd - sprakeloos ... Niet alleen door WAT er gebeurde maar vooral door de ... stommigheid ? lompigheid ? idiotie ? schaamteloosheid ? (lef is het niet want hij beseft gewoon niet wat hij aan het doen was) ... waarmee dit gebeurde.
Jongens, jongens ! In wat voor een boîte werk ik hier eigenlijk ?

's Avonds bij het slapengaan,
Kijk ik 24 schaapjes aan :
8 aan mijn linkerkant,
8 aan mijn rechterkant,
4 op de ene schuif,
4 op de and're schuif.
Voor mijn slaap'rige oogjes
Springen ze rond in boogjes.

Soms borrelt er zo spontaan een gedichtje in mij op. Dit was er eentje van gisterenavond. Deze morgen had ik er ook een, maar dat was even spontaan weer weggeborreld tegen dat ik beneden aan de trap was ...